Biutiful (2010)

[Nodoordonotthereisnotry]

m_OrqZQV8p8

Το trailer μας καθηλώνει, ενώ λόγια για τον Inarritu ή τον Barthem δεν νομίζω πως είναι απαίτητο στην παρούσα φάση να γραφούν. Όταν δούμε την ταινία στην μεγάλη οθόνη θα γράψουμε και καμιά αράδα γι' αυτήν, οπότε κι ερωτώ: ξέρει κανείς αν θα ξεκινήσουν οι προβολές από αύριο (Πέμπτη) 13 Γενάρη; Μέχρι στιγμής δεν βρήκα κάτι στα σχετικά sites, αλλά μπορεί και να περιμένουν μέχρι αύριο για να ανανεώσουν το πρόγραμμά τους (σε κάθε περίπτωση μπορώ και να τους τηλεφωνήσω).

[enitharmon]

όταν ακούω "καλός σύγχρονος ηθοποιός" τις περισσότερες φορές δε μου έρχεται άλλος στο μυαλό από τον bardem

επίσης πείτε από που είναι η μουσική, έχω ξεχάσει

[Nodoordonotthereisnotry]

uEKaMq0_uNQ

[enitharmon]

αναγειασου, χτες το ακουγα, γι'αυτο μου φάνηκε γνωστό

[Parasight]

Τεράστιος ο Inaritu, αλλά δυστυχώς στο Babel επαναλήφθηκε. Το trailer εδώ βέβαια είναι άκρως πωρωτικό (και λόγω Bardem), οπότε θα τιμήσουμε στην πρώτη ευκαιρία.

[casshern]

Ινιαρίτου σαφώς ικανός σκηνοθέτης, μολονότη ανήκω στο τάγμα των σκεπτικιστών σχετικά με την αρτιότ'τα του Αλεξάντρος Πέρρος, ενώ Σαρδάμ Μπαρδέμ Βεστ Ακτορ Στουντιο Εβερ, που όμως έχω να απολαύσω από εποχές καμεό επί του ασόβαρου Κολλάτεραλ, επομένως πιθανότατα θα αποτελέσει την πρώτη επίσκεψη σε σκοτεινή αίθουσα δια το νέο έτος.

[Phantom Duck]

ασόβαρου Κολλάτεραλ

γαμώ την ελευθερία λόγου μου γαμώ.

[Amnesiac.]

Την είδα.

Δεν υπάρχουν λόγια. Τα πάντα είναι ΤΕΛΕΙΑ. Ο Bardem συγκλονιστικός, όλοι συγκλονιστικοί βασικά, δε μπορώ να σκεφτώ τίποτα στην ταινία που να μην είναι τέλειο. Εμένα μου άρεσε πολύ και το Babel αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι ΠΟΛΥ ανώτερο. Γύρισα σπίτι και είδα καπάκι για 80η φορά το 21 grams και νομίζω ότι το Biutiful είναι ισάξιο, αν όχι καλύτερο, για τέτοια επίπεδα μιλάμε. Δε θα γράψω τίποτα για σενάριο κτλ, προτείνω να πάτε χαλαροί στο σινεμά, χωρίς να ξέρετε πολλά και να αφήσετε το ένα σοκ να διαδέχεται το άλλο.

Μη τη χάσετε για κανένα λόγο.

Υ.Γ. γελάω με κριτική αναγνώστη στο αθηνόραμα που το βαθμολόγησε με 0 ή κάτι τέτοιο με τη δικαιολογία "πολύ σκληρή ταινία...μας χάλασε τη διάθεση".

[Custom User]

Όντως γάμησε. Ο Μπαρδέμ όλα τα λεφτά, τι να λέμε, ανατριχιαστικός.
Μοναδική ένσταση ότι καθόλη τη διάρκεια της ταινίας περίμενα ότι είχε κάτι συγκεκριμένο να πει. Περίμενα συνεχώς ένα τέλος που να δώσει ένα κάποιο νόημα στον όλο ζόφο και την κλειστοφοβική κατρακύλα δίχως σταματημό. Τελικά δεν υπήρξε τίποτα τέτοιο. Ούτε κάτι άλλο. Δεν υπήρξε τίποτα και αυτό μπορεί να ερμηνευτεί με 2 τρόπους: α)δεν είχε κάτι να πει -δεν είναι κακό- β)ήταν αυτοσκοπός του να μην υπάρχει τίποτα στο τέλος για να είναι όσο πιο fml για το fml και όσο λιγότερο χολυγουντ γίνεται. Και πολλές φορές το β) είναι η δικαιολογία για το α). Εν πάση περιπτώσει, ίσως φταίει που διαφωνώ ιδεολογικά με την "απαισιοδοξία" και που πιστεύω ότι τα πάντα αποκτούν νόημα από το τέλος τους. Βέβαια, Ιναρίτου βλέπεις...

Όπως και να' χει, ταινιάρα από πολλές απόψεις.

[BURNIN AMBITION]

ο ιναριτου ειναι οντως θεος. αγαπημενος. θα με βρισετε για τον μπαρδεμ αλλα εχω αρχισει και ξενερωνω. ισως επειδη εχει μαζευτει τρελο χαιπ γυρω απο το ονομα του, πλεον στο μυαλο μου τον εχω λιγο σα συνωνυμο του μαιντανου. βεβαια θα οθυ πειτε οτι στους μελλοθανατους ηταν απιστευτος (ενταξει ειναι ακι η ταινια που τον ανεδειξε) αλλα οι μελλοθανατοι ηταν μαλακια (δευτερη μουτζα εδω ε?) τεσπα περι ορεξεως στιμρολερ ασολτ

[jack the ripper]

σημερα το δα..εξαιρετικο...μπαρδεμ τεραστια ερμηνεια

[Daffy]

ama paizei kana aksiosevasto torrent,pm me,thanks

[Kelldorain]

To Amores Perros το 'χα λατρέψει, το 21 Grams μ'άρεσε αρκετά, στο Babel η κλασσική φόρμουλα άρχισε να γίνεται επαναλαμβανόμενη και λίγο πιο "διδακτική" απ'ότι έπρεπε αλλά και πάλι έκλεινε ωραία την τριλογία. Τώρα χωρίς Αριάγκα πλέον περίμενα κάτι παρόμοιο χωρίς πολύπλοκο σενάριο, αλλά μου φάνηκε εντελώς εκβιαστικό, με τραβηγμένη διάρκεια και με τα ίδια θέματα να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Ο Μπαρδέμ παίζει όντως α-πι-στευ-τα, τεράστια ερμηνεία, αλλά μόνος του δεν μπορεί να το σώσει. Γενικά απογοητεύτηκα, είναι καιρός ο Ιναρίτου να κάνει κάτι διαφορετικό.

Daffy, μόνο από κάμερα προς το παρόν νομίζω.

[pixies]

το ειδα χτες (σινεμα στη Δαφνη που καθε Τεταρτη εχει 2 ατομα/ενα εισητηριο κ βγαινει 4 ο καθεις, να πατε λεει.)
Μου γαμησε την ψυχολογια, απο ενα σημειο κ μετα ειχα λιωσει στο κλαμα.. νομιζω μεγαλωνω.. :-|
αψογο εν γενει...

[pixies]

αυτο το σινεμα http://entertainment.in.gr/html/ent/861/ent.32861.asp
ατλαντις, ειναι πολυ κοντα στο μετρο.
Τεταρτες μονο ε!
(Χ το ινμποξ σου ειναι τιγκα)

[LokiTricksterGod]

πόσο oscar material να χωρέσεις σε μια ταινία; μετράμε καρκίνο, μετανάστες, νεκρούς μετανάστες, bipolar γυναίκα, κακοποίηση παιδιού, διεφθαρμένους μπάτσους, όλα μέσα, πάρτα, και έναν πρωταγωνιστή που είναι εγγυημένο πως ό,τι χειρότερο γίνεται να του συμβεί, θα του συμβεί.

γενικά αδικαιολόγητα μεγάλη διάρκεια και αναποφάσιστο φόκους (με τι να πρωτοασχοληθείς; με την εργατιά ή με τα προσωπικά δράματα; και ήταν και μπόλικα γαμώτο)

αλλά επειδή δεν έγινε σε τελείως χολυγουντιανά πλαίσια (αν και με τέτοιους όρους παίζει κατά κύριο λόγο) δεν μου φάνηκε ποτέ κακό κακό, είχε και πολύ ωραίες στιγμές (το κυνήγι των μαύρων απ'τους μπάτσους πχ)
απλά τόσο μπουκωμένο που δε μπόρεσα να ταυτιστώ ή να συγκινηθώ ιδιαίτερα.

μπαρδέμ εκπληκτικός, και γενικά μάλλον θα το φάει το όσκαρ απ'την κυνοδοντάρα.

[Tyler_Durden]

Πολύ "ωραία" ταινία, που κατά τη διάρκειά της, δημιουργεί μια σειρά εικόνων που καλό είναι να τις έχουμε που και που κατα νου, γιατί καμιά φορά δεν είναι και τόσο μακριά μας όσο νομίζουμε. Τώρα όντως, βέβαια, καθώς περνάει η ώρα από το τέλος της, μπορεί να πει κανείς οτι παραήταν "μπουκωμένη" από τις "ομορφιές" του Ινιαρίτου. Ωστόσο, όσο βάθος χάνει η κάθε μια από αυτές ξεχωριστά, τόσο περισσότερη "υφή" προσθέτει στο γενικότερο συμφραζόμενο. Από μερικές κριτικές που διάβασα, πέτυχα την επανάληψη της έκφρασης "συναισθηματικός εκβιασμός". Δεν ξέρω κατά πόσο στέκει κάτι τέτοιο. Επίσης αυτή η "μιζερολαγνεία" του Ινιαρίτου εμένα δεν με χαλάει ούτε την βλέπω ως προβλέψιμη. Στην καλύτερη είναι ένα ωραίο ηλεκτροσοκ συνείδησης, και στην χειρότερη ενα ωραιότατο μέσο για να παραχθούν ηλίθιες, μα απολαυστικές κριτικές σαν αυτή που συνάντησε ο Amnesiac στο Αθηνόραμα.Κι αν στην πρώτη περίπτωση η όποια "συνείδηση" μπορεί να ξεφουσκώσει μετά από κανα 2ωρο, η χαιρεκακία που προσφέρεται στην δεύτερη περίπτωση, από τις εκφράσεις "χαλασμένης βραδιάς" στα μάτια του ανυποψίαστου χαζοχαρούμενου μπουχέσα, είναι ανεκτίμητη.

[ikonoklast]

Μήπως εννοείς "ηλεκτροσοκ συνείδησης";

[Harbinger of Death]

Την είδα σε δύο δόσεις και την τελείωσα μόλις. Πολλά έδειχνε, πανέμορφη και με πολύ γαμάτες ερμηνείες, αλλά δεν στάθηκε σε κανένα από αυτά που έδειχνε. Οι καταστάσεις που παρουσίαζε πάντως ήταν ενδιαφέρουσες.

Γενικά μάλλον κι εγώ περίμενα το ίδιο με το σπόιλερ του Κάστομ Γιούζερ και δε συγκλονίστηκα, αλλά ήταν ένα-ακόμα-αισθητικό-θαύμα.

Μπαρδέμ μεγάλος. Αυτά.

Α, κι ας εξηγήσει κάποιος τι ήταν η σκηνή στα χιόνια. Ο γιος του;