FIXXXER
08-12-2010, 11:00
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/1/13/Helloween_-_7_Sinners.jpg/600px-Helloween_-_7_Sinners.jpg
1. Where The Sinners Go 03:35
2. Are You Metal? 03:38
3. Who is Mr. Madman? 05:40
4. Raise The Noise 05:06
5. World Of Fantasy 05:15
6. Long Live The King 04:12
7. The Smile Of The Sun 04:37
8. You Stupid Mankind 04:05
9. If A Mountain Could Talk 06:43
10. The Sage, The Fool, The Sinner 04:00
11. My Sacrifice 05:00
12. Not Yet Today 01:11
13. Far In The Future 07:42
14. Ι'm Free 4:15
Οι Helloween με ειχαν απογοητευσει με την τριτη περιοδο τους. Ειμαι δηλωμενος και φανατικος φαν της δευτερης περιοδου, δηλαδη αυτης των Master Of The Rings, Time Of The Oath, Better Than Raw, The Dark Ride. Με ενα σταθερο line-up εκεινη την εποχη, μια πολυ ξεχωριστη φωνη του Andi Deris και εναν δημιουργικο drummer, τον Uli Kusch, οι Weikath-Grosskopf ειχαν καταφερει να αναστησουν το πεθαμενο σχημα που ειχε κατακλυσει τα σταδια ανα τον κοσμο για λιγα χρονια στα τελη των 80'ς.
Μετα απο αυτη τη φαση, ο Weikath την ειδε αλλιως και απελυσε τους Kusch-Grapow που δεν ειναι οι μεγαλυτεροι βιρτουοζοι ολου του κοσμου, αλλα εδιναν χαρακτηριστικο ηχο στους Helloween, και επεστρεψε εν ετει 2003 οχι μονο σε εναν ηχο που ηταν παρωχημενος, βαρετος, αδιαφορος και ανουσιος με το Rabbit Don't Come Easy, αλλα και στους ηλιθιους τιτλους για αλμπουμ. Μετα απο αυτη τη φαση, εκανε κατι ακομα πιο ηλιθιο, καθως θελησε να κυκλοφορησει (και το κανε) ενα τριτο Keeper Of The Seven Keys (το Legacy), κινηση που κρινεται μεγαλυτερη αρπαχτη κι απο τις εκαστοτε επετειακες συναυλιες κατα τις οποιες διαφορες μπαντες παιζουν ολοκληρο το μονο πετυχημενο αλμπουμ τους. Η μουσικη δεν ηταν κακη, καθως στο διπλο αυτο CD υπηρχαν αρκετες ενδιαφερουσες συνθεσεις, αλλα ο χαρακτηρας του αλμπουμ το κατεστησε πιο βαρετο κι απο τις δεκαδες μπαντες που εχουν αντιγραψει κατα καιρους τους Helloween. Το 2007 ηρθε το ελπιδοφορο Gambling The Devil, στο οποιο υπηρχαν 2 εκπληκτικα κομματια κατα τη γνωμη μου, το Final Fortune και το As Long As I Fall, ενω και τα υπολοιπα κομματια ηταν σχεδον ολα απο αρκετα ενδιαφεροντα εως πολυ καλα. Σε εκεινο το αλμπουμ ο Weikath καταλαβε μαλλον οτι η στροφη προς πιο "dark" φορμες που ειχε κανει στα τελη των 90'ς δεν ηταν η λαθος κινησηα, μαλλον το αντιθετο, κι ετσι την ξανακανε.
Οταν ακουσα οτι εβγαλαν καινουριο αλμπουμ οι Helloween, δε θα μπορουσα να ειμαι πιο αδιαφορος και ξενερωμενος. Αλλα ειπα να το ακουσω ετσι για τις παλιες καλες εποχες. Εβαλα κι εγω να ακουσω το single "Are you Metal?" με το απαραιτητα γραφικο βιντεακι περα απο τον απαραδεκτο τιτλο. Ειναι σιγουρα απο τα πιο σιχαμενα πραγματα που εχω δει στη ζωη μου. Δεν εχω καταλαβει αν το κανουν για σαρκασμο ή οχι, αλλα ελπιζω πως ναι, γιατι αλλιως ξεπερναει σε γραφικοτητα πολλα ελεεινα μεταλ σχηματα. Ξεπερνωντας αυτο το σοκ, εβαλα να ακουσω τον δισκο απο την αρχη και ευτυχως εξεπλαγην θετικα. Δεν τον εχω ακουσει τοσες φορες ωστε να εχω τελικη αποψη για καθε τραγουδι, αλλα αυτος ο δισκος ειναι πραγματικα αυτο που θα επρεπε να εχει βγει μετα το The Dark Ride. Πολυ καλες συνθεσεις επι το πλειστον, progressive riffs πεταγονται απο δω κι απο κει, καποια αλλα πιο heavy κομματακια απο οτι συνηθως και η απαραιτητη (και ως συνηθως πολυ καλη) μπαλαντουλα με πιανακι και κιθαρουλα και ντοματουλα και κρεμμυδακι. Απο τα πρωτα ακουσματα ξεχωριζω το βαρυ Where The Sinners Go που ανοιγει τον δισκο, το αγαπημενο μου προς το παρον Who Is Mr. Madman και το The Smile Of The Sun.
ΥΓ. Κατι τετοιοι δισκοι ειναι αληθεια πως απευθυνονται σχεδον αποκλειστικα στους παλιους οπαδους της μπαντας και μονο σε αυτους, και πρεπει να σημειωθει πως δε θεωρω πως μπορουν εν ετει 2010 να κανουν καμια κοσμογονικη αλλαγη στο χαρτη της μουσικης οι Helloween... Καποιοι εδω μεσα μπορει να εκτιμησουν αυτο το δισκο ομως.
EDIT: κομματαρα ε
msh6OyOPyzI
1. Where The Sinners Go 03:35
2. Are You Metal? 03:38
3. Who is Mr. Madman? 05:40
4. Raise The Noise 05:06
5. World Of Fantasy 05:15
6. Long Live The King 04:12
7. The Smile Of The Sun 04:37
8. You Stupid Mankind 04:05
9. If A Mountain Could Talk 06:43
10. The Sage, The Fool, The Sinner 04:00
11. My Sacrifice 05:00
12. Not Yet Today 01:11
13. Far In The Future 07:42
14. Ι'm Free 4:15
Οι Helloween με ειχαν απογοητευσει με την τριτη περιοδο τους. Ειμαι δηλωμενος και φανατικος φαν της δευτερης περιοδου, δηλαδη αυτης των Master Of The Rings, Time Of The Oath, Better Than Raw, The Dark Ride. Με ενα σταθερο line-up εκεινη την εποχη, μια πολυ ξεχωριστη φωνη του Andi Deris και εναν δημιουργικο drummer, τον Uli Kusch, οι Weikath-Grosskopf ειχαν καταφερει να αναστησουν το πεθαμενο σχημα που ειχε κατακλυσει τα σταδια ανα τον κοσμο για λιγα χρονια στα τελη των 80'ς.
Μετα απο αυτη τη φαση, ο Weikath την ειδε αλλιως και απελυσε τους Kusch-Grapow που δεν ειναι οι μεγαλυτεροι βιρτουοζοι ολου του κοσμου, αλλα εδιναν χαρακτηριστικο ηχο στους Helloween, και επεστρεψε εν ετει 2003 οχι μονο σε εναν ηχο που ηταν παρωχημενος, βαρετος, αδιαφορος και ανουσιος με το Rabbit Don't Come Easy, αλλα και στους ηλιθιους τιτλους για αλμπουμ. Μετα απο αυτη τη φαση, εκανε κατι ακομα πιο ηλιθιο, καθως θελησε να κυκλοφορησει (και το κανε) ενα τριτο Keeper Of The Seven Keys (το Legacy), κινηση που κρινεται μεγαλυτερη αρπαχτη κι απο τις εκαστοτε επετειακες συναυλιες κατα τις οποιες διαφορες μπαντες παιζουν ολοκληρο το μονο πετυχημενο αλμπουμ τους. Η μουσικη δεν ηταν κακη, καθως στο διπλο αυτο CD υπηρχαν αρκετες ενδιαφερουσες συνθεσεις, αλλα ο χαρακτηρας του αλμπουμ το κατεστησε πιο βαρετο κι απο τις δεκαδες μπαντες που εχουν αντιγραψει κατα καιρους τους Helloween. Το 2007 ηρθε το ελπιδοφορο Gambling The Devil, στο οποιο υπηρχαν 2 εκπληκτικα κομματια κατα τη γνωμη μου, το Final Fortune και το As Long As I Fall, ενω και τα υπολοιπα κομματια ηταν σχεδον ολα απο αρκετα ενδιαφεροντα εως πολυ καλα. Σε εκεινο το αλμπουμ ο Weikath καταλαβε μαλλον οτι η στροφη προς πιο "dark" φορμες που ειχε κανει στα τελη των 90'ς δεν ηταν η λαθος κινησηα, μαλλον το αντιθετο, κι ετσι την ξανακανε.
Οταν ακουσα οτι εβγαλαν καινουριο αλμπουμ οι Helloween, δε θα μπορουσα να ειμαι πιο αδιαφορος και ξενερωμενος. Αλλα ειπα να το ακουσω ετσι για τις παλιες καλες εποχες. Εβαλα κι εγω να ακουσω το single "Are you Metal?" με το απαραιτητα γραφικο βιντεακι περα απο τον απαραδεκτο τιτλο. Ειναι σιγουρα απο τα πιο σιχαμενα πραγματα που εχω δει στη ζωη μου. Δεν εχω καταλαβει αν το κανουν για σαρκασμο ή οχι, αλλα ελπιζω πως ναι, γιατι αλλιως ξεπερναει σε γραφικοτητα πολλα ελεεινα μεταλ σχηματα. Ξεπερνωντας αυτο το σοκ, εβαλα να ακουσω τον δισκο απο την αρχη και ευτυχως εξεπλαγην θετικα. Δεν τον εχω ακουσει τοσες φορες ωστε να εχω τελικη αποψη για καθε τραγουδι, αλλα αυτος ο δισκος ειναι πραγματικα αυτο που θα επρεπε να εχει βγει μετα το The Dark Ride. Πολυ καλες συνθεσεις επι το πλειστον, progressive riffs πεταγονται απο δω κι απο κει, καποια αλλα πιο heavy κομματακια απο οτι συνηθως και η απαραιτητη (και ως συνηθως πολυ καλη) μπαλαντουλα με πιανακι και κιθαρουλα και ντοματουλα και κρεμμυδακι. Απο τα πρωτα ακουσματα ξεχωριζω το βαρυ Where The Sinners Go που ανοιγει τον δισκο, το αγαπημενο μου προς το παρον Who Is Mr. Madman και το The Smile Of The Sun.
ΥΓ. Κατι τετοιοι δισκοι ειναι αληθεια πως απευθυνονται σχεδον αποκλειστικα στους παλιους οπαδους της μπαντας και μονο σε αυτους, και πρεπει να σημειωθει πως δε θεωρω πως μπορουν εν ετει 2010 να κανουν καμια κοσμογονικη αλλαγη στο χαρτη της μουσικης οι Helloween... Καποιοι εδω μεσα μπορει να εκτιμησουν αυτο το δισκο ομως.
EDIT: κομματαρα ε
msh6OyOPyzI