Raven Lord
05-05-2012, 16:13
http://www.rockoverdose.gr/photos/resize_1332836607.jpg
1.
The Battlefield Calling My Name
2.
Beneath the Veils of Winter
3.
Are We Free?
4.
Living a Lie
5.
The Art of Dreaming
6.
Sometimes
7.
Tears
8.
The Voyage
9.
The Wizard (Uriah Heep cover)
Οι Dark Nightmare αποτελούν μια μπάντα η οποία, παρόλο που προέρχεται από μια μικρή πόλη (Γρεβενά) - με όποια δυσκολία αυτό συνεπάγεται, κατάφερε με συνέπεια εδώ και 13 χρόνια να χτίσει βήμα βήμα την παρουσία της στην ελληνική σκηνή. Το προ τριετίας ντεπούτο full-length τους "The Human Liberty" μου άφησε άριστες εντυπώσεις και ελπίδα για ανάλογη συνέχεια, εντυπώσεις που κάθε φορά επιβεβαιώνονται και στις αρκετές live εμφανίσεις τους.
Στο γνώριμο ύφος του παρελθόντος και η νέα τους δουλειά "Beneath the Veils of Winter", νομίζω δε θα αφήσει παραπονεμένο κανέναν οπαδό του παραδοσιακού heavy metal . Heavy metal και επική ατμόσφαιρα συνυπάρχουν αρμονικά, δημιουργώντας έναν προσωπικό ήχο που έχει κάνει τη μπάντα να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες του είδους. Από τις πρώτες νότες κάθε νέου κομματιού, κάποιος που έχει έρθει σε επαφή με προηγούμενες δουλειές τους, καταλαβαίνει αμέσως ότι πρόκειται για τους Dark Nightmare και αυτό είναι τεράστιο επίτευγμα, ιδιαίτερα για ένα χώρο που έχει να προσφέρει πληθώρα επιλογών. Με τα κομμάτια ένα ένα δε μ'αρέσει να καταπιάνομαι. Θα αναφέρω μόνο ότι κι εδώ υπάρχουν οι γνώριμοι επικοί ύμνοι που "κολλάνε" στο μυαλό (το The Battlefield Calling my Name προβλέπω να γίνεται το αντίπαλο δέος του Dragonlakes), αλλά διέκρινα και κάποια στοιχεία διαφοροποίησης από το The Human Liberty, αφενός με το αργόσυρτο, σχεδόν μπαλλάντα, Tears και το πιο "περίεργο" The Voyage. Επίσης, αυτή τη φορά κλείνουν με μια διασκευή στο γνωστό Wizard των Uriah Heep. Τέλος, πρέπει να επισημάνω ότι ο ήχος και η παραγωγή είναι σε πολύ καλό επίπεδο, όπως και η φωνή. Αν πρέπει να βρω κάτι αρνητικό στην όλη προσπάθεια, το μόνο που με ξένισε είναι το μέτριο artwork του εξωφύλλου, το οποίο μου θύμισε λίγο Skyrim, αλλά όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στην ουσία, η οποία είναι η ΚΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ανεξαρτήτως είδους και ύφους κι ελπίζω οι Dark Nightmare να υπάρχουν για καιρό ακόμη ώστε να συνεχίσουν να την προσφέρουν.
1.
The Battlefield Calling My Name
2.
Beneath the Veils of Winter
3.
Are We Free?
4.
Living a Lie
5.
The Art of Dreaming
6.
Sometimes
7.
Tears
8.
The Voyage
9.
The Wizard (Uriah Heep cover)
Οι Dark Nightmare αποτελούν μια μπάντα η οποία, παρόλο που προέρχεται από μια μικρή πόλη (Γρεβενά) - με όποια δυσκολία αυτό συνεπάγεται, κατάφερε με συνέπεια εδώ και 13 χρόνια να χτίσει βήμα βήμα την παρουσία της στην ελληνική σκηνή. Το προ τριετίας ντεπούτο full-length τους "The Human Liberty" μου άφησε άριστες εντυπώσεις και ελπίδα για ανάλογη συνέχεια, εντυπώσεις που κάθε φορά επιβεβαιώνονται και στις αρκετές live εμφανίσεις τους.
Στο γνώριμο ύφος του παρελθόντος και η νέα τους δουλειά "Beneath the Veils of Winter", νομίζω δε θα αφήσει παραπονεμένο κανέναν οπαδό του παραδοσιακού heavy metal . Heavy metal και επική ατμόσφαιρα συνυπάρχουν αρμονικά, δημιουργώντας έναν προσωπικό ήχο που έχει κάνει τη μπάντα να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες του είδους. Από τις πρώτες νότες κάθε νέου κομματιού, κάποιος που έχει έρθει σε επαφή με προηγούμενες δουλειές τους, καταλαβαίνει αμέσως ότι πρόκειται για τους Dark Nightmare και αυτό είναι τεράστιο επίτευγμα, ιδιαίτερα για ένα χώρο που έχει να προσφέρει πληθώρα επιλογών. Με τα κομμάτια ένα ένα δε μ'αρέσει να καταπιάνομαι. Θα αναφέρω μόνο ότι κι εδώ υπάρχουν οι γνώριμοι επικοί ύμνοι που "κολλάνε" στο μυαλό (το The Battlefield Calling my Name προβλέπω να γίνεται το αντίπαλο δέος του Dragonlakes), αλλά διέκρινα και κάποια στοιχεία διαφοροποίησης από το The Human Liberty, αφενός με το αργόσυρτο, σχεδόν μπαλλάντα, Tears και το πιο "περίεργο" The Voyage. Επίσης, αυτή τη φορά κλείνουν με μια διασκευή στο γνωστό Wizard των Uriah Heep. Τέλος, πρέπει να επισημάνω ότι ο ήχος και η παραγωγή είναι σε πολύ καλό επίπεδο, όπως και η φωνή. Αν πρέπει να βρω κάτι αρνητικό στην όλη προσπάθεια, το μόνο που με ξένισε είναι το μέτριο artwork του εξωφύλλου, το οποίο μου θύμισε λίγο Skyrim, αλλά όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στην ουσία, η οποία είναι η ΚΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ανεξαρτήτως είδους και ύφους κι ελπίζω οι Dark Nightmare να υπάρχουν για καιρό ακόμη ώστε να συνεχίσουν να την προσφέρουν.