tsimpouklano
07-05-2011, 12:22
http://ecx.images-amazon.com/images/I/51FpqmfmIPL._SL500_AA300_.jpg
Tracklist:
1. The Man Who Would Not Die
2. Blackmailer
3. Smile Back At Death
4. While You Were Gone
5. Samurai
6. Crack In The System
7. Robot
8. At The End Of The Day
9. Waiting For My Life To Begin
10. Voices From The Past
11. The Truth Is One
12. Serpent Hearted Man
Τον Blaze τον γνώρισα μέσα από την περίοδο του στους Iron Maiden, και εξαιτίας της αναπόφευκτης σύγκρισης με τον Dickinson, τον θεωρούσα από κακό έως αδιάφορο τραγουδιστή. Το "The Man Who Would Not Die" αποδεικνύει πόσο λάθος ήταν να τον κρίνει κανείς μέσα από αυτή του τη συνεργασία.
Το album ξεκινά με το ομώνυμο, riffάρες και ρυθμός που σε ξεβιδώνουν για πλάκα και κολληματικό ρεφραίν άλλο πράγμα (On and on I'm cursed to live... μαγεία απλά). Στο ίδιο μοτίβο επιθετικότητας και riffάρων το Blackmailer, ενώ τα δύο επόμενα, Smile Back At Death και While You Were Gone, πιο ταξιδιάρικες μελωδίες με πιο αργούς ρυθμούς ειδικά το 2ο, μαγικά. Επιστροφή σε fast tempo με το Samurai, το μπάσσο φαίνεται λίγο περισσότερο και γαμάει, και συνέχεια με Crack In The System και Robot, τραγούδια που περιέχουν thrash στοιχεία άρτια δεμένα με τη φιλοσοφία του κάθε τραγουδιού. Ακολουθεί το At The End Of The Day πιο αργό (κάθε album θέλει τη 'μπαλάντα' του), ενώ το Waiting For My Life To Begin χώνει από κάθε άποψη, riffάρες και φωνή δίνουν ρεσιτάλ, γαμιστερότατο. Το μελωδικότατο Voices From The Past, το The Truth Is One καλούτσικο, και το album κλείνει με το τεράστιο Serpent Hearted Man, γρήγορο, αργό, ο Blaze τραγουδά με τη ψυχή του, oι riffάρες απογεινώνουν το τραγούδι και η ατμόσφαιρα είναι μαγική. Ο καλύτερος με διαφορά τρόπος για να κλείσει το άλμπουμ. Ο καθαρός ήχος που εξασφαλίζει η απλώς τέλεια παραγωγή του δίσκου είναι από τα μεγαλύτερα ατού του, δίνοντας έτσι το 100%.
highlights: το ομώνυμο, Blackmailer, While You Were Gone, Serpent Hearted Man
Όποιος ακούει το δίσκο καταλαβαίνει ότι ο Blaze τραγουδά τη ζωή του. Ξεγραμμένος από πολλούς, ρίχνει στην αρένα του heavy metal αυτό το θηρίο, δείχνοντας πως είναι ακόμα εδώ. Προσωπικά, κατάφερε και μου άλλαξε την άποψή μου για αυτόν, από αδιάφορος έγινε αγαπημένος. Από πρώην των Iron Maiden, έγινε και πάλι ο Blaze, who would not die.:dfinger:
Tracklist:
1. The Man Who Would Not Die
2. Blackmailer
3. Smile Back At Death
4. While You Were Gone
5. Samurai
6. Crack In The System
7. Robot
8. At The End Of The Day
9. Waiting For My Life To Begin
10. Voices From The Past
11. The Truth Is One
12. Serpent Hearted Man
Τον Blaze τον γνώρισα μέσα από την περίοδο του στους Iron Maiden, και εξαιτίας της αναπόφευκτης σύγκρισης με τον Dickinson, τον θεωρούσα από κακό έως αδιάφορο τραγουδιστή. Το "The Man Who Would Not Die" αποδεικνύει πόσο λάθος ήταν να τον κρίνει κανείς μέσα από αυτή του τη συνεργασία.
Το album ξεκινά με το ομώνυμο, riffάρες και ρυθμός που σε ξεβιδώνουν για πλάκα και κολληματικό ρεφραίν άλλο πράγμα (On and on I'm cursed to live... μαγεία απλά). Στο ίδιο μοτίβο επιθετικότητας και riffάρων το Blackmailer, ενώ τα δύο επόμενα, Smile Back At Death και While You Were Gone, πιο ταξιδιάρικες μελωδίες με πιο αργούς ρυθμούς ειδικά το 2ο, μαγικά. Επιστροφή σε fast tempo με το Samurai, το μπάσσο φαίνεται λίγο περισσότερο και γαμάει, και συνέχεια με Crack In The System και Robot, τραγούδια που περιέχουν thrash στοιχεία άρτια δεμένα με τη φιλοσοφία του κάθε τραγουδιού. Ακολουθεί το At The End Of The Day πιο αργό (κάθε album θέλει τη 'μπαλάντα' του), ενώ το Waiting For My Life To Begin χώνει από κάθε άποψη, riffάρες και φωνή δίνουν ρεσιτάλ, γαμιστερότατο. Το μελωδικότατο Voices From The Past, το The Truth Is One καλούτσικο, και το album κλείνει με το τεράστιο Serpent Hearted Man, γρήγορο, αργό, ο Blaze τραγουδά με τη ψυχή του, oι riffάρες απογεινώνουν το τραγούδι και η ατμόσφαιρα είναι μαγική. Ο καλύτερος με διαφορά τρόπος για να κλείσει το άλμπουμ. Ο καθαρός ήχος που εξασφαλίζει η απλώς τέλεια παραγωγή του δίσκου είναι από τα μεγαλύτερα ατού του, δίνοντας έτσι το 100%.
highlights: το ομώνυμο, Blackmailer, While You Were Gone, Serpent Hearted Man
Όποιος ακούει το δίσκο καταλαβαίνει ότι ο Blaze τραγουδά τη ζωή του. Ξεγραμμένος από πολλούς, ρίχνει στην αρένα του heavy metal αυτό το θηρίο, δείχνοντας πως είναι ακόμα εδώ. Προσωπικά, κατάφερε και μου άλλαξε την άποψή μου για αυτόν, από αδιάφορος έγινε αγαπημένος. Από πρώην των Iron Maiden, έγινε και πάλι ο Blaze, who would not die.:dfinger: