tamagothi
07-09-2010, 14:29
http://www.aiff.gr/
Πείτε!
Εγώ έχω να πω:
Rubber (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19902&subid=2&pubid=9750984)
Ο Ρόμπερτ είναι ένα λάστιχο αυτοκινήτου, ξεχασμένο και θαμμένο στην έρημο της Καλιφόρνια. Μια μέρα όμως ξυπνάει και αρχίζει να κυλάει. Είναι προικισμένο με ψυχοκινητικές δυνάμεις και ξεκινάει ένα δολοφονικό σαφάρι στην Αμερική ανατινάζοντας ό,τι βρει μπροστά του: από κεφάλια πουλιών και αράχνες μέχρι μπάτσους και παραπληγικούς.
Kaboom (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19902&subid=2&pubid=9748980)
Το λατρεμένο παιδί του ανεξάρτητου αμερικάνικου queer σινεμά και βετεράνος πλέον των Φεστιβάλ, Γκρεγκ Αράκι, επιστρέφει με διαθέσεις πιο άγριες από ποτέ. Γκέι, λεσβίες, bisexual, ρωμαϊκά πάρτι, μυστικές σέχτες, δολοφόνοι, πράκτορες της CIA και εξωγήινοι, όλοι οι καλοί και οι περίεργοι χωράνε σε αυτό το εξωφρενικό όργιο αναφορών.
Howl (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9704980)
Ε, Ginsberg.
We don't care about music anyway (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19905&subid=2&pubid=9732981)
Puha tonu kiusamine / Ο πειρασμός του Αγιου Τόνι
(http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9672981)Ο Βέικο Έουνπου φροντίζει να αναμίξει ιδανικά στον καμβά του τις επιρροές του από τους Μπέλα Ταρ, Σεργκέι Παρατζάνοφ και Ρόι Άντερσον για να δημιουργήσει ένα αβάν-γκαρντ άνθος.
Trash Humpers (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19901&subid=2&pubid=9756980)
Mια ομάδα ψυχοπαθών ηλικιωμένων παίρνουν σβάρνα τους δρόμοι σιο Nάσβιλ του Tένεσι και φιλμάρουν ο ένας τον άλλο καθώς κάνουν σεξ με δέντρα και κάδους σκουπιδιών, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Tο τελευταίο κινηματογραφικό μόρφωμα του Xάρμονι Kορίν συνιστά ωδή στον βανδαλισμό και τη δημιουργική μαγεία που κρύβεται πίσω απ' την καταστροφή και το χάος.
Zonad (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9700980)
Ερχεται από έναν άλλο γαλαξία. Είναι ο υπερ-ήρωας με την κόκκινη λάτεξ στολή και το ασημί κράνος ποδηλάτου. Είναι ο Ζόναντ! Στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά ένας μέθυσος χοντρούλης που το έσκασε μεταμφιεσμένος από τo κέντρο αποτοξίνωσης. Οταν φτάνει στην ιρλανδική κωμόπολη του Μπαλιμόραν δεν τον ξέρει κανείς. Πλασάρει τον εαυτό του ως εξωγήινο, οι ευκολόπιστοι χωρικοί τον πιστεύουν και του συμπεριφέρονται σαν σε ήρωα.
Zona Sur (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9668980)
Το φιλμ του Βαλβίδια ακολουθεί την αρχετυπική πτώση μιας οικογένειας της ισχυρής τάξης, που βρίσκεται σε παραλληλία με την κοινωνική έκρηξη που στιγματίζει ιστορικά την Βολιβία.
Δίσεκτο Ετος (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9696981)
Το «Δίσεκτο Ετος» καταγράφει τη μοναχική ζωή μιας 25χρονης δημοσιογράφου, που κατοικεί σε ένα μικρό διαμέρισμα κάπου στην Πόλη του Μεξικού. Η υπολογισμένη με χειρουργική ακρίβεια σκηνοθεσία και η στοιχειωτική ερμηνεία της Μόνικα Ντελ Κάρμεν χαρακτηρίζουν ένα φιλμ γυρισμένο αποκλειστικά στο διαμέρισμα της νεαρής γυναίκας, το οποίο παραμένει ευρηματικά εσωστρεφές μέχρι και το τελευταίο cut.
Im Schatten (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9694981)
Ο Τρόγιαν είναι επαγγελματίας κακοποιός. Μετά την αποφυλάκισή του, δεν χρονοτριβεί και οργανώνει αμέσως το επόμενο χτύπημα. Ο Αρσλάν στήνει ένα κλασικό περιπετειώδες θρίλερ σε ένα ψυχρό industrial σκηνικό. Χωρίς να εμπλέκει τον θεατή άμεσα σε προσωπικές ιστορίες, επικεντρώνεται στο έγκλημα καθαυτό, από τη σύλληψη της ιδέας έως την προετοιμασία και την εκτέλεση.
The Trotsky (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9694980)
Ενας έφηβος, γόνος πλούσιας οικογένειας από το Μόντρεαλ, πιστεύει πως είναι η μετενσάρκωση του επαναστάτη και θεωρητικού του Μαρξισμού, Λέοντος Τρότσκι.
Exit throught the gift shop (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9688980)
Banksy, λέει.
Four lions (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9686980)
Φλεγματικό χιούμορ και αιχμηρή σάτιρα εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση με τη φονταμενταλιστική ισλαμική κουλτούρα και την συγκαλυμμένα σνομπ υποκρισία των βρετανών πολιτικών να δέχονται τα περισσότερα πυρά.
Hitler a Hollywood (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9684980)
Γάλλος σκηνοθέτης Φρεντερίκ Σοσέρ χρησιμοποιεί μια πρωτότυπη κεντρική ιδέα για να δημιουργήσει ένα συναρπαστικό μοκιουμένταρι, στη διάρκεια του οποίου παρελαύνουν οι σπουδαιότερες προσωπικότητες του γαλλικού σινεμά.
The first gun (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19900&subid=2&pubid=9758982)
Το πιο απρόσμενο ριμέικ της χρονιάς μας μεταφέρει από το Τέξας του 1984 στη μεσαιωνική Κίνα, δια χειρός Ζανγκ Γιμού. Το «Μόνο Αίμα» των αδελφών Κοέν μετατρέπεται σε κινέζικη σλάπστικ κωμωδία που διαθέτει πολεμικές τέχνες, περίτεχνα κοστούμια, καλολαξευμένα σπαθιά, δολοφονίες αλλά, κυρίως, χιούμορ πρώτης κατηγορίας.
La Pointe-Courte (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19896&subid=2&pubid=9794980)
Η Ανιές Βαρντά, με το κινηματογραφικό της ντεμπούτο «Pointe Courte», έδειξε το δρόμο για την πρακτική και θεωρητική θεμελίωση του γαλλικού Νέου Κύματος. Η ιστορία ενός αποξενωμένου ζευγαριού από το Παρίσι που επιστρέφει στο ψαροχώρι απ' όπου κατάγεται ο σύζυγος είναι η αφορμή της Βαρντά για να καταγράψει με τρόπο σχεδόν ντοκιμαντερίστικο την εξωαστική καθημερινότητα. Το ονειρικό ντεμπούτο της Γαλλίδας σκηνοθέτιδας σκαλίζει us λέξεις πίσω απ' τον έρωτα και αυτές με τη σειρά τους ανθίζουν σε εικόνες σμιλευμένες απ' το ονειρικό μοντάζ του Αλέν Ρενέ.
The Kids Are All Right (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19898&subid=2&pubid=9788981)
Μια ταινία που έχει λάβει αποθεωτικές κριτικές όχι μόνο ως μία από τις πιο διασκεδαστικές της χρονιάς αλλά και επειδή διαθέτει στις τάξεις της τις Ανέτ Μπένινγκ και Τζούλιαν Μουρ, που ερμηνεύουν με εκπληκτική χημεία και γενναιότητα τις μεσήλικες λεσβίες, ζωντανεύοντας κάθε πτυχή της σχέσης τους με το απαραίτητο χιούμορ. Μεγάλο βραβείο Teddy στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου.
Chronique d'un été (Paris 1960) (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19896&subid=2&pubid=9792980)
Το καλοκαίρι του 1960 ο ανθρωπολόγος και κινηματογραφιστής Ζαν Ρους και ο κοινωνιολόγos Eντγκάρ Μορίν βγαίνουν στους δρόμους του Παρισιού και του Σαν Τροπές για να έρθουν σε επαφή με την εργατική τάξη και να ρωτήσουν τον κόσμο αν είναι ευτυχισμένος. Αποτέλεσμα αυτού του πρωτοποριακού εγχειρήματος είναι ένα ντοκιμαντέρ το οποίο έμελλε να αλλάξει την πορεία ολόκληρης της γενιάς της νεοσύστατης τότε στη Γαλλία, Νουβέλ Βαγκ. Είναι η στιγμή που γεννιέται το «cinéma vérité», τιμώντας τον μεγάλο δημιουργό Τζίγκά Βερτώφ και ανυψώνοντας ταυτόχρονα το ανθρωπολογικό ντοκιμαντέρ σε υψηλότερα επίπεδα.
(καλά, σταματάω.)
Πείτε!
Εγώ έχω να πω:
Rubber (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19902&subid=2&pubid=9750984)
Ο Ρόμπερτ είναι ένα λάστιχο αυτοκινήτου, ξεχασμένο και θαμμένο στην έρημο της Καλιφόρνια. Μια μέρα όμως ξυπνάει και αρχίζει να κυλάει. Είναι προικισμένο με ψυχοκινητικές δυνάμεις και ξεκινάει ένα δολοφονικό σαφάρι στην Αμερική ανατινάζοντας ό,τι βρει μπροστά του: από κεφάλια πουλιών και αράχνες μέχρι μπάτσους και παραπληγικούς.
Kaboom (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19902&subid=2&pubid=9748980)
Το λατρεμένο παιδί του ανεξάρτητου αμερικάνικου queer σινεμά και βετεράνος πλέον των Φεστιβάλ, Γκρεγκ Αράκι, επιστρέφει με διαθέσεις πιο άγριες από ποτέ. Γκέι, λεσβίες, bisexual, ρωμαϊκά πάρτι, μυστικές σέχτες, δολοφόνοι, πράκτορες της CIA και εξωγήινοι, όλοι οι καλοί και οι περίεργοι χωράνε σε αυτό το εξωφρενικό όργιο αναφορών.
Howl (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9704980)
Ε, Ginsberg.
We don't care about music anyway (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19905&subid=2&pubid=9732981)
Puha tonu kiusamine / Ο πειρασμός του Αγιου Τόνι
(http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9672981)Ο Βέικο Έουνπου φροντίζει να αναμίξει ιδανικά στον καμβά του τις επιρροές του από τους Μπέλα Ταρ, Σεργκέι Παρατζάνοφ και Ρόι Άντερσον για να δημιουργήσει ένα αβάν-γκαρντ άνθος.
Trash Humpers (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19901&subid=2&pubid=9756980)
Mια ομάδα ψυχοπαθών ηλικιωμένων παίρνουν σβάρνα τους δρόμοι σιο Nάσβιλ του Tένεσι και φιλμάρουν ο ένας τον άλλο καθώς κάνουν σεξ με δέντρα και κάδους σκουπιδιών, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Tο τελευταίο κινηματογραφικό μόρφωμα του Xάρμονι Kορίν συνιστά ωδή στον βανδαλισμό και τη δημιουργική μαγεία που κρύβεται πίσω απ' την καταστροφή και το χάος.
Zonad (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9700980)
Ερχεται από έναν άλλο γαλαξία. Είναι ο υπερ-ήρωας με την κόκκινη λάτεξ στολή και το ασημί κράνος ποδηλάτου. Είναι ο Ζόναντ! Στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά ένας μέθυσος χοντρούλης που το έσκασε μεταμφιεσμένος από τo κέντρο αποτοξίνωσης. Οταν φτάνει στην ιρλανδική κωμόπολη του Μπαλιμόραν δεν τον ξέρει κανείς. Πλασάρει τον εαυτό του ως εξωγήινο, οι ευκολόπιστοι χωρικοί τον πιστεύουν και του συμπεριφέρονται σαν σε ήρωα.
Zona Sur (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9668980)
Το φιλμ του Βαλβίδια ακολουθεί την αρχετυπική πτώση μιας οικογένειας της ισχυρής τάξης, που βρίσκεται σε παραλληλία με την κοινωνική έκρηξη που στιγματίζει ιστορικά την Βολιβία.
Δίσεκτο Ετος (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9696981)
Το «Δίσεκτο Ετος» καταγράφει τη μοναχική ζωή μιας 25χρονης δημοσιογράφου, που κατοικεί σε ένα μικρό διαμέρισμα κάπου στην Πόλη του Μεξικού. Η υπολογισμένη με χειρουργική ακρίβεια σκηνοθεσία και η στοιχειωτική ερμηνεία της Μόνικα Ντελ Κάρμεν χαρακτηρίζουν ένα φιλμ γυρισμένο αποκλειστικά στο διαμέρισμα της νεαρής γυναίκας, το οποίο παραμένει ευρηματικά εσωστρεφές μέχρι και το τελευταίο cut.
Im Schatten (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9694981)
Ο Τρόγιαν είναι επαγγελματίας κακοποιός. Μετά την αποφυλάκισή του, δεν χρονοτριβεί και οργανώνει αμέσως το επόμενο χτύπημα. Ο Αρσλάν στήνει ένα κλασικό περιπετειώδες θρίλερ σε ένα ψυχρό industrial σκηνικό. Χωρίς να εμπλέκει τον θεατή άμεσα σε προσωπικές ιστορίες, επικεντρώνεται στο έγκλημα καθαυτό, από τη σύλληψη της ιδέας έως την προετοιμασία και την εκτέλεση.
The Trotsky (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19906&subid=2&pubid=9694980)
Ενας έφηβος, γόνος πλούσιας οικογένειας από το Μόντρεαλ, πιστεύει πως είναι η μετενσάρκωση του επαναστάτη και θεωρητικού του Μαρξισμού, Λέοντος Τρότσκι.
Exit throught the gift shop (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9688980)
Banksy, λέει.
Four lions (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9686980)
Φλεγματικό χιούμορ και αιχμηρή σάτιρα εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση με τη φονταμενταλιστική ισλαμική κουλτούρα και την συγκαλυμμένα σνομπ υποκρισία των βρετανών πολιτικών να δέχονται τα περισσότερα πυρά.
Hitler a Hollywood (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19907&subid=2&pubid=9684980)
Γάλλος σκηνοθέτης Φρεντερίκ Σοσέρ χρησιμοποιεί μια πρωτότυπη κεντρική ιδέα για να δημιουργήσει ένα συναρπαστικό μοκιουμένταρι, στη διάρκεια του οποίου παρελαύνουν οι σπουδαιότερες προσωπικότητες του γαλλικού σινεμά.
The first gun (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19900&subid=2&pubid=9758982)
Το πιο απρόσμενο ριμέικ της χρονιάς μας μεταφέρει από το Τέξας του 1984 στη μεσαιωνική Κίνα, δια χειρός Ζανγκ Γιμού. Το «Μόνο Αίμα» των αδελφών Κοέν μετατρέπεται σε κινέζικη σλάπστικ κωμωδία που διαθέτει πολεμικές τέχνες, περίτεχνα κοστούμια, καλολαξευμένα σπαθιά, δολοφονίες αλλά, κυρίως, χιούμορ πρώτης κατηγορίας.
La Pointe-Courte (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19896&subid=2&pubid=9794980)
Η Ανιές Βαρντά, με το κινηματογραφικό της ντεμπούτο «Pointe Courte», έδειξε το δρόμο για την πρακτική και θεωρητική θεμελίωση του γαλλικού Νέου Κύματος. Η ιστορία ενός αποξενωμένου ζευγαριού από το Παρίσι που επιστρέφει στο ψαροχώρι απ' όπου κατάγεται ο σύζυγος είναι η αφορμή της Βαρντά για να καταγράψει με τρόπο σχεδόν ντοκιμαντερίστικο την εξωαστική καθημερινότητα. Το ονειρικό ντεμπούτο της Γαλλίδας σκηνοθέτιδας σκαλίζει us λέξεις πίσω απ' τον έρωτα και αυτές με τη σειρά τους ανθίζουν σε εικόνες σμιλευμένες απ' το ονειρικό μοντάζ του Αλέν Ρενέ.
The Kids Are All Right (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19898&subid=2&pubid=9788981)
Μια ταινία που έχει λάβει αποθεωτικές κριτικές όχι μόνο ως μία από τις πιο διασκεδαστικές της χρονιάς αλλά και επειδή διαθέτει στις τάξεις της τις Ανέτ Μπένινγκ και Τζούλιαν Μουρ, που ερμηνεύουν με εκπληκτική χημεία και γενναιότητα τις μεσήλικες λεσβίες, ζωντανεύοντας κάθε πτυχή της σχέσης τους με το απαραίτητο χιούμορ. Μεγάλο βραβείο Teddy στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου.
Chronique d'un été (Paris 1960) (http://www.aiff.gr/article.asp?catid=19896&subid=2&pubid=9792980)
Το καλοκαίρι του 1960 ο ανθρωπολόγος και κινηματογραφιστής Ζαν Ρους και ο κοινωνιολόγos Eντγκάρ Μορίν βγαίνουν στους δρόμους του Παρισιού και του Σαν Τροπές για να έρθουν σε επαφή με την εργατική τάξη και να ρωτήσουν τον κόσμο αν είναι ευτυχισμένος. Αποτέλεσμα αυτού του πρωτοποριακού εγχειρήματος είναι ένα ντοκιμαντέρ το οποίο έμελλε να αλλάξει την πορεία ολόκληρης της γενιάς της νεοσύστατης τότε στη Γαλλία, Νουβέλ Βαγκ. Είναι η στιγμή που γεννιέται το «cinéma vérité», τιμώντας τον μεγάλο δημιουργό Τζίγκά Βερτώφ και ανυψώνοντας ταυτόχρονα το ανθρωπολογικό ντοκιμαντέρ σε υψηλότερα επίπεδα.
(καλά, σταματάω.)