commissar
26-01-2014, 23:16
http://1.bp.blogspot.com/-u0HtfjIw6ds/T8OWeaYypEI/AAAAAAAACUw/yR3x1LatKTc/s640/poster.jpg
Δεν τσέκαρα ακόμα το The Hunt (http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?28015-The-Hunt-Jagten-(2012)) που μου πρότεινε ο Ghoul αλλά είδα αυτό εδώ.
Μια δασκάλα ενός δημοτικού σχολείου στον Καναδά αυτοκτονεί και την αναπληρώνει ο Μπασίρ Λαζάρ, ένας πολιτικός πρόσφυγας από την Αλγερία.
Σε όλες τις ταινίες αυτής της θεματολογίας το σχολείο είναι ετοιμόρροπο και παλιάς νοοτροπίας στη διδασκαλία, οι μαθητές από κοντά, μέχρι που έρχεται ένας δάσκαλος/μια δασκάλα και τα αλλάζει όλα δείχνοντάς τους το φως το αληθινό. Εδώ έχουμε το αντίθετο (περίπου), ο Λαζάρ δεν έχει ιδέα από τις νέες μεθόδους διδασκαλίας (πχ τους βάζει ορθογραφία από κείμενο του Μπαλζάκ, αλλάζει τα θρανία και τα βάζει σε σειρά, δοκιμάζει πρώτη φορά να βάλει χρωματιστή σφραγίδα σε διορθωμένο γραπτό, η ψυχολόγος του σχολείου του τη λέει γιατί η τάξη δεν έχει καθόλου χρώμα κλπ) και παλεύει από τη μία με τα παιδιά που προσπαθούν να ξεπεράσουν αυτό που έγινε με την παλιά τους δασκάλα και από την άλλη με γονείς και συναδέλφους που έχουν ένα μικρό θέμα με τις συντηρητικές μεθόδους του.
Βέβαια υπάρχει λόγος για την όλη συμπεριφορά του Λαζάρ* όπως υπάρχει λόγος που έγραψα για το Hunt στην αρχή. Πολύ όμορφη ταινία, εξαιρετική η Sophie Nélisse (παίζει και στο περσινό "Book Thief") και :τατσντ: για την τελευταία σκηνή.
* Ο Λαζάρ δεν ήταν δάσκαλος αλλά προσπαθούσε να τιμήσει τη μνήμη της γυναίκας του (που ήταν δασκάλα όταν ζούσαν στην Αλγερία) και να ξεπεράσει με τον δικό του τρόπο ό,τι έγινε και κατά συνέπεια δεν είχε ιδέα για το πώς έπρεπε να διδάσκει και να συμπεριφέρεται σε μια "μοντέρνα" τάξη. Δεν τρελάθηκα που πέρασαν τόσο γρήγορα και επιφανειακά τον χαμό της δικιάς του οικογένειας και το πώς αποφάσισε να πάει να αναπληρώσει τη δασκάλα που αυτοκτόνησε, ή ακόμα και το σκηνικό με τη δασκάλα και τον μαθητή που την κατηγόρησε για παρενόχληση, αλλά οκ, λεπτομέρειες, είπαμε, πανέμορφη ταινία.
Δεν τσέκαρα ακόμα το The Hunt (http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?28015-The-Hunt-Jagten-(2012)) που μου πρότεινε ο Ghoul αλλά είδα αυτό εδώ.
Μια δασκάλα ενός δημοτικού σχολείου στον Καναδά αυτοκτονεί και την αναπληρώνει ο Μπασίρ Λαζάρ, ένας πολιτικός πρόσφυγας από την Αλγερία.
Σε όλες τις ταινίες αυτής της θεματολογίας το σχολείο είναι ετοιμόρροπο και παλιάς νοοτροπίας στη διδασκαλία, οι μαθητές από κοντά, μέχρι που έρχεται ένας δάσκαλος/μια δασκάλα και τα αλλάζει όλα δείχνοντάς τους το φως το αληθινό. Εδώ έχουμε το αντίθετο (περίπου), ο Λαζάρ δεν έχει ιδέα από τις νέες μεθόδους διδασκαλίας (πχ τους βάζει ορθογραφία από κείμενο του Μπαλζάκ, αλλάζει τα θρανία και τα βάζει σε σειρά, δοκιμάζει πρώτη φορά να βάλει χρωματιστή σφραγίδα σε διορθωμένο γραπτό, η ψυχολόγος του σχολείου του τη λέει γιατί η τάξη δεν έχει καθόλου χρώμα κλπ) και παλεύει από τη μία με τα παιδιά που προσπαθούν να ξεπεράσουν αυτό που έγινε με την παλιά τους δασκάλα και από την άλλη με γονείς και συναδέλφους που έχουν ένα μικρό θέμα με τις συντηρητικές μεθόδους του.
Βέβαια υπάρχει λόγος για την όλη συμπεριφορά του Λαζάρ* όπως υπάρχει λόγος που έγραψα για το Hunt στην αρχή. Πολύ όμορφη ταινία, εξαιρετική η Sophie Nélisse (παίζει και στο περσινό "Book Thief") και :τατσντ: για την τελευταία σκηνή.
* Ο Λαζάρ δεν ήταν δάσκαλος αλλά προσπαθούσε να τιμήσει τη μνήμη της γυναίκας του (που ήταν δασκάλα όταν ζούσαν στην Αλγερία) και να ξεπεράσει με τον δικό του τρόπο ό,τι έγινε και κατά συνέπεια δεν είχε ιδέα για το πώς έπρεπε να διδάσκει και να συμπεριφέρεται σε μια "μοντέρνα" τάξη. Δεν τρελάθηκα που πέρασαν τόσο γρήγορα και επιφανειακά τον χαμό της δικιάς του οικογένειας και το πώς αποφάσισε να πάει να αναπληρώσει τη δασκάλα που αυτοκτόνησε, ή ακόμα και το σκηνικό με τη δασκάλα και τον μαθητή που την κατηγόρησε για παρενόχληση, αλλά οκ, λεπτομέρειες, είπαμε, πανέμορφη ταινία.