LokiTricksterGod
11-03-2011, 19:30
η πιο πρόσφατη ταινία του kim-ji woon, τον οποίο τον είχα αγαπήσει στο bittersweet life (ψιλοκλισέ γκαγκστερικό αλλά με καταπληκτικό πρωταγωνιστή και ατμόσφαιρα) και με είχε αφήσει απορημένο στο tale of two sisters (j-horror πολύ μπερδεμένο όπου απ'την πολλή σύγχυση ούτε ανατριχίλα έβγαζε ούτε τίποτα).
εδώ έχει βάλει μαζί τον πρωταγωνιστή του bittersweet life και αυτόν του oldboy και η φάση έχει ως εξής, ο όλντμποη είναι σήριαλ κίλλερ που κομματιάζει τυχαίες γυναίκες, ο άλλος είναι πράκτορας της εθνικής ασφάλειας του οποίου τη γυναίκα μακελεύει ο όλντμποη, οπότε αυτός το παίρνει προσωπικά, ορκίζεται εκδίκηση, και ξεκινάει ένα "σαδιστικό παιχνίδι γάτας και ποντικιού" όπως λένε.
καταρχάς, ήδη θεωρώ ρίσκο να πας να βγάλεις καθαρόαιμη ταινία εκδίκησης λίγο μετά την τριλογία του τσαν-γουκ παρκ, και μάλιστα με τον πρωταγωνιστή μιας εκ των τριών, μου φαίνεται το θέμα είχε καλυφθεί από κάθε πλευρά.
η αισθητική είναι παρόμοια, θεατρική και υπερστυλιζαρισμένη, και το σενάριο γεμάτο τρύπες (εφόσων όλο το σύμπαν της ταινίας περιστρέφεται γύρω από αυτούς τους δύο, και αυτών των δύο τη σχέση εξυπηρετεί), εξαρτάται απ'το πόσο ανεκτικοί είστε στις ευκολίες για να προχωρήσει η πλοκή.
εκεί που προσφέρει κάτι διαφορετικό απ'την τριλογία του παρκ είναι η βία, που εδώ υπάρχει μπόλικη, όχι τόσο σοκαριστική όσο λένε (και δεν έχω εντρυφήσει και στα σπλάττερ γενικά) αλλά συνεχής και ανελέητη, ξύλο με δρεπάνια, πυροσβεστήρες, κομμένοι αχίλλειοι τένοντες, κομμένα κεφάλια, απόλα έχει,
και όλα αυτά βέβαια υπογραμμίζουν το κεντρικό θέμα της ταινίας που είναι το κλασικό όταν κυνηγάς τέρατα γίνεσαι τέρας, εδώ δε γίνεται καμιά τομή, και μάλιστα και η ίδια η ταινία είναι λίγο μπερδεμένη με τη θέση που παίρνει απέναντι σαυτό.
μάλλον είχα περισσότερες προσδοκίες, μπορεί να 'χει "σοβαρά θέματα" η ταινία και σοβαρή επίφαση γενικά αλλά υπάρχει μια b-movie λογική από πίσω που δεν έχω καταλάβει πόσο εσκεμμένη ήταν ή πόσο κολλάει με το υπόλοιπο, επίσης έχει και ένα τελείως αψυχολόγητο τέλος που ήταν το μόνο σημείο του σεναρίου που δε μπόρεσα να δικαιολογήσω.
γενικά δείτε τη άμα γουστάρετε αυτή τη μοντέρνα κορεάτικη αισθητική και το πολύ και βίαιο ξύλο, αλλά χωρίς μεγάλες προσδοκίες.
εδώ έχει βάλει μαζί τον πρωταγωνιστή του bittersweet life και αυτόν του oldboy και η φάση έχει ως εξής, ο όλντμποη είναι σήριαλ κίλλερ που κομματιάζει τυχαίες γυναίκες, ο άλλος είναι πράκτορας της εθνικής ασφάλειας του οποίου τη γυναίκα μακελεύει ο όλντμποη, οπότε αυτός το παίρνει προσωπικά, ορκίζεται εκδίκηση, και ξεκινάει ένα "σαδιστικό παιχνίδι γάτας και ποντικιού" όπως λένε.
καταρχάς, ήδη θεωρώ ρίσκο να πας να βγάλεις καθαρόαιμη ταινία εκδίκησης λίγο μετά την τριλογία του τσαν-γουκ παρκ, και μάλιστα με τον πρωταγωνιστή μιας εκ των τριών, μου φαίνεται το θέμα είχε καλυφθεί από κάθε πλευρά.
η αισθητική είναι παρόμοια, θεατρική και υπερστυλιζαρισμένη, και το σενάριο γεμάτο τρύπες (εφόσων όλο το σύμπαν της ταινίας περιστρέφεται γύρω από αυτούς τους δύο, και αυτών των δύο τη σχέση εξυπηρετεί), εξαρτάται απ'το πόσο ανεκτικοί είστε στις ευκολίες για να προχωρήσει η πλοκή.
εκεί που προσφέρει κάτι διαφορετικό απ'την τριλογία του παρκ είναι η βία, που εδώ υπάρχει μπόλικη, όχι τόσο σοκαριστική όσο λένε (και δεν έχω εντρυφήσει και στα σπλάττερ γενικά) αλλά συνεχής και ανελέητη, ξύλο με δρεπάνια, πυροσβεστήρες, κομμένοι αχίλλειοι τένοντες, κομμένα κεφάλια, απόλα έχει,
και όλα αυτά βέβαια υπογραμμίζουν το κεντρικό θέμα της ταινίας που είναι το κλασικό όταν κυνηγάς τέρατα γίνεσαι τέρας, εδώ δε γίνεται καμιά τομή, και μάλιστα και η ίδια η ταινία είναι λίγο μπερδεμένη με τη θέση που παίρνει απέναντι σαυτό.
μάλλον είχα περισσότερες προσδοκίες, μπορεί να 'χει "σοβαρά θέματα" η ταινία και σοβαρή επίφαση γενικά αλλά υπάρχει μια b-movie λογική από πίσω που δεν έχω καταλάβει πόσο εσκεμμένη ήταν ή πόσο κολλάει με το υπόλοιπο, επίσης έχει και ένα τελείως αψυχολόγητο τέλος που ήταν το μόνο σημείο του σεναρίου που δε μπόρεσα να δικαιολογήσω.
γενικά δείτε τη άμα γουστάρετε αυτή τη μοντέρνα κορεάτικη αισθητική και το πολύ και βίαιο ξύλο, αλλά χωρίς μεγάλες προσδοκίες.