Marillion
29-10-2011, 23:53
Κάποιοι θα θυμάστε το thread (http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?23867-Hum-s-space-explorations)που είχα κάνει πριν καιρό για τους Hum, μια πολύ ιδιαίτερη shoegazing, grunge, space rock μπάντα. Λοιπόν οι τύποι είχαν το δικό τους label ασχέτως αν οι δίσκοι τους έβγαιναν κατά βάση στην Rca. Δύο είναι τα πράγματα που θα δώσω βάση, οι Centaur του Matt Talbott (κιθάρα, φωνή) & οι Glifted του Tim Lash (κιθάρα), λόγω των σχετικά πάντα κοινών μουσικών αναφορών αλλά και της κοινής τους στέγης, την Martians Go Home records.
http://f0.bcbits.com/z/63/14/631491797-1.jpg
Centaur - In streams
Μέχρι το The same place οι centaur ακούγονται παραπλανητικά σαν μια τυπική Αμερικάνικη alt rock μπάντα. Εντύπωση κάνει η προσέγγιση του Talbott στα φωνητικά που αφήνει λίγο την χασιματική και shoegazy φωνή του να ακουστεί ορθόδοξη και λίγο generic αν επιτρέπεται. Δεν είναι κακά αλλά είναι μάλλον τα πιο αδιάφορα του δίσκου. Δείτε τα σαν εισαγωγή γιατί απ'το σχεδόν 8λεπτο The Same Place το πράγμα αρχίζει και στρώνει, τόσο δε που κοιτάει ευθέως ότι ηχογράφησαν οι Hum στα post-Electra 2000 albums τους. Κυκλικά ριφφ, παραμόρφωση, λιτή ενορχήστρωση και ήχος που παραπέμπει ακόμα και σε πρωιμους Ride. Ακόμα και όταν ξαναρίχνουν τους τόνους στο Placencia πχ το κάνουν με έναν subtle ηλεκτρισμό που επιτρέπει στον δίσκο να αναπνευσει σε κομβικό σημείο. Και το όλο πράγμα τελειώνει στο 13λεπτο ομώνυμο μια σύνθεση που συνοψίζει πάνω κάτω ότι κατάφεραν οι Hum μια δεκαετία πίσω (+ 4 λεπτά ambientικού finale που έρχεται απ'το πουθενά).
Συνολικά δεν θα το σπρώξω σαν δίσκο αποκάλυψη αλλά είναι κάτι παραπάνω από αξιοπρεπές & σίγουρα σκίζει πολύ συγγενική σαβούρα (αν θεωρήσουμε το shoegaze συγγενικό δλδ) που κυκλοφορεί μετά το οριακά πρόσφατο revival.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/c/c5/Glifted_-_Under_and_In.jpg
Glifted - Under & in
Τώρα για τους Glifted, τι να πει κανείς. Οι ίδιοι (το label δλδ) το προμοτάρανε σαν κάτι παρεμφερές με το Loveless των My Bloody Valentine και τηρουμένων των αναλογιών και κυρίως την χρονική περίοδο που βγήκε το καθένα, δεν πέφτει πολύ έξω. Συνολικά ο ήχος πατάει στην φασαριόζική/αιθέρια κατεύθυνση των Mbv αλλά :
1. οι κιθάρες βρίσκονται συχνά στα μετόπισθεν στην μίξη
2. υπάρχει μια υποθάλπτουσα (& συχνά κάτι παραπάνω) ηλεκτρονική διάθεση σε κάποια ρυθμικά με επαναλαμβανόμενες λούπες (!)
3. μπόλικα σημεία μαρτυρούν τις μετέπειτα ζυμώσεις σε κάθε τι εναλλακτικό απ'την εποχή των πρώτων shoegaze δίσκων και έπειτα.
Πιο συγκεκριμένα και οσων αφορά το 3. αλλο να ακούς το Red Lift που και o Robin Guthrie θα πίστευε ότι είναι κάποιο b-side (γαμεί ε) από τις μετά-cocteau twins προσωπικές του δουλείες & άλλο το Baby's blue που δεν θα μου φαινόταν παράξενο να έμπαινε ακόμα και στο arguement των Fugazi.
Τώρα οκ, όλα αυτά ακούγονται σαν ένας κακοφτιαγμένος αχταρμάς έτσι στο χαρτί αλλά στην πράξη δένουν πολύ αρμονικά και χαρίζουν μάλιστα έναν απ'τους πολύ πολύ ιδιαίτερους δίσκους των 00s που όσο απαιτητικός φαίνεται, άλλη τόση ουσία κρύβει. Ακόμα και εγώ που είμαι σκεπτικός με τέτοια μεταμοντέρνα, κατανοώ απολύτως το όραμα πίσω απ'την κυκλοφορία του Under and In & με γοητευει αυτή του η ιδιαιτερότητα. Τέσπα για να μην συνεχίσω την παπαρολογία που ούτως ή άλλως είναι απόρροια υποκειμενικής κρίσης, κατεβάστε το, αγοράστε το, κλέψτε το, δεν ξέρω τι θα κάνετε αλλά γενικά ακούστε το (ακόμα και αν οι hum σαν φαίνονται βαρετοί ή κάτι, ούτως ή άλλως μικρή η σχέση τους). Αυτά
http://f0.bcbits.com/z/63/14/631491797-1.jpg
Centaur - In streams
Μέχρι το The same place οι centaur ακούγονται παραπλανητικά σαν μια τυπική Αμερικάνικη alt rock μπάντα. Εντύπωση κάνει η προσέγγιση του Talbott στα φωνητικά που αφήνει λίγο την χασιματική και shoegazy φωνή του να ακουστεί ορθόδοξη και λίγο generic αν επιτρέπεται. Δεν είναι κακά αλλά είναι μάλλον τα πιο αδιάφορα του δίσκου. Δείτε τα σαν εισαγωγή γιατί απ'το σχεδόν 8λεπτο The Same Place το πράγμα αρχίζει και στρώνει, τόσο δε που κοιτάει ευθέως ότι ηχογράφησαν οι Hum στα post-Electra 2000 albums τους. Κυκλικά ριφφ, παραμόρφωση, λιτή ενορχήστρωση και ήχος που παραπέμπει ακόμα και σε πρωιμους Ride. Ακόμα και όταν ξαναρίχνουν τους τόνους στο Placencia πχ το κάνουν με έναν subtle ηλεκτρισμό που επιτρέπει στον δίσκο να αναπνευσει σε κομβικό σημείο. Και το όλο πράγμα τελειώνει στο 13λεπτο ομώνυμο μια σύνθεση που συνοψίζει πάνω κάτω ότι κατάφεραν οι Hum μια δεκαετία πίσω (+ 4 λεπτά ambientικού finale που έρχεται απ'το πουθενά).
Συνολικά δεν θα το σπρώξω σαν δίσκο αποκάλυψη αλλά είναι κάτι παραπάνω από αξιοπρεπές & σίγουρα σκίζει πολύ συγγενική σαβούρα (αν θεωρήσουμε το shoegaze συγγενικό δλδ) που κυκλοφορεί μετά το οριακά πρόσφατο revival.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/c/c5/Glifted_-_Under_and_In.jpg
Glifted - Under & in
Τώρα για τους Glifted, τι να πει κανείς. Οι ίδιοι (το label δλδ) το προμοτάρανε σαν κάτι παρεμφερές με το Loveless των My Bloody Valentine και τηρουμένων των αναλογιών και κυρίως την χρονική περίοδο που βγήκε το καθένα, δεν πέφτει πολύ έξω. Συνολικά ο ήχος πατάει στην φασαριόζική/αιθέρια κατεύθυνση των Mbv αλλά :
1. οι κιθάρες βρίσκονται συχνά στα μετόπισθεν στην μίξη
2. υπάρχει μια υποθάλπτουσα (& συχνά κάτι παραπάνω) ηλεκτρονική διάθεση σε κάποια ρυθμικά με επαναλαμβανόμενες λούπες (!)
3. μπόλικα σημεία μαρτυρούν τις μετέπειτα ζυμώσεις σε κάθε τι εναλλακτικό απ'την εποχή των πρώτων shoegaze δίσκων και έπειτα.
Πιο συγκεκριμένα και οσων αφορά το 3. αλλο να ακούς το Red Lift που και o Robin Guthrie θα πίστευε ότι είναι κάποιο b-side (γαμεί ε) από τις μετά-cocteau twins προσωπικές του δουλείες & άλλο το Baby's blue που δεν θα μου φαινόταν παράξενο να έμπαινε ακόμα και στο arguement των Fugazi.
Τώρα οκ, όλα αυτά ακούγονται σαν ένας κακοφτιαγμένος αχταρμάς έτσι στο χαρτί αλλά στην πράξη δένουν πολύ αρμονικά και χαρίζουν μάλιστα έναν απ'τους πολύ πολύ ιδιαίτερους δίσκους των 00s που όσο απαιτητικός φαίνεται, άλλη τόση ουσία κρύβει. Ακόμα και εγώ που είμαι σκεπτικός με τέτοια μεταμοντέρνα, κατανοώ απολύτως το όραμα πίσω απ'την κυκλοφορία του Under and In & με γοητευει αυτή του η ιδιαιτερότητα. Τέσπα για να μην συνεχίσω την παπαρολογία που ούτως ή άλλως είναι απόρροια υποκειμενικής κρίσης, κατεβάστε το, αγοράστε το, κλέψτε το, δεν ξέρω τι θα κάνετε αλλά γενικά ακούστε το (ακόμα και αν οι hum σαν φαίνονται βαρετοί ή κάτι, ούτως ή άλλως μικρή η σχέση τους). Αυτά