Marillion
23-01-2011, 03:40
http://hhbrady.files.wordpress.com/2010/11/dawnbringer-nucleus-cover.jpg
1. So Much For Sleep 6:00
2. You Know Me 2:50
3. The Devil 6:00
4. Swing Hard 3:27
5. Cataract 3:07
6. Like An Earthquake 5:19
7. All I See 2:52
8. Old Wizard 5:17
9. Pendulum 6:04
Για τους κυρίους μου μίλαγε συνέχεια ο zoonchild όντας σίγουρος ότι θα μ'αρέσουν. Λοιπόν ακούω και μπορώ να πω πως γενικά μ'αρέσουν αλλά σε πρώτη φάση δεν καταλαβαίνω γιατί ήταν τόσο πεπεισμένος ότι θα γούσταρα (τόσο πολύ για μεταλλά με κόβετε ρε αγάπες; :pink: ) και σε δεύτερο βαθμό δεν ξέρω σε ποιους να απευθυνθώ περεταίρω.
Απ'οτι βλέπω παίζουν μέσα κάτι τύποι από nachtmystium και pharaoh (δεν έχω ακούσει ούτε τους μεν, ούτε τους δε) και η μουσική πλασάρεται σαν nwobhm.
Nwobhm δεν είναι σε καμμία περίπτωση αφού αυτοί εδώ προσπαθούν να παίξουν σε πολλά ταμπλώ εχοντας παράλληλα έναν πιο ξεκάθαρο heavy metal αέρα. Και τι εννοώ; Λίγο black metal (πολύ λίγο), λίγο riot, λίγο iron maiden και κάπου κάπου κανένα πιο thrasaristo track για την πολυμορφία.
Αυτό που με μπερδεύει σε μεγάλο βαθμό είναι τα vocals τα οποία απευθύνονται σε μη metal ακροατήρια αφού ούτε ιδιαίτερα δαιδαλώδη και θεατρικά είναι, αλλά ούτε και διακρίνονται από καποιον δυναμισμό. Θα ταλεγα ανευρα αλλά δεν εχω ξεκαθαρίσει μέσα μου αν τα απεχθάνομαι ή τα βρίσκω κατάλληλα άρα οι ακραίοι χαρακτηρισμοί στην άκρη για την ώρα. Λίγο love it or hate it μάλλον. Τέσπα το cataract είναι μεγάλη μπαλάντα και είχα να ακούσω καιρό τέτοια (τις απέφευγα λογικά) και εκεί τα vocals είναι μια χαρά παραδόξως.
Οι κιθάρες είναι μια χαρά. Ωραία ριφφς να δούμε τι substance θα παραμείνει με το πέρασμα των ακροάσεων. Ακούω το νέο slough feg παράλληλα που τους αγαπάω γενικά και αυτοί μπορεί να σε χτυπάνε με το thin lizzικο riff συνέχεια αλλά έχει έναν αέρα διαχρονικοτητας πιθανότατα λόγω πιο εμφανών ΄70ς καταβολών.
Συμπέρασμα :
συμπέρασμα δεν υπάρχει είπαμε είμαστε στην φάση της ζύμωσης ακομα. Θα το μάθετε εν καιρώ. Μπορεί να το ανακαλύψουμε και μαζί. Στον στυλιστικό τομέα παίρνουν άριστα άρα ποστάρω το cover μπας και πιάσουμε κανέναν outsider (σαν εμένα) να μοιραστούμε τις σκέψεις μας.
1. So Much For Sleep 6:00
2. You Know Me 2:50
3. The Devil 6:00
4. Swing Hard 3:27
5. Cataract 3:07
6. Like An Earthquake 5:19
7. All I See 2:52
8. Old Wizard 5:17
9. Pendulum 6:04
Για τους κυρίους μου μίλαγε συνέχεια ο zoonchild όντας σίγουρος ότι θα μ'αρέσουν. Λοιπόν ακούω και μπορώ να πω πως γενικά μ'αρέσουν αλλά σε πρώτη φάση δεν καταλαβαίνω γιατί ήταν τόσο πεπεισμένος ότι θα γούσταρα (τόσο πολύ για μεταλλά με κόβετε ρε αγάπες; :pink: ) και σε δεύτερο βαθμό δεν ξέρω σε ποιους να απευθυνθώ περεταίρω.
Απ'οτι βλέπω παίζουν μέσα κάτι τύποι από nachtmystium και pharaoh (δεν έχω ακούσει ούτε τους μεν, ούτε τους δε) και η μουσική πλασάρεται σαν nwobhm.
Nwobhm δεν είναι σε καμμία περίπτωση αφού αυτοί εδώ προσπαθούν να παίξουν σε πολλά ταμπλώ εχοντας παράλληλα έναν πιο ξεκάθαρο heavy metal αέρα. Και τι εννοώ; Λίγο black metal (πολύ λίγο), λίγο riot, λίγο iron maiden και κάπου κάπου κανένα πιο thrasaristo track για την πολυμορφία.
Αυτό που με μπερδεύει σε μεγάλο βαθμό είναι τα vocals τα οποία απευθύνονται σε μη metal ακροατήρια αφού ούτε ιδιαίτερα δαιδαλώδη και θεατρικά είναι, αλλά ούτε και διακρίνονται από καποιον δυναμισμό. Θα ταλεγα ανευρα αλλά δεν εχω ξεκαθαρίσει μέσα μου αν τα απεχθάνομαι ή τα βρίσκω κατάλληλα άρα οι ακραίοι χαρακτηρισμοί στην άκρη για την ώρα. Λίγο love it or hate it μάλλον. Τέσπα το cataract είναι μεγάλη μπαλάντα και είχα να ακούσω καιρό τέτοια (τις απέφευγα λογικά) και εκεί τα vocals είναι μια χαρά παραδόξως.
Οι κιθάρες είναι μια χαρά. Ωραία ριφφς να δούμε τι substance θα παραμείνει με το πέρασμα των ακροάσεων. Ακούω το νέο slough feg παράλληλα που τους αγαπάω γενικά και αυτοί μπορεί να σε χτυπάνε με το thin lizzικο riff συνέχεια αλλά έχει έναν αέρα διαχρονικοτητας πιθανότατα λόγω πιο εμφανών ΄70ς καταβολών.
Συμπέρασμα :
συμπέρασμα δεν υπάρχει είπαμε είμαστε στην φάση της ζύμωσης ακομα. Θα το μάθετε εν καιρώ. Μπορεί να το ανακαλύψουμε και μαζί. Στον στυλιστικό τομέα παίρνουν άριστα άρα ποστάρω το cover μπας και πιάσουμε κανέναν outsider (σαν εμένα) να μοιραστούμε τις σκέψεις μας.