Καλύτερες ταινίες του 2011

[ubu]

Λοιπόν, για πείτε.

Προσωπικά δεν έχω δει ακόμα πολλές βασικές, πχ Drive, Ένας χωρισμός, Incendies κ.α. οπότε θα επανέλθω αργότερα.

[freak brother]

drive (αν και οχι και τπτ το υπερουαου)
attack the block
warrior (και αυτο δυνατη ταινια αλλα τιγκαρισμενη κλισε)
x-men
και mission impossible

τιγκα εμπορικιλα το λεπον

[Lazyass]

http://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BMTk3NTM4NDg3OF5BMl5BanBnXkFtZTcwNDk3MzEwNQ@@._V1._SY317_.jpg

[LokiTricksterGod]

Beginners με τα μπούνια. Επίσης Bullhead.

[freak brother]

το beginners ειναι του 10 :p

[Kelldorain]

Μόνο σε φεστιβάλ παίχτηκε το '10, το 11 βγήκε ουσιαστικά.
Προσωπικά:
Drive
Le Havre
Meek's Cutoff
A Separation
The Artist
Beginners
Once Upon A Time In Anatolia
13 Assassins
Midnight In Paris
The Skin I Live In

Tinker Tailor και Hugo δεν έχω δει ακόμα, αλλά πρέπει να 'ναι πολύ καλά και τα 2.

[MaX Payne]

και το Incendies ειναι του 10 :p


δεν εχω δει και πολλα κι αυτα που ειδα (Drive, X-Men, Limitless, Unknown, Source Code, Thor κλπ) δεν ειναι για δεκαδα
το Rise of Planet Apes ηταν συμπαθητικο αλλα δεν μαρεσε το τελευταιο 20λεπτο και γενικα δεν εχω δει ακομα τπτ συνταρακτικο

το Artist ειναι καλο καλο;


α και στις χειροτερες Scream 4 και Captain America

[Phantom Duck]

Win Win και The Guard τα απολύτως καλύτερα. Margin Call και Warrior ελαφρά από πίσω.

Source code, 50/50, Rango, The Town τα εξαιρετικά.

Moneyball, Ides of March και Drive τα πολύ ωραία.

[Lazyass]

Drive και Melancholia και σκατά στα Oscar

[LokiTricksterGod]

λοιπόν γράψε λάθος, tinker tailor soldier spy. για δες και το 'χα για outsider.

[Kelldorain]

το Artist ειναι καλο καλο;


Είναι πολύ ωραίο γιατί δεν προσπαθεί να πείσει ότι είναι κάτι παραπάνω και πέρα από φόρους τιμής και λοιπά κλασσικά, είναι πάρα πολύ προσεγμένο.

[zeo]

Ας μην ξεχνάμε και το The Tree of Life του Malick που ήταν αριστουργηματική υπερταινιάρα

[Lazyass]

ψιλοαπογοήτευσγ το tinker tailor soldier spy.περίμεναμε παραπάνω

[Amnesiac.]

http://incontention.com/wp-content/uploads/2011/07/tyrannosaur-e1311030122447.jpg

nvyqXFmV-LI

[Dythor]

Κακή χρονιά για σινεμά. The girl with the dragon tattoo από μπλόκμπαστερς και Drive από τα δικά μας.

[00i00]

http://incontention.com/wp-content/uploads/2011/07/tyrannosaur-e1311030122447.jpg

nvyqXFmV-LI

αυτο το ειδα επροχτε και με καταρεσε
και προσωπικα πιστευω οτι η θειτσα εκλεψε την παραστασις

ο αντρας της ειναι μια απο τις πιο φοβερικες μαπες που εχω δει ποτε btw
δειτε τον και στο The Disappearance Of Alice Creed (http://www.imdb.com/title/tt1379177/)

[Drumsick]

^ μόλις το'δα. Πολύ δυνατή ταινία.

[ikonoklast]

Tyrannosaur: Σίγουρα ό,τι καλύτερο έχω δει από ό,τι βγήκε πέρσι. Αψεγάδιαστο σε όλα, συγκλονιστικές ερμηνείες (όχι τρίχες, συγκλονιστικές λέμε ειδικά η κυρία).

[Kelldorain]

λοιπόν γράψε λάθος, tinker tailor soldier spy. για δες και το 'χα για outsider.

Ισχύει, να γίνει θρεντ.
Ωραίο και το Tyrannosaur, θύμισε αρκετά Mike Leigh και εξαιρετικές ερμηνείες.

[FIXXXER]

To Tinker Tailor Soldier Spy απο τις μεγαλυτερες αηδιες που (δεν) εχω δει (ολοκληρες) ποτε.

[LokiTricksterGod]

fixxxer δεν απογοητεύεις ποτέ!

το tyrannosaur ήταν ωραίο μεν, και αρκετά ειλικρινές, αλλά ρε γαμώτο δε σας φάνηκε λίγο κωμικό από ένα σημείο και μετά το ΠΟΣΑ σκατένια πράγματα συνέβαιναν; και ήταν κρίμα γιατί ένα-ένα μπορεί να ήταν πολύ δυνατά, αλλά τα ανακάτευε τόσο που μειωνόταν αρκετά το ιμπακτ τους. δηλαδή
στη φάση που τρώει ο σκύλος τη μάπα του παιδιού αυτό ήταν σχεδόν αστείο μετά απ'όλη τη ζοφίλα που προηγήθηκε, σαν παρωδία αρονόφσκι ξέρωγω.

[00i00]

για το Tinker Tailor Soldier Spy δεν θα σε απογοητευσω ουτε εγω παντως...κουραστικο, ανευρο, βαρετο και ναι, ζοφερο (αλλα με την κακια εννοια)

[FIXXXER]

Πεστα ρε μινμιν... ακριβως οπως τα λες ομως ε.

[ikonoklast]

αλλά ρε γαμώτο δε σας φάνηκε λίγο κωμικό από ένα σημείο και μετά

όχι.

[H.]

To Tinker Tailor Soldier Spy απο τις μεγαλυτερες αηδιες που (δεν) εχω δει (ολοκληρες) ποτε.

Κατεβαίνει αμέσως!

[ubu]

Είδα κι εγώ Tyrannosaur. Συγκλονιστικές ερμηνείες, πολύ όμορφη ταινία.

Ιδιαίτερα η Χάννα και ο άντρας της (η Χάννα και οι αδερφές της) ήταν εξαιρετικοί.

Συγκεκριμένα η σκηνή που τους πετυχαίνει στο μαγαζί ο άντρας της και την απειλεί, και αργότερα η σκηνή όπου ο Τζόζεφ της λέει πως πέρασε από το σπίτι της και εκείνη καταρρέει.

[ikonoklast]

και αργότερα η σκηνή όπου ο Τζόζεφ της λέει πως πέρασε από το σπίτι της και εκείνη καταρρέει.

Μόνο για αυτή τη σκηνή αξίζει κάποιος να δει την ταινία.

[Kingdom Gone]

Είδα το Tinker Tailor Soldier Spy και ήταν όπως έπρεπε και βάλε. Δεν ήταν άνευρο καθόλου, παρέδιδε μαθήματα έντασης και αποκάλυψης πληροφοριών (που ήταν και το θέμα της, για δές), σενάριο ψιλοβελονιά που δεν σε έκανε να νοιώθεις πως το είχαν πάρει από βιβλίο, δεν έκανε σε καμιά στιγμή κοιλιά και όλα δένουν άψογα στο τέλος, παίζαν όλοι άψογα, κι άμα νομίζει κανείς ότι δεν γινόταν τίποτα δεν παρακολουθούσε καλά γιατί κάτω απ' την επιφάνεια μετακινούντουσαν τεκτονικές πλάκες πικρίας, σπαταλημένων ζωών και διαψευσμένων ελπίδων. Ή μπορεί απλά να μου αρέσουν πολύ τα κατασκοπευτικά.

[FIXXXER]

LOL

[Kelldorain]

Για το Tinker Tailor Soldier Spy διαβάστε αυτό (http://www.davidbordwell.net/blog/2012/01/23/tinker-tailor-a-guide-for-the-perplexed/) (σπόιλερς προφανώς), ψιλοπαρόμοιο άρθρο με αυτό που 'χε μπει στο inception τόπικ.

[00i00]

Είδα το Tinker Tailor Soldier Spy και ήταν όπως έπρεπε και βάλε. Δεν ήταν άνευρο καθόλου, παρέδιδε μαθήματα έντασης και αποκάλυψης πληροφοριών (που ήταν και το θέμα της, για δές), σενάριο ψιλοβελονιά που δεν σε έκανε να νοιώθεις πως το είχαν πάρει από βιβλίο, δεν έκανε σε καμιά στιγμή κοιλιά και όλα δένουν άψογα στο τέλος, παίζαν όλοι άψογα, κι άμα νομίζει κανείς ότι δεν γινόταν τίποτα δεν παρακολουθούσε καλά γιατί κάτω απ' την επιφάνεια μετακινούντουσαν τεκτονικές πλάκες πικρίας, σπαταλημένων ζωών και διαψευσμένων ελπίδων. Ή μπορεί απλά να μου αρέσουν πολύ τα κατασκοπευτικά.

η αληθεια ειναι οτι το ειδα ολιγον βαριεστημενα, ναι, διοτι αντιθετα με σενα τα κατασκοπευτικα τα βαριεμαι
επισης αληθεια ειναι οτι το κατεβασα λογο της αναφορας του Λοκι (μετα εμαθα οτι παει για βραβεια κλπ) και Oldham

δεν ξερω με ποιον τροπο κοιτας ταινιες/ακους μουσικη, αλλα υποψιαζομαι οτι εισαι πιο ''ψειριαρης'' απο μενα
εγω την εβαλα χωρις να ειμαι προετοιμασμενος για ολα αυτα...τουτεστιν ειχα την ιδια ψυχολογια που ειχα και πριν βαλω το The Dead πχ
ε δεν ειδα τιποτα απο οσα γραφεις (περα απο τις καλες οντως ερμηνειες...αλλα αυτο ξερουμε και οι δυο μας οτι δεν αρκει για να πεις μια ταινια ΚΑΛΗ)

τεσπα με εβαλες στην μπριζα να την ξανακατεβασω (την εσβησα με ΔΥΝΑΜΗ) και να την ξαναδω με χασισα και καλης ποιοτητας καφε

[ViPeRMaN]

κατεβασε 720P μην πανε χαμενα και τα χασισα.
εκει καλη ΕΙΚΟΝΑ.

[metamelia3]

Παιδια, εγω δεν ειδα τιποτα σχεδον απ'τις ταινιες του 2011. Ειδα ομως το Midnight In Paris που το λατρεψα και σκεφτομαι να το βαλω να το ξαναδω στα καπακια.

ικονοκλαστ (και λοιποι φανς του vie de boheme) - αν δεν σας πειραζει το να βγειτε απ'τα ταξικα πλαισια της μποεμικης ζωης - δειτε το οπωσδηποτε.

[Krux]

καλό το tyrannosaur.

[stam and the witches]

Τα Όσκαρ με δικαίωσαν:

http://mediad.publicbroadcasting.net/p/shared/npr/201112/144439819.jpg

[12 stars circle your brow]

συγχαρητήρια, είσαι χίπστερ και στις ταινίες επισήμως.

[stam and the witches]

Τόσο χίπστερ που βίδωσα που αυτή η ΤΑΙΝΙΑΡΑ πήγε σε αυτή τη διοργάνωση-ΣΚΥΛΑΔΙΚΟ και τώρα αναγκάζομαι να λέω "nai ok alla egw hksera to skhno8eth apo palia..". Να δείτε και το About Elly, πολύ δυνατό επίσης.

[ypersyntelikos]

Είδα χθες το "Le Havre" σε θερινό σινεμά. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ. To 7.3 του IMDB το αδικεί. (http://www.imdb.com/title/tt1508675/)
Συνίσταται ανεπιφύλακτα.

[metamelia3]

Το λοιπον και καλλιο αργα παρα ποτε:
Σημερα ειδα τα Tinker Tailor Soldier Spy και Tyrannosaur.

Οσον αφορα το Tinker Tailor, αρχικα οφειλουμε να πουμε οτι ο Oldman ειναι συγκλονιστικα σπουδαιος ηθοποιος, θα μπορουσε να κρατησει και το 40 ετων παρθενος μονος του. Περα απ' αυτο ομως, η ταινια ειναι γενικως εκπληκτικη. Βεβαια θα διαφωνησω με τον Kingdom Gone, δεν θεωρω οτι η σπουδαιοτητα της αφορα το γεγονος οτι μπορει κατω απ'την κυρια ιστορια να καταστρεφονται ζωες και ελπιδες. Ειναι πρωτα απ'ολα και κυριως εικαστικα αρτια, εκει παιζει, μεταχειριζεται μια vintage αισθητικη μεχρι την τελευταια της σταγονα που λεμε. Η δε ιδιαιτεροτητα της απο αποψη πλοκης ειναι νομιζω κυριως ο τροπος που αφηγειται την δραση. Δεν εχει μεγαλες χειρονομιες, καταδιωξεις, ξυλο, σπλατεριες. Αντιθετα, η δραση ειναι περισσοτερο στον τροπο που τα επιμερους στοιχεια θα συντεθουν σε κατι συνεκτικο. Δεν ξερω πως να το θεσω καλυτερα. Το χαμογελακι του Oldman σε στιγμες ειναι σαν σημαδουρα οτι η πλοκη προχωραει. Ισως γινομαι υπερβολικος, αλλα μου φαινεται σαν να εχει μια πτυχη σαρκασμου των κατασκοπικων ταινιων που προσπαθουν να δημιουργησουν το σασπενς πανω στους γρηγορους ρυθμους. Εντυπωσιαστηκα γενικως και οντως, οπως λεει και ο λοκης, το ειχα για outsider ενω συμφωνω οτι απ'αυτα που ειδα απο ταινιες του 2011 ηταν μαλλον το καλυτερο.

Θα ελεγα "μακραν" το καλυτερο αν δεν εβλεπα και το Tyrannosaur για το οποιο δεν ξερω τι να πρωτοπω. Μου φαινεται αρκετα δυσκολο την σημερον ημερα να κανει κανεις καλο "υπαρξιακο" σινεμα, εννοωντας πανω κατω αυτο που παρατηρησε και ο Roger Ebert. Δεν χρειαζεται να ψαξεις για μηνυμα, δεν υπαρχει κατι τετοιο, υπαρχει μονο η πραγματικοτητα των χαρακτηρων. Ή πιο απλα:
http://i.imgur.com/rGX70.jpg

Και εις ανωτερα.

[menumission]

το ειδα στο σινεμα το Μidnight in Paris και μου αρεσε παρα πολυ και θα θελα να το ξαναδω οπως και να ξαναπαω στο Παρισι κι ακομα δεν εχω δει το Tyrannosaur που θελω τοσο καιρο

κι αφου λατρεψες την ταινια να διαβασεις την κινητη γιορτη του χεμινγουει αν δεν την εχεις διαβασει δηλαδη


www.youtube.com/watch?v=MHckzPJuPKw&

[metamelia3]

Είδα χθες το "Le Havre" σε θερινό σινεμά. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ. To 7.3 του IMDB το αδικεί. (http://www.imdb.com/title/tt1508675/)
Συνίσταται ανεπιφύλακτα.
δεν θα πω πολλα, τρια πραγματα μονο:
α) αυτος ο ανθρωπος ομορφαινει τον κοσμο (σοβαρα, ο κοσμος ειναι εστω και λιγο καλυτερος με τον καουρισμακι)
β) επειδη περασε στο ντουκου, δεν ξερω ποσοι συνειδητοποιησατε οτι ο πρωταγωνιστης ειναι χαρακτηρας απ'το la vie de boheme (δηλαδη η ταινια ειναι κατα μιαν εννοια σηκουελ)
γ)
And in addition to Kaurismäki’s commitment to using his idiosyncratic auteur cinema to champion the underdog, there is another major sociopolitical thread that runs through virtually all of his films—even his most overtly apolitical works, the shaggy-dog larks with the Finnish cult novelty rock band the Leningrad Cowboys, made between 1989 and 1994—an abiding streak of anarchism, a dedication to free association, borderless states, and the absolute right of all to have access to everything they need, not just to survive but to thrive. That is, Kaurismäki’s cinema is a celebration of the right to happiness, good friends, good drink, rock and roll. Wealth should have absolutely nothing to do with one’s access to life’s pleasures. Those who have must give, and those who do not should never give up. If there is one bedrock value that underpins all moral aspects of Kaurismäki’s universe, it is best summed up in the title of one of his short films: Always Be a Human.
(μην διαβασετε το υπολοιπο αρθρο αν δεν δειτε την ταινια) http://www.criterion.com/current/posts/2399-le-havre-always-be-a-human

[menumission]

δεν την εχω δει αλλα διαβασ'αυτο
For most of his career, Kaurismäki has made Helsinki the laboratory for his views on human ethics: to “always be a human” means nego­tiating the tight spaces we are given, through desire and creativity, remembering that any society will be judged by how it cares for its most vulnerable members, that empathy, solidarity, and resistance on behalf of one’s fellow human beings is a political choice, and that “society” is little more than the sum total of such choices. His internationalist projects, of which Le Havre is the most fully realized, examine these imperatives within different cultural contexts. But the ideals are the same. (Fittingly, Kaurismäki plans to make Le Havre part of a global trilogy, with subsequent films set in Spain and Germany.)

[Kelldorain]

α) αυτος ο ανθρωπος ομορφαινει τον κοσμο (σοβαρα, ο κοσμος ειναι εστω και λιγο καλυτερος με τον καουρισμακι)


Ισχύει, υπέροχη ταινία γενικά. Kaurismaki βγάζει και φέτος μια ταινία μαζί με Oliveira και Erice αλλά δύσκολα να τη δούμε πριν το '13.
Ωραίο το κείμενο της criterion, επίσης ένα καλό για το εικαστικό μέρος (που είναι εξίσου εντυπωσιακό) εδώ (http://www.reverseshot.com/article/le_havre_0)

[ikonoklast]

Le Havre: Υπέροχο. Και ανεξαρτήτως σεναρίου, ευαισθησίας, ερμηνειών, ατμόσφαιρας, μηνύματος, σύνδεσης με boheme που είναι μεγάλη αγάπη και καουρισμακισμού, πόσο ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΧΡΩΜΑ και κινηματογράφηση. Το είδα στο bluray της criterion και χαζοχαιρόμουν μόνος μου.

http://www.golflink.com/img/icons/star_set_9.gif 4.5/5


Midnight in Paris: Εξαιρετικό. Ειδικά για ανθρώπους που δεν έχουν διαβάσει ποτέ Χέμινγουει ή Φιτζέραλντ, γνωρίζουν τον Τ.Σ. Ελιοτ απο σχολικά βιβλία, δεν έχουν δει ποτέ άλλο πίνακα του Πικάσο εκτός της Γκερνίκα, αγνοούν τον Μπουνιουελ, αντιλαμβάνονται τον Νταλί και τους σουρεαλιστές σα τύπους που γούσταραν τους ρινόκερους, δεν έχουν πάει στο παρίσι (αλλά θα ήταν υπέροχο!!), τους αρέσει να περπατάνε στη βροχή (γιατί είναι ΤΙ ρομαντικό!) και εδώ που τα λέμε δεν έχουν δει κάποια από τις υπόλοιπες 15 απόπειρες ενός -πολύ- γερασμένου Woody Allen να στήσουν τον ίδιο gimmick ατσούμπαλο/γοητευτικό ρόλο του εαυτού τους, της ωφελιμίστριας ψιλο-υστερικής γυναίκας του, του συντηρητικού πεθερού, του ρομαντικού ανταγωνιστικού έρωτα (εδώ μέτρησα δύο, ή τρείς;) στο ίδιο σκηνικό με απροσδιόριστο focus και ψιλοαδιάφορα σεναριακά ευρήματα. Ο ορισμός της «ψευτοκουλτούρας». Πολύ καλή για να ρίξετε δευτεροετό αρχιτέκτονα/ισα σε θερινό σινεμαδάκι.

http://hunterfunk.files.wordpress.com/2012/05/rating-1_01.gif 1/5

[menumission]

όλο βλακείες, δε θα πω πιστή την αναπαρασταση του κλiματος αλλα στα σημεια που ταξιδευει στον χρονο σε βαζει σ'αυτο οπως και η κινητη γιορτη του χεμινγουει (που την ειχα ηδη διαβασει -αφου ειχα παει στο παρισι -οταν ειδα την ταινια), με λιγα λογια την ξαναβλεπα ευχαριστα. πινκαρα απο κεκτημενη ταχυτητα κατα τ''αλλα για τη δευτερη κριτικη παρε μια πρωτοφανη :moutza:

[ikonoklast]

Ναι, αλλά άσε εμένα που είμαι μια στρυφνή γεροπαράξενη. Το focus είναι ότι άρεσε εξίσου και στον κάλκη και αυτό δίνει φως σε αυτό τον απρόσμενο έρωτα. Νομίζω σας φαντάζομαι ήδη στο Cine Paris, να μυρίζει βασιλικό και αγιόκλιμα καθώς εσύ ταξιδεύεις τα χέρια σου στο φλογισμένο στήθος του, αυτός μαλάσσει με πάθος τα γυμνά μπουτάκια σου. Μετά την προβολή, μια απρόσμενη καλοκαιρινή μπόρα, δε σας ενοχλεί. Μεσάνυχτα στην Αθήνα. Περπατάτε αγκαλιασμένοι μέσα στη βροχή στα σοκάκια της Πλάκας, μια καμπάνα χτυπά, ένα περίεργο παλιακό ταξί σταματά μπροστά σας, μπαίνετε μέσα για να σας πάει στον προορισμό σας... Μια άλλη εποχή!

[menumission]

κριμα που δεν ειναι κανεις απ'τους δυο μας "δευτεροετής αρχιτέκτονας/ισσα" κι αυτοαναιρεισαι. το cine paris θερινο ειναι;

[Dythor]

Midnight in Paris:[/B] Εξαιρετικό. Ειδικά για ανθρώπους που δεν έχουν διαβάσει ποτέ Χέμινγουει ή Φιτζέραλντ, γνωρίζουν τον Τ.Σ. Ελιοτ απο σχολικά βιβλία, δεν έχουν δει ποτέ άλλο πίνακα του Πικάσο εκτός της Γκερνίκα, αγνοούν τον Μπουνιουελ, αντιλαμβάνονται τον Νταλί και τους σουρεαλιστές σα τύπους που γούσταραν τους ρινόκερους, δεν έχουν πάει στο παρίσι (αλλά θα ήταν υπέροχο!!), τους αρέσει να περπατάνε στη βροχή (γιατί είναι ΤΙ ρομαντικό!) και εδώ που τα λέμε δεν έχουν δει κάποια από τις υπόλοιπες 15 απόπειρες ενός -πολύ- γερασμένου Woody Allen να στήσουν τον ίδιο gimmick ατσούμπαλο/γοητευτικό ρόλο του εαυτού τους, της ωφελιμίστριας ψιλο-υστερικής γυναίκας του, του συντηρητικού πεθερού, του ρομαντικού ανταγωνιστικού έρωτα (εδώ μέτρησα δύο, ή τρείς;) στο ίδιο σκηνικό με απροσδιόριστο focus και ψιλοαδιάφορα σεναριακά ευρήματα. Ο ορισμός της «ψευτοκουλτούρας». Πολύ καλή για να ρίξετε δευτεροετό αρχιτέκτονα/ισα σε θερινό σινεμαδάκι.

http://hunterfunk.files.wordpress.com/2012/05/rating-1_01.gif 1/5

Πεθαίνω, ισχύουν όλα.

[metamelia3]

νταηθορ οποτε μπορεσεις θελω τα papers σου για το εργο των χεμινγουεη, φιτζεραλντ και τ.ς. ελιοτ, την υπερρινοκερικη οπτικη για τον σουρρεαλισμο και εναν χαρτη του παρισιου απο μνημης πλζκθνξ, δεν βιαζομαι.

λοιπον, ειστε επιπεδοι. ναι, προφανως και ειναι ψευτοκουλτουρα το μεσανυχτα στο παρισι, προφανως και ειναι απλα εικονολατρεια και προφανως μαρκεταρεται για να ριξεις δευτεροετο αρχιτεκτονισσα (που ειναι ο απωτερος σκοπος - να σημειωθει οτι το μπραζιλ εδω θα μεινει κλασσικη αξια). εμενα μου αρεσε αυτη η ταινια ομως γι' αυτο ακριβως που ηταν: φετιχισμος. ηταν ταινια για geeks ρε παιδι μου, απλα την θεση του gene roddenberry και των grant naylor εχουν ολες οι φιγουρες αυτης της παριζιανικης θολοκουλτουρε φαντασιωσης. αυτο ζητας να απολαυσεις, μυθολογια του κωλου, οχι κινηματογραφικη/σεναριακη αρτιοτητα, αυτη ειναι πασσέ.

εντιτ: επισης, ελεος, ποιος ειδε ποτε τον γουντι αλλεν ως σοβαρο σινεμα; το απολαυστικο ηταν παντα πως ηταν κατι ποιοτικο, φετιχιστικο και αναλαφρο.

[ikonoklast]

Δε μπορώ να δω πώς ακριβώς μια ταινία σα το Midnight in Paris είναι ταινία για geeks. Είναι ταυτόχρονα πρόχειρη, επιφανειακή και χαζορομαντική. Υπάρχει κάτι πιο anti-geek από αυτά τα τρία;

Ούτε φαν του είμαι, ούτε ξέρω τι σημαίνει σοβαρό σινεμά αλλά μην υπερβάλλουμε, άλλος κινηματογράφος του What's Up, Tiger Lily και του Bananas κι άλλος του Vicky Cristina Barcelona και του Whatever Works και του Midnight in Paris.

[menumission]

βλεπε love and death μιας και πιασαμε τη λογοτεχνια

[metamelia3]

ελα δω ρε μαλακα να το πεις αυτο

[menumission]

ενταξει μωρε τωρα γουστα ειν'αυτα

[Dythor]

Ήταν -πάντα εδώ που τα λέμε, απλά όλο και περισσότερο μέσα στα χρόνια- κάτι υπνωτιστικό, φτηνό και μεταπασόκικο και το χειρότερο, με επιφάσεις χιλίων-δυο άλλων πραγμάτων. Το μοναδικό δε αξιόλογο στοιχείο στις ταινίες του της τελευταίας δεκαετίας είναι η φωτογραφία σε Match Point και VCB.

Και φυσικά δεν χρειάζεται να ξέρεις οτιδήποτε από ζωγραφική για να ψυλλιάζεσαι ότι ο Νταλί και οι άλλοι εκεί μέσα δεν ήταν απλά πέντε καραγκιόζαροι που γούσταραν τους ρινόκερους, όπως ακριβώς παρουσιάζονταν δηλαδή, με έναν αέρα "σχολιασμού στην ψευτοκουλτούρα". Εδώ είναι και το μοναδικό σημείο που διαφωνώ με τον ikonoklast, καθόλου ψευτοκουλτούρα δεν ήταν, ίσα-ίσα κατασκευάστηκε και πουλήθηκε ως τέτοιος, ως ισχυρός μέσα στην "ανάλαφρη σοφία του" πολιορκητικός κριός ενάντια στο φρούριο της ψευτοκουλτούρας, ως ένα ρούμπωμα στα φλωράκια που γουστάρουν γάλλους σουρρεαλιστές του μεσοπολέμου.

Ξερνάω μαμά.

[nothingman]

δηλαδή ρε πούστη μου, ρίχνω το πινκ νωρίτερα γιατί όντως ισχύουν όλα για το Midnight in Paris και δύο μετρημένα λεπτά αργότερα καταλήγω στο ποστ που αποδομούμε συνολικά τον Άλλεν ως κάτι φτηνό και μεταπασόκικο. δε με βοηθάς ρε Ντάιθορ αγόρι μου.

τέλος πάντων, τώρα διάβασα το θρεντ, στηρίζω καιγώ Tinker Tailor και Τυρναβόσαυρο. θέλετε να μιλήσουμε ανοιχτά και χωρίς ταμπού για το Drive; τι πραγματικά σας άρεσε για παράδειγμα γιατί ψάχνω ψάχνω και δε βρίσκω πράμα αξιόλογο βρε παιδιά.

[KoiliaSamprela]

δηλαδή ρε πούστη μου, ρίχνω το πινκ νωρίτερα γιατί όντως ισχύουν όλα για το Midnight in Paris και δύο μετρημένα λεπτά αργότερα καταλήγω στο ποστ που αποδομούμε συνολικά τον Άλλεν ως κάτι φτηνό και μεταπασόκικο. δε με βοηθάς ρε Ντάιθορ αγόρι μου.

τέλος πάντων, τώρα διάβασα το θρεντ, στηρίζω καιγώ Tinker Tailor και Τυρναβόσαυρο. θέλετε να μιλήσουμε ανοιχτά και χωρίς ταμπού για το Drive; τι πραγματικά σας άρεσε για παράδειγμα γιατί ψάχνω ψάχνω και δε βρίσκω πράμα αξιόλογο βρε παιδιά.

http://fitnessfreak24.com/wp-content/uploads/2012/03/Ryan-Gosling-body.jpg

[Drumsick]

Αυτο το Le Havre εμένα μου φάνηκε κάπως αργό και δεν τρελάθηκα. Πολύ σινεφίλ για τα γούστα μου βασικά. Πανέμορφα σκηνικά και χρώματα ωστόσο.

[geologiko_karoto]

εκτός από Ραιαν (παντρεύομαι) παίζει και ο Γουόλτερ Γουάιτ
επίσης ο σκηνοθέτας συμβουλεύτηκε τον Γκασπάρ Νοέ για τις σκηνές της ΒΙΑΣ - και είχε γαμάτη βία ωςεκτουτου
μετά ειχε ωραία μουσική και ωραία σκηνοθεσία και ατμοσφαιράρα

[Kelldorain]

θέλετε να μιλήσουμε ανοιχτά και χωρίς ταμπού για το Drive; τι πραγματικά σας άρεσε για παράδειγμα γιατί ψάχνω ψάχνω και δε βρίσκω πράμα αξιόλογο βρε παιδιά.


Προσωπικά μου θύμισε πάρα πολύ τις ταινίες του Melville (ειδικά το Le Samourai, μέχρι και remake με την -πολύ- ευρεία έννοια της λέξης θα μπορούσε να το πει κάποιος). Πέρα από την αποδόμηση των πρωταγωνιστών τέτοιων παρόμοιων ταινίων που τους παρουσιάζει εντελώς σαν παιδιά (οι διάλογοι, η δουλειά του, οι εκρήξεις θυμού, ακόμα και η ζακέτα σπάιντερμαν), όλο αυτό το μείγμα νεο-νουάρ/γούεστερν του βγαίνει και στυλιστικά, από τα χρώματα μέχρι το ρυθμό που εναλλάσεται πανεύκολα μεταξύ ήρεμων στιγμών και σκηνών σαν το ασανσέρ.

Γενικά (κάτι που νομίζω φαίνεται επίσης και στο Valhalla Rising) το κύριο θέμα του Refn είναι το πως οι επιλογές του καθενός τον επηρεάζουν και επηρεάζουν και τα κοντινά του άτομα. Γι' αυτό και κάτι τέτοιο ταιριάζει σε ""αστυνομικές"" ταινίες αφού εκεί οι συνέπειες τους φαίνονται πιο άμεσα και πιο έντονα/βίαια. Ο Wong Kar Wai στις περισσότερες ταινίες του (τον αναφέρω γιατί αν υπάρχει μια άλλη ταινία που μου έφερε στο μυαλό το Drive πέραν αυτών του Melville, είναι το Days of Being Wild) αυτό που κάνει είναι να παρουσιάσει την αίσθηση του να ζεις στον 20ο αιώνα χρησιμοποιώντας προσεγμένες εικόνες για να δείξει τα συναισθήματα αντί διαλόγου και την όλη εμπειριά της απομόνωσης/οργής/οικειότητας με κάτι που δεν φτάνεται. Ο Refn κάνει νομίζω το ίδιο αλλά παρουσιάζει την αίσθηση του να παίρνεις σημαντικές αποφάσεις που σου αλλάζουν τη ζωή ή να τις παίρνουν άλλοι για λογαριασμό σου. Γι' αυτό και το Drive εχει σχετικά απλή υπόθεση και εστιάζει κυρίως στα σημεία που ο κάθε χαρακτήρας πρέπει να αποφασίσει κάτι (και μάλιστα δεν τους δείχνει να αλλάζουν γνώμη, συνήθως ζουν ή πεθαίνουν με ό,τι αποφασίσουν).

Σίγουρα έχει μειονεκτήματα, απ' τη φύση του μιμείται υπερβολικά, λόγω του στόρυ δεν καταφέρνει να αποφύγει ορισμένες κλασσικά χολυγουντιανά πράγματα αλλά χίλιες φορές όλες οι mainstream ταινίες να φτιάχνονταν από σκηνοθέτες σαν τον Refn που ό,τι έχουν το βγάζουν στην οθόνη παρά από καραγκιόζηδες τύπου Κάμερον.

Επίσης μιας και το θρεντ είναι για το '11 να ξαναπώ για το Once Upon A Time In Anatolia, μπορεί να κουράζει σε σημεία (και λόγω διάρκειας) αλλά η σκηνοθεσία είναι απίστευτη.


εδιτ: για το Midnight κάπου στη μέση είμαι, συμφωνώ με τα περισσότερα που λέει ο Ikonoklast (αν και η μόνη πραγματικά άστοχη αναφορά νομίζω ήταν αυτή για το Exterminating Angel, στις υπόλοιπες καααπως κατάφερε να το παρουσιάσει με χιούμορ) αλλά παράλληλα νομίζω είναι ό,τι καλύτερο έχει βγάλει ο Άλλεν στη 10ετία μαζί με το Match Point (καμία απ' της 2 δεν μπαίνει σε ένα τοπ10 του βέβαια). Επίσης το To Rome With Love είναι πολύ χειρότερο =Ρ

[Πόσο κάνει 10 συν 7]

kelldorain νομίζω το φούσκωσες λίγο το Drive, θα συμφωνήσω όμως για Once Upon A Time In Anatolia.
Πινκ επίσης για το avatar σου (να τα λέμε αυτά)

Εdit (true story): Θυμήθηκα τώρα που λέτε για τον οδηγό "πως να "ρίξετε" αρχιτέκτονες/ισσες με το Midnight in Paris" ότι κάποτε είχα προσπαθήσει να ρίξω γκόμενα με το Λευκή κορδέλα μέχρις ότου να καταλάβω ότι το θύμα ήταν φανατική τηλεθεάτρια Χριστίνας Λαμπίρη.