Δικά μας ποιήματα

[VidnaObmana]

Rock the house yo

[00i00]

νυχτα θα φυγεις

[Amnesiac.]

νυχτα θα φυγεις

Μην είσαι πεζός (pun intended)

Σουλούπωσε το λιγάκι, ώστε να είσαι οντόπικ αλλά να περάσεις και το μήνυμα σου.

π.χ.
νυχτα θα φυγεις
το σκοταδι ερχεται, ο χρονος παγωνει
νυχτα θα φυγεις
μπατσοι γουρουνια δολοφονοι

[Ra Pariah]

Vidna, τα δυο ακριανά μου φάνηκαν ok σε περιεχόμενο, αλλά λίγο ο ρυθμός τους με χάλασε. Το μεσαίο μου άρεσε αρκετά. Διόρθωσε σε "έκκρισης", όμως.

[nekrobutcher]

γιατι τετοια θεματολογια..?

[VidnaObmana]

γιατι τετοια θεματολογια..?

Γιατι όχι?

[nekrobutcher]

μου απαντας με ερωτηση? :D

[VidnaObmana]

Καπως ετσι. Βασικα τι σε ξενιζει στην θεματολογια? Αντικατοπτριζε την ψυχοσυναισθηματικη μου κατασταση τον καιρο που γραφτηκαν, με εξαιρεση ισως το τελευταιο

[nekrobutcher]

δε με ξενιζει...απλα ειναι πολυ μπλακ για τα γουστα μου - τουλαχιστον στη φαση που ειμαι τωρα

[VidnaObmana]

I c, Και εγω σε τελειως αλλη φαση ειμαι τωρα, παλια ειναι , αλλα ειναι και απ'τα καλυτερα μου νομιζω
Κατι σε haiku σου κανει ?

Η ήρεμη λιμνούλα, Α!
Ένας βάτραχος πηδά μέσα.
Φλόπ!

=-


Τα φύλλα πέφτουν,
σωριάζονται το ένα πάνω στο άλλο
και η βροχή χτυπάει τη βροχή.

(Δεν ειναι δικα μου αρα παρεκλινουμε οφφτοπικ)

[00i00]

με τον Κατσουλα αρχηγο
και σημα την πενταλφα

μαστουρα και σατανισμος
στην τεσσερα την αλφα

[Ra Pariah]

Vidna, έχουμε και chat, ξέρεις. Κόπιασε καμιά φορά να μας γνωρίσεις καλύτερα (και τούμπαλιν).

[nekrobutcher]

ρε γαμωτο παρολο που γενικα γουσταρω οτι εχει σχεση με ιαπωνια χαικου δεν εχω διαβασει ιδιαιτερα

[VidnaObmana]

Vidna, έχουμε και chat, ξέρεις. Κόπιασε καμιά φορά να μας γνωρίσεις καλύτερα (και τούμπαλιν).

Chat εννοεις το shoutbox στην κεντρικη? ...

@nekro ενα διαστημα ειχα ασχοληθει αρκετα με Ζεν

[BURNIN AMBITION]

μετα το γαμησι
απο κωλο μονο
εριξα ενα χεσιμο
ζεστο και φεγγοβολο

[Doomsayer]

Γεια σου ρένισα.Να υποθέσω αγαπημένη μπάντα οι Χωρίς Περιδέραιο;

[BURNIN AMBITION]

τη μπυρα μου τελειωσα
κρατωντας το πουλι μου
χοντρουλα κατσε φρονιμα
μη χεσω στο βυζι σου

[Djerdjelesh]

Χίλιοι διαόλοι μου 'δωσαν
κι άρπαξα ένα uzi
και στα μποστάνια του χωριού
δεν άφησα καρπούζι

Μια φασολάδα ανε φάς
ήντα θαρρείς πως κάνεις;
τουρλώνεις την κωλάρα σου
κι ωσάν το βούι κλάνεις

Παίξε μου χίλιες μπαλωθιές
και μια με το G3
ίδια μου τα κανες και χθες
και μου 'κλασες τα τρία

Όντε γεράσει ο άθρωπος
και θαμπωθεί το φως του
θαρρεί πως κατουρεί μακριά
μα κατουρεί ομπρός του

παίζουν και πιο σοβαρές αν θετε
(όλες οriginal, όχι κλεμμένες από ΖερβοΚονταροΚυριακάκηδες, με εξαίρεση την τελευταία που η ρίζες της χάνονται πολλά χρόνα πίσω)

[Boom!]

Να πει κι ο talkdirtytome.

[croissant429]

θα ζησουμε μεγαλες στιγμες........

[Mitsmann]

Χ γυρνα
Το φορουμ εμεινε σαν αλλη ΚΑΛΑΣ στηλη
ο Σουωλεν κατεβαζει τη ρακη
ω! πως μας λειπει ενα βροντερο καντηλι

Χ γυρνα
Τα τοπικς μενουν τωρα στη σιωπη
η Χαβοκ κανει φωτοσοπ καραφλες
κι ο Λοκαστ στριβει ψαχνοντας ροπη

Χ γυρνα
σ ειδα στον υπνο μου σαν ονειρο απο μπαφο
η Σκαρλετ ητανε τραβελι με καυλι
κι ο Γου Χου στελνει Καραμπελα στον ταφο

Χ γυρνα
φευγεις και στραβωσε το ερμο μου το Καρμα
ψαχνει το Γιανγκ να βρει το ασωτο το Γιν
κι ο Φρηκ πενθωντας βγαινει απ το αρμα

Χ γυρνα
Αττιλας πηγε με μια Κυπρια στην Ανάφη
ο κοσμος ολος βουρκωσε με μια
Μονος ο Ζουντσαηλντ τραγουδαει στου Παπαφι

Χ γυρνα
μες τη βροχη κοιτα πως κλαιει το Μπιφτεκι
μυαλα πονουν καθως τα συννεφα θα σκουζουν
σκουφακια ΠΑΟΚ ο Σολουσιον τωρα πλεκει

Χ γυρνα
Κρωζουν τα ορνια στα λαγκαδια της Ηπειρου
ενας ντορβας γιαουρτι τωρα πηζει
Μ ενα μπουκαλι σοδομιζω τον Καντιρου

Χ γυρνα
για σενανε ξεχνω και την Ειρηνη
τον ερωτα τον μαυρο της καρδιας μου
για σενανε αγαπω και Γκερσον Πινι

Χ γυρνα
μεσα στο φορουμ κυριαρχησε το κρυο
ο Deggial παθαινει GPF
σαν ΦΑΝΤΑΣΜΑ το γελιο λεει αντιο

Χ γυρνα
Κραβιες στη νυχτα πεφτουν εν χορω
Σπαραζει η πετρα πανω στο γρανιτη
Η Tarja ριχνει πενθιμα ταρω

Χ γυρνα
Το Τελος ερχεται εσυ ομως εχεις φυγει
Κακομαθαινει η πρεσβεια Λεηντικιλλερ
κι ο Μιτς για σενα αρρωστησε με περισση τη ριγη.

[The Good Son]

VidnaObmana μου άρεσε πολύ ο τρόπος που γράφεις. Κυρίως γιατί είναι μελαγχολικός, ειρωνικός μα και σαρκαστικός μαζί. Με κάτι παιδιά έχουμε μια μπάντα σε στύλ virgin prunes, μπορούμε να δανειστούμε κάτι και να το μελοποιήσουμε; με τα απαραίτητα credits φυσικά.

[VidnaObmana]

...

[The Good Son]

περιμένω πμ! πες και το ονοματάκι σου.

[ΓΆΜΩ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ]

τὴ μπαναγιᾶ ξεσκίζανε τρεῖς λόχοι ψωλαράδες
καὶ τὰ χυσίδια στάζανε καὶ γέμιζαν κουβάδες
μὰ οἱ Ρωμαῖοι μολύνθηκαν καὶ ψόφιοι ᾽πέσαν χάμω
καὶ τὸ τσουλάκι ἔφυγε εὐθὺς νὰ πάῃ στὸ γάμο

ὁ Γιῶζεφ βάραγε ψωλὴ μονάχος στὰ στασίδια
τῆς συναγῶγας οἱ λυχνοὶ τοῦ καίγανε τ᾽ αρχίδια
ραββῖνε παλιοπουσταρᾶ θ᾽ ἀργήσῃ τὸ Μαράκι
χιλίαρχοι τῆς σκίζουνε πάλι τὸ κωλαράκι

σοῦ εἶπα Σέφη ράμολι τὸ γάμο νὰ μὴ κάνῃς
εἶναι γαμιόλα τῆς σειρᾶς καὶ τὸ καιρὸ σου χάνεις
ἀπὸ καβλιὰ ἀχόρταγη, γαμιέται σὰ θηρίο
καὶ σοῦ ᾽κανε μπουρδέλο ὡς καὶ τὸ ξυλουργεῖο

γαμῶ τὶς πλᾶκες τοῦ Μωσῆ, γαμῶ τὴ ραββινεία
κάλλιο νὰ πέθαινα προχτὲς πάνω στὴ μαλακία
παρ᾽ αὐτὸ τὸ ξεφτίλισμα σ᾽ ὅλη τὴν Ἰουδαία
νὰ μοῦ γαμιέται μὲ νεκροὺς καὶ ζωντανοὺς παρέα

[Amnesiac.]

Εδώ γράφουμε δικές μας δημιουργίες ρε καραγκιόζη, το ποστ σου θα σβηστεί σε 4 λεπτά από τώρα. Προλαβαίνεις να κάνεις έντιτ με δικό σου ποίημα.

Να, ένα που σκέφτηκα τώρα :

ΓΑΜΩ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ
είσαι ηλίθιο τρολλ και σου γαμώ το σπίτι
θα φας μπαν και θα με λες αλήτη
ο ΓΑΜΩ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ είναι ο Firestorm

[ΓΆΜΩ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ]

ΓΑΜΗΣΑΜΕ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕ ΝΥΦΕΣ ΚΑΙ Μ'ΑΓΓΟΝΙΑ
ΡΙΞΑΜΕ ΠΟΥΤΣΑ ΣΑ ΧΤΙΚΙΑ ΣΑΝ ΚΕΛΤΙΚΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ
ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΑΜΝΗΖΙΑΚ ΠΑΡΤΟΛΑ
80 ΝΤΟΠΕΡΜΑΝΝ ΓΑΜΑΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΚΑ ΣΑΣ ΟΛΑ

[Amnesiac.]

Δικό σου λέμε βρε γαμημένε.

[ΓΆΜΩ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ]

Αμνήζιακ Πουστάρα
Σούπερ Μοντερέητορ του Κώλου
Εγλύψες τις Πούτσες του Κόσμου Όλου


Αμνήζιακ Πουστάρα
Σου Γαμώ Τη Παναγιά και κάνεις με τα Χύσια μου Παπάρα
Το νου σου, θα φας τρανή 'παπάρα'


Αμνήζιακ Φθαρμένε
Θα σε γαμήσω γαμημένε
Αποκαλύπτεις ταυτότητες με γλοιώδη τρόπο
Είσαι το Πρώτο Πουτανάκι σ'αυτό το τόπο


Αμνήζιακ Αδερφάρα
Μη με διώξεις απο τη...φορουμάρα!
Χαλάρωσε, μην το κάνεις.
Βάλε τα ρούχα της μάνας σου και χόρεψε Edith Piaf.

[nothingman]

είσαι μια ανάσα φρεσκάδας σε αυτό το φόρουμ

[12 stars circle your brow]

σιγά μην περιμέναμε απο ποιημα
του αμνήζιακ δεν ειν' το κρίμα
για να καταλάβουμε firestorm μαλάκα
τα φέηκς που κάνεις να σπας πλάκα

γλοιώδεις τους χαρακτηρίζεις όλους
μα το πουλί σου είναι άπλυτο για χρόνους
ήρθες εσύ εδώ, σε μας να κάνεις πλάκα
άντε σπάσε ρε μαλάκα


*το τελευταίο δίστιχο είναι δημιουργία του σταμάτη γαρδέλη

[Raven Lord]

...

:touched: παλιές καλές εποχές :touched:

[croissant429]

εχω την εντυπωση πως επιβεβαιωνομαι.....(βλ. post #20)

[menumission]

.

[Μελαγχολικός Χοντρούλης]

έγινα παραγωγός και σκάβω όλη μέρα
περήφανό σε έκανα παλιόπουστα πατέρα

[menumission]

,

[Μελαγχολικός Χοντρούλης]

ειναι δεκαπεντε φορές πιο ποιητικο και τρου απ'την παπαρια πιο πανω

[menumission]

α χαχα παπαρα δε νομιζω

hell of a mask http://www.mytinyphone.com/uploads/users/gizmo23/244171.jpg wholotta laugh http://www.htmart.com/files/images/IMG_pix/Metal_Wall_Decor_Masks_lg.jpg

[Πόσο κάνει 10 συν 7]

http://izoistosaloni.files.wordpress.com/2012/04/aq2aegycqaa82hr1.jpg?w=450&h=574

[Ra Pariah]

Σου Γαμώ Τη Παναγιά και κάνεις με τα Χύσια μου Παπάρα
Το νου σου, θα φας τρανή 'παπάρα'


Η πλούσια ομοιοκαταληξία του δίστιχου μου θύμισε το ΜΥΘΙΚΟ σύνθημα του Παναιτωλικού:


MOYNIA

MOYNIA

ΕΙΣΑΣΤΕ ΜΟΥΝΙΑ!

[Beyond Within]

μάλλον ήθελε να πει "τα χυσια μου γαργαρα"

[geologiko_karoto]

Σου Γαμώ Τη Παναγιά και κάνεις με τα Χύσια μου Παπάρα
Το νου σου, θα φας τρανή 'παπάρα'


Η πλούσια ομοιοκαταληξία του δίστιχου μου θύμισε το ΜΥΘΙΚΟ σύνθημα του Παναιτωλικού:


MOYNIA

MOYNIA

ΕΙΣΑΣΤΕ ΜΟΥΝΙΑ!

υπάρχει και το ΑΕΚ ΑΕΚ,ΑΕΚ ΑΕΚ ΑΕΚ

[Katsaloupardos]

σιγά τα ωα,το απόλυτο σύνθημα είναι του Ιωνικού
ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ, ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ, ΝΙΚΑΙΑ! ΝΙ! ΚΑΙ! Α!

[menumission]

Ψηλαφισα τη ροη απο χιονονιφαδες
και οι σφυγμοι που εζωναν την αρρηκτη αποδραση μεσ'απ'το τζαμι
νοτισαν με τον πορφυρο χυμο
(διαμπερες αποσταγμα κληματιδων απ'τον παγο καμενων πηχτο)
τον γδουπο που λιωνει απ'της καρδιας τη ρωγμη.
Αν ματωσα ηταν γιατι δεν εσπασε το γυαλι.

[regularpaul]

σιγά τα ωα,το απόλυτο σύνθημα είναι του Ιωνικού
ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ, ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ-A, ΝΙΚΑΙΑ NIKAIA NIKAIA! ΝΙΚΑΙΑ! NI! KAI! A!

:pink: (& fixed)

[VidnaObmana]

σιγά τα ωα,το απόλυτο σύνθημα είναι του Ιωνικού
ΝΙΚΑΙΑ ΝΙΚΑΙΑ ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ , ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

fixed x2

[Ιάβας]

και νταμπα ντουμπα νταμπα ντουμπα
βαράει ο μπερνης τα νταουλια...

[regularpaul]

χεχε αγριεμενος σημερα ο Ομπάμας
σε πινκαρα

[menumission]

Τhe leaves were trembling caressing the "before-you-leave-for good" road that i cross everyday
and it just occured to me what stupid words i can sometimes say.
And even when the wind brings them back to me i refuse to admit that no foolishness was lying in deeply.
Cause as of yonder
that you were there with me,
I wonder if we'll see each other, again, ever,
what harm can this be?
The water flows in the sea running from the ruins of the everlasting rivalry
and when i look in its shivering i see horses galloping wildly.
Then the dusk painted waves crash to remind me.

[freak brother]

η ριμα της γιουλαι
δεν μου πολυκολλάει

[menumission]

http://us.123rf.com/400wm/400/400/arcady31/arcady311210/arcady31121000128/16035627-give-me-five-symbol.jpg
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSvnMFSYbiT1fyZGKip2PWt9IRoq_PcFEBfljD9q_aw2Xq3NyvsAQ

http://syncopatedeyeball.files.wordpress.com/2010/05/cross-my-heart-12052010.jpg?w=300&h=199
http://1.bp.blogspot.com/-sYwYsGSBV5k/UCCCZKxh8_I/AAAAAAAAAw8/EeyQkYz_gl0/s1600/Give+Me+Five+1.PNG

[freak brother]

<3

[menumission]

Your careless embracement still digging my fractured skin so deeply keen on diving in and in,
I conjure you my darling,
how come the roaming horses, most pulsing vision of escape thudding the ground like a heartbeat so vivid,
took so faraway.
And when I recall all this inmost shine you spread generously upon my darkest illusion of blind deny ,
like an echo fading in dormant dawn,
I can't help but cry.
Still tears are no good for someone who lives in the shadow of acceptance that absence is painful.
Loss lies longing to last in liquid lust yet all you breath is fumes of the evaporated past.

[Mitsmann]

Αρλεκιν?

[menumission]

Ποτέμκιν (http://en.wikipedia.org/wiki/Potemkin)


http://www.goographix.com/temp/moutza.gif

[menumission]

19/01/2013 18:04 <menumission> http://www.youtube.com/watch?v=2O-BwV0DDUY

[avatar]

Πριν ξαναφάω μπαν να προλάβω να ποστάρω τα κατά τ'άλλα ανέμπνευστα ποιήματα που έγραψα για τον χρηστη Khalkji προφανώς επειδή ο έρωτας είναι τυφλός σαν τη δικαιοσύνη.

Ορεκτικό:

Δωσ' μου το τηλέφωνό του ν'ακούσω τη φωνή του μεστή απ'τα τσιγάρα που καπνίζει να μου γλείφει το τύμπανο
18-3-12 17:39

Κυρίως πιάτο ακόμ' αχώνευτο:

Άφηνες τη ρομφαία του ανεκπλήρωτου έρωτα να σε καταδιώκει,
κι όπως είπες ο έρωτας καραδοκεί,
και τι κρίμ'αλήθεια να μην είμ'εκεί να μου δέσεις τα μάτια με τη διαμπερή σου κραυγή,
καθώς απεγνωσμένα πάσχιζες να βάψεις κατακόκκινα τα βέλη του έρωτα ένα ένα.
Κι αψιδωτά πέπλα σα συντριβάνι παλιών πληγών που αναδεύονται με σταθερή συχνότητα σ'επαναληπτική τροχιά γύρω από τη σφαίρα του θυμικού ορίζοντα,
Μνήμη! Οι ανατριχίλες σου κόρες ρακένδυτες να ζητιανεύουν τη λύτρωση απο'να μούδιασμα.Και μια ευχή.
Άγγιξέ με λίγο μονάχα,
να νιωσω πως ένιωσα τη λαχτάρα,
να παραλύει την οδύνη,
όπως μόνο ένα φιλί μπορεί.
20-3-12 1:16

Ο καπνός σφιχταγκαλιάζει την παρόρμηση σ'έναν ανυπότακτο μελοδραματικό σκοπό.
Μηνίγγια που βουίζουν σαν αδίστακτων βημάτων σφυροκόπημα στη δίνη ενός απύθμενου τανγκο.
Μα είναι γυάλινο το δάπεδο, κι όχι, η μοναξιά δε φοράει ξυλοπάπουτσα,
απλά η ντροπή χλωμιάζει σαν κόρη λυγερόκορμη μες σε καθρέφτη από πηχτό σκοτάδι
-δες πώς μελίρρυτα στάζει στης απόγνωσης τα χείλη!-
κι εγώ, άτονη, ξεφτισμένη ηχώ,
μ'ενα υποτονικό παράπονο που σα μέγγενη μου σφίγγει τον παλμό,
πριν βίαια ξεσπάσει με κομμένη την ανάσα σε καταιγιστικό ουρλιαχτό.
Μα,
ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΜΙΛΑΕΙ;
1-7-12 5:15
Η εποχή παλινδρομεί.
Στάχτες απ'όνειρα καπνίζουν ακόμα στον ορίζοντα
και κάπου Ινδιάνοι με ψηλαφιστά σάλια στήνουν παγίδες στα τυφλά.
Που'ναι το λαγαρό ποτάμι που διασχίζει το τρυφηλό λιβάδι
στης απανεμιάς το κουρνιαχτό να σταθεί,
σα δροσοσταλίδα στο ξημέρωμα που βουρκώνει
να στάξει ελπίδα μια σπιθαμή;
1-7-12 5:59
"From : menumission
To : Khalkji
Date : 2012-09-20 06:23
Title : 3ο-ν(αϊ)ας
--------------------------------------------------------------------------------
(τροχισμενο το κερας του μονοφθαλμου Πηγασου κι ο θιασος του παραλογου να ιπταται στης φρεναπατης την ταχεια με ξεχαρβαλωμενα χαλιναρια)
Της σιωπης τα μανιασμενα κυματα σε ορμητικα σφαλιστη κυψελιν'υδρία, λογια μελίρρυτα λαξεύουν παροξυσμικά με λαγνα προσδοκία. Μα οχι δεν ειμαι Σειρήνα. Γιατί με φιμωμένα αυτια με βλεπεις να καλω; -εμενα τον ασυρματο φαρο στης ηχως τον βυθο- κι αν θελω να σ'ακουσω; Λιγη βοηθεια παρακαλω.
Η αλαβαστρινη σφαιρα που μεσα της κλεινει το θαλερο σου αγγιγμα, ετη φωτος αλαργα στην ομιχλη κρυμμενα, ψηφιδωτο να γινει σε κυβικο αξονα με χρωματα σπασμενα, να πνιγεται το'να μεσα στ'αλλο, ασφυκτικα ενωμενα. Για να μπορω το βογγητο με πυροκοκκινη σφραγιδα σα γραμμα να βουλωσω, σ'αποσταση αναπνοης με οξυγονο τις λεξεις: "Σ'αγαπώ".
20-9-12 4:53

Το κερασάκι στην τούρτα:

Ευτυχώς πάντως προς το παρόν τουλάχιστον οι στιγμές που απελπίζομαι διαρκούν όσο μια χιονονιφάδα σε μια πινακίδα νέον.
Και πραγματικά δεν ξέρω τι κρατάει ακόμη την ελπίδα να μην τρέξει σαν τηγμένος αμέθυστος απ'αυτό που κάποτε έλαμπε σαν πολύτιμος λίθος,
ζωηρό ρουμπινί απόσταγμα σπάει το φράγμα του χτύπου με ταχύτητα φρενιασμένη αρκούντως,
οινος ευφραίνει καρδίαν σαφώς.
Όχι όχι όχι που να πάρει μου τη δίνει στα νεύρα ο παροξυσμός.
Γιατί ο πόθος ως υποκείμενο κάνει χοή στη γνώση ως α στερητικό χοροπηδώντας στο στήθος εμπύρετα ρυθμικός;
'Αγνωστος.
Ο λόγος.
26-12-12 1:50

[Mitsmann]

Τωρα μου μιλαει
τωρα με φιλαει
τωρα μου λεει
πως τρελα με αγαπαει.

Ποιησις (http://www.youtube.com/watch?v=LhMDHA6yRYk)

[rat_poison]

Η ελπίδα για ανταπόκριση φλούδα πορτοκαλιού
σαν άσχημη κυτταρίτιδα
Η Μάρω Λύτρα και ο Κώστας Καραφώτης τραγουδάν γύρω από ένα μεταλλικό βαρέλι μ' ένα μπαγλαμά το "μίλα μου"
κόκκινα ροϊδοβλαμμένα
γιατί με άφησες
τη βιβλιοθηκάριο

[avatar]

Παρτε ενα νομπελ μαλακιας ο καθενας κι αδειαστε μας τη γωνια σπαμμερς.
Ποιος ειναι μοντερειτορ εδω περα να σβησει κανα ποστ; Άντε μπραβο δε θα σβηνει μονο τα δικα μου απ'το General ο κομπλεξικος γελοιος καραγκιοζακος.
Το ποστ πανω δεν εχει ολοκληρωθει ακομα, θελω να ποσταρω ακομα δυο, αναβαλλετε το μπαν μεχρι να το τελειωσω

[Mitsmann]

Καλκιβιαδη προδοτη,
μονοι οι Αθηναιοι πολεμουν
στις Σικελιας την αμμο
κι η Σπαρτη απειλει με τοσο μισος
Παρτη και ας μην ξαναγινω Κροισος
Κλαινε οι χηρες στα στενα
παιδια στις Συρακουσες
προδοτη αλητη μου πουλι
μες στο (ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ) μου να πετουσες

[avatar]

Μα τι ποίησις, ανατριχιάζει η σπονδυλικη μου στηλις
Τ'άλατα στα νεφρά μού θολώνουν την όραση καθώς χύνονται ποτάμια τα δάκρυα
μες στη φτωχή μου Vυζοχωρίστρα
Καλκι ω καλκι γλειψ'τα μου ενα ενα της καψερης

[freak brother]

τσιμεντο βαρυ
αερας μαυρος
μυρισε ανοιξη

ενα χαικου που εγραψα σημερα μετα την μπαλα..

[avatar]

Πριν ξαναφάω μπαν να προλάβω να ποστάρω τα κατά τ'άλλα ανέμπνευστα ποιήματα που έγραψα για τον χρηστη Khalkji προφανώς επειδή ο έρωτας είναι τυφλός σαν τη δικαιοσύνη.

Ορεκτικό:

Δωσ' μου το τηλέφωνό του ν'ακούσω τη φωνή του μεστή απ'τα τσιγάρα που καπνίζει να μου γλείφει το τύμπανο
18-3-12 17:39

Κυρίως πιάτο ακόμ' αχώνευτο:

Άφηνες τη ρομφαία του ανεκπλήρωτου έρωτα να σε καταδιώκει,
κι όπως είπες ο έρωτας καραδοκεί,
και τι κρίμ'αλήθεια να μην είμ'εκεί να μου δέσεις τα μάτια με τη διαμπερή σου κραυγή,
καθώς απεγνωσμένα πάσχιζες να βάψεις κατακόκκινα τα βέλη του έρωτα ένα ένα.
Κι αψιδωτά πέπλα σα συντριβάνι παλιών πληγών που αναδεύονται με σταθερή συχνότητα σ'επαναληπτική τροχιά γύρω από τη σφαίρα του θυμικού ορίζοντα,
Μνήμη! Οι ανατριχίλες σου κόρες ρακένδυτες να ζητιανεύουν τη λύτρωση απο'να μούδιασμα.Και μια ευχή.
Άγγιξέ με λίγο μονάχα,
να νιωσω πως ένιωσα τη λαχτάρα,
να παραλύει την οδύνη,
όπως μόνο ένα φιλί μπορεί.
20-3-12 1:16

Ο καπνός σφιχταγκαλιάζει την παρόρμηση σ'έναν ανυπότακτο μελοδραματικό σκοπό.
Μηνίγγια που βουίζουν σαν αδίστακτων βημάτων σφυροκόπημα στη δίνη ενός απύθμενου τανγκο.
Μα είναι γυάλινο το δάπεδο, κι όχι, η μοναξιά δε φοράει ξυλοπάπουτσα,
απλά η ντροπή χλωμιάζει σαν κόρη λυγερόκορμη μες σε καθρέφτη από πηχτό σκοτάδι
-δες πώς μελίρρυτα στάζει στης απόγνωσης τα χείλη!-
κι εγώ, άτονη, ξεφτισμένη ηχώ,
μ'ενα υποτονικό παράπονο που σα μέγγενη μου σφίγγει τον παλμό,
πριν βίαια ξεσπάσει με κομμένη την ανάσα σε καταιγιστικό ουρλιαχτό.
Μα,
ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΜΙΛΑΕΙ;
1-7-12 5:15
Η εποχή παλινδρομεί.
Στάχτες απ'όνειρα καπνίζουν ακόμα στον ορίζοντα
και κάπου Ινδιάνοι με ψηλαφιστά σάλια στήνουν παγίδες στα τυφλά.
Που'ναι το λαγαρό ποτάμι που διασχίζει το τρυφηλό λιβάδι
στης απανεμιάς το κουρνιαχτό να σταθεί,
σα δροσοσταλίδα στο ξημέρωμα που βουρκώνει
να στάξει ελπίδα μια σπιθαμή;
1-7-12 5:59
"From : menumission
To : Khalkji
Date : 2012-09-20 06:23
Title : 3ο-ν(αϊ)ας
--------------------------------------------------------------------------------
(τροχισμενο το κερας του μονοφθαλμου Πηγασου κι ο θιασος του παραλογου να ιπταται στης φρεναπατης την ταχεια με ξεχαρβαλωμενα χαλιναρια)
Της σιωπης τα μανιασμενα κυματα σε ορμητικα σφαλιστη κυψελιν'υδρία, λογια μελίρρυτα λαξεύουν παροξυσμικά με λαγνα προσδοκία. Μα οχι δεν ειμαι Σειρήνα. Γιατί με φιμωμένα αυτια με βλεπεις να καλω; -εμενα τον ασυρματο φαρο στης ηχως τον βυθο- κι αν θελω να σ'ακουσω; Λιγη βοηθεια παρακαλω.
Η αλαβαστρινη σφαιρα που μεσα της κλεινει το θαλερο σου αγγιγμα, ετη φωτος αλαργα στην ομιχλη κρυμμενα, ψηφιδωτο να γινει σε κυβικο αξονα με χρωματα σπασμενα, να πνιγεται το'να μεσα στ'αλλο, ασφυκτικα ενωμενα. Για να μπορω το βογγητο με πυροκοκκινη σφραγιδα σα γραμμα να βουλωσω, σ'αποσταση αναπνοης με οξυγονο τις λεξεις: "Σ'αγαπώ".
20-9-12 4:53

Το κερασάκι στην τούρτα:

Ευτυχώς πάντως προς το παρόν τουλάχιστον οι στιγμές που απελπίζομαι διαρκούν όσο μια χιονονιφάδα σε μια πινακίδα νέον.
Και πραγματικά δεν ξέρω τι κρατάει ακόμη την ελπίδα να μην τρέξει σαν τηγμένος αμέθυστος απ'αυτό που κάποτε έλαμπε σαν πολύτιμος λίθος,
ζωηρό ρουμπινί απόσταγμα σπάει το φράγμα του χτύπου με ταχύτητα φρενιασμένη αρκούντως,
οινος ευφραίνει καρδίαν σαφώς.
Όχι όχι όχι που να πάρει μου τη δίνει στα νεύρα ο παροξυσμός.
Γιατί ο πόθος ως υποκείμενο κάνει χοή στη γνώση ως α στερητικό χοροπηδώντας στο στήθος εμπύρετα ρυθμικός;
'Αγνωστος.
Ο λόγος.
26-12-12 1:50
landy γράψε μου καμιά μικριτική γιατι ο καλκ΄ή όπως τον λένε με σνομπάρει

[Mitsmann]

(τροχισμενο το κερας του μονοφθαλμου Πηγασου κι ο θιασος του παραλογου να ιπταται στης φρεναπατης την ταχεια με ξεχαρβαλωμενα χαλιναρια)

[avatar]

Ναι, έχεις να πεις κάτι πάνω σ'αυτό η απλά σπαμμάρεις ως συνήθως και γνήσιος κομπλεξικός;

[Mitsmann]

εχω.


γιατι ο Πηγασος ειναι μονοφθαλμος και τι σχεση με τον χρηστη του ΕΡ εχει αυτο?

[avatar]

γιατι έτσι του κάπνισε και η σχέση με τον ερ χρήστη έγκειται στη φράση "θα σε κάνω άλογο" με την πιο τολμηρή προσεγγιστικά ερμηνευτική προέκταση

[Mitsmann]

αφου ειναι τροχισμενο το κερας του.

[avatar]

Βλέπεις το δάσος και χάνεις τον θάμνο

[landy]

άμα βλέπεις πολλά επίθετα σ ένα ποίημα, μακριά.

συγνώμη αγαπούλα, σε συμπαθώ, αλλά δεν μου αρέσουν

μηπως πρεπει να δοκιμάσεις κάτι λιγότερο υπερεαλιστικό;ο καλκι νομίζω είναι του ρομαντικού κινήματος.μπορεί να μην κάνεις καριέρα στην τέχνη, αλλά ίσως σου απαντήσει.

[avatar]

*υπερρεαλιστικό, ξέχασες του έρωτα το ρω.
εμένα πάντως δε μου φαίνεται και πολύ για ρομαντικός δεδομένου πως τόσο καιρό και παραπάνω δε μου έχει απαντήσει.
το πρώτο πάντως δεν είναι και τόσο σουρεαλ εδώ που τα λέμε πιο πολυ ρομαντικό είναι αλλά δεν είδα να τον συγκίνησε
όσο για τα επίθετα δεν τα βρίσκω πολλά να πω τη μαύρη μου αλήθεια

[avatar]

thanks landy
http://doikas.blogspot.gr/2009/12/blog-post.html
http://pionline.wordpress.com/2009/02/12/who-needs-adjectives/

[landy]

είναι ενας σκληρός άντρας μάλλον.ίσως τώρα που θα πάρει το e-reader του, τα διαβάσει προσεκτικότερα...ποτέ δεν ξέρεις.γράφε εσύ, δεν πάει τίποτα χαμένο

[rat_poison]

μαραμένα τα γιούληα κι οι χαζοβιόλες
μαραμένα και τα γιασεμια
βραδιά στο λεβερκούζεν λίγο
εξω τα μεταλλεία απ' την Καλκιδική.

[avatar]

όξω απ΄το θρεντ σπαμμερ

[avatar]

είναι ενας σκληρός άντρας μάλλον.ίσως τώρα που θα πάρει το e-reader του, τα διαβάσει προσεκτικότερα...ποτέ δεν ξέρεις.γράφε εσύ, δεν πάει τίποτα χαμένο
δεν έχω διαβάσει Προυστ

[rat_poison]

Νόστιμο ξύδι για το φαγητό
είναι μονάχα το ξύδι οντόπικ

[Κωλαράκι Τορνευτό]

Μικρο μου καλκι, μικρο μου καλκι
ηρθε η γιουλαη ξανα
ριξτε μια ναρκη, ριξτε μια ναρκη
μηπως φυγει ρε παιδια

[00i00]

γλυκο μου Ανθολογιο...


http://www.youtube.com/watch?v=Km8O7qDcz4I

[The Donnn]

Θρεντ γεμάτο χρυσάφι

[avatar]

Με αφορμή το σχόλιο του landy για τα επίθετα εκ του οποίου προέκυψε η εύρεση αυτού (http://www.scribd.com/doc/5560245/%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%97%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%A3%CE%A4%CE%9F-%CE%9A%CE%91%CE%92%CE%91%CE%A6%CE%97-%CE%96-%CE%92%CE%9F%CE%93%CE%99%CE%86%CE%9D%CE%9D%CE%9F%CE%A5)

Και ο Μαγιακόβσκι για τα επίθετα υποστήριζε µ ε σθένος πως κάθε επίθετο που βρίσκεται στο ποίηµα είναι ποιητικό επίθετο , ακόµα και το «µεγάλη » στην Μεγάλη Άρκτο ή το «µεγάλη » ή «µικρή » σε ονόµατα µοσχοβίτικων οδών."

Δεν αναστεναξες για να μην παραβιασεις της σιωπης την απορθητη αδρανεια
κι ηθελες να κουνηθεις αλλα ενιωθες πως θα πονεσεις
και στο τελος φοβοσουν ακομα και ν'αναπνευσεις.
Οχι για να μην ακουστεις. Ηθελες να ουρλιαξεις.
Και συνέχισα να ονειρευομαι της Αρκτου τη δυνητικη λαμψη
κλεισμενη σ'ένα φιλντισενιο σεντουκι με μαργαριταρενια κλειδαρια
και τρεκλιζα προς τη δυση ονειροπαρμενη, την προσμονη σφιχτα κρατωντας απ'το χερι
και παροξυσμικα εριχνα τα μαλλια μου μπροστα
να κρυψω τα πυρπολημενα μου μαγουλα - το ηλιοβασιλεμα να φταιει ταχα; -
"που να'σαι τωρα; που να'σαι τωρα;" να σχηματιζουν της αναπνοης μου τα λακτισματα.
Κι επειτα, λαχανιασμενη, σταματησα.
Κι εψαξα στο σκοτάδι τα δυο σου ματια,
αλλα δεν ησουν πουθενα,
ματαια σκορπιζ'ο αερας της φωνης μου τα κομματια στραγγαλισμενα απο πνιγμενα αναφιλητα.
Τ'ονομα σου,
αρρηκτη ανασα.
2-4-12

[avatar]

Θρεντ γεμάτο χρυσάφι
Τα παρακάτω ακολούθησαν το ορεκτικό (http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?26294-%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1&p=1221370&viewfull=1#post1221370):
Περί ορέξεως ουδείς λόγος (http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?26294-%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1&p=1221370&viewfull=1#post1221370)
Έσκαβε κι έσκαβε κι έσκαβε
και μια μέρα σταμάτησε.
Και στρέφοντας το κέφαλι μακριά απ'την τρύπα αντίκρυσε
το ρουμπίνι που έψαχνε μεσα στη γη να διακλαδώνεται στον άξονα μιας βεντάλιας πέρα στον ορίζοντα
καθώς ο ήλιος έδυε εκείνη την ώρα κι ο αιθέρας λικνιζόταν στις αναθυμιασεις που απεπνεε η πορφυρη λάμψη του πριν σβήσει στη θάλασσα.
Τι έγραψα;
19-3-12 1:28
Ας γραψω για τον Καλκι τωρα.
Λοιπον αυτο που ηθελα να πω ειναι πως φανταζομαι τη φωνη του επενδυμενη με τον καπνο του τσιγαρου που μολις εχει φυσηξει να βγαινει μεστη αναβρυζοντας απ'το μηλο του Αδαμ και να μου γλειφει τα τυμπανα σαν γλωσσα βουτηγμενη στο μελι με καλυκες απο ανθη τυλιγοντας σε κυματα ευδαιμονιας τον αερα που εισπνεω πριν αναστεναξω, ω καλα τι εγραψα τωρα κι ειμαι με ευαϊαία περιβολη ακομα, εύηχο δε βήχω.
2:14
Καλα μην καταπιαστω να περιγραψω τωρα πώς θα ήταν να φιλιόμασταν γιατι εχω χαρμανιασει και δε λεει και πολυ να φαντασιωνομαι τη γευση που θα ρουφαγα με καθε πορο του ειναι, δε σκεφτομαι, υπηρξα; Αμφιβάλλω, αρα;
2:27
Πωπω αυτη ειναι πολυ ωραια ασχολία τελικάλκι και ξερό ψωμι γουσταρω με τα χείλια
2:28
Adam's candy apple, syrup silence silverspoon, see maple under consideration, evening primrose observation dictates rehabilitation
3:23
Αυτη τη στιγμη δε βρισκω κανενα νοημα, δε μπορω να καταλαβω τι κανω εδω περα.
Αρμεγει η σκεψη αιμα απο πηγμενα μουσκλια.
Ξερεις στη θαλασσα που ο ηλιος εδυσε νωριτερα.
Ενταξει δεν πειραζει αν δεν καταλαβες τιποτα,
το συμπερασμα γι'αλλη μια φορα ποιο ειναι;
Κανένα.
3:42

[fleur-get-me-not]

Comme on part, sans un seul regard,
de l' un a l' autre, ni pour, ni contre,
en chantant enseble,
enchantes tous deux par cette opportunite charmante,
de faire connaitre cet haut sentiment,
de partager chaque moment de notre separe depart,
avec la ballade qui quitte notre coeurs,
pour tomber un peu malade par terre.
Monsieur le peur a pris le titre du "docteur" mon cher.

[freak brother]

ζεστη , οι κιτρινες λαμπες του δρομου νιωθεις να σε καινε
οι σολες καιγονται σα να σε χωριζει η ασφαλτος απο τα καζανια της κολασης
τεραστια ιπταμενα ερπετα πεταριζουν γυρω σου , κατσαριδες μεγαλες σα στρουμπουλα βατραχια
Καπνοι βγαινουν απο φλεγομενους πλαστικους σκουπιδοντενεκεδες
φαντασματα αποσυνθεσης κρυβουν το μπλε λειζερ του φεγγαριου
μονοτονια απο τα εκατομυρια ερκοντισιον , σμπαραλιασμενα αλουμινια μεταλλικα τζιτζικια
ο σκυλος γαυγιζει σε μια σκουριασμενη πορτα γιατι δεν εχει και τιποτα καλυτερο να κανει

[fleur-get-me-not]

εφυγες απ'τα πρωιναδικα και πηγες στα μπουρδελα;
αντρας καριερας παιδια οχι αστεια

[hlektrologos_amhxanos]

σε στυλ καββαδια


το τατουαζ ενας δρακος κι ο αη γιωργης
κι ο Τομ να γνεφει στην αναστροφη πορεια

παρτο δεξια ,ολοταχως τριαντα μοιρες
δεν υπομενει το σκαρι την τραμουντανα

πηγα στη λοντρα και το σκορβουτο με θεριζει
κι ο φθυσικος ο Τοτ να μας κακολογιζει

φυσαει ο λιβας στο σταβεντο απ το μολο
κι ο κοκαλιαρης ο στρατης βλεπει απαγκιο
απανω απανω παναγιες στα κορφοβουνια
αναβλυσε στην αγκαλια του μύρο αγιο

κι ο αραπης ο Ταμ Ταμ μεμιάς χορευει
ενα χορο απο το λιβα της ερημου
κι ο μακρυκανης ο Γουιλ δες σε γυρευει
κι ο γαλλος Φρανκ παλι τιμονι στο πλευρο μου


μα το καταρτι σαν θαρρεις να σου λυγιζει
δεν υπομενει μια ζωης να βρει φιρμανι
βρηκε στερια μα το γυρευουν πολιτσμανοι
καπνό μπραζίλιας με το καλυτερο χαρμάνι

[paddy honey]

:moutza:

[paddy honey]

*ολ'αυτά

[Jacknife]

*λημερια.

[paddy honey]

σωστά
http://www.dailywritingtips.com/wp-content/uploads/words-inspired-by-people.jpg

http://thestranger.files.wordpress.com/2009/12/18122009284.jpg
http://magikokouti.files.wordpress.com/2010/05/party-arage-019.jpg?w=225
http://www.tsatra-patra.gr/wp-content/uploads/2010/07/tha-pethanaite-gamw-thn-orthografia.jpg
http://i725.photobucket.com/albums/ww254/Son_Of_Shit/P100411_02240001.jpg
des orthographes dans les poèmes (https://www.youtube.com/watch?v=KUSN6oxkNlU)


http://4.bp.blogspot.com/_DEthV1mym2I/Sd8PcU7tkqI/AAAAAAAAADw/LP21EbEpPbQ/s1600/Wieslaw%2BSadurski%27s%2BPoet.JPG

http://thestranger.files.wordpress.com/2009/08/16082009250.jpg?w=510&h=382

[tsimpouklano]

http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2013/02/%CE%BF%CE%BD.jpg

[paddy honey]

Κάνε μας τη χάρη να μη σπαμάρεις το θρεντ γελοιε, ναι;

[rat_poison]

συμφωνώ με την κριτική του συνηαρίτη τσιμπούκλανου και θα υπερασπιζόμουν το δικαίωμά του να την εκφράσει με όποιον τρόπο θέλει ακόμα κι αν διαφωνούσα. όσο πιο ερειστικός τόσο το καλύτερο, αυτοί είμαστε γι' αυτά ζούμε. αν θες να μείνεις εδώ μέσα θα το υποστείς όπως όλοι οι άλλοι.
παρά ταύτα, μπορείς κι εσύ να ποστάρεις ό,τι παπαριά ή γαμάτο-σουπερ-ουάου-πράμα θες. όσο τα ποστ σου έχουν περιεχόμενο (καλό ή κακό, αρεστό ή μη αρεστό) πόσταρε όσο γουστάρεις, γάμα το τη μάνα, μαζί σου και ξανακαλωσόρισες στο φόρουμ μας.

αν όμως αρχίσεις να επαναλαμβάνεις το πάττερν που οδήγησε στο οριστικό σου μπαν, όπως κάνεις στα ποστ #91 κ #93 μα τον αη-γιώργη τον ψαροψιάστη θα ξεκινήσω ανένδοτο ριζοσπαστικό επαναστατικό ένοπλο κίνημα εναντίον σου μέχρι την οριστική σου διαγραφή από το αγαπητό μας φόρουμ

αυτά και ξανά καλωσήρθες, αλήθεια.

[paddy honey]

ρε ουστ απο 'δω παπάρα

[Parasight]

Ε όχι και "ρε".

[paddy honey]

21-2-16http://i.imgur.com/l9xKjVJ.jpg?1
Έχω την εντύπωση πως με μισείς ρατ πόιζον γιατί είμαι γυναίκα. Είσαι μισογύνης με μια λέξη κι όχι δυο λόγια. Oπότε το παίρνω προσωπικά.

[akyros_]

Χύνω χύνω στο αιδοίο σου
και το απολαμβάνω
ειναι σαν επανάσταση
που κανεις δεν τολμάει να κάνει
αυτη ειναι η ουσία του έρωτα
και της κοινωνίας

Συλλογή
Άκυρα-άτυχα-ποιήματα

[paddy honey]

Μια νύχτα πανσέληνη στα Χανιά στο λιμάνι,
αντίκρυσα τον έρωτα σε μάτια απο γυαλί,
μα σαν η μέρα χάραξε το ρουμπινί της κιλίμι,
έσπασε η καρδιά μου κι έμεινα μοναχή.

Τι ήτανε η μοίρα μου η μαυροφορεμένη,
ν' αγκαλιάσω τη γη μ' αίμα λερή
σαν αλαφροΪσκιωτο ασκέρι.
Στη θάλασσα θα βουτηχτώ, να πλύνω τον καημό,
να γίνω γοργόνα να μη ματαφανώ.

Και σαν ο φάρος γνέψει τρις,
υφαίνοντας σαν αργαλειός
μια δέσμη απο ακτίνες ασημοκέντητο φως,

Θα βγω στον αφρό να με δεις,
να σκίζω τα νήματα σ' ένα κύμα οργής.

[paddy honey]

Ξερίζωσα απ'το στήθος μου το άρωμά σου που δε μύρισα ποτέ,
γιατί είχα σφραγίσει τα ρουθούνια μου βλέπεις εφτά φορές,
μην και πνιγώ στης απουσίας σου το κενό που λαγγεύει ο πανσές.
Κι είναι σα βουλωμένο γράμμα με ουσία που διυλίζεται σε μεθυστικό ατμό,
και ίζημα από ατόφιο "σ'αγαπώ".

[paddy honey]

Ρώτησα τα μάτια σου αν γέλασαν όταν με είδες να γελάω
κι αυτά πετάρισαν μ' ένα βόμβο σα μέλισσες σε κυκλώνα τυφλό.
Σαρδόνιοι κροκόδειλοι γύρω απ' το μαστιχόδεντρο,
χελώνες καιροφυλακτούν,
όπως τον λύκο οι αμνοί του θεού που ποθούν,
κι έτσι ανακούρκουδα μες στην άρμη,
σαν την αρκούδα που γλείφει το μέλι,
ξεθώριασαν σε πετιμέζι τα σταφύλια απ'την οργή,
-μες στα βαρέλια του πλοίου που με ταχύτητα ήχου σχίζει του νου τη ροή-
κι όλο και ζυμώνονταν οι μελαγχολικοί καημοί,
σε ωμή χαμηλοβλεπούσα υποταγή.

Απάντηση απείθιας ιταμή.

[paddy honey]

Τ' ακροδάχτυλά του δείκτες ρολογιού,
κι οι ώρες κουβαρίστρες μες στη δαχτυλήθρα του νου.
Ονειροπόλημα κεντάνε φλέβας χρυσού,
που λαμπυρίζει σαν πετράδι στον χιτώνα του ματιού.
14-9-2016

Κρατάω την αναπνοή μου γιατί κρατάει στο στόμα του τη ζωή μου,
είναι η δική του που με κρατάει ζωντανή με κάθε ανάσα κι εκπνοή του.
Κι απ' τον γλυκό το θάνατο που έχω βυθιστεί ,
στο τέλος του χαμένου χρόνου που έχει σταματήσει με του βαρκάρη το κουπί,
ένα φιλί του μόνο αρκεί να μ'αναστήσει στη στιγμή.
Και να με πάρει στα χέρια του.
19-9-2016

Ξύπνησα ληθαργικά,
κι ήταν τα βλέφαρά μου ακόμα νωπά όταν ένιωσα τα χέρια του να με ντύνουν ζεστά,
αραχνούφαντη οπτασία με φωνή μεταξένια,
μα όταν τ' άνοιξα ν'αντικρύσω το όνειρο,
ο ιστός είχε σπάσει σαν κατάρτι απο πάγο.

Αν επιπλέω είναι γιατί έχει αναστραφεί ο πάτος και κρέμομαι απο μια κλωστή.
Γνέθω τις στιγμές όπως εσύ αδράχνεις τις ώρες,
και το δάχτυλό μου στην ανέμη μετράει του ρολογιού τους δείχτες,
τεντώνοντας σφεντόνες για να σπάσουν τη σκηνή
που τρεμοπαίζουν κούκλες πάνω σε σχοινί.
20-9-16

Η αλήθεια είναι πως θέλω να κοιμάμαι μέχρι να πεθάνω γιατί στο όνειρο μέχρι κι ο ύπνος βρίσκει καταφύγιο,
κι αν είναι αλήθεια τα παραμύθια και η ωραία κοιμωμένη κοιμόταν εκατό χρόνια, εγώ πρέπει να νιώσω άσχημη τώρα.
Αντί γι'αυτό νιώθω πτώμα στην κούραση και ζωτικό μέλος μιας εργατικής τάξης που σφυγμομετρά το χρόνο στον αδιάρρηκτο κυτταρικό ιστό του αναπηρικού της έργου.
Παραλύω και μόνο στη σκέψη πως ανήκω επιτέλους κάπου, μια τάξη σχολείου θα είχε σαφώς άλλη άποψη, αλλά το πετσί μου που το ζει ανατριχιάζει στα αδελφικά συναισθήματα που μου εμπνέει η συνείδηση αυτή.
'Ομως προσοχή! Οι ασυναρτησίες δεν είναι ποίηση, αν και η ποίηση δε βγάζει νόημα όπως και να 'χει,
εκτός αν είναι μουγκή απευθυνόμενη σε κουφό κοινό που έρπει,
πανανθρώπινη, παρόλο που το μόνο που τη χωρίζει απο την πανίδα του χλωροτάπητα είναι πως δε φυτοζωεί αλλα μηρυκάζει.
Μια στιγμή, μόλις θυμήθηκα πως είμαι άυπνη.

Κι αν ο μονόλογος του Άμλετ είναι η μόνη λύτρωση,
let it be.
1-10-16

Τα μάτια του έρωτα με τις μπούκλες του δεμένα,
τα δάχτυλά του διαπερνούν τις σφαλιστές κουμπότρυπες
που ντύνουν την ψυχή μου με το σώμα μας που είναι ένα.
Απτά πνεύματα με μια αόρατη κλωστή ενωμένα.
3-10-16

[paddy honey]

Μ'αγιόκλημα και μύρο την ανάσα σου ραίνω, για να μπορώ να σ'ονειρεύομαι κι όταν δε θ'αναπνέω.
Με μέλι και κρασί τα χείλη σου αλείφω, για να μπορώ να τ'ασπαστώ και στη δίνη του ονείρου.
Μ'ένα φιλί το στόμα σου σφραγίζω, για να μπορώ να σ'αγαπώ κι όταν δε θα ξυπνήσω.

Στο μάτι του κυκλώνα αιωρούμενη, όταν δε θα μπορώ να βλεφαρίσω.

[paddy honey]

Αίμα που κοχλάζει και δάκρυα που τυφλώνουν την οργή,
πέφτουν σε παντιέρα απο φωτιά και κάρβουνο σαν το βουλοκέρι πάνω στο νεκροσάβανο.
Η μοίρα μου όμως δεν έχει σφραγιστεί, γιατι μετουσιώθηκε ο πόνος σε ορμή.
Κι είμαι μια νέα αλχημιστής με άρωμα ζωής,
όπως το λίπασμα της πάλης απ' τους νεκρούς που είναι αθάνατοι γιατί η καρδιά τους συνεχίζει να χτυπάει,
κάθε φορά που η δικιά σου σε καλεί ν'αγωνιστείς.
Κι είναι οι σπόροι που ερωτοτροπούν με τις σταγόνες της βροχής, για να βλαστήσουν οι καρποί της επανάστασης,
που να 'σαι σίγουρος, θα 'ρθει,
γιατί τα δάκρυά μας την ποτίζουν και την κυοφορούν και τη θηλάζουν.
Και την ξεδιψούν.
Και τρέφεται απ'τη σάρκα τους και μεγαλώνει,
των αδικοχαμένων αδερφών μας η θεόρατη δικαίωση.
Που θα 'ναι εκδικητική. Σαν τη στραβή δικαιοσύνη.

[paddy honey]

http://i.imgur.com/qkQzNDI.jpg

[paddy honey]

Όταν οι ρωγμές γίνονται οπές,
το γάλα ρέει απ'τις πληγές και στάζει μέλι στις πτυχές του χτες,
που χύνεται στους γαλαξίες γεμάτους από μαύρες τρυπές κι υποσχέσεις χλωμές,
πως "Θα 'ρθουν καλύτερες μέρες, μην κλαις."
Η ρίμα είναι η αιτία που η ποίηση εκλογικεύει το επέκεινα.
Σκάστε τώρα. Τσιμουδιά.
Η σιωπή λιώνει τους πάγους και σηκώνει κύματα,
διαπλανητικά υπερπόντια και ακ-ωστικά,
αφουγκράζεται το στήθος του σύμπαντος ψηλαφώντας ακροαστικά,
μια συμφωνία που διαφωνεί κατά γράμμα με τους χυμούς που τσακίζουν το μίσχο ουσιαστικά,
για να κυλήσουν απο μέσα του σαν το αμνιακό υγρό,
που εξατμίζεται πηγμένο αφού έχει νοτιστεί με λίγο στοχασμό,
κι έχει εμποτιστεί στη φόρμολη για να κρατήσει το στόμα κι οχι τη μύτη κλειστό.

Άνοιξε τα μάτια κι ανάπνευσε το οξυγόνο, φλεγόμενα άστρα εκρήγνυνται γύρω σου.

[paddy honey]

Η μικρή συγχορδία άνθισε γιασεμιά κι έστερξε σα δρεπάνι να σου στεφανώσει τα μαλλιά,
Κι ήταν τα χνώτα σου κόκκινα, κι έβγαιναν απ'τα μαύρα σου μάτια
- σπασμένοι καθρέφτες στημένοι εμπρός απο εκατομμύρια σπινθήρες το χλωμό λυκόφως-
Κι έπαιρνε να κουρνιάζει η καρδιά μου σαν ερωδιός, ανοίγοντας τα πέταλά της ίδιος λωτός,
Κι επέπλεε σα νούφαρο που ρουφάει θάμπος, πριν κατακρημνισθεί σε πελάγων ευτυχίας το βάθος.

[atom_smasher]

Ήθελα να μοιραστώ ένα δίστιχο που έγραψα πριν από κάποια χρόνια.
"Σου άφησα ένα κινητό,
Και ένα ουεσμπι,
Το ένα βάλε στο κώλο,
Και το άλλο στο μουνι."

[paddy honey]

Λείπει η αφιέρωση.

[croissant429]

η έκφραση του τζακ από κάτω, συνοδεύει όλα τα προηγούμενα με επιτυχία

[paddy honey]

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/92/84/44/9284446e99bfc7d1651fcb5adbba662e.jpg
http://media0.giphy.com/media/1bYaHhGtueIqQ/giphy.gif

[paddy honey]

:moutza:

Θα μπορούσα ν'ακούσω την Αλφονσίνα στη θάλασσα,
στολισμένη με κοχύλια που αντανακλούν του ωκεανού τα βογγητά,
Στης Φρίντας τα λημέρια ν'αγκιστρωθώ σα σφαίρα,
να βυθιστώ μες στα ανάγλυφα απο ουλές της χρώματα βαθιά.
Να σφουγγίσω με τα μαλλιά μου το αίμα του Λόρκα,
να μου μάθω ισπανικά για να σε νανουρίζω γλυκά,
όπως τον Τσε Γκεβάρα η αιωνιότητα, με τα μάτια ανοιχτά.
Θα μπορούσα να τα κάνω ολ'αυτά κι άλλα τόσα,
αν δεν έκλειναν τα μάτια μου τώρα απ'τη νύστα.

Εις το επανιδείν, στης ρεαλιστικής ουτοπίας το νυν.

[paddy honey]

Η μουσική που έπαιζες στα δάχτυλά σου,
έγινε άρπα με λεπίδες κοφτερές,
το αίμα έσταζε σταγόνες απ'τα χέρια σου,
πότισε διψασμένο της παλάμης τις γραμμές'
μια χούφτα για να πιω μου έδωσες
κι η πενα βάφτηκε με το μελάνι της καρδιάς σου.

Αχ Φεδερίκο, κοιμήθηκες νωρίς με τα σκουλήκια,
όμως δεν ήσουν μόνος, είχες συντροφιά,
τ' αγκαθωτά μαλλιά τους σε χαιδεύαν στην αιώνια νύχτα,
για να σε νανουρίσουνε στα σάβανα γλυκα.

Βάφτηκαν τα σοκάκια της Γρανάδας,
βάφτηκαν απο ρόδια ζουμερά,
κι ο,τι είχες πει οτι θα 'ρχόσουν το ξημέρωμα,
πάνω στο κόκκινο πουλάρι σου καβάλα στητά.

Στην πολιτεία των χιτάνων που 'ναι πάντα ξύπνια,
σε γυροφέρνουν τώρα μπαλάντες με σπαθιά,
της Εθνοφυλακής οι φλόγες καίνε ακόμα,
στο μέτωπό σου το φεγγάρι παίρνει φωτιά.

Πορτοκαλόφλουδες γλυκαίνουν τον αέρα,
που φέρνει τ' όνομα σου απο μακριά,
Γκαρθία Λόρκα ψιθυρίζουνε τα φύλλα,
και μια χλωμή φραγκοσυκιά ριγά'
σκίζει τη σαρκα μου μέλι να τρέξει,
αντι για αίμα, κελαρυστά.

Χοή με μανθανίγια μες στον ελαιώνα:
όπου κι αν είσαι, αχ Φεδερίκο, να 'ναι ελαφρύ το χώμα.

[paddy honey]

*Χοή με μανθανίγια σε στείρο ελαιώνα:
όπου κι αν είσαι, αχ Φεδερίκο, να 'ναι ελαφρύ το χώμα.

[atom_smasher]

Federico garcia lorca?

[Parasight]

Ναι ρε γκάου, το λέει κιόλα.

[atom_smasher]

λολ. δεν ειδα τα παραπανω...

[paddy honey]

Προσπάθησα ν'αγγίξω την δαντελένια ακτή,
τόσο όμορφα στολισμένη με της θάλασσας την πνοή,
μα πριν αδράξω την άγκυρα που προσσκρούει στου χρόνου τ'αγκίστρι,
το νερό απ' τα τρυπημένα μου δάχτυλα είχε κυλήσει.

Γύρισα έναν τροχό στην τύχη,
προσπαθώντας να δω εκείνον τον πρώτο που τον είχε ανακαλύψει,
πόσο άραγε να του μοιάζω,
κι αν ήταν τώρα εδώ θα μ'είχε αναγνωρίσει;

Η την άλλη εκείνη με τη νιογέννητη φωτιά στο χέρι,
την ώρα που οι φλόγες της πύρωναν τα στήθη,
κάποια πρωτομαγιά στης Βαλπουργίας νύχτας το μεσημβρινό καμίνι,
αχ να'χε άραγε αναθεωρήσει;

Κενό, άδειο από ήχο, ξεγύμνωσε το σκοτάδι απ'της σιωπής το πέπλο,
μα σε παρακαλώ, η ικεσία μου θυσία στον βωμό,
με τον βουβό λυγμό σφαγείο απ' ουρλιαχτό.

24-5-18

[paddy honey]

Σαν στον πάτο γυάλινου βάζου κλεισμένη,
η αλήθεια αναμασάει την ηχώ της φωνής της,
κι όσο κι αν είναι φιμωμένη,
ραγίζει τις καρδιές σαν λιγνίτης.

Το αίμα λιώνει κι αναζωπυρώνει το δάκρυ,
βράζει και κολλάει σαν μαγνήτης,
μα είναι λαίλαπα αυτό που βλέπεις στης νύχτας την άκρη,
κι όχι ο χρυσός, που λάμπει ίδιος καπνός, εξορυγμένος αποσπερίτης.

Σάμπως να ξέρασε η γη απ'τα σωθικά της λάβα,
νήσος θνησιγενής εγένετο σ' αβυσσαλέα σκοτάδια.

25-7-18

[paddy honey]

Να γράψω πάλι κανά ποίημα για έρωτες και τέτοια,
να το χάσω κι αυτό όπως έχασα τον μπούσουλα,
κάπου εκεί στην πορεία μεταξύ ανεκπλήρωτου και θα μου το πληρώσεις αυτό,
ο αγοραίος έρωτας στα χρόνια των φόρουμς,
τι κοινότοπο θε μου,
ούτε να παντρευόμουνα η δούλη σου.

14-12-14

[atom_smasher]

Βαθύ, αλλά δεν το πιάνω. Πως θα το ανέλυες;

[paddy honey]

:moutza:

https://i.imgur.com/hyiPPAx.jpg




https://www.youtube.com/watch?v=O84Li2Fmpdw

https://i.imgur.com/f4qR3nw.jpg

[atom_smasher]

καλα. δεν πειράζει.

[paddy honey]

Επίσης άτομ σμάσερ, τράβα γαμήσου, ναι?

[atom_smasher]

Οκ
Επίσης άτομ σμάσερ, τράβα γαμήσου, ναι?

[paddy honey]

no prob prone to comb

[paddy honey]

Άστρα δύουν στης φωνής σου τον βελούδινο έβενο,
κι όπως οι φωσφορικές σου λέξεις εκστατικά με μυούν,
μπέρδεψα την ενάργεια με το έναστρο,
και τη σιωπή με το φως σου.

Χίλιοι ήλιοι δε θα χόρευαν πιο υπαινικτικά αγκαλιάζοντας τη γη,
πλέκοντάς της φωτοστέφανο σαν τυφλοί δορυφόροι,
απ' ό,τι τα δάχτυλά μου πάνω στο δέρμα σου που πάλλεται απο ηδονή,
όπως ανατριχιάζεις μες στο σκοτάδι.

Κι η αλαφροΐσκιωτη σελήνη να λούζει το κορμί
σου με στάχτη απ' τους κρατήρες της, ψύχος δριμύ,
ατμούς απο χιόνι, μετεωριτών βροχή,
ουρές άστρων και πυρετώδη προσμονή.
Σαγήνη ν'αγγίζει τα γλυκά σου μέλη σα μαγικό ραβδί.

25-4-17

[paddy honey]

Περίμενα σ'ένα χρυσό χωράφι σπαρμένο σκιάχτρα του Μίδα,
τον ήλιο να βάψει τα καλαμπόκια κόκκινα,
και περίμενα μες στην κουστωδία απο τροχοφόρα,
κλαγγή ορυμαγδού απο κόρνες και φρένα,
και περίμενα βλέπεις εκεί εσένα.

Και περίμενα την ώρα που πέταξε με φτερά πεταλούδας
σαν ρολόι απο καλειδοσκόπιο μ' αέρα μπορντούρας,
κι ούτε σταμάτησα να περιμένω τη στιγμή,
που ένιωσα πως η μαγεία έχει πια χαθεί,
κι έτσι λοιπόν σα μια νεράιδα με λεπτοδείκτη για ραβδί,
όσο κι αν δέησα ο χρόνος δε γύρισε μια πιθαμή.

Έπειτα έγινα άγαλμα, πέτρωσα.
Σκέφτηκα τον Ευτυχισμένο Πρίγκιπα και δάκρυσα.

23-10-17

[00i00]

μαλακα.....


........



ποσο ρε, ποσο?

[Lyse]

τελειως αβολη κατασταση

[Ιάβας]

Δε μιλάς να μην λυγίσεις μπας και σπάσει η σιωπή,
η φωνή μου όμως σου γνέφει: "δες με, μ'εχεις ξαναδεί;"
και κοιτώντας με στα μάτια "ε ναι λοιπόν όσο κι εσύ"
κι όπως κλέβω μια ματιά σα να κλέβω ένα φιλί,
ψιθυρίζω "ντεζά βου, γαλλικό, τι πάει να πει;”
είναι δάνειο γλωσσικό δηλαδή λογοκλοπή.

Και λόγω τιμής, φόρο ιδιοκτησίας αποδίδω
όσο μι' απλήρωτή μου δόση ο τραπεζίτης καραδοκεί,
και χέρι που ταΐζει μη δαγκώσεις,
θα μείνεις χωρίς σπίτι η στη φυλακή.
Αλλά όσο έχεις στέγη πάνω απ' το κεφάλι σου,
και ένα κεραμίδι φερ' ειπείν,
ή όπλο που σε σημαδεύει με μια αθόρυβη ριπή,
παίνεψέ το κιόλας να μη σου γκρεμιστεί,
οι τοίχοι έχουν αυτιά, δεξιά κι αριστερά,
μ' ακούς ρε συ;

Τ' αφεντικά την κάνανε ταράτσα,
παλιά και νέα ίδια ράτσα,
και των φρονίμων τα παιδιά,
όλο εργασία και χαρά,
τους θρέφουν όλους νηστικά,
πάνω απ'την κατσαρόλα, μέρα τη μέρα μεροκάματα,
μα οσο εσύ κάνεις τη λάντζα,
σήκωσε λίγο το κεφάλι και κοίτα με ευθύς κατάματα.

1-7-19

Το κανω ραπ.

[paddy honey]

Today 18:59 <saloth sar> Μεσα στο πανω το μαντρι εχει καθισει ενα βουι, φωναζω και με βεργα το χτυπω μα κεινο δεν μ ακουει
Today 19:08 <saloth sar> Κανω πως βγαζω μαχαιρι αναμεσα στα ματια να του το χωσω, κι αυτο μ ανθρωπινη λαλια "γιατι φοβασαι τοσο;"
Today 19:11 <saloth sar> Του βουι δεν προκειται να φυγει απο εδω αυτο εχω καταλαβει, βγαζω το μαχαιρι απανω μου το γυρνω "ας ειναι το λακκο μου να σκαβει"
Today 19:16 <saloth sar> Το βουι αφου με εθαψε απ το μαντρι φυγευει, νεο σκοπο στη ζωη φαινεται πως γυρευει
Today 19:23 <saloth sar> Το μνημα μου κοιτα και πριν χαθει με ανθρωπινη λαλια ξανα μου λεει, στο μαντρι επρεπε να υπαρχουμε και οι δυο και κλαιει
Today 19:25 <saloth sar> Κανει δυο βηματα αρχιζει να τρεχει και στο γκρεμνο πηδα, και βουι δεν ξανακουστηκε μ ανθρωπινη λαλια