Art In Haste
20-01-2014, 02:08
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/f/f1/Silver_Mt._Zion_-_Fuck_Off_Get_Free_We_Pour_Light_On_Everything.jpg
Silver Mt. Zion - Fuck Off Get Free We Pour Light On Everything - 2014 (Constellation)
Lineup
Thierry Amar: Contrebasse, electric bass, plucked piano, vocals
Efrim Menuck: Electric guitar, acoustic guitar, mellotron, vocals
Jessica Moss: Violin, plucked piano, vocals
Sophie Trudeau: Violin, plucked piano, vocals
David Payant: Drums, organ, vocals
Tracklist
01. "Fuck Off Get Free (For the Island of Montreal)" - 10:22
02. "Austerity Blues" - 14:17
03. "Take Away These Early Grave Blues" - 6:47
04. "Little Ones Run" - 2:29
05. "What We Loved Was Not Enough" - 11:22
06. "Rains Thru the Roof at Thee Grande Ballroom (For Capital Steez)" - 3:57
Την πρώτη φορά που έβαλα τον δίσκο να παίζει η αντίδραση μου μετά το πρώτο μόλις λεπτό ήταν όχι ρε γαμώτο το γαμήσανε, το γεμίσανε φωνητικά, απογοήτευση, και πρέπει να ξανακούσω το προηγούμενο - πότε πέρασαν 4 χρόνια ήθελα να ξερα - που με είχε πετύχει σε φάση μετακόμισης και δε του έδωσα ποτέ την απαιτούμενη προσοχή.
Με αυτές τις σκέψεις τα δευτερόλεπτα του Fuck Off Get Free (For the Island of Montreal) περνούσαν και είχα ήδη αρχίσει να κοιτάω χρονική διάρκεια τραγουδιού και δίσκου και να σκέφτομαι τι θα ακούσω μετά. Μέχρι που μετά το 3ο λεπτό τα έγχορδα κέρδισαν λίγο την προσοχή μου και είπα να βάλω ένα ποτό και να χαλαρώσω.
Το ποτό ήταν έτοιμο, είχαμε μπει στο δεύτερο μισό του κομματιού και με είχε κερδίσει με το ερωματικό για το 1ο τρίτο να παραμένει, ένα ερωματικό που εξαφανιστηκε στο τελευταίο 3ο τρίτο που είχα πια παραδωθεί. Το κεφάλι να πηγαίνει ρυθμικά και γω επιτέλους να χαίρομαι ένα κομμάτι που οι στίχοι του να λένε Pull me under.
Άκουγα ευλαβικά, σκεφτόμενος ακόμα το Kollaps Tradixionales, και με ιδιαίτερη χαρά αφού δε μπορούσα να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκα τόσο δίσκο τους. Πάντα βέβαια, και άδικα, τους είχα σε δεύτερη μοίρα πίσω από τους GYBE και ίσως να πρέπει να αναθεωρήσω αφού η περσινή, προπέρσινη, επιστροφή τους δεν αποδείχτηκε αυτή που περίμενα.
Τα σχεδόν 50 λεπτά του δίσκου πέρασαν χωρίς να καταλάβω σε σημείο που καθώς τελείωνε ο δίσκος ήθελα και άλλο με την εξαίρεση, ακόμα και μετά από τόσα ακούσματα, των πρώτων 2-3 λεπτών.
Σίγουρα δεν είναι ο δίσκος για τον οποίο θα μνημονεύονται οι Silver Mt. Zion αλλά σίγουρα μπορεί να επαναφέρει κάποιους που είχαν λοξοδρομήσει από τα μονοπάτια τους. 'Ενα πολύ ωραίο και ευχάριστο ξεκίνημα για το 2014 που μέχρι στιγμής δείχνει να μπαίνει δυνατά.
Silver Mt. Zion - Fuck Off Get Free We Pour Light On Everything - 2014 (Constellation)
Lineup
Thierry Amar: Contrebasse, electric bass, plucked piano, vocals
Efrim Menuck: Electric guitar, acoustic guitar, mellotron, vocals
Jessica Moss: Violin, plucked piano, vocals
Sophie Trudeau: Violin, plucked piano, vocals
David Payant: Drums, organ, vocals
Tracklist
01. "Fuck Off Get Free (For the Island of Montreal)" - 10:22
02. "Austerity Blues" - 14:17
03. "Take Away These Early Grave Blues" - 6:47
04. "Little Ones Run" - 2:29
05. "What We Loved Was Not Enough" - 11:22
06. "Rains Thru the Roof at Thee Grande Ballroom (For Capital Steez)" - 3:57
Την πρώτη φορά που έβαλα τον δίσκο να παίζει η αντίδραση μου μετά το πρώτο μόλις λεπτό ήταν όχι ρε γαμώτο το γαμήσανε, το γεμίσανε φωνητικά, απογοήτευση, και πρέπει να ξανακούσω το προηγούμενο - πότε πέρασαν 4 χρόνια ήθελα να ξερα - που με είχε πετύχει σε φάση μετακόμισης και δε του έδωσα ποτέ την απαιτούμενη προσοχή.
Με αυτές τις σκέψεις τα δευτερόλεπτα του Fuck Off Get Free (For the Island of Montreal) περνούσαν και είχα ήδη αρχίσει να κοιτάω χρονική διάρκεια τραγουδιού και δίσκου και να σκέφτομαι τι θα ακούσω μετά. Μέχρι που μετά το 3ο λεπτό τα έγχορδα κέρδισαν λίγο την προσοχή μου και είπα να βάλω ένα ποτό και να χαλαρώσω.
Το ποτό ήταν έτοιμο, είχαμε μπει στο δεύτερο μισό του κομματιού και με είχε κερδίσει με το ερωματικό για το 1ο τρίτο να παραμένει, ένα ερωματικό που εξαφανιστηκε στο τελευταίο 3ο τρίτο που είχα πια παραδωθεί. Το κεφάλι να πηγαίνει ρυθμικά και γω επιτέλους να χαίρομαι ένα κομμάτι που οι στίχοι του να λένε Pull me under.
Άκουγα ευλαβικά, σκεφτόμενος ακόμα το Kollaps Tradixionales, και με ιδιαίτερη χαρά αφού δε μπορούσα να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκα τόσο δίσκο τους. Πάντα βέβαια, και άδικα, τους είχα σε δεύτερη μοίρα πίσω από τους GYBE και ίσως να πρέπει να αναθεωρήσω αφού η περσινή, προπέρσινη, επιστροφή τους δεν αποδείχτηκε αυτή που περίμενα.
Τα σχεδόν 50 λεπτά του δίσκου πέρασαν χωρίς να καταλάβω σε σημείο που καθώς τελείωνε ο δίσκος ήθελα και άλλο με την εξαίρεση, ακόμα και μετά από τόσα ακούσματα, των πρώτων 2-3 λεπτών.
Σίγουρα δεν είναι ο δίσκος για τον οποίο θα μνημονεύονται οι Silver Mt. Zion αλλά σίγουρα μπορεί να επαναφέρει κάποιους που είχαν λοξοδρομήσει από τα μονοπάτια τους. 'Ενα πολύ ωραίο και ευχάριστο ξεκίνημα για το 2014 που μέχρι στιγμής δείχνει να μπαίνει δυνατά.