Μαρίκα Παπαγκίκα

[carheart]

Πάρτε αυτό :


Η Μαρίκα Παπαγκίκα γεννήθηκε στην Κω την 1η Σεπτεμβρίου του 1890. Μετά από λίγα χρόνια η οικογένεια της μετανάστευσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου και η Μαρίκα τραγουδά σε νυχτερινά κέντρα των ελληνικών αποικιών. Το 1915 ξαναβρίσκουμε τα στοιχεία της στην Νέα Υόρκη όπου διαμένει μαζί με τον άντρα της Κώστα Παπαγκίκα (σαντούρι) και εργάζονται σε νυχτερινά κέντρα. Το 1918 ιδρύουν την Victor Record Company, όπου και ηχογραφούν έναν μεγάλο αριθμό τραγουδιών. Από τα χρήματα των πωλήσεων, αλλά και από τις περιοδίες που έκαναν ανοίγουν το 1925 το πρώτο καφέ αμαν της Νέας Υόρκης με την ονομασία “Της Μαρίκας”. Την εποχή αυτή ίσχυε και η ποτοαπαγόρευση, και το μαγαζί τους ήταν και παράνομο ποτοπωλείο. Με την οικονομική κρίση του 1929 έχασαν τα πάντα, και εκεί σταμάτησε και η δισκογραφική καριέρα της. Πεθαίνει το 1943.

Η Μαρίκα Παπαγκίκα διακρινόταν για το πλούσιο ρεπερτόριο της, από ελαφρά, δημοτικά, ευρωπαικά μέχρι ρεμπέτικα τραγούδια, αλλά κυρίως για το Σμυρνέικο ύφος με το οποίο τραγουδούσε. Ήταν μια γυναίκα δραστήρια, μαχητική και διεκδικητική με δυναμικότατο χαρακτήρα. Θεωρείται από τις κυριότερες εκπροσώπους του ρεμπέτικου και σμυρνέικου τραγουδιού.

Δεν υπήρξε στην εποχή της καμία αναφορά για αυτήν ούτε στον Ελληνικό, αλλά ούτε και στον Ελληνοαμερικάνικο τύπο, καθώς τα καφέ-αμαν θεωρούνταν από κάποιους προσβολή και “πληγή” για την Ελλάδα και οτι εμπόδιζαν την καλή αποδοχή των Ελλήνων στην Αμερική…

..το οποίο είναι ένα ιστορικό γεγονός. Πάρτε τραγούδια σαν το "Μανάκι Μου" και ρωτήστε τις γιαγιάδες σας τι απαγορευόταν να ακούνε όταν ήταν παιδούλες. Πάρτε την αντιδραστική κουλτούρα του ρεμπέτικου όπως άνθισε στην Ελλάδα ή και σε άλλες χώρες από Έλληνες μετανάστες. Πάρτε τα όλα αυτά, πάρτε και δγυο χάπια, κόφτε τα βινύλιο (φυσικά), βάλτε τους αυτό το εξώφυλλο :

http://www.vassiliskaridisblog.com/blog/wp-content/uploads/2010/10/Marika-Papagika-cover.png

, στη συνέχεια βάλτε αυτόν τον τίτλο : "The Further the Flame the Worse It Burns Me" (δεν είναι Heaven Shall Burn, είναι Marika Papagika)

..και στείλτε το καρφωτό στην Καρύτση και στα εναλλακτικά δισκοπωλεία το 2010.

Το thread λέγεται αλλιώς "η σιχαμένη αναβίωση του ρεμπέτικου, σαν να αφορούσε τους αναγνώστες της LiFo".

Το κουστουμάκι του Boy έχει φίλους, οι These New Puritans έγιναν συγκρότημα, η Μαρίκα Παπαγκίκα κόβει LP (δείτε εξώφυλλο ρε πούστη μου) το 2010. Και η Νεολαία Αλέξη τρίβει τα χέρια της.

Η Μαρίκα Παπαγκίκα πέθανε το 1943.

(έτσι και δω tag "banner tora!! lol!!"....)

[12 stars circle your brow]

χαχαχαχα, καρχαρτ και μαρικα παπαγκίκα, έχουμε ξεφύγει.

[carheart]

και επειδή παντού υπάρχουν οι απαραίτητοι ηλίθιοι, κανένα πρόβλημα δεν έχω με το ρεμπέτικο τραγούδι σαν ρεύμα, κίνημα και μουσική προτίμηση.

απλά με ενοχλεί η Maria Papagika με logo Flaming Lips και τίτλο Heaven Shall Burn, εβδομήντα χρόνια μετά τον θάνατό της, πακεταρισμένο και εκσυγχρονισμένο για την εντελώς συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα στην οποία απευθύνεται.

[Shirime]

το πρόβλημά σου λοιπόν είναι i) στο "The Further the Flame the Worse It Burns Me", ii) στην Παπαγκίκα μετά το 1934, iii) στο ότι στα πρήζουν με Παπαγκίκα οι άνθρωποι που δεν είχαν σχέση με ρεμπέτικο και δαγκώνεσαι (συμβαίνει επίσης για τον Βαμβακάρη από τους αριστεριστές μαααν) ή iv) όλα τα παραπάνω;

[Tonosalata]

άντε σε λίγο καιρό στην συλλογή μας και ta apagorevmena remixes

[carheart]

έδωσα πινκ, αλλά το πρόβλημά μου είναι η με το ζόρι indie-οποίηση ενός πράγματος που είναι αναμφίβολα κάτι_άλλο.

μόλις πρωτοείδα το εξώφυλλο σε ένα δισκάδικο, και αγνοώντας πλήρως ποιά είναι η Μαρίκα Παπαγκίκα, αμέσως σκέφτηκα πως "α να η νέα Μόνικα ή μια φίλη της".

[kontan]

η νέα Μόνικα δε θα έβγαινε ποτέ με τετοιο όνομα. για λόγους μάρκετινγκ κ μόνο το λεω ε

η "με το ζόρι indie-οποίηση" που φαίνεται κ σε ενοχλεί;

edit: όσο την ακούω στο youtube μια χαρά μου φαινεται. δε ξέρω εάν εχει original εκτελέσεις ή ξεσκισμένα remix η κυκλοφορία που λες. Εαν εχει τα δεύτερα ξερνάω καμήλες - (c) Νανά Σταμάτη.

edit 2: ποια εταιρια το έβγαλε; δε μπορω να βρω καμια πληροφορία

[Tonosalata]

η "με το ζόρι indie-οποίηση" που φαίνεται κ σε ενοχλεί;

http://www.vassiliskaridisblog.com/blog/wp-content/uploads/2010/10/Marika-Papagika-cover.png

[kontan]

Έχω ένα ΚΑΡΟ παραδείγματα εξίσου κάκιστων κ άστοχων εξωφυλλων απο τη μία άκρη της μουσικης μέχρι την άλλη. Δε μου λέει κάτι περι indie-οποίησης ένα εξώφυλλο κ μόνο. Ούτε ένας τίτλος. Ούτε ένα λογότυπο. Ούτε όλα αυτα σε συνδιασμό. Το marketing δεν ειναι που κάνει κατι hype κ να συζητιέται από τους πιο "in" indie κύκλους; Εκτός κ εάν έχει σπρωχτεί/προβληθεί (δλ χωθούν χρήματα) σε ανάλογα έντυπα (ονόματα δε λέμε οικογένιες δε θήγουμε) τα οποία με τη σειρά τους το εκθιάζουν, όπως τοσα χρόνια κάνουν για τις κατα καιρους απαράδεκτες μετριότητες που έχουν ξεραστεί απο πολλους κ διάφορους (ονόματα δε λέμε οικογένιες δε θήγουμε)

edit: το τελευταίο sonik έχει άρθρο σχετικα με το μπλακ μεταλ κ λεει οτι ειναι "in" στους indie κύκλους να συζητάται ο Burzum. έχει αποθεωθει απο άπαντες (μέχρι πιτσφορκ κ άλλη αναλογη σαρα κ μαρα) επίσης. το Belus πούλησε όσο πούλησε κ πιάνει κ τα γνωστά νούμερα στο ebay. Αυτό τον κάνει indie;

[Shirime]

+ ας προσθέσουμε σε όλα αυτά το γεγονός πως ο δίσκος βγήκε όπως βγήκε από την Mississipi Record:


"The label has begun to catch the attention of collectors by bringing to light obscurities from lands stretching from Thailand to North America to Africa with releases limited to only 1,000 copies.

περί του "με το ζόρι indie-οποίηση" μπορούμε να πιάσουμε τις επανεκδόσεις των Metro Decay. Εκεί έχει ζουμί το πράμα.

[Nasum]

Το μόνο που λείπει από το παραπάνω πακέτο είναι ένα ένθετο με προσωπικές χειρόγραφες σημειώσεις της καλλιτέχνιδας.

"Αυτές,αυτές οι λέξεις της ελευθερίας,ένα κληροδότημα..Ποτέ τους να μην σιωπήσουν!
Το όπλο που φοβούνται,το όπλο που φοβούνται!
Αυτά τα τραγούδια εγώ θα τραγουδήσω,αυτά τα τραγούδια!
Έριξε πίσω την προστυχιά!Πίσω από εκεί που ήρθε!"

[carheart]

edit: το τελευταίο sonik έχει άρθρο σχετικα με το μπλακ μεταλ κ λεει οτι ειναι "in" στους indie κύκλους να συζητάται ο Burzum. έχει αποθεωθει απο άπαντες (μέχρι πιτσφορκ κ άλλη αναλογη σαρα κ μαρα) επίσης. το Belus πούλησε όσο πούλησε κ πιάνει κ τα γνωστά νούμερα στο ebay. Αυτό τον κάνει indie;

Καθόλου δύσκολο να εξηγηθεί. Και ο τελευταίος μπλακμέταλος που δίνει respect στον Vikernes αναγνωρίζει πως με όσα έκανε, υπήρξε ο βασικός υπαίτιος της -και καλά- όλης indie προσέγγισης στο bm. Το hype είναι ύπουλος αντίπαλος. Δες σε πόσες φετινές λίστες παίζει το Belus και θα δεις πως ο ισχυρισμός είναι σωστός. Στις περισσότερες από αυτές θα βρεις επίσης Το Κουστουμάκι. Αλλά ο Βίκερνες έχει δικό του θρεντ! Έβγαλε και τον δίσκο της χρονιάς επίσης, αλλά στο δικό του θρεντ αυτά.

[carheart]

+ ας προσθέσουμε σε όλα αυτά το γεγονός πως ο δίσκος βγήκε όπως βγήκε από την Mississipi Record:


"The label has begun to catch the attention of collectors by bringing to light obscurities from lands stretching from Thailand to North America to Africa with releases limited to only 1,000 copies.

περί του "με το ζόρι indie-οποίηση" μπορούμε να πιάσουμε τις επανεκδόσεις των Metro Decay. Εκεί έχει ζουμί το πράμα.

Αυτές άστες. Σέρνουν Μεγάλο στόρι από πίσω. Και μερικές πολύ άσχημες ιστορίες. Δεν είναι της παρούσης όμως.

[kontan]

παραδειγμα για να καταλαβω την "indie-οποίηση" έφερα. νομίζω πως προς τα κει θα πάει η κουβέντα (ή θα τη πάω εστω :P) οπότε κ το συνεχίζω.

Το hype ποιανου ειναι ο ύπουλος αντίπαλος; Τι ορίζει το "indie" τη σήμερον ημέρα?

[stam and the witches]

Εγώ θέλω Μαρίκα Παπαγκίκα παντού. Θέλω να ακούγεται έξω (από την Ελλάδα), να την επανεκδίδουν ξένες εταιρίες, να φτάνει ρε παιδί μου σε ξένα αυτιά που δε θα το βρισκαν αλλιώς. Σε μικρούς κύκλους μπορούν να συμβαίνουν πολλά. Πχ, οι μπλακμέταλλοι και οι συνθ-ποπς όλου του κόσμου είναι μικροί κύκλοι, μπορούν να ορίζουν και να ορίζονται από καταστάσεις και hype, αλλά η Ιστορία τους καταγράφει στο τέλος ως κάτι, και μετά πάμε γι άλλα.

Η Kalan και η Ada Records στην Τουρκία κάνει πάνω κάτω το ίδιο. Μαζεύουν παλιές ηχογραφήσεις-πολιτισμικά ντοκουμέντα και τα δίνουν στο λαό. Δεν ξέρω τι γίνεται στα μπαράκια της Ιστικλάλ και στ'αρχίδια μου κιόλας, έχω ακούσει ότι η Kalan είναι το νέο trend, όμως έγω είμαι κάτοικος Αθηνών και θέλω αυτό που μου αρέσει και το θέλω τώρα.

[phthoggon]

ο παραλληλισμός μαρία παπαγκίκα και belus είναι ενδιαφέρων επειδή πιστεύω ότι και τα δύο προτιμούνται κυρίως για άλλους λόγους από τη μουσική τους, η μαρία (της επανέκδοσης) είναι το παλιό, το μυστηριώδες, το απαγορευμένο, το κάτι σημαντικό που κανένας δεν άκουσε τότε και τώρα έχεις την ευκαιρία εσύ. Για περισσότερο φαντασιακά πράγματα ή/και με κοινωνικό/subcultural έρεισμα δηλαδή που όταν δεν υπάρχει ουσία δεν αντέχουν και πολύ στο πέρασμα του χρόνου, αυτός είναι ο ορισμός του hype, έτσι? Το Belus είναι σκατά και είναι κατά βάση επιμεταλλωμένη ποπ μουσική, για αυτό αρέσει στους indie κύκλους! Να τους δω όλους αυτούς με Nightbringer και Blut Aus Nord τι θα μας λέγανε!

[Shirime]

επίσης, για να σταματήσει κι αυτό το πιπίλισμα της καραμέλας, δεν ξέρω σε ποιον indie τυπάκο αρέσει πια το Belus. Η αποδοχή του Belus από τους indie? hipster? όπως θέλετε πείτε το τύπους είναι αυτή:


http://www.youtube.com/watch?v=QNRGDeXpnvU

παπαρολογία και φασεϊσμός δηλαδή (τον ενοχλεί η επανάληψη go figure)

όλοι αυτοί οι τύποι αφορμή έψαχναν για να μιλήσουν για Burzum, και το Belus ήταν αυτό ακριβώς: χωρίς να τους ενδιαφέρει ΤΙ ακούγεται στο Belus, μιλάνε γι αυτό, επειδή απλά κυκλοφόρησε όσο το BM είναι in. Γίνεται να μιλάς για black metal και να μη μιλάς για Burzum άλλωστε; Αν θέλετε ντε και καλά να βρείτε που οφείλεται αυτό:

http://i47.tinypic.com/1zgvz90.jpg

μάλλον πρέπει να κοιτάξετε στον κάθε Peter Beste, στον κάθε Fenriz στον κάθε Xasthur, στον κάθε O' Malley, στον κάθε Aaron Turner, στον κάθε Bartlett και επιπροσθέτως στον καθένα που θεώρησε πως το να περιφέρει και να προφέρει ένα "Black Metal" είναι το απόλυτο διαπιστευτήριο trveίλας (είχαν γραφτεί 1-2 χρόνια πριν κάτι σεντόνια για το heavy metal ως το "νέο cool" που ταιριάζουν μια χαρά στην κουβέντα αυτή). Όλοι αυτοί έκαναν το "black metal" οικείο και ακίνδυνο κι έδωσαν αφορμή όχι για την απομυθοποίηση/απενοχοποίηση, αλλά για την εμπορευματοποίηση αυτού που λέτε Black Metal - και όπως φαίνεται μια χαρά τα δημιούργησαν τα τερατάκια τους.

http://userserve-ak.last.fm/serve/500/40402843/Cobalt+lol.png

[KoiliaSamprela]

Αγαπητέ καρχαρτ
Δίνω ένα δίκιο εν μέρη στον συλλογισμό σου , αλλά επί της ουσίας διαφωνώ.
Δεν έχει σημασία ποιος ακούει σήμερα το "απαγορευμένο ρεμπέτικο". Άλλωστε πριν 20-25 χρόνια το κάθε χασικλάκι (που ήταν και εκτός τρέντ) ανακάλυπτε τα ρεμπέτικα και την ρέγκε , "την πίνω, την πίνουν , μου κάνει".

Καλώς η κακός τα πάντα κάποια στιγμή παίρνουν την δόση της δημοσιότητας που τους αναλογεί , και η αγέλη ορμάει. Τώρα εγώ από αυτό κρατάω τα θετικά , περισσότερη προβολή , κανένα live στην γειτονία μας, καλύτερες διανομές :).

όταν με το καλό ξεφουσκώσει η μόδα όσους πραγματικά τους ακούμπησε το "αντικείμενο" θα συνεχίσουν ... οι άλλοι θα προχωρήσουν στην επόμενη μόδα , και the life goes on.

[The Gray Fox]

Θυμάμαι πως κάποτε ο Jeff Mangum (Neutral Milk Hotel) έβαζε Μαρίκα Παπαγκίκα στην εκπομπή του. Από εκεί την έμαθα (ντροπή μου, ξέρω).

[Comte de Saint-Germain]

Ο παραλληλισμός με τον Burzum είναι άστοχος. Μιλάμε για έναν καλλιτέχνη που (κατα τη γνώμη μου) εξακολουθεί να βγάζει πολύ καλούς δίσκους και -ανεξάρητα από αυτό- πάντα προσπαθούσε να προκαλέσει για να τραβήξει τα μάτια της δημοσιότητας. Παρόλα αυτά σας σταμάτησε αυτό να ακούσετε (αφήστε το belus) το filosofem και να το λατρέψετε; Δεν ήταν ποζεράς και δήθεν και προκλητικός από τότε; Ή δεν ακούσατε, στο ίδιο κλίμα, το grand declaration of war παρότι ο maniac έβγαινε με γουρουνοκεφαλές και λοιπές πίπες; Μη μου πείτε ότι κι αυτά δεν είναι ποζεριές. Παρατήσατε τους Sunn 0))) επειδή φοράνε κελεμπίες;

Αλλά δεν μιλάμε για την ίδια κατάσταση εδώ. Αναφερόμαστε σε μια καλλιτέχνιδα πολύ παλιά και ψιλοάγνωστη, η οποία απλώς έχει μια κατάλληλη περσόνα για να την εκμεταλλευτεί ένας ψωλομουσικοπαραγωγός, να την προμοτάρουν 5 hipster-εφημερίδες και περιοδικά και να δημιουργήσουν ένα νέο trend. Ο σκοπός είναι 100% εμπορικός, καθώς στην συγκεκριμένη promotion δεν είναι ότι εμπεριέχεται ο καλλιτέχνης ώστε να πεις "οκ, είναι γαματός/η, είναι και τίγκα βλήμα και επιδειξιομανής, αλλα του το συγχωρώ". 10 μαλάκες ξεκινούν την εμπορευματοποίηση μιας ακόμη παλιότερης κουλτούρας επειδή δεν έχουν κάτι άλλο για να θησαυρίσουν. Γιατί αυτά τα άλμπουμ δεν έβγαιναν το 1980-85 που ήταν στα χάι του το neofolk, υπήρχε ολόκληρο κίνημα και θα ήταν καταπληκτικό να κυκλοφορούν τέτοια ακούσματα; Το πρόβλημα δεν είναι ότι κυκλοφόρησε ο δίσκος, αν όντως έχει μόνο αυθεντικά κομμάτια μέσα και δεν έχουν πάρει να κάνουν σκατοριμίξ. Το πρόβλημα είναι ότι σε 2 μήνες από τώρα ο κάθε νεοχίππις θα έρχεται να μας πρήζει για την καλλιτεχνική αξία της Μαρίκας, την οποία θα ακούει σαν να ακούει Βίσση, μόνο που αυτή πλέον είναι "οφφ". Έχει να κάνει με την απαξίωση που υφίσταται αυτός ο δίσκος με την συγκεκριμένη προβολή.

[carheart]

Το Belus είναι σκατά και είναι κατά βάση επιμεταλλωμένη ποπ μουσική, για αυτό αρέσει στους indie κύκλους! Να τους δω όλους αυτούς με Nightbringer και Blut Aus Nord τι θα μας λέγανε!

Καταρχάς "όλοι αυτοί" δεν έχουν ιερό και όσιο και είναι ικανοί να τους αρέσει οτιδήποτε θα τους κάνει να φανούν λίγο πιο μάγκες. Αν αρχίσεις να βλέπεις οπαδούς Μ.Hulot με μπλουζάκια Masonna μην τρομάξεις, θα είναι απλά η επόμενη μουσικοφάση/κολλεξιόν τους. Όσο για το νέο LP της Παπαγκίκα, οκ. Μαγκιά. Απλά αν ήταν σε χρυσή κασσετίνα "τα απαγορευμένα της αμερικής" στο ελληνικό section δίπλα στις μεγάλες επιτυχίες του Μανώλη Αγγελόπουλου, πιστεύω θα είχε ένα αρκετά πιο μικρό (και πιστό, ειλικρινές) fanbase από ό,τι τώρα, που ξαναλέω, της κυκλοφόρησαν μια "κανονικοποιημένη" κυκλοφορία στα standarts των τύπων που θα αγοράσουν βινύλιο Παπαγκίκα από το θρισίξτι και θα τρέξουν...να το συζητήσουν. Και όχι σε όσων θα την ήξεραν έτσι και αλλιώς, από τις γιαγιάδες τους, από την εκπομπή των Neutral Milk Hotel ή από οπουδήποτε πιο_νορμάλ στην τελική. Το ότι οι hipsters άρχισαν ξαφνικά (ξαφνικά; όχι και ξαφνικά) να φοράνε μπλουζάκια Burzum είναι ένα αστείο γεγονός που δεν με σοκάρει, και υπαίτιος είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ο ίδιος ο Βίκερνες, καθώς δεν είναι τυχαίο που όλο αυτό το πουσταριό εκεί έξω φοράει μπλουζάκια Burzum και όχι Mayhem ας πούμε. Φταίνε και οι ομάλλευ'ς, αλλά για το φαινόμενο Burzum "ευθύνεται" ο Βάργκ. Θυμάστε το χαμογελάκι που ρίχνει όταν του ανακοινώνεται η ποινή; Σα να ψηνόταν να μπει μέσα. Όσο για το γεγονός πως το Belus είναι επιμεταλλωμένη ποπ μουσική, είναι ένα αστείο σχόλιο που δεν το πολυπερίμενα, και νιώθω πως είναι λίγο αντίδραση στην αντίδραση. Τι πάει να πει "επιμεταλλωμένη pop", τι είναι "pop" και αναρωτήσου αν είναι τυχαίο που ένα Belus δεν αρέσει σε τεράστιο μέρος της black metal σκηνής.

[Krux]

μια χαρά τα λέει ο the needle drop πάντως.

[H.]

*standards

[carheart]

λολ

[nikolasfluxus]

κάπου εδώ να πούμε οτι το θρεντ είναι παρόμοιο με το καταπληκτικό θρεντ Κρουξ για το live Αrchive.

[nothingman]

εγώ ήθελα εδώ και καιρό να θίξω ένα ανάλογο ζήτημα με αφορμή μια τεράστια συνέντευξη του Omar Souleyman στο Wire πριν κανα χρόνο, γεγονός που μου φάνηκε κάπως αστείο γιατί θυμάμαι φανταζόμουν ότι έτσι όπως το πάνε σε λίγο καιρό θα έπαιζε στο Primavera και τελικώς κοντά έπεσα (www.youtube.com/watch?v=ZkZRVnrhITg). ασφαλώς έμεινα στη σκέψη, έγραψα το μισό κείμενο και δεν το έστειλα γράμμα στα παιδιά του sdm να το δημοσιεύσουν, με τον καιρό θυμήθηκα και τον Ψαραντώνη στο atp και τέλος πάντων ναι.
έχει τη φάση του βέβαια γιατί μήνες πριν τον δω στο wire έτυχε και ήμανε σε τραπέζι ενός γείτονα Σύριου, καλό παιδί και φοβερά φαγητά το θυμάμαι, όπου μου έλεγε για τον Omar, έβαλε να ακούσω κιόλας και μου είχε μείνει η κάπως γραφική εικόνα του στο μυαλό και γκντουν μου ήρθε αμέσως στο μυαλό όταν άνοιξα εκείνο το τεύχος.
δεν έχουν τόση σημασία αυτά που γράφω βέβαια, η κυραΜαρίκα ψόφησε και δε θα παίξει σε ένα κάποιο Σοναρ τώρα κοντά.
btw, του Σταμ δεν του άρεσε αυτός; Σταμ διάβασε (http://arabicpress.wordpress.com/2009/07/26/omar-souleymans-rise-to-indie-hipster-semifame/).


το ξαναδιαβάζω τώρα, φοβερά άκυρο και άσχετο ποστ αλλά άλλαξα άβαταρ και το καινούριο ΓΑΜΑΕΙ και θέλησα να σας επιστήσω την προσοχή.

[Reject]

http://i.ytimg.com/vi/KfxepqH87oI/0.jpg

http://1.bp.blogspot.com/_KCuHoU9QBUU/S_eJyrVlhkI/AAAAAAAAirc/q4FO6eb2YP8/s1600/3.jpg

[carheart]

κάπου εδώ να πούμε οτι το θρεντ είναι παρόμοιο με το καταπληκτικό θρεντ Κρουξ για το live Αrchive.

Να το πείτε βρε παιδιά, εγώ θα σας το απαγορέψω;

καλή καρδιά να έχουμε χρονιάρες μέρες!

[wom]

Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα να γουστάρω και pop και Belus πάντως, κάθε βδομάδα παίζει άνετα.

Τώρα μαρίκα δεν με ψήνει αλλά ακούω Γιάννη Παλαιολόγου στο youtube συνεχώς!

[stam and the witches]

Αλλά δεν μιλάμε για την ίδια κατάσταση εδώ. Αναφερόμαστε σε μια καλλιτέχνιδα πολύ παλιά και ψιλοάγνωστη, η οποία απλώς έχει μια κατάλληλη περσόνα για να την εκμεταλλευτεί ένας ψωλομουσικοπαραγωγός, να την προμοτάρουν 5 hipster-εφημερίδες και περιοδικά και να δημιουργήσουν ένα νέο trend. Ο σκοπός είναι 100% εμπορικός, καθώς στην συγκεκριμένη promotion δεν είναι ότι εμπεριέχεται ο καλλιτέχνης ώστε να πεις "οκ, είναι γαματός/η, είναι και τίγκα βλήμα και επιδειξιομανής, αλλα του το συγχωρώ". 10 μαλάκες ξεκινούν την εμπορευματοποίηση μιας ακόμη παλιότερης κουλτούρας επειδή δεν έχουν κάτι άλλο για να θησαυρίσουν. Γιατί αυτά τα άλμπουμ δεν έβγαιναν το 1980-85 που ήταν στα χάι του το neofolk, υπήρχε ολόκληρο κίνημα και θα ήταν καταπληκτικό να κυκλοφορούν τέτοια ακούσματα; Το πρόβλημα δεν είναι ότι κυκλοφόρησε ο δίσκος, αν όντως έχει μόνο αυθεντικά κομμάτια μέσα και δεν έχουν πάρει να κάνουν σκατοριμίξ. Το πρόβλημα είναι ότι σε 2 μήνες από τώρα ο κάθε νεοχίππις θα έρχεται να μας πρήζει για την καλλιτεχνική αξία της Μαρίκας, την οποία θα ακούει σαν να ακούει Βίσση, μόνο που αυτή πλέον είναι "οφφ". Έχει να κάνει με την απαξίωση που υφίσταται αυτός ο δίσκος με την συγκεκριμένη προβολή.

Ναι, αλλά ποιο είναι το πρόβλημα σε όλα αυτά; Το θέτεις ακόμα χειρότερα από τον καρχαρτ, ο οποίος απ'ότι κατάλαβα απλά σκαλώνει στην αισθητική της προώθησης του όλου πακέτου. Τι είναι αυτό που ζητάς; Να έβγαινε ο δίσκος το 80; Δε βγήκε, τι να κάνουμε; Να πεταχτει στην πυρά γιατί είναι προϊόν παλιάς κουλτούρας;

Και τώρα, μα την παναγία και με την καρδιά στο χέρι, αν έρθει κάποιος νεοχίππης (πώς λέμε θολοκουλτουριάρηδες ψευτοαριστεροί; ο καλύτερος όρος άμυνας πιστεύω) να σου μιλήσει για τη Μαρίκα Παπαγκίκα, γιατί θα νοιώσεις άσχημα; Επειδή έλιωνες τα σμυρναίικα χρόνια τώρα και την ήξερες από πριν, επειδή δε μιλάει στην καρδιά σου μία μουσική του 1920, επειδή τσαντίζεσαι που την έμαθε πρόσφατα, επειδή τι; ΤΙ θα θελες να χε συμβεί στη θέση της επανακυκλοφορίας αυτού του δίσκου στην προκειμένη; Να μην είχε συμβεί τίποτε, να την μάθαιναν μόνο οι άξιοι;

[regularpaul]

shirime & carheart, ενημερωστε τι εχει συμβει με τις επανακυκλοφοριες των Metro Decay
μιλαμε για την 1η απο FM ή τις πιο προσφατες απο ειρκτη ρεκορντς?
ρωταω για να μαθω, οχι επειδη διαφωνω, οποτε πειτε ευθεως τι ξερετε

[carheart]

έλα εμεσέ

[metamelia3]

"τι σε μελλει εσενανε απο που ειμαι εγω, απ'το pitchfork, απ'το wire ή απ'το microstore;"

[metamelia3]

παρτε να μαθετε και μπαλιτσα μιας και τα λεμε, γιατι παραγκωνιστηκε το μουσικο θεμα μαρικα
Z5GSIoYkmmg

[The Good Son]

Έχει πλάκα ο κομπλεξισμός μερικών που αναλώνονται στο πως πλασάρεται ένα προϊόν την στιγμή που είναι μέρος μιας μόδας που φαίνεται ότι θα εκλείψει. Την στιγμή που η ουσία είναι εδώ:


να φτάνει ρε παιδί μου σε ξένα αυτιά που δε θα το βρισκαν αλλιώς.


όταν με το καλό ξεφουσκώσει η μόδα όσους πραγματικά τους ακούμπησε το "αντικείμενο" θα συνεχίσουν ... οι άλλοι θα προχωρήσουν στην επόμενη μόδα , και the life goes on.

Ακόμη μεγαλύτερο γέλιο έχει ο μεταλλοκεντρισμός σας που σας οδηγεί να συγκρίνετε και να κρίνετε τα πάντα σύμφωνα με το μέταλ. Το να γίνεται κουβέντα από την πρώτη σελίδα κιόλας για τον παραλληλισμό με τον φασίστα που "έβγαλε τον δίσκο της χρονιάς" είναι το λιγότερο αστείο. Δεν είναι απαραίτητα λάθος, απλά γίνεται συνέχεια σε κάθε θέμα και καταλήγει αστείο μερικοί να αυτοπροβάλλεστε σαν ειδήμονες και ψαγμένοι, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό από τις αυθεντίες σας είναι τέτοιοι τύποι (http://img0.liveinternet.ru/images/attach/b/3/21/771/21771464_abbath.jpg)

[kontan]

Λοιπόν: κανένας παραλληλισμός δεν έγινε με Burzum. Κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς αστειο. Απλά τον ανέφερα ως ακραίο παράδειγμα προς τάση indie-οποίησης (έχω κολλήσει μ αυτο). Σχετικά με το κέρδος κ την "αρπαχτη" της επανέκδοσης κ συγκριτικά με τις πωλήσεις του Burzum, έχω να πω οτι κ πάλι ειναι ατυχής η σύγκριση. Βλέπουμε οτι ο δίσκος της Παπαγκίκα έχει κυκλοφορήσει σε 1000 αντίτυπα κ μόνο. Το Belus (που btw ούτε σε εμένα αρέσει) έδωσε τόσα μεσα στις 2-3 πρώτες μέρες (ίσως λέω κ πολλές). Τέσπα. Όπως κ να χει διαφωνώ κάθετα οτι υπάρχει indie-οποίηση με το ζόρι στο περίπτωση της Μαρίκας. Ο μόνος λόγος που έφτασε στα αυτιά κ τα δισκάδικά κ τα έντυπά μας (όντως μπήκε σε lifo κλπ κλπ; το ξερει κάποιος υπεύθυνα; ) ειναι γιατί η αμερικάνικη δισκογραφική που έβγαλε τη κυκλοφορία, έκρινε σωστό κ λογικό να προωθηθεί στη χώρα της ερμηνεύτριας. Το ίδιο κάνει φαντάζομαι κ σε Αζερμπαϊτζανόφωνες και Ζαμπιανόφωνες κ.ο.κ. παραγωγές. Απολύτως λογικό κατ εμέ. Και τρομερά δύσκολο να ψάχνει κανείς νέο δίκτυο διανομής/προώθησης στη κάθε χώρα για τη κάθε κυκλοφορία.

Προσπερνώντας το κερδοσκοπικό της υπόθεσης (χωρίς να εννοώ οτι ειναι αμελητέο το κέρδος ή κάτι το κατακριτέο), ο σκοπός τέτοιων ανασκοπικων/διερευνητικών κυκλοφοριών είναι να ανοίξουν τα μάτια του ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥ κοινού κ όχι απλά να δώσουν άλλη μια κυκλοφορία στους λάτρεις του είδους (εξαιρώ τους followers της εταιρίας. σε όλες τις ανάλογες υπάρχουν). Οπότε το να ειναι πακεταρισμένη με ένα θελκτικό για ένα πιο "φρέσκο" κοινό εξώφυλλο, μόνο λογικό ειναι απο επιχειρηματική/μαρκετινιστικη σκοπιά. Άμα ήθελαν να το πλασάρουν σε drone/experimental/noise/ambient/μπλαμπλα κοινό, θα έκανε το εξώφυλλο ο όποιος ομάλλεϋς κ η εκάστοτε κλίκα. Ίσως να έπιανε κ περισσότερο κ να έβλεπε κ επανέκδοση σε ροζ βινύλιο με κίτρινες πιτσίλες :P

Η περίπτωση του Omar Souleyman, ο τύπος οκ ειναι αστείος ε. Ο κόσμος που τον γουστάρει στη χώρα του ειναι οι ανάλογοι που γουσταρουν εδω Θώδη κ Πανταζή. Το "semihype" που έχει πιάσει δε διαφέρει απο αυτό του Peter Nalitch (που το είδαμε κ στη πράξη πόσο ψεύτικο είναι) ή του Μάγκα (όλοι θυμούνται το πολιτισμικό σοκ στο Synch). Οκ δεν εχει παίξει στο Sonar κ στο κάθε Sonar, αλλά αυτό εχει να κάνει με τον ουγκαουγκαλισμό που τον δέρνει κ αυτόν όπως κ το 99% της χώρας κ αφορά άλλο θρεντ. Ο Ψαραντώνης κ άλλοι πόσοι ανάλογης ποιότητας που έχουν ξεφύγει απ αυτό (το 99%) μια χαρά κινούνται κ εκεί που πρεπει να κινούνται κ να έχουν τις ανάλογες διανομές. Τεσπα.

Τώρα το ότι το μπλακ μέταλ έχει γινει στιλιστική μόδα, ήταν απλά επόμενο. Από τότε που βγήκαν τα έτοιμα "λερωμένα" κ "σκισμένα" ρούχα στη μόδα φαινόταν οτι η μέρα που θα κυκλοφορουν Iron Maiden μπλουζακια έτοιμα ξεχυλωμένα/ξεπλυμένα κ Dark Throne μπλουζακια με στρασάκια (ζω για αυτή τη στιγμή) δεν ήταν μακριά. Δεν ειναι λίγες οι εταιρίες που έχουν υιοθετήσει τη bm αισθητική σε στάμπες τους (πχ όπως προσφατα που ειδα μια Diesel που εγραφε κάτι υπο μορφή ακατάληπτου λογοτύπου). Το ΓΙΑΤΙ έχει κάποια πέραση σε κάποιες συγκεκριμένες ομάδες fashion victims (ουτε αυτοί ειναι σε ένα τσουβάλι προφανώς), πραγματικά δε μπορει να το πει κανείς με σιγουριά. Ίσως ειναι μια αισθητική την οποία πάντα γούσταραν κ απλά δεν ειχε τύχει να έρθουν σε επαφή παλιότερα, σε μια κάποια φιλική σε αυτούς μορφή ("ιχ τι ειναι αυτά που ξύνουν κ κανουν φασαρία; ΙΟΥ!!!"). Δε βρίσκω παράλογο να αρέσει σε κάποιον ΜΗ-μεταλλά το εξώφυλλο του Philosophem και το λογότυπο των Mayhem ή ο Eddie στα άγριά του. Ίσα ίσα, έχει πλάκα να βλέπεις τη Σκάρλετ Γιόχανσον με μπλουζακι Megadeth κ φρατζόπαιδα με καρφιά κ Darkthrone μπλουζακι. Αυτό που μπορεί να συμβεί στο τέλος τέλος ειναι να μην ειναι ΤΟΣΟ ακραία κ τρομακτική η παρουσία των γραφικών μπλακμεταλων (κ γκοθάδων κλπ κλπ κλπ) στα μάτια των τρέντιδων. Δε ξέρω, ίσως οι μπλακμέταλοι (κ οι γκοθαδες κλπ κλπ κλπ) να ιντριγκάρονται από τη σιχαμάρα προς αυτούς απο τους τρέντιδες κ για αυτό να μη θέλουν το μπλακμεταλ τους μακριά απο κάθε μη-άξιο κοινό. Όπως κ να χει οι καιροί ειναι ακραίοι, και το να θεωρούμε σοκαριστικό την εικόνα ενός bi-curious εφηβου με μπλουζακι Burzum τότε λολ ε.

εντιτ: φακ! παιζει να ειναι κ το μεγαλύτερο ποστ που έχω κανει ε :P

[phthoggon]

Όσο για το γεγονός πως το Belus είναι επιμεταλλωμένη ποπ μουσική, είναι ένα αστείο σχόλιο που δεν το πολυπερίμενα, και νιώθω πως είναι λίγο αντίδραση στην αντίδραση. Τι πάει να πει "επιμεταλλωμένη pop", τι είναι "pop" και αναρωτήσου αν είναι τυχαίο που ένα Belus δεν αρέσει σε τεράστιο μέρος της black metal σκηνής.

Εντάξει δε το εννοώ σοβαρά, για να σε πικάρω το έγραψα αυτό. Είναι pop κατά την έννοια της κακής ποπ, τρία θέματα όλα κι όλα το κάθε κομμάτι, ανυπαρξία παραλλαγών και οποιασδήποτε εξέλιξης. Τι διαφορετικό έχει το μπλακμέταλ που αγαπάμε θα μου πεις. Ε τρία θέματα είναι και το det som engang var, αλλά τι θέματα όμως. Το belus μου ακούγεται απλά σαν ξυπνάω, έξω είναι τι ωραία μέρα, ας πιάσω την κιθάρα μου, α τι συμπαθητικά ριφφάκια είναι αυτά, λες να τα γράψω στο πισι? Ε όχι, δε γίνεται έτσι δίσκος με μεγάλες προσδοκίες, γίνεται άντε για καμιά συνοδεία μπυροποσίας (\m/). Έτσι μου ακούγονται εμένα βέβαια, αλλά ίσως έχω σταματήσει απλά να "νιώθω".

ίσως δεν είναι τυχαίο που δεν αρέσει το belus στους μπλακμεταλλάδες και ίσως είναι και καλό να είσαι αντιδραστικός! Δε κατάλαβα δηλαδή, γιατί να κάτσω εγώ να κατεβάσω τα παντελόνια μου για τον ρατσίσταρο από το βορρά? Να κάνει αριστούργημα, η αλλιώς να πα να γαμηθεί. Δεν έχουμε χρόνο για μετριότητες.

The_Good_Son όλο βλακείες λες βρε αδερφέ, μέταλ ακούμε ως επί το πλείστον, με τι παραδείγματα θες να έρθουμε? Μήπως να αυτοκαταπιεζόμαστε για να αλλάξουμε το κοινωνικό μας ίματζ? Έχει γέλιο που πετάς κάτι τέτοιο σε συζήτηση που αφορά το hype, περισσότερο καθρεφτάκι από αυτό δεν έχει.

ps. παρεπιπτόντως, τι κακό έχει ο μαυρούλης με τη μπλούζα burzum? Θα έπρεπε να είναι 1.90 με είκοσι κιλά χέρια και τατουάζ 50 cent, γαμάω ότι κινείται για να είναι τρου? Οι από δω από δω και οι από κει εκεί για να μη μπερδευόμαστε?

[Φύσκος]

να φτάνει ρε παιδί μου σε ξένα αυτιά που δε θα το βρισκαν αλλιώς.


Προσπερνώντας το κερδοσκοπικό της υπόθεσης (χωρίς να εννοώ οτι ειναι αμελητέο το κέρδος ή κάτι το κατακριτέο), ο σκοπός τέτοιων ανασκοπικων/διερευνητικών κυκλοφοριών είναι να ανοίξουν τα μάτια του ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥ κοινού κ όχι απλά να δώσουν άλλη μια κυκλοφορία στους λάτρεις του είδους.

Άρα ο μοναδικός τρόπος για να φθάσει η μουσική της σε ξένα αυτιά είναι υπό τη μορφή βινυλίου, καλή χρονιά, αίσιο και ευτυχές το 1982. Το κοινό είναι ήδη υποψιασμένο, δεν περίμενε αυτή την κυκλοφορία για να εκδηλώσει ενδιαφέρον. Υπήρξε μια ζήτηση, τουλάχιστον των ίδιων των ανθρώπων που το κυκλοφόρησαν, οι οποίοι και ήθελαν κάτι για την πάρτη τους και μερίμνησαν για μερικούς ακόμη. Εάν κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η κυκλοφορία αυτή δεν έχει λόγο ύπαρξης (για την ακρίβεια έχει, άλλον λόγο, ας είμαι καλόπιστος).


Σχετικά με το κέρδος κ την "αρπαχτη" της επανέκδοσης κ συγκριτικά με τις πωλήσεις του Burzum, έχω να πω οτι κ πάλι ειναι ατυχής η σύγκριση. Βλέπουμε οτι ο δίσκος της Παπαγκίκα έχει κυκλοφορίσει σε 1000 αντίτυπα κ μόνο.

Εάν κυκλοφορούσε σε περισσότερα αντίτυπα, θα πωλούσε λιγότερα.

[The Good Son]

Αυτό με το βινύλιο και το '82 πώς προέκυψε;

[Jimmy]

http://i.ytimg.com/vi/KfxepqH87oI/0.jpg

http://1.bp.blogspot.com/_KCuHoU9QBUU/S_eJyrVlhkI/AAAAAAAAirc/q4FO6eb2YP8/s1600/3.jpg

BEST POST IN THIS THREAD

[kontan]

να φτάνει ρε παιδί μου σε ξένα αυτιά που δε θα το βρισκαν αλλιώς.


Προσπερνώντας το κερδοσκοπικό της υπόθεσης (χωρίς να εννοώ οτι ειναι αμελητέο το κέρδος ή κάτι το κατακριτέο), ο σκοπός τέτοιων ανασκοπικων/διερευνητικών κυκλοφοριών είναι να ανοίξουν τα μάτια του ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥ κοινού κ όχι απλά να δώσουν άλλη μια κυκλοφορία στους λάτρεις του είδους.

Άρα ο μοναδικός τρόπος για να φθάσει η μουσική της σε ξένα αυτιά είναι υπό τη μορφή βινυλίου, καλή χρονιά, αίσιο και ευτυχές το 1982. Το κοινό είναι ήδη υποψιασμένο, δεν περίμενε αυτή την κυκλοφορία για να εκδηλώσει ενδιαφέρον. Υπήρξε μια ζήτηση, τουλάχιστον των ίδιων των ανθρώπων που το κυκλοφόρησαν, οι οποίοι και ήθελαν κάτι για την πάρτη τους και μερίμνησαν για μερικούς ακόμη. Εάν κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η κυκλοφορία αυτή δεν έχει λόγο ύπαρξης (για την ακρίβεια έχει, άλλον λόγο, ας είμαι καλόπιστος).


Σχετικά με το κέρδος κ την "αρπαχτη" της επανέκδοσης κ συγκριτικά με τις πωλήσεις του Burzum, έχω να πω οτι κ πάλι ειναι ατυχής η σύγκριση. Βλέπουμε οτι ο δίσκος της Παπαγκίκα έχει κυκλοφορίσει σε 1000 αντίτυπα κ μόνο.

Εάν κυκλοφορούσε σε περισσότερα αντίτυπα, θα πωλούσε λιγότερα.


σε μια εποχή που το κοινό του βινύλιου ειναι το μεγαλύτερο κομμάτι του αγοραστικού κοινού εξειδικευμένης μουσικής, τότε ναι: είναι ο πιο εύκολος τρόπος να το προσεγγίσει η εταιρία. Το κοινό μπορεί να ειναι υποψιασμένο για την εκάστοτε σκηνή γενικά αλλά αυτό δε το εμποδίζει να αγοράσει μια κυκλοφορία ακόμα της σκηνής αυτής. Επίσης περί του αριθμού αντιτύπων, μη ξεχνάμε οτι κ παλιά (το 1982) οι κυκλοφορίες σε εκδόσεις των 500-1000 αντιτύπων έβγαιναν, αλλά απλά δεν αναφερόταν ο αριθμός. Όταν ξεκίνησε να το βινύλιο να γινεται φετίχ, τότε ξεκίνησε και η αρίθμηση. Κ στη τελική τα 1000 αντίτυπα δεν ειναι κ κανένας μικρός αριθμός ε. Ειδικά όταν μιλάμε για τόσο εξειδικευμένο κοινό που με το ζόρι θα τα δώσει όλα (προσωπική εκτίμηση προσπερνώντας το ενδεχόμενο της hype/indie-οποίησης, στην οποία θα το δούμε να χτυπαει τιμές στο ebay -κ καλα).

Επίσης

Υπήρξε μια ζήτηση, τουλάχιστον των ίδιων των ανθρώπων που το κυκλοφόρησαν, οι οποίοι και ήθελαν κάτι για την πάρτη τους και μερίμνησαν για μερικούς ακόμη.Για αυτή τη περίπτωση υπάρχουν τα lathecuts κ οι εκδόσεις των 5-10-20-50 αντιτύπων τα οποία πλέον έρχονται σε εξαιρετική ποιότητα. Προφανώς κ υπάρχει κάποιο αγοραστικό κοινό στο οποίο στοχεύει η εταιρία, και όπως ειπα σε μια παρένθεση: υπάρχουν followers τέτοιων εταιριών οι οποίες προφανώς κ φέρουν πηγαίο ρομαντισμό και τάση πειραματισμού. Κ ας βγάζουν field recordings απο τα παζάρια του Λάος και τη Μιανμάρ, θεωρητικά μόνο κ μόνο αυτοί οι followers να αγοράσουν έδωσε τα μισά τεμάχια τουλάχιστον.

Τελικά δε κατάλαβα όμως. Είσαι υπέρ ή κατά της κυκλοφορίας; :P

[Marillion]

εδώ εκανε το νεο ιμμορταλ το πιτσφορκ (κιετοβαλε και καλη βαθμολογία) τι κολατε στον μπουρζουμ

μαρίνα δεν ακούσα αλλά η αναφορά σε φλειμινγκ λιπς είναι εγκυρότατη αν κρίνω απτο εξωφυλλο (γαμηστερότατη μπάντα η 2η)

[Φύσκος]

Σε μια εποχή που το κοινό του βινύλιου ειναι το μεγαλύτερο κομμάτι του αγοραστικού κοινού εξειδικευμένης μουσικής, τότε ναι: είναι ο πιο εύκολος τρόπος να το προσεγγίσει η εταιρία.
Σίγουρα, και ο προβληματισμός δεν σημειώθηκε για το μέσο που προτιμήθηκε αλλά για το φυσικό μέσο ως τρόπο διάδοσης των τραγουδιών της στους ανυποψίαστους.


Τελικά δε κατάλαβα όμως. Είσαι υπέρ ή κατά της κυκλοφορίας; :P
Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την κυκλοφορία, ούτε μπορώ να γνωρίζω εάν η εταιρία δέχτηκε συγκεκριμένη πρόταση, αν δηλαδή η αναφορά της από διάφορους χιψτεροτέτοιους εδώ αποτελούσε κάποιου είδους προεργασία. Με άλλα λόγια, να αγαπιόμαστε.

[Parasight]

Η έκφραση είναι "άλλα λόγια ν'αγαπιόμαστε" πάντως.

[Φύσκος]

Η έκφραση είναι "άλλα λόγια ν'αγαπιόμαστε" πάντως.
Ηθελημένη η διασκευή της.

[Parasight]

http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?25318-%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%B2%CE%B5%CF%81.

[ΚΑΠΟΤΑ]

ΝΑΙ ΜΩΡΗ ΠΑΠΑΓΚΙΚΑ ΕΒΓΑΛΕΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΕΣ (http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?15236-Youtube-pt.2&p=1111123&viewfull=1#post1111123)

[Aleister]

thea