Witch Hunt - Burning bridges to nowhere

[Marillion]

http://toulouse.viciouscircle.org/images/witch.jpg
Αυτοί εδώ ήρθαν και παίξαν όταν έμεινα κάτι βδομάδες στον Βορρά. Αλλη μια περίπτωση καλού timing. Τέσπα, πήγα πήρα τον δίσκο τους που βγήκε και alternative tentacles αρα δεν μιλάμε για τίποτα underground πράγματα. Κιεγαμώ όταν περιοδευουν με βανάκια μπάντες που μπορούν να αρχίζουν να βολευονται κιαλλιώς. Στηρίζουμε :dfinger:

Οι Witch Hunt είναι ψιλοπερίπτωση μπάντας που κάτω απ'τον φαινομενικά ακραίο anarcho-punk/us hardcore/ψιλοcrust-y χαρακτήρα βρίσκει κανένας τέλεια πράγματα από post-punk μέχρι σχεδόν καθαρό Αμερικανίζον κιθαριστικό καυλερό indie rock. Γενικά δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο εκεί έξω που να έχει φτάσει στα αυτιά μου. Αν θέλετε να μιλήσουμε με ονόματα σκεφτείτε κάτι σαν λιγότερο μεταλλικοί Nausea, πρώιμους γρήγορους signal lost, Ηusker Du, πρώιμους Replacements & Moving Targets. Πραγματικά πρωτότυπο ε και μόνο Αμερικάνοι θα μπορούσαν να προσπαθήσουν κάτι τετοιο κ το αποτέλεσμα να είναι τόσο καλό.

Γενικά στηρίζουμε ο επόμενος δίσκος να είναι το indie rock αριστούργημα που περιμένουμε 20 χρόνια από τους Αμερικάνους αλλά για να μην στεναχωρηθούν οι Punks του φόρουμ να πούμε πως και έτσι να μείνουν πάντα εμείς θα λέμε στο κόσμο ότι βγάζουν δισκάρες.

[Reject]

Eξαιρετικός δίσκος,και live πάρα πολύ καλή μπάντα.Εμένα μου αρέσουν όλες οι δουλειές τους (οι πρώτες είναι λιγότερο μελωδικές).Μarillion άκου και τους Harum Scarum,To What End(με τους οποίους έχουν και split 7).Το Πορτλαντ γενικά έχει να δώσει πάρα πολλά...

(Κίτρινη κάρτα στον Μαρίλλιον που δεν ήρθε D.R.I-μην μου κλαίγεσαι μετά από χρόνια και μου λές "Αχ πως τους έχασα"αχαχα)

[dreamweapon]

μεγάλη μπάντα και σπαρακτικές φωνές
οι κυκλοφορίες τους στην profane existence δέρνουν περισσότερο (ειδικά το ομώνυμο ep)
με το πόρτλαντ τι σχέση έχουν;
hostile city ρε

[neil_perry]

Καλα τα λετε.Γαμω τις μπαντες και στο λαιβ εδω ηταν ομορφα και χαρουμενα.Εμενα μ'αρεσουν πιο πολυ blood-red states και this is only the beginng ,αλλα περι ορεξεως.http://userserve-ak.last.fm/serve/_/8741461/Witch+Hunt+806809765_l.jpg :pink:

[Marillion]

ωραιο αβαταρ φιλος :cool:

[neil_perry]

Ψησου να αναθερμανεις το emocore θρεντ.;-)

[Marillion]

γεμίσαμε Lurkers :-P

για όσους δεν πείθονται με τα περί husker και είναι ολίγον τι δυσπιστοί περιμένoντας μια καλή κατσαπανκιά (βουνίσιο punk ντε) πάμε εδώ μία με track κράχτης των όσων λέω :

N6vjnqFjCPU

Out of the blue I'm in the bleak streets below my window
A blur of faces that leaves me feeling despondent and cold
Facing a future full of death and debt growing like an abscess
Ridden with anxiety I feel myself lose control
A world that thrives on pain and misery
Just trying to fight breeds insanity

Everyday.

Feel the weight of the world
That's just the way of the world
Pinning you down until you're lifeless and limp
That's just the way of the world
To wade through the pain, overcome the misery
Just staying alive is revolutionary

Everyday.

My mind's erosion
All emotions have kicked into overdrive
I want to scream, there's little left to say
I understand the fact that
No one makes it out of here alive
I just want to make it through today.

[Reject]

Έχω μόνο μία ένσταση Μαρίλλιον σε αυτό που λές ότι "Γενικά στηρίζουμε ο επόμενος δίσκος να είναι το indie rock αριστούργημα που περιμένουμε 20 χρόνια από τους Αμερικάνους".Θεωρώ ότι είναι πολύ δύσκολο μία μπάντα σαν τους Witch Hunt να βγάλει μία τέτοια δουλειά.Δεν έχουν όυτε τα τρελά hooks που απαιτεί το ιδίωμα,ούτε την ευαισθησία (δεν περιορίζομαι σε 1-2 κομμάτια του τελευταίου δίσκου τους,αλλά σαν σύνολο).Μπορεί να είναι μια πολύ καλή μπάντα,αλλά υπήρξαν πολύ καλύτερες μπάντες που στο παρελθόν πήγαν πρός το ιndie rock και δεν είχαν ανάλογα αποτελέσματα,εφάμιλλα των punk δουλειών τους (πχ Doughboys,Hard ons).
Για αυτούς που θα μπορούσα να στηρίξω αυτήν την άποψη είναι οι Estranged,οι Autistic Youth και οι Signal Lost(δεν θυμάμαι τι κάνουν αυτοί όμως,αν υπάρχουν ή αν διέλυσαν),μπάντες που συνθετικά,στιχουργικά,και από άποψη μελωδίας (και μουσικά αλλά και φωνητικά-εκεί δηλαδή που οι Witch Hunt υστερούν κάργα) είναι πολύ ανώτερες....

[Marillion]

Ναι εχουν διαλύσει αποτι φαινεται με τελευταια δουλεια το split με protess (μετριούλι).

Νομίζω πως από autistic youth (αν και γαμώ και υπερμελωδικοί αλλά πιο νευρικοί) ειναι πολύ πιο μέσα σε αυτό που λέω και από estranged ειδικά με το τελευταιο δισκο που πλησίασαν πρωιμους chameleons μαλλον αμερικανίζον ήχο θα αρχίσουμε να τον ξεχνάμε.
Το θεμα με το witch hunt ειναι οτι σταδιακά οι τύποι αρχίσαν να εξελίσσονται και να αποκτούν αυτά τα mid 80s πρωτο indie στοιχεία και στο τελευταίο ειδικά δεν είναι μόνο τα 2,3 τρακς αλλά και σημεία μέσα στα υπόλοιπα που φέρνουν ακόμα και σε πολύ πρώιμους sουl asylum (!!!) αν κάτσεις να το ψυλιάσεις. γενικά αυτό ειναι το θέμα, οι τύποι παίζουν χωρίς μελωδία και είναι τραχείς (αλλά χωρίς όγκο) και ενδιάμεσα πετάνε κάτι θέματα γαματα! το θέμα με τα βοκαλς συμφωνώ πάντως γενικά χάνουν πολύ (ειδικά αν τους συγκρίνεις με husker) και έχουν δρόμο για να βγάλουν μελωδικότητα αλλά γιαυτο θα περιμένουμε λιγάκι μπας και ξυπνήσουν (για να γίνουν πιο φιλικοί στον μέσο indie rocker ντε :touched:). εγινε και το κοννέ με την alternative είμαστε σε καλό δρόμο.

βέβαια δεν περιμενω από τους indie rockers του σημερινού mainstream κόσμου να εκτιμήσουν αυτό που κάνουν οι witch hunt όταν δεν καταλαβαίνουν γιατί το let it be των replacements είναι indie rock επειδή έχει κιθάρες κ νέυρο κ punk (http://www.youtube.com/watch?v=g-zaWIG7pbE)μέσα, αλλά κάπου εδώ σταματάω να ειμαι οι ραπαραιας του indie rock :fear:

[Marillion]

α κ το είδα τώρα αυτό (σορρυ γκαβωμάρα). εμένα οι doughboys και οι hard ons ενώ τους βρίσκω σχετικά συμπαθείς (τους δευτερους παραπάνω) δεν νομίζω πως θα έπρεπε να συγκριθούν oι πορείες τους με αυτές των witch hunt. ασε που εσύ με τα college rock που αρχίζαν να βαράνε εκεί στα mid 80s μπορεί και να ξενερώνεις :-p

αλλά έχει πράμα που πήγε καλά, δες nils πχ

[Reject]

hard ons,doughboys οτι και αν εκαναν μου αρεσε-ακόμα και τα πιο college rock τους.
Για Nils ουδεν σχόλιο,μακραν η πιο υποτιμημενη μπάντα (άνετα θα μπορούσαν να γίνουν οι Replacements του Καναδα).

ααα ναι,και επίσης θα έβαζα και αυτούς υποψήφιους στην πιό πάνω λίστα.Πολλές κλασεις πάνω από Witch hunt.
zrZ3Fnaz8go

Μαριλλιον,μην παρεξηγηθω,θα γουσταρα και εγω πολυ μία diy μπάντα να βγάλει το απόλυτο indie rock δίσκο,απλα δεν βλέπω τους Witch hunt να το πολυέχουν.Μακαρι να με διαψεύσουν.

[Marillion]

οκ, δες αυτό για τις κλάσεις δε θα το σχολιασω γιατι ειναι και προσωπικο γουστο.
απλα όλες αυτές οι μπάντες (+ οι red dons που πόσταρες όπου το τελευταίο σκοτώνει, καλύτερο απ΄το προηγουμενο, ενα σκαλί κάτω από observers) ειναι πνευματικά παιδιά wipers και ο μόνος τρόπος για να indie rock-ισουν αυτοί εδώ ειναι να πάνε προς dinosaur (http://www.youtube.com/watch?v=CUhsN4TPVzo&feature=related)πλευρά, όπου κανένας δε το κάνει. είναι αμιγώς punk! τώρα το αν έχουν το ταλέντο να βγάλουν έναν γαμάτο indie rock δίσκο δεν το αμφισβητώ απλά οι ίδιοι σε αντίθεση με τους witch hunt που όσο πάει το γλύφουν λέμε, δεν φαίνεται να το επιζητουν

[Marillion]

α και εννοειται συμφωνώ για nils (http://www.youtube.com/watch?v=xWfcfTM6Gls), αυτό εδώ το lp :

http://userserve-ak.last.fm/serve/252/75363.jpg

είναι μέσα στα 20 καλύτερα college/ indie rock πράγματα που έχω στη δισκοθήκη μου (με κάτι αλλά τύπου dumptruck, big dipper, guadalcanal diary βέβαια που δεν πολυαφορούν το forum)

[dreamweapon]

(+ οι red dons που πόσταρες όπου το τελευταίο σκοτώνει, καλύτερο απ΄το προηγουμενο, ενα σκαλί κάτω από observers)
ώπα, ποιο είναι το τελευταίο και ποιο το προηγούμενο;
το fake meets failure δεν είναι το πρώτο full length τους;

[Reject]

Dreamweapon,οι red dons εχουν 2 δίσκους και 3 7αρακια.
Death to idealism lp (το πρωτο)
Fake meets failure lp

και τα 7αρακια
Escaping aman-Pariah

Βρίσκονται αρκετά εύκολα (ακόμα),αλλά φεύγουν με ταχύτατους ρυθμούς (πχ στο All Ages records μου είχε πεί πως είχε δώσει πάνω από 150 κόπιες του Fake meets failure μέσα σε έναν μήνα)

http://img339.imageshack.us/img339/9495/reddons.jpg

Marillion,τοyς Νils δεν θα τους έβαζα με τίποτα στο College/indie rock,ναι μεν είχαν ευαισθησίες,αλλά είχαν ξεκάθαρα punk χαρακτήρα,απλά οι δίσκοι τους έμελλαν να είναι επιδραστικοί για αυτήν την σκηνή....δεν μπορώ πάντως να ξεχωρίσω κάτι από αυτούς,όλα είναι κορυφαία,και το sell out young! ep,και το ομώνυμο,και το paisley e.p και οι συμμετοχές τους σε συλλογές....Θυμάμαι το σοκ που είχα πάθει όταν είχα αγοράσει την συλλογή "Something to believe in",σε ένα punk παζάρι το 1999....

cOE-wo2h0SU

[dreamweapon]

death to idealism λοιπόν, θα το ψάξω (έχει και ωραίο εξώφυλλο βλέπω)

nils εγώ είχα ακούσει το κομμάτι στην άλλη έκδοση, someone's gonna get their head to believe in something, που 'χει τις δύο συλλογάρες μαζί

[Reject]

ψαξτο,είναι πιο πομπώδες από το δεύτερο,εμένα μου αρέσουν και τα 2 το ιδιο....
Γύρω από τους Red Dons υπάρχει μία ολόκληρη σκηνή,μιάς και τα μέλη τους έχουν παίξει/συμμετάσχει σε άλλες μπάντες,projects κτλ κτλ οπως Revisions,Observers,Autistic Youth,Clorox Girls,Defect defect,The Minds,Arctic Flowers,όλες πολύ ποιοτικές μπάντες....

[Marillion]

ε κοιτα το συγκεκριμενο ειναι οσο πιο κοντα στους replacements προ let it be (αλλά και πολύ απαυτό) γινεται. γιατί και αυτοί όπως και οι replacements είχαν αυτά τα πολύ πιο large και λιγότερο ευθή τραγούδια (bandito callin, when love puts on a sad face, wicked politician Κ.α.) τα οποία είναι πολύ κοντά στο college rock της εποχής (όπως αυτό ορίζεται από την dino/sst σχολή και όχι τους rem όμως) τι να κάνουμε! πεστα και πιο classic rock αν δεν ειναι taboo η λέξη.απο κει και περα ειναι κ θεμα οπτικης του καθενός εγώ τον συγκεκριμένο πάντως punk rock δίσκο καθαρό δε θα το ελεγα αλλά είναι γενικά εκεί στις αρχές που ειναι πιο δυσδιάκριτα τα όρια

εδιτ : dreamweapon το τρακ Nils είναι επανεκτέλεση στο άλμπουμ που πόσταρα είναι η original εκτέλεση που έχεις ακούσει απλά δεν υπάρχει στο youtube!

[Reject]

Marillion,ξεθαψα από κάποια παλιά περιοδικά κριτικές για το lp tvn Nils,μπορεί τώρα να μην τους αποκαλείς καραpunk,όμως τσέκαρε και 3 διαφορετικές κριτικές:

"Rough melodic rock punk with slight midwest and hardcore influences. No “real” hardcore, still a good album"

"Fast and catchy punk, the right blend of melodies & power. Four good tracks, maybe not too original, but good for what they are."

"The band had been together for 7 years already when they recorded their first record. And you can certainly hear that they have been together for a long time - this is an accomplished band, no awkwardness or insecurities. Like on their other records, this is melodic, anthemic, energetic pop punk, but not without depth. Good stuff, I just wish they could have afforded a real brass section for the intros, not just this cheap-sounding synth."

Πουθενά δεν θα βρείς υπόνοιες για college rock,classic rock,indie.Αλλες εποχες βεβαίως,αλλά η αλήθεια είναι ότι οι Nils ήταν punk,αλλά από την μελωδική πλευρά.Το αν θα μπορούσαν να γίνουν οι νέοι REM ή οι Replacements δεν θα το μάθουμε (δυστυχώς) ποτέ...

[Marillion]

ελα οκ, εγώ δεν θα κάτσω να δικαιολογήσω τον καθε γραφιά και μιλάω 100% προσωπικά. δεν ειναι μονο punk oι nils και δεν χρειάζεται να το πολυσυζητήσουμε γιατί χάνει λίγο το νόημα της η κουβέντα. εγώ βρίσκω πολλά hard rock/college rock/πρωτοindie στοιχεία στη μουσική τους μαζί με punk rock αλλά δε θα κάτσω να υπερασπιστώ καμμία μουσική καθαρότητα ειδικά όταν τα ορια ηταν δυσδιάκριτα εκείνη την εποχή. πολλοί έκαναν λόγο για την καναδέζικη απάντηση στους replacements το 1986 που οι replacements είχαν βγαλει ήδη τα tim & let it be (τα πιο πετυχημένα albums τους μέχρι τότε), οπότε νομίζω στέκουν τα όσα λέω.

[Reject]

Καλά,μην στραβώνεις,απλα η αλήθεια είναι ότι ανήκαν στην punk σκηνή και όχι στην indie όπως πχ αυτοί που ανέφερες ή οι Feelies,και όπως και να έχει οι Replacements και αυτοί άνηκαν σε αυτήν την σκηνή μέχρι που το γύρισαν στην μελωδία (Tim και Let it be).

[Marillion]

δε στράβωσα ρε :-p
προφανώς και άνηκαν εκεί οι replacements γιαυτο κ είναι λίγο δύσκολο να κατηγοριοποιηθούν έτσι απλά αυτές οι μπάντες γιατί βρίσκοταν σε genres της εποχής που βρίσκοταν σε ένα συνεχές επίπεδο επαναπροσδιορισμού (punk rock) ή ήταν μάλλον εμβρυακά (indie rock). τώρα ναι, οι σκηνές που λες παίζουν ρολο αλλά σκέψου ότι κ οι Husker ενώ τους λες punk ο αλλος στο our bands could be your life τους θεωρεί μπάντα που θεμελίωσε το alternative rock ξέρω γω κ έχει κ ενα δίκιο ειδικά στο θέμα επιρροών. τώρα οι nils δεν νομίζω να επηρέασαν κανένα αλλά μοιράζονταν στοιχεία με ολους αυτούς (λέγεται οτι κ ο mould τους λάτρευε αλλά αυτός τώρα παίζει dj sets και remixarei kylie minogue οπότε...)

[dreamweapon]

our bands could be your life
(punk rock changed our lives)


(λέγεται οτι κ ο mould τους λάτρευε αλλά αυτός τώρα παίζει dj sets και remixarei kylie minogue οπότε...)
ναι αυτό για τη σχέση mould και nils γραφόταν σε όλους τους δημοσιογραφικούς επικήδειους για τον soria πριν από 6-7 χρόνια. ότι ήταν εκεί σε κάθε συναυλία τους, ότι είχε ιδρύσει fan club τους, ότι ήταν οικογενειακοί φίλοι, ότι ο mould τον κρυφογούσταρε, δεν ξέρω και 'γω τι άλλο. το σίγουρο είναι ότι η αυτοβιογραφία που θα εβγαζε ο mould φέτος (μαζί με τον azerrad, τον συγγραφέα του "our bands" ε, τι σύμπτωση!) θα αφιέρωνε σίγουρα ένα μέρος της στoυς nils.

όσον αφορά αυτό που συζητάτε, δε θα πω πολλά, συμφωνώ με τον μαρίλλιον. reject σκέψου μόνο ότι στις μπάντες που είπες στην προηγούμενη σελίδα ότι περιμένεις τον επόμενο μεγάλο indie δίσκο, δε μπορούν να διαχωριστούν εύκολα οι husker du/minutemen/wipers από τις college rock/paisley/jangle επιρροές τους. δείχνει κάτι κι αυτό.

[Marillion]

ναι το punk είναι ο κυριότερος αξονας (οχι ο μόνος βέβαια, ειδικά απ'το 85 κ μετά) και αν θελετε την αποψη μου κάπου χάνει το βιβλιο, ειδικά στα πρώτα χρόνια που επιχειρεί την σύνδεση με minor threat & black flag. αλλά χαλάλι, όσο πηγαινε και χρονολογικά μπροστά έβλεπες την σταδιακή μεταστροφή κ κατέληγες κάπου.

[dreamweapon]

κάπου χάνει το βιβλιο, ειδικά στα πρώτα χρόνια που επιχειρεί την σύνδεση με minor threat & black flag.
ασχέτως του βιβλίου (που το 'χω διαβάσει χρόνια πριν και θυμάμαι ελάχιστα), εδώ νομίζω ότι είσαι άδικος.
η εγγύτητα (δεν θα πω επιρροή) των minor threat και των black flag στην indie rock κουλτούρα ήταν τεράστια και σε πολλά επίπεδα.
αρχικά, όντας απ' τις πρώτες hc μπάντες με τόσο χαρισματικούς και πολύπλευρους ηγέτες, έδωσαν μια δόση (καλώς ενοούμενης) κουλτούρας και βάθους στην ομώτητα του hcpunk. είτε μουσικά (π.χ το πρωτοποριακό my war των black flag, ή η επιλογή των minor threat να διασκευάσουν wire!) είτε στιχουργικά (εδώ δε χρειάζεται αιτιολόγιση).
επίσης, η dischord και η sst έδωσαν μεγάλη ώθηση στην έννοια της τοπικής ανεξάρτητης σκηνής/εταιρίας, και μάλιστα σε μια εποχή που οι πωλήσεις πανκ δίσκων έκαναν τα σάλια των μεγάλων εταιριών να σχηματίζουν χείμαρρους (η sst ιδρύθηκε το 78, σκέψου). χώρια που σαν εταιρίες φιλοξένησαν μνημειώδεις indie/post-hardcore δίσκους, κάτι στο οποίο συνέβαλαν οι ginn και mackaye και ως μουσικοί και ως παραγωγοί.
τελοσπάντων το θέμα δεν είναι τόσο απλό και δυστυχώς δεν έχω χρόνο τώρα, θα επανέλθω.

[Marillion]

μωρε ολα αυτά που λες τα δεχομαι και εχω γράψει και κατεβατα ολόκληρα εξηγώντας τα (και εδώ μέσα). με μικρές διαφορές ομως.
οι minor threat ήταν επιδραστικοί για το indie rock λόγω των ανθρώπων που βγήκαν μέσα απ'τους minor threat και όχι σαν την hardcore μπάντα minor threat (η διασκευη κ τι να λέει) μέχρι εδώ καλά. σαν μπάντα τα κοινά που έχουν με το indie rock όπως αυτό εξελίχτηκε είναι όσα έχουν και οι circle jerks με αυτό ξερω γω.
με την ίδια λογική μπορούσαν αντί να βάλουν τους minor threat να έβαζαν τους bad brains που είχαν παρόμοιο impact ή κ μεγαλύτερο impact και στους minor αλλά και στις επομενες γεννιές αλλά λίγο παίζουμε και σε funk/metal/νεουορκεζικα πράγματα και είναι λιγο ταμπού αφού φαινομενικά ασχετοι. το hardcore των minor threat ειναι hardcore! μπορείς να τους παραλείψεις ειδικά αν κάτσεις και σκεφτείς πως έχει και τους fugazi μέσα το βιβλίο που ειναι και πιο μεστο θέμα του κιε περνά ετσι στα γρήγορα ενα revolution summer και τις μπάντες του (που ειναι καλή αρχή για να ξεκινήσει μεταξυ μας, τουλάχιστον για την dc). αν θελετε να πουμε κανα καλό τρίβια, οι minor διελυσαν στη φάση που ο nelson αρχισε να ερωτευεται την postpunk περίοδο των u2 και ηθελε να αρχίζει να παίζει πιο poppy.

για black flag και my war ψιλοατυχής αναφορά γιατί ναι μεν έκαναν καλό κροσσόβερ οι black flag τότε, αλλά με τον indie rock κόσμο θα πρέπει να μείνουμε κ παλι σε αναφορές τύπου ''τους είδαμε, εμπνευστήκαμε, καναμε μπάντες''. μουσικά είναι εντελώς διαφορετικόι κόσμο τόσο με rollins οσο κ με τους προηγούμενους. αλλα έπρεπε να μπουν βλέπεις λόγω sst αν και τον ρόλο αυτό τον καλυπταν ανετα οι πρωιμοι puppets, dinosaur κτλ μέσα.

είναι λίγο αδικο να παίζουμε με όρους τύπου κουλτούρα γιατί μεταξύ μας να την χέσω την κουλτούρα του indie rock (έλα γλυκα το λεω αυτό μη με παρεξηγείς). οταν θελω να διαβάσω κάτι που θέλει να περαστεί στο κοινό σαν ''σημαντικές μπάντες που διαμόρφωσαν και ήταν υπευθυνες για το μεγάλο Mainstream breakthrough των '90s'', τότε τα early '80s είναι πολύ ευαισθητη περιοχή. κάποτε είχε πει ο πάνκης για αυτές τις φαινομενικά μεγάλες μπάντες του πρώτου κύματος του hardcore ότι είναι hyped και λυπαμαι που το λέω αλλά ευθυνεται περισσότερο το ''εναλλακτικό'' ακροατήριο γιαυτό. διότι πατήσαμε πάνω σε πορείες μουσικών και τις συνδυάσαμε τόσο πολύ με ορισμένα σχήματα με αποτέλεσμα να γίνει ένα είδος εμπορίου το όλο θέμα και να χάσει το Indie rock τον ξεκάθαρο punk/diy προσανατολισμό του. η κουλτουροποίηση που λέγαμε. ειδικά εκεί στα '80ς ήταν δύο κόσμοι πολύ συγγενικοί και το indie rock σήμερα κάνοντας τον απολογισμό φαίνεται να πήρε περισσότερα σε επίπεδο αναφορών/ κουλτούρας και να έχασε σε επιπεδο μουσικολογίας και ιδεών την επαφή του. ποιος ειμαι γω να σταματήσω την εξέλιξη βέβαια, αλλά δεν χρειάζεται να συμφωνήσω μαζί της. Που κ που βλέπεις καμμια παρανοια (η secretly canadian Να επανακυκλοφορεί zero boys) αλλά για το σημερινό indie rock το hardcore είναι οι 5 μπάντες δυστυχώς, ή τουλάχιστον εγώ αυτό καταλαβαίνω.

ρεζουμε
γενικά είμαι all for αμερικάνικο hardcore σαν εκκίνηση στο αμερικάνικο indie rock μου και ο τρόπος που προχωράει εποχειακά κρίνεται αν οχι απολύτως πετυχημένος τουλάχιστον ενδιαφέρων σαν ιδέα και ευχάριστος σαν ανάγνωση. απλά οι συγκεκριμένες μπάντες (λιγότερο οι minutemen από τις τρεις) είναι μουσικά hardcore punk και μετά θα βγαίνει ο πανκης να μας πει ότι σε λιγο θα πούμε και τους heresy ΣΤΗΦΑΣΗ και θα χει και δικιο!

επίσης :

γιαναμηξεχασω. είναι λιγο καταδικασμένο σε ένα βαθμό το εγχείρημα γιατί ο τύπος προσπαθησε να εξηγήσει κάτι με εντελώς Independent υπόβαθρο. εξού και η παραλειψη ολων αυτών των υποκινημάτων (jangle/power pop/paisley underground) ή σημαντικών μπαντών τύπου pixies. και βγαζει και μια εμπαθεια ο az στο θεμα των Πολυεθνικών όπως αυτά που λέει για κεινα τα husker και αλλά. και ο τύπος εχει αρθρογραφήσει για ρολλινγκ στοουν ακου να δεις! κ έφτασε να ψιλοθίγει την sst που λειτουργούσε σαν πολυεθνική με τις 60 κυκλοφορίες σε μια χρονιά! καλός χιπστεράς μεταξύ μας, πρωτοχιπστεράς για την ακρίβεια (η δευτερης γεννιάς αν μιλήσεις με παλιούς τώρα διανύουμε την τέταρτη)

[Marillion]

bump γιατί τον αγαπάω αυτόν τον δίσκο.

επίσης το silence ξεκινά ακριβώς όπως αυτό εδώ :

t877jKDjpq0

σε βαθμό έντονου wtf (συμπτωση βέβαια για πολλούς λόγους)

[Reject]

κάποτε είχε πει ο πάνκης για αυτές τις φαινομενικά μεγάλες μπάντες του πρώτου κύματος του hardcore ότι είναι hyped και λυπαμαι που το λέω αλλά ευθυνεται περισσότερο το ''εναλλακτικό'' ακροατήριο γιαυτό.

γενικά είμαι all for αμερικάνικο hardcore σαν εκκίνηση στο αμερικάνικο indie rock μου και ο τρόπος που προχωράει εποχειακά κρίνεται αν οχι απολύτως πετυχημένος τουλάχιστον ενδιαφέρων σαν ιδέα και ευχάριστος σαν ανάγνωση. απλά οι συγκεκριμένες μπάντες (λιγότερο οι minutemen από τις τρεις) είναι μουσικά hardcore punk και μετά θα βγαίνει ο πανκης να μας πει ότι σε λιγο θα πούμε και τους heresy ΣΤΗΦΑΣΗ και θα χει και δικιο!


μπά,στο πρώτο δεν φταίει σχεδόν καθόλου, (ή μαλλον φταίει ελάχιστα το indie rock ακροατήριο).Στην περίπτωση των Black Flag μιλάμε για μία εξαιρετική μπάντα μέχρι την εποχή Ρόλλινς (ο οποίος ΓΑΜΗΣΕ την μπάντα) και η οποία είχε θεοποιηθεί από τους τότε Αμερικάνους punks (όχι όμως τους Ευρωπαίους,οι οποίοι γελούσαν με τα καραγκιοζιλίκια του Ρολλινς-ε και στην τελική πάντα τα Ευρωπαικα ακούσματα ήταν πολύ πιό σκληρά από τα Αμερικάνικα) και η θεοποίση συνεχίστηκε μέχρι σήμερα, ενώ στην περίπτωση των Minor Threat σημαντικό ρόλο έπαιξε η straight edge κουλτουρα που δημιούργησαν-χωρίς να είναι άσχημη μπάντα σε καμία περίπτωση δεν ήταν Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΜΠΑΝΤΑ.
Γιατί κατα τα άλλα, οι Zero Boys,Toxic Reasons,Naked Raygun από Αμερική είχαν πολύ μεγαλύτερη ποιοτική συνεισφορά (οι Black Flag μετα το my war ειναι αστείοι,οι δε minor threat με ουσιαστικά 2 δίσκους υλικό δεν λένε και κάτι).
Α ναι,και οι Heresy ήταν πολυ περισσότερο hardcore punk στην μουσική,στην νοοτροπία και από τους 2 μαζί,και αυτό αποδείχθηκε με την πάροδο των ετών και την μετέπειτα πορεία τους.Αλλά δεν είχαν ούτε ένα πρησμένο ομορφόπαιδο να το παίζει τρελίτσα και κακία, ούτε έναν intellectual καράφλα.