Αρονόφσκι.

[ubu]

Και το Requiem for a Dream μαλακία ήταν παιδιά, μην παραμυθιάζεστε. Ο εθισμός μέσα από τα μάτια του χόλυγουντ. Καλογυαλισμένο, κραυγαλέο, γεμάτο σκηνοθετικά τρικ, με πρωταγωνιστές μοντέλα και τίγκα στην δραματική μουσική, γενικά μία ψευτιά. Δεν είδα το Black Swan και δεν έχω άποψη σχετικά άλλα ήθελα να σχολιάσω αυτό πέρι συμβιβασμού του Αρονόφσκι. Ανέκαθεν συμβιβασμένος ήταν, το Requiem είναι κόμμενο και ραμμένο για τον αμερικάνο μικροαστό.

[antimusic]

σε ευχαριστούμε ούμπου.

[ubu]

=(

[Ghoul]

μ'άρεσε αρκετά. συμφωνώ με τελευταίο ποστ χάρμπιντζερ.

[SpiritCrusher]

E οκ οπότε έβαλα κι εγώ να το δω.

Περίμενα περισσότερα. Πάνω κάτω είμαι με Λοκι/Ικονοκλαστ/Κασερι.

[casshern]

Είμαι με ubu για ρέκβιεμ, για πι υπάρχουν ενστάσεις, ενώ το fountain ήταιν πραματικά ωραίο έργο. Με αυτή τη μαλακία το μπλακ ζβαν τι κάνουμε? το κατεβάζουμε?

Edit: και κυρίως, το βλέπουμε με "παρέα" ή δεν έχει να λέει?

[Phantom Duck]

το wrestler στην πούτσα σας, ασχοληθείτε με ρέκβιεμ και φάουνταινς.

[Dythor]

το δα κι εγω, με πορωσε με τσιτωσε με αγχωσε εμπηκα μεσα που λεμε, γιατι ειχα πολυ καιρο να δω ταινια (γενια του house ειμαστε), αλλα θαρρω πως ο αρονοφσκι αρχιζει ν αγαπαει το Συμβιβασμο σιγα σιγα.

Δίκιο έχεις, πάλι καλά που έχουμε το ένδοξο πειραματικό παρελθόν του να ανατρέχουμε κάπου κάπου και εμείς οι νεότεροι, να βλέπουμε ρε παιδί μου τα σημάδια από την κλοτσιά στα σπλάχνα της ευκολίας που έφερε το ρέκβιεμ φορ ε ντρημ.

[MaX Payne]

o ubu τα εννοει αυτα που εγραψε για requiem η' ειναι ειρωνικο το ποστ?

[ubu]

φυσικά τα εννοώ, όντως είναι μια χοντροκοψιά η ταινία. και ο αντιμιούζικ αν κατάλαβα σωστά με ειρωνεύτηκε επειδή αυτή η άποψη πλέον ίσως είναι έως και τετριμμένη.

[Dythor]

Και ολόσωστη, δυο χρόνια τη γράφουμε, πόσο μπορεί ν' αργείτε πια.

[ikonoklast]

Dythor και ubu δεν έχετε καν δει την ταινία.

[Phoebus]

Rejoice, ο Αρονόφσκι δε θα σκηνοθετήσει το Wolverine, οπότε μπορούμε να ησυχάσουμε πως δε θα συμβιβαστεί περισσότερο!!!!!

[MaX Payne]

ubu το requiem ειναι μυθιστορημα και ο αρονοφσκι το εκανε ταινια
επειδη το ειχα διαβασει παλια ειναι αρκετα πιστο αλλα η ταινια καλυτερη


απο αυτα που γραφεις δηλ "μάτια του χόλυγουντ. Καλογυαλισμένο, κραυγαλέο, γεμάτο σκηνοθετικά τρικ, με πρωταγωνιστές μοντέλα και τίγκα στην δραματική μουσική"


ειδικα ματια χολυγουντ ,πρωταγωνιστες μοντελα ,καλογυαλισμενο που ταδες
η ταινια χαμηλου μπατζετ ,πρωταγωνιστες οχι τοπ ονοματα και εισπρακτικα σε σινεμαδες πατωσε
και π.χ οτι κοβει το χερι του στο τελος δεν το βαζει ο αρονοφσκι για να σε σοκαρει υπαρχει στο βιβλιο, οτι γινετε πουτανα η κονελι επισης

[~ladykiller~]

ε οκ δλδ αφού το έχει το σενάριο/βιβλίο που σκηνοθετεί είναι άμοιρος ευθυνών

[Harbinger of Death]

Πιστό το μυθιστόρημα.

[MaX Payne]

ε οκ δλδ αφού το έχει το σενάριο/βιβλίο που σκηνοθετεί είναι άμοιρος ευθυνών


ο ubu γραφει οτι του φανηκε κραυγαλεο και εβαλα 2 σκηνες στο σποιλερ που μπορει να εννοει
το νοημα ειναι οτι δεν προσθεσε ο ιδιος σκηνες στην ταινια που δεν υπαρχουν στο βιβλιο μονο και μονο για να προκαλεσει η' να κανει ντορο
πηρε το κειμενο και το εκανε γαματη ταινια και με τις μουσικες μεσα και ολα

[FIXXXER]

Μαρεσει που προσπαθεις

[ubu]

Αν υπάρχει ακόμα κάποιος που δεν έχει δει το Ρέκβιεμ ας μη διαβάσει το υπόλοιπο ποστ.

Όπως είπε και η λέιντικιλλερ δεν έχει σημασία πως ήταν το βιβλίο. Ευθύνη του σκηνοθέτη και του σεναριογράφου είναι το τι θα συμπεριληφθεί και τι θα μείνει απ' έξω από την όποια πηγή εμπνεύσης του σεναρίου.

Από 'κει και πέρα, η ταινία απλώς απέχει από την πραγματικότητα. Οι ιστορίες εθισμού είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακές και πολύ περισσότερο καθημερινές από αυτές που παρουσιάζονται στην ταινία. Συνήθως τέτοιες ιστορίες δεν καταλήγουν σε ακροτηριασμό ή σε ηλεκτροσόκ. Και όταν καταλήγουν στην πορνεία φαντάζομαι δεν περιλαμβάνουν λεσβιακό σεξ με ντίλντο για ένα καυλωμένο πλήθος γραβατωμένων τύπων. Και μάλιστα σε χρόνο dt. Νομίζω συνήθως αυτές οι ιστορίες απλά καταλήγουν σε καμιά πλατεία για ζητιανιά, σε τίποτα μικροκλοπές καθώς και σε κέντρα απεξάρτησης. Επίσης οι πρωταγωνιστές τους συνήθως δεν μοιάζουν με την Τζέννιφερ Κόννελυ και τον Τζάρεντ Λίτο. Βέβαια μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση των παραπάνω δεν θα είχε τόσο συγκινησιακά αποτελέσματα στο ακροατήριο. Επίσης, αφού δεν θα κατέφευγε στην εύκολη λύση του μελοδράματος των υπεργκόμενων πρωταγωνιστών, θα απαιτούσε μεγαλύτερη μαεστρία στην υλοποίησή της ώστε να περάσει το όποιο μήνυμα. Αντ' αυτού ο Αρονόφσκι επέλεξε ακριβώς την εύκολη λύση του μελό, και μάλιστα το έντυσε και με χίλιους δυο σκηνοθετικούς εντυπωσιασμούς και την πλέον δραματική μουσική. Μόνο φθήνια δηλαδή.

ικόνοκλαστ και φιξξξερ, τραβάτε να δείτε αν έρχομαι.

[FIXXXER]

Πηγα μεχρι τη γωνια και δε σε ειδα, συγκεκριμενα δε πας πουθενα :P

[Phoebus]

Από 'κει και πέρα, η ταινία απλώς απέχει από την πραγματικότητα.

Είμαι σίγουρος ότι όταν ήθελες να τη δεις απογοητεύτηκες που στο ντιβιντάδικο δεν ήταν στο σέκτσιον "Science fiction".

...

Τέσπα, κοίτα, εγώ καταλαβαίνω τι θες να πεις αλλά το λες γενικώς με ηλίθιο τρόπο. Προφανώς ο Αρονόσφκυ δεν είναι η επιτομή της σκηνοθεσίας, προφανώς δεν είναι Ο ΘΕΟΣ, προφανώς δεν είναι πολλά πράγματα. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι πουλημένος ή συμβιβασμένος ή δε ξέρω και γω τι. Δηλαδή, ΟΚ, δες πως ξεκίνησε. Σίγουρα είναι "εμπορικός" και τραβάει βαριά ονόματα στο κάστινγκ πλέον. Αν μπορούσα να χαρακτηρίσω γενικώς τις ταινίες του θα τις έλεγα "emotive" - δηλαδή ως μήνυμα μπορεί να μη λάβεις κάτι απλά σε κάνουν να νιώσεις κάπως, το οποίο ύστερα σε επηρεάζει όταν αξιολογείς τη ταινία. Προφανώς όταν έχεις έναν τέτοιο στόχο ως σκηνοθέτης/παραγωγός ξέρεις εκ των προτέρων πως δε πρόκειται να λειτουργήσει αυτό το πράγμα σε όλους, μπορεί δηλαδή να υπάρξουν μερικοί άνθρωποι που θα δουν τη ταινία σου και δε θα τους αγγίξει ούτε στο ελάχιστο και να κλαίνε τα λεφτά τους στο σινεμά.

Άποψή μου ε. Και καλό θα ήταν πριν κράξετε τον Αρονόφσκυ να δείτε τις ταινίες του. Κράχτε ελεύθερα τους φανς όμως!

[ubu]

Το Ρέκβιεμ περνάει μήνυμα, συγκεκριμένα περνάει ένα από το πιο τετριμμένα μηνύματα των τελευταίων δεκαετιών, "οι εθισμοί κάνουν κακό". Αυτό καθ' αυτό το μήνυμα δεν με ενοχλεί, ούτε εγώ γουστάρω τους εθισμούς, με ενοχλεί όμως ο τρόπος που το περνάει η ταινία. Αυτό που εσύ βαφτίζεις "emotive" (λολ) έχει ήδη όνομα και λέγεται μελόδραμα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το wikipedia, "the term melodrama refers to a dramatic work which exaggerates plot and characters in order to appeal to the emotions". Λοιπόν, αυτό ακριβώς είναι το Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο. Μέχρι και ο τίτλος είναι μελό. Όταν, λοιπόν, ένας σκηνοθέτης αποφασίζει να περάσει ένα τόσο τετριμμένο μήνυμα με ένα τόσο χοντροκομμένο και συγκινησιακό τρόπο για μένα είναι συμβιβασμένος. Μετά ίσως σοβαρεύτηκε, δεν έχω ιδέα, δεν ξαναείδα ταινία του.

[freak brother]

συμφωνω με τον ουμπου οσο δεν παει και ξερω οτι εχω γραψει στο φορουμ στο παρελθον τα ιδια ακριβως πραγματα για την ψευτια για 14 χρονα παιδια των προαστειων που δεν εχουν δει ποτε πρεζακια και εχουν ακουσει για μια περιοχη πολυ κακια που λεγεται κεντρο της Αθηνας.Αμα σε βαθμο ρεαλισμου οι 80ς ταινιες στυλ τα καθαρματα κλπ παιρναν ενα 30% το ρεκβιεμ θα επαιρνε ενα 3% εκτος αν τα πρεζακια στην αμερικα που δεν εχω παει ειναι τοσο γαματα και παιζουν ντιλς σε σουπερμαρκετ τα βραδια με ουζι και ιστοριες!! τοτε πασο!

[Amnesiac.]

Παιδιά ταινία είναι όχι ντοκυμαντέρ ε.

[freak brother]

το ιδιο και το τρεινσποττινγκ :p

[Amnesiac.]

Εννοώ ότι δεν καταλαβαίνω καν γιατί τίθεται το θέμα του ρεαλισμού και γιατί συμβάλλει στην αρνητική η θετική κριτική της ταινίας. Δε νομίζω ότι είχε σκοπό να κάνει μια "ρεαλιστική ταινία" ο τύπος. Υποθέτω λίγοι θα είδαν την ταινία και θα σκέφτηκαν "άμα είσαι ζάκι μπορεί να σου κόβουν το χέρι αλλά τουλάχιστον γαμάς τη Jennifer Connelly" (πλάκα πλάκα πολλοί θα το δέχονταν αυτό, να γίνει πολλ).

[SpiritCrusher]

Παιδιά ταινία είναι όχι ντοκυμαντέρ ε.

Όμως, βασικά, αυτό δεν λέει ο Ubu;

[Amnesiac.]

@ Σπίριτθρασερ.


Από 'κει και πέρα, η ταινία απλώς απέχει από την πραγματικότητα. Οι ιστορίες εθισμού είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακές και πολύ περισσότερο καθημερινές από αυτές που παρουσιάζονται στην ταινία. Συνήθως τέτοιες ιστορίες δεν καταλήγουν σε ακροτηριασμό ή σε ηλεκτροσόκ. Και όταν καταλήγουν στην πορνεία φαντάζομαι δεν περιλαμβάνουν λεσβιακό σεξ με ντίλντο για ένα καυλωμένο πλήθος γραβατωμένων τύπων. Και μάλιστα σε χρόνο dt. Νομίζω συνήθως αυτές οι ιστορίες απλά καταλήγουν σε καμιά πλατεία για ζητιανιά, σε τίποτα μικροκλοπές καθώς και σε κέντρα απεξάρτησης. Επίσης οι πρωταγωνιστές τους συνήθως δεν μοιάζουν με την Τζέννιφερ Κόννελυ και τον Τζάρεντ Λίτο. Βέβαια μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση των παραπάνω δεν θα είχε τόσο συγκινησιακά αποτελέσματα στο ακροατήριο. Επίσης, αφού δεν θα κατέφευγε στην εύκολη λύση του μελοδράματος των υπεργκόμενων πρωταγωνιστών, θα απαιτούσε μεγαλύτερη μαεστρία στην υλοποίησή της ώστε να περάσει το όποιο μήνυμα. Αντ' αυτού ο Αρονόφσκι επέλεξε ακριβώς την εύκολη λύση του μελό, και μάλιστα το έντυσε και με χίλιους δυο σκηνοθετικούς εντυπωσιασμούς και την πλέον δραματική μουσική. Μόνο φθήνια δηλαδή.

Απλά μου φαίνεται εντελώς άκυρο αυτό το πράγμα (να θυμηθώ να μουτζώσω κιόλας όταν γράψω το ποστ), οκ αυτά για μελό και εύκολες λύσεις και σκηνοθετικά τρικ το καταλαβαίνω γιατί μπορεί να τα πιστεύει κάποιος για οποιαδήποτε ταινία, το θέμα του αν είναι ρεαλιστική ή όχι μου φαίνεται άκυρο. Εκτός κι αν η ταινία προσπαθεί να πλασαριστεί ως τέτοια, κάτι που δε νομίζω να ισχύει για το ρέκβιεμ.

[ubu]

Εγώ πάλι νομίζω ότι προσπαθεί να πείσει για την αληθοφάνειά της. Και φυσικά αποτυγχάνει. Η ταινία προσπαθεί να περάσει ένα σαφές μήνυμα σχετικά με τις συνέπειες του εθισμού παρουσιάζοντας την τραγική κατάληξη μερικών εθισμένων ανθρώπων. Τι νόημα θα είχε αυτή η κατάληξη αν ο θεατής δεν είχε πειστεί για την αληθοφάνεια των ηρώων καθώς και των καταστάσεων στις οποίες βρίσκονται; Γιατί βγαίνοντας από την αίθουσα κάποιος θα σκεφτόταν πόσο μπορεί να σου καταστρέψουν τη ζωή οι εθισμοί (όπως προφανώς θέλει να κάνουμε ο Αρονόφσκι) αν του είχε φανεί εντελώς ψεύτικος ο τρόπος με τον οποίο καταστράφηκαν οι ζωές των ηρώων; Δε με ενοχλεί η έλλειψη ρεαλισμού γενικά και αόριστα, στους Κοέν και στον Ταραντίνο φυσικά και δε με ενοχλεί. Αλλά σε μία ταινία που παίρνει στα σοβαρά των εαυτό της (όπως προφανώς κάνει ο Ρέκβιεμ) είναι πρόβλημα.

[SpiritCrusher]

Εγώ το πάω όμως και λίγο παραπέρα και μπαίνω και λίγο στα νερα του φρηκποστ. Το Requiem το είδα εκείνη την εποχή που μεσορανούσε σαν η πιο γνωστή "φοιτητοταινία" μαζί με το Trainspotting. Το είδα και με παρέα, και φυσικά δεν το είχα "διαλέξει" εγώ αλλά κάποιος άλλος λόγω του hype, ούτε ήξερα τον Αρονοφσκι. Για να καταλήξω κάπου, ναι η ταινία δεν πλασάροταν επισημα σαν κάτι το ρεαλιστικό (νομίζω δηλαδή, δηλώνω άγνοια για το μαρκετινγκ της) αλλά πολύς κόσμος το είδε έτσι (όχι εγώ :!: ). Εν μερη βοήθησε και ο πιο ρεαλιστικος τρόπος σκηνοθεσίας του Αρονόφσκι, που θα αφήσει/αρχίσει τη κάμερα 10 δευτ. παραπάνω/πιο πριν για να δεις τον χαρακτήρα απλά να κάνει κάποιες καθημερινές ή φυσικές κινήσεις. Είναι τρικ ναι, αλλά προσδίδει μια αληθοφάνεια στην εκάστοτε σκηνή.

Σούμα: Δεν αναφερόμαστε (ελπίζω δηλαδή ότι όλοι συμφωνουμε εδώ, εκτός αν κάνω λάθος) στο να πλασαρίστικε η ταινία σαν ρεαλιστική αλλά στο ότι πολύς κόσμος την έλαβε έτσι, μεγαλώνοντας το hype.

Κατα την γνώμη μου πάντως το Requiem είναι η χειρότερη ταινία του από αυτές που έχω δει, και από τις πιο overhyped ταινίες εβερ. Από εκεί και μετά, το Wrestler είναι το καλυτερο ιμο.

εδιτ: τι απεγινε εκεινο το warning που ελεγε οτι εχει γινει νεο ποστ από τοτε που πατησα reply; Meh το αφήνω έτσι.

[Amnesiac.]

Διαφωνώ κάθετα στο ότι προσπαθεί να πείσει για την αληθοφάνεια της, το οποίο σημαίνει ότι αυτά που θα γράψω παρακάτω είναι μαλακίες, αλλά θα πέσω στο επίπεδο σου (..) και θα απαντήσω για να καταλάβεις την αντίφαση των όσων λες. Στο τελευταίο σου ποστ λες "παρουσιάζοντας την τραγική κατάληξη μερικών εθισμένων ανθρώπων" ενώ στο πρώτο σου ποστ "Οι ιστορίες εθισμού είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακές και πολύ περισσότερο καθημερινές από αυτές που παρουσιάζονται στην ταινία". Ακόμα και να ήθελε να είναι αληθοφανής η ιστορία, που επαναλαμβάνω ότι δε το πιστεύω, δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται αυτή η γενίκευση, λες και θέλει να καταγράψει την πραγματικότητα της ζωής του μέσου ναρκωμανή. Ναι, κάποιοι ναρκωμανείς κάπου κάπως κάποτε θα μπορούσαν να καταλήξουν με κομμένο χέρι και ηλεκτροσόκ, αν αυτό σε τρώει, δε σημαίνει ότι αυτό είναι ο κανόνας. Γενικά όλες οι ταινίες του Αρονόφσκι έχουν να κάνουν με τον εθισμό πάνω κάτω και για να περάσει το όποιο μήνυμα του χρησιμοποιεί χίλιες δυο περιπτώσεις, από ανθρώπους του μέλλοντος και του παρελθόντος μέχρι χορεύτριες και "βαρεμένες" μάνες (όχι μάνες). το ότι υπάρχουν ζάκια στον κόσμο μας ενώ άνθρωποι από το μέλλον μάλλον όχι, δε σημαίνει ότι αυτή η ταινία του είχε σκοπό να είναι περισσότερο αληθοφανής από το fountain ξερωγώ.

Για να τελειώνουμε, Αρονόφσκι και ρεαλισμός όπως τον εννοείς ποτέ δεν πήγαιναν μαζί, ούτε και στο ρέκβιεμ θαρρώ.

[ubu]

Δεν βλέπω κάποια αντίφαση μεταξύ των δύο προτάσεων που ανέφερες. Επίσης όντως κάπου, κάπως, κάποτε θα μπορούσαν να συμβούν όλα αυτά. Επίσης θα μπορούσε να συμβεί και το pulp fiction. Η διαφορά είναι ότι το pulp fiction δεν παίρνει στα σοβαρά τον εαυτό του.

[Amnesiac.]

Ε ούτε το ρέκβιεμ τον παίρνει στα σοβαρά, όπως το εννοείς, αυτό λέω.

[ubu]

Σε αυτό διαφωνούμε και εξήγησα ήδη γιατί. Δεν θα είχε νόημα το μήνυμα που πάει να περάσει η ταινία αν δεν προσπαθούσε να σε πείσει για τις καταστάσεις που παρουσιάζει. Το είπα ήδη, αν ο θεατής έβλεπε την ταινία έχοντας κατά νου ότι δεν είναι κάτι ρεαλιστικό τότε γιατί να τον αγγίξει το (μελό)δραμα αυτών των ανθρώπων; Εσύ στο pulp fiction σκεφτόσουν "τον καημένο τον μαυρούκο που έφαγε την αδέσποτη σφαίρα του Τραβόλτα"; Προφανώς όχι γιατί η συγκεκριμένη ταινία δε νοιάζεται να σε πείσει για την αληθοφάνειά της. Αν λοιπόν έβλεπες το Ρέκβιεμ σκεφτόμενος ότι στο μπέο οι ήρωες που υποδύονται ο Λίτο και η Κόννελυ, στο μπέο και το ειδύλλιό τους, αφού ούτως ή άλλως δεν είναι ρεαλιστικοί, τότε γιατί να σε νοιάξει πώς κατέληξαν;

[Amnesiac.]

Σε αυτό διαφωνούμε και εξήγησα ήδη γιατί. Δεν θα είχε νόημα το μήνυμα που πάει να περάσει η ταινία αν δεν προσπαθούσε να σε πείσει για τις καταστάσεις που παρουσιάζει. Το είπα ήδη, αν ο θεατής έβλεπε την ταινία έχοντας κατά νου ότι δεν είναι κάτι ρεαλιστικό τότε γιατί να τον αγγίξει το (μελό)δραμα αυτών των ανθρώπων; Εσύ στο pulp fiction σκεφτόσουν "τον καημένο τον μαυρούκο που έφαγε την αδέσποτη σφαίρα του Τραβόλτα"; Προφανώς όχι γιατί η συγκεκριμένη ταινία δε νοιάζεται να σε πείσει για την αληθοφάνειά της. Αν λοιπόν έβλεπες το Ρέκβιεμ σκεφτόμενος ότι στο μπέο οι ήρωες που υποδύονται ο Λίτο και η Κόννελυ, στο μπέο και το ειδύλλιό τους, αφού ούτως ή άλλως δεν είναι ρεαλιστικοί, τότε γιατί να σε νοιάξει πώς κατέληξαν;

Την απάντηση θα την βρεις αν δεις και τις άλλες ταινίες του Αρονόφσκι. Κάποιες έστω.

[ubu]

Αφενός αμφιβάλλω, αφετέρου νομίζω μία ταινία πρέπει να μπορεί να σταθεί μόνη της, ανεξάρτητα από το υπόλοιπο έργο του σκηνοθέτη.

[Amnesiac.]

Λες μαλακίες αλλά σε αγαπάω. Έχω γαμηθεί να σου εξηγώ ότι ποτέ δεν ήταν σκοπός του Αρονόφσκι να κάνει ρεαλιστικές ταινίες, απλά εσύ έχεις κολλήσει σε αυτό το πράγμα γιατί έχεις δει μόνο αυτή, είμαι σίγουρος ότι αν έβλεπες και τις υπόλοιπες δε θα ασχολιόσουν καθόλου με το ρεαλισμό του πράγματος και θα καταλάβαινες ότι το κόνσεπτ "ζάκια" είναι απλά ένα κόνσεπτ όπως τα υπόλοιπα που χρησιμοποιεί ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης για να περάσει τα σκατομηνύματα του και ο κόσμος θα ήταν καλύτερος και θα είχαμε παγκόσμια ειρήνη.

[FIXXXER]

Ρε μλκ ουμπου, ξεκολλα απο το μυαλο σου, δεν ειναι ΟΛΕΣ οι γαμημενες ταινιες φτιαγμενες για να προετοιμασουν τον μεσο ανθρωπο και να τον κανουν ενα υπερτελειο ον το οποιο θα ειναι ετοιμο να ενταχθει σε μια νεα εποχη μιας Νεας Ταξης Πραγματων που θα αποδιδει δικαιοσυνη, ισοτητα, νεκταρ και αμβροσια σε ολους τους ανθρωπους του πλανητη. Ο Αρονοφσκυ εχει ενα συγκεκριμενο ΜΗ ρεαλιστικο στυλακι, πονταρει πολυ στο συναισθημα και στο μελοδραματισμο και μιλαει για ιστοριες καποιων χαρακτηρων που εχουν ειτε ενα ειτε περισσοτερα προβληματα στη ζωη τους τα οποια τους οδηγουν στην αποτυχια με τον εναν τροπο ή τον αλλον. Εθισμοι, θανατος, επαγγελματικη αποτυχια κ.ο.κ. Οκ σε πολλους δεν αρεσει αυτο και καλα κανετε και δε σας αρεσουν οι ταινιες του και το στυλ του. Απο αυτο το σημειο μεχρι το "ειναι μαπας σκηνοθετης", "η ταινια ηταν για το μπουτσο", "σημερα δε γαμησα και γαμω τον Αρονοφσκυ" ε απεχει αρκετα νομιζω

[ubu]

Καλά, το 'χετε ρίξει στην τρέλα. Δεν έχει καμία σημασία πως είναι οι άλλες ταινίες του Αρονόφσκι. Ευνόητο είναι ότι ένας σκηνοθέτης αλλάζει ύφος από ταινία σε ταινία. Έχω δει το Πι και ξέρω ότι δεν ήταν ρεαλιστικό, αυτό δε σημαίνει τίποτα σχετικά με το Ρέκβιεμ.

Φίξξξερ, δεν υπάρχει καν επιχείρημα στο ποστ σου, αλλά παρόλαυτα να επισημάνω ότι το Ρέκβιεμ είναι μια ξεκάθαρα ηθικοπλαστική ταινία. Οπότε, ναι, είναι φτιαγμένη για να επηρεάσει ηθικά τον θεατή και όλα αυτά που λες. Και ως ηθικοπλαστική ταινία έχει ανάγκη να πείσει για τους χαρακτήρες της και τις καταστάσεις στις οποίες αυτοί βρίσκονται ώστε εσύ να νιώσεις κάποια ταύτιση και να σε αγγίξει η άσχημη κατάληξή τους. Οπότε δε μπα να 'ναι για την επίθεση εξωγήινων ζόμπι από το διάστημα το Black Swan και για την προαιώνια μάχη μεταξύ Autobots και Decepticons το Wrestler; Το Ρέκβιεμ παραμένει ένα ηθικοπλαστικό μελόδραμα που προσπαθεί να πείσει για όσα εξιστορεί.

Τέλος, το να μη μ' αρέσει μία ταινία από το να πω ότι είναι για τον πούτσο στην πραγματικότητα δεν απέχει καθόλου. Συγκεκριμένα, το πρώτο είναι η άποψή μου ενώ το δεύτερο είναι η έκφραση της άποψής μου.

[atom_smasher]

Εγω ξερω οτι μετα το Π ξεΠουληθηκε. Στο Παλαιστη με αρεσε, στα αλλα οχι.

[Phoebus]

Το Ρέκβιεμ περνάει μήνυμα, συγκεκριμένα περνάει ένα από το πιο τετριμμένα μηνύματα των τελευταίων δεκαετιών, "οι εθισμοί κάνουν κακό". Αυτό καθ' αυτό το μήνυμα δεν με ενοχλεί, ούτε εγώ γουστάρω τους εθισμούς, με ενοχλεί όμως ο τρόπος που το περνάει η ταινία. Αυτό που εσύ βαφτίζεις "emotive" (λολ) έχει ήδη όνομα και λέγεται μελόδραμα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το wikipedia, "the term melodrama refers to a dramatic work which exaggerates plot and characters in order to appeal to the emotions". Λοιπόν, αυτό ακριβώς είναι το Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο. Μέχρι και ο τίτλος είναι μελό. Όταν, λοιπόν, ένας σκηνοθέτης αποφασίζει να περάσει ένα τόσο τετριμμένο μήνυμα με ένα τόσο χοντροκομμένο και συγκινησιακό τρόπο για μένα είναι συμβιβασμένος. Μετά ίσως σοβαρεύτηκε, δεν έχω ιδέα, δεν ξαναείδα ταινία του.

ΟΚ μην δεις ποτέ το The Fountain τότε γιατί η ταινία είναι για ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ (πόσο πιο τετριμμένο και χιλιοειπωμένο).

:psyduck:

[ubu]

Υπονοείς ότι υπεραπλούστευσα τα πολλαπλά και πολυσύνθετα μηνύματα που κρύβoνται πίσω από το Ρέκβιεμ; Ή ότι η απλότητα ενός μηνύματος δεν είναι λόγος να απορρίψεις μια ταινία; Στην πρώτη περίπτωση, δεν υπάρχουν πολλαπλά και πολυσύνθετα μηνύματα στο Ρέκβιεμ, στην δεύτερη, είπα ήδη ότι δεν έχω πρόβλημα με το μήνυμα αυτό καθ' αυτό, αν και ομολογουμένως είναι εντελώς κοινότοπο και τετριμμένο. Παρ' όλ' αυτά υπάρχουν ταινίες που πραγματεύονται το ίδιο θέμα αλλά φροντίζουν να το κάνουν πολυ αξιοπρεπέστερα. Όπως αυτή (http://www.imdb.com/title/tt0082176/), η οποία μάλιστα βγήκε είκοσι ολόκληρα χρόνια πριν από το Ρέκβιεμ.

[Lethargica]

^^Το Φάουντεν είναι ταινία-τσόφλι. Μένουμε μακριά αηδιασμένοι.

[namiroth]

^^Το Φάουντεν είναι ταινία-τσόφλι. Μένουμε μακριά αηδιασμένοι.

[cybernaut]

Συμφωνώ για Fountain,
ειχε τα φοντα (βασικά το σεναριο για να) γινει ταινιάρα αλλα τελικώς απογοήτευσε.

άσχετο, το αυτοβιογραφικο βιβλιο της Christiane F. ήταν απο τα πρωτα βιβλια της ζωή μου.
απο το λινκ της ταινιας που εδωκε ο ubu αυτό, τωρα καταβαζω κ εργακι, πολυ ενδιαφερον φαινεται..

[freak brother]

εικαστικα το φαουντεν ηταν φοβερο , σαν ταινια ηταν μια μαλακια.

[Lethargica]

Αυτό είναι το πρόβλημά του.
Αν θέλω να δω μια εικαστική ταινία και μόνο, βλέπω τον Ήρωα, όχι το Φάουντεν που προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι κάτι "ανώτερο" από ένα οπτικοακουστικό πανηγύρι (με την καλή έννοια).

[antimusic]

δεν είναι και ένα εξαιρετικά ρομαντικό λαβ στόρι δηλαδη;

[Lethargica]

εεεε όχι?

[antimusic]

:moutza:

[Lethargica]

αχαχαχαχαχα

[Phoebus]

Υπονοείς ότι υπεραπλούστευσα τα πολλαπλά και πολυσύνθετα μηνύματα που κρύβoνται πίσω από το Ρέκβιεμ; Ή ότι η απλότητα ενός μηνύματος δεν είναι λόγος να απορρίψεις μια ταινία; Στην πρώτη περίπτωση, δεν υπάρχουν πολλαπλά και πολυσύνθετα μηνύματα στο Ρέκβιεμ, στην δεύτερη, είπα ήδη ότι δεν έχω πρόβλημα με το μήνυμα αυτό καθ' αυτό, αν και ομολογουμένως είναι εντελώς κοινότοπο και τετριμμένο. Παρ' όλ' αυτά υπάρχουν ταινίες που πραγματεύονται το ίδιο θέμα αλλά φροντίζουν να το κάνουν πολυ αξιοπρεπέστερα. Όπως αυτή (http://www.imdb.com/title/tt0082176/), η οποία μάλιστα βγήκε είκοσι ολόκληρα χρόνια πριν από το Ρέκβιεμ.

Δικέ μου, όλες οι καλές ταινίες έχουν πολύ απλά μηνύματα, οπότε ναι, δεν είναι λόγος. Δε νομίζω να μην υπάρχει καλή ταινία με απλά μηνύματα ή έστω ερωτήματα προς το θεατή τύπου "τι μας κάνει αυτό που είμαστε;" "ποιο το νόημα στη ζωή;" "μέχρι που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος;" "ποιο είναι το βάθος στην ανθρώπινη ψυχή;" κτλ τα οποία είναι αναπάντητα από την αρχαιότητα ας πούμε. Το τι σε κάνει εσένα να γουστάρεις μια ταινία ίσως είναι (και ίσως πρέπει να είναι) διαφορετικό από αυτό που γουστάρουν οι υπόλοιποι. Απλά κάντε μια (συλλογική) προσπάθεια να μη χαρακτηρίζετε αν όχι καλές ταινίες, τότε αξιόλογες προσπάθειες για ταινία, ως μαλακίες. Μιλάμε για ταινίες, δεν είναι η δουλειά ενός ανθρώπου που κάνει εξαιρετική μια ταινία ή τη κάνει μάπα. Νομίζω ότι οι περισσότεροι εδώ μέσα έχουμε "καλό γούστο" σε πολλά πράγματα, όχι μόνο ταινίες, αλλά νομίζω ότι αυτή η διάθεση να πολώνουμε κάποιες καταστάσεις είναι ηλιθιώδης.

tl;dr
Ο Αρονόφσκι είναι καλός σε γενικές γραμμές. Ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα όσα έρχονται από το Χόλυγουντ.

[ubu]

Δηλαδή εσύ αυτό που κατάλαβες από το κομμάτι που έκανες quote είναι ότι δεν γουστάρω τα απλά μηνύματα; Χριστός κι απόστολος δηλαδή. Το υπόλοιπο ποστ δεν βγάζει νόημα, προφανώς το αν μια ταινία είναι καλή ή απλά αξιόλογη προσπάθεια θα το κρίνει ο καθένας, δεν υπάρχουν καθολικά κριτήρια. Οπότε αυτό που εσύ θεωρείς αξιόλογη προσπάθεια εγώ μπορεί να το θεωρώ μαλακία (τι κάθομαι και γράφω μιλάμε). Εκτός αν τελικά όντως υπάρχουν κάποια αντικειμενικά κριτήρια που καθιστούν το Ρέκβιεμ σοβαρή ταινία και μου διαφεύγουν.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το Χόλλυγουντ γενικά κι αόριστα, οι περισσότερες ταινίες που γουστάρω είναι Χόλλυγουντ.

[MaX Payne]

τι εννοειτε χολιγκουντ και οι 2
"χολιγκουντιανες" που χουν μεσα "αμερικανιες" ?
η' επειδη ειναι απο usa ειναι holywoοd?

γενικα δεν τον ελες και χολιγκουντ καργα
αν εξαιρεσεις τον fountain πουχε καλο μπατζετ οι αλλες δεν ειναι και πολυ ακριβες ταινιες

[Phoebus]

Δηλαδή εσύ αυτό που κατάλαβες από το κομμάτι που έκανες quote είναι ότι δεν γουστάρω τα απλά μηνύματα; Χριστός κι απόστολος δηλαδή. Το υπόλοιπο ποστ δεν βγάζει νόημα, προφανώς το αν μια ταινία είναι καλή ή απλά αξιόλογη προσπάθεια θα το κρίνει ο καθένας, δεν υπάρχουν καθολικά κριτήρια. Οπότε αυτό που εσύ θεωρείς αξιόλογη προσπάθεια εγώ μπορεί να το θεωρώ μαλακία (τι κάθομαι και γράφω μιλάμε). Εκτός αν τελικά όντως υπάρχουν κάποια αντικειμενικά κριτήρια που καθιστούν το Ρέκβιεμ σοβαρή ταινία και μου διαφεύγουν.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το Χόλλυγουντ γενικά κι αόριστα, οι περισσότερες ταινίες που γουστάρω είναι Χόλλυγουντ.

Να, τέτοια πόστς βασικά θέλω να αποφύγω.

Λες χοντρές μαλακίες σ'αυτό το θρεντ, απαιτείς ρεαλισμό από μια ταινία που έχει ως τέλος τη παραίσθηση μιας μάνας που κερδίζει σε ένα τηλεπαιχνίδι την αγάπη του γιόκα της. Λες τον Αρονόφσκι "συμβιβασμένο" επειδή το "μήνυμα" του σε ένα τετριμμένο και χιλιοειπωμένο θέμα είναι "χοντροκομμένο". Και εδώ και πολλά ποστ ας πούμε προσπαθώ να μην σου πω να σκάσεις τη στιγμή που δεν έχεις δει καμία άλλη ταινία που'χει σκηνοθετήσει. Θέλω να πω, είναι γαμάτο να νιώθεις ότι έχεις ΑΠΟΨΑΡΑ, αλλά καλό θα ήταν εφόσον μιλάμε για σινεμά και γενικώς για μια μορφή τέχνης που τα πράγματα ας πούμε δεν είναι άσπρο μαύρο να μην είσαι τόσο απόλυτος. Κανείς δε σε θεωρεί ηλίθιο ή βλάκα ή οτιδήποτε άλλο θεωρείς εσύ τους υπόλοιπους αν δεν σου αρέσει μια ταινία του Αρονόφσκι. Γουστά δικέ μου, πως το λένε;

Δηλαδή, ΠΟΣΟ_ΠΙΟ_ΑΠΛΑ_ΝΑ_ΤΟ_ΠΩ. Και μου λες έπειτα "Χριστός κι απόστολος δηλαδή".

:psyduck:

[FIXXXER]

Το Fountain αποτελει μια απο τις αγαπημενες ταινιες πολλων εκει εξω που δεν ανηκουν στο μικροκοσμο σας, και ενω δε χρειαζεται να λεμε γραφικοτητες του στυλ "η καλυτερη ταινια ολων των εποχων", "σουπεργουαου καλα σας γαμαει" και αλλα τετοια ανουσια, το να λες οτι ηταν ενα "καρυδοτσουφλο" ή μια "πατατα" (<--- βραβειο πιο ηλιθιου χαρακτηρισμου για ταινια) ειναι εξισου αν οχι περισσοτερο ισοπεδωτικο, γραφικο, τραβηγμενο και μονοδιαστατο. Με αλλα λογια, απλα δεν καταλαβατε τιποτα αν το ειδατε μονο σαν ενα οπτικοακουστικο ντελιριο, που ειναι κι απο αυτο. Η ταινια εχει πολυ συγκεκριμενο νοημα, το οποιο δεν ειναι μονο το λαβ στορι, πολυ συγκεκριμενη δομη και αρκετους συμβολισμους, και αν δεν μπορεσατε να τους δειτε, ε μην σχολιαζετε τουλαχιστον.

[12 stars circle your brow]

φίξξξερ μην ασχολείσαι με τους καθυστερημένους

[ikonoklast]

Είναι τελείως ηλίθιο να κρίνεις ένα σκηνοθέτη από μία και μόνο ταινία, ακόμα κι αν αυτός είναι ο Darren Aronofsky.

π: Εγώ το γούσταρα πάντα αυτό το φιλμάκι. Έστω και αν το σενάριο παίζει μπάλα σε μια πολύ χαζή εκδοχή των πραγμάτων: εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, Λιακόπουλος, Ιερή Γεωμετρία, αποκρυφισμός, συνωμοσιολογία, «εκλαϊκευμένη επιστήμη», σπείρες, πνιγμένο στα παραδοσιακά κλισέ για τρελούς μαθηματικούς και τα τοιαύτα. Αν σκαμπάζεις στοιχειώδη από μαθηματικά γνωρίζεις ότι η πραγματικότητα είναι τρομαχτικά πιο εντυπωσιακή από όλα αυτά τα πράγματα αλλά σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι ο Perelman και ο Wiles που γυρίζουν ταινίες, ο Aronofsky είναι. Ο οποίος Aronofsky πολύ καλά κάνει που τις γυρίζει γιατί μπορεί σα μαθηματικός να κόβεται με 2 αλλά σαν σκηνοθέτης δείχνει εδώ ότι μπορεί να φτιάξει απολαυστικές εικόνες με δυνατό ρυθμό, πολύ ενδιαφέρουσα χρήση του ασπρόμαυρου και μερικά στοιχεία που θα χρησιμοποιήσει και αργότερα και που -ακόμα κι αν τον αντιπαθεί κάποιος- του δίνουν έναν κάποιο έπαινο «προσωπικού στυλ» και ένα σοκολατάκι. Highlight: ένα σαουντρακ που τσακίζει. (http://www.discogs.com/Various-%CF%80-Music-For-The-Motion-Picture/release/11216)

Requiem for a Dream: Βαριέμαι εντελώς να γράψω γι' αυτή την ταινία. Highlight: Jennifer Connelly, μέσα στις δέκα ομορφότερες γυναίκες στον κόσμο.

The Fountain: Σίγουρα η σημαντικότερη ταινία του τύπου. Μια οπτική απόλαυση σαν κουτί με συριανά λουκούμια (τους λαίμαργους δε τους χαλάει καθόλου αλλά μπορεί και να λιγώσει κόσμο) και μια σεναριακή παιδική χαρά του Καμπαλιστή, κάθε καλού λάτρη των Αρχετύπων και των Συμβόλων αλλά επίσης και του αναγνώστη Κοέλο και για κάθε Ερωτευμενάκι. Προσωπικά τα γουστάρω όλα αυτά (όχι τον Κοέλο) οπότε δε θα έλεγα ποτέ κακή κουβέντα για το σενάριο. Αντίθετα, θα έλεγα για όλους όσους αδυνατούν να καταλάβουν ότι είναι τελείως βλακώδες να κατηγορεί κάποιος για κλισέ μια ταινία που πραγματεύεται Τα Αρχετυπικά Προαιώνια Κλισέ και την μόνη για την οποία ο δικός σου παίρνει ολική άφεση αμαρτιών. Highlight: Ωραιούλι είναι το soundtrack και εδώ.

Τhe Wrestler: Μικρός όταν ήμουν πηγαίναμε σε ένα παρακμιακό συνοικιακό βιντεοκλαμπ που είχε εκατοντάδες κατηγορίες ταινιών γραμμένες με μαρκαδόρο και μια από αυτές ήταν «Συγκινητικές ταινίες με παιδάκια». True story. Αν το βιντεοκλαμπ υπάρχει ακόμα η χοντρή που 'το χε θα έχει χώσει το Wrestler στις Συγκινητικές ταινίες με ξεπεσμένους πολύ συμπαθείς ζενπρεμιέ που παίζουν τον εαυτό τους καθόλου άσχημα αλλά που εγώ έχω ρίξει γερό ύπνο στο σινεμά. Highlight: Θυμάμαι ότι η στριπτιτζού είχε θεϊκά βυζιά.

Black Swan: Τα 'χω πει όλα.

Συμπέρασμα: H επιτομή του mainstream κινηματογράφου - πράγμα ποτέ κακό από μόνο του αν δεν περιέχει και την κατάλληλη δοσολογία από «σοκ», «βάθος» και «ακρότητα». Το μαγικό ραβδί δηλαδή που μεταμορφώνει κάθε καλοσυνάτο νέο με κάπως φτωχή κουλτούρα σε Κτήνος του Δήθεν που διψάει για αίμα.

[Shirime]

Χθες είδα το τελευταίο πόνημα του visionary director Αρονόφσκι, "Noah". Είναι μια σύγχρονη απόδοση της κλασσικής ιστορίας που μπορεί να δυσκολέψει μερικούς μερικούς, για διάφορους λόγους. Η ταινία πιστεύω πως δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα προηγούμενα αριστουργήματά του Αρονόφσκι (ακόμη και το Requiem for a dream), καταφέρνοντας να σταθεί στο ανάστημά της. Οι καθολικά θετικές κριτικές άλλωστε, νομίζω πως αντανακλούν την ποιότητα αυτής της ταινίας. Πιστεύω πως θα ικανοποιήσει τους (απαιτητικούς) οπαδούς του Αρονόφσκι - και γιατί όχι να δημιουργήσει και καινούριους! Σας την συστήνω ανεπιφύλακτα!!

http://ak0.picdn.net/shutterstock/videos/4750664/preview/stock-footage-bleeding-from-both-eyes-this-is-a-professional-makeup-effect-do-not-try-this-with-normal-store.jpg

[Parasight]

Τhe Wrestler:
...
Highlight: Θυμάμαι ότι η στριπτιτζού είχε θεϊκά βυζιά.
Marisa Tomei. Δεν είναι καθόλου τυχαία αυτά.


Κατά τα άλλα, έκατσα κι εγώ και είδα το Noah τις προάλλες.

http://www.crushable.com/wp-content/uploads/2013/01/Wel-Gibson-Golden-Globe-Gif.gif

[Κωλαράκι Τορνευτό]

Δεν ξερω τι ΜΑΛΑΚΙΑΡΕΣ λετε για ματια που πονανε και τετοια, πολυ καλο ηταν το Noah.

[MaX Payne]

μιας και τοδα χθες to Noah πολυ καλο δεν το λες

το περιμενα χειροτερο αλλα βλεποταν ειδικα το κομματι πριν αρχισει να βρεχει :grin:
στα θετικα Connely μια χαρα κρατιεται