χορευοντας για την αρχιτεκτονικη (the βιβλια thread)

[metamelia3]

λοιπον, απλες οδηγιες: εδω ποσταρουμε βιβλια για τις μουσικες που κανουμε κεφι.

ξεκιναω με ενα κλασσικ ετσι για την φαση:
http://1.bp.blogspot.com/_c9YUOg3ry0g/TVN2b2HQXFI/AAAAAAAAA10/ulO1jJpBnGM/s1600/cope.jpg
επειδη ο κοουπ ειναι μεγαλο τζιμανι, εδω κανει μια καταπληκτικη παρουσιαση του kraut rock κινηματος, τοποθετωντας το στις συνθηκες που το γεννησαν στην γερμανια. εχει και μια μεγαλη λιστα με προτεινομενους δισκους, τους κατα την γνωμη του απαραιτητους του ειδους.

πειτε κι εσεις.

[00i00]

και οταν θα διαβασετε το αποπανω και θα ακουσετε τα αλμπουμς της λιστας του (ολα καλα) θα βουτηξετε στα βαθια με το...
http://myweb.tiscali.co.uk/ultimathule/crackin.jpg

http://myweb.tiscali.co.uk/ultimathule/krautrockers.html

[h2he]

Καταρχήν ξεκινάμε με το "31 Songs" που έχω πει αρκετές φορές ότι περιέχει μερικά από τα ομορφότερα κείμενα που έχουν γραφτει για τη μουσική γενικότερα και ας μην ενθουσιάζομαι με τα περισσότερα από τα 31 τραγούδια. Εξαιρετικά ενδιαφέρον ανάγνωσμα είναι και το "Ocean of Sound" του Toop για τις πιο avant-garde ανησυχίες σας και δείνει αρκετή τροφή για σκέψη, τόσο σε πράγματα με τα οποία θα συμφωνήσετε όσο και σε πράγματα με τα οποία θα διαφωνήσετε. Για τις jazz στιγμές σας πάμε στο "But Beautiful" του Geoff Dyer, το οποίο θα σας μαυρίσει λίγο την ψυχή αλλά οι ιστορίες του είναι ομορφότατες. Τελειώνουμε με το το "Feels like Going Home" του Guralnick, το οποίο έχει πολύ ψωμί για όσους αγαπάνε τα blues και το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον το ότι παρουσιάζει την οπτική ενός λευκού, πιτσιρικά στα 70s κατά το revival των μεγάλων blues ονομάτων και η αντίθεση με την οποία έβλεπαν τη μουσική, οι μουσικοί και οι ακροατές των 70s. Αυτά θυμάμαι για τώρα, αν πάω σπίτι μπορεί να ξεθάψω και τίποτα άλλο.

ΕΝΤΙΤ: Και φυσικά ως βλάκας ξέχασα να αναφέρω το "Margrave of the Marshes", την βιογραφία του Peel, το πρώτο μέρος της οποίας (αυτό που έχει γραφτεί από τον ίδιο) ειδικά ειναι κάτι παραπάνω από απολαυστικότατο.

[dreamweapon]

μερικά απ' τα καλύτερα που 'χω διαβάσει και τα προτείνω ανεπιφύλακτα.
κάποια επειδή είναι άρτια από ιστορική σκοπιά (π.χ. του χομπσμπάουμ και του μπαράκα), κάποια επειδή είναι άκρως ενδιαφέροντα φιλοσοφικά (π.χ. του αντόρνο), κάποια επειδή έχουν τρομερές κοινωνιολογικές παρατηρήσεις για την μαζική κουλτούρα μετά το '50 (π.χ. του πόσαρντ), κάποια επειδή είναι γραμμένα τόσο βιωματικά που δε γίνεται να μη σε γοητεύσουν.
(στα σπόηλερ είναι τα εξώφυλλα)

Amiri Baraka (με το ψευδώνυμο leroi jones για ευνόητους τότε λόγους, 1963 γαρ) - Blues People: Negro Music Ιn White America
διαβάστε το οπωσδήποτε. τρομερή ιστορική ματιά. τρομερή γραφή.
κυκλοφορεί στα ελληνικά (αν και δεν ξέρω πόσο εύκολα βρίσκεται) από τις εκδόσεις ισνάφι
http://photo.goodreads.com/books/1166811568l/17595.jpg

Eric Hobsbawm - The Jazz Scene
ναι αυτός ο γνωστός μαρξιστής ιστορικός. έχει γράψει ίσως την κλασσικότερη διατριβή πάνω στην αμερικάνικη τζαζ σκηνή. ογκώδες βιβλίο αλλά αξίζει.
στα ελληνικά από τις εκδόσεις εξάντας.
http://ecx.images-amazon.com/images/I/41g1WYovD-L.jpg

Theodor Adorno - Philosophy Of New Music
μια αισθητικοφιλοσοφική ματιά στην ιστορία της μουσικής πρωτοπορίας από το μπαρόκ μέχρι τα μισά του 20ου, τόσο μουσικολογική όσο και κοινωνιολογική. άμα σας ενδιαφέρουν αυτά, τσεκάρετέ το (φθόγκον πες αν το 'χεις διαβάσει)
στα ελληνικά δεν υπάρχει ολόκληρο, αλλά ένα μέρος αυτών των κειμένων είχε εκδοθεί από τις εκδόσεις νεφέλη ως "η κοινωνιολογία της μουσικής" (νομίζω εξαντλημένο κι αυτό)
http://photo.goodreads.com/books/1172637296l/201389.jpg

Ulf Poschardt - DJ Culture
ο τίτλος δεν φαίνεται ψηστικός ίσως, αλλά είναι πολύ καλό βιβλίο. προσπαθεί ιστορικά να δείξει πώς η φιγούρα του dj στην εποχή της μαζικής κουλτούρας (από το '40-'50 ακόμα) έχει αλλάξει την λαϊκή μουσική και διασκέδαση, και κυρίως, την ίδια τη μουσική σύνθεση.
αποσπάσματα του βιβλίου έχουν μεταφραστεί από αναρχικό εκδοτικό εγχείρημα ως "it rules ok!"
http://ecx.images-amazon.com/images/I/411T47Q3ZAL._SL500_AA300_.jpg

George Gimarc - Punk Diary: 1970-1979 (An Eyewitness Record Of The Punk Decade)
γραμμένο όντως σαν ημερολόγιο, χρονικογραφεί την αγγλική πανκ δεκαετία του '70. κατατοπιστικό, λαϊκό, βιωματικό. στη θέση του θα μπορούσε να είναι και το england's dreaming, το please kill me ή το we got the neutron bomb. γενικά έχουν βγει συμπαθητικά βιβλία για το πανκ.
στα ελληνικά γιοκ απ' όσο ξερω.
http://ecx.images-amazon.com/images/I/51Q3BAB7PML._SS500_.jpg

Touch and Go: The Complete Hardcore Punk Zine '79-'83"
αυτό που λέει ο τίτλος. ένα από τα ιστορικότερα πανκ/ποστ-πανκ/χαρντκορ fanzine, όλα τα τεύχη, σε έναν τόμο. δείτε μόνο ποιοι έχουν προλογίσει!: Tesco Vee, Dave Stimson, Steve Miller, Henry Rollins, Keith Morris, Peter Davis, Henry Owings, Byron Coley, Corey Rusk, John Brannon, Ian MacKaye. πέρυσι βγήκε, και η ανάγνωσή του θα είναι αποκαλυπτική εμπειρία για έναν μύστη του ήχου αυτού. εγώ το λατρεύω.
http://www.bazillionpoints.com/wp-content/uploads/2009/01/9780979616389-789x1024.jpg

Michael Azerrad - Our Band Could Be Your Life: Scenes from the American Indie Underground, 1981-1991
τελευταίο για σήμερα. απ' τα βιβλία που μπορείς να καταλάβεις πλέον σήμερα ότι δεν είναι και τίποτα σπουδαίο σαν σύγγραμα (ή έχουν χάσει κάτι απ' το κύρος τους λόγω της μαλακίας που δέρνει τον συγγραφέα), αλλά που σε έχουν σημαδέψει όσον αφορά τα ακούσματα. όχι ότι τα έμαθες απο 'κει απαραίτητα, αλλά τα συμπύκνωσε και τα συνέδεσε μεταξύ τους με τρόπο που ούτε να φανταστείς δε θα μπορούσες. ε αυτό το βιβλίο, προσπαθώντας να σκιαγραφήσει την πρώτη δεκαετία της indie φάσης, πιάνει 13 απ' τις καλύτερες μπάντες που 'χω ακούσει ποτέ: black flag, minutemen, mission of burma, minor threat, husker du, replacements, sonic youth, butthole surfers, big black, dinosaur jr, fugazi, mudhoney, beat happening.
PUNK ROCK CHANGED OUR LIVES
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/7b/Our_Band_Could_Be_Your_Life_book_cover.jpg

[h2he]

Επίσης ενδιαφέρον ανάγνωσμα αποτελεί η παρακάτω συλλογή δοκιμίων που συγκέντρωσε ο Mattin (αν δεν κάνω λάθος δικιά του ήταν η ιδέα για το εγχείρημα):

Title: Noise & Capitalism
Publisher: Arteleku Audiolab (Kritika saila), Donostia-S.Sebastiá, Spain.
Publication date: September 2009
Language: English (Spanish and Basque editions will be published in 2010)
ISBN: 978-84-7908-622-1

Contributors: Ray Brassier, Emma Hedditch, Matthew Hyland, Anthony Iles, Sara Kaaman, Mattin, Nina Power, Edwin Prévost, Bruce Russell, Matthieu Saladin, Howard Slater, Csaba Toth, Ben Watson.
Editors: Mattin & Anthony Iles

PRESENTATION:

‘Noise’ not only designates the no-man’s-land between electro-acoustic investigation, free improvisation, avant-garde experiment, and sound art; more interestingly, it refers to anomalous zones of interference between genres: between post-punk and free jazz; between musique concrète and folk; between stochastic composition and art brut. – Ray Brassier
This book, Noise & Capitalism, is a tool for understanding the situation we are living through, the way our practices and our subjectivities are determined by capitalism. It explores contemporary alienation in order to discover whether the practices of improvisation and noise contain or can produce emancipatory moments and how these practices point towards social relations which can extend these moments.

If the conditions in which we produce our music affects our playing then let’s try to feel through them, understand them as much as possible and, then, change these conditions.

If our senses are appropriated by capitalism and put to work in an ‘attention economy’, let’s, then, reappropriate our senses, our capacity to feel, our receptive powers; let’s start the war at the membrane!

Alienated language is noise, but noise contains possibilities that may, who knows, be more affective than discursive, more enigmatic than dogmatic.

Noise and improvisation are practices of risk, a ‘going fragile’. Yet these risks imply a social responsibility that could take us beyond ‘phoney freedom’ and into unities of differing.

We find ourselves poised between vicariously florid academic criticism, overspecialised niche markets and basements full of anti-intellectual escapists. There is, afterall, ‘a Franco, Churchill, Roosevelt, inside all of us…’ but this book is written neither by chiefs nor generals. Here the non-appointed, not yet disinterested, practitioners in one way or another, autotheorise ways of thinking through the contemporary conditions for making difficult music and opening up to the willfully perverse satisfactions of the auricular drives.

Μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από το www.arteleku.net/noise_capitalism

[paddy honey]

Ωραίο θρεντ.

[paddy honey]

https://esp0ir.files.wordpress.com/2015/08/ceb2ceb1ceb1cebb.jpg
https://www.mixcloud.com/zoundmine/%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-8-eight-track-edition/

Δεν το'χω διαβάσει.