Panopticon - Kentucky (2012)

[Πόσο κάνει 10 συν 7]

Παρακολουθούσα με ενδιαφέρον τις μάταιες προσπάθειες του χρήστη φθόγγον να προβληματίσει σχετικά με το αντιδραστικό περιεχόμενο της δουλειάς του βάργκ.
Προσωπικά ήμουν πάντα της άποψης ότι μορφή και περιεχόμενο πάνε χέρι - χέρι της περισσότερες φορές. Όταν τύχει να συμβεί αυτό στο μπλακ μεταλ είναι μια τεράστια στιγμή ομορφιάς και δεν είναι λίγες οι φορές που έχει συμβεί κυρίως σε ότι αφορά στην αμερικάνικη μουσική σκηνή της μπλακ μεταλ. Eγώ θα προτείνω εδώ έναν πολύ ωραίο τύπο που ονομάζεται Austin Lunn που οι περισσότεροι από εσάς θα τον γνωρίζεται από τις εμφανίσεις του στο roadburn. Ο ίδιος έχει ξεκινήσει από το 2008 μια προσπάθεια στο να καταθέσει μέσα από το black metal την πολιτική του άποψη αλλά και να πειραματιστεί μουσικά παντρεύοντας την παραδοσιακή φολκ - το μπλουγκρας - με το μπλακ μεταλ. Κατά την αποψή μου τα καταφέρνει εξαίσια και στα δύο. Με τις πρώτες ακροάσεις των δίσκων του καταλαβαίνει κάποιος ότι είναι άριστος γνώστης της φολκ. Ο τελευταίος του δίσκος αποτελεί το αποκορύφωμα αυτού που επιχειρεί. Η αναρχική του ιδεολογία έρχεται να πραγματευτεί στιχουργικά το θέμα της εκμετάλλευσης των ανθρακωρύχων στις αρχές του αιώνα μας. Τα μουσικά είδη εκείνης της εποχής (φολκ) διαπερνάνε τον παρόν άλμπουμ για ακόμη μια φορά με έναν αριστουργηματικό τρόπο. Κάθε τραγούδι του μια τελειότητα. Είμαι λίγο ενθουσιασμένος αλλά πως γίνεται να μην είσαι όταν έρχεσαι "αντιμέτωπος" με αυτό


http://www.youtube.com/watch?v=nAUtCa13V38

As the water passes over the rock bed, so gentle and quiet,
You can hear their cries in the crashing water.
Bodies dashed against the rocks below where ghosts at the galls roam.
The blood stained soil, their ancestral forest…
Where only trees now know of the horrors seen here.
Forgotten.
A nation left to weep, like spilling water over the falls.
The water passes over stone, falling so far below.
Split blood and splintered bone where cherokee ghosts roam.
Pale faces in the mist, demons who claim the mountains,
treading beneath looming cliff.
The cool, still air permeating your skin.
The rhythm of the water pounding the forest floor whispers to us with the voices of proud warriors overcome.
The treaty was broken, the land has been stolen.
THE FOREST IS HAUNTED.
Softly whispering in the dead air…
The blood stained stones in the deep…
Morosely contrasting against appalachian green…
Flows into the river, whisked away…vengeance was claimed on that day.
Bullets for every pale face.
The price owed could never be paid.
Sorrow fills the air where tribal souls sleep beneath the cliffs where ywahoo falls forever weeps...

http://universenumberfive.files.wordpress.com/2013/01/panopticon-kentucky-album-review-universe-number-five.jpg

Ένας τεράστιος δίσκος από έναν τεράστιο μουσικό. Να του δώσετε μια ευκαιρία σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε.

[12 stars circle your brow]

είναι αναρχικός το παιδί.

[ikonoklast]

Προσωπικά ήμουν πάντα της άποψης ότι μορφή και περιεχόμενο πάνε χέρι - χέρι της περισσότερες φορές.

To black metal φωνητικό, του τουπατουπα τούμπανο και το σατανιάρικο λογότυπο πάει χέρι χέρι με το σωματείο ανθρακωρύχων του κεντάκι των αρχών του αιώνα δηλαδή. Αυτό λες.

[nikos_souvlas]

http://www.reactiongifs.com/wp-content/gallery/yes/edward_scissorhands_yes.gif

[Parasight]

Ρε παιδιά ο άνθρωπος ενθουσιάστηκε με έναν δίσκο και μπήκε στον κόπο να κάνει thread για να τον μάθουμε και οι υπόλοιποι, όσοι γουστάρουμε. Μακάρι να μπαίναμε στον κόπο περισσότεροι και να είχαμε πιο ενεργό music section. Μη γίνεστε μανιαμούνιες.

[nikos_souvlas]

Ρε παιδιά ο άνθρωπος ενθουσιάστηκε με έναν δίσκο και μπήκε στον κόπο να κάνει thread για να τον μάθουμε και οι υπόλοιποι, όσοι γουστάρουμε. Μακάρι να μπαίναμε στον κόπο περισσότεροι και να είχαμε πιο ενεργό music section. Μη γίνεστε μανιαμούνιες.

+1

[Πόσο κάνει 10 συν 7]

Προσωπικά ήμουν πάντα της άποψης ότι μορφή και περιεχόμενο πάνε χέρι - χέρι της περισσότερες φορές.

To black metal φωνητικό, του τουπατουπα τούμπανο και το σατανιάρικο λογότυπο πάει χέρι χέρι με το σωματείο ανθρακωρύχων του κεντάκι των αρχών του αιώνα δηλαδή. Αυτό λες.

Εγώ είπα το εξής, του οποίου του γάμησες τη μάνα: Ότι όταν το περιεχόμενο στο μπλακ μεταλ είναι άξιο προσοχής και έρχεται να καταπιαστεί με κάτι που δε συνηθίζαμε μέχρι σήμερα στο bm τις περισσότερες φορές παράγεται και μια εξίσου αξιόλογη μορφή. Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση, που μάλλον δε μπήκες στον κόπο να ακούσεις αλλά δε πειράζει, στον δίσκο από τα 8 τραγούδια τα 5 είναι αμιγώς αριστουργηματικές διασκευές εργατικών τραγουδιών, τα υπόλοιπα τραγούδια είναι μπλακμεταλικά με την μορφή τους να είναι κάτι παραπάνω από αξιόλογη καθώς συνδιάζουν το τουπατουπα τουμπανο με τη μουσική φολκ μορφή. Η εναλλαγή ας πούμε αυτών των δύο στοιχείων θα μπορούσε κάποιος να πει ότι στο μπλακ μεταλ στοιχείο αντικατοπτρίζεται η σκληρή ζωή και τις συνθήκες εκμετάλλευσης (bm φωνητικό (1-0)) και το από την άλλη στο φολκ η μουσική δημιουργική ανάσα.

Επίσης σταμάτα αυτήν τσιτατοειδή ελαφρο-lubenική επιχειρηματολογία σου. Τελευταία μου την δίνει στα νεύρα.

[phthoggon]

Άκυρο και ανόητο το ποστ ικόνοκλαστ. Καταρχήν αυτή τη φράση "μορφή-περιεχόμενο" που μας μαθαίνουν στα πανεπιστήμια, ποτέ δε την καταλάβαινα και μου την έσπαγε. Δεν είναι απλά μια "μορφή" το μπλακ μέταλ (τι δηλαδή, ξύσιμο, blastbeat, ουρλιαχτά?) είναι κάτι πολύ ευρύτερο και άρα λιγότερο συγκεκριμένο. Μια πιο σωστή φράση είναι "φαινόμενο-περιεχόμενο" εφόσον δηλαδή έχει μέσα δηλαδή αυτό που προς τα έξω δείχνει ότι έχει. Γενικότερα δεν πιστεύω ότι υπάρχει συχνά τέτοια διάκριση, ιδιαίτερα σε σοβαρούς καλλιτέχνες (μάλλον μόνο σε μοντερνιστές που προσπαθούν να κάνουν ποπ-κουλτούρα comments) και δεν είναι σωστό να πετάς πολύ εύκολα αυτά σαν παντογνώστης κριτικός της κουλτούρας. Και στους Burzum δε πιστεύω ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα, μάλλον λάθος το κατάλαβες δεκαεπτά. Το νόημα είναι ότι παίρνουμε φασιστικό ρομαντισμό και μας αρέσει κιόλας (και εντάξει, η αλήθεια είναι ότι αυτή η μουσική θα μπορούσε να γίνει και από χίπη, αλλά το αστείο είναι όταν γουστάρεις μουσική με μίσος-μίσος και τα ρίχνεις στο δίπολο καλή μουσική/μαλάκας καλλιτέχνης).

Συγκεκριμένα στους Panopticon, δε μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να υπάρχει διάκριση απέναντι στον αγώνα των ανθρακορύχων και το folk black metal πράγμα που παίζει. Άμα ήταν μοντερνιστικά ποπ γλυκούλικα κομματάκια θα είχε, άμα ήτανε ηλεκτρονική εγκεφαλική αβαν-γκαρντ εκεί που πέφτει ξύλο και πείνα και θυσία και θα είχε. Στο κάτω κάτω, η μουσική του πανόπτικον δεν έχει την κλασική εγωιστική ΔΥΝΑΜΗ του black metal, είναι αρκετά φλώρικη και χίπικη και πνευματικά "ήρεμη" και χωρίς πολλές γωνίες ας πούμε, όπως ταιριάζει σε έναν αναρχικό. Στο σημείο να μην μου είναι και πολύ ενδιαφέρουσα, όπως η πλειονότητα της αναρχο-bm σκηνής (επίσης, αν κούρδιζε τα όργανα και ήξερε αρμονία θα βοηθούσε).

[12 stars circle your brow]

Στο κάτω κάτω, η μουσική του πανόπτικον δεν έχει την κλασική εγωιστική ΔΥΝΑΜΗ του black metal, είναι αρκετά φλώρικη και χίπικη και πνευματικά "ήρεμη" και χωρίς πολλές γωνίες ας πούμε, όπως ταιριάζει σε έναν αναρχικό. Στο σημείο να μην μου είναι και πολύ ενδιαφέρουσα, όπως η πλειονότητα της αναρχο-bm σκηνής (επίσης, αν κούρδιζε τα όργανα και ήξερε αρμονία θα βοηθούσε).

μαζέψου!


http://www.youtube.com/watch?v=KpdZOL-91m4

[Πόσο κάνει 10 συν 7]

φθογγον η σχέση μορφή-περιεχόμενο ορίζει κάθε καλλιτεχνική δημιουργία. Τι εννοείς ότι δεν υφίσταται;
Δηλαδή ο Μπρεχτ που έχει κάνει ολόκληρες επεξεργασίες σχετικά με τεχνικές στην μορφή (πχ η τεχνική της αποστασιοποίησης) για να αναδείξει το περιεχόμενο με το τρόπο που θέλει ή οι κονστρουκτιβιστές στην Ρωσία (παρόλο τις υπερβολές τους) ήταν οι pop-ιστες της εποχής τους; Μακριά από εμένα κάθε αποθέωση της φόρμας/μορφής αλλά η σχέση αυτή υφίσταται και είναι η κύρια στην δημιουργία. Και εννοείται ότι το bm είναι μια μορφή στην μουσική. Δηλαδή τί παραπάνω είναι; Aν γίνεται κάνε μια επέκταση πάνω σε αυτό γιατί νομίζω ότι έγραψες λίγο με γενικό τρόπο.

Για τον Burzum κατάλαβα περισσότερο τώρα τι θες να πεις.

Για τον panopticon θα πω ότι η μουσική του όντως μπορεί να μην έχει την εγωιστικη δύναμη όπως σωστά λες, ίσως όμως το παρατραβάς διότι οκ σύμφωνοι μπορεί το βιολάκι, και οι post επιρροές (gybe ξερωγω) του να δίνουν αυτήν την αίσθηση σε αντίθεση με την αμιγώς bm-Anarcho βρωμιά αλλά δεν τον λες και ανίκανο να κινηθεί ανάμεσα στο bm με αυτές του τις επιρροές και να τις συνδιάσει εξαιρετικά ε.

[phthoggon]

Καταρχήν δεν έχω τις γνώσεις για να πάω τη συζήτηση στο θεωρητικό επίπεδο, εννοώ δηλαδή ότι δε ξέρω τι έχει πει και ορίσει ο τάδε και ο δείνα. Ο τρόπος που καταλαβαίνω τη φράση αφορά το πως δομεί κανείς τη τέχνη του και τη τοποθετεί σε ήδη προϋπάρχοντα καλούπια. Από κει και πέρα το να υποστηρίζεις ότι υπάρχει διάκριση μεταξύ των δύο σημαίνει ότι υπάρχει μία εσωτερική ανιλεικρίνεια ή έστω μία διάθεση μιμητισμού και αντιγραφής, μη κατανόησης δηλαδή της ίδιας σου της τέχνης, του σκοπού και του αποτελέσματός της. Σίγουρα συμβαίνει αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό από ότι μπορούμε να υποθέσουμε εμείς από την επιδερμική σκοπιά του ακροατή (τουλάχιστον του πρωτάρη, φαντάσου ότι εσύ ξοδεύεις 5 ώρες πάνω σε μία μπάντα και αυτοί έχουν ξοδέψει 5 χιλιάδες, δεν είναι εύκολο να τους πεις τι κάνουν και γιατί).

Εντάξει εγώ πανόπτικον μισή ώρα έχω ακούσει όλη κι όλη, εσύ μπορείς να κρίνεις καλύτερα σίγουρα (ωραίο το seeing, αλλά ποστ-συναισθηματικούλι είναι και αυτό, δεν ακούτε και πολύ heavy metal τελευταία ε?)

έντιτ: δεν είναι μορφή το black metal, genre είναι. Να λέμε τώρα τι είναι genre μουσικής? Έχει μέσα από άσπρο μέχρι μαύρο και όλα σχεδόν τα ενδιάμεσα, ας πούμε. Μορφή είναι η μορφή σονάτας ξέρω γω, κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο.

[Shirime]

@ Πόσο κάνει 10 συν 7: Κοίτα όσον αφορά τη "μορφή", ο Panopticon στην πραγματικότητα κάνει ψιλοατσούμπαλες συρραφές εντελώς ανομοιόμορφων πραγμάτων και οι μεταβάσεις μεταξύ τους είναι ανώμαλες, είτε μέσα στο ίδιο κομμάτι είτε στη διάρκεια του δίσκου. Όταν από το Wich Side Are You On περνάω στα bm κομμάτια του δίσκου το αυτί μου εμένα ταράζεται. Ακούς ολόκληρο τον δίσκο εν τω μεταξύ και ακούς την διαφορά του "φλώρικου" όπως λέει και ο φθόγγος bm (ποτέ δεν το'χε καλοχωνέψει το metal ο panopticon έτσι κι αλλιώς) με τις καλές bluegrass διασκευές και οι αντιθέσεις κάνουν μεγαλύτερο μπαμ. Σε κάθε περίπτωση η μουσική του σε σοβαρή "κριτική" δεν αντέχει.

Το βασικό του πρόβλημα δεν είναι πως είναι ανειλικρινής εν τω μεταξύ, αλλά πως δεν έχει δουλέψει αρκετά το βασικό υλικό του που είναι το μέταλ, αλλά παρ'όλα αυτά το χρησιμοποιεί σαν όχημα για το θέμα του (που είναι βαρύ) και τις ιδέες του. Το επιφανειακό και "λάθος" black metal του πάει να κουβαλήσει ένα θέμα βαρύ και το αποτέλεσμα τελικά βγάζει αστάθεια. Ακριβώς δλδ επειδή η σχέση μορφή-περιεχόμενο ορίζει την δημιουργία, ο Panopticon βγαίνει ασόβαρος, και οι ανθρακωρύχοι στο εξώφυλλο μια "ποπ αναφορά" με απεύθυνση σε 25άρηδες Αμερικάνους που λιώνουν CVLTNation, συνεντεύξεις του Τσόμσκι και Ιρλανδικά αντάρτικα στο youtube. Καλλιτεχνικά δλδ βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε αυτό (http://www.youtube.com/watch?v=mhcIFS9IWrA) και αυτό (http://www.youtube.com/watch?v=97uqGbCwJys) δυστυχώς.

Στη ευρύτερη φάση βέβαια, αν και "not enough metal" για τον κάθε phthoggon (χωρίς παρεξήγηση) παίζει κι αυτό - Μάριε γράψε κανά σχόλιο:


http://www.youtube.com/watch?v=65P2JsPu2vo

[12 stars circle your brow]

το έχω προπαραγγείλει, όταν έρθει θα γράψω ίσως και review για το φιστανκ ;p

[00i00]

Με τις πρώτες ακροάσεις των δίσκων του καταλαβαίνει κάποιος ότι είναι άριστος γνώστης της φολκ.

εγω τους δυο δισκους δεν τους ακουσα, ακουσα ομως το δειγμα δωρεαν που παρεθεσες...
εχουμε εναν τυπο λοιπον που παιζει μπλακ μεταλ, σταματαει, παιζει βουνιshα φολκ, και μετα συνεχαει να παιζει μπλακ μεταλ

η ολη φαση με θυμισε μια παραστασις του Τζιμακου οπου επαιζε ενα λαικο ποτπουρι και ανα τακτα χρονικα διαστηματα εδινε κραυγαζοντας ''ΡΟΚ...ΡΟΟΟΚ'' το εναυσμα στην ορχηστρα να παιζει το Smoke On The Water...μετα συνεχαγε το ποτπουρι
βεβαια ο Τζιμακος ελεγχεται διοτι οδηγαει SUV 7 χιλιαδες κυβικα και χρεωνει 120 ευρα το Dewars

και μια ειλικρινης απορια...η αναρχικια του ιδεολογια πως συμβαδιζει με τα σατανιστικαλ/μυστικιστικα συμπολα του logo του?
ξερουν κατι οι Ψ.Χ. που δεν ξερομε?

[phthoggon]

gSObRNcPAv8

εντάξει εμένα με αυτό με έπεισε, κι ας είναι ψιλομέτριο το black metal του, δε πειράζει. Ίσως περισσότερο καλό φολκ παρά μπλακ μέταλ χρειαζόμαστε.

[00i00]

μονο που αυτο δεν ειναι καλη φολκ αλλα καλη αντιγραφη υφους

ξερεις τι χαμος γινεται στην αμερικαναρα με μπαντες που αντιγραφουν το πρωτο 16HP και αγνοουν το ποτε ξεκινησε η αναβιωσις πχ?
αληθεια η ''φολκ'' του χωρις το μπλακ πεπλο και το σατανιαρικο στο εξωφυλλο τι ελπιδες θα ειχε να του ριξει μια αυτια καποιος μεταλλας?

συμπαθητικο παντως το συγκεκριμενο ασθμα

[Πόσο κάνει 10 συν 7]

οοιοο φώναξε μια τον landy σε παρακαλώ πάρα πολύ να έρθει μια γύρα από δω.

[00i00]

17 τα τσογλανιστικα σχολια οχι σε μενα

κοιτα πρωτα να ακουσεις αρκετη μουσικη ωστε να ξεχωριζεις μερικα πραματα οπως το οτι οι Make Believe δεν ειχαν καμια σκεση με τον ηχο του Paisley Underground η το τι ειναι το ''heavy/psych/prog'' και μετα κανε οση ειρωνια θες

μεχρι τοτε μεινε στο πολιτιξ καλυτερα

[ikonoklast]

Δεν τον θέλουμε στο πολιτιξ, δε βλέπεις τι λέει για μορφή / περιεχόμενο.