Krux
03-09-2010, 10:38
http://4.bp.blogspot.com/_IfKRIG7m7XU/TGRzA3gmP3I/AAAAAAAAAjw/KQVhicHd8kQ/s1600/coever677.jpg
http://4.bp.blogspot.com/_Df8mR2ieoks/TA-Dgfwns-I/AAAAAAAAANU/rzQ33KRUrnE/s1600/ihsahn-SebastianLudvigsen.jpg
Ihsahn - After (Candlelight records 2010)
Line-up:
Ihsahn - Vocals, Guitars, Keyboards
Asgeir Mickelson - Drums
Session members:
Lars Koppang Norberg - Bass
Jørgen Munkeby - Saxophone
Tracklist :
1. The Barren Lands
2. A Grave Inversed
3. After
4. Frozen Lakes on Mars
5. Undercurrent
6. Austere
7. Heavens Black Sea
8. On the Shores
Θα ξεκινήσω με την παραδοχή κάποιων πραγμάτων που ίσως κάνουν την συνέχεια λίγο πιο εύκολη για μένα.
Δεν είχα ποτέ καμμία ιδιαίτερη επαφή με τους Emperor και κάποιο από τα υπόλοιπα projects με τα οποία ενασχολήθηκε ο Ihsahn. Δεν έχω ακούσει ούτε νότα από τα The adversary και AngL.
Τώρα που τα έβγαλα από μέσα μου, μπορώ να παραδεχτώ οτι το After είναι μέχρι σήμερα ο δίσκος της χρονιάς για μένα.
Αυτό που μου έχει κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση στο After είναι το πως ο Ihsahn δημιουργικά χτίζει παράλληλα ένα απίστευτο τρίπολο. Το σκοτάδι, ο πειραματισμός και το συναίσθημα. Και τα τρια εξελλίσονται παράλληλα και εξυψώνονται χωρίς κάποιο να ρίχνει το άλλο. Και αυτό είναι ένα μεγάλο επίτευγμα. Heavy as fuck, σκοτεινή, υποβλητική ατμόσφαιρα καθ' όλη την διάρκεια του δίσκου με μπασογραμμές που τσακίζουν και μια κιθάρα που όμοια της δεν έχω ξανακούσει. Τελικά αυτό το πείραμα του Ihsahn με την 8-χορδη αποδίδει τα μέγιστα, μιας και προσφέρει άπλετα αυτό το απίστευτο βάθος που θέλει να περάσει. Η εκτενής χρήση επίσης του σαξόφωνου είναι επίσης ένα ακόμα στοιχείο που δεν μπορείς παρά να αγαπήσεις στο δίσκο αυτό. Το συναίσθημα και αυτό το Coltrane feeling που αποπνέει είναι από άλλο πλανήτη. Ανάλογα με τις διαθέσεις εκεί που δεν ριφάρει η κιθάρα, ριφάρει το σαξόφωνο. Το πόσο εύκολα διαδέχεται το σκοτάδι της 8-χορδης, το συναίσθημα του σαξόφωνου είναι κάτι απλά ανεπανάληπτο. Είναι από τους πειραματισμούς αυτούς που απλά σε αφήνουν με το σαγόνι κρεμασμένο και το ύφος του μαλάκα.
Ο δίσκος ανοίγει με το The barren lands το οποίο είναι το πιο αντιπροσωπευτικό κομμάτι για τις επιρροές του Ihsahn. Πραγματικά note by note ανακαλύπτεις ένα τεράστιο παζλ επιρροών που εκτείνεται από το black metal background του μέχρι τους Dream Theater και ακόμα πιο πέρα.
A grave inversed και οι ρυθμοί ανεβαίνουν με την κιθάρα στο γνωστό heavy riff μοτίβο, την εισαγωγή για πρώτη φορά στο δίσκο ενός σαξόφωνου σε παράνοια συνοδευόμενα από shredding drumming.
After και ηρεμία και ίσως το κομμάτι οδηγός για το ύφος της μουσικής που θέλει να δημιουργεί ο Ihsahn.
Η τριπλέτα των κομματιών που ακολουθούν (Frozen lakes on mars, Undercurrent, Austere) απλά παίζει σε καθημερινό repeat σε σπίτι, αυτοκίνητο κλπ αυτή την εβδομάδα με το ενδιάμεσο των τριών να μου έχει πάρει κυριολεκτικά το μυαλό. Το Frozen lakes on mars είναι το πιο metal κομμάτι του δίσκου και η εισαγωγή του και μόνο αρκεί για συγκινήσει άπαντες τους οπαδούς του είδους. Για το Undercurrent δεν λέω τίποτα, να το ακούσετε. Austere και tribute στο '70s prog rock που τόσο φοριέται φέτος αλλά και τόσο αποστασιοποιημένο από την λογική με την οποία προμοτάρεται.
Heaven's black sea και το όργιο καλά κρατεί για να κλείσουμε με το έπος On the shores που δανείζεται το βασικό riff του Undercurrent. Το σαξόφωνο ορίζει τα πάντα εδώ μέσα και το κομμάτι κλείνει βασανιστικά και μελαγχολικά.
Αγοράστε το. Παραγγείλτε το. Κατεβάστε το. Ριπάρετε το. Ακούστε το.
Φθόγγε θα το λατρέψεις.
http://4.bp.blogspot.com/_Df8mR2ieoks/TA-Dgfwns-I/AAAAAAAAANU/rzQ33KRUrnE/s1600/ihsahn-SebastianLudvigsen.jpg
Ihsahn - After (Candlelight records 2010)
Line-up:
Ihsahn - Vocals, Guitars, Keyboards
Asgeir Mickelson - Drums
Session members:
Lars Koppang Norberg - Bass
Jørgen Munkeby - Saxophone
Tracklist :
1. The Barren Lands
2. A Grave Inversed
3. After
4. Frozen Lakes on Mars
5. Undercurrent
6. Austere
7. Heavens Black Sea
8. On the Shores
Θα ξεκινήσω με την παραδοχή κάποιων πραγμάτων που ίσως κάνουν την συνέχεια λίγο πιο εύκολη για μένα.
Δεν είχα ποτέ καμμία ιδιαίτερη επαφή με τους Emperor και κάποιο από τα υπόλοιπα projects με τα οποία ενασχολήθηκε ο Ihsahn. Δεν έχω ακούσει ούτε νότα από τα The adversary και AngL.
Τώρα που τα έβγαλα από μέσα μου, μπορώ να παραδεχτώ οτι το After είναι μέχρι σήμερα ο δίσκος της χρονιάς για μένα.
Αυτό που μου έχει κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση στο After είναι το πως ο Ihsahn δημιουργικά χτίζει παράλληλα ένα απίστευτο τρίπολο. Το σκοτάδι, ο πειραματισμός και το συναίσθημα. Και τα τρια εξελλίσονται παράλληλα και εξυψώνονται χωρίς κάποιο να ρίχνει το άλλο. Και αυτό είναι ένα μεγάλο επίτευγμα. Heavy as fuck, σκοτεινή, υποβλητική ατμόσφαιρα καθ' όλη την διάρκεια του δίσκου με μπασογραμμές που τσακίζουν και μια κιθάρα που όμοια της δεν έχω ξανακούσει. Τελικά αυτό το πείραμα του Ihsahn με την 8-χορδη αποδίδει τα μέγιστα, μιας και προσφέρει άπλετα αυτό το απίστευτο βάθος που θέλει να περάσει. Η εκτενής χρήση επίσης του σαξόφωνου είναι επίσης ένα ακόμα στοιχείο που δεν μπορείς παρά να αγαπήσεις στο δίσκο αυτό. Το συναίσθημα και αυτό το Coltrane feeling που αποπνέει είναι από άλλο πλανήτη. Ανάλογα με τις διαθέσεις εκεί που δεν ριφάρει η κιθάρα, ριφάρει το σαξόφωνο. Το πόσο εύκολα διαδέχεται το σκοτάδι της 8-χορδης, το συναίσθημα του σαξόφωνου είναι κάτι απλά ανεπανάληπτο. Είναι από τους πειραματισμούς αυτούς που απλά σε αφήνουν με το σαγόνι κρεμασμένο και το ύφος του μαλάκα.
Ο δίσκος ανοίγει με το The barren lands το οποίο είναι το πιο αντιπροσωπευτικό κομμάτι για τις επιρροές του Ihsahn. Πραγματικά note by note ανακαλύπτεις ένα τεράστιο παζλ επιρροών που εκτείνεται από το black metal background του μέχρι τους Dream Theater και ακόμα πιο πέρα.
A grave inversed και οι ρυθμοί ανεβαίνουν με την κιθάρα στο γνωστό heavy riff μοτίβο, την εισαγωγή για πρώτη φορά στο δίσκο ενός σαξόφωνου σε παράνοια συνοδευόμενα από shredding drumming.
After και ηρεμία και ίσως το κομμάτι οδηγός για το ύφος της μουσικής που θέλει να δημιουργεί ο Ihsahn.
Η τριπλέτα των κομματιών που ακολουθούν (Frozen lakes on mars, Undercurrent, Austere) απλά παίζει σε καθημερινό repeat σε σπίτι, αυτοκίνητο κλπ αυτή την εβδομάδα με το ενδιάμεσο των τριών να μου έχει πάρει κυριολεκτικά το μυαλό. Το Frozen lakes on mars είναι το πιο metal κομμάτι του δίσκου και η εισαγωγή του και μόνο αρκεί για συγκινήσει άπαντες τους οπαδούς του είδους. Για το Undercurrent δεν λέω τίποτα, να το ακούσετε. Austere και tribute στο '70s prog rock που τόσο φοριέται φέτος αλλά και τόσο αποστασιοποιημένο από την λογική με την οποία προμοτάρεται.
Heaven's black sea και το όργιο καλά κρατεί για να κλείσουμε με το έπος On the shores που δανείζεται το βασικό riff του Undercurrent. Το σαξόφωνο ορίζει τα πάντα εδώ μέσα και το κομμάτι κλείνει βασανιστικά και μελαγχολικά.
Αγοράστε το. Παραγγείλτε το. Κατεβάστε το. Ριπάρετε το. Ακούστε το.
Φθόγγε θα το λατρέψεις.