Το dj-λίκι.

[Tyler_Durden]

Αφορμή γι' αυτό το θρέντ στάθηκαν δύο γενικοί άξονες:

- Πρώτον, πως προσεγγίζετε τη φάση όσοι ασχολείστε με το "σπορ" (για την "φαση" και να περάσουμε καλα ακόμη και χωρις φράγκα; για να βγαίνει κανένα χαρτζιλίκι; )

- Δεύτερον, τι "υποχωρήσεις" είστε διατεθειμένοι να κανετε μουσικά, όσοι παίζετε, λαμβάνοντας υπ' όψιν οτι εκ των πραγμάτων πάντα παίζει μια στοιχειώδης προσαρμογή στο ύφος του μαγαζιού που φιλοξενεί το σκηνικό.

Τέλος, ας είναι αυτό εδώ κι ενα θρέντ που θα λέγονται σκηνικά από dj-λίκια, καθ'οτι από την μικρή μου εμπειρία αρκετά συχνά προκύπτουν πολύ "ωραία" (με, και χωρίς εισαγωγικά) σκηνικά.

[Lyse]

An se kseroun sto bar pane rwta tous.
An den se 3eroun pigene na se blepoune, pine kai min ginese malakas.Mila gia mousikh an katsei me ton barman.Zita kanena tragoudi mia sto toso apo ton typo/typissa pou paizei pou nomizei oti 8a teriazei.Dei3e oti 3ereis apo mousikh xwris na spas arxidia.

[Tyler_Durden]

Δεν είναι αυτό το θέμα μου. Το "πως προσεγγίζετε" αφορούσε το πως σκέφτεστε την φάση. Το πως θα κάνω τα κοννέ, το έχω υπ' όψιν σε γενικές γραμμες ;)

[Lyse]

disregard that i suck cocks

mias kai mou esteiles se pm ti paizei akribws kai eixa alla skhnika sto mialo mou

[Raven Lord]

προσωπικά, το κάνω για την κάυλα μου και μόνο και για την αγάπη μου για το heavy metal. δε θέλω να δω τη φάση οικονομικά, γιατί θα χαθεί η ελευθερία κινήσεων που έχω από πολλές απόψεις. και μόνο τα ποτάκια μου που βγάζω και κερνάω κανα φιλαράκι που έρχεται να μου κάνει παρέα, είναι υπεραρκετό.

όσον αφορά στο θέμα των υποχωρήσεων γενικά, επειδή είμαι αρκετά βολικός με τα ακούσματά μου (μου αρέσει οτιδήποτε έχει σχέση με metal, πλην σύγχρονων παρακλαδιών) και ένα μεγάλο μέρος τους ταιριάζει με τα γούστα του αφεντικού - του ενός που είναι πιο σχετικός με το χώρο τελοσπάντων - από αυτή την άποψη δεν είχα ποτέ πρόβλημα. επιπλέον, αφενός μου αρέσει να περνάει καλά ο κόσμος και αφετέρου δε θεωρώ την αποψή μου ως το ευαγγέλιο του metal οπότε θα παίξω και πράγματα που δε με τρελλαίνουν προσωπικά (π.χ. stoner - όσα κατέχω βέβαια). υπάρχουν κάποιες δικλείδες που δεν έχω ξεπεράσει, π.χ. έχω κόλλημα και δεν βάζω ποτέ slipknot δεν πα να χτυπιούνται από κάτω ή άλλη φορά μου ζήτησε κάποιος doors, αλλά πιστεύω ότι είναι τέρμα διαφορετικοί από το ύφος του μαγαζιού, οπότε τον απέρριψα ευγενικά. επίσης, άλλος ένας κανόνας που έχω θέσει στον εαυτό μου είναι να μην επαναλαμβάνω ποτέ την ίδια φάση συνεχόμενες φορές, είτε αφορά το πρόγραμμα, είτε την κατεύθυνση του προγράμματος γενικά.

όσο για σκηνικά, άλλο τίποτα. τη νύχτα βλέπεις πολλλλλλά πράγματα, από όλες τις απόψεις. θα επανέλθω δριμύτερος :P

[Ra Pariah]

Ενδιαφέρον θρεντ που μπορεί να θίξει πολλά διαφορετικά θέματα.

Κατ' αρχάς, αναφορικά με το σημείο α, θεωρώ ότι η δισκοθεσία (sic) είναι μια απαιτητική εργασία και, συνεπώς, πρέπει να πραγματοποιείται έναντι αμοιβής. Δεν συζητάμε για το να σε παρακαλέσει ένας φίλος να πας με το λάπτοπ σου στον χώρο που θα κάνει πάρτυ και να πετάξεις στο winamp μια λίστα για όλο το βράδυ. Θεωρώ ότι αναφερόμαστε σε χώρους εξόδου, διασκέδασης (club/bar/pub/καφετέρια/μπιραρία/bistro κ.ά.) που ποντάρουν, μεταξύ άλλων, και στη μουσική προς ένα πιο φιλόξενο/οικείο για τον πελάτη περιβάλλον.

Πάμ' παρακάτω, ας πω εξ αρχής ότι θεωρώ το συγκεκριμένο επάγγελμα μεγάλο σχολείο για τον φιλόμουσο, ή να το πω διαφορετικά: μια αφορμή για τελείως καινούργιες εμπειρίες/ερεθίσματα/points of view. Πρέπει σχετικά γρήγορα ο εκάστοτε dj να κατανοήσει ότι παίζει μόνο για τους παρευρισκόμενους και οχι για τον εαυτούλη του. Τώρα εάν τυχαίνει τα ακούσματά του να συμπίπτουν με αυτά των θαμώνων ή εάν κάνει αγγαρεία (παίζοντας τελείως διαφορετικά πράγματα από τα γούστα του) είναι άλλο θέμα. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι συμφωνούμε πως, εάν δεν ευχαριστείται ο πελάτης, σύντομα θα αποχωρήσει από τον χώρο -- και μαντέψτε τα επακόλουθα για τον ίδιο τον dj.

Το ότι παίζεις, όμως, για ένα κοινό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα κάνεις και όλα τα χατίρια του κοινού αυτού. Το πόσο εύκολος θα είσαι στις παραγγελίες και το ποιες θα επιτρέπεις και ποιες όχι είναι κάτι το οποίο σε αφορά άμεσα και πρέπει να προβληματισθείς γύρω από αυτό. Προσωπικά, τείνω σε μια θέση που λέει ότι είμαστε πολύ κτητικοί/ισχυρογνώμονες γύρω απ' τη μουσική μας. Θέλουμε να ακούμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα (ή αυτό που μας αρέσει καλύτερα). Έχω δει κόσμο να ξενερώνει που ο dj άρχισε να βάζει «τη μουσική της διπλανής παρέας» και σταμάτησε τη δικιά τους ή επέλεξε το προηγούμενο ή το επόμενο κομμάτι από αυτό που γνώριζε καλύτερα (π.χ. κάποιος ενδέχεται να σνομπάρει το The Duellists, αλλά να χτυπηθεί σαν να μην υπάρχει αύριο με το Flash of the Blade). Όλα αυτά, φυσικά, λειτουργούν απρόβλεπτα. Μπορεί ας πούμε να παίξεις την τριπλέτα Die Young/Fight or Fall/Tortuga Bay και τα αποτελέσματα να είναι απείρως καλύτερα (ή χειρότερα) σε σχέση με μια εναλλακτική που θα απαρτιζόταν από τα Heaven & Hell/Thundersteel/Riding the Storm.

Όλα αυτά έχουν μεγάλη πλάκα και ενδιαφέρον επειδή παίζεις με τα συναισθήματα (και φυσικά τις προσδοκίες) των παρευρισκομένων. Το πότε θα βάλεις ένα μεγάλο σε διάρκεια κομμάτι, το αν θα επιλέξεις το τεράστιο σε διάρκεια που γαμάει αγρίως ή το χλιαρό χιτάκι, η στροφή που θα γίνει ή δεν θα γίνει σε obscure μονοπάτια, είναι παράγοντες που έχουν τη σημασία τους στο (αναγκαστικά) περιορισμένο χωροχρονικά περιβάλλον ενός dj set. Η εμπειρία βοηθάει τα μέγιστα, όπως και η εμπιστοσύνη που τρέφουν οι θαμώνες ενός μαγαζιού στον dj. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη σταθερή επιλογή του Burning (από το Triumph of Steel ρε!) σε ένα κατά τ' άλλα gothic/dark wave πρόγραμμα που γινόταν πριν από κάποια χρόνια στην Πάτρα (Curehead, αν διαβάζεις, carry on =|=). Τέτοιες ιδέες που παίρνεις από συναδέλφους σε κάνουν πιο ευρυμαθή γύρω από το αντικείμενο. Αρχίζεις να είσαι πιο ανοικτός σε νέες προτάσεις/ιδέες και να καταδικάζεις τη μονομέρεια/αφόρητη επανάληψη του ίδιου προϊόντος. Όλα αυτά είναι καλά και χρήσιμα.

Θέλω να γράψω κι άλλα, αλλά ας δούμε αν υπάρχει και καμιά άλλη άποψη πρώτα, και για ό,τι είναι επιστρέφω.

[Tyler_Durden]

Ας πω κι εγώ δυο λόγια. Σχετικά με το οικονομικό του θέματος στις 5-6 φορές που έχω παίξει (όλες θεματική φάση stoner/doom) ως τώρα, δεν έχω πάρει φράγκο. Αφενώς γιατί η κάβλα του να "παίξω" ήταν η μεγαλύτερη ανταμοιβή από μόνη της, αφετέρου γιατί σε μερικές από τις φάσεις λόγω και του περιορισμένου κοινού αυτής της μουσικής στη Λάρισα έβλεπα οτι τα όποια "έσοδα" του μαγαζάτορα από το σκηνικό, κάλυπταν ήδη τις μπύρες μου για το βράδυ οπότε και δεν έθιγα καν το θέμα πραγματικής αμοιβής.

Πλέον η αλήθεια είναι όμως οτι το σκέφτομαι να αρχίσω το ψάξιμο της κατάστασης με κίνητρο και το "χαρτζιλίκι" της υπόθεσης. Ο λόγος πέραν του οικονομικού (που κακά τα ψέμματα σιγά τα φράγκα που θα έχει) είναι και λόγος πείσματος βλέποντας διάφορους "ντιτζέηδες" έξω από το rock/metal φάσμα να χέζονται στο τάληρο παίζοντας τα ίδια και τα ίδια. Και δεν εννοώ τύπους - ονόματα που παίζουν σε μεγάλα κλαμπ, αλλά τον μέσο τύπο που παίζει σε ένα τρεντοκλάμπ. Η διαφορά με τον rock/metal dj είναι χαοτική ως προς τις αμοιβές και την επαναληψιμότητα της κατάστασης. Έ και κάπου εκεί λέω για στάκα ρε γαμω. Εγώ για να βγάλω playlist φτύνω αιμα που λέει ο λόγος (να δένουν τα κομμάτια, να μην "γέρνει" το πρόγραμμα, να μην παίζω "σούπες", να μην είναι πολύ δυνατό για τα ανίδεα αυτάκια, να κρατάει τη φόρμα αυτού που ανακοινώσαμε οτι θα παίξει κλπ κλπ) και ο άλλος με 10 σούπες τύπου Ντιπές Μοντ και Γιουτού βγάζει τα διπλά απο μένα, και παίζει στάνταρ μέρες δικές του; Ποιό το νόημα να υπάρχει dj αν παίζει μόνο "τα γνωστά" από μια μουσική; Και γιατί να μην βάλει εξαρχής ο μαγαζάτορας μια λίστα στο Youtube με όλες αυτές τις σούπες και να γλιτώσει και τον dj; Προφανώς και δεν είμαι της άποψης "παίζουμε μόνο ομπσκιουρίλες" αλλά αν είναι να παίζω στονερ ας πούμε και το έχουμε ανακοινώσει με αφίσες κλπ, θα πρέπει να παίζω όλο το βράδυ μόνο Γκαρντένιες και Μάγκνετ γιατί έτσι ξέρει οτι είναι το "στόουνερ" ο καθένας; Σιγουρα θα παίξει και κάτι από εκεί, για λόγους τζερτζελέ και γιατί όντως είναι κομματάρες κάποια "κλασικά", αλλά δε βγαίνει ντιτζεϊλίκι έτσι. Το "οικονομικό" λοιπόν δεν είναι θέμα ουσιαστικού βιοπορισμού (αν και έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα ακόμη κι ένα χαρτζιλίκι μπαλώνει τρύπες) είναι και θέμα αυτοεκτίμησης. Και ξαναλέω ποτέ δεν έχω πάρει φράγκο για κανένα από τα dj-λίκια μου, και η χαρά και μόνο οτι έπαιζα με γέμιζε απίστευτα, αλλά δεν είμαι πια σε φάση πως μόνο τα ποτά μου* είναι οτι αξίζει η όλη προσπάθεια. Ειδικά όταν το ψειρίζω τόσο για να βγεί όσο το δυνατόν πιο άψογο το πρόγραμμα.

Σχετικά με τις "υποχωρήσεις" τώρα, άλλη πονεμένη ιστορία. Δέχομαι παραγγελιές αν είναι στη φάση της βραδιάς. Μιας και όποτε έχω παίξει ήταν πάντα θεματική η βραδιά (stoner/doom) αν μου ζητήσει κάποιος κομμάτι μέσα από την ανακοινωθείσα φάση, κατα 99,9% θα παίξει. Ωστόσο δε δέχομαι μύγα στο σπαθί μου, i)να σου έχουμε πει εδώ και μια βδομάδα οτι σήμερα θα παίξουν στονεριές, να υπάρχουν αφίσες, και να έρχεσαι και να μου ζητάς ΜΠΑΛΑΝΤΑ WASP επειδή θες να χωθείς στο γκομενάκι απέναντι, και να κάνεις και μανούρα επειδή δε σου βάζω** ii) να μου λες "βάλε κάτι από το Tyr των sabbath" (Μόνο και μόνο επειδή είδες "Sabbath" χωρίς να σκεφτείς αν αυτό που ζητάς κολλάει με ότι έχεις ακούσει ως τώρα στο μαγαζί από την ώρα που μπήκες - άλλη αληθινή ιστορία αυτή) ή iii) να είσαι ακόμη και το αφεντικό και ενώ μαζί κανονίσαμε τη στονεροβραδιά να έρχεσαι και να μου κάνεις παρατηρήσεις γιατί η μουσική έχει "πολλά μπάσα", και να μου λες να προσέχω να μην βάζω ΚΑΦΡΙΛΕΣ (σε στονερ ροκ πρόγραμμα...) αν δω να μπαίνουν τίποτα κοπέλες (Λάρισα 2009).


*(Θυμάμαι σε πρόσφατο dj-λικι το "αφεντικό" να έρχεται και να μου λεει "Βασίλη οι πρώτες σου δύο μπύρες είναι από το μαγαζί" λέγοντας μου εμμέσως οτι "κοίτα να δεις αυτό είναι όλο", και εν τέλει στο τέλος της βραδιάς να μου λέει "επειδή έπαιξες καλά, δεν χρειάζεται να πληρώσεις τις άλλες μπύρες τελικά". Ε γάμησέ μας έπαιζα 6 ώρες (που ναι, τις χάρηκα όσο δεν πάει) αλλά μου κάνεις χάρη ας πούμε;

** 101% true story πέρυσι στο Βόλο, που ενώ παίζαμε με τον Pijo στονεριές και ντουμίλες πετάχτηκε τύπος που έκανε την συγκεκριμένη παραγγελιά για το συγκεκριμένο λόγο (βέβαια εν τέλει αντι για wasp πήρε High On Fire, αλλα αυτό είναι αλλο :P )

τελικά δεν ήταν μόνο "δυο λόγια" αλλά βγήκαν πηγαία :P
Θα επανέλθω και με άλλο ποστ θέτοντάς σας προηγουμένως το ερώτημα για το ποια είναι η άποψή σας σχετικά με την ύπαρξη μιας προετοιμασμένης playlist ραχοκοκκαλιάς απο την πλευρά του dj.

[Kaserinos]

https://www.youtube.com/watch?v=FmazTEI_3fE

[chris_boss]

Ας πω κι εγώ. Η εμπειρία μου περιορίζεται σε εβδομαδιαία σετ για 1,5 χρόνο (το μισό διάστημα σε 2 μαγαζιά παράλληλα -το ένα ας πούμε μεταλλάδικο και το άλλο πιο "lounge"). Η μόνη συμβουλή που μπορώ να σου δώσω είναι: μην το δεις σοβαρά. Και το λέω γιατί βλέπω να προβληματίζεσαι πολύ.
Σχετικά με το βασικό ερώτημα, μια ραχοκοκκαλιά κομματιών βοηθάει αν παίζεις σε μόνιμη βάση γιατί θες ο ακροατής να εχει κάτι οικείο στο αυτί του, ενώ το να το πας από την αρχή κάθε φορά είναι εξουθενωτικό και για σένα. Από εκεί και πέρα όσο "φρέσκα" πράγματα και να θες να παίξεις, θα εκπλαγείς με τις αντιδράσεις του κόσμου σε ένα Sad but true (story). Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσεις, τόσο πιο εύκολα θα είναι για σένα. Εξαρταται βέβαια από το ύφος του μαγαζιού. Αν είναι με δυνατή μουσική και να τα σπάσουμε, να είσαι έτοιμος για πολλές σούπες. Αν η μουσική παίζει πιο πολύ ρόλο χαλιού για να πιούμε τα ποτάκια μας, μπορείς να ελιχθείς πιο άνετα ΑΛΛΑ εκεί ξεχνάς μέταλς κλπ.
Γενικά, δεν είσαι εκεί για να μορφώσεις αλλά να βάλεις μουσική που θα κάνει τον άλλο να νιωσει ωραία* (και να κάνει κατανάλωση) και σίγουρα το ότι "πρόκειτα για κομματάρα" δε σημαίνει ότι θα λειτουργήσει σωστά και σε ένα μπαρ/κλαμπ. Ούτε υπάρχει ανάγκη να το ψειρίζεις πολύ, δε θα στο αναγνωρίσει κανείς, εκτός κι αν το κάνεις από μεράκι.
Οι μαγαζάτορες άνετα θα έβαζαν λίστες, αν ήταν σίγουροι ότι δε θα έχαναν σε πρεστίζ και την κατανάλωση του κύκλου του dj.

*εδώ συμβαίνει το εξής εξωφρενικό. Djηδες ανταλλάζουν λίστες και παίζουν πανομοιότυπα σεσσιονς ακόμα και στα ίδια μαγαζιά. Προφανώς παίζει σχέδιο να νιώθει ο πελάτης μέρος της φάσης και να αποθεώνει.

[Neuroscar]

Ε οχι και δε κολλαει κάτι από το Tyr των sabbath~

[Tyler_Durden]

Γενικά η προσέγγισή μου δεν είναι να "διδάξω", απλά το ιδανικό για μένα είναι να δίνω εγώ τον "τόνο" στο πως θα εξελίσσεται η βραδιά και όχι οι παραγγελιές/προσδοκίες πελατών και συγ-κυριών ("ώπα μπήκε γκομενάκι, βάλε μπαλάντα! βαλε μπαλάντα!"). Εννοείται οτι τους λαμβάνεις υπ' όψιν σου, απλά έχω την αίσθηση οτι δεν πρέπει να επιτρέπεις να σου κάνουν κουμάντο στο στήσιμο ενός σετ επειδή αυτό ξέρουν μόνο, γιατί σε άλλη περίπτωση η παρουσία σου εκεί αυτοαναιρείται.

Για να μην παρεξηγηθώ, αυτά τα λέω από τη σκοπιά τύπου που έχει κάνει ως τώρα θεματικές βραδιές και μόνο. Εκ των πραγμάτων αν το βράδυ είναι "all around metal/rock", η φάση είναι πολύ πιο ανοιχτή και ευέλικτη.

Απο 'κει και πέρα βλέποντας γενικότερα την κατάσταση για το stoner με το οποίο ανακατεύομαι κυρίως, διαπιστώνω οτι όσο και να λέμε οτι έχει hype και είναι της μόδας, δεν τραβάει. Τουλάχιστον στη Λάρσα. Πρέπει είτε να μην αναφέρεσαι στον όρο (γιατί οι περισσότεροι το έχουν πολύ ομιχλώδες στο κεφάλι τους το περι τίνος πρόκειται), είτε να το "μπασταρδεύεις" με blues-ιές, southern-ίλες για να κατεβαίνει κάτω καλύτερα (μίγμα που ίσα ίσα δε με χαλάει καθόλου, αλλά λέμε)

Τέλος η όποια "σοβαρότητα" και ο προβληματισμός πάνω στο πως το βλέπω, έχει να κάνει κυρίως με το "γαμώτο" της υπόθεσης. Βλέπεις πχ τον άλλο να την βγάζει με κλασσικά εικονογραφημένα και να μην έχει κανένα πρόβλημα ούτε για το πότε θα παίξει, ούτε για το αν θα πάρει "δική του μέρα" (υπάρχει "ροκάδικο" εδώ που ΚΑΘΕ ΜΑ ΚΑΘΕ φορά θα παίξει εης οφ σπέηντς, τρούπερ, αη γόντ άουτ, και μπρέηκιν δε λό) και κάτι που είναι βατό (σιγά το πόσο δύσκολο άκουσμα είναι η στονεριά εν τέλει) αλλά όχι τόσο γνωστό, να τρώει άκυρο εκ προοιμίου.

[Raven Lord]

το ότι βλέπεις τύπους που παίζουν σε γάμους (!) να παίρνουν 500αρικα + για να παίξουν έτοιμη playlist ενώ εσύ το κάνεις για την καύλα σου είναι ένα θέμα, αλλά αυτό αφορά την απύθμενη ηλιθιότητα αυτών που τους πληρώνουν. η φάση με τα κλαμπ και τα τρεντομάγαζα είναι διαφορετική αφού εκεί το αφεντικό ποντάρει στο "όνομα", στον κύκλο του dj και στον κόσμο που μπορεί να φέρει. οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι θα μπορούσαν να φτιάξουν τις λίστες μόνοι τους.
με τον ρα, θα συμφωνούσα αν κάποιος με έβαζε σε ένα πρόγραμμα και μου έλεγε "πάρε 2 μέρες τη βδομάδα και θα έρχεσαι 22.00 με - 06.00 να βάζεις μουσική". έτσι εννοείται ότι δε θα το έκανα τσάμπα, αλλά εκεί κάπου χάνεται η καύλα και αρχίζουν οι υποχρεώσεις. στο στυλ που είμαι τώρα, θέλω ένα σ/κ να φύγω με το μωρό, δε δίνω και λογαριασμό. θέλω ένα σάββατο να πάω για τσίπουρα, κανονίζω να ξεκινήσω αργότερα το σετ. και δεν μπορεί κανείς να με αναγκάσει να κάνω τίποτα παρά μόνο σα χάρη. και ως τώρα η φάση λειτουργεί χωρίς παράπονα σε γενικές γραμμές.
τα χριστούγεννα η κοπέλα μου δούλευε σε ένα μπαρ το οποίο παίζει "ροκ" την κλασσική εμπορική φάση, να γουστάρει ο κόσμος. το αφεντικό ξέρει ότι ασχολούμαι χρόνια με το rising και της λέει άμα θέλω να πάρω μερικά βράδια εκεί μέσα στις γιορτές, με αμοιβή, αλλά το απέρριψα. μπορούσα να διαχειριστώ ένα τέτοιο πρόγραμμα? ναι. θα περνούσα καλά? όχι.

[Raven Lord]

αν και θα βγω λίγο οφ τοπικ τώρα και σηκώνει δικό του thread, θυμήθηκα αυτό με τους γάμους και συγχίστηκα πρωινιάτικα... τρώω πιστολιά 100 ευρώ από τύπο που του κάνω δουλειά στην οποία αναλαμβάνω ευθύνη και αφορά στην περιουσία του. ο ίδιος πετάει χιλιάδες ευρώ για το γάμο της κόρης του σε λουλούδια/μαλακίες/ "dj" ... :-x ... συνηθισμένη ιστορία :/ ... μετά πώς να μη γίνω μηδενιστής. ενα τεράστιο
ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ !!!!!!!!! :malaka:
σ'αυτόν και σε όσους λειτουργούν με αυτή τη λογική (δηλαδή στο 99% του κόσμου).

[chris_boss]

Κι εγώ κάτι που θυμήθηκα. Έχε στο νου σου ότι μπορεί να αλλάξει ο τρόπος που ακούς μουσική. Δηλαδή αφού τσεκάρεις ποια κομμάτια λειτουργούν καλά στο σετ σου, να ψάχνεις παρόμοια ακούσματα και να προσπερνάς άλλα που δεν είναι στη φάση. Είναι ο βασικός λόγος που χαίρομαι που σταμάτησα να παίζω.
Περί στονερ και hype. Συμβαίνει αυτό που συμβαίνει με όλα. Τα κλασικά χιτάκια, τα εντελώς καινούρια χιτάκια (=μέτρια κομμάτια που όμως μόλις σκασανε στα youtubes και κυκλοφορούν), ομπσκιουρ παραγγελιές από το μοναχικό τύπο (τον οποίο αν κάνεις θαμώνα/φαν σου τη γάμησες) και πάει λέγοντας.
Γενικά είναι λεπτές οι ισορροπίες, γιατί ο ρόλος σου είναι αυτός του διασκεδαστή κι όχι του μέντορα. Προσπαθείς να παίξεις αυτά που σου αρεσουν με ένα δεμένο τρόπο αλλά ταυτόχρονα να αρέσουν στον κόσμο και να αφήνεις ικανοποιημένο το μαγαζάτορα με το πως χειρίζεσαι τη φάση, αφού σε πληρώνει. Το κακό είναι ότι αν τα έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου -μαζί με την προσπάθεια να αποτελείς μια φρέσκια πρόταση-, ίσως σταματήσεις να γουστάρεις. Το αστείο είναι ότι αν μιλήσεις με τύπους που ασχολούνται καιρό με το σπορ, θα καταλάβεις ότι περνιούνται για καλλιτέχνες/γκουρού.

[Tyler_Durden]

Το αστείο είναι ότι αν μιλήσεις με τύπους που ασχολούνται καιρό με το σπορ, θα καταλάβεις ότι περνιούνται για καλλιτέχνες/γκουρού.

^αλήθεια όσο δεν πάει

[Curehead]

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη σταθερή επιλογή του Burning (από το Triumph of Steel ρε!) σε ένα κατά τ' άλλα gothic/dark wave πρόγραμμα που γινόταν πριν από κάποια χρόνια στην Πάτρα (Curehead, αν διαβάζεις, carry on =|=). Τέτοιες ιδέες που παίρνεις από συναδέλφους σε κάνουν πιο ευρυμαθή γύρω από το αντικείμενο. Αρχίζεις να είσαι πιο ανοικτός σε νέες προτάσεις/ιδέες και να καταδικάζεις τη μονομέρεια/αφόρητη επανάληψη του ίδιου προϊόντος. Όλα αυτά είναι καλά και χρήσιμα.

Θέλω να γράψω κι άλλα, αλλά ας δούμε αν υπάρχει και καμιά άλλη άποψη πρώτα, και για ό,τι είναι επιστρέφω.

\m/


Μαριε, συμφωνω κ με τα υπολοιπα που εγραψες. Γενικα το θεμα εχει απειρα παρακλαδια. Και απειρα ευτραπελα σουρρεαλ σκηνικα που εχω δει, δεκαπεντε χρονια τωρα.

Επισης η νυχτα, ειδικα απο την πλευρα ενος εργαζομενου, ειτε dj ειτε barman, ειναι μεγαλο "σχολειο" γυρω απο την ανθρωπινη συμπεριφορα και ψυχοσυνθεση.

Το τι "μαθαινει" ο καθενας βεβαια, αλλη συζητηση.

[Leech]

ψιλο-οφτόπικ, αλλά μιλώντας με ξάδερφο-παλιά καραβάνα του trendy dj-ing (καμία σχέση με οτιδήποτε ροκ ή αντεργκράου) πριν κάτι χρόνια, μου εκμυστηρεύθηκε την εξής ιστορία:
η φάση με το ντητζεηλίκι σε γάμους είναι παλιά, και έχει τη ρίζα της στην παπάτζα που σκέφτηκαν κάποιοι πονηρούληδαι τα παλαιά τα χρόνια:
"ο γάμος είναι η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής σου αγόρι μου. Δεν επιτρέπεται να πέσει το ΚΕΦΙ ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Γι αυτό θες ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ τιτσέη. Θα πλερώσεις παραπάνω, αλλά μια φορά παντρεύεσαι".
συνεχίστε.

[Curehead]

για καποιο λογο φανταστηκα το gif του bale να αφηγειται τα λογια του ξαδερφου. made the whole experience more intense.

[Reject]

Η λέξη dj και heavy metal, δεν συνυπάρχουν.

Με βάση τα ακούσματα των μεταλλάδων, μέχρι και ο τελευταίος μπορεί να γίνει "dj". Αρκεί να βλέπει τις μπάντες που φοράνε σε μπλουζάκια οι γύρω του.


Εμπειρία....ναι. Έπαιζα βεβαίως πολύ alternative, πολύ new wave...και σούπες, Clash, Ramones, Buzzcocks...γιατί αυτά ζητάει ο κόσμος. Το έβλεπα αποκλειστικά σαν δουλειά-πολλές φορές πήγαινα και με το ζόρι γιατί έλεγα "να δω τι μαλακίες θα μου ζητήσουν σήμερα". Η νύχτα είναι σχολείο για τον μπαρμαν, και μουνοθύελλα για τον dj. Σάπιες βεβαίως συνήθως, αλλά κλαιν όσο είσαι πιτσιρικάς...Από ένα σημείο και μετά δεν αντέχεται η βλακεία, ο σπασαρχιδισμός, τα βλαχάκια φοιτητές, και έχεις νεύρα.

Πλέον αν το ξανακάνω, θα είναι καθαρά για το γούστο, και μόνο καλοκαίρι.


ΥΓ: Τώρα που είπατε για γάμο, θυμήθηκα τον γάμο ενός φίλου...όπου ένας βλάκας, πήγε έδιωξε τον dj, και έβαλε...Helloween γαμώ το σπίτι του. Του το κράτησα σαν καμήλα 1μιση χρόνο μέχρι να τον ξαναπετύχω και να τον προσβάλλω με τα χειρότερα λόγια.

[Raven Lord]

Το αστείο είναι ότι αν μιλήσεις με τύπους που ασχολούνται καιρό με το σπορ, θα καταλάβεις ότι περνιούνται για καλλιτέχνες/γκουρού.

^αλήθεια όσο δεν πάει

yeah, τραγικό πραγματικά... αστεία πράγματα.


Η νύχτα είναι σχολείο για τον μπαρμαν, και μουνοθύελλα για τον dj.

ισχύουν και τα δύο και για τους δύο και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο, εκτός κ αν φτάνουν σε τέτοιο σημείο για να τσιμπήσουν κανα τσάμπα ποτό.

[Reject]

Γιατί είναι βλαχάρες τελειωμένες και νιώθουν πως αν γαμηθούν με τον μπαρμαν/dj ενός μαγαζιού, θα το πουν την επόμενη στις φίλες τους και θα είναι περήφανες. Άσε που θα ψάξουν και σχέση κάτι ζώα, για να σε έχουν για "βιτρίνα". Ε πουλάει, πως να το κάνουμε...

Στην Θεσσαλονίκη βεβαίως παρατηρείται το μοναδικό φαινόμενο τα μπαρμάνια στα ροκάδικα να μην γαμάνε ούτε με αίτηση, γιατί είναι βλάκες.

[Raven Lord]

όσον αφορά στο πρόγραμμα τώρα που προαναφέρατε:
καταρχήν, πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι το μαγαζί είναι λίγο ειδική περίπτωση και πιο "χύμα" από τις συνηθισμένες επιχειρήσεις. επίσης, το ένα αφεντικό είναι μέντορας στο heavy metal, ασχολείται 30 χρόνια με το χώρο και έχει ακούσει άπειρα πράγματα. όλα αυτά με την καλή έννοια, δεν το παίζει ούτε κατά διάνοια "ιστορία" ή τίποτα τέτοιο, απλά αγαπάει υπερβολικά τη φάση, τόσο ώστε να την κάνει επάγγελμα κ ας μην του αποφέρει όσα θα μπορούσε αν είχε πιο "νορμαλ" μαγαζί. ίσως, γι'αυτό και μόνο κάθομαι κ εγώ κ ασχολούμαι με τη φάση εδώ τοπικά και βοηθάω όσο μπορώ χωρίς να θέλω ανταπόδοση.

τεσπα, στο πρόγραμμα λοιπόν, αυστηρά δεν παίζει ποτέ στάνταρ ραχοκοκκαλιά. σίγουρα θα παίξουν κομμάτια ανάλογα με τον κόσμο και αναγκαστικά θα βάλεις και κάποιες πιο "γνωστές" μπάντες, αλλά όταν ξεκινάει η βραδιά ποτέ δεν έχω κάτι στο μυαλό μου. ξεκινάω και παίζω ότι βγει στην πορεία. μ'αρέσει γενικά η ποικιλία οπότε θα παίξουν πολλά είδη - αν το επιτρέπει και η σύνθεση του κόσμου ειδικά - οπότε όπως καταλαβαίνετε δεν παίζει να ακουστούν τα ίδια πράγματα 2 σάββατα συνεχόμενα. επιπλέον, δε θα το παίξουμε και δάσκαλοι, αλλά προσωπικά αν ξεχωρίσω κάτι καλό μέσα στον πακτωλό ακουσμάτων θα το χώσω ανάμεσα σε μερικά πιο γνωστά μπας και ανταποκριθεί ο κόσμος. δε θα κάτσω να βάλω και ένα 3ωρο ομπσκιουρίλες ή nwobhm του ενός ντέμο, αλλά υπάρχουν διαμαντάκια που κολλάνε άνετα σε οποιοδήποτε σετ. ξέρω ότι παίζει ρόλο το μέρος και με έναν πιο "επιχειρηματία" μαγαζάτορα δεν υπάρχει αυτή η ελευθερία κινήσεων, αλλά σε μια τέτοια περίπτωση ίσως να μην έμπαινα καν στη διαδικασία αυτή. σίγουρα όχι για την ψυχή της μάνας μου.

[00i00]

εγω ημαν ντισκτζοκις σε μαγαζι ποικιλης υλης, δηλαδη οσα βανει ο κωλος μας
εντεχνα, acidjazz (εφιαλτης), μπιτακια, ακινδυνο ροκ

το καλο ηταν οτι για μαγαζι κωμωδιπολεως ειχε μεγαλη και καλη δισκοθηκη, γυρω στα 5 χιλιαρικα βινυλια και καμια χιλιαδα σιντια, και καλα τεμαχια απο House Of Freaks, Creeps, Seeds, Bauhaus, Feelies, Vietnam Veterans, τετοια πραματα τελοσπαντων
οποτε στην δικια μου βαρδια ο εντοπιος ροκεντρολας δεν θα ακουγε το Summer Of 69 και τον γαμημενο Gary Moore οπως γινοταν στα αλλα μαντρια της περιοχης
παραγγελιες δεχομαν τις μικρες ωρες απο χαροκαμμενους κυριως καθοτι ημαν ο εξομολογητης καθε πιωμενου οποτε συνδιαζα και την ιδιοτητα του μπαρμαν, επισης, τι να γαμησω με μπλουζακι Pungent Stench?

προσωπικα πιστευω οτι οταν ομιλαμε για ντιτζεηλικια πρεπει να μιλαμε για χορευτικες καταστασεις και μονο
αλλα οποτε ακουω τα παρακατω τεμαχια/sets μπαινω σε αμφιβολιες

http://www.parisdjs.com/blog/public/galeries/Paris_DJs_Mixes/DJ_Oof_Can_You_Pass_The_Oof_Acid_Test_b.gif
http://www.parisdjs.com/blog/public/galeries/Paris_DJs_Mixes/DJ_Oof-La_Biennale_b.jpg

ο τυπος απλα δεν υπαρχει...
μα δειτε τρακλιστ
23. Jean-Jacques Perrey - E.V.A(1970, France, from 'Moog Indigo' / Vanguard) 38:24
24. Dick Hyman - Kolumbo
(1969, USA, from 'The Age Of Electronicus' / Varese) 40:10
25. Terry Riley - A Rainbow In Curved Air
(1971, USA, from 'A Rainbow In Curved Air' / Columbia) 42:07
26. Apparat Organ Quartet - The Anguish Of Space Time
(2003, Iceland, from 'Apparat Organ Quartet' / TMT) 43:24
27. Broadcast - Pendulum
(2003, UK, from 'Pendulum' / Warp) 45:48
28. Jefferson Airplane - House At Pooneil Corners
(1968, USA, from 'Crown Of Creation' / RCA) 47:46
29. Sukia - The Dream Machine
(1996, USA, from 'Contacto Espacial Con El Tercer Sexo' / Mo Wax) 50:41
30. Hawkwind - The Psychedelic Warlords
(1974, UK, from 'The Psychedelic Warlords' 7" / EMI) 52:06
31. Kraftwerk - Ruckzuck
(1971, Germany, from 'Kraftwerk' / Philips) 53:33
32. Stereolab/Nurse With Wound - Trippin' With The Birds
(1997, UK, from 'Simple Headphone Mind' / Duophonic) 55:03
33. Can - Spoon
(1972, Germany, from 'Ege Bamyasi' / Spoon) 57:57
34. Paul Weller - Kosmos (Lynch Mob Bonus Beats)
(1994, UK, from 'Hung Up' 12",CDS / Go!Disc) 60:36
35. King Biscuit Time - I Walk The Earth
(2000, UK, from 'King Biscuit Time …sings Nelly Foggits blues in "Me and the pharaohs"' / Regal) 63:21
36. Joe Meek & The Blue Men - Orbit Around The Moon
(1958, UK, from 'I Hear A New World' EP / Triumph) 64:31
37. King Crimson - Sailor's Tale
(1971, UK, from 'Island' / Virgin) 66:19
38. Deep Purple - Exposition
(1968, UK, from 'The Book Of Taliesyn' / Harvest) 69:08
39. Aphrodite's Child - The Lamb
(1971, Greece, from '666' / Vertigo) 70:15
40. Funki Porcini - Surge
(1998, Italy, from 'Let's See What Carmen Can Do' / Ninja Tune) 71:54
41. Fourtet - Spirit Fingers
(2003, UK, from 'Rounds' / Domino) 73:31
42. David Bowie - Memory Of A Free Festival
(1970, UK, from 'Space Oddity' / Ryko) 76:11
43. Porcupine Tree - Voyage 34
(1995, UK, from 'Voyage 34' / Delirium) 76:24
και μην στραβωνετε με καποια ονοματα
ο νεαρος παιρνει ακριβως οτι θελει και τον εξυπηρετει απο καθε ασμα
απιστευτα απολαυστικος

ενυγουεη εχω παψει να βγαινω σε μπαρ και τετοια οποτε σταρχιδιαμ κιολας
γενικα δεν θεωρω οτι ειναι και οτι το καλυτερο για να απολαυσεις μουσικη, για να πιεις και να σου κατσει κανα τυχερο πας
μουσικες στα σπιτια μας με πυτζαμουλα και Πυλου στην αγκαλια μας

[freak brother]

εγω και μπαρμαν εχω κανει και ντιτζεις (σαν τα 3/4 των Ελληνων νεων)... μουνοθυελλα δεν ειδα.. ποτες :'(

[Reject]

Πολύ σπάνια στα χρόνια που θα παίζει κάποιος μουσική, θα του κάτσει μαγαζί το οποίο θα αποδεχθεί 100% το πρόγραμμα του..εκτός αν είναι πολύ καλός φίλος, που μοιράζεται τα ίδια κοινά γούστα.

Γενικά, θεωρώ καραγκιοζιλίκι το να παίζει κάποιος dj obscure πράγματάα...ο κόσμος βγαίνει έξω να περάσει καλά, και όχι να ακούσει τον άλλο να το παίζει ψαγμένος...από την άλλη όμως, ο κόσμος είναι για τον πούτσο καβάλα, και έτσι αναγκαστικά τα μαγαζιά παίζουν πρόγραμμα-κασσέτα. Είναι αστείο πως όλα τα μαγαζιά στην Βαλαωρίτου παίζουν το ίδια πρόγραμμα πάνω-κάτω, είναι αστείο πως αν έχεις φάει τα χρονια σου στο Berlin ξέρεις επακριβώς το πρόγραμμα...Γενικά, η φάση είναι λίγο ότι ναναι.

Περι μεταλλάδων και dj, ποτέ δεν μπορούσα να διαχωρίσω ποιός μεταλλάς dj ήταν καλός, και ποιός όχι...πάνω-κάτω, παίζαν όλοι τους τα ίδια κομμάτια.

Η δουλειά του dj πάντως αν δουλεύεις σε μαγαζί που δεν είναι φιλικό, είναι πούτσα...και πολύ πιο δύσκολη από του μπαρμαν. Ο μπαρμαν, έχει να εκτελέσει απλές εντολές, γρήγορα και με ρυθμό. Ο dj, ακούει τον πάτο του αν ένα κομμάτι δεν αρέσει στο αφεντικό, αν ο κόσμος δεν γουστάρει, αν...αν. Είχα την εμπειρία να δουλέψω μία χρονιά σαν μπαρμαν και μια χρονια σαν dj στο ίδιο μαγαζί. Σαν μπαρμαν κουραζόμουν και τα έφτυνα, αλλά είχα τα νεύρα μου ήσυχα. Σαν dj, οι χριστοπαναγίες πήγαιναν σύννεφο...

Τώρα από σκηνικά, 2 είναι τα αγαπημένα μου...

1) Δούλευα σε ένα μαγαζί, και ήταν ένας κλασσικός καραφλοκοτσίδας στο μπαρ, που ΕΣΠΑΓΕ αρχίδια..."βάλε Skynyrd" συνέχεια, λες και είχε μπει σε σταύλο στο Τέξας...ε μία, 2, 3, 15...απάντησα. "Το μαγαζί δεν διαθέτει Skynyrd ρε καραφλογιεγιέ"....

2) Πρώτη μέρα-και τελευταία-που δούλεψα στο Berlin..."μην βάζεις το ένα, μην βάζεις το άλλο, όχι τι είναι αυτό που έβαλες" και πρήξιμο αρχιδιών από το ραμολιμέντο τον Θόδωρο....Το τέλος της βραδυάς ήρθε όταν του είπε "πότε θα πεθάνεις να πάρουμε την δισκοθήκη σου παππούλη?"

[freak brother]

η καταρα του ντιτζει αν εξαιρεσεις τον περιεργο μαγαζατορα ειναι ο σπασαρχιδας γνωστος σου μεθυσμενος θαμωνας που προσπαθεις να εισαι ευγενικος αλλα απο το πολυ μπλα μπλα και πρηξαρχιδισμο ο εγκεφαλος σου δε μπορει να στροφαρει αλλο... πωωωωωωωω σκεφτομαι 2-3 περιπτωσεις και μη σου τυχουν .

μεγιστο φεηλ χαζευεις τελειο γκομενακι σε κοιταει κοιτας... σου δινει χαρτακι λες.. αντε πηραμε τηλεφωνακι.. και μεσα γραφει

ARcTIC MONKEYS - DO I WANNA KNOW , ΠΑΙΧΤΟ ...

:(

[00i00]

Ο dj, ακούει τον πάτο του αν ένα κομμάτι δεν αρέσει στο αφεντικό.

ιστορια μου αμαρτια μου...
εχω πλακωθει σε επικοτατες μαχες με τον αφεντικο μου (καλο παιδι παραυτα) για τετοια πραματα
κλασικα γαμωσταυριδια ''εχεις ενα σκασμο μαλλι εδω μεσα και πιανουν υγρασια μουχλα και πουρι, τι τα σκας καθε μηνα στον κοντοπουτανο αμα δε θες να τα παιζω?''

[stam and the witches]

Μα τι ψαγμένοι DJs.























Παίζω αποκλειστικά παντελώς άγνωστη μουσική, για ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών (λολ), ηλικιακό κοινό πάνω από 40, και γουστάρω τη ζωή μου. Το ένα και μοναδικό κακό στη φάση είναι ότι υπάρχουν μέρες που δεν τραβάει, γιατί οι μεγάλοι άνθρωποι δεν είναι κάθε βράδυ όλο το βράδυ έξω, σε αντίθεση με την αργόσχολη νεολαία που γυρνάει τα μπαρ 5-5.

Highlights στην καριέρα μου:

- Μποέμ διανοούμενη φιγούρα των Αθηνών είχε τρελαθεί με το σετ, ήρθε τύφλα και μου ζήτησε ένα ισραηλινό κομμάτι "από την πατρίδα", όπως είπε. Τον ρώτησα "είσαι Εβραίος;", μου λέει "ναι, έχεις πρόβλημα;", του λέω "όχι φυσικά, έχω έρθει από κει", και άρχισε να κλαίει στη μπάρα.

- Συμπαθέστατη κυρία από παρέα συγγραφέων μου ζητούσε να της γράψω δίσκο με μεσαιωνικά αρμένικα που είχα βάλει στα κλεισίματα και πίστευα ότι κανείς δεν πρόσεχε.

- ΚΑΡΑΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ γλίτσας τηλεοπτικός παραγωγός (δε λέω ονόματα) άρχισε να ουρλιάζει μες στο μαγαζί ότι βάζω μουσική για κηδείες.

[00i00]

πες

[Raven Lord]

η καταρα του ντιτζει αν εξαιρεσεις τον περιεργο μαγαζατορα ειναι ο σπασαρχιδας γνωστος σου μεθυσμενος θαμωνας που προσπαθεις να εισαι ευγενικος αλλα απο το πολυ μπλα μπλα και πρηξαρχιδισμο ο εγκεφαλος σου δε μπορει να στροφαρει αλλο... πωωωωωωωω σκεφτομαι 2-3 περιπτωσεις και μη σου τυχουν .


δυστυχώς, νομίζει ότι σε βοηθάει κιόλας γιατί πάντα έχει γνώμη τι κομμάτι μπορείς να παίξεις μετά... :bash:

καλά ιστορίες με θαμώνες άπειρες, από πού να αρχίσεις.
ψυχολόγος στανταράκι ειδικά αν παίζει πολύ δουλειά και δεν είναι εύκαιρος ο μπάρμαν :P
3-4 φορές πήγα να βαρέσω άτομο. τη μία τον έσπρωξα, εγώ από μέσα, και του λέω βγαίνω να σε γαμήσω, αλλά στη διαδρομή του μπαρ πέτυχα το αφεντικό - dj και του λέω φεύγω καμιά ώρα να ηρεμήσω, ανέλαβε. σε όλες τις περιπτώσεις, ήρθαν την άλλη μέρα οι εμπλεκόμενοι και ζήτησαν συγγνώμη. σε μία μάλιστα, κόντεψα να ξανανευριάσω από την πολλή απολογία :P
έχω φάει μπουκάλι στον ώμο, ευτυχώς όχι σπασμένο, από αφιονισμένη γκόμενα που μάλωνε με τον γκόμενο - μπαρμαν και μπαίνει από μέσα και ξεκινάει να εκσφενδονίζει φιάλες προς όλες τις κατευθύνσεις. τελικά το jameson είναι πολύ γερό.

[Ra Pariah]

Στιγμιότυπο από τη μεγάλη μπάλα που παίχθηκε χθες:

The Oath - Night Child
Christian Mistress - Haunted Hunted
Jex Thoth - Warrior Woman
Flower Travelling Band - Kamikaze
Socrates - Killer
Full Moon - Highlander

[Parasight]

Επιστρέφω κι εγώ στα ΝΤΕΚΣ μετά από πολλά χρόνια

http://i.imgur.com/IHuTr4V.jpg

Αν σας φέρει ο δρόμος από Σέρρας, ξέρετε :P

[Raven Lord]

καλά κουράγια :D

[Ra Pariah]

Ο Αριστοτέλης έχει μιλήσει περί that awkward moment when εσύ περιμένεις το νυχτοκάματό σου και το αφεντικό τελικά κερνάει τις μπίρες σου :!: :!: :!:


Όμως δημιουργούνται προστριβές ανάμεσα σε φίλους, όταν ο ένας απ' αυτούς δεν παίρνει εκείνο που ποθεί, αλλά κάτι άλλο, γιατί το να μην παίρνει κανείς εκείνο που ορέγεται, είναι σα να μην πήρε τίποτε. (15) Αυτό συνέβη και σ' εκείνον τον κιθαρίστα στον οποίο κάποιος υποσχέθηκε ότι θα του έδινε τόσο μεγαλύτερη αμοιβή, όσο πιο ωραίο θα ήταν το τραγούδι του. Όταν όμως το επόμενο πρωί ο κιθαρίστας ζήτησε την αμοιβή που του υποσχέθηκε, ο ακροατής τού αποκρίθηκε, ότι πλήρωσε την απόλαυση με απόλαυση. Αν και ο ένας και ο άλλος επιθυμούσαν αυτό το πράγμα, θα ήταν ικανοποιητικό και για τους δύο. Αλλά εφόσον ο πρώτος κυνηγούσε το υλικό κέρδος κι ο δεύτερος την απόλαυση, κι ότι ο δεύτερος πέτυχε το σκοπό του, (20) ενώ ο πρώτος δεν τον επραγματοποίησε, η αμοιβαία συμφωνία που είχε συναφθεί δεν τηρήθηκε όπως έπρεπε. Γιατί εφιστά την προσοχή του σ' εκείνο που του χρειάζεται και θα έδινε τα πάντα για να το αποκτήσει. Αλλά ποιος από τους δυο πρέπει να καθορίσει τη δίκαιη αμοιβή. Εκείνος που δίνει πρώτος ή εκείνος που παίρνει;
http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?m=1&t=35

[Parasight]

Μια τεχνική ερώτηση, παρακαλώ διαφωτίστε.

Το μαγαζί που είναι να παίξω έχει μόνο CDιέρες, οπότε θα παίξω τα mp3s μου με ένα netbook που έχω. Δεν έχω βασικά πρόβλημα να παίξω χωρίς ακουστικά και pre-listening του επόμενου κομματιού στο queue καθώς το έχω ξανακάνει. Αλλά, ψάχνοντας να δω τι δυνατότητες έχω, βρήκα την Creative Sound Blaster Play! USB Sound Card (http://www.skroutz.gr/s/302252/Creative-Sound-Blaster-Play.html) η οποία είναι σε πολύ λογική τιμή, και αναρωτιέμαι αν όντως μπορώ να τη χρησιμοποιήσω ως δευτερεύουσα κάρτα ήχου για pre-listening με τα ακουστικά και με το VirtualDJ. Ό,τι σχετικό documentation του προγράμματος έχω βρει είναι ενθαρρυντικό, λογικά δλδ δε θα έχω πρόβλημα.

Για πείτε παρακαλώ κάποιος γνώστης ή κάποιος που έχει ίσως κάνει κάτι παρόμοιο μήπως μου διαφεύγει κάτι.

[sekitouroum]

Φυσικά και μπορείς να κάνεις αυτό που λες και με το virtual και με το traktor.

[Parasight]

Ε ωραία τότε, έλα την επόμενη Παρασκευή στο Φα να σε κεράσω μπύρα :D

[sekitouroum]

Στο Φα ε; Ωραία! Δυστυχώς δεν μένω Σέρρες πλέον. Τέλη Οκτώβρη, αρχές Νοέμβρη που θα ρθώ κανα 2 φόρες πάντως, ίσως σε πετύχω στα (βίρτουαλ) ντεκς.

[chris_boss]

επιβεβαιώνω κι εγώ οτι γίνετα. προσοχή βέβαια με τις κινήσεις φορώντας ακουστικά γιατί οι αντοχές της είναι μηδαμινές

[Parasight]

Σωστά και είναι κατανοητό. Σκέφτομαι USB extension για να αποφύγουμε ατυχήματα αν είναι κολλημένη πάνω στον υπολογιστή.