Καββαδίας.

[metamelia3]

φταιει το καλοκαιρακι και τα πολλα καραβια και η θαλλασσα η μαγισσα η πλανευτρα ή ειναι απ'τα καλυτερα συμβαντα στην ελληνικη ποιηση;
παρτε δω τωρα ποιημα και με μελοποιηση βαρβατη
L6fOGRSVAbM


Θεσσαλονίκη ΙΙ


στη Μυρτώ Κουμβακάλη

Τράνταζε σαν από σεισμό συθέμελα ο Χορτιάτης
κι ακόντιζε μηνύματα με κόκκινη βαφή.
Γραφή από τρεις και μου 'γινες μορτάρι και καρφί.
Μα έριχνε η Τούμπα, σε διπλό κρεβάτι, τα χαρτιά της.

Τη μάκινα για τον καπνό και το τσιγαροχάρτι
την έχασες, την ξέχασες, τη χάρισες αλλού.
Ήτανε τότε που έσπασε το μεσιανό κατάρτι.
Τα ψέματα του βουτηχτή, του ναύτη, του λωλού.

Και τι δεν έχω υποσχεθεί και τι δεν έχω τάξει,
μα τα σαράντα κύματα μου φταίνε και ξεχνώ
--της Άγρας τα μακριά σαριά, του Σάντουν το μετάξι--
και τα θυμάμαι μόλις δω αναθρώσκοντα καπνό.

Το δαχτυλίδι που 'φερνα μου το 'κλεψε η Οράγια.
Τον παπαγάλο -- μάδησε κι έπαψε να μιλεί.
Ας εκατέβαινε έστω μια, στο βίρα, στα μουράγια,
κι ας κοίταζε την άγκυρα μονάχα, που καλεί.

Τίποτα στα χεράκια μου, μάνα μου, δε φτουράει
έρωτας, μαλαματικά, ξόμπλια και φυλαχτά.
Σιχαίνομαι το ναυτικό που εμάζεψε λεφτά.
Εμούτζωσε τη θάλασσα και τηνε κατουράει.

Της Σαλονίκης μοναχά τής πρέπει το καράβι.
Να μην τολμήσεις να τη δεις ποτέ από τη στεριά.
Κι αν κάποια στην Καλαμαριά πουκάμισο μου ράβει,
μπορεί να 'ρθώ απ' τα πέλαγα με τη φυρονεριά.

[Tyler_Durden]

Υπέροχος ποιητής, αν και στιγμές δυσκολεύομαι αρκετά με τόσους ναυτικούς όρους στα ποιήματά του. Αγαπημένο μου αυτό:

ΜΑΡΑΜΠΟΥ

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί
πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο,
πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπον ύπουλο μισώ
κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.

Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό
πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο,
κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές,
σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο.

Ακόμα, λένε πράματα φριχτά παρά πολύ,
που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα,
κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερές
κανείς δεν το 'μαθε , γιατί δεν το 'πα σε κανένα.

Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά,
και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη,
κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί,
εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη.

Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ
και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία.
Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό -
και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία.

Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική,
κόρη ενός πλούσιου Αιγύπτιου όπού 'χε αυτοκτονήσει,
ταξίδευε τη λύπη της σε χώρες μακρινές,
μήπως εκεί γινότανε να τήνε λησμονήσει.

Πάντα σχεδόν της Μπασκιρτσέφ κρατούσε το Ζουρνάλ,
και την Αγία της Άβιλας παράφορα αγαπούσε,
συχνά στίχους απάγγελνε θλιμμένους γαλλικούς,
κι ώρες πολλές προς τη γαλάζιαν έκταση εκοιτούσε.

Κι εγώ, που μόνον εταιρών εγνώριζα κορμιά,
κι είχα μιαν άβουλη ψυχή δαρμένη απ' τα πελάη,
μπροστά της εξανάβρισκα την παιδική χαρά
και, σαν προφήτη, εκστατικός την άκουα να μιλάει.

Ένα μικρό της πέρασα σταυρόν απ' το λαιμό
κι εκείνη ένα μου χάρισε μεγάλο πορτοφόλι
κι ήμουν ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος της γης,
όταν εφθάσαμε σ' αυτήν που θα 'φευγε την πόλη.

Την εσκεφτόμουνα πολλές φορές στα φορτηγά,
ως ένα παραστάτη μου κι άγγελο φύλακά μου,
και μια φωτογραφία της στην πλώρη ήταν για με
όαση, που ένας συναντά μέσ' στην καρδιά της Άμμου.

Νομίζω πως θε να 'πρεπε να σταματήσω εδώ.
Τρέμει το χέρι μου, ο θερμός αγέρας με φλογίζει.
Κάτι άνθη εξαίσια τροπικά του ποταμού βρωμούν,
κι ένα βλακώδες Μαραμπού παράμερα γρυλίζει.

Θα προχωρήσω! ... Μια βραδιά σε πόρτο ξενικό
είχα μεθύσει τρομερά με ουίσκυ, τζιν και μπύρα,
και κατά τα μεσάνυχτα, τρικλίζοντας βαριά,
το δρόμο προς τα βρωμερά, χαμένα σπίτια επήρα.

Αισχρές γυναίκες τράβαγαν εκεί τους ναυτικούς,
κάποια μ' άρπαξ' απότομα, γελώντας, το καπέλο
(παλιά συνήθεια γαλλική του δρόμου των πορνών)
κι εγώ την ακολούθησα σχεδόν χωρίς να θέλω.

Μια κάμαρα στενή, μικρή, σαν όλες βρωμερή,
οι ασβέστες απ' τους τοίχους της επέφτανε κομμάτια,
κι αυτή ράκος ανθρώπινο που εμίλαγε βραχνά,
με σκοτεινά, παράξενα, δαιμονισμένα μάτια.

Της είπα κι έσβησε το φως. Επέσαμε μαζί.
Τα δάχτυλά μου καθαρά μέτρααν τα κόκαλά της.
Βρωμούσε αψέντι. Εξύπνησα, ως λένε οι ποιητές,
"μόλις εσκόρπιζεν η αυγή τα ροδοπέταλά της".

Όταν την είδα και στο φως τ' αχνό το πρωινό,
μου φάνηκε λυπητερή, μα κολασμένη τόσο,
που μ' ένα δέος αλλόκοτο, σαν να 'χα φοβηθεί,
το πορτοφόλι μου έβγαλα γοργά να την πληρώσω.

Δώδεκα φράγκα γαλλικά ... Μα έβγαλε μια φωνή,
κι είδα μια εμένα να κοιτά με μάτι αγριεμένο,
και μια το πορτοφόλι μου ... Μ' απόμεινα κι εγώ
ένα σταυρόν απάνω της σαν είδα κρεμασμένο.

Ξεχνώντας το καπέλο μου βγήκα σαν τον τρελό,
σαν τον τρελό που αδιάκοπα τρικλίζει και χαζεύει,
φέρνοντας μέσα στο αίμα μου μια αρρώστια τρομερή,
που ακόμα βασανιστικά το σώμα μου παιδεύει.

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εκάμαμε μαζί
πως χρόνια τώρα με γυναίκα εγώ δεν έχω πέσει,
πως είμαι παλιοτόμαρο και πως τραβάω κοκό,
Μ' αν ήξεραν οι δύστυχοι, θα μ' είχαν συχωρέσει ...

Το χέρι τρέμει ... Ο πυρετός ... Ξεχάστηκα πολύ,
ασάλευτο ένα Μαραμπού στην όχθη να κοιτάζω.
Κι έτσι καθώς επίμονα κι εκείνο με κοιτά,
νομίζω πως στη μοναξιά και στη βλακεία του μοιάζω ...

[rudie]

Υπαρχει κανεις που να μην του αρέσει; Όχι, πάρε στίχο:

Κ' έπειτα στις ξέρες του Ακορά
τσούρμο τ' άγριο κύμα να μας βγάλει
τέρατα βαμμένα πορφυρά
με φτερούγες γλάρων στο κεφάλι.




Θεσσαλονίκη ΙΙ

Όντως βαρβάτη μελοποίηση. Ποιός;

[metamelia3]

ξεμπαρκοι, απ'την δισκαρα S/S Ionion

[LokiTricksterGod]

καλύτερη αίσθηση ρυθμού/ομοιοκαταληξίας απ'όσους έλληνες έχω διαβάσει, και άμα δούμε πώς τη βιάζουν οι υπόλοιποι, μάλλον λέει πολλά αυτό. (ντάξει εκτός απ'το σκαρίμπα πχ.)

[Tyler_Durden]

και τον Καρυωτάκη θα πρόσθετα, που ήταν μεγάλος μάστορας στην ομοιοκαταληξία

[Beyond Within]

Καταπληκτικός, αν κι εγώ δεν καταλαβαίνω πολλούς ναυτικούς όρους και πρέπει να τους ψάχνω.
Αξίζει επίσης η "Βάρδια", το μοναδικό του μυθιστόρημα.

[freak brother]

εχει κανεις κανα λινκ για την βαρδια?

[Παρακμιακό Εργαλείο]

'Ολο τον κόσμο γύρισες, μα τίποτα δεν είδες ...
Από το πολυαγαπημένο "Λύχνος του Αλαδίνου".

uTMSa1DH5Tc

[Agoraphobic_S.I.]

και τον Καρυωτάκη θα πρόσθετα, που ήταν μεγάλος μάστορας στην ομοιοκαταληξία

Ναι!

Όχι από τους αγαπημένους μου, αλλά γουστάρω Καββαδία.

[Krux]

qGCspPvN2C0

Πολλές αναμνήσεις απο την παιδική και εφηβική μου ηλικία, ιδιαίτερα από τον Σταυρό του Νότου. Επαιζε σε κάθε ταξίδι στο αυτοκίνητο με τους γόνεις μου, σε κάθε μάζωξη με την παρέα τους και τυχαίνουν στιγμές ακόμα και σήμερα που παίζει.

Ο πατέρας μου ήταν 10 χρόνια στα καράβια την περίοδο της επταετίας και οι ιστορίες που συχνά πυκνά συζητάνε με άλλους φίλους του ναυτικούς, για το πως έκαψαν το τατουάζ με το σήμα της ελευθερίας με μια βελόνα, τα 10 μποφώρ στον Ειρηνικό, τις τσατσάδες στην Μπανκόνγκ και τον Ούγγρο μάγειρα απλά συμπλήρωναν το σκηνικό.

[Agoraphobic_S.I.]

Ο πατέρας μου ήταν 10 χρόνια στα καράβια την περίοδο της επταετίας.

!!!

[Krux]

Ναι οκ λάθος διατύπωση. Καταλάβατε τι εννοώ. Κρεμάστε με τώρα.

[warlord mkII]

Ο Καββαδίας μιλάει στη ψυχή των ανθρώπων που έχουν σχέση με τη θάλασσα.
Εμένα που είναι ναυπηγός, πέρα από την ικανότητά του να περιγράφει συναισθήματα και εικόνες θαλασσινές, με μαγεύει η ψυχή που δίνει σε καραβίσια αντικείμενα (σπιράγια, μπούσουλες, ανεμόσκαλες) που για τους στεριανούς είναι εντελώς ξένα, αδιάφορα και άσχημα! Μόνο οι ναυτικοί και λιγότερο οι ναυπηγοί μπορούν να νοιώσουν τη μαγεία της λαμαρίνας, να κατανοήσουν την αυτοκαταστροφική εξάρτιση με τα ταξίδια, την λαχτάρα για να μπαρκάρουν αλλά και τη νοσταλγία των ανθρώπων και των τόπων που αφήνουν πίσω κάθε φορά.

Μπάσσες στεριές, ήλιος πυρρός και φοινικιές,
ένα πουλί που ακροβατεί στα παταράτσα.
Γνέφουνε δυό στιγματισμένα μαύρα μπράτσα,
που αρρώστειες τα 'χουνε τσακίσει τροπικές.

Παντιέρα κίτρινη- σημάδι του νερού.
Φούντο τις δύο και πρίμα βρέξε το πινέλο.
Τα δυό φανάρια της νυχτός. Κι ο Pisanello
ξεθωριασμένος απ' το κύμα του καιρού.

Το καταντί... Το καραντί θα μας μπατάρει.
Σάπια βρεχάμενα, τσιμέντα και σκουριά.
Απο νωρίς, δεξιά στη μάσκα την πλωριά,
κοιμήθηκεν ο καρχαρίας που πιλοτάρει.

Ορντινα δίνει ο παπαγάλος στον ιστό,
όπως και τότε απ' του Κολόμπου την κουκέτα.
Χρόνια προσμένω να τυλίξεις τη μπαρκέτα,
χρόνια προσμένω τη στεριά να ζαλιστώ.

Φωτιές ανάβουνε στην άμμο ιθαγενείς
κι αχός μας φτάνει καθώς παίζουν τα οργανά τους.
Της θάλασσας κατανικώντας τους θανάτους
στην ανεμόσκαλα σε θέλω να φανείς.

Φύκια μπλεγμένα στα μαλλιά, στο στόμα φύκια.
Ετσι ως κοιμήθηκες γιά πάντα στα βαθιά
κατάστιχτη, πελεκημένη από σπαθιά,
διπλά φορώντας των Ινκάς τα σκουλαρίκια.

[carheart]

Επίσης η Βάρδια είναι καταπληκτικό μυθιστόρημα. Ο Καββαδίας υπήρξε μεγάλος ποιητής, αλλά τον έφαγε το έντεχνο και οι μελοποιήσεις, που ωραίες, αλλά. Επίσης η καλύτερη είναι του Ζερβουδάκη στο μακριαπολυμακριά, χύνει στη μούρη τους ξέμπαρκους μικρούτσικους, το έχω ακούσει δώδεκα φορές τα τελευταία τέσσερα λεπτά.

[Agenes Robot]

Στο πολύ χαλαρό ο πιο υπερεκτιμημένος αγράμματος μπάσταρδος και γαμώσπιτος μπουχεσόβλακας μούτσος όποιος τον εδιαβάζει

[rudie]

poly Sokaristiko post.

[LokiTricksterGod]

ε κάποιος έπρεπε να τα πεί... 'έξω απ'τα δόντια' (όχι κυριολεκτικά)

[freak brother]

καποιος δεν παιρνει ναρκωτικα μου φαινεται..

[Weiss]

με τους αντί-Καββαδιακούς, συμφωνεί και ο Μάνος Ελευθερίου: κλίκ
(http://www.captainbook.gr/shop/?p=2514)

[freak brother]

με τους αντί-Καββαδιακούς, συμφωνεί και ο Μάνος Ελευθερίου: κλίκ
(http://www.captainbook.gr/shop/?p=2514)

αυτος ακουει πεγκυ ζηνα και εχει γραψει φοβερους στιχους σε τραγουδια οπως..
Η σούστα πήγαινε μπροστά, Άλλος για Χίο τράβηξε, Ο χάρος βγήκε παγανιά

[hyatari]

ksexaste gia ligo tin (teleia) melopoiisi ton ksemparkon.

uSzn8mRpDVA

[landy]

Στο πολύ χαλαρό ο πιο υπερεκτιμημένος αγράμματος μπάσταρδος και γαμώσπιτος μπουχεσόβλακας μούτσος όποιος τον εδιαβάζει

η αλήθεια ειναι ότι ο καββαδίας είναι πολύ μέτριος ποιητής (καλύτερος απ' τον ελευθερίου πάντως).γενικά εδώ στην ελλάδα έχουμε μια διαστρεβλωμένη άποψη για την ποίηση και για τους ποιητές.πιστεύουμε ότι υπάρχουν πολλοί έλληνες ποιητές που έχουν γράψει καταπληκτικά ποιήματα.δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είναι έτσι.5-6 είναι αυτοί που πιάνουν τα στάνταρτς της μεγάλης ποίησης.αλλά δε βαριέσαι...η εσωστρέφεια και η ασχετοσύνη δεν σταματάνε μόνο στα της ποίησης.

[rudie]

πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το νότο
δύσκολες βάρδιες κακός ύπνος και μαλάρια
είναι παράξενα τις Ίντιας τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε, με το πρώτο

[Caffrey]

γενικά εδώ στην ελλάδα έχουμε μια διαστρεβλωμένη άποψη για την ποίηση και για τους ποιητές.πιστεύουμε ότι υπάρχουν πολλοί έλληνες ποιητές που έχουν γράψει καταπληκτικά ποιήματα.δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είναι έτσι.5-6 είναι αυτοί που πιάνουν τα στάνταρτς της μεγάλης ποίησης.αλλά δε βαριέσαι...η εσωστρέφεια και η ασχετοσύνη δεν σταματάνε μόνο στα της ποίησης.

Εεεε, κάπως έπρεπε να δημιουργηθεί μια παράδοση..!
Οκ, αν και συμφωνώ, για πες πχιοι είναι αυτοί οι πέντε με έξι.

[freak brother]

καλα σε γαμαει ο Ομηρος!

[landy]

σολωμός, καβάφης, καρυωτάκης,παπαδίτσας, καρουζος, και θα έβαζα και τους κακναβάτο, σπανιά, σαχτούρη

[landy]

καλα σε γαμαει ο Ομηρος!

ο όμηρος που κολλάει;εγώ μιλάω για νεοελληνική ποίηση.με τα στάνταρ του ομήρου δεν υπήρξανε πάνω από 5-6 ποιητές παγκοσμίως.

[Ra Pariah]

Ο Κάλβος δλδ ήταν ατάλαντος, ε;

[freak brother]

καλα σε γαμαει ο Ομηρος!

ο όμηρος που κολλάει;εγώ μιλάω για νεοελληνική ποίηση.με τα στάνταρ του ομήρου δεν υπήρξανε πάνω από 5-6 ποιητές παγκοσμίως.
που σκατα εγραψες ΝΕΟ και δεν το ειδα?

[Caffrey]

σολωμός, καβάφης, καρυωτάκης,παπαδίτσας, καρουζος, και θα έβαζα και τους κακναβάτο, σπανιά, σαχτούρη

λολ, και σε πηρα στα σοβαρά :/

[landy]

οι δικοί σου 5-6 ποιοι είναι;

[landy]

καλα σε γαμαει ο Ομηρος!

ο όμηρος που κολλάει;εγώ μιλάω για νεοελληνική ποίηση.με τα στάνταρ του ομήρου δεν υπήρξανε πάνω από 5-6 ποιητές παγκοσμίως.
που σκατα εγραψες ΝΕΟ και δεν το ειδα?
δεν το έγραψα, μίλησα γι αυτό.γιατί σ αρέσει ο όμηρος εσένα;

ο κάλβος δεν ήταν ατάλαντος.

[metamelia3]

*γκουχ* ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΡΕ ΖΩΑ *γκουχ*

[Ra Pariah]

@ λανδυ

Έλα ρε σοβαρά;;;! Και ανησύχησα προς στιγμήν ότι δεν θα περάσει από την κρισάρα σου!

Υψηλή ποίηση όμοια με του Κάλβου δεν θα βρεις στη νεότερη Ελλάδα.

[Caffrey]

Δε φτάνω καν στους πέντε. Αλλα όταν μιλάμε για νεοέλληνες ποιητές που πχιάνουν τα στάνταρντς της Μεγάλης_Ποίησης, θα πρέπει σίγουρα να αναφέρεται και ο Ελύτης. Μετά θα πώ τον Καβάφη.
Αν θέλει κάποιος να προσθέσει Σολωμό και Σεφέρη, δε θα του πω τίποτα, αν και εγώ προσωπικά δε γουστάρω.

Όλοι οι υπόλοιποι που αναφέρεις είναι ΗΣΣΟΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ, λίγο πολύ σα το καββαδία που σνομπάρεις.

[MarMeg]

Ρίτσος? Οχι?

[metamelia3]

ναι, αλλα εχει γραψει και ασυγχωρητες βλακειες.

[landy]

@ λανδυ

Έλα ρε σοβαρά;;;! Και ανησύχησα προς στιγμήν ότι δεν θα περάσει από την κρισάρα σου!

Υψηλή ποίηση όμοια με του Κάλβου δεν θα βρεις στη νεότερη Ελλάδα.

θα βρεις.ποίηση σαν του σολωμού δεν θα βρεις.και δεν αναφέρομαι στον ύμνο και στα σχολικά αναγνώσματα του σολωμού όπου παρουσιάζεται λίγο ως πολύ ως ένας ποιητής-πατριώτης.αναφέρομαι στις μεγάλες συνθέσεις του όπως ο λάμπρος, οι ελεύθεροι πολιορκημένοι, ο κρητικός κλπ.έθεσε όρια στην νεοελληνική ποίηση.η γλώσσα του κάλβου πέθανε πριν τον ίδιο τον κάλβο.

[menumission]

ναι, αλλα εχει γραψει και ασυγχωρητες βλακειες.

όπως;

[MarMeg]

ναι, αλλα εχει γραψει και ασυγχωρητες βλακειες.

οπως? (ενημερωτικα ρωταω)

[landy]

ναι, αλλα εχει γραψει και ασυγχωρητες βλακειες.
:D..μήπως ο ελύτης δεν έγραψε τέτοιες βλακείες;το πρόβλημα με την γενιά του 30 ήταν ότι θέλησε να κάνει μια ποίηση ελληνοκεντρική.είναι σα να έχουμε (για να είμαστε στο κλίμα του e.r) μια ελληνοκεντρική μουσική σκηνή.αυτόματα περιορίζεις τον εαυτό σου.τους έβαλε ο σεφέρης σε περίεργα τριπάκια.βέβαια ο σεφέρης μια χαρά συναναστρεφότανε με όλη την αγγλική κουλτούρα και τους έλλιοτ της εποχής του.

@caffrey.πως είναι ποιητές ήσσονος σημασίας, όταν το έργο των μισών απ' αυτούς που αναφέρω δεν έχει ακόμα μελετηθεί επαρκώς σ' αυτή την άμοιρη χώρα;αυτοί κατέθεσαν ποιητικό όραμα...τέλος πάντων

[metamelia3]

χαχ

Ετούτα τα παιδιά φτάνουν απο πολύ μακριά, τραβούν πολύ μακριά,
μέρα τη μέρα πέτρα και αίμα,στοχασμός και αγώνας,χέρι με χέρι
με το μυστρί, με το σφυρί,με το μολύβι,με τον ακριβή διαβήτη
να φτιάξουμε καλύτερο τον κόσμο

να έχει ο καθένας και ψωμί και βιβλίο και σιγουριά και διάπλατη πόρτα,
να χει ο καθένας δύο κήπους-έναν στην αυλή κ έναν μέσα του-
να ξέρουν οι μητέρες πως στρογγυλεύει ο ουρανός τα χείλη του για να φυσήξει αγάπη,
να ξέρουν τα παιδιά τα χρώματα-το ρόδινο,το λεμονί,το ασημένιο,το πράσινο-
να ξέρουν οι νεκροί πως η ζωή μας συνεχίζεται ως πέρα,ως πέρα
ως τις καθάριες αδελφικές πηγές,μες στα βαθύτερα δάση των αιώνων

Είναι τα παιδιά της ΚΝΕ
που λένε στη ζωή το μέγα ΝΑΙ

Ετούτα τα παιδιά φτάνουν απο πολύ μακριά,τραβούν πολύ μακριά,
μες στα πουκάμισά τους πολλά καράβια απαγγιάζουν,
καλές κουβέντες έχουνε με το γαλάζιο,
έχουν δοσμένο το μεγάλον όρκο
στη Λευτεριά,στον Έρωτα,στην Ομορφιά,στη Δικαιοσύνη,
να φτιάξουν μέρες δυνατές και ειρηνικές απο τρακτέρ,αγάλματα,σημαίες,ποιήματα,
να φτιάξουν έναν κόσμο ευτυχισμένο.

Γειά σας,λοιπόν,και γειά σας,σύντροφοι της ΚΝΕ,
εσείς που λέτε στη ζωή το μέγα ΝΑΙ,
εσείς που ρίχνεστε στη μάχη δίχως να ζητάτε χωριστά κανέναν έπαινο,
εσείς οι ωραίοι που όλοι μαζί υπογράφετε μ’ένα ρωμέϊκο παγκόσμιο σφυροδρέπανο.

[Caffrey]

Ουφ, ρε παιδιά όταν λέμε για Μεγάλη_Ποίηση, και περιμένουμε και όλοι να συμφωνήσουν μαζί μας, τότε μιλάμε για ένα συγκεκριμένο τύπο κριτικής, με κάποια ψιλοσυγκεκριμένα κριτήρια πάνω στο τι είναι αξία, τα οποία δε περιλαμβάνουν ένα "ζομγκ, πόσο μου αρέσει αυτό! πόσο με εκφράζει! αχ!" ή έστω προσπαθούν να το αγνοήσουν όσο γίνεται.
Διαφορετικά, δε θα μιλούσαμε κάν για Μεγάλη_Ποίηση πάνω στην οποία πρέπει να συμφωνήσουν όλοι αλλιώς είναι κακόγουστοι και δε ξέρω κιεγώ τι.

Αυτό θα έπρεπε να κάνουμε κανονικά, να μη μιλάμε κάν με τέτοιους όρους δηλαδή. Αλλά πρίν αποδομήσουμε τέτοιες έννοιες, κυριαρχούσε μια τέτοια αντίληψη πάνω στη τέχνη.
Όταν λοιπόν λέμε για Μεγάλη_Ποίηση, μιλάμε για τους Σαίξπηρς. Τους Γκέτε. Τους Σέλευ. Τους Ρίλκε. Τους Πάουντ.
Τα κριτήρια προβίζιοναλι ασπούμε είναι το έυρος της θεματολογίας, το βάθος και τα ίνσαιτς πάνω σε αυτήν. Η χρήση της γλώσσας, της φόρμας του ποιήματος, του στύλς και της γενικότερης αισθητικής.
Ακούγεται χαζό? Είναι λίγο. Αλλά αν δε σας αρέσει, μη μιλάτε κύριε για στάνταρντς και για μεγαλες_ποιήσεις.
Κρατήστε ότι σας αρέσει, και αφήστε όλους τους άλλους να κάνουν το ίδιο.

[Ra Pariah]

η γλώσσα του κάλβου πέθανε πριν τον ίδιο τον κάλβο.

Πώς φαίνεται ότι δεν ξέρεις. Η γλώσσα του Κάλβου γεννήθηκε και πέθανε με τον ίδιο τον δημιουργό. Κανείς άλλος δεν τόλμησε να την χρησιμοποιήσει, επειδή απλούστατα δεν είχε την αρχαιογνωσία του Κάλβου. Μείνε στο "Born in the USA" καλύτερα. :thumbsup:

[landy]

είχε διαβάσει ο ηρακλής αποστολίδης (αυτός που είχε βγάλει την ανθολογία νεοελληνικής λογοτεχνίας) την σονάτα του ρίτσου και τον ρώτησε γιατί δεν γράφει τέτοια ποιήματα αλλά αναλώνεται σε ποιήματα του στυλ που πόσταρε ο khalkji.και του λέει ο ρίτσος:ηρακλή μου, γράφω αναλώνομαι σε αυτά για να μπορώ να γράφω κι αυτά που σου αρέσουν , σαν τη σονάτα.

ο ρίτσος ήταν καλός ποιητής, περιοριζότανε βέβαια απ΄την κομμουνιστική του ιδιότητα.το κόμμα ζητούσε απ' αυτόν να ποίηση για το κόμμα.κι έγραψε και τόσα ποιήματα όσα δεν έχουν γράψει όλοι μαζί οι υπόλοιποι έλληνες ποιητές.έγραφε μια συλλογή τη μέρα.ε λογικό είναι να γράψει πολλές μπούρδες.νομίζω ότι το ήξερε κι ο ίδιος αλλά από ένα σημείο και μετά δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.θα τον τρώγανε τα κοράκια του σοσιαλισμού.

caffrey ναι.γι αυτούς μιλάμε.δεν ακούγεται καθόλου χαζό.ο ελύτης που ανέφερες παραπάνω δεν εισήγαγε καμιά καινοτομία.δεν πήγε τη γλώσσα πουθενά ούτε και τα λεκτικά σχήματα.άσε που νόμιζε ότι όλη η ελλάδα έχει θάλασσα.φαντάσου τι πίστευε για τον υπόλοιπο κόσμο.παρ' όλα αυτά, στις πρώτες του συλλογές, έχει γράψει μερικά πολύ καλά ποιήματα

[landy]

η γλώσσα του κάλβου πέθανε πριν τον ίδιο τον κάλβο.

Πώς φαίνεται ότι δεν ξέρεις. Η γλώσσα του Κάλβου γεννήθηκε και πέθανε με τον ίδιο τον δημιουργό. Κανείς άλλος δεν τόλμησε να την χρησιμοποιήσει, επειδή απλούστατα δεν είχε την αρχαιογνωσία του Κάλβου. Μείνε στο "Born in the USA" καλύτερα. :thumbsup:

μπα.ειχε πολλούς ποιητές που γράψανε στη γλώσσα του κάλβου.ο λασκαράτος, ο βαλαωρίτης πχ.μάλλον μιλάς για άλλο πράγμα εσύ.η δεν ξέρεις την ιστορία με το γλωσσικό ζήτημα και τους δημοτιστικές vs αρχαιστές.

[funishment]

Σαχτούρης λέει και αφήνει απ' έξω Εμπειρίκο Εγγονόπουλο!

Επίσης γενικά γαμήστε μας λίγο με (τον) ρομαντισμό.

Επίσης2, γιατί μια γλώσσα που δεν μιλήθηκε ποτέ από κανέναν φυσικό ομιλητή ΕΒΕΡ θεωρούμε ότι δημιουργεί Μεγάλη Ποίηση; Η γλώσσα του Κάλβου είναι από τα λεξικά βγαλμένη, τι σκατά.

[Caffrey]

άσε που νόμιζε ότι όλη η ελλάδα έχει θάλασσα.

Χαχαχαχ.
Οκ, όμως θα μπορούσα να γυρίσω να σου πώ οτι ο σαχτούρης πίστευε οτι όλοι οι δρόμοι της ελλάδας έχουν αίματα, και τρελούς λαγούς μέσα στις λάσπες και φαντάζματα εδώ κιεκεί.
Στα περι καινοτομίας δεν είμαι σίγουρος οτι αρκεί αυτό για να κρίνεις κάποιον. Αλλιώς θα είχαμε πρώτο τον εμπειρίκο. Που λέει για μουνιά.
Ας βάλουμε πρώτο τον εμπειρίκο τότε. Μουνιά.

Να πω κιεγώ για το ρίτσο οτι είναι μεγάλο κρίμα που έχει συνδεθεί το όνομα του μαυτές τις παπαριές, γιατι όντως κατατάλλα ήταν ισχυρός.

[ikonoklast]

Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς πρόβλημα έχετε με την κομμουνιστική ποίηση του Ρίτσου. Σίγουρα αυτά τα έργα ήταν η κατεξοχήν σημαντική ποίηση σε σχέση με τις κουράδες τύπου Ελύτη και άλλων που αναφέρετε.

Επι τη ευκαιρία της σημερινής είδησης του θανάτου άλλου ενός μεγάλου ηγέτου του σοσιαλισμού, αφιερωμένο:

Όχι, δεν είναι αλήθεια. Δεν είναι αλήθεια.
Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες. Σταματήστε τις
Ο Ιωσήφ Στάλιν δεν πέθανε.
Είναι παρών ο Στάλιν στο παγκόσμιο πόστο του.
Ο Στάλιν ανεβάζει στις επάλξεις των πέντε ηπείρων τις σημαίες της ειρήνης.
Ο Στάλιν ετοιμάζει με το σκόρπιο αλεύρι του κόσμου
Ένα ολοστρόγγυλο καρβέλι υγείας

Σώπα γιαγιά και σκούπισε με το τσεμπέρι σου τα μάτια σου.
Όταν σβύνει η φωτιά σου κάτω από το τσουκάλι σου
Είναι ο Στάλιν που σκύβει και φυσάει τη φωτιά σου ν' ανάψει.
Όταν λείπει από το τραπέζι μας το ψωμί κι από το στρώμα μας τ' όνειρο κι απ' το δώμα μας το λυχνάρι είναι ο Στάλιν που ανάβει τα μεγάλα ηλεκτρικά στον ορίζοντα κι ακούμε κάτω από τα τούνελ της νύχτας τη βοή των τραίνων που μεταφέρουν λάδι και ψωμί και κάρβουνο στους πεινασμένους

Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες
Οι αιώνες σκαρφαλώνουν στην κορυφή της ψυχής του ν' ανασάνουν μην πείτε πως ο ήλιος ορφάνεψε. Κοιτάχτε
Κάθε ήλιος και σελίδα - μέρα με την ημέρα - με τους ήλιους των 74 χρόνων του έφτιαξε ένα χοντρό βιβλίο από ατσάλι και τ' ακούμπησε στα γόνατα του κόσμου
Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν
Το έργο του: Λευτεριά
Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες κι ακούστε
Πάνου από την κόκκινη πλατεία στην εξέδρα του ήλιου
ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν μιλάει: «Υπερασπείστε, Λαοί, την Ειρήνη».

Σώπασε λοιπόν γιαγιά. Και σκούπισε τα δάκρυα σου.

[landy]

Σαχτούρης λέει και αφήνει απ' έξω Εμπειρίκο Εγγονόπουλο!

Επίσης γενικά γαμήστε μας λίγο με (τον) ρομαντισμό.

Επίσης2, γιατί μια γλώσσα που δεν μιλήθηκε ποτέ από κανέναν φυσικό ομιλητή ΕΒΕΡ θεωρούμε ότι δημιουργεί Μεγάλη Ποίηση; Η γλώσσα του Κάλβου είναι από τα λεξικά βγαλμένη, τι σκατά.
ποιον ρομαντισμό;κανένας απ' τους ποιητές που ανέφερα δεν ήταν ρομαντικός ποιητής.

ο εμπειρίκος ήταν καινοτόμος μόνο όσον αφορά τον ελληνικό υπερεαλισμό.ακόμα ακόμα κι ο μεγάλος του ανατολικός τι είναι;λίγο από ντε σαντ και απολιναιρ μερικές δεκαετίες αργότερα. ο κάλας ήταν σημαντικότερος για τον υπερεαλισμό ας πούμε.ε μην κολλάτε στα ελληνικά σύνορα.

ο σαχτουρης είναι κατεξοχήν αστικός ποιητής.αν ηταν και δημοσιοσχεσιτης οπως οι περισσοτεροι της γενιας του 30, τωρα θα τον θεωρούσαμε (κακώς) τον καλύτερο νεοέλληνα ποιητή.

βαρέθηκα.τα λέμε κι από αύριο

[menumission]

για Παλαμά βλέπω ούτε λόγος

[Caffrey]

Όταν σβύνει η φωτιά σου κάτω από το τσουκάλι σου
Είναι ο Στάλιν που σκύβει και φυσάει τη φωτιά σου ν' ανάψει.

[Ra Pariah]

μπα.ειχε πολλούς ποιητές που γράψανε στη γλώσσα του κάλβου.ο λασκαράτος, ο βαλαωρίτης πχ.

Ρε Λάντυ, έχεις ανοίξει το Ανθολόγιο Κειμένων της Α' Λυκείου και μου απαντάς; Δηλαδή έλάχιστα να διαβάσεις θα δεις ότι ο Κάλβος δεν έγραφε στη γλώσσα ούτε του ενός ούτε του άλλου. Ακολουθούν χωρία προς επίρρωση της θέσης.


ΚΑΛΒΟΣ

Χρυσά, φλογώδη, καίουσι
τοὺς δρόμους τοῦ ἀέρος
τὰ ἀμιλλητήρια πέταλα·
τοὺς οὐρανοὺς φωτίζουσι
λάμπουσαι ἡ χαίται. (Ο Ωκεανός 31-5)

Ἀπὸ τὸν οὐρανόν,
ὅπου τὰ μελανόπτερα
σύννεφα ἀρμενίζουν,
τὸ ψυχρόν της ἀργύριον
ρίπτει ἡ σελήνη.
Καὶ ἕνα κρύον φωτίζει
λευκόν, σιγαλὸν μάρμαρον·
σβησθὲν λιβανιστήριον,
κερία σβηστὰ καὶ κόλυβα
ἔχει τὸ μνῆμα. (Εις Θάνατον 21-30)


ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ

«Τ᾿ ἄλογο! τ᾿ ἄλογο! Ὁμὲρ Βριόνη,
τὸ Σούλι ἐχούμησε καὶ μᾶς πλακώνει.
Τ᾿ ἄλογο! τ᾿ ἄλογο! ἀκοῦς, σουρίζουν
ζεστὰ τὰ βόλια τους, μᾶς φοβερίζουν.

»Γιὰ ἰδές, σὰ δαίμονες μᾶς πελεκᾶνε!
Κάτου ἀπ᾿ τὸ βράχο τους πῶς ροβολᾶνε!
Δὲς τὰ κεφάλια μας, δὲς τὰ κουφάρια
κυλᾶνε ἀνάκατα σὰν νά ῾ν᾿ λιθάρια. (Η Φυγή, 1-8 )


ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ

Ἐδῶναι, ἐδῶναι, ἐπλάκωσε.
Γυναῖκες μαζωχτεῖτε.
Ὀμπρός, συναπαντῆστε τη
Ὀμπρὸς νὰν τὴ δεχτεῖτε.

Νά, νἄρχεται ἡ γλυκιὰ Ἄνοιξη
Λουλουδοστολισμένη,
Ἀπάνου σ᾿ ἕνα γαΐδαρο
Ἀντρίκια καθισμένη. (Η Άνοιξη, 1-8 )


Για να ξέρουμε τι λέμε, έτσι; :cool:

[funishment]

ποιον ρομαντισμό;κανένας απ' τους ποιητές που ανέφερα δεν ήταν ρομαντικός ποιητής.

ο εμπειρίκος ήταν καινοτόμος μόνο όσον αφορά τον ελληνικό υπερεαλισμό.ακόμα ακόμα κι ο μεγάλος του ανατολικός τι είναι;λίγο από ντε σαντ και απολιναιρ μερικές δεκαετίες αργότερα. ο κάλας ήταν σημαντικότερος για τον υπερεαλισμό ας πούμε.ε μην κολλάτε στα ελληνικά σύνορα.

ο σαχτουρης είναι κατεξοχήν αστικός ποιητής.αν ηταν και δημοσιοσχεσιτης οπως οι περισσοτεροι της γενιας του 30, τωρα θα τον θεωρούσαμε (κακώς) τον καλύτερο νεοέλληνα ποιητή.

βαρέθηκα.τα λέμε κι από αύριο

δεν πήγαινε σε εσένα.

ο Κάλας ίσως ήταν σημαντικότερος όσον αφορά το πρακτικό μέρος, αλλά σοβαρά τίθεται θέμα σύγκρισης όσον αφορά το περιεχόμενο του έργου των δύο; αν είναι έτσι, dibs on Ντόρρος, το έκανε πρώτος!1

[electra]

περι 'μεγαλων ποιητων' συμφωνω εν μερει με Caffrey.
Να επαναλαβω δλδ κατι προφανες.
Με τι κριτηριο δλδ επιλεγετε 5-6 μεγαλους ποιητες;
αντικειμενικα ειναι τα νομπελ και οι διακρισεις πρακτικα ομως δεν υπαρχει αντικειμενικο στην ποιηση. Ολα ειναι σε τι φαση εισαι και τι βιωματα χαρακτηριζουν μια χρονικη περιοδο στη ζωη σου οποτε τι συζηταμε τοσες σελιδες;
επισης,

καρυωτάκης

http://www.youtube.com/watch?v=BcihAF8p1os&feature=related


http://www.youtube.com/watch?v=0hhmnMHgy98&feature=related
αισιοδοξα και ευχαριστα
επισης καβαφη εχει παρει το ματι σας τα ερωτικα του ποιηματα;
Τελος να προσθεσω ενα δυο ονοματακια δημουλα, εγγονοπουλος, πατρικιος.
/ φλειμ

[Γκουλαγκ]

πατρίκιο αγαπάμε σφόδρα, δημουλά να την πατάς κάτω μέχρι να ξεζουμίσει.

[cybernaut]

τον έφαγε το έντεχνο και οι μελοποιήσεις, που ωραίες, αλλά. Επίσης η καλύτερη είναι του Ζερβουδάκη στο μακριαπολυμακριά, χύνει στη μούρη τους ξέμπαρκους μικρούτσικους,

troll-άρεις ?

[rat_poison]

Εμένα πάλι μ' αρέσει ο Βάρναλης

παιδγιά συγκεντρωθείτε, το να λέμε "ποιοι είναι οι μεγάλοι ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ποιητές" κ να λέμε αυτόν γιατί τον έβαλες κι εκείνον γιατί δεν τον έβαλες είναι συζήτηση επιπέδου maiden vs metallica, pc vs mac, EMACS vs vi

θα δείξει ο καιρός, όταν θα πάψουν να'ναι σύγχρονοι κ θα γίνουν κλασικοί

o κάλβος και ο σολωμός κ.λ.π. υπό ποία έννοια είναι σύγχρονοι; να σας θυμίσω ότι μας χωρίζουνε διακόσα χρόνια ε;

πεθαίνω με ελέκτρα, αντικειμενικό κριτήριο νόμπελ κ διακρίσεις

[atom_smasher]

Εγω θελω να σταθω εδω:

Τ᾿ ἄλογο! τ᾿ ἄλογο! Ὁμὲρ Βριόνη,
τὸ Σούλι ἐχούμησε καὶ μᾶς πλακώνει.

Μπατσοι, γουρουνια, δολοφονοι.

[electra]

πατρίκιο αγαπάμε σφόδρα, δημουλά να την πατάς κάτω μέχρι να ξεζουμίσει.

περιμενα για τη δημουλα τουλαχιστον ενα τετοιο ποστ
οκ καποιες φορες γραφει σαν ανοργασμικια ποζερου αλλα εχει πει πολυ ωραια πραγματα και δε γνωριζω καποιον αλλο ποιητη με παρομοιο υφος και τετοια προσεγγιση των εναγωνιων και αναπαντητων ερωτηματων του ανθρωπου



πεθαίνω με ελέκτρα, αντικειμενικό κριτήριο νόμπελ κ διακρίσεις
εμενα μου αρεσει που απο ολο το θρεντ και ειδικα απο τις τελευταιες του σελιδες βρηκες το παραπανω για να 'πεθανεις'

[rat_poison]

να γίνει σπλιτ να μιλήσουμε για σύγχρονη ελληνική ποίηση να σου πω με λεπτομέρειες τι μ' έχει καραφλιάσει και τι μ' έχει καβλώσει, ας μη βρωμίζουμε άλλο το ναό των παιδιών στον καββαδία

[statik]

αν κ δεν μ' αρεσει να "γραφω" για ποιητες/λογοτεχνες/βιβλια κλπ κλπ (προτιμαω δλδ να τα διαβαζω ολα αυτα/αυτους και να μην το "πολυφιλοσοφω"), αυτο ειναι ενα ωραιο 8ρεντακι. ειπα κιολας πως δεν 8α λεγε κανεις για βαρναλη! βαζω κανα δυο υποσημειωσεις για να συνεχισετε με μεγαλυτερη ζεση! γιατι 3εχαστηκε και ενας αλλος αγαπημενος μου, αυτος εδω:

Ε! τι καθόσαστε λοιπόν ποιητές
βγήτε στους δρόμους, καβαλήστε στα λεωφορεία, ανεβήτε στις αμαξοστοιχίες
να δήτε καθώς θ' απαγγέλετε τα τραγούδια σας
ν' ανθίζει μες στην καρβουνόσκονη σαν έν' άσπρο τριαντάφυλλο
το γέλιο των μηχανοδηγών.
Πηγαίντε στη λαϊκή αγορά
ανάμεσα στις φωνές και τη μυρουδιά των λαχανικών.
Είναι εκεί μια αντρογυναίκα με ξυλοπάπουτσα
που αν χαμογελάσει με τους στίχους σας
σημαίνει πως κάτι φτιάξατε στη ζωή σας.
Γιατί αυτή η αντρογυναίκα με το πλατύ, βλογιοκομένο πρόσωπο
έχει τρία παιδιά σκοτωμένα
και δεν τόχει σκοπό να γελάσει με μυξάρικους στίχους.
Ανεβήτε με τα πριονοπέδιλα πάνω στους στύλους του τηλέγραφου
και τραγουδήστε και ξανατραγουδήστε
και κουνώντας σαν ένα τσαλακωμένο κασκέτο την καρδιά σας
χαιρετήστε
το μέλλον.

Από τη συλλογή Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο (1956) - Κριτική της ποίησης, του Τάσου Λειβαδίτη

δειτε κι αυτα:

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=0000008499&tsz=0&autostart=0

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=7909&autostart=0

*δν μπορω να βαλω τα βιντεοζ να παιζουν απ' ευ8ειας 8α πρεπει να κανετε κλικζ, εχει και καποια βιογραφικα τους στοιχεια.

[landy]

ωραίος.γενικά το αρχείο της ερτ έχει αρκετές εκπομπές για λογοτέχνες.απ' τις καλές είναι 2 που χει για τον σαχτούρη, για καρούζο, καρυωτάκη, καβάφη.αλλά η κορυφαία είναι μια που χει για τον τσαρούχη(αυτός βέβαια δεν ήταν λογοτέχνης-αν και έγραφε-αλλά ήταν μεγάλη μορφή)

ο λειβαδίτης έχει γράψει 3 συλλογές κι έχει βγάλει 15 βιβλία.τέτοια επανάληψη σε ποιητή δεν έχω ξαναδεί.

[landy]

πατρίκιο αγαπάμε σφόδρα, δημουλά να την πατάς κάτω μέχρι να ξεζουμίσει.

περιμενα για τη δημουλα τουλαχιστον ενα τετοιο ποστ
οκ καποιες φορες γραφει σαν ανοργασμικια ποζερου αλλα εχει πει πολυ ωραια πραγματα και δε γνωριζω καποιον αλλο ποιητη με παρομοιο υφος και τετοια προσεγγιση των εναγωνιων και αναπαντητων ερωτηματων του ανθρωπου



πεθαίνω με ελέκτρα, αντικειμενικό κριτήριο νόμπελ κ διακρίσεις
εμενα μου αρεσει που απο ολο το θρεντ και ειδικα απο τις τελευταιες του σελιδες βρηκες το παραπανω για να 'πεθανεις'

ε πως δεν γνωρίζει άλλον ποιητή με το ύφος της δημουλά;όλη η γυναικεία ποίηση μετά τη δημουλά είναι κακέκτυπο της δημουλά.ο νταλάρας της ποίησης.

"αν εγώ κι η δημουλά θεωρούμαστε οι καλύτεροι εν ζωή έλληνες ποιητές, φανταστείτε σε τι κατάντια βρίσκεται ο πολιτισμός μας" ντ.χρισιτιανόπουλος

[00i00]

παρατηρω μια ψιλοεπιθετικοτις προς Λαντυ απο τα παλαια κομαντα στο λογοτεχνια σεξιον....
λοιπον να ειστε σεβαστικοι στο ΠΑΟΞακι, πεντε δεκα εχουμε που ξερουν γραφη και αναγνωσις...ολα κι ολα

εντιτ...
μιας και ειπατε για Βαρναλη...
http://imgur.com/s1Yim

καυτη γκαυλα

[electra]

πατρίκιο αγαπάμε σφόδρα, δημουλά να την πατάς κάτω μέχρι να ξεζουμίσει.

περιμενα για τη δημουλα τουλαχιστον ενα τετοιο ποστ
οκ καποιες φορες γραφει σαν ανοργασμικια ποζερου αλλα εχει πει πολυ ωραια πραγματα και δε γνωριζω καποιον αλλο ποιητη με παρομοιο υφος και τετοια προσεγγιση των εναγωνιων και αναπαντητων ερωτηματων του ανθρωπου



πεθαίνω με ελέκτρα, αντικειμενικό κριτήριο νόμπελ κ διακρίσεις
εμενα μου αρεσει που απο ολο το θρεντ και ειδικα απο τις τελευταιες του σελιδες βρηκες το παραπανω για να 'πεθανεις'

ε πως δεν γνωρίζει άλλον ποιητή με το ύφος της δημουλά;όλη η γυναικεία ποίηση μετά τη δημουλά είναι κακέκτυπο της δημουλά.ο νταλάρας της ποίησης.

"αν εγώ κι η δημουλά θεωρούμαστε οι καλύτεροι εν ζωή έλληνες ποιητές, φανταστείτε σε τι κατάντια βρίσκεται ο πολιτισμός μας" ντ.χρισιτιανόπουλος
θελω παραδειγμα να δω υφος (δωσε ενα ποιημα λινκ)
οπως και να χει, θεωρω πως υπηρξε πρωτοτυπια απο το υφος και τη γλωσσα μεχρι την ιδια την προσεγγιση των πραγματων απο την δημουλα. Μαλιστα καποια ποιηματα της τα θεωρω διαμαντακια. Αυτο παντα προσωπικη αποψη.
Τυγχανει μαλιστα να την εχω γνωρισει και προσωπικα. Την ειχα πετυχει στο κολωνακι, δεν την αναγνωρισα και την κοιταζα επιμονα μιας και κατι μου θυμιζε. Τοσο επιμονα μαλιστα που ηρθε μονη της και μου μιλησε (ρεζιλι). Οκ δινει λιγο πομπωδεις απαντησεις ισως ψευτοφιλοσοφημενες καποιες φορες. Προσωπικα τοσο φιλοσοφημενα τα παντα δεν μπορω παθαινω οβερντοουζ. Αυτο αποτυπωνεται και στην ποιηση της ενιοτε.
Οπως και να χει, θα επαναλαβω πως imho καποια ποιηματα της ειναι διαμαντακια.
συμφωνω με σπλιτ θελουμε + παραθεση αγαπημενων ποιηματων landy τοποθετησου!

[landy]

ε τι λινκ θες;μπες στο Poiein.gr και διάβασε τις αναρτήσεις ποιητριών.ακολουθούν οι περισσότερες αυτά τα εξυπνακίστικα λεκτικά σχήματα που σε κάνουν να βάζεις τα γέλια.μεγάλη η ζημιά της δημουλά στην ελληνική ποίηση.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

" Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ "

Ο ΕΡΩΤΑΣ

όνομα ουσιαστικόν,

πολύ ουσιαστικόν ,

ενικού αριθμού,

γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού

γένους ανυπεράσπιστου.

πληθυντικός αριθμός

οι ανυπεράσπιστοι έρωτες

Ο φόβος

όνομα ουσιαστικόν,

στην αρχή ενικός αριθμός

και μετά πληθυντικός :

οι φόβοι

οι φόβοι

για όλα από εδώ και πέρα.

Η μνήμη,

κύριο όνομα των θλίψεων

ενικού αριθμού

μόνον ενικού αριθμού

και άκλητη

Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη

Η νύχτα,

όνομα ουσιαστικό ,γένους θηλυκού

ενικός αριθμός.

πληθυντικός αριθμός

οι νύχτες.

Οι νύχτες από εδώ και πέρα.

είναι τώρα αυτό ποίημα;δεν σου ρχεται να βάλεις τα γέλια και να τα παρατήσεις όλα;

το τελευταίο με τα σπλιτ και τις παραθέσεις δεν το κατάλαβα :S

[Ra Pariah]

παιδγιά συγκεντρωθείτε, το να λέμε "ποιοι είναι οι μεγάλοι ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ποιητές" κ να λέμε αυτόν γιατί τον έβαλες κι εκείνον γιατί δεν τον έβαλες είναι συζήτηση επιπέδου maiden vs metallica, pc vs mac, EMACS vs vi


Παναγή, έχεις εμπειρία από ίντερνετς. Ο τρόπος που θα πεις κάτι είναι το παν σε αυτό το μέσο. Εάν παρέθετε ο λανδυ τη λίστα του με τους «καλύτερους» έλληνες λογοτέχνες ως μια ενδεικτική καταγραφή των αγαπημένων του αναγνωσμάτων, δεν θα σχολίαζα καν. Τώρα όμως που το παρουσιάζει ως μιαν αλήθεια ενός «γνώστη» (του εαυτού του) αυξάνει την περιέργεια και τις απαιτήσεις όσων τον διαβάζουν. Και με το συμπάθειο, λανδυ, αλλά @@ γνώστης είσαι άμα βάζεις στην ίδια γλωσσική ομάδα τους Κάλβο, Λασκαράτο, Βαλαωρίτη. Σοβαρό ατόπημα.

[landy]

δεν έχω την πολυτέλεια για αγαπημένους ποιητές.η λίστα που παρέθεσα είναι αυτή που είναι όχι επειδή το λέω εγώ αλλά επειδή αυτή είναι.το ξαναείπα αυτό.ο κάλβος ανήκει στην ίδια γλωσσική ομάδα μ' αυτούς.χρησιμοποίησαν μια μπασταρδομίξη δημοτικής με αρχαικά στοιχεία.η μόνη διαφορά τους είναι ότι ενώ ο κάλβος είναι κλασικός ποιητής, αυτοί είναι ρομαντικοί.κι ο σολωμός είναι μεγαλύτερος απ' όλους αυτούς γιατί είναι και τα δύο συγχρόνως.ο μοναδικός ποιητής στην ιστορία της ποίησης που είναι και ρομαντικός και κλασικός.

[Ra Pariah]

χρησιμοποίησαν μια μπασταρδομίξη δημοτικής με αρχαικά στοιχεία.

Είσαι ΑΣΤΕΙΟΣ αναγνώστης. Φέρε μου ένα ποίημα του Βαλαωρίτη με «αρχαϊκά στοιχεία». Κλείσε πια το ανθολόγιο του Γυμνασίου και διάβασε σοβαρά τους λογοτέχνες.

[Mitsmann]

είναι τώρα αυτό ποίημα;δεν σου ρχεται να βάλεις τα γέλια και να τα παρατήσεις όλα;

το τελευταίο με τα σπλιτ και τις παραθέσεις δεν το κατάλαβα :S





εγω βρηκα ενδιαφερουσες τις παραλλαγες τετραγωνων με το εννεα.

[landy]

ανατρέξτε στα κείμενα και θα πάρετε τις απαντήσεις που θέλετε.


@ra pariah, εκτός του κάλβου είναι κάποιος άλλος που ν' αξίζει;

[Ra Pariah]

Ναι, και είναι αρκετοί αυτοί που αξίζουν. Αλλά δεν μιλάω μόνο για το διάστημα 19ος-21ος αι. Διαβάζω και παλαιότερους ποιητές.

[landy]

έλληνες;

[Ra Pariah]

Προτιμώ Ησίοδο, Πίνδαρο, τραγικούς και Όμηρο. Από τον 20ό αι. με ενδιαφέρει η θεματολογία του Σικελιανού, μου αρέσει επίσης ο Παλαμάς, ενώ σαφώς και αρκετά ποιήματα του Ελύτη και του Σεφέρη τα βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέροντα/καλαίσθητα. Και ο Σολωμός μου αρέσει, ε; Να μην παρεξηγηθώ.

[landy]

α.νόμιζα ότι εννοείς ποιητές 17ου-18ου αιώνα και τέτοια.ξένους διαβάζεις;ή είσαι ο ελληνόψυχος του φόρουμ;

[rat_poison]

πάντα μέσα στη μόδα ο ραπαράιος

χοχοχο

κατατάλλα, αφού είναι διαγωνισμός και κερδίζει το καλύτερο γούστο, ας κερδίσω εγώ να τελειώνουμε

Ε ΡΕ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ


ΦΑΝΤΑΣΙΑ
(από τή συλλογή ΟΥΛΑΛΟΥΜ)


Νάναι σά νά μάς σπρώχνει ένας αέρας μαζί
πρός έναν δρόμο φιδωτό πού σβεί στά χάη,
καί σένα τού καπέλου σου πλατειά καί φανταιζί
κάποια κορδέλα του, τρελά νά χαιρετάει.

Και νάν' σάν κάτι νά μού λές, κάτι ωραίο κοντά
γι' άστρα, τή ζώνη πού πηδάν των νύχτιων φόντων,
κι αύτός ο άνεμος τρελά-τρελά νά μάς σκουντά
όλο πρός τή γραμμή των οριζόντων.

Κι όλο νά λές, νά λές, στά βάθη τής νυκτός
γιά ένα – μέ γυάλινα πανιά – πλοίο πού πάει
Όλο βαθιά, όλο βαθιά, όσο πού πέφτει εκτός:
έξω απ' τόν κύκλο των νερών – στά χάη.

Κι όλο νά πνέει, νά μάς ωθεί αύτός ο άνεμος μαζί
πέρ' από τόπους καί καιρούς, έως ότου – φως μου –
(καθώς τρελά θά χαιρετάει κείν' η κορδέλα η φανταιζί)
βγούμε απ' τήν τρικυμία αύτού τού κόσμου . . .





ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ
(από τή συλλογή ΟΥΛΑΛΟΥΜ)


Πού τήν είδα; Συλλογίζομαι άν στούς δρόμους
τήν αντίκρυσα ποτές μου ή στ' αστέρια,
τούς χυτούς της φέρνει η ιδέα μου τούς ώμους
δίχως χέρια!
Δίχως χέρια . . . Τό μάτι της γυαλένιο
άς μή μ' έβλεπε – μ' εθώρει κι ήταν τ' όντι
ρόδο ψεύτικο τό γέλιο της – κερένιο –
καί τό δόντι.
Τήν στοχάζομαι. Η φωνή της, λές, μού εμίλει
ριγηλή σάν μέσ' σέ όνειρο – και τ' όμμα
ήταν σφαίρα. Σπασμός τρίγωνος τά χείλη
καί τό στόμα.
Τ' ήταν; πνεύμα; Μήν φτιαγμένη ήταν, ωϊμένα,
ύποπτεύομαι – καί τρέμω νοερά μου –
απ' τό ίδιο ύλικό πούναι φχιαγμένα
τά όνειρά μου; . . .
Αχ πώς τρέμω! ο νούς μου πάει σ' ιδέες πλήθος,
σέ μπαμπάκια καί καρτόνια – ο νούς μου βάνει
γεμισμένο της μήν ήτανε τό στήθος
μέ ροκάνι!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ώ Κυρά μου – Άγγελε – Σύ – των μειρακίων
πόχεις τό γέλιο, ώ χαύνη κόρη των πνευμάτων,
σέ μια βιτρίνα σ' έχουν στήσει γυναικείων
φορεμάτων.

[Ra Pariah]

Είχα διαβάσει το Wasteland του Eliot και μου άρεσε. Επίσης, έχω διαβάσει αρκετά τραγούδια από τη Θεία Κωμωδία, όχι όμως ολόκληρη. Και στα υπ' όψιν είναι Χαμένος Παράδεισος, ο Θάνατος του Αρθούρου και το Έπος του Γκιλγκαμέζ. :P Γενικά μου αρέσει η κλασική και κλασικιστική θεματολογία, όπως και το μυθικό στοιχείο. Ας πούμε διαβάζω πολύ τον Βρετανό Robert Graves. Γουστάρω τους Έλληνες ισόποσα με τους ξένους.

[landy]

μάλιστα.

http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=node&cnode=488

λινκ από ψηφιοποιημένα λογοτεχνικά περιοδικά.έχει πολύ υλικό για όσους ενδιαφέρονται.

[Caffrey]

Δεν αρκούν τα πίνκς. Σε ευχαριστώ.

[electra]

ε τι λινκ θες;μπες στο Poiein.gr και διάβασε τις αναρτήσεις ποιητριών.ακολουθούν οι περισσότερες αυτά τα εξυπνακίστικα λεκτικά σχήματα που σε κάνουν να βάζεις τα γέλια.μεγάλη η ζημιά της δημουλά στην ελληνική ποίηση.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

" Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ "

Ο ΕΡΩΤΑΣ

όνομα ουσιαστικόν,

πολύ ουσιαστικόν ,

ενικού αριθμού,

γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού

γένους ανυπεράσπιστου.

πληθυντικός αριθμός

οι ανυπεράσπιστοι έρωτες

Ο φόβος

όνομα ουσιαστικόν,

στην αρχή ενικός αριθμός

και μετά πληθυντικός :

οι φόβοι

οι φόβοι

για όλα από εδώ και πέρα.

Η μνήμη,

κύριο όνομα των θλίψεων

ενικού αριθμού

μόνον ενικού αριθμού

και άκλητη

Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη

Η νύχτα,

όνομα ουσιαστικό ,γένους θηλυκού

ενικός αριθμός.

πληθυντικός αριθμός

οι νύχτες.

Οι νύχτες από εδώ και πέρα.

είναι τώρα αυτό ποίημα;δεν σου ρχεται να βάλεις τα γέλια και να τα παρατήσεις όλα;

το τελευταίο με τα σπλιτ και τις παραθέσεις δεν το κατάλαβα :S


Με έκανες να γελάσω με το αυθόρμητο και το ειλικρινές της απάντησής σου. Να σαι καλά!
Οι ανεπιτυχείς τελικά προσπάθειες υιοθέτησης ανάλογου με της δημουλά ύφους από άλλες σύγχρονες ποιήτριες για εμένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν επιχείρημα για την πρωτοτυπία και 'ποιότητα' του έργου της. Όπως και να χει όμως, θα επανάλαβω την κλισέ φράση 'η ποίηση δεν είναι μαθηματικά' και θα αναφέρω πως αν και σεβαστή η άποψή σου, θεωρώ ότι είσαι un peu απόλυτος. Έγω για παράδειγμα δεν μπορώ να κάτσω να διαβάσω καρυωτάκη και δεν καταλαβαίνω γιατί μπαίνει κάποιος στον κόπο να διαβάσει τόσο 'αισιόδοξη' ποίηση αλλά δεν λέω οι συλλογές του είναι για προσάναμμα κλπ κλπ.
Αν και διαφωνώ με κάποιες από τις ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις και εν τέλει θεωρήσεις ζωής της δημουλά, μου αρέσει το έργο της εν γένει. Τέλος, πήρες και κορόιδεψες ένα ποίημα που δεν το ξεχωρίζω καν. Ρίξε μια ματιά στο πέρασα ή στο φωτογραφια 1948 ή στο γράψε λάθος και αν είναι τα ξανασυζητάμε.

[landy]

δεν λέω ότι δεν είχε μία πρωτότυπη γραφή η δημουλά(πολύ επηρεασμένο από καβάφη παρεπιπτόντως).πνίγηκε όμως και η ίδια μέσα στην δική της μανιέρα.το ποίημα που παρέθεσα είναι ίσως το γνωστότερο της.τα ποιήματα που λες τα χω διαβάσει.είναι μακριά απ' τα δικά μου κριτήρια στο να ονομαστούν ποίηση (εκτός ίσως απ' το "πέρασα" που είναι μία αντίληψη πολύ κοντά στην ποίηση)
πάμε και στον καρυωτάκη τώρα.η ποίηση δεν είναι ούτε αισιόδοξη ούτε απαισιόδοξη, ούτε χαρούμενη ούτε λυπημένη.δεν είναι σκοπός της να ανεβάζει το ηθικό ούτε να σε κάνει να κλαις.ο καρυωτάκης εξέφρασε εκείνη την εποχή.την εποχή του.τέτοια ήταν η εποχή.ήταν η εποχή της κατάρρευσης του ελληνικού οράματος.ήταν μεσοπόλεμος.καταλαβαίνω βέβαια ότι ο άνθρωπος θέλει ένα στήριγμα στη ζωή του και ψάχνει πολλές φορές απεγνωσμένα για κάτι τέτοιο, αλλά δεν φταίει η ποίηση γι' αυτό.η ποίηση έχει σκοπό πρώτα την αλήθεια και στη συνέχεια την υπέρβαση της πραγματικότητας η οποία όμως δεν ξεφεύγει απ' την αλήθεια.αν είμαστε άθλιοι, κάποιος πρέπει να μας το πει.το κανε ο ντοστογιέφσκι,ο πεσσόα, ο ρεμπώ, ο έλιοτ, ο ντάντε, ο σαιξπηρ, ο ίψεν, ο στριντμπεργκ.ο άμλετ δεν σε κάνει απαισιόδοξη, μόνο ο καρυωτάκης σε κάνει;η κόλαση;η έρημη χώρα;το μια εποχή στην κόλαση;ο σεφέρης;(πολύ πιο "απαισιόδοξος" απ' τον καρυωτάκη).μην ψάχνετε συναισθήματα στην τέχνη.δεν είναι ο σκοπός της.

[ikonoklast]

Κάτι τέτοια κανονιστικά για την τέχνη και την ποίηση κι έτσι μας έλεγε και μια καθηγήτρια στο λύκειο. Αγαπημένη της ταινία το Dead Poets Society. Μετά έπαθε καρκίνο και πέθανε.

[landy]

δεν είναι τίποτα καινούρια αυτά που λέω.τα χουν πει σε κείμενα τους- δοκιμιακού τύπου- ο ρεμπώ, ο έλλιοτ, ο σεφέρης κ.α.τότε δεν είχε βγει το dead poets society (της πλάκας ταινία) αλλά σίγουρα πεθαίνανε από καρκίνο και τότε.

υγ.απόψεις δε βλέπω

[ikonoklast]

Είναι μούχλα λέω αυτά που λες. Θα μάντευα ότι είναι απόψεις του '20 και του '30... αλλά αυτό το ξέρεις!

[LokiTricksterGod]

http://ironprison.blogspot.com/2009/05/dimoula-generator.html

=D

[landy]

Είναι μούχλα λέω αυτά που λες. Θα μάντευα ότι είναι απόψεις του '20 και του '30... αλλά αυτό το ξέρεις!

ειναι πολυ πριν το 20-30...αλλα γιατι δε μας λες εσυ τα φρεσκα;αλλαξε ο σκοπος της τεχνης και δεν το πηραμε χαμπαρι;με ποιο κινημα;το heavy metal;

[ikonoklast]

Μάλλον άλλαξε, ναι.

Τώρα είναι καλύτερα να λες: «φυσικά, είναι χαζό να υπάρχουν κανόνες σ' αυτά. ο λόγος που εγώ θέλω να έρθω σε επαφή με τον εκάστοτε καλλιτέχνη είναι πολλές φορές διαφορετικός και συγκεκριμένα είναι ο εξής:». Αν λες «μη ψάχνετε συναισθήματα στην τέχνη, δεν είναι ο σκοπός της» σε περνάνε για χαζό. Εγώ δεν έχω άποψη, απλά σου λέω τι παίζει, ποιά είναι τώρα τα κόλπα, κατάλαβες.

Αν είσαι γκομενάκι μπορώ να σου πω και ποιά είναι τα φρέσκα. Βitches love namedropping.

[landy]

λεγε αυτα που λεει ο αρχοντας λαντυ με τον τροπο που τα λεει και τα γκομενακια θα κανουν ουρα.προυποθετει κι ομορφια ομως να ξες.μην εισαι κανας χαλιας

[nikos_souvlas]

Landy, άκου, καλοί οι Πεσσόα, Ρεμπώ και Ίψεν, αλλά πάμε και στον Εμπειρίκο, συγκεκριμένα στον Μέγα Ανατολικό (όποιος θέλει μπορεί ν' ακούσει ένα απόσπασμα από τον Λιαντίνη, πιο κάτω βάζω λινκ), επειδή ήταν ο αγαπημένος της μάνας του Ikonoklast, πριν την πατήσει αμάξι.

Στο 9.45 ξεκινάει η ανάγνωση. Αξίζει πολύ.
http://www.youtube.com/watch?v=Mpn-RiJEAEM