Τζαζοκάτι

[animae]

Το πράγμα έχει ως εξής. Άκουσα το Chet Baker & Strings του Chet Baker και έμεινα κάπως έτσι :shock: με το πόσο υπέροχος δίσκος είναι. Το ξέρω σταρχιδιασας, αλλά αν κάποιος γνώστης έχει να προτείνει κάτι αντίστοιχο, είμαι όλος αυτιά.
Κατά προτίμηση instrumental, χαλαρό σίγουρα. Δεν χρειάζεται να είναι πνευστό το κύριο όργανο, δηλαδή κάτι σε πιάνο ή κιθάρα δεν με χαλάει.

Αυτά.

[Krux]

http://farm2.static.flickr.com/1142/555972302_5776e4de2b.jpg

[rat_poison]

Keith Jarrett - The Köln Concert.
Oπωσδήποτε. Ό,τι πιο κλασσικό στο είδος.
Πολύ καλός είναι και ο Jimmy Giuffre.
Τέλος δες το δίσκο που έχουν ο John Coltrane με τον Duke Ellington.

Aπό κει και πέρα στο ίδιο κλίμα, αλλά με περισσότερο πειραματισμό, τσέκαρε Charles Mingus. Εγώ πιο συχνά ακούω Let my Children Hear Music και το Charles Mingus and friends in Concert.

[Dal-]

Dexter Gordon - Autumn in New York
John Coltrane and Johnny Hartman - John Coltrane and Johnny Hartman
Duke Ellington & John Coltrane - Duke Ellington & John Coltrane
Keith Jarett - The Kolhn Concept και At the Deer Head Inn
Ίσως και Manhattan Soundtrack.

[rat_poison]

Dal-, σε πρόλαβα σε 2 στα 4 (ίσως και 2 στα 5)!!!

Νιανια νιανιανια

[Dal-]

Ναι ρε πούστημ και εγώ αυτό σκέφτηκα, πότε πρόλαβε και πόσταρε το αρχίδηναπούμε. :p

Επίσης τσέκαρε και Stan Getz και Lester Young.

[hello_earth]

m, δεν ακούω τέτοια, αλλά κάπουτε που έψαχνα μου άρεσε μια τυχαία συλλογή που είχα πάρει νομίζω πως λεγότανε Paul Desmond Quartet (with Jim Hall) - δεν ξέρω αν ήταν πριν ή μετά το Take Five - πάντως γενικά Jim Hall στην κιθάρα & Paul Desmond στο σαξόφωνο τα σπάγανε σε αυτό το χαλαρό ύφος που λες - με ενα απο δαύτα τα κλασσικά - A taste of honey που φυσικά το είχαν πει και οι Beatles και μου ήταν πιο familiar το κομμάτι... http://www.youtube.com/watch?v=G_laBQ9YqgU

[Xtikio]

epitelous.

Loipon genika Chet Baker ta panta, Stan Getz tis bosses pou hxografise, Miles Davis and his Tuba band opws epishs Kind of Blue apo Miles davis. Thes naxei mesa violia kai megales bades h kai pio mikra essembles se kaliptoun. Diskous kai tetoia mh me rwtate einai apeiroi kai den sugratw.

edit: kai oti eipan oi apopanw e.

edit2: epishs to Birth Of the Cool tou Davis einai amagalma tetoiou pramatos kai an entrifiseis genika tha deis oti o Chet Baker einai polu epireasmenos sthn ekfrash tou apo ton Miles.

[carheart]

δες και αυτά, άμα ξεμπλέξεις με τα αποπάνω (και από τα αποπάνω εγώ θα υπερθεμάτιζα Keith Jarrett και Lester Young, αλλά δεν είναι απαραίτητο!)

a1WDW-swiAA

jSimbyS_YlA
(αυτός είναι μάλλον ο αγαπημένος μου άνθρωπος στις jazz)

[landy]

επίσης αντονυ μπραξτον

http://www.youtube.com/watch?v=0o0AYFRFX7g

[carheart]

χαλαρό θέλει ο άνθρωπος ρε

[landy]

χαλαρό θέλει επειδή δεν ξέρει.τώρα που θα μάθει,θα ακούει μπραξτον και θα τον παίζει κάθε μέρα.

bill evans.χαλαρος

[ikonoklast]

Εντάξει, δε χρειάζεται να γεμίσετε σκυλάραπες το θρεντ, ήδη νιώθω μια μυρωδιά περίεργη. Μαζί με τον keith jarret και για όσους γουστάρουν γενικά λευκούς με γυαλιά, μπριγιαντίνη στο χτένι, κάπνισμα και πιάνο, πρέπει να αναφερθεί.

http://userserve-ak.last.fm/serve/_/270278/Bill+Evans.gif
http://userserve-ak.last.fm/serve/_/35863975/Bill+Evans+billevans.jpg

Μέγιστος Bill Evans.

a2LFVWBmoiw

Φαντάζομαι λογικά ξεκινάς με αυτό:

http://www.jazz.com/assets/2009/5/17/Bill_Evans--Portrait_In_Jazz.jpg?1242577971

vgSVKrpqzMc

Πιο στυλ και κουλ πεθαίνεις.

[landy]

και το ethiopiques του mulatu astatke μπορεί να του άρεσε του χαλαρού

[ikonoklast]

Κι αυτό είναι ωραίο από αστατκε, χαλαρέ.

OMGd3mAfl-0

[rat_poison]

Λευκό, χαλαρό... χμμμμμ για να σκεφτώ... Α, ναι!


http://www.youtube.com/watch?v=n92ATE3IgIs

Πάρε κι έναν σμηναγό.

[Comte de Saint-Germain]

Είναι κι από τους αγαπημένους μου δίσκους:

http://bp3.blogger.com/_IdL4ekvq_M0/RvnAQYnjLQI/AAAAAAAAAj0/2sd6sJg97uI/s400/802ccccb.jpg

Γενικώς οι από πάνω έχουν πει πολύ καλά πράγματα, τσέκαρε και το The Count (Comte? :P) meets the duke, που είναι μεγάλος δίσκος, γενικώς έχεις ήδη αρκετό υλικό να τσεκάρεις.

[LokiTricksterGod]

ωραία πράγματα, όχι ψόφια αλλά ούτε και παροξυσμοί.

http://1.bp.blogspot.com/_t_nSeTnEIWE/TNwTejKUc6I/AAAAAAAABbY/iq49Mz3vi5Y/s1600/B0002KQNZY.jpg
http://2.bp.blogspot.com/_t_nSeTnEIWE/TNmi4GcGHhI/AAAAAAAABZ4/wA12C1VzEps/s1600/albumcoverOliverNelson-TheBluesAndTheAbstractTruth.jpg

[animae]

Πολλά πινκς σε όλους, ξεκίνησα το κατέβασμα και βλέπομεν :pink:

[Xtikio]

opa edw vlepw ksekinisan impressions kai tetoia.

Loipon enoeitai Bill Evans akous mexri to telos twn pantwn, epishs o bill evan paizei kai sto Kind of Blue to davis

Cannonball Adderly katevazeis me kleista matia, dexter gordon to phrasing tou aiwna kai gia ligo kitharitsa Jim Hall, Joe Pass.

Twra efoson afta pou akous (pera apo ellington kai loipous tou 20-30) einai apories tou bebop otan thes na ksekiniseis vazeis kai katevazeis kai Charlie Parker, Dizzy Gielespie, McCoy Tyner, John Coltrane, Art Blakey, Freddie Hubbard, Sonny Rollins, Wayne Shorter kai alla. apla koitazeis nane psilopalia giati merikoi apo tous parapanw stis teleftes tous douleies ksefugan.

kai mias pou anaferthike kai o monk de paizei na mhn anaferthei to parakatw.

http://www.youtube.com/watch?v=OMmeNsmQaFw

[Milton]

Το πράγμα έχει ως εξής. Άκουσα το Chet Baker & Strings του Chet Baker και έμεινα κάπως έτσι :shock: με το πόσο υπέροχος δίσκος είναι. Το ξέρω σταρχιδιασας, αλλά αν κάποιος γνώστης έχει να προτείνει κάτι αντίστοιχο, είμαι όλος αυτιά.
Κατά προτίμηση instrumental, χαλαρό σίγουρα. Δεν χρειάζεται να είναι πνευστό το κύριο όργανο, δηλαδή κάτι σε πιάνο ή κιθάρα δεν με χαλάει.

Αυτά.

δεν θα την χαρακτηριζα την καλυτερη δουλεια του Baker. Το Round about Midnight που ποσταρε το Χτικιο λειτουργουσε παντα ως ενας "καθρεφτης" τεχνικης/μελωδιας στις απεικονισεις της τζαζ γενικα, ειναι καλη επιλογη. Για μενα η εξισου κλασσικη εκδοση του Round Midnight του Alan Broadbent (2005) ειναι μια καλη αρχη για να νιωσεις οτι σε "στελνει" ενας δισκος τζαζ. Μιλωντας για Baker ομως, οι πιο καλες του δουλειες βρισκονται εκει καπου αναμεσα σε Italian Sessions, Comin' on, Stairway to the Stars και η συνεργασια του στο Bird and Chet του 1952.
Βασικο το σχολιο του ικονοκλαστ σχετικα με τους αραπηδες στην τζαζ, δεν θα μπερδευα τις ακροασεις. Για καποιο λογο η λευκη τζαζ ειχε παντα διαφορετικο ειδικο βαρος απο τη μαυρη (ή εστω αν θελεις το αντιθετο) - αυτο και σε σχεση με το οτι καποιοι ανεφεραν επιρροες λευκων απο μαυρους ή το αντιθετο. Για μενα ειναι δυο τελειως ξεχωριστα κεφαλαια στην ιστορια του ειδους και αν ξεκινησες να ακους Baker, συνεχισε να ακους Baker ή τον εκπληκτικο Evans που ποσταρε ο ικονοκλαστ και μαζι με αυτους τον πολυαγαπημενο μου λευκο του ειδους Mose Allison.

[Headphones]

Λευκό, χαλαρό... χμμμμμ για να σκεφτώ... Α, ναι!


http://www.youtube.com/watch?v=n92ATE3IgIs

Πάρε κι έναν σμηναγό.

:touched:

γαμαει ο chet baker, ακου και το baby breeze.
επισης τσεκαρε κι αυτο μαζι με αλλα απο jarrett

http://4.bp.blogspot.com/_r9BHjNdFgbI/Sb7DRCULH_I/AAAAAAAAAjc/v7-6hl2kQ3Q/s400/186.+Keith+Jarrett+-+Belonging+(1974)a.jpg

[LokiTricksterGod]

αμάν πώς τα ξεχάσαμε τα σύγχρονα. γκαρμπάρεκ πάλι:

http://www.l-invitu.net/Images/jazz/Garbarek%20Dansere.jpg

και

http://theurbanflux.files.wordpress.com/2009/10/esbjorn_svensson_trio_gagarinspoint.jpg

[Xtikio]

Το πράγμα έχει ως εξής. Άκουσα το Chet Baker & Strings του Chet Baker και έμεινα κάπως έτσι :shock: με το πόσο υπέροχος δίσκος είναι. Το ξέρω σταρχιδιασας, αλλά αν κάποιος γνώστης έχει να προτείνει κάτι αντίστοιχο, είμαι όλος αυτιά.
Κατά προτίμηση instrumental, χαλαρό σίγουρα. Δεν χρειάζεται να είναι πνευστό το κύριο όργανο, δηλαδή κάτι σε πιάνο ή κιθάρα δεν με χαλάει.

Αυτά.

δεν θα την χαρακτηριζα την καλυτερη δουλεια του Baker. Το Round about Midnight που ποσταρε το Χτικιο λειτουργουσε παντα ως ενας "καθρεφτης" τεχνικης/μελωδιας στις απεικονισεις της τζαζ γενικα, ειναι καλη επιλογη. Για μενα η εξισου κλασσικη εκδοση του Round Midnight του Alan Broadbent (2005) ειναι μια καλη αρχη για να νιωσεις οτι σε "στελνει" ενας δισκος τζαζ. Μιλωντας για Baker ομως, οι πιο καλες του δουλειες βρισκονται εκει καπου αναμεσα σε Italian Sessions, Comin' on, Stairway to the Stars και η συνεργασια του στο Bird and Chet του 1952.
Βασικο το σχολιο του ικονοκλαστ σχετικα με τους αραπηδες στην τζαζ, δεν θα μπερδευα τις ακροασεις. Για καποιο λογο η λευκη τζαζ ειχε παντα διαφορετικο ειδικο βαρος απο τη μαυρη (ή εστω αν θελεις το αντιθετο) - αυτο και σε σχεση με το οτι καποιοι ανεφεραν επιρροες λευκων απο μαυρους ή το αντιθετο. Για μενα ειναι δυο τελειως ξεχωριστα κεφαλαια στην ιστορια του ειδους και αν ξεκινησες να ακους Baker, συνεχισε να ακους Baker ή τον εκπληκτικο Evans που ποσταρε ο ικονοκλαστ και μαζι με αυτους τον πολυαγαπημενο μου λευκο του ειδους Mose Allison.


opa opa. Ti tha pei kaluterh douleia? Ti den tha berdeves tis akroaseis? ti malakies tsabounas? Nai ok xasmatikh diafora metaksi mavrou / asprou mh mou arxiseis tis analuseis. Alla ti tha pei den tha berdeves tis akroaseis? Ti einai oi protaseis tupou "kathrefths" texnikh/melodias? giati poios den paizei me kalh texnikh?(gia melwdia de to suzhtaw, eidika o monk egrafe tis pio anorthodokses. de tha ton elega kai toso melwdiko) ti thes na peis?

Epishs thn ektelesh pou proteines den thn exw sta upopshn mou, omws mono apo thn hmeromhnia borw na bgalw kapoia suberasmata kai genika pistevw oti xronologika prepei na to pareis ligo apthn arxh.

Ws kataklida, xairomou pou paizei bala sto thread, alla mh grafete pramata sa poustodhmosiografoi pou prospathoun na poulisoun diskakia kai lene oxi afto einai etsi to allo einai allios kai vrikoun diafores pantou kai ta kanoun mantara. Bill Evans evgale tous diskous tou me ton pio gnwsto na einai to Vanguard Village (logo tou thanatou tou Scott LaFaro (vlepe Cliff Burton) ) ALLA otan ton akous kai paizei sto Kind of Blue, prosopika, den tha elega oti paizei lefkos ean den hksera to styl pou paizei o Bill Evans. Tespa.

parte kiena dwraki

Hmu57-USSs0

[Milton]

τσιζες φακιν κραηστ.

[Atropos]

http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQDSZAtFgqE6rpPo3VpQ2ErUPCePUYbq2yuk2P22qGoPyOOjM0kKw

Ακούγοντας το Ole το τραγούδι ένα μεσημέρι στο 2ο πρόγραμμα, με το τέλος του, πρακαλούσα να πει ο εκφωνητής ποιο είναι, και το είπε :)))

[rat_poison]

http://static.rateyourmusic.com/album_images/32bc5262874e2cf3c3d0d10d84f06e6f/586936.jpg
http://i55.tinypic.com/1z2dmhh.jpg
ο χριστός κι η μάνα του...

[VacuumInsulationPanels]

κι αμα ποτε τελειωσεις με τις μουσικες, διαβαζεις και το "κι ομως ομορφα", μυθοπλασια βασισμενο σε αληθινα στοιχεια, για τους "μεγαλους".

[h2he]

Στηρίζουμε τον απο πάνω αν και μας έπιασε μια μικρή κατάθλιψη διαβάζοντάς το

[rat_poison]

http://ecx.images-amazon.com/images/I/41TMPMsBgsL._SL500_AA300_.jpg

Paolo Fresu, Jan Lundgren και ο ατέλειωτος Richard Galliano.
Εκλεκτική φάση με μεσογειακό άρωμα.

[rat_poison]

bump

Arve Henriksen - Strjon

http://static.boomkat.com/images/47036/333.jpg
http://static.rateyourmusic.com/album_images/83ab0b73bfd447bcf4120372ebd1bb16/o1844702.jpg

http://static.rateyourmusic.com/album_images/bb5c7cadcc7ff25c9699829ddb629723/o728883.jpg
Εραστές Bohren und der Club of Gore και Mount Fuji Doomjazz Corporation περάστε από δω.

[Headphones]

ξανα bump.

6XGeJpYlmYo

[stam and the witches]

http://cdn.7static.com/static/img/sleeveart/00/003/635/0000363505_500.jpg

Βρήκα αυτό το θρεντ οπότε και το χώνω εδώ.

Σκληρό τζαζ με αραβικές βάσεις από τον Ισραηλινό Gilad Atzmon. Ιδού ένα δείγμα του μεγαλείου:


http://www.youtube.com/watch?v=yo3DJ4KFTPE

[casshern]

Για τον αποπάνω και τους υπόλοιπους ανήσυχους ερίτες, ο Bachar Mar Khalife με καταγωγή από Λίβανο εξαπολύει επίθεση από το Παρίσι με το νεγκασονικό του πιάνο και τα πσιονικά του κατσαρολικά και δεν αφήνει ούτε κολυμπηθρόξυλο όρθιο.
Δεήστε

bexg3e6DjLU

zdEinN_KTHc


(Δεν ήξερα αν θα ταίριαζε καλύτερα σε άλλο τόπικ, απόλοτζιζ)

[chris_boss]

gKEFcJsZCYg

εξωφρενικά εγκεφαλικό και ταυτόχρονα παρανοϊκό κομμάτι.
ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ Αντονυ Τζακσον και Ντένις Τσέιμπερς

[landy]

https://www.youtube.com/watch?v=vD3-Tf4Mr20

[stam and the witches]

Μουσική για σοβαρούς άντρες:


http://www.youtube.com/watch?v=FcUvkO4A5Vo

Η επιτομή του κουλ.

[casshern]

Μόλις γύρισα από συναυλία που με έσυραν ανυποψίαστο στα πλαίσια(θρας ρε μουνιά) των Δημητρίων '13. Έπαιζαν ο Κοντραφούρης και ένας άλλος Ουαλός πιτσιρικάς , ο Dave Stapleton.
O Κοντραφού ήτο απολαυστικός, αλλά η συνέχεια ήταν πέρα από κάθε προσδοκία μου. Το ετερόκλητο κουιντέτο μας κράτησε προσηλωμένους σε όλο το σετ, παίζοντας τζαζ με νεύρο και συναίσθημα.
Δεν συγκράτησα τίτλους κομματιών, αλλά κάπου εδώ λέω ΩΠ:



https://youtu.be/hnuNHljdqB4

[stam and the witches]

http://www.youtube.com/watch?v=YwxGnDadZEk

Για οπαδούς Bohren.

[supermachoman]

http://www.youtube.com/watch?v=VJ8Ljwjwbqc

1:50 και μετά, που πάμε για τέτοιους ήχους? ό,τι έχω ακούσει με σαξόφωνα κτλ δεν είναι έτσι ρε γαμώτο, αυτό μου φαίνεται ότι έχει δομή και είναι άπειρα ευχάριστο, τα τζαζ στα δικά μου απαίδευτα αυτιά είναι τελείως random

[phthoggon]

Απλά σολάρει πάνω στο ίδιο μπασοριφ συνεχώς, για αυτό σου φαίνεται εντελώς κατανοητό μάλλον. Απλή ντε και καλά τζαζ δεν υπάρχει, εκτός κι αν πατήσεις smooth jazz που είναι αυτό που λέμε elevator/soft porn music. :razz: Kαλύτερα είναι τα κλασικά χιτάκια Luis Armstrong/Frank Sinatra για να αρχίσει να σου κάθεται στο μυαλό η γλώσσα/συγχορδίες ή πήγαινε κατευθείαν στα γαμάτα άλμπουμ (Kind of Blue, A Love Supreme πχ) και άκου προσεκτικά, το ίδιο κομμάτι δηλαδή ξανά και ξανά, όχι όλο το δίσκο. Στο κομμάτι που πόσταρες στο μεταξύ τα ριφφ είναι που γαμάνε μέχρι το 1:50!

[GraveMiasma]

http://www.youtube.com/watch?v=VJ8Ljwjwbqc

1:50 και μετά, που πάμε για τέτοιους ήχους? ό,τι έχω ακούσει με σαξόφωνα κτλ δεν είναι έτσι ρε γαμώτο, αυτό μου φαίνεται ότι έχει δομή και είναι άπειρα ευχάριστο, τα τζαζ στα δικά μου απαίδευτα αυτιά είναι τελείως random

trolllevel 10/10

[supermachoman]

Απλά σολάρει πάνω στο ίδιο μπασοριφ συνεχώς, για αυτό σου φαίνεται εντελώς κατανοητό μάλλον. Απλή ντε και καλά τζαζ δεν υπάρχει, εκτός κι αν πατήσεις smooth jazz που είναι αυτό που λέμε elevator/soft porn music. :razz: Kαλύτερα είναι τα κλασικά χιτάκια Luis Armstrong/Frank Sinatra για να αρχίσει να σου κάθεται στο μυαλό η γλώσσα/συγχορδίες ή πήγαινε κατευθείαν στα γαμάτα άλμπουμ (Kind of Blue, A Love Supreme πχ) και άκου προσεκτικά, το ίδιο κομμάτι δηλαδή ξανά και ξανά, όχι όλο το δίσκο. Στο κομμάτι που πόσταρες στο μεταξύ τα ριφφ είναι που γαμάνε μέχρι το 1:50!

οκ θα ξαναπροσπαθήσω Coltrane που δε μου είχε κάτσει παλιότερα και βλέπουμε, θενκς


trolllevel 10/10


μισανθρωπια και διαβασμα ολη μερα.

[Ghoul]

κομματάρα το United Nations, είχα φάει κι εγώ κόλλημα πρόσφατα.

πέρα από τις κλασικούρες, τσέκαρε και πιο σύγχρονο ήχο.



http://www.youtube.com/watch?v=2-NUvHvFrzI


http://www.youtube.com/watch?v=7IZPWns_MkM

[Ghoul]

φετινά τζαζοκάτι με άρωμα ανατολής:

καταπληκτικός δίσκος του λιβανικής καταγωγής τρομπετίστα Ibrahim Maalouf.

http://www.youtube.com/watch?v=hZmKGWMm2EE
http://www.youtube.com/watch?v=HXzv7P7qGdM

επίσης πολύ όμορφος δίσκος του αρμένιου πιανίστα Tigran Hamasyan (ο οποίος κυκλοφόρησε φέτος κι ένα ενδιαφέρον τζαζζοειδής άλμπουν με τον Serj Tankian, ονόματι "Jazz-Iz Christ").


http://www.youtube.com/watch?v=psjWrGkAil4

[GraveMiasma]

Απλά σολάρει πάνω στο ίδιο μπασοριφ συνεχώς, για αυτό σου φαίνεται εντελώς κατανοητό μάλλον. Απλή ντε και καλά τζαζ δεν υπάρχει, εκτός κι αν πατήσεις smooth jazz που είναι αυτό που λέμε elevator/soft porn music. :razz: Kαλύτερα είναι τα κλασικά χιτάκια Luis Armstrong/Frank Sinatra για να αρχίσει να σου κάθεται στο μυαλό η γλώσσα/συγχορδίες ή πήγαινε κατευθείαν στα γαμάτα άλμπουμ (Kind of Blue, A Love Supreme πχ) και άκου προσεκτικά, το ίδιο κομμάτι δηλαδή ξανά και ξανά, όχι όλο το δίσκο. Στο κομμάτι που πόσταρες στο μεταξύ τα ριφφ είναι που γαμάνε μέχρι το 1:50!

οκ θα ξαναπροσπαθήσω Coltrane που δε μου είχε κάτσει παλιότερα και βλέπουμε, θενκς


trolllevel 10/10


μισανθρωπια και διαβασμα ολη μερα.

8a proteina na mhn xekiniseis me proxwrimeno colrtane giati einai teleiws hardcore. Kalytera piase ayto
http://en.wikipedia.org/wiki/'Round_About_Midnight
kai liwse to. aples grigores melwdies prin arxisei tis modal diadromes.
Alliws peiramatisou me ta 30 kanalia tou http://www.accujazz.com/

[stam and the witches]

φετινά τζαζοκάτι με άρωμα ανατολής:

καταπληκτικός δίσκος του λιβανικής καταγωγής τρομπετίστα Ibrahim Maalouf.

http://www.youtube.com/watch?v=hZmKGWMm2EE
http://www.youtube.com/watch?v=HXzv7P7qGdM

επίσης πολύ όμορφος δίσκος του αρμένιου πιανίστα Tigran Hamasyan (ο οποίος κυκλοφόρησε φέτος κι ένα ενδιαφέρον τζαζζοειδής άλμπουν με τον Serj Tankian, ονόματι "Jazz-Iz Christ").


http://www.youtube.com/watch?v=psjWrGkAil4

Δεν έσκισα και τα ρούχα μου με κανένα από τα 2. Του Maalouf μου φάνηκε πολύ γυαλισμένο σε σημεία (σε αντίθεση με την προηγούμενη μπόμπα), ενώ ο Αρμεναίος λίγο αβαντ-γκαρντ και λίγη καγκουριά μαζί, αλλά οκ μην είμαι αυστηρός. Αν σ'αρέσει η φάση με τζαζ-ανατολή κοίτα πολύ προς Ισραήλ μεριά, ειδικά την καρασιωνιστική Tzadik Records. Επίσης, τσέκαρε και τον Παλαιστίνιο (εντελώς τυχαία η σύμπτωση) Adel Salameh, και συγκεκριμένα το δίσκο Awda.

[stam and the witches]

Και μιας και πιάσαμε τα crossovers, μία φετινή υπερδισκάρα:


http://www.youtube.com/watch?v=FKhgstrTfWw

Dimitar Bodurov, Βούλγαρος πιανίστας. Τρελές συνθέσεις, τρελός ήχος, και τρελός Theodosii Spassov στο καβάλ. Ιδού κι ένα παλαιότερο άσμα του:


http://www.youtube.com/watch?v=ugju9NMgXtM

Και, φυσικά για να παινέψουμε την πατρίδα μας, Χάρης Λαμπράκης Quartet, νέυ και τζαζ:


http://www.youtube.com/watch?v=WqGQJW0p30E


http://www.youtube.com/watch?v=9HifzEFDfKQ

[Ghoul]

δεν είμαι τόσο σκληροπυρηνικός ψαγμένος, οπότε κι αυτά τα γυαλισμένα μου αρέσουν. ειδικά του Maalouf, είναι στα πολύ αγαπημένα μου της χρονιάς κι όσο το ακούω τόσο πιο πολύ κολλάω. ο Λαμπράκης μ' άρεσε αρκετά, έβαλα να κατεβαίνει. Παίζει κανά λινκ για το "Adel Salameh - Awda"; ή να στο κλέψω μέσω Soulseek; δεν το βρίσκω πουθενά.

[stam and the witches]

Κλέφτο, κι αυτό το 192αρι έφτυσα αίμα για να το βρω, και ούτε που θυμάμαι πού ήταν.

[R & R]

Κλεφτάκο :)

[GraveMiasma]

on topic:

ethnik jazz banta apo barcelona me fusion, flamenco kai krousta ton typo apo tous ojo de brujo.


http://www.youtube.com/watch?v=hsKwd7alVOw

apo 2.40 to kommati gkazwnei

[stam and the witches]

Ghoul, τσίμπα επίσης το Gilad Atzmon - Exile, που χα ποστάρει κανα 2 σελίδες πίσω.

[Ghoul]

λοιπόν το "Gilad Atzmon & The Orient House Ensemble - Exile" γαμάει μανούλες, πιο κοντά στα γούστα μου και στον ήχο των Maalouf/Hamasyan χωρίς το ποπ γυάλισμα. το λιώνω από χθες, θενκς!
ο Adel Salameh είναι πιο υποτονικός, δε με χάλασε αλλά δεν τρελάθηκα κιόλας.
Από Lambrakis με το νέυ και το κουαρτέτο του, τσέκαρα δυο δίσκους και μ' άρεσε, σένιος!

[stam and the witches]

Να σαι καλά. Τσεκάρουμε τη jazz των Εβραίων:


http://www.youtube.com/watch?v=jOKnUKIZ_Kc

[rat_poison]

πολύ καλό το άνωθεν.

και μια που είπες για κλεσμεροειδή ακούσματα
δεν ξέρω πού να το βάλω, εδώ, στο κλασική, ή αν είχαμε θρεντ σύγχρονη να το έβαζα εκεί πέρα. Τελοσπάντων, οντόπικ ή οφφτόπικ, ρίξτε μία ακρόαση εδώ (http://www.discogs.com/Osvaldo-Golijov-Kronos-Quartet-David-Krakauer-The-Dreams-And-Prayers-Of-Isaac-The-Blind/release/1353315)
Osvaldo Golijov (http://www.discogs.com/artist/1136020-Osvaldo-Golijov) / Kronos Quartet (http://www.discogs.com/artist/52786-Kronos-Quartet) & David Krakauer (http://www.discogs.com/artist/371724-David-Krakauer) ‎– The Dreams And Prayers Of Isaac The Blind
Για τον συνθέτη δεν ξέρω τίποτα, εμένα πάντως με τράβηξαν οι Kronos Quartet και είχα μια περίεργη αλλά ωραία έκπληξη

δείγμα από άλλη live εκτέλεση

http://www.youtube.com/watch?v=lxs8SvHKHbI
Ωχριά μπροστά στην ηχογράφηση που κάνω λινκ, μιας και τα έγχορδα φαλτσάρουν πού και και πού, αλλά για να ξέρετε τι κατεβάζετε πριν κατεβάστε είναι καλό σαν ιδέα.

[chris_boss]

Ευχαριστώ για τα παραπάνω. Κάποια που πρόλαβα να ακούσω "κανονικά" είναι εξαιρετικά.
Να συνεισφέρω με κάτι πιο παραδοσιακό. Ο Brian Blade είναι περιζήτητος session drummer αλλά παράλληλα είναι και bandleader. Πρόκειται για εξαιρετικά μουσικό ντράμμερ, από αυτούς που ξέρουν να αφήσουν χώρο στη μουσική να αναπνεύσει και βλέπουν τα τύμπανα κι ως μελωδικό όργανο.

6qwv2f5m0xM

[stam and the witches]

Δεν τη λες Jazz, και ας τη βγάζει η κουλτουριάρικη καρασιωνιστική Tzadik, αλλά τελοσπάντων κάτι πολύ ενδιαφέρον που βαριέμαι να ξεθάβω το Folk θρεντ για να τη βάλω εκεί.


http://www.youtube.com/watch?v=kDArz5_AWPE

[GraveMiasma]

tzadikaki me ton kafe ?

[casshern]

Χωράει κάτι πιο ανάλαφρο στο τόπικ?

Το 1994 ο Al Jarreau με το Marcus Miller σε ρόλο μαέστρου στρατολόγησαν τη αφρόκρεμα των jazz sessionados της εποχής για να ηχογραφήσουν ζωντανά στο στούντιο παρουσία κοινού το άλμπουμ Tenderness και χώρεσαν μέσα κάθε πιθανό συνδυασμό της jazz με γειτονικά και μη είδη μουσικής(Soul κυρίως,λόγω και της έφεσης του leader στο souljazz ιδίωμα, funk, pop, latin κ.α.). Από τους δίσκους που ακούγονται μονορούφι, κατά προτίμηση βράδυ, με καλή παρέα, παλιό κρασί, χαμηλό φωτισμό(κατά το στρώσε τραπέζι και βάλ'ενα δίσκο να παίζει).
Παρά την τρυφερότητα του αποτελέσματος, εκτός από τζαζόφιλους που ήδη γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, είμαι σίγουρος ότι θα εκτιμήσουν και οι διάφοροι ερικανταμσαίοι και ντρημθιατεράκηδες του φόρουμ.

XTIpdFmK1m0

[Ghoul]

μέλη των R.E.M., The Minus 5, Critters Buggin, The Chills και Screaming Trees πειραματίζονται και παράγουν εκπληκτικά πράγματα. Το Breaking the Ethers (1997) είναι πολύ όμορφο δισκάκι.


http://www.youtube.com/watch?v=fLHha095RZo

[chris_boss]

Άκουσα πρόσφατα κάποια κομμάτια του Τάκη Μπαρμπέρη κι έπαθα πλάκα. Κιθαρίστας-συνθέτης που συνδυαζει μεταγενέστερη τζαζ και φιούζιον με ινδική και ελληνική (ή καλύτερα βαλκανική) μουσική.

Q0RlUK5YUBA

BpZ54Jt2f_c

GI44HQ7bFpQ

[stam and the witches]

https://www.youtube.com/watch?v=0D12rYBtDKU

Υπόγειος abstract οργασμός. Και παραγωγάρα.

[stam and the witches]

http://www.okayplayer.com/wp-content/uploads/2014/07/revive-otis-brown-the-thought-of-you-lead.jpg

Ίσως ο καλύτερος τζαζ δίσκος που άκουσα εφέτος. Εξαιρετική και βαθιά παραγωγή, πολύ ωραίες συνθέσεις και τρομερά τύμπανα, εθιστικά θα λεγα. Υλικό στο youtube δεν υπάρχει δυστυχώς, όμως γκουγκλάρεται και βρίσκεται εύκολα. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

[stam and the witches]

https://www.youtube.com/watch?v=spOYyEFtUc4

Εξαιρετικό δείγμα λάτιν τζαζ. Από Περού και όχι Καραϊβική, που χωρίς να έχω εντρυφήσει, πιστεύω ότι ακούγεται αρκετά, ειδικά στο ρυθμολογικό. Αμερικανιές στην τρομπέτα και στο σαξόφωνο, και εξαιρετικά κρουστά και τύμπανα. Παραγωγή κρύσταλλο. Πατάμε πλέυ.

[chris_boss]

Ωραίος Σταμ.
Περίπου στο ίδιο κλίμα με το προηγούημενο ποστ σου, ένας ανερχόμενος ΝεοΟρλεανέζος (φήμες τον θέλουν ανιψιό του Donald Harrison):
pF2s2Rh_lnE

[Entrancemperium]

http://www.okayplayer.com/wp-content/uploads/2014/07/revive-otis-brown-the-thought-of-you-lead.jpg

Ίσως ο καλύτερος τζαζ δίσκος που άκουσα εφέτος. Εξαιρετική και βαθιά παραγωγή, πολύ ωραίες συνθέσεις και τρομερά τύμπανα, εθιστικά θα λεγα. Υλικό στο youtube δεν υπάρχει δυστυχώς, όμως γκουγκλάρεται και βρίσκεται εύκολα. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Σταμ αν παίζει λινκ για στείλε προς τα εδώ

[phthoggon]

1Y8-z9rXcZA

0dPfgVHpqhk

φοβερός τυπάς, ιδιαίτερα στα κομμάτια που έχει φωνητικά. Ο δίσκος είναι φετινός και λέγεται Ambrose Akinmusire - Imagined Savior Is Far Easier To Paint.

[casshern]

Έξι σελίδες πίσω πήγα για να ξεθάψω το θέμα, ήμαρτον
Από τα περιεκτικότερα μουσικά νήματα του φόρουμ είναι αυτό εδώ, μόνο αγάπη.


Τον άλλο μήνα έχει Gary Bartz Quartet για τους Αθηναίει, αλλά και οι fellow καρντάσιανς να μην χάνουν το κουράγιο τους.
Spiritual jazz για πολλά ουίσκια

https://youtu.be/dtYXrPX-Cho

Την άλλη βδομάδα ελπίζω να είμαι σε θέση να ανοίξω νήμα στο Self promotion με υλικό για τους φίλους του παρόντος τόπικ. Δεν περιγράφω άλλο.

Και άλλο υλικό από εγχώρια σκηνή

https://youtu.be/jYvnJ05BWUs

Για πάμε λίγο να ανεβαίνουμε...

[stam and the witches]

Daniel Zamir, θρήσκος ισραηλινός σαξοφωνίστας, αρκετά τρελόφατσα θα λεγε κανείς. Ανακάλυψη του John Zorn. Συνθέσεις γλυκές σαν το μέλι, μελωδίες "εύκολες" μα ουσιώδεις, χαρακτηριστικό όλης της εκεί σκηνής.

Ακούμε:


https://www.youtube.com/watch?v=v0virPzDSnw


https://www.youtube.com/watch?v=SPg4IwGZMvM

[chris_boss]

καταπληκτικό το πρώτο. θα ανεβάσεις τίποτα;

[Ghoul]

πολύ ωραίος ο δίσκος του Daniel Zamir. θενκιου!

[stam and the witches]

καταπληκτικό το πρώτο. θα ανεβάσεις τίποτα;

Μόλις γύρισα Αθήνα. Μπορώ dropbox, μπορείς να με βρεις και στο soulseek (lezbollah), όπου γενικά οι δίσκοι υπάρχουν. Ό,τι θες.

Κι ένα από δίσκο που διασκευάζει παραδοσιακά εβραϊκά:


https://www.youtube.com/watch?v=_Ix7UaMPiwM

[chris_boss]

Έχω κατεβάσει το Amen του 2006, αλλά δεν έχω προλάβει να το ακούσω. Θα σε ξαναενοχλήσω όταν είναι.

[Xtikio]

afino kati klassik se periptwsh pou kapoios den to exei upopsin toy kai toy aresei

u2xx3YTu2ac

[casshern]

Τα βλέπω και σου ανεβάζω αχαλίνωτη Impulse:

0KG0IbETOe0

[Xtikio]

kai ena diko mou prosopiko kollima gia aftous pou goustaroun th mousikh san tis gunaikes toys. 70s

hShkZ-Q4qzQ

hancock mono kavla

p..s. chrisbosia kai alloi basotetoioi tsekarete paul jackson oposdipote (kai mike clark drummeridi swstadi full)

[chris_boss]

μεγάλος δάσκαλος ο χάνκοκ. από τα καθαρά τζαζίστικα μέχρι τα φανκυ φιούζιον.
τσεκαρισμένο τον έχουμε εννοείται τον πολ τζακσον, κουνάει το σύμπαν. κάπου υπάρχει ένα βίντεο που το μπάσο του χάνει το κούρδισμα δραματικά αλλά το γκρουβ μένει εκεί.

edit:
tGHbNs5ykH0

[The Good Son]

Δεν γνωρίζω σε ποιο θρεντ να τους βάλω. Κινούνται σε soul - jazz - fusion μονοπάτια και εκπλήσσομαι που στο search δεν μου έβγαλε τπτ. Μιας και απευθύνονται και σε φανς της Bjork, είναι ο στανταρ τρόπος να πιάσετε γκόμενα τον Carheart και την Drumsick ταυτόχρονα:


https://www.youtube.com/watch?v=Ozr4KsZBTvQ

[stam and the witches]

http://pxhst.co/avaxhome/bc/f2/0039f2bc.jpeg

Αυτό δεν είμαι σίγουρος ότι ταιριάζει σε αυτό το θρεντ, αλλά το βάζω εδώ μιας και 1ον: είναι φτιαγμένο από τζαζ μουσικούς, και 2ον: το εκδίδει η καλύτερη εταιρία στον κόσμο όλο, η Clean Feed.

Μιλάμε για τον ambient-drone δίσκο της χρονιάς. Τρομπέτες και διάφορα από τα βάθη της κόλασης, σατανικά ισοκρατήματα από εκκλησιαστικό όργανο, παραγωγάρα, χαμός στο ίσωμα. Έρωτας από το 1ο δευτερόλεπτο.

[casshern]

Όταν το πρωτοέβαλες το αποπάνω δεν κατάφερα να το βρώ. Τώρα το ξαναέψαξα και μάλλον βρέθηκε. Για να δούμε.

Εν τω μεταξύ, άκουγα χθες το νέο άλμπουμ του Σαλονικιού τρομπετίστα Γιώργου Αβραμίδη.

https://i.ytimg.com/vi/8phlkwfEuvE/maxresdefault.jpg

Σοκ. Άψογο από κάθε άποψη. Λογικά θα ακουστεί παραέξω και θα τον εκτοξεύσει.
Φρέσκια τζάζ, απαστερίωτη, που αγκαλιάζει υπέροχα αρκετά συγγενικά είδη. Παραδείγματος χάριν, ήθελα να ποστάρω το afrobeat διαμάντι "the corruptor" (αν θυμάμαι καλά τον τίτλο, δεν έχω το cd μπροστά μου) αλλά το youtube δεν είναι ενημερωμένο ακόμα.

Το μόνο δείγμα που υπάρχει, πάντως, είναι αποκαλυπτικό.

8phlkwfEuvE

Διακρίνουμε στοιχεία της νεοτζάζ αναζωπύρωσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στη Μεσανατολή, Avishai Cohen κλπ, αλλά το άλμπουμ έχει πολλά περισσότερα από αυτό να δείξει.
Πανέμορφο εύρημα, λογικά θα περάσει και από Duende λίαν συντόμως.

[The Good Son]

Γαμάτο το δισκάκι και απίστευτη εμφάνιση στην παρουσίαση δίσκου. Φθηνό είναι το δισκάκι, πάρτε το.

[chris_boss]

Τον έχω προσέξει εδώ και 1-2 χρόνια που ανεβάζει μια στο τόσο κομμάτια στο noiz και μου έκανε εντύπωση από την πρώτη στιγμή. Cassern, o ίδιος έγραψε πρόσφατα ότι έχει επηρεαστεί από Erik Truffaz κυρίως αλλά και Ibrahim Maalouf.

Επίσης, πολύ λόγος γίνεται και για το Σωκράτη Σινόπουλο που έβγαλε φέτος δίσκο με την ECM παντρεύοντας την ποντιακή λύρα με την ατμοσφαιρική ακουστική τζαζ. Δεν έχω προλάβει να ακούσω πέρα από ένα κομμάτι αλλά ένας γνωστός, μου μίλησε με θριαμβευτικά λόγια.

[casshern]

Τον έχω προσέξει εδώ και 1-2 χρόνια που ανεβάζει μια στο τόσο κομμάτια στο noiz και μου έκανε εντύπωση από την πρώτη στιγμή. Cassern, o ίδιος έγραψε πρόσφατα ότι έχει επηρεαστεί από Erik Truffaz κυρίως αλλά και Ibrahim Maalouf.

Επίσης, πολύ λόγος γίνεται και για το Σωκράτη Σινόπουλο που έβγαλε φέτος δίσκο με την ECM παντρεύοντας την ποντιακή λύρα με την ατμοσφαιρική ακουστική τζαζ. Δεν έχω προλάβει να ακούσω πέρα από ένα κομμάτι αλλά ένας γνωστός, μου μίλησε με θριαμβευτικά λόγια.

Ισχύει ότι είναι πανίσχυρο πρότζεκτ, αλλά όχι το είδος που μου κάνει κλικ.
Του Αβραμίδη το όλο πακέτο, με ξετίναξε.

[stam and the witches]

Επίσης, πολύ λόγος γίνεται και για το Σωκράτη Σινόπουλο που έβγαλε φέτος δίσκο με την ECM παντρεύοντας την ποντιακή λύρα με την ατμοσφαιρική ακουστική τζαζ. Δεν έχω προλάβει να ακούσω πέρα από ένα κομμάτι αλλά ένας γνωστός, μου μίλησε με θριαμβευτικά λόγια.

Δεν είναι ποντιακή, είναι πολίτικη. Ο δίσκος μου φάινεται απογοητευτικότατος. Σα να έβαλε 2 ξέχωρα layer (λύρα και τα υπόλοιπα όργανα) το ένα πάνω στο άλλο. Γίνεται κι έτσι, αλλά δε σημαίνει ότι θα περπατάει.

[chris_boss]

Δεν ξέρω γιατί έγραψα ποντιακή ενώ είχα στο μυαλό πολίτικη. Επί του πρακτέου δεν έχω άποψη ακόμα, αλλά καταλαβαίνω το σκεπτικό σου.
Μια που πιάσαμε τους Έλληνες, χθες στο ραδιόφωνο πέτυχα παρουσίαση-συνέντευξη του Αλέξανδρου Δράκου-Κτιστάκη και ακούστηκε πολύ ενδιαφέρον το άκουσμα, όσο άφησε βέβαια ο παραγωγός.

[OniBocho]

Για τον Σινόπουλο να πούμε ότι περιόδεψε με τη μέγιστη Loreena McKennitt από τη Nights at the Alhambra εποχή κι έπειτα, αν και προς το τέλος της περιοδείας του '08 αντικαταστάθηκε από έναν μαθητή του, του οποίου το όνομα μου διαφεύγει τώρα, τον οποίο είχα γνωρίσει τότενες.

[casshern]

Για να ρολλάρει το τόπικ


https://youtu.be/AF4kNV2Ka4c

[casshern]

Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι πιανιστικά τρίο:pink:


https://youtu.be/zEH9p-busFg


https://youtu.be/HAm_af0UHAg

Δεν τα έβαλα στο τζαζοθρέντ(αν και σοβαρότερο του παρόντος, τόπικ) γιατί πιστεύω πως αφορούν το ευρύτερο ERίτικο κοινό. Ειδικά τα παρτουζιάρικα ξωτικά κοπανάνε όλο και περισσότερο με κάθε νέο δίσκο.

Edit: Ok, στο τζαζοθρεντ το έβαλα, :oops:

[casshern]

Χλιαρή κίνηση το νήμα.
Κρίμας, διώτη το είδος βρίσκεται σε διαρκή άνθιση και πετάει βλαστάρια συνέχεια, ενώ και εκλεκτά μέλη του φόρο φαίνονται να νιώθουν.
Προτείνω να μετονομασθεί σε κάτι πιο επίσημο, πχ "Οφφιψιαλ Ξαζζ Τοπιψ" και να καρφιτσωθεί πάνω πάνω.

Από τις τοπ κυκλοφορίες της προηγούμενης σεζόν, το ντεπούτο του Φλοριάν μοσχοβολάει άνοιξη και μεταξύ μας, το παλεύουμε να τον εφέρουμε Σαλόνικα πριν τονε τσιμπήσει καμιά Blue Note και καταστεί απλησίαστος(βλέπε και άκουε Gogo Penguin).


https://youtu.be/BsJpntL1S7Qg

Αλλά, και σε πιο διαχρονικά αριστουργήματα της κλασσικής μουσικής αν θέλουμε να πάμε, υπάρχει πολύ υλικό που πρέπει να καλύψουμε, οπότε συνιστώ εγρήγορση.


https://youtu.be/gmGETQFAkiM

[my_troubled_Mind]

σε καθημερινή βάση εδώ και κανά 3μηνο.

kZCXRKkkAfE


there comes a time when you want to be older
there comes a time when you want to be bolder
I love you more when its over 2x
there comes a time when your helpful
there comes a time when your doubtful
I love you more when your spiteful 2x
there comes a time to wake up to whats happening
there comes a time to get out of whats happening
I love you more than whats happening
I love you more
there comes a time when your near me 2x
a time that capturesx what we're after
a time
a time


:teddy:

[casshern]

:teddy::mpazo:

Κοίτα να δεις, στίβωντας το μυαλό μου να βρω καμία πρόταση για την ερώτηση που έκανες στο φανκοθρέντ, μου έσκασε η περίπτωση Ben Sidran, που βέβαια δεν είναι σε καμία περίπτωση για κείνο το θρέντ, αλλά ο ορισμός του "τζαζοκάτι" και ιμο θα έπρεπε να έχουμε τη δική του γωνιά, καθώς ο τύπος βγάζει με συνέπεια δισκάρες εδώ και πάνω από 4 δεκαετίες και παίζει μπάλα μόνος του σε ένα ύφος που δεν μπαίνει σε κανένα γνωστό καλούπι.
Ήθελα να κάνω πιο περιεκτικό ποστ κάποια στιγμή, μιας και έσκασε ξανά φέτος με ασύλληπτο δίσκο και με, κατά πως φαίνεται, το κομμάτι της χρονιάς, αλλά και η συγκυρία μια χαρά βόλεψε!


https://youtu.be/cRVF7lcvkG8

[casshern]

Αλλά, και σε πιο διαχρονικά αριστουργήματα της κλασσικής μουσικής αν θέλουμε να πάμε, υπάρχει πολύ υλικό που πρέπει να καλύψουμε, οπότε συνιστώ εγρήγορση.



Soz για το σπαζοκλαμπάνιασμα, αλλά είμεθα σε κατάσταση εκτάκτου μερακλώματος/αγάπη μόνο.

NvLwD-9Z2x8

[KoiliaSamprela]

:teddy::mpazo:

Κοίτα να δεις, στίβωντας το μυαλό μου να βρω καμία πρόταση για την ερώτηση που έκανες στο φανκοθρέντ, μου έσκασε η περίπτωση Ben Sidran, που βέβαια δεν είναι σε καμία περίπτωση για κείνο το θρέντ, αλλά ο ορισμός του "τζαζοκάτι" και ιμο θα έπρεπε να έχουμε τη δική του γωνιά, καθώς ο τύπος βγάζει με συνέπεια δισκάρες εδώ και πάνω από 4 δεκαετίες και παίζει μπάλα μόνος του σε ένα ύφος που δεν μπαίνει σε κανένα γνωστό καλούπι.
Ήθελα να κάνω πιο περιεκτικό ποστ κάποια στιγμή, μιας και έσκασε ξανά φέτος με ασύλληπτο δίσκο και με, κατά πως φαίνεται, το κομμάτι της χρονιάς, αλλά και η συγκυρία μια χαρά βόλεψε!

cRVF7lcvkG8

Υπέροχο το άζμα.
Ξέθαβα το τοπικ για να δω αν έχει γίνει αναφορά σε ethio jazz (πέρα φυσικά από Mulatu Astatke και δεν είδα κάτι και ίσως πρέπει να το κάνουμε).

[casshern]

Το αφήνω και εδώ, για να κοσμεί το σωστό νήμα
και σε εύλογο διάστημα θα κάνει και την εμφάνισή του στη "γωνιά του casshern" με αδιάσειστα ντοκουμέντα.


Η ψήφος μου για το soundtrack του υποθετικού νορβηγικού remake Blade Runner, με την απαραίτητη μεταφορά στο μεγάλο δασικό πουθενά.

M-nraGJ3fwQ

:brush::spin::angel:

[Fireknight]

(βλέπε και άκουε Gogo Penguin)

Prox8es eida kai akousa tous Gogo Penguin oi opoioi hr8an gia to jazz festival ths perioxhs kai htan eksairetikoi (ta drums!).
Efxaristoume casshern gia tis protaseis.


https://www.youtube.com/watch?v=wLoc8wbTV3g

[stam and the witches]

Επίσης, πολύ λόγος γίνεται και για το Σωκράτη Σινόπουλο που έβγαλε φέτος δίσκο με την ECM παντρεύοντας την ποντιακή λύρα με την ατμοσφαιρική ακουστική τζαζ. Δεν έχω προλάβει να ακούσω πέρα από ένα κομμάτι αλλά ένας γνωστός, μου μίλησε με θριαμβευτικά λόγια.

Δεν είναι ποντιακή, είναι πολίτικη. Ο δίσκος μου φάινεται απογοητευτικότατος. Σα να έβαλε 2 ξέχωρα layer (λύρα και τα υπόλοιπα όργανα) το ένα πάνω στο άλλο. Γίνεται κι έτσι, αλλά δε σημαίνει ότι θα περπατάει.

Λοιπόν, έκατσα και ξανάκουσα το δίσκο αρκετά προσεκτικά, γιατί οι αυτιές ήταν μάλλον ελάχιστες και σε μη ιδανικές συνθήκες (πχ κατά τη γνώμη μου, είναι σχεδόν μάταιο να ακούς πιανιστική τζαζ σε σκάρτα ηχεία). Παρεξήγησα τη φάση, ο δίσκος είναι πολύ δυνατός. Είναι αμιγώς ελληνικές μελωδίες με υπερβολικά smooth αέρα. Ίσως να περίμενα λίγο περισσότερα μεταξύ λύρας και πιάνου, αλλά δεν τρέχει. Άνετα έπαιζε όλος σε ταινία. Αυτά.

[Art In Haste]

Τσεκάρετε και αυτό με την πρώτη ευκαιρία...


https://www.youtube.com/watch?v=HGmoR5x3XrM

[casshern]

Το αποπάνω το έκλεψα στεγνά και το εκμεταλλεύομαι:grin:

Κατά τ'άλλα, πριν λίγο καιρό έγραφα για τη γοητεία των τρίο. Όλοι περνάμε αυτή τη φάση της εξερεύνησης, έτσι και γω, αλλά η ζεστασιά και η εγγύτητα δύο ανθρώπων που αγαπάν και αγαπιούνται, δε συγκρίνεται ούτε με τη χαλκιδική.

Μόνο αγάπη λοιπόν


https://youtu.be/JkQcwPoxKO8

[KoiliaSamprela]

Τελικά θα το βάλω εδώ μου φέρνει περισσότερο σε τζαζοκάτι απ ότι φανκοπερίεργο


https://www.youtube.com/watch?v=s8g0ZZFqKz8

[OniBocho]

Σε επίπεδο ερμηνείας και feeling, είναι ίσως ότι πιο δυνατό άκουσα τελευταία

πέρα φυσικά απ' το "αουυυυυυυ" του Αργυρη στο ΖΟΜΠΙ ΑΟΥΡ


https://youtu.be/cDgmryfFAAM

[babality]

λαθος θρεντ. και μαλλον δεν υπαρχει θρεντ γιαυτη τη "μουσικη"

[b0f0r]

λαθος θρεντ.

δίκιο. το μεταφέρω αλλού (http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?23510-Ambient&p=1302801&viewfull=1#post1302801).

το 'σβησα από 'δω.

[casshern]

Αν και πρόκειται για μέγιστη ύβρη να ποστάρουμε Άγιο Ιωάννη(μεγάλη χάρη Του) σε νήμα με τίτλο "Τζαζοκάτι"*, θα διαπράξω το αμάρτημα διότι έχω μερακλώσει με γάτες_και_σαξόφωνα και πιστεύω αν βάλω 100 φορές στο repeat το "Dear Lord", η ΑΜ θα με συγχωρέσει.



https://youtu.be/w5QGBHavF0U



https://youtu.be/YrBQQdzQV0U


(*) και ευχαριστώ όλους όσους δεν το έχουν κάνει μέχρι τώρα. Ας είμαι εγώ ο πρώτος καράμπαμπας.

[tsimpouklano]

Το αποπάνω το έκλεψα στεγνά και το εκμεταλλεύομαι:grin:

Κατά τ'άλλα, πριν λίγο καιρό έγραφα για τη γοητεία των τρίο. Όλοι περνάμε αυτή τη φάση της εξερεύνησης, έτσι και γω, αλλά η ζεστασιά και η εγγύτητα δύο ανθρώπων που αγαπάν και αγαπιούνται, δε συγκρίνεται ούτε με τη χαλκιδική.

Μόνο αγάπη λοιπόν

JkQcwPoxKO8

Ετούτο εδώ με έμπασε στον θαυμαστό κόσμο του Branford Marsalis.
Για πείτε κι άλλα :)

[casshern]

Το αποπάνω το έκλεψα στεγνά και το εκμεταλλεύομαι:grin:

Κατά τ'άλλα, πριν λίγο καιρό έγραφα για τη γοητεία των τρίο. Όλοι περνάμε αυτή τη φάση της εξερεύνησης, έτσι και γω, αλλά η ζεστασιά και η εγγύτητα δύο ανθρώπων που αγαπάν και αγαπιούνται, δε συγκρίνεται ούτε με τη χαλκιδική.

Μόνο αγάπη λοιπόν

JkQcwPoxKO8

Ετούτο εδώ με έμπασε στον θαυμαστό κόσμο του Branford Marsalis.
Για πείτε κι άλλα :)

Να πούμε κι άλλα από Branford Marsalis?

Δοκίμασε τα Royal Garden Blues της πρώτης(μπλε) περιόδου, το Trio Jeepy που είναι πιο "βαρύ" και μετά θα πρότεινα και μια αυτιά στο πρότζεκ Buckshot Lefonque που είναι crossover και συζητήθηκε πολύ, εμένα δε με πολυάρεσε, άσχετο.


Ας βάλω και μερικά άλλα θέματα, να'χουμε να λέμε.

Νέος Kenny Barron, ζόρικος.

https://youtu.be/hqA93qE8BQY

Mathias Eick, Viking I4 άοπλο, ειδικότητα: Βάρδος.

https://youtu.be/gvUxIc2ShRI

Χάρης Λαμπράκης Quartet, τεράστιο κεφάλαιο.

https://youtu.be/w9h0MKoYA0k

[Art In Haste]

Καταπληκτικός Σωκράτης Σινόπουλος χθες το βράδυ. Παρουσιάσε το Eight Winds με το κουαρτέτο του. Κρίμα που δε το έμαθα νωρίτερα για να ενημερώσω.

[OniBocho]

Είναι καταπληκτικός παίχτης και πολύ σωστός δάσκαλος στην πολίτικη λύρα. Τον είχε και η McKennitt στο Ancient Muse, μετά στο Nights from the Alhambra και στην αρχή της μετέπειτα ευρωπαϊκής περιοδείας της, ώσπου ανέλαβε ο μαθητής του, ο Στρατής Ψαραδέλης.

[commissar]

Mathias Eick, Viking I4 άοπλο, ειδικότητα: Βάρδος.
TR7yOs03TV8



Στο ρηπήτ .-

[chris_boss]

Σταμ, θα κάνεις την καλή να αναφέρεις μια λίστα με τους βασικούς 10 (θες 20;) δίσκους ανατολίτικης τζαζ;

[Pornofunk]

ayto to katapliktiko prama ksanapostaristike?


https://www.youtube.com/watch?v=spH_3GV6YsY


paizei na mpainei kai sta φανκσνοτντεντ

[chris_boss]

Δεν ξέρω αν ξαναποσταρίστηκε, αλλά τον έχω ακούσει τον δίσκο γιατί οι περισσότεροι συντελεστές (όπως κι ο Γιαπωνέζος) παίζουν με τον Jose James. Ε λοιπόν, δεν ξέρω αν είναι τα αυτιά μου αλλά ο τύπος μου ακούγεται πολύ συχνά ξεκούρδιστος (φάλτσος ντε). Μπορεί να είναι και άποψη αλά Miles (ή και όχι). Κατά τα άλλα, γαμεί όντως. Σε παρόμοια φάση, προτείνω τον αρχηγό Roy Hargrove και το αλμπουμ Hard Groove (το εννοεί!)

[Pornofunk]

αχμμμ δε μου εκανε ποτε τετοιο πραμα...παντως με ενθουσιασε πολυ η παραγωγη η οποία είναι πεντακάθαρη και όλα συμβαδίζουν σε αρμονία...πολυ αναλαφρος ήχος χωρίς να κουράζει...

τσεκάρω hard groove τωρα και ακούγεται πολύ πιο πιο αλητεία:thumbsup:

[stam and the witches]

Σταμ, θα κάνεις την καλή να αναφέρεις μια λίστα με τους βασικούς 10 (θες 20;) δίσκους ανατολίτικης τζαζ;

Θα το κάνω αύριο πρωί, δέσμευση, γιατί κοιμάμαι όρθιος. Το 10 "βασικοί" είναι πάντα βασικοί κατόπιν γούστου :P Δεν είναι και ιδιαίτερα καθιερωμένη σχολή, ψιλομόνος μου τα βρήκα και ψιλοκατά τύχη.

[stam and the witches]

Κρις Μπος, είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που εδώ και μία βδομάδα συνέχομενη δεν έχω ούτε μία ώρα στο σπίτι να αράξω. Δεν έχω ξεχάσει τίποτα, θα σε φτιάξω. Μέχρι τότε, θα ποστάρω ένα άρθρο που είχα φτιάξει πέρσι για ένα webzine που έφυγε άπατο, με θέμα την ισραηλινή τζαζ (περίπου εμπίπτει σε αυτό ζήτησες).

---------------------------------------------------------------

Το 1929, με την υποψία να αιωρείται ότι στην Ευρώπη ετοιμάζεται κάτι συγκλονιστικά φρικαλέο, ένα ιδιαίτερα μεγάλο κύμα Εβραίων αρχίζει και παίρνει τα καράβια για την αγγλική, τότε, Παλαιστίνη. Θα ‘λεγε κανείς ότι επρόκειτο για τους τυχερούς της Ιστορίας, δεδομένου του Ολοκαυτώματος που πρόλαβαν και απέφυγαν, αλλά ως λαός της αιώνιας ειρωνείας, ψώνισαν από σβέρκο με το που πάτησαν στο λιμάνι της Γιάφας. Δεν ήταν και καμιά έρημη γη χωρίς κατοίκους.

Η συνύπαρξη με τους Άραβες δεν ήταν πολύ εύκολη. Οι Άγγλοι ήταν έτοιμοι να τα μαζέψουν και να φύγουν, οπότε έτερες πλευρές (αραβική και εβραϊκή) οργανώθηκαν για τη μέρα που αυτό θα συνέβαινε. Το 1948, λίγες ώρες πριν η αγγλική κυριαρχία τερματιστεί επισήμως, οι Εβραίοι το παίζουν στα άκρα και διακηρύσσουν την ανεξαρτησία του Ισραήλ. Αν υπάρχει μία λέξη που περιγράφει το πώς θα αισθάνθηκαν οι Άραβες Παλαιστίνιοι, αυτή είναι «βίδωσαν». Η ιστορία έκτοτε είναι γνωστή, και δεν έχει περάσει μία μέρα που να μη μας έχει απασχολήσει στις ειδήσεις.

Μπορεί για τους παραπάνω λόγους η κατάσταση σε αυτή τη γωνιά της γης να είναι επιεικώς χαωτική, είναι όμως οι ίδιοι λόγοι που η μουσική της τα σπάει. Ένα κράμα παραδόσεων από την ανατολική Ευρώπη, τη Μεσόγειο αλλά και από την αμιγή Αραβία δε θα μπορούσε παρά να παράξει κάτι ενδιαφέρον. Παρακάτω παραθέτω 8 παραδείγματα αυτής της υπέροχης σκηνής, με μία έμφαση κυρίως στη jazz διάστασή της. Φύγαμε:

Giora Feidman:

Δε θα μπορούσα να ξεκινήσω αυτή τη λίστα χωρίς τον αρχιερέα του klezmer. Γεννημένος το 36 στην Αργεντινή, εξακολουθεί και υπηρετεί το κλαρίνο της ανατολικής Ευρώπης με προσήλωση 18χρονου. Ο ήχος του δε, για κάποιο λόγο, παραμένει ο πιο νεωτεριστικός όλων. Θα πρότεινα τον τελευταίο του δίσκο, Very Klezmer, καθότι ο πιο «σκοτεινός», ιδίως στην παραγωγή.


https://www.youtube.com/watch?v=jOKnUKIZ_Kc

 
Avishai Cohen (ο μπασίστας):

Ίσως το σήμα κατατεθέν της ισραηλινής σκηνής. Smooth, μελωδικός, νεοϋορκέζος από κάθε άποψη, μία μηχανή παραγωγής τραγουδιών. Ίσως τα 3-4 τελευταία χρόνια να μην κρατάει, κατά την ταπεινή μου άποψη, τον πήχη όσο ψηλά ήταν παλιά, αυτό όμως δεν αλλάζει και πολλά. Ο τρόπος με τον οποίο σφήνωσε το ούτι του Amos Hoffman στην κατά τ’ άλλα εντελώς Blue Note αισθητική του, είναι για σεμινάριο.


https://www.youtube.com/watch?v=FaJTbhYTw4k

Omer Klein:

Αμερικανοτραφής, επίσης, πιανίστας, ξεχωρίζει από τους άπειρους συναδέλφους του ως προς ένα και μόνο απλό χαρακτηριστικό: το γκρουβ. Κάθε κομμάτι του χορεύεται, κάθε του μελωδία κολλάει στο μυαλό. Αρκετά χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσέγγισης αυτής της σκηνής ως προς το songwriting: αφετηρία των πάντων δεν είναι παρά η μελωδία.


https://www.youtube.com/watch?v=IPvK-dYNoGE

Omer Avital:

Με ρίζες από Εβραίους της Υεμένης και του Μαρόκου, ο μπασίστας Omer Avital τα παίζει όλα και συμφέρει. Δεν είναι εντελώς σαφές αν το μεσανατολικό ή το αμερικανικό αεράκι επικρατεί στη μουσική του. Κάποιος μουσικολόγος ίσως εν τέλει να υποστήριζε το δεύτερο, αλλά το αποτέλεσμα δεν παύει να γοητεύει με την ακομπλεξάριστη αμεσότητά του.


https://www.youtube.com/watch?v=gQNdOeGrurE

Daphna Sadeh:

Μπασίστρια, ταγμένη στις μουσικές της Μέσης Ανατολής, κάνει τη διαφορά σε χιλιοπαιγμένες μελωδίες, μα και δικές της συνθέσεις, με τις ανοιχτά «ευρωπαϊκές» ενορχηστρώσεις, το φλάουτο, το ακορντεόν και λοιπά στοιχεία που δε συνηθίζονται σε αυτές τις μουσικές. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των αισθητικών αποτελεσμάτων του ισραηλινού φίλτρου.


https://www.youtube.com/watch?v=6gm7ep7udEs

Daniel Zamir:

Ο θεόμουρλος, με την καλή έννοια, σαξοφωνίστας, αφού ξεκίνησε διασκευάζοντας παραδοσιακά εβραϊκά της ανατολικής Ευρώπης, δισκογραφεί τακτικά, ακροβατώντας μεταξύ της «τέτοια μου κάνεις και λιώνω» μελωδικότητας και της απόλυτης υστερίας. Φανατικός υπερόρθοδοξος Εβραίος, είναι ο μοναδικός που έχει παίξει jazz. Δε θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο από μία ανακάλυψη του John Zorn, θα προσέθετα εγώ.


https://www.youtube.com/watch?v=_Ix7UaMPiwM

Gilad Atzmon:

Ο John Coltrane της Ιουδαίας, φανατικός φιλο-Παλαιστίνιος ακτιβιστής, άτυπα επικηρυγμένος στους ισραηλινούς κόλπους, σκίζει το σαξόφωνό του και φυσάει κάθε του νότα σα να είναι η τελευταία του, σα να θέλει να μιλήσει όπως θα μιλούσε ο μηδενιστής Παλαιστίνιος που στενάζει από τα τείχη και τα checkpoint που έχουν ορθωθεί λίγα μέτρα έξω από τον κήπο του. Μουσική σκληρή αλλά δουλεμένη ως και την τελευταία της λεπτομέρεια. Στα μπόνους, το όνομα της μπάντας του, Orient House Ensemble, αναφορά στο αρχηγείο του φοβερού και τρομερού PLO του Αραφάτ της δεκαετίας του 80.


https://www.youtube.com/watch?v=yo3DJ4KFTPE

Bustan Abraham:

Για λόγους τιμής και μόνο, η παραπάνω μπάντα θα έπρεπε να έχει μία θέση σε αυτή τη λίστα. Φτιαγμένη μέσα στην ευφορία από τη συμφωνία του Όσλο το 93, όπου επιτέλους μπήκε το πρώτο λιθαράκι για το φιλικό διαζύγιο Ισραήλ-Παλαιστίνης (βέβαια μετά το πήρε ο διάολος), η μισή αραβική και μισή ισραηλινή μπάντα όρισε τον ήχο που στην πορεία θα υιοθετούσαν ευλαβικά όλα τα σύγχρονα ensemble μουσικής της ανατολικής Μεσογείου. Μπορεί να είναι δυστυχώς ανενεργοί τα τελευταία 16 χρόνια, με εξαίρεση μερικά λάιβ εδώ κι εκεί, όμως τα μέλη τους παραμένουν δραστήρια, και ως μουσικοί και ως υπερβολικά δημοφιλείς δάσκαλοι.


https://www.youtube.com/watch?v=63zqNQsgPns

[chris_boss]

Κάτι μου λέει ότι είναι για καλό το τρέξιμο, οπότε χαλάλι. Από αυτά που πόσταρες μόνο τους δύο ξέρω (και τον ένα από σένα), οπότε έχω πραγμα να ασχοληθώ. Μερσί και αναμένω κάποια στιγμή την "κανονική" λίστα.

[KoiliaSamprela]

Βάλε ρε αντμιν πινκς να πιέσω με δύναμη την οθόνη για το ποστ του Σταμ :dfinger:

[chris_boss]

https://www.youtube.com/watch?v=rtW1S5EbHgU

Μετά το επικό προπέρσινο The Epic, o Kamasi ετοιμάζει νέα κυκλοφορία σύντομα. Άκουσα τυχαία το παραπάνω σήμερα και έπιασα το στομάχι μου να σφίγγεται από τη συγκίνηση σε 1-2 σημεία. Ψάχνοντας περισσότερες πληροφορίες για το άλμπουμ είδα ότι έρχεται στην Αθήνα στις αρχές Ιουλίου. Δυστυχώς κατά 99% δε θα μπορώ (και δε θέλω να μπορώ) να παρεβρεθώ, οπότε σαν καλά καμάσια που είστε να πάτε εσείς.

[OniBocho]

Γιατί να μη θέλεις να μπορείς; :/

[chris_boss]

offtopic: συνέβη κάτι που με πήγε πολύ πίσω επαγγελματικά. Το να μην μπορώ, σημαίνει ότι θα έχει ξεκινήσει η ανάκαμψη.

[OniBocho]

Στο εύχομαι. Νόμιζα το πήγαινες σε κάτι αντίστοιχο του ότι θα έπεφτες σε κατάθλιψη βλέποντας το σχήμα του ζωντανά, κτλ κτλ. Ανάλογη με αυτή που σκεφτόμουν ότι θα πάθω, πριν την εμφάνιση του McFerrin στο μέγαρο το 2010.

[chris_boss]

Ευχαριστώ. Δεν παθαίνω κατάθλιψη με τα υπεργαμάτα σύνολα. Ακούω πολλούς που λένε "θα παρατήσω την κιθάρα", "και βάλω φωτιά στα τύμπανα μου αύριο" και τέτοιες χαζομάρες. Αν οι κορυφαίοι δε σε εμπνέουν να προσπαθήσεις να ανεβάσεις το επίπεδο σου, ποιοι θα το κάνουν; εννοείται πως κάποιοι είναι ταλέντα και ιδιοφυίες που δεν πιάνονται αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Με μια προσεκτική παρατήρηση μπορεί να δει κανείς ότι έκαναν κάτι δικό τους (πόσο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από τον McFerrin?) και αυτό "καλούμαστε" να κάνουμε κι εμείς στην αναλογία της δικής μας ύπαρξης.

ΥΓ. Αυτό είναι ένα από τα καλύτερα βίντεο που υπάρχουν


https://www.youtube.com/watch?v=wIYOunop8c8

[casshern]

Μιλούσα τις προάλλες με έναν άγγλο τζαζόφιλο που έχει δει live τους πάντες ξέρωγω και μου έλεγε για Καμάσι ότι, ενώ περίμενε πως και πως το live του(σε φάση, ότι αυτό που κατάφερε με το The Epic ως ηχογραφημένο αποτέλεσμα, δεν μπορεί να είχε γίνει καλύτερο), διαπίστωσε ότι ζωντανά το αποτέλεσμα ήταν κατώτερο των προσδοκιών του. Πολύ κατώτερο. Τώρα, δεν ξέρω και τι εισιτήριο θα παίξει ή πόσο καλή ηχητική κάλυψη θα υπάρξει στο live της Αθήνας, αλλά εγώ θα πήγαινα με μικρό καλάθη.

[OniBocho]

Έτσι είναι Chris_Boss κι αυτό ακριβώς του είπα μετά το τέλος, ότι τέτοιες εμπειρίες σε κάνουν να θες μανιωδώς να γίνεις καλύτερος.

Είναι και λογικό βέβαια να σε πιάνει η κομπλα όταν ακούς και βλέπεις ζωντανά τον κορυφαίο του οργάνου σου, δεν κατακρίνω όσους μπορεί να αισθανθούν τη συγκεκριμένη ματαιότητα. Επιβάλλεται όμως απευθείας να το δεις αντίστροφα.

[chris_boss]

casshern, κι εγώ με τον Πατ Καλάθη πήγαινα πριν 1,5 χρόνο αλλά δεν κατάφερα να μπω στο κλαμπ (ήταν σολντ αουτ εννοείται) γιατί αναρωτιόμουν πως μπορεί να αποδοθεί πειστικά το άλμπουμ με ένα πολύ μικρότερο σύνολο.
Αντίθετα, ο Christian Scott με την μπάντα του και τη συνοδεία big band ξεπέρασαν τις προσδοκίες μου.

[chris_boss]

Omer Avital:

Με ρίζες από Εβραίους της Υεμένης και του Μαρόκου, ο μπασίστας Omer Avital τα παίζει όλα και συμφέρει. Δεν είναι εντελώς σαφές αν το μεσανατολικό ή το αμερικανικό αεράκι επικρατεί στη μουσική του. Κάποιος μουσικολόγος ίσως εν τέλει να υποστήριζε το δεύτερο, αλλά το αποτέλεσμα δεν παύει να γοητεύει με την ακομπλεξάριστη αμεσότητά του.


https://www.youtube.com/watch?v=gQNdOeGrurE



Είδα ένα λάιβ του από το φεστιβάλ της Νίκαιας του '13 και θα έλεγα ότι το ανατολίτικο στοιχείο υπερισχύει, αλλά μπορεί να συνέβαινε λόγω lineup (μεταξύ τους κι ο τρομπετίστας Avishai Cohen)

[casshern]

(βλέπε και άκουε Gogo Penguin)

Prox8es eida kai akousa tous Gogo Penguin oi opoioi hr8an gia to jazz festival ths perioxhs kai htan eksairetikoi (ta drums!).
Efxaristoume casshern gia tis protaseis.


https://www.youtube.com/watch?v=wLoc8wbTV3g


Επί τη ευκαιρία της επικείμενης απόβασης εν Σαλόνικο(και σε άλλα Ελ λιμάνια) του παρεμφερούς τρίο, Mammal Hands, με νέο δίσκο που σφραγίζει το χιπ δασικό νεοτζάζ υβρίδιο που αγαπιέται στα μέρη μας.


https://youtu.be/z1GwbvxJ4aM


https://youtu.be/T_qtOEw2gcg


Από κοντά, το ακόμα πιο χιπ Portico Quartet θα απλώσει την αρίδα του κάπου εδώ γύρω. Αναμείνατε ίνφο.


https://youtu.be/leG2P7xwEr0

[rat_poison]

ΦΙΛΕ ΗΑΡΙΤΗ ΦΙΛΗ ΗΑΡΙΤΙΣΣΑ

Έχεις το καλοκαίρι μέσα σου; Σου αρέσει η καϊπιρίνια και θα ήθελες να βγαίνει σε μουσική; Ονειρεύεσαι εξωτικές παραλίες με σμιλεμένα φιλήδονα κορμιά να ψήνονται στον ήλιο κάτω απ' τους ρυθμούς της Bossa Nova; Διαβάζεις αυτό το post μέσα στο καταχείμωνο και θες να νιώσεις λίγο καλοκαίρι; Οργανώνεις ταράτσα πάρτυ με κοκτέλια και θες μουσικό χαλάκι για την ώρα που θα πέφτει ο ήλιος; Είναι Σεπτέμβρης και θες να γελάσεις στα μούτρα των μίζερων που εύχονται "καλό χειμώνα" πριν καλά καλά δροσίσει τόσο ώστε να χρειάζεται μπουφανάκι το βράδυ;

Μην ανησυχείς, το αγαπημένο σου φόρουμ έχει τη λύση για σένα!


https://www.youtube.com/watch?v=ux6icj_qRMc


https://www.youtube.com/watch?v=_wXefXHkk3M


https://www.youtube.com/watch?v=xRA27uBqO5o

[casshern]

Το σπουδαιότερο δείγμα Ευρωπαϊκής τζαζ για φέτος έρχεται από τη Βαλτιμόρη (:!:) και τον Lafayette Gilchrist, πουλεν του David Simon (The Wire, The Deuce).

change my mind

(Τυχαία samples από μία κυκλοφορία συνολικής διάρκειας 2,5 ωρών με δίχως κανένα φίλλερ)


Lafayette Gilchrist - Enough

https://https://youtu.be/HGgH7ttEgRs

Lafayette Gilchrist - Bmore Careful

https://youtu.be/ZAlK8ZDq77A

[OniBocho]

Άκουσα από δυο φορές το καθένα, μετά έβαλα το Rare Essence και νιώθω πως έφαγα γερή σφαλιάρα. Thanks for that, φίλτατε casshern!

[casshern]

Άκουσα από δυο φορές το καθένα, μετά έβαλα το Rare Essence και νιώθω πως έφαγα γερή σφαλιάρα. Thanks for that, φίλτατε casshern!

Να είσαι καλά, Ονιμποτσάρα!

Το αγαπημένο μου απ'όλο το δίσκο μάλλον είναι το The Miracle of being here (τι τίτλος!?) που κάνει και τα σίδερα να λυγάνε, αλλά και η διασκευή του "Ασούμ' δε ποζίσιον" για πιάνο τρίο είναι φοβερή.

Ας ποστάρω όμως το τηλεοπτικό edit που αναλάμβανε να απαλύνει τον πόνο από την απαλεψιά στο τέλος κάθε επεισοδίου του Deuce (2ος κύκλος)


https://youtu.be/Tboa8DeNJs4

[tsimpouklano]

Branford Marsalis στη μουσική επιμέλεια του "Ma Rainey's Black Bottom" (Netflix) (https://www.imdb.com/title/tt10514222/):


https://www.youtube.com/watch?v=pbIN89ppgbE


Chicago, 1927. A recording session. Tensions rise between Ma Rainey, her ambitious horn player and the white management determined to control the uncontrollable "Mother of the Blues". Based on Pulitzer Prize winner August Wilson's play.

[casshern]

Branford Marsalis στη μουσική επιμέλεια του "Ma Rainey's Black Bottom" (Netflix) (https://www.imdb.com/title/tt10514222/):


https://www.youtube.com/watch?v=pbIN89ppgbE


Chicago, 1927. A recording session. Tensions rise between Ma Rainey, her ambitious horn player and the white management determined to control the uncontrollable "Mother of the Blues". Based on Pulitzer Prize winner August Wilson's play.


Έσπαγα το κεφάλι μου να θυμηθώ σε ποιό νήμα είχε γίνει αναφορά σε τούτη την περίπτωση και δεν πήγαινε το μυαλό μου στο συγκεκριμένο.
Την είδε κανείς?
Απίστευτα βαρετό και δεν τονίζεται πουθενά αρκετά ότι πρόκειται για θεατρικού τύπου στήσιμο. Μουσικά, επίσης, δεν λέει τίποτα. Ξενέρα ατελείωτη.


Για να μην ποστάρω μόνο για κράξιμο, ορίστε μία περίπτωση που ακούω συνέχεια από τότε που έπεσε στην αντίληψή μου και μετριάζει κάπως την καχυποψία μου για το γενικότερο υπερβολικό hype που ακολουθεί κάθε νέα κυκλοφορία της International Anthem.


https://youtu.be/AmL44wGdef0


https://youtu.be/w7AySg3yEt8

[casshern]

Στο πνεύμα των τελευταίων ποστ, είδα τις προάλλες την περσινή ταινία της Πίξαρ, Soul (https://www.imdb.com/title/tt2948372/).

Ακόμα προσπαθώ να το χωνέψω....

Η ταινία έχει 2-3 σημεία στα οποία γίνεται μία -συνοπτική πάντα- εμβάθυνση στην (πεμπτ)ουσία και το τελείως ξεχωριστό feeling αυτής της μουσικής, που παρόμοιά της δε μπορώ να θυμηθώ σε άλλη ταινία της μεγάλης οθόνης. Επειδή το φόρο ξέρει, θα με συγχωρήσει που θα επανέλθω στην περίπτωση του Treme. Μόνο εκεί γίνεται τέτοια ουσιαστική σπουδή σε αυτή τη μουσική, απ'όσο μπορώ να γνωρίζω. (fun fact: Η πρώτη σκηνή του Soul στο σχολείο είναι "καρμπόν" μιας αντίστοιχης σκηνής με τον Αντουάν Μπατίστ που διδάσκει στο σχολείο, κάπου στην 3η σεζόν του Treme <3 )
Το αρνητικό της υπόθεσης είναι ότι το μεγαλύτερο κομμάτι του Soul εστιάζει σε άλλο θέμα και αφήνει εμάς τους μουσικόφιλους με το πρησμένο ριπαπά στο χέρι για το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, μόνο για να κάνει ένα σύντομο μεγαλειώδες(αλλά πολύ σύντομο ρε μουνια!) μουσικό καμπάκ λίγο πριν το τέλος.
Η ταινία θα μπορούσε να έχει άνετα άλλη μισή ώρα με τα καυλαντίσματα του ρολαρισμένου πλέον κουαρτέτου στα διάφορα τζαζ κλαμπ της πόλης και τότε θα μιλούσαμε για το απόλυτο τζαζ masterpeace. Τουλάχιστον, έχει γάτες.

[...]

και μιας και ο λόγος για τζαζ κλαμπζ, το κλαμπάκι που γίνεται το γκιγκ της ταινίας λέγεται Half Note* και ο συνειρμός με πάει αυθόρμητα πρώτα-πρώτα στην είδηση της πολύ πρόσφατης απώλειας ενός ανθρώπου που ήταν υπεύθυνος για ένα από τα σημαντικότερα concepts που σχετίζονταν με τη μουσική τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, κατά τη γνώμη μου. Μιλάω για το δισκάδικο και χώρο εκδηλώσεων Underflow στην Αθήνα και το Βασίλη Φιλιππακόπουλο, ο οποίος χωρίς καμία χορηγία (απ'οσο ξέρω) είχε στήσει ένα χώρο που αισθητικά και πολιτιστικά, ήταν εκατομμύρια χρόνια μπροστά από τα τωρινά δεδομένα της Ελλάδας.
Τα τελευταία δύο χρόνια είχαμε έρθει σε επαφή και κάναμε κάποια πράγματα μαζί (ελέω Ντουέντε) και είχαμε μερικά ακόμα στα σκαριά (εκτός από αυτά που ακυρώθηκαν λόγω κόβιντ και παΝΔημίας). Γλυκύτατος, οραματιστής, τζέντλμαν.
Να μην τα πολυλογώ, ελπίζω οι συνεργάτες του να συνεχίσουν το έργο του για να έχουμε ένα ακόμα λόγο να περιμένουμε κάτι καλό, πότε πότε.

* Επι τη ευκαιρία, να εκφράσω την ελπίδα και τις ευχές μου για να αντέξουν, ανάλογοι χώροι και προσπάθειες, με πρώτο και καλύτερο το ιστορικό Half Note της Αθήνας, αλλά και άλλα venues, που δίνουν μάχη για λίγη ποιότητα και σοβαρή ψυχαγωγία σε ένα ανθυγιεινό ποστ-αποκαλύπτικ, αισθητικά, περιβάλλον που λέγεται "Ελλάδα με ή χωρίς κόβιντ".

[...]

Κλείνοντας, σχετικά με το Soul, υπάρχει βιντεο στο γτ με τα πρώτα 10 λεπτά της ταινίας, όπου και βρίσκονται οι 2 σημαντικές (μουσικά) σκηνές στις οποίες αναφέρομαι. Έξτρα big balls credits στους παραγωγούς που "έντυσαν" τα σήματα της Disney και της Pixar στην έναρξη με την παράφωνη πρόβα των μαθητών :D


https://youtu.be/-qcUG6ajHno

[OniBocho]

Τη Δευτέρα συζητούσαμε με συμφορουμίτη για δαύτο. Νομίζω πως βρήκαμε την οικογενειακή προβολή του Σαββάτου. :)