Ass Cobra
01-05-2012, 19:46
Πολλα μπορω να γραψω για την παρασταση. Την ειχα δει 30 απριλη περσι, την ειδα ιδια μερα και φετος. Ε, ενα σκαλι παραπανω, σε ενα μικροτερο χωρο - 180 χωρα - απο το χαωδες μπαντμιντον, αλλα πιο ζεστο, η σκηνη ειναι κυριολεκτικα στα ποδια σου. Ε, τι περιμενετε, η σκηνοθεσια υπεροχη, τα χορευτικα εξαιρετικα, τα κοστουμια εκθαμβωτικα και το group λιγοτερο οργανικο (κιθαρα, μπασο, πληκτρα, κρουστα και φωνες). Ολα αυτα με no budget καταστασεις εκαναν τα 15 γιουρια να φαινονται πολυ πιο αξια απο αυτα που χα δωσει περσι.
Σε στιγμες ηταν τοσο δεμενη η ορχηστρα με τις κοπελες που χορευαν, που ανατριχιασα. Η φωνη του Σταυρου πιο ζεστη απο ποτε, μοιραστηκε για μια ακομα φορα το τεραστιο οραμα που εχει με τον υποψιασμενο κοσμο που παει στο Διπυλο. Και για αυτο το χειροκροτημα στο τελος ηταν εκωφαντικο (δεν πληρωνει βεβαια, διαβαστε παρακατω). Τα δυο ατομα που επρηξα να παμε δεν ηξεραν σχεδον τιποτα, εμειναν με το στομα ανοιχτο, πηραν με κλειστα ματια τα 2 σιντια, μου ειπαν οτι μου χρωστουν χαρη, και μετα μιλαγαμε για το ποσο ΑΠΟΚΟΣΜΟ ηταν το concept που ειδαμε κι ακουσαμε.
Μην περιμενετε να πουμε πως αυτο ειναι πολυ καλο για αυτη τη χωρα, αυτο εννοειται, απλα πως μαλακες ΦΕΥΓΟΥΝ του χρονου! Οποτε σπευστε να τους τιμησετε τωρα (παιζουν σημερα και το προσεχες ΠΣΚ, και αυτο ηταν). Και να μιλησετε στους φιλους σας για εναν απο τους πιο πρωτοποριακους καλλιτεχνες που εχουν βγει απ'τον τοπο αυτο τα τελευταια χρονια. Και να ξαναπαμε οσοι τους γουσταρουμε οταν θα ρθουν παλι στην ψωροκωσταινα, εχοντας κανει την τυχη τους εξω και να γελαμε με οσους θα τους ανακαλυπτουν τοτε.
Η κατακλειδα μου ειναι πως η αυθεντικη τεχνη χρειαζεται το σαπορτ ολων, και πως αν εχεις βιωσει το μπλακ μεταλ ως συναισθημα ισως καποτε μπορεσεις να κανεις κατι σαν την τεραστια μαυρη τεχνη που κανουν οι Dirty Granny Tales.
Σε στιγμες ηταν τοσο δεμενη η ορχηστρα με τις κοπελες που χορευαν, που ανατριχιασα. Η φωνη του Σταυρου πιο ζεστη απο ποτε, μοιραστηκε για μια ακομα φορα το τεραστιο οραμα που εχει με τον υποψιασμενο κοσμο που παει στο Διπυλο. Και για αυτο το χειροκροτημα στο τελος ηταν εκωφαντικο (δεν πληρωνει βεβαια, διαβαστε παρακατω). Τα δυο ατομα που επρηξα να παμε δεν ηξεραν σχεδον τιποτα, εμειναν με το στομα ανοιχτο, πηραν με κλειστα ματια τα 2 σιντια, μου ειπαν οτι μου χρωστουν χαρη, και μετα μιλαγαμε για το ποσο ΑΠΟΚΟΣΜΟ ηταν το concept που ειδαμε κι ακουσαμε.
Μην περιμενετε να πουμε πως αυτο ειναι πολυ καλο για αυτη τη χωρα, αυτο εννοειται, απλα πως μαλακες ΦΕΥΓΟΥΝ του χρονου! Οποτε σπευστε να τους τιμησετε τωρα (παιζουν σημερα και το προσεχες ΠΣΚ, και αυτο ηταν). Και να μιλησετε στους φιλους σας για εναν απο τους πιο πρωτοποριακους καλλιτεχνες που εχουν βγει απ'τον τοπο αυτο τα τελευταια χρονια. Και να ξαναπαμε οσοι τους γουσταρουμε οταν θα ρθουν παλι στην ψωροκωσταινα, εχοντας κανει την τυχη τους εξω και να γελαμε με οσους θα τους ανακαλυπτουν τοτε.
Η κατακλειδα μου ειναι πως η αυθεντικη τεχνη χρειαζεται το σαπορτ ολων, και πως αν εχεις βιωσει το μπλακ μεταλ ως συναισθημα ισως καποτε μπορεσεις να κανεις κατι σαν την τεραστια μαυρη τεχνη που κανουν οι Dirty Granny Tales.