Ra Pariah
22-12-2010, 19:54
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs759.ash1/165004_1622946166675_1027104866_31691819_5706471_n.jpg
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs763.ash1/165469_1622946766690_1027104866_31691821_7767254_n.jpg
Όπως κάνουν μερικοί ύστερα από ένα δυνατό όνειρο που καθονται και το καταγράφουν, έτσι κι εγώ θα προσπαθήσω να θέσω σε τάξη τις εμπειρίες αυτής της Δευτέρας.
Το διήμερο ξεκίνησε με μια κίνηση που μας έδωσε σαφές στρατηγικό πλεονέκτημα: δεδομένων των απεργιών, στάσεων κ.λπ., με το που φτάσαμε στην πρωτεύουσα (και) οι τρεις Πατρινοί που ανεβήκαμε νοικιάσαμε δωμάτια στο ξενοδοχείο "Άρτα", ακριβώς δίπλα στο Sirens. :ggrin: Ξεκινάω με αυτό επειδή άκουσα περιπτώσεις Αθηναίων που δεν κατέβηκαν στο Κύτταρο λόγω της απεργιακής κινητοποίησης: το metal της επαρχίας τέχνας κατεργάζεται. Τα 17,5 ευρώ δεν είναι τίποτα μπροστά στο μεταλλικό ολοκαύτωμα που προμηνυόταν.
Κατά τις 16:30 περπατήσαμε μισό τετράγωνο και φτάσαμε στο ψητοπωλείο Αράχωβα. Εκεί ζητήσαμε ένα μεταλλικό γεύμα και μας έφεραν σουβλάκια, ντονέρ, πατάτες και μπίρες. :headbang: Ύστερα από την μασαμπούκα, κρατώντας ανα χείρας τον απαραίτητο Nes (εμένα πιο πολύ με γλάρωσε, πάντως, παρά το αντίθετο :oops:) κινηθήκαμε προς τα δισκάδικα του κέντρου. Πεσμένα πράγματα από πελατεία, αλλά από τίτλους υπήρχε πληθώρα: το μεγάλο απόκτημα που πάντα προσμένεις ύστερα από μια βόλτα στα δισκάδικα ήρθε με το Axehammer "Lord of the Realm".
Γύρω στις 19:20 αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε για το club. Τα πρώτα βραδινά μπιρόνια εψωνίσθησαν από ψιλικατζίδικα που ήταν στο δρόμο μας και χωρίς άλλες καθυστερήσεις φτάσαμε στο Κύτταρο. Εκεί συναντήσαμε εκλεκτούς φίλους. Ο ενθουσιασμός των περισσότερων ακροατών της μπάντας που είχαν προσέλθει από νωρίτερα ήταν εμφανής. Η σύνθεση του κοινού ήταν σε ένα σεβαστό ποσοστό κλασικομεταλλική, ξεχώριζαν ωστόσο και μπλουζάκια και από πιο ακραία είδη της μουσικής μας, κάτι που το βρίσκω ξεκάθαρα ελπιδοφόρο, μια και δεν υπάρχει κάτι καλύτερο για τους ίδιους τους Enforcer από το να τους αγκαλιάσει σύνολη η μεταλλική κοινότητα (και οι ίδιοι εξάλλου ασχολούνται με συνέπεια και με το ακραίο metal). Και τους αξίζει αυτή η αναγνώριση. Τέλος, άξιες μνείας οι κλασικές κοντρίτσες με τον Eleventh Guardian, με αυτήν τη φορά να κυριαρχεί το δίλημμα "Ostrogoth ή Lethal". :touched:
Σιγά-σιγά, τελειώνοντας ακόμη ένα μπιράκι, μπήκαμε στο συναυλιακό χώρο. Πρώτη φορά έβλεπα το club και μου φάνηκε ένα αρκετά ζεστό μέρος. Μετά και την επίσκεψη του πάγκου με το merchandise ήρθε η ώρα για την έναρξη της συναυλίας.
Wrathblade: δεν είμαι αντικειμενικός με αυτήν την μπάντα. Εμένα μου φαίνεται ότι δε γνωρίζουν όρια... Θα αναφέρω κάτι εντελώς ενδεικτικό: ενώ περιμέναμε κομμάτια στη φάση των "Dragonwolf" και "Reins of Doom" δίπλα στα κλασικά τρία κομμάτια που έχουν κυκλοφορήσει (βάζω και το video μέσα), ακούσαμε πέντε ή έξι καινούργια κομμάτια τα οποία δεν ήσαν παρά μανιασμένο κι ωμό επικό ατσάλι. Τί να πώ; Η συνθετική συνέπεια των Wrathblade μου θυμίζει ΜΟΝΑΧΑ τους Omen των πρώτων δύο δίσκων. Όποτε βγει το cd, θα είναι κατευθείαν δίσκος της χρονιάς. Τέλος, σε όσους δεν αρέσουν τα φωνητικά του Νίκου τους στέλνω τις ευχές μου για μια όμορφη ακρόαση των "Load" και "Reload". :smile:
Convixion: σαφώς πιο δυναμικές οι αντιδράσεις του κοινού στους Convixion. Προσωπικό αγαπημένο το "Made of Steel", ενώ οι επιλογές του συγκροτήματος για διασκευές ήσαν αμφότερες 24 καρατίων: "I'm Alive" από Cirith Ungol και "Violence and Force" από Exciter. O κιθαρίστας/τραγουδιστής Νικόλας αξίζει πραγματικά πολλά συγχαρητήρια, πέρα από το πωρωτικό του στήσιμο πάνω στη σκηνή, και για τα λόγια του προς τιμήν των headliners.
Enforcer: εντάξει, δεν έχω να πω και πάρα πολλά πράγματα που να διαφέρουν από την εμφάνιση της μπάντας στο UTH. Ωστόσο, ως προσωπικό βίωμα το προχθεσινό live ήταν μία τελείως διαφορετική εμπειρία. Ο θαυμασμός και η έκπληξη μου το Μάρτη έδωσαν τη θέση τους σε μια καθαρή και ατελείωτη όρεξη για αγνό ΑΤΣΑΛΙ. Ήξερα τι να περιμένω και δεν ήθελα να μετρήσω τις νότες στα κιθαριστικά sweep κ.ο.κ., παρά μόνο να χτυπηθώ με τον καλύτερη χεβιμεταλλική μπάντα του καιρού μας. Τα κομμάτια των Enforcer είναι φτιαγμένα για να ακούς τον καταιγιστικό ρυθμό και να ξελαρυγγιάζεσαι από πάνω του με όλο σου το είναι. Ήθελα στιγμές σαν το "Scream of the Savage" και να φωνάζω "Oh-Oh-Oh-Oh!". Επομένως, με συνοπτικές διαδικασίες εξώστες και λοιπά μέρη για φιλόμουσους απερρίφθησαν και υπήρχε απλώς η επιλογή για τη μάχη της αρένας. Ο ήχος με μία λέξη ήταν εκκωφαντικός και όσοι δε γνώριζαν το υλικό της μπάντας... καλά να πάθουν! Περίπτωση συγκροτήματος που θα παρακολουθούσα με διαολεμένη ευχαρίστηση μια φορά κάθε εβδομάδα. Τί να αρχίσω να λέω: ότι είναι ακούραστοι, ότι προέρχονταν από περιοδεία στην Αγγλία και ότι έπαιξαν συνεχόμενα σε τέσσερεις ελληνικές πόλεις, για τις ακροβασίες του Olof στις σκαλωσιές, για το solo κιθάρας που γύρισε όλο το μαγαζί και ανέβηκε ξανά στη σκηνή στους ώμους ενός θεατή, για το ιδανικό set list, για την μπίρα που μου πέταξε ο τραγουδιάρης και αφού έφερε δυο σβούρες προσγειώθηκε συστημένη στο χέρι μου, για τη διασκευή σε Judas Priest, για τη γενικότερη HEAVY METAL MANIA;;; Δεν περιγράφω άλλο.
Dr. Feelgood: υπήρχε όμως και after party! Παρά το δευτεριάτικο το μαγαζί ήταν αποπνικτικά γεμάτο. Έτσι κάτσαμε αρχικά έξω,ωστόσο με το που οι κεραίες μου πιάσαν Graven Image μπήκα μέσα. Κάπου εκεί ήρθε κι η μπάντα, η οποία σημειωτέον πέταγε το ίδιο βράδυ στις 04:30. Οι καθιερωμένες φωτογραφίες βγαίναν βροχή, ενώ υπήρχε και μπόλικος χαβαλές μεταξύ θαμώνων και Enforcer. Το "Mrs Victoria" χαμήλωσε για να ακουσθεί ΤΟ σύνθημα και ύστερα από αρκετή ώρα και κούραση σιγά-σιγά γυρίσαμε στην "Άρτα".
ΥΓ: οι φωτογραφίες είναι ενός χρήστη άλλου forum ονόματι Aslee_Death.
HEAVY METAL - FOREVER WE'LL BE
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs763.ash1/165469_1622946766690_1027104866_31691821_7767254_n.jpg
Όπως κάνουν μερικοί ύστερα από ένα δυνατό όνειρο που καθονται και το καταγράφουν, έτσι κι εγώ θα προσπαθήσω να θέσω σε τάξη τις εμπειρίες αυτής της Δευτέρας.
Το διήμερο ξεκίνησε με μια κίνηση που μας έδωσε σαφές στρατηγικό πλεονέκτημα: δεδομένων των απεργιών, στάσεων κ.λπ., με το που φτάσαμε στην πρωτεύουσα (και) οι τρεις Πατρινοί που ανεβήκαμε νοικιάσαμε δωμάτια στο ξενοδοχείο "Άρτα", ακριβώς δίπλα στο Sirens. :ggrin: Ξεκινάω με αυτό επειδή άκουσα περιπτώσεις Αθηναίων που δεν κατέβηκαν στο Κύτταρο λόγω της απεργιακής κινητοποίησης: το metal της επαρχίας τέχνας κατεργάζεται. Τα 17,5 ευρώ δεν είναι τίποτα μπροστά στο μεταλλικό ολοκαύτωμα που προμηνυόταν.
Κατά τις 16:30 περπατήσαμε μισό τετράγωνο και φτάσαμε στο ψητοπωλείο Αράχωβα. Εκεί ζητήσαμε ένα μεταλλικό γεύμα και μας έφεραν σουβλάκια, ντονέρ, πατάτες και μπίρες. :headbang: Ύστερα από την μασαμπούκα, κρατώντας ανα χείρας τον απαραίτητο Nes (εμένα πιο πολύ με γλάρωσε, πάντως, παρά το αντίθετο :oops:) κινηθήκαμε προς τα δισκάδικα του κέντρου. Πεσμένα πράγματα από πελατεία, αλλά από τίτλους υπήρχε πληθώρα: το μεγάλο απόκτημα που πάντα προσμένεις ύστερα από μια βόλτα στα δισκάδικα ήρθε με το Axehammer "Lord of the Realm".
Γύρω στις 19:20 αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε για το club. Τα πρώτα βραδινά μπιρόνια εψωνίσθησαν από ψιλικατζίδικα που ήταν στο δρόμο μας και χωρίς άλλες καθυστερήσεις φτάσαμε στο Κύτταρο. Εκεί συναντήσαμε εκλεκτούς φίλους. Ο ενθουσιασμός των περισσότερων ακροατών της μπάντας που είχαν προσέλθει από νωρίτερα ήταν εμφανής. Η σύνθεση του κοινού ήταν σε ένα σεβαστό ποσοστό κλασικομεταλλική, ξεχώριζαν ωστόσο και μπλουζάκια και από πιο ακραία είδη της μουσικής μας, κάτι που το βρίσκω ξεκάθαρα ελπιδοφόρο, μια και δεν υπάρχει κάτι καλύτερο για τους ίδιους τους Enforcer από το να τους αγκαλιάσει σύνολη η μεταλλική κοινότητα (και οι ίδιοι εξάλλου ασχολούνται με συνέπεια και με το ακραίο metal). Και τους αξίζει αυτή η αναγνώριση. Τέλος, άξιες μνείας οι κλασικές κοντρίτσες με τον Eleventh Guardian, με αυτήν τη φορά να κυριαρχεί το δίλημμα "Ostrogoth ή Lethal". :touched:
Σιγά-σιγά, τελειώνοντας ακόμη ένα μπιράκι, μπήκαμε στο συναυλιακό χώρο. Πρώτη φορά έβλεπα το club και μου φάνηκε ένα αρκετά ζεστό μέρος. Μετά και την επίσκεψη του πάγκου με το merchandise ήρθε η ώρα για την έναρξη της συναυλίας.
Wrathblade: δεν είμαι αντικειμενικός με αυτήν την μπάντα. Εμένα μου φαίνεται ότι δε γνωρίζουν όρια... Θα αναφέρω κάτι εντελώς ενδεικτικό: ενώ περιμέναμε κομμάτια στη φάση των "Dragonwolf" και "Reins of Doom" δίπλα στα κλασικά τρία κομμάτια που έχουν κυκλοφορήσει (βάζω και το video μέσα), ακούσαμε πέντε ή έξι καινούργια κομμάτια τα οποία δεν ήσαν παρά μανιασμένο κι ωμό επικό ατσάλι. Τί να πώ; Η συνθετική συνέπεια των Wrathblade μου θυμίζει ΜΟΝΑΧΑ τους Omen των πρώτων δύο δίσκων. Όποτε βγει το cd, θα είναι κατευθείαν δίσκος της χρονιάς. Τέλος, σε όσους δεν αρέσουν τα φωνητικά του Νίκου τους στέλνω τις ευχές μου για μια όμορφη ακρόαση των "Load" και "Reload". :smile:
Convixion: σαφώς πιο δυναμικές οι αντιδράσεις του κοινού στους Convixion. Προσωπικό αγαπημένο το "Made of Steel", ενώ οι επιλογές του συγκροτήματος για διασκευές ήσαν αμφότερες 24 καρατίων: "I'm Alive" από Cirith Ungol και "Violence and Force" από Exciter. O κιθαρίστας/τραγουδιστής Νικόλας αξίζει πραγματικά πολλά συγχαρητήρια, πέρα από το πωρωτικό του στήσιμο πάνω στη σκηνή, και για τα λόγια του προς τιμήν των headliners.
Enforcer: εντάξει, δεν έχω να πω και πάρα πολλά πράγματα που να διαφέρουν από την εμφάνιση της μπάντας στο UTH. Ωστόσο, ως προσωπικό βίωμα το προχθεσινό live ήταν μία τελείως διαφορετική εμπειρία. Ο θαυμασμός και η έκπληξη μου το Μάρτη έδωσαν τη θέση τους σε μια καθαρή και ατελείωτη όρεξη για αγνό ΑΤΣΑΛΙ. Ήξερα τι να περιμένω και δεν ήθελα να μετρήσω τις νότες στα κιθαριστικά sweep κ.ο.κ., παρά μόνο να χτυπηθώ με τον καλύτερη χεβιμεταλλική μπάντα του καιρού μας. Τα κομμάτια των Enforcer είναι φτιαγμένα για να ακούς τον καταιγιστικό ρυθμό και να ξελαρυγγιάζεσαι από πάνω του με όλο σου το είναι. Ήθελα στιγμές σαν το "Scream of the Savage" και να φωνάζω "Oh-Oh-Oh-Oh!". Επομένως, με συνοπτικές διαδικασίες εξώστες και λοιπά μέρη για φιλόμουσους απερρίφθησαν και υπήρχε απλώς η επιλογή για τη μάχη της αρένας. Ο ήχος με μία λέξη ήταν εκκωφαντικός και όσοι δε γνώριζαν το υλικό της μπάντας... καλά να πάθουν! Περίπτωση συγκροτήματος που θα παρακολουθούσα με διαολεμένη ευχαρίστηση μια φορά κάθε εβδομάδα. Τί να αρχίσω να λέω: ότι είναι ακούραστοι, ότι προέρχονταν από περιοδεία στην Αγγλία και ότι έπαιξαν συνεχόμενα σε τέσσερεις ελληνικές πόλεις, για τις ακροβασίες του Olof στις σκαλωσιές, για το solo κιθάρας που γύρισε όλο το μαγαζί και ανέβηκε ξανά στη σκηνή στους ώμους ενός θεατή, για το ιδανικό set list, για την μπίρα που μου πέταξε ο τραγουδιάρης και αφού έφερε δυο σβούρες προσγειώθηκε συστημένη στο χέρι μου, για τη διασκευή σε Judas Priest, για τη γενικότερη HEAVY METAL MANIA;;; Δεν περιγράφω άλλο.
Dr. Feelgood: υπήρχε όμως και after party! Παρά το δευτεριάτικο το μαγαζί ήταν αποπνικτικά γεμάτο. Έτσι κάτσαμε αρχικά έξω,ωστόσο με το που οι κεραίες μου πιάσαν Graven Image μπήκα μέσα. Κάπου εκεί ήρθε κι η μπάντα, η οποία σημειωτέον πέταγε το ίδιο βράδυ στις 04:30. Οι καθιερωμένες φωτογραφίες βγαίναν βροχή, ενώ υπήρχε και μπόλικος χαβαλές μεταξύ θαμώνων και Enforcer. Το "Mrs Victoria" χαμήλωσε για να ακουσθεί ΤΟ σύνθημα και ύστερα από αρκετή ώρα και κούραση σιγά-σιγά γυρίσαμε στην "Άρτα".
ΥΓ: οι φωτογραφίες είναι ενός χρήστη άλλου forum ονόματι Aslee_Death.
HEAVY METAL - FOREVER WE'LL BE