FIXXXER
25-10-2010, 22:53
Καποτε στη ζωη του καθενος ερχεται η στιγμη που τα μεγαλεπηβολα ονειρα τα οποια εχεις κανει τα τελευταια 20 χρονια και περιλαμβανουν απο το να γινεις αστροναυτης ή πυροσβεστης μεχρι διασημος ηθοποιος - ειδωλο ή γιατρος πρεπει καπως να συμβιβαστουν με την πραγματικοτητα, και ενα σχετικα καλο αλλα σταθερο εισοδημα, συνδυασμενο με μια σχετικα ενδιαφερουσα δουλεια ειναι παραπανω απο αρκετα για να εισαι ευτυχισμενος. Tοτε λοιπον αρχιζεις και αναρωτιεσαι σε τι εισαι πραγματικα καλος, ωστε να μπορεσεις να βγαλεις αρκετα χρηματα απο αυτο.
Ξυπνωντας χθες σκεφτηκα πως ανετα θα μπορουσα να γινω τεχνικος ήχου, να ειμαι πισω απο μια κονσολα σε μεγαλες συναυλιες σε τεραστιες αρενες που εξυπηρετουν και αλλους σκοπους οπως αγωνες ΝΒΑ και NFL, και να κοιταω τις κυματομορφες και ωραια μπλε και πρασινα πραγματακια στην οθονη, ποσο δυσκολο μπορει να ειναι? Κουνας πανω κατω κατι μοχλους και κατι λαμπακια εκει περα και φτιαχνεις τον τελειο ηχο σε μπασο και τυμπανα για να δωσεις ογκο, ρυθμιζεις και οποιαδηποτε πληκτρα και πιανο μπορει να υπαρχουν ωστε να δινουν τελειο βαθος και να υπαρχει ισορροπια, και βαζεις και μια κιθαρα με κατι περιεργα εφφε εκει περα να γεμιζει τον ηχο της συναυλιας κανοντας την αψεγαδιαστη ηχητικα. Σιγα τη δουλεια. Αλλα ακουγεται λιγο βαρετη, ποσα χρονια μπορεις να το κανεις αυτο, ασε που θα κουφαθεις... αν θελεις και οικογενεια, αστα να πανε, που να τους αφηνεις και να τρεχεις σε ολον τον κοσμο...
Οποτε μετα σκεφτηκα οτι θα μπορουσα να ακολουθησω κατι πολυ προσιτο σε καποιον με πτυχιο Εφαρμοσμενων Επιστημων και χρησιμο σε πολλες εφαρμογες στον 21ο αιωνα, γιατι να μην ασχοληθω με σχεδιασμο και κατασκευη οπτικων συστηματων και lasers? Ειδικα στο χωρο του θεαματος θα ηταν μοναδικο το αποτελεσμα αν ειχα λιγη φαντασια.
Φανταστειτε μια σκηνη σε συναυλια με τρεις τεραστιες ορθογωνιες κολωνες, των οποιων η βαση και η κορυφη ειναι τετραγωνες, ενω η μεγαλη πλευρα εκτεινεται απο τη βαση της σκηνης και για 10-15 μετρα προς τα πανω. Τοποθετουμε τη μια στο κεντρο παραλληλα με την ευθεια της σκηνης και τις αλλες δυο στα πλαγια, 3 μετρα την καθεμια απο την κεντρικη, στραμμενες 45 μοιρες ως προς την αλλη. Επανω σε ολην την επιφανεια της κολωνας που ειναι στραμμενη προς το κοινο εχουμε εγκαταστησει οθονες οι οποιες εχουν τελεια αναλυση και δειχνουν τα παντα αψογα, παρολο που ειναι διαφανες οταν ειναι κλειστα τα matrix. Αυτο ακουγεται μια χαρα ως τωρα, μπορω να φανταστω τους Muse για παραδειγμα να ξεκινανε με μια εκπληκτικη ambient εισαγωγη οσο στα matrix στις κολωνες παιζει ενα βιντεακι με κατι μικρα ασπρα ανθρωπακια που ανεβοκατεβαινουν σκαλες και στο τελος σωριαζονται ολα κατω... και αν ποτε πηγαινα σε συναυλια Muse θα ηθελα φυσικα να ξεκινησει με το Uprising, τον Matt Bellamy ντυμενο με ασημενιο γυαλιστερο κοστουμι και space περιβολη γενικοτερα να μαγευει με την κιθαρα του, τον Christopher Wolstenholme με ριγε κοκκινομαυρο κοστουμι να προκαλει δονησεις σε ολο το σταδιο με το μπασο του και τον Dominic Howard να συμπληρωνει τελεια το rhythm section με τα τυμπανα του.
Αλλα κατι λειπει. Ωραιες αυτες οι κολωνες, αλλα οι αρχιτεκτονες φιλοι μου εχουν λιγη περιορισμενη φαντασια. Καλυτερα να σπουδασω και Αρχιτεκτονικη ωστε να εχω πληρη ελευθερια για τα λαμπακια μου και τα laser μου. Χμ, αυτες τις τρεις κολωνες θα ηταν εκπληκτικο αν μπορουσα να τις εχω κοψει στη μεση, ετσι ωστε για εναρξη της συναυλιας και καθως ολα τα φωτα ειναι κλειστα να βαλω τους Muse ΜΕΣΑ στις κολωνες στο κεντρο και μολις αναψουν τα εκατονταδες φωτα που εχω σχεδιασει τοσο τελεια να φανουν σαν αυτοκρατορες με τα γυαλιστερα τους κοστουμια και οργανα παιζοντας το Uprising, ενω στα matrix μετακινουνται διαφορα γεωμετρικα σχηματα σε κοκκινο χρωμα και ο σκηνοθετης δινει ρεστα επικεντρωνοντας στη μπαντα με διαφορα φιλτρα στο πανω μερος καθε κολωνας... ωραιο φαινεται! Και αν μετα το Uprising επαιζε το Map Of The Problematique θα ηταν η πιο τελεια εναρξη συναυλιας που θα ειχα δει στη ζωη μου, καθως μαλλον ειναι το αγαπημενο μου τραγουδι απο Muse. Αλλα βαρεθηκα λιγο τα κοκκινα ορθογωνια και τις γραμμες, γιατι να μη βαλω διαφορα περιεργα 3D σχηματα και χρωματα και ολη η σκηνη να φαινεται λες και εχεις παρει 2-3 χαπακια LSD, σκεφτειτε ποσο τελειο θα ηταν με τη μουσικη των Muse.
Αλλα ενταξει, τα λαμπακια και ολες αυτες τις πολυχρωμες παπαριες μπορει να τις κανει ο καθενας. Νομιζω μου ταιριαζει κατι πιο καλλιτεχνικο, κατι αναμεσα σε σκηνοθετης και show designer. Αν ημουν κατι τετοιο θα επαιρνα ολη αυτην την ιδεα και θα την απογειωνα, αφου μπορω να σκεφτω δεκαδες καταπληκτικες ιδεες για τα βιντεο που θα επαιζαν στις οθονες, οπως επισης και καποιες ιδεες για τις κολωνες στο κεντρο της σκηνης... γιατι να μην εγκαταστησω ενα συστημα ωστε να μπορω να μετακινω το πανω και το κατω κομματι τους κατα βουληση? Ετσι μετα τα πρωτα τραγουδια και ενω ο Bellamy παιζει την αρχη του New Born, θα μπορουσα να τους κατεβασω απο τους θρονους τους και να εχω την πατροπαραδοτη σκηνη συναυλιας, την ιδια ωρα που το συγκροτημα τα σπαει και μας στελνει αλλου με το Supermassive Black Hole στα καπακια, ενω στις οθονες ο σκηνοθετης δινει ρεστα με σκηνες απο το συγκροτημα με καποιο φιλτρο που παρουσιαζει τα παντα σαν να απορροφουνται απο μια μαυρη τρυπα. Και εκει που προσπαθεις να απορροφησεις με τη σειρα σου ολα αυτα που εχουν συμβει μεσα σε 10-15 λεπτα, ξεκιναει το The Resistance, ενω στις οθονες δειχνω ενα animation με δυο ανθρωπινα σωματα, ενα αντρικο κι ενα γυναικειο, στα οποια κανω εκθετικο zoom και βλεπω μεσα στους ιστους των σωματων τους... τα οργανα τους... τις ουσιες που εκκρινονται κατα την δημιουργια αγαπης μεταξυ τους, συναισθημα για το οποιο μιλανε και οι Muse σε αυτο το κομματι, ωσοτου να καταληξω στην καρδια τους που χτυπαει, ολα αυτα φυσικα με φιλτρα ωστε να φαινεται και η μπαντα μαζι με τις εικονες. Ποσο τελειο θα ηταν να ειχα τα λεφτα να το πραγματοποιησω αυτο?
Μιας και δεν εχω τα χρηματα, λεω να γινω μουσικος ξεκινωντας απο τα μετρο της Νεας Υορκης, τοσοι το κανουν, γιατι οχι κι εγω? Το μονο που χρειαζομαι ειναι ενα τραγουδι σαν το Hysteria για να με μαθει ολος ο κοσμος, ειδικα αν το βαλω στο rock band 8, και απο κει και μετα γινομαι διασημος και οτι ακουμπαω γινεται χρυσος. Μπορω να με φανταστω με τεραστια πληθη κανοντας παγκοσμια περιοδεια, υποστηριζοντας τη μουσικη μου με θεικο laser show και σκηνικα οπως αυτα της προηγουμενης παραγραφου. Ασε που θα αγοραζα και μια φοβερη καινουρια κιθαρα με καθρεφτες παντου, ετσι ωστε αν ο τεχνικος για τα φωτα εριχνε ενα τεραστιο προβολεα προς το μερος μου, θα μπορουσα να φωτιζω ολο το πληθος με ενα φως που θυμιζει το σημα του Batman, ωραια ιδεα για το μετρο της Gotham City! Ασε που θα μπορουσα να παιζω και κανα παλιο τραγουδακι πολυ σωστο και πολυ heavy, ενα στο στυλ του Citizen Erased ας πουμε να χοροπηδαει ολος ο κοσμος με τον ογκο που θα εδινα. Και στη συνεχεια γιατι οχι ενα United States OF Eurasia, εχω ηδη την ταινιουλα που θα το συνοδεψει στο μυαλο μου... γαλαξιες και αστερια σε ολα τα χρωματα και μεγεθη, και ενα σταδιακο zoom in στον πλανητη μας, με εικονες και videos απο την συγχρονη πολιτικη ιστορια μας, με καταληξη σε zoom out σε ολην την εκταση της Ευρασιας. ή οποια αναβοσβηνει πορτοκαλι καθως φωναζω τους τελευταιους στιχους του υπερτατου αυτου tribute σε Queen τραγουδιου...
Νομιζω πως ξεφυγα ομως και επεστρεψα σε εκεινα τα μεγαλεπηβολα ονειρα για τα οποια ελεγα στην αρχη... χρειαζομαι ενα διαλειμμα και επιστρεφω. Θα βαλω το Feeling Good να χαλαρωσω λιγακι, κι ενα στο μυαλο μου παιζουν οι εικονες απο τις μοναδικες εκεινες οθονοκολωνες με τους Muse αψεγαδιαστους να μας μαθαινουν πως γινεται μια συναυλια... και μετα θα φανταστω τους δυο απο αυτους να ανεβαινον μαζι στην κεντρικη κολωνα κανοντας ενα συντομο drum' n' bass τζαμαρισμα καθως η κολωνα περιστρεφεται, με τον Bellamy να τους πλαισιωνει μετα απο λιγο στο Undisclosed Desires, ενα διαλειμμα απο την μεγαλειοτητα ωστε να μπορει το κοινο να εμπεδωσει ολα οσα εχει δει την τελευταια ωρα της ζωης του σε ενα μεγαλειωδες show ανταξιο του πιο καυτου ονοματος τα τελευταια χρονια στη σκηνη της rock.
Τερμα το διαλειμμα, αλλα ακομα δεν εχω βρει τι καριερα μπορω να ακολουθησω και ο χρονος τελειωνει. Ψιθυριζω ολη την ωρα αλλο ενα τραγουδακι των Muse, Time Is Running Out και εχω αρχισει να αγχωνομαι καθως φανταζομαι τη μεσαια κολωνα γεματη με νερο και εναν τυπο να προσπαθει να μην πνιγει καθως ο ντραμερ παιζει απο πανω τον κολλητικο ρυθμο του τραγουδιου. Ηρεμια, απλα κοιτας λιγο τα αστερια στις οθονες και ολα βρισκουν το δρομο τους, δεν υπαρχει τιποτα πιο τελειο απο ενα Starlight μετα απο ολα αυτα. Χμ, αφου σπουδαζω Φυσικη, γιατι να μη το γυρισω στη Ρομποτικη? Να φτιαξω ενα γαματο sex toy για ολους, αφου το σεξ πουλαει περισσοτερο απο οτιδηποτε? Ο καθενας θα εχει το δικο του Plug In Baby και εγω θα γινω πλουσιος. Δεν το βλεπω να συμβαινει... υπαρχουν πολλοι geeks εκει εξω που μαλλον εχουν κανει χιλιαδες παρομοιες ανακαλυψεις.
Ουφ, κουραστηκα. Θα γυρισω πισω στην αγαπημενη μου αστροφυσικη, καθως το νεο "cool" τοπικ ειναι οι εξωπλανητες εδω και λιγα χρονια. Αντε μπας και βρουμε κανεναν τετοιο πλανητη με ζωη, να αρχισουν οι θεωριες για Exogenesis και TisPanagiasTaMatia. Ωραια θα ηταν αυτη η συναυλια αν το παιζαν, να παιζει το πιανακι του ο Bellamy με τα lasers και τα matrix να δημιουργουν μοναδικη ατμοσφαιρα, λες και εισαι οντως σε αλλον κατοικησιμο πλανητη. Και στα καπακια μεσα στην πωρωση να παιζουν κι ενα Stockholm Syndrome και ολο το κοινο να εκστασιαζεται.
Ωραια ολα αυτα, επιτελους βρηκα πως αυτα τα ονειρα που εχεις κανει μικρος μπορουν να παραμεινουν το ιδιο προσιτα αν τα κυνηγησεις λιγο... κι αν βαρεθεις μετα απο λιγο να κοιταζεις λιστες με αριθμους σε μια οθονη ενος ηλεκτρονικου υπολογιστικου συστηματος και να περνας 5ωρα μπροστα απο αυτο το πραγμα προσπαθωντας απλα να εκτυπωσεις μερικα γραφηματα, τα παρατας ολα και συνεχιζεις να γραφεις κι ενα μυθιστορημα για την παρτη σου στον ελευθερο σου χρονο, κατα προτιμηση φαντασιας, μιλωντας για ιπποτες στην φανταστικη χωρα της Κυδωνιας....
Ξυπνωντας χθες σκεφτηκα πως ανετα θα μπορουσα να γινω τεχνικος ήχου, να ειμαι πισω απο μια κονσολα σε μεγαλες συναυλιες σε τεραστιες αρενες που εξυπηρετουν και αλλους σκοπους οπως αγωνες ΝΒΑ και NFL, και να κοιταω τις κυματομορφες και ωραια μπλε και πρασινα πραγματακια στην οθονη, ποσο δυσκολο μπορει να ειναι? Κουνας πανω κατω κατι μοχλους και κατι λαμπακια εκει περα και φτιαχνεις τον τελειο ηχο σε μπασο και τυμπανα για να δωσεις ογκο, ρυθμιζεις και οποιαδηποτε πληκτρα και πιανο μπορει να υπαρχουν ωστε να δινουν τελειο βαθος και να υπαρχει ισορροπια, και βαζεις και μια κιθαρα με κατι περιεργα εφφε εκει περα να γεμιζει τον ηχο της συναυλιας κανοντας την αψεγαδιαστη ηχητικα. Σιγα τη δουλεια. Αλλα ακουγεται λιγο βαρετη, ποσα χρονια μπορεις να το κανεις αυτο, ασε που θα κουφαθεις... αν θελεις και οικογενεια, αστα να πανε, που να τους αφηνεις και να τρεχεις σε ολον τον κοσμο...
Οποτε μετα σκεφτηκα οτι θα μπορουσα να ακολουθησω κατι πολυ προσιτο σε καποιον με πτυχιο Εφαρμοσμενων Επιστημων και χρησιμο σε πολλες εφαρμογες στον 21ο αιωνα, γιατι να μην ασχοληθω με σχεδιασμο και κατασκευη οπτικων συστηματων και lasers? Ειδικα στο χωρο του θεαματος θα ηταν μοναδικο το αποτελεσμα αν ειχα λιγη φαντασια.
Φανταστειτε μια σκηνη σε συναυλια με τρεις τεραστιες ορθογωνιες κολωνες, των οποιων η βαση και η κορυφη ειναι τετραγωνες, ενω η μεγαλη πλευρα εκτεινεται απο τη βαση της σκηνης και για 10-15 μετρα προς τα πανω. Τοποθετουμε τη μια στο κεντρο παραλληλα με την ευθεια της σκηνης και τις αλλες δυο στα πλαγια, 3 μετρα την καθεμια απο την κεντρικη, στραμμενες 45 μοιρες ως προς την αλλη. Επανω σε ολην την επιφανεια της κολωνας που ειναι στραμμενη προς το κοινο εχουμε εγκαταστησει οθονες οι οποιες εχουν τελεια αναλυση και δειχνουν τα παντα αψογα, παρολο που ειναι διαφανες οταν ειναι κλειστα τα matrix. Αυτο ακουγεται μια χαρα ως τωρα, μπορω να φανταστω τους Muse για παραδειγμα να ξεκινανε με μια εκπληκτικη ambient εισαγωγη οσο στα matrix στις κολωνες παιζει ενα βιντεακι με κατι μικρα ασπρα ανθρωπακια που ανεβοκατεβαινουν σκαλες και στο τελος σωριαζονται ολα κατω... και αν ποτε πηγαινα σε συναυλια Muse θα ηθελα φυσικα να ξεκινησει με το Uprising, τον Matt Bellamy ντυμενο με ασημενιο γυαλιστερο κοστουμι και space περιβολη γενικοτερα να μαγευει με την κιθαρα του, τον Christopher Wolstenholme με ριγε κοκκινομαυρο κοστουμι να προκαλει δονησεις σε ολο το σταδιο με το μπασο του και τον Dominic Howard να συμπληρωνει τελεια το rhythm section με τα τυμπανα του.
Αλλα κατι λειπει. Ωραιες αυτες οι κολωνες, αλλα οι αρχιτεκτονες φιλοι μου εχουν λιγη περιορισμενη φαντασια. Καλυτερα να σπουδασω και Αρχιτεκτονικη ωστε να εχω πληρη ελευθερια για τα λαμπακια μου και τα laser μου. Χμ, αυτες τις τρεις κολωνες θα ηταν εκπληκτικο αν μπορουσα να τις εχω κοψει στη μεση, ετσι ωστε για εναρξη της συναυλιας και καθως ολα τα φωτα ειναι κλειστα να βαλω τους Muse ΜΕΣΑ στις κολωνες στο κεντρο και μολις αναψουν τα εκατονταδες φωτα που εχω σχεδιασει τοσο τελεια να φανουν σαν αυτοκρατορες με τα γυαλιστερα τους κοστουμια και οργανα παιζοντας το Uprising, ενω στα matrix μετακινουνται διαφορα γεωμετρικα σχηματα σε κοκκινο χρωμα και ο σκηνοθετης δινει ρεστα επικεντρωνοντας στη μπαντα με διαφορα φιλτρα στο πανω μερος καθε κολωνας... ωραιο φαινεται! Και αν μετα το Uprising επαιζε το Map Of The Problematique θα ηταν η πιο τελεια εναρξη συναυλιας που θα ειχα δει στη ζωη μου, καθως μαλλον ειναι το αγαπημενο μου τραγουδι απο Muse. Αλλα βαρεθηκα λιγο τα κοκκινα ορθογωνια και τις γραμμες, γιατι να μη βαλω διαφορα περιεργα 3D σχηματα και χρωματα και ολη η σκηνη να φαινεται λες και εχεις παρει 2-3 χαπακια LSD, σκεφτειτε ποσο τελειο θα ηταν με τη μουσικη των Muse.
Αλλα ενταξει, τα λαμπακια και ολες αυτες τις πολυχρωμες παπαριες μπορει να τις κανει ο καθενας. Νομιζω μου ταιριαζει κατι πιο καλλιτεχνικο, κατι αναμεσα σε σκηνοθετης και show designer. Αν ημουν κατι τετοιο θα επαιρνα ολη αυτην την ιδεα και θα την απογειωνα, αφου μπορω να σκεφτω δεκαδες καταπληκτικες ιδεες για τα βιντεο που θα επαιζαν στις οθονες, οπως επισης και καποιες ιδεες για τις κολωνες στο κεντρο της σκηνης... γιατι να μην εγκαταστησω ενα συστημα ωστε να μπορω να μετακινω το πανω και το κατω κομματι τους κατα βουληση? Ετσι μετα τα πρωτα τραγουδια και ενω ο Bellamy παιζει την αρχη του New Born, θα μπορουσα να τους κατεβασω απο τους θρονους τους και να εχω την πατροπαραδοτη σκηνη συναυλιας, την ιδια ωρα που το συγκροτημα τα σπαει και μας στελνει αλλου με το Supermassive Black Hole στα καπακια, ενω στις οθονες ο σκηνοθετης δινει ρεστα με σκηνες απο το συγκροτημα με καποιο φιλτρο που παρουσιαζει τα παντα σαν να απορροφουνται απο μια μαυρη τρυπα. Και εκει που προσπαθεις να απορροφησεις με τη σειρα σου ολα αυτα που εχουν συμβει μεσα σε 10-15 λεπτα, ξεκιναει το The Resistance, ενω στις οθονες δειχνω ενα animation με δυο ανθρωπινα σωματα, ενα αντρικο κι ενα γυναικειο, στα οποια κανω εκθετικο zoom και βλεπω μεσα στους ιστους των σωματων τους... τα οργανα τους... τις ουσιες που εκκρινονται κατα την δημιουργια αγαπης μεταξυ τους, συναισθημα για το οποιο μιλανε και οι Muse σε αυτο το κομματι, ωσοτου να καταληξω στην καρδια τους που χτυπαει, ολα αυτα φυσικα με φιλτρα ωστε να φαινεται και η μπαντα μαζι με τις εικονες. Ποσο τελειο θα ηταν να ειχα τα λεφτα να το πραγματοποιησω αυτο?
Μιας και δεν εχω τα χρηματα, λεω να γινω μουσικος ξεκινωντας απο τα μετρο της Νεας Υορκης, τοσοι το κανουν, γιατι οχι κι εγω? Το μονο που χρειαζομαι ειναι ενα τραγουδι σαν το Hysteria για να με μαθει ολος ο κοσμος, ειδικα αν το βαλω στο rock band 8, και απο κει και μετα γινομαι διασημος και οτι ακουμπαω γινεται χρυσος. Μπορω να με φανταστω με τεραστια πληθη κανοντας παγκοσμια περιοδεια, υποστηριζοντας τη μουσικη μου με θεικο laser show και σκηνικα οπως αυτα της προηγουμενης παραγραφου. Ασε που θα αγοραζα και μια φοβερη καινουρια κιθαρα με καθρεφτες παντου, ετσι ωστε αν ο τεχνικος για τα φωτα εριχνε ενα τεραστιο προβολεα προς το μερος μου, θα μπορουσα να φωτιζω ολο το πληθος με ενα φως που θυμιζει το σημα του Batman, ωραια ιδεα για το μετρο της Gotham City! Ασε που θα μπορουσα να παιζω και κανα παλιο τραγουδακι πολυ σωστο και πολυ heavy, ενα στο στυλ του Citizen Erased ας πουμε να χοροπηδαει ολος ο κοσμος με τον ογκο που θα εδινα. Και στη συνεχεια γιατι οχι ενα United States OF Eurasia, εχω ηδη την ταινιουλα που θα το συνοδεψει στο μυαλο μου... γαλαξιες και αστερια σε ολα τα χρωματα και μεγεθη, και ενα σταδιακο zoom in στον πλανητη μας, με εικονες και videos απο την συγχρονη πολιτικη ιστορια μας, με καταληξη σε zoom out σε ολην την εκταση της Ευρασιας. ή οποια αναβοσβηνει πορτοκαλι καθως φωναζω τους τελευταιους στιχους του υπερτατου αυτου tribute σε Queen τραγουδιου...
Νομιζω πως ξεφυγα ομως και επεστρεψα σε εκεινα τα μεγαλεπηβολα ονειρα για τα οποια ελεγα στην αρχη... χρειαζομαι ενα διαλειμμα και επιστρεφω. Θα βαλω το Feeling Good να χαλαρωσω λιγακι, κι ενα στο μυαλο μου παιζουν οι εικονες απο τις μοναδικες εκεινες οθονοκολωνες με τους Muse αψεγαδιαστους να μας μαθαινουν πως γινεται μια συναυλια... και μετα θα φανταστω τους δυο απο αυτους να ανεβαινον μαζι στην κεντρικη κολωνα κανοντας ενα συντομο drum' n' bass τζαμαρισμα καθως η κολωνα περιστρεφεται, με τον Bellamy να τους πλαισιωνει μετα απο λιγο στο Undisclosed Desires, ενα διαλειμμα απο την μεγαλειοτητα ωστε να μπορει το κοινο να εμπεδωσει ολα οσα εχει δει την τελευταια ωρα της ζωης του σε ενα μεγαλειωδες show ανταξιο του πιο καυτου ονοματος τα τελευταια χρονια στη σκηνη της rock.
Τερμα το διαλειμμα, αλλα ακομα δεν εχω βρει τι καριερα μπορω να ακολουθησω και ο χρονος τελειωνει. Ψιθυριζω ολη την ωρα αλλο ενα τραγουδακι των Muse, Time Is Running Out και εχω αρχισει να αγχωνομαι καθως φανταζομαι τη μεσαια κολωνα γεματη με νερο και εναν τυπο να προσπαθει να μην πνιγει καθως ο ντραμερ παιζει απο πανω τον κολλητικο ρυθμο του τραγουδιου. Ηρεμια, απλα κοιτας λιγο τα αστερια στις οθονες και ολα βρισκουν το δρομο τους, δεν υπαρχει τιποτα πιο τελειο απο ενα Starlight μετα απο ολα αυτα. Χμ, αφου σπουδαζω Φυσικη, γιατι να μη το γυρισω στη Ρομποτικη? Να φτιαξω ενα γαματο sex toy για ολους, αφου το σεξ πουλαει περισσοτερο απο οτιδηποτε? Ο καθενας θα εχει το δικο του Plug In Baby και εγω θα γινω πλουσιος. Δεν το βλεπω να συμβαινει... υπαρχουν πολλοι geeks εκει εξω που μαλλον εχουν κανει χιλιαδες παρομοιες ανακαλυψεις.
Ουφ, κουραστηκα. Θα γυρισω πισω στην αγαπημενη μου αστροφυσικη, καθως το νεο "cool" τοπικ ειναι οι εξωπλανητες εδω και λιγα χρονια. Αντε μπας και βρουμε κανεναν τετοιο πλανητη με ζωη, να αρχισουν οι θεωριες για Exogenesis και TisPanagiasTaMatia. Ωραια θα ηταν αυτη η συναυλια αν το παιζαν, να παιζει το πιανακι του ο Bellamy με τα lasers και τα matrix να δημιουργουν μοναδικη ατμοσφαιρα, λες και εισαι οντως σε αλλον κατοικησιμο πλανητη. Και στα καπακια μεσα στην πωρωση να παιζουν κι ενα Stockholm Syndrome και ολο το κοινο να εκστασιαζεται.
Ωραια ολα αυτα, επιτελους βρηκα πως αυτα τα ονειρα που εχεις κανει μικρος μπορουν να παραμεινουν το ιδιο προσιτα αν τα κυνηγησεις λιγο... κι αν βαρεθεις μετα απο λιγο να κοιταζεις λιστες με αριθμους σε μια οθονη ενος ηλεκτρονικου υπολογιστικου συστηματος και να περνας 5ωρα μπροστα απο αυτο το πραγμα προσπαθωντας απλα να εκτυπωσεις μερικα γραφηματα, τα παρατας ολα και συνεχιζεις να γραφεις κι ενα μυθιστορημα για την παρτη σου στον ελευθερο σου χρονο, κατα προτιμηση φαντασιας, μιλωντας για ιπποτες στην φανταστικη χωρα της Κυδωνιας....