Pain of Salvation - Road Salt One

[animae]

http://www.metalkingdom.net/album/img/d20/26969.jpg


No Way (5:28)
She Likes To Hide (2:57)
Sisters (6:15)
Of Dust (2:32)
Tell Me You Don't Know (2:42)
Sleeping Under The Stars (3:35)
Darkness Of Mine (4:17)
Linoleum (4:55)
Curiosity (3:33)
Where It Hurts (4:51)
Road Salt (3:00)
Innocence (7:15)


Καινούργιο Pain of Salvation λοιπόν. Πάμε όμως την ιστορία από την αρχή.
Είσαι η μπάντα που κυκλοφορείς ένα ντεπούτο ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ (ίσως η καλύτερη φωνητική απόδοση του Δανιήλ σε αυτό το άλμπουμ) που είχε μέσα τα πάντα μουσικά. Πας σε ένα άλμπουμ το οποίο δεν είναι σε καμία περίπτωση στα ίδια επίπεδα με το πρώτο σου, αλλά είναι συμπαθέστατο. Στην συνέχεια γράφεις το ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ Perfect Element και από εκεί στο γρήγορα γραμμένο (σύμφωνα με τα λεγομενα τους) Remedy Lane, το οποίο είναι μεν στην ίδια ρότα με το P.E. αλλά είναι αντίστοιχης ποιότητας και έμπνευσης. Μετά πάμε στην αλλαγή (έ, άλλαξαν το πορτοκαλί στα εξώφυλλα, είπαν να αλλάξουν και μουσική κατεύθυνση) με το BE, το οποίο σαν συνολικό εγχείρημα να ήταν (και να είναι) άκρως εντυπωσιακό, αλλά αρκετά περίεργο για να το χωνέψεις σαν σύνολο καλλιτεχνικής δημιουργίας (μουσικά δεν το συζητάμε καν, είναι προφανές). Στο ακριβώς επόμενο βήμα πάμε στο πρώτο στραβοπάτημα, καθώς το άλμπουμ περισσότερο ενθουσίασε για το ότι είναι η συνέχεια του perfect element, παρά για τα επίπεδα έμπνευσης. Όπως έχει δηλώσει και ο μαστερμαιντ, ασχολήθηκε πάρα πολύ με τους ήχους της κιθάρας και να συμπληρώσω και γω, ότι μάλλον κάπου εκεί χάθηκε και η μπάλα. Έχει μέσα φοβερά κομμάτια (enter rain, scarsick, spitfall, flame to the moth), αλλά δεν ήταν αυτό που έδιναν τόσο καιρό. Είχαν περισσότερο οργή και λιγότερη ατμόσφαιρα. Ναι μεν ατμοσφαιρικό άλμπουμ, αλλά δεν έπιανε τα προηγούμενα στανταρς, κάτι του έλειπε. Πχ, είσαι στο idiocracy το οποίο παίζει να είναι αρχικά ένα από τα πιο αδιάφορα κομμάτια που έχουν γράψει, αλλά φτάνεις στο ρεφραιν που κοβει την Γη στα 2 και λες μα πως σκατά κατάφερε να καταστρέψει έτσι ένα υπέροχο ρεφραιν. Όλα αυτά για να δούμε και που είναι και το δικό μου γούστο ε.

Πάμε λοιπόν στο Road Salt. Mετά λοιπόν την ψιλοπατατούλα και συγχρόνως την αλλαγή ήχου, τι ακολουθεί? Εχοντας δεί λοιπόν την πορεία τους από το P.E. και μετά και έχοντας ήδη ακούσει το Lemonium, περιμένεις αλλαγή ήχου. Ήρθε λοιπόν αυτή η αλλαγή για ακόμα μια φορά. Αυτή την φορά ο Μιστερ αποφάσισε ότι γουστάρει να φτιάξει ένα άλμπουμ που να είναι 70ίλα σε νοοτροπία και ήχο.
Με το που σκάει η μπότα του No way, σε μπερδεύει κάπως, γιατί από την μια ακούς Pain of Salvation δίσκο, από την άλλη είναι λες και ηχογράφησαν την μπότα του Bonham από live και την έβαλαν στον δίσκο. Wait, τι πιάνο είναι αυτό? Ροκομπλουζιά (όχι του Ρόκου) για αρχή, μέχρι που φτάνει στο ρεφραιν και ακούς κλασσικά κοψίματα PoS. Ήχος βγαλμένος από άλλη εποχή.
Γενικά η πρώτη ακρόαση έτσι κυλάει. Δεν ξέρεις τι ακούς και αν σου αρέσει ή όχι.
Το βάζεις δεύτερη φορά. Θυμάσαι σχεδόν τα πάντα. Καλό αυτό-για την ακρίβεια δύσκολα θυμάσαι κάτι που δεν σου αρέσει. Το she likes to hide, συνεχίζει σε πιο χαμηλούς τόνους τις μπλουζιές που ξεκίνησαν από το πρώτο κομμάτι. Με τον κλασσική μουντίλα που βάζουν σχεδόν σε όλους τους δίσκους τους (όλοι οι ποτροκαλιοί τουλαχιστον). Όμορφα και τα 2. Πάμε στο sisters, που με το που ξεκινάει, ξέρεις ότι θα ακούσεις έπος. Οι εμπνευσμένες φωνητικές μελωδίες μέχρι το κόκκολα είναι εδώ. Σε ανατριχιάζει πάλι αυτή η φωνή. Είχε καιρό να το κάνει σε τέτοιο βαθμό. Το κομμάτι όσο πάει και γίνεται καλύτερο, είδικα η κορύφωση στο τέλος, είναι αλλού για αλλού.
Επόμενο το of dust. To καλύτερο του δίσκου. Μικρό, βασισμένο καθαρά στην φωνή και στην ατμοσφαιρα που μπορεί να δημιουργήσει μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ερμηνεία.
Στην συνέχεια πάμε πάλι στα ροκερόλλια. Ωραία αλλαγή διάθεσης. Και αυτό μικρό κομμάτι χωρίς πολλές ενάλλαγες (η μελωδία της ακουστικής στην αρχή του κομματιού συνεχίζει σχεδόν σε όλο το κομμάτι). Ομορφιές.
Στην συνέχεια πάμε στο under the stars, το οποίο μάλλον είναι κάπως καυστικό/ειρωνικό αν κρίνω από αυτά που πιάνω από τους στίχους, αλλά και από το τσίρκο mood του. Γενικά εξαιρετικό κομμάτι, δεν έχουν γράψει κάτι παρόμοιο στο παρελθόν, οι γνώστες θα το παρομοιάσουν καλύτερα με κάτι άλλο.
Darkness of mine λοιπόν, το οποίο είναι το πιο σκοτεινό μέχρι στιγμής. Δεν τρελαίνεσαι. Το ρεφραίν είναι πάρα πολύ ωραίο, αλλά κάτι δεν ταιριάζει και τόσο. Άνισο σαν το idiocracy. To lemonium το χουμε ακούσει και από το EP, πολύ καλό κομμάτι, το πιο δυνατό του δίσκου και συγχρόνως το πιο κοντινό στο παλαιότερο στυλ τους.
4 κομμάτι μένουν, υπομονή.
Το curiosity είναι το πιο «γρήγορο» του δίσκου, ροκάκι ξεκάθαρο, σύγχρονης αντίληψης αλλά παλιού ήχου. Χρειαζόταν ένα τέτοιο κομμάτι ο δίσκος και δείχνουν ότι σε αυτό το ύφος τα πάνε πολύ καλά. Μας πάει στο where it hurts το οποίο συνεχιζει το συνολικό ήρεμο του δίσκου. Ατμοσφαιρικό αρκετά, κάτι ανάμεσα στο enter rain και το undertow σαν κλιμάκωση. Νοt bad αλλά και not great. Road salt, μπαλαντούλα, οκ, γιουροβίζιον και eyeliner, παρολαυτά είναι συμπαθέστατο. Δεν χρειαζότανε και άλλο τέτοιο κομμάτι.
Το innocence λοιπόν όπως σκάει, περιμένεις ότι θα γκρουβάρουν αρκετά, αλλά στο κόβουν από την αρχή και σου λένε ότι θα είναι κάπου ενδιάμεσα. Aτμοσφαιρες και πάλι λοιπόν. Ακολουθεί συνθετικά παλαιότερες εποχές με τον «καινούργιο» τους ήχο. Στο τέλος πάει να μεσουγκίσει (λολ).

Το συμπέρασμα λοιπόν. Πολύ καλός δίσκος και διαφορετικός σε σχέση με τα προηγούμενα. Η προσέγγιση άλλης δεκαετίας είναι πετυχημένη (ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τα σημεία όπου δεν έχει καθόλου βάθος η φωνή) και σίγουρα καλύτερο από το scarsick. Ίσως να μην πιάνει παλιά μεγαλεία, αλλά δεν μου φαίνεται ότι μπορείς να έχεις την απαίτηση να ακούσεις και τα ίδια και να μην βαριέσαι.
Όπως και να χει, αρκετά ανανεωτικό άλμπουμ για την μπάντα (αρκετά απλή δομή σε πολλά κομμάτια), με αρκετό συναίσθημα (που μας έλειψε). Ίσως σε κάποια σημεία ήθελε κάποια παραπάνω γκάζια, αλλά είπαμε, άλλη προσέγγιση. Γενικά θετικό το πρόσημο.

[Headphones]

για τα μπαζα. 2 κομματια με το ζορι.

[Beyond Within]

sisters και sleeping under the stars είναι κομματάρες
ο υπόλοιπος δίσκος μου φάνηκε πολύ μέτριος

[H.]

Δίσκος της χρονιάς.

[fandango]

Στην συνέχεια πάμε στο under the stars, το οποίο μάλλον είναι κάπως καυστικό/ειρωνικό αν κρίνω από αυτά που πιάνω από τους στίχους

ωραίος :thumbsup:

μετά από σχετική ερώτηση στο fb, o Gildenlow είπε ότι με το "stars" δεν εννοεί τα αστέρια του ουρανού.

[animae]

Μάλλον λέει για μια που θέλει να ΤΟΝ ΦΑΕΙ από κάποιον διάσημο ή γενικά από κάποιον.

[fandango]

δεν θα μιλήσω για την αξία του δίσκου για να μη γίνω γραφικός (inb4 ''κιάλλο;"), αλλά θα γράψω λίγα σχετικά με το concept. Έχουμε τον main character και 2 sisters, την Emelie και την Jenny. O πρωταγωνιστής είναι με την Jenny, που likes to hide, αλλά κρυφοκοιτάζει και την αδερφή της ("sisters"). το θέμα είναι, ότι οι 2 αδερφές έχουν μια περίεργη σχέση.

απλά, διάβασε τους στίχους του what she means to me, μετά το no way, και κατευθείαν το darkness of mine, για να δεις ότι το πρόσωπο που απευθύνεται στην Jenny δεν είναι ο πρωταγωνιστής, αλλά η Emelie.

με λίγα λόγια:
what she means to me: Emelie στην Jenny
no way: Emelie στoν πρωταγωνιστή, ας τον πούμε Daniel, για την αδερφή της Jenny, ναι, παίζει αιμομιξία :razz:
she likes to hide: Daniel στην Jenny
sisters: Daniel στην Emelie
of dust: Jenny (?)
tell me you don't know: ?
sleeping under the stars: ?
darkness of mine: Jenny για τη σχέση της με την Emelie
Linoleum: Jenny
curiosity: για τη σχέση της Jenny και της Emelie (?)
where it hurts: ?
road salt: Jenny (?)
innocence: Jenny (?)

προφανώς θα εξηγηθούν πολλά με το part2. μέχρι τότε περιμένουμε το video του where it hurts, όπου συμμετέχει αυτό το μωρό:
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs441.ash1/24346_381980806611_685441611_4252980_1537160_n.jpg

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs067.ash2/36706_1453888557930_1554800148_1147720_8047229_n.jpg
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc4/hs147.snc4/36706_1453876517629_1554800148_1147701_4692106_n.jpg
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash2/hs073.ash2/36972_1453155419602_1554800148_1145845_4280297_n.jpg

δεδομένου ότι ο gildenlow δουλεύει πολύ στενά με την αδερφή της γυναίκας του σε φωτογραφίσεις ή στις περιοδείες (έκανε την dea pecuniae), δεν ξέρω πόσο χάρηκε η γυναίκα του όταν διάβασε τους στίχους του sisters, ή όταν είδε τις σκηνές από το βίντεο με το 19χρονο. :razz:

[H.]

No way ή Emelie στην Jenny? There is no way that you can fuck her like I do? Τι ήπιες? :P

Και από που προκύπτουν τα ονόματα?

[fandango]

No way ή Emelie στην Jenny? There is no way that you can fuck her like I do? Τι ήπιες? :P

Και από που προκύπτουν τα ονόματα?

τα ονόματα προκύπτουν από το mortar grind. λάθος για το no way, εννοούσα η Emelie στον Daniel.

[H.]

Θες να μας πεις ότι παίζει αιμομιξία?

[Taksitzhs]

Γαματος δισκος. Δεν το περιμενα, πιστευα πως το ειχαν χασει τελειως. Που κολλαει το ''ειχαν'' θα μου πεις, αφου απο το Scarsick εγιναν οι Daniel Co Band & Friends.

Πιστευω πως το κουραζεις πολυ. Τους διαβασα τους στιχους, ε κλασσικη ιστορια βρωμιαρας που ριχνει κερατα και παιζει την παπια. Κι αυτος σε μια στιγμη απογοητευσης εχωσε την αδερφη της. Καλος παπαρας κι αυτος.

[fandango]

Γαματος δισκος. Δεν το περιμενα, πιστευα πως το ειχαν χασει τελειως. Που κολλαει το ''ειχαν'' θα μου πεις, αφου απο το Scarsick εγιναν οι Daniel Co Band & Friends.

Πιστευω πως το κουραζεις πολυ. Τους διαβασα τους στιχους, ε κλασσικη ιστορια βρωμιαρας που ριχνει κερατα και το παιζει παπια. Κι αυτος σε μια στιγμη απογοητευσης εχωσε την αδερφη της. Καλος παπαρας κι αυτος.

εγώ το κουράζω, κι εσύ πήγες στο άλλο άκρο, το ισοπέδωσες τελείως. :razz:

[Taksitzhs]

ε τι. λεει για μια τυπισσα που τον τρωει και τη βγαζει στη μουγκα. αυτος τη συγχωρα κι αυτη τον κερατωνει. ξερεις ποσες τετοιες ιστοριες εχω μαζεψει απ το ταξι;

[fandango]

πάρε ένα :pink: και έλα στο chat.

[animae]

sleeping under the stars: ?



Λες να λέει για το 19χρονο και τον εαυτό του (σταρς τάχα μου..)? Θα χει πολύ γέλιο.
Το curiosity πάντως από τους στίχους μόνο του, φαίνεται να λέει για gay καταστάσεις. Ερχεσαι και το επιβεβαιώνεις.


Γενικά η συσκευασία αξίζει? Η σπεσιαλ εντισιον αξίζει παραπάνω από την κανονική ή όχι?

[fandango]

συσκευασία/booklet/artwork είναι πολύ ωραία. επιπλέον έχει το ''what she means to me" που είναι 1' κομμάτι και πρόλογος του no way, ενώ τα no way & road salt είναι extended versions. γενικά, ναι, αξίζει, παρ'την. :razz:

[H.]

Γιατί? Υπάρχει και απλή version?

[fandango]

Γιατί? Υπάρχει και απλή version?

ναι, χωρίς το "what she means to me" και με edited versions τα no way και road salt. Από το no way λείπει το σημείο με το "there is no way that you can fuck her like I can" μέχρι να φτάσει στο ρεφρέν, και το road salt είναι η version που θα έστελναν και στη γιουροβύζον.

εντωμεταξύ, ο gildenlow είπε ότι τα άλλα 2 κομμάτια που έστειλαν, ήταν το no way και το sisters.

[H.]

Ναι αυτή την version έκανα download, στα μαγαζιά δεν είδα όμως πουθενά κάτι διαφορετικό από αυτήν που πιστεύω ότι έχουμε όλοι (αυτήν που λέτε extended αλλά δεν είναι επί της ουσίας).

Έστειλε που?

[Custom User]

Στα ίντερνετς είχε και την απλή εκδοση να πάρεις αν ήθελες.

Οι στίχοι με βοήθησαν πάρα πολύ και με δίδαξαν τον πολύπλοκο και εύθραυστο ψυχισμό της γυναίκας που δεν μπορούμε να τον κατανοήσουμε εμείς οι άντρες.

"cause sometimes when she's screaming no
she really wants for you to go go go
but you can never ask her why
no, then she will close up and deny"

"she told me that she'll be fine and she's all mine
but I'm pretty sure that she lied
she plays the game where I'm supposed to find out
the reason why she likes to hide"

κτλ,κτλ.

Τις μοναχικές νύχτες όμως θα προτιμώ την εκδοχή με τις 2 αδερφές τα στραπονς κιεταλοιπά.

υ.γ.: εστειλε στην γιουροβυζιο.

[Krux]

Λοιπόν.

Χωρίς πολλές αναλύσεις, ο δίσκος είναι καλός. Είναι καλός όχι μόνο συνθετικά αλλά και συναισθηματικά που πάντα ήταν το δυνατό κομμάτι των PoS.

Δυστυχώς είναι ένας δίσκος με τον οποίο εγώ προσωπικά δεν μπορώ να κολλήσω. Τουτέστιν, έχει μπει στο ράφι και πολύ δύσκολα θα κουνηθεί ξανά απο εκεί. Μπορεί σε μερικά χρόνια να μπω στο τριπάκι να τον ξανακούσω αλλά προς στιγμήν κανένα κομμάτι δεν μου δημιούργησε κάποια σχέση "εξάρτησης" μαζί του, ίσως μόνο το Sisters. Και το πρόβλημα της μη ταύτισης δεν προκύπτει απο την τελείως εξωστρεφή περσόνα πλέον του Daniel, ούτε απο την πλήρη απομάκρυνση τους από τον ήχο που ουσιαστικά δίδαξαν στους πρώτους τους δίσκους. Το πρόβλημα προκύπτει απο την εμμονή του Daniel να προσπαθεί να δημιουργεί συνεχώς θεματικούς δίσκους. Μπορώ να παραδεχτώ πλέον πως όλη αυτή η λογική πλέον με κουράζει αφόρητα και πραγματικά το θεωρώ ως καθαρά δικό μου "πρόβλημα". Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα πάντα πρέπει να είναι μια ιστορία, γιατί πρέπει να υπάρχει πάντα ένας πρωταγωνιστής (που παρεμπιπτόντως πάντα τυχαίνει να είναι ο Daniel και τα βιώματα του, φανταστικά ή μη). Εμένα όλο αυτό το σκηνικό με έχει κουράσει και θεωρώ οτι αν και ο ίδιος απελευθερωνόταν απο αυτή την λογική (να παρουσιάζει συνεχώς ένα ολοκληρωμένο έργο που μπορεί να απεικονιστεί ποικιλοτρόπως) θα μας χάριζε πολύ καλύτερη μουσική γιατί όπως και να το κάνουμε, το παλικάρι το κατέχει το θέμα.

Οι PoS ήταν, προσπαθούν να είναι και δεν πρόκειται να ξαναείναι. Αυτά.

[Custom User]

Το Scarsick δεν ήταν μια ιστορία με κάποιον πρωταγωνιστή. Ήταν κονσεπτ δισκος υπό την πολύ ευρεία έννοια του θέματος. Και σίγουρα δεν είχε -πιθανό- πρωταγωνιστή τον Ντάνιελ αλλά καταπιανόταν γενικά με την κοινωνία και όχι τον άνθρωπο οπως έκανε μέχρι τότε (αντιπαράθεση king of loss-kingdom of loss). Και φυσικά και το Be δεν είχε -πιθανό- πρωταγωνιστή τον Ντάνιελ, οπότε δεν καταλαβαίνω πως σε κούρασε όλο αυτό που λες.

Επίσης, "ήταν και τώρα προσπαθούν να είναι"; Τζήζας, μπορείς να του προσδώσεις χίλια δυο κακά, αλλά το ότι προσπαθούν να είναι αυτό που ήταν είναι τίγκα άκυρο αν αναφέρεσαι σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τους στίχους. Οτιδήποτε.

Και το ότι "δεν πρόκειται να ξαναείναι" είναι επίσης τόσο άκυρο όσο να συγκρίνεις τον τομ γιορκ με τον μπαντηλάκη. Δηλαδή ρε φίλος, δεν το προσπάθησαν καν να ξαναείναι, οπότε τι λες;

[Krux]

Στο Be όμως ο Daniel ενσάρκωνε οπτικοακουστικά το concept του δίσκου και αν και ήταν η πρώτη φορά που ο δίσκος στιχουργικά δεν ήταν βιωματικός, παρόλ' αυτά βασιζόταν σε ένα άκρως προσωπικό επίπεδο. Το οποίο εν μέρει δεν είναι καθόλου κακό και ομολογώ οτι σαν δίσκος τον εντάσω στην αγαπημένη μου περίοδο των PoS.

Με το "προσπαθούν να είναι" αναφέρομαι σε όλα εκείνα τα στοιχεία που προσδίδουν στους δίσκους τους ώστε να διατηρήσουν την ταυτότητα τους ως μπάντα. Θεματικοί δίσκοι, noir αισθητική και γενικότερα μία κατάσταση μισοάδειου ποτηριού παρά μισογεμάτου.

Το "δεν πρόκειται να ξαναείναι" αναφέρεται στην δική μου προδωπική, υποκειμενική άποψη για το είδος της μουσικής που παίζουν εν έτει 2010. Το ξέρω οτι δεν τους ενδιαφέρει καν να ξαναείναι και αυτό είναι το στοιχείο που εμένα με αποκαρδιώνει απέναντι τους.

[SpiritCrusher]

E και που κολλάει όλο αυτό με το BE; Μα το BE είναι οπτικοακουστικό από τη δημιουργία του. Ήταν ο σχετικά εύκολος τρόπος για να δείξεις την οπτική μεριά του.

[Taksitzhs]

Γενικα, οσον αφορα τη συντριπτικη πλειοψηφια των σχηματων, το ταλεντο παιζει ρολο κατα ενα 30%, η δουλεια κατα ενα 20% και η χημεια μεταξυ των μελων κατα ενα 50%. Ποσοστα επιλεγμενα εντελως στην τυχη για να δειξω πως οσο ταλαντουχος και να ειναι καποιος, κι οσο κι αν προσπαθει να γραφει τη μουσικη απο μονος τους (επειδη στο συνθετικο κομματι τουλαχιστον, ανεκαθεν υπηρξαν ως ''το σχημα του Daniel Gildenlow''), κατι τετοιο δυστυχως δεν αρκει. Αυτο που αλλαξε ηταν η αντιμετωπιση του Daniel προς τους φιλους του, η αντιμετωπιση των φιλων προς τον Daniel, επειδη μετα την επιτυχια που γνωρισαν με το Be, αλλαξαν καποια ''θελω'' και κατα συνεπεια και η χημεια που αναφεραμε πρωτυτερα. Θα πειτε ''χεστηκαμε για τον ψυχικο κοσμο του αλλου'' και θα εχετε απολυτο δικιο, αλλα ειναι συνηθες παραδειγμα στη μουσικη (τουλαχιστον) ιστορια των τελευταιων ετων, καποιες μπαντες να την ψωνιζουν παραπανω απ οσο πρεπει / τα ''θελω'' να γινονται ''πρεπει'' και καπου εκει να χανουν το νοημα αυτου που καποτε ηθελαν. Για να απαντησω λοιπον και στη παραπανω ερωτηση του Krux (και για να συμπληρωσω παραλληλα αυτο που ανεφερα πρωτυτερα), απο το Scarsick και μετα εγιναν οι Daniel Co & Friends, Co, απο corporation, επειδη πλεον ο Daniel απλα ΘΕΛΕΙ να κανει επιτυχια και friends, επειδη οσοι φιλοι τον αντεχαν, επελεξαν να μεινουν. Ευτυχως / δυστυχως παρακολουθω τη μπαντα πολυ στενα τα τελευταια χρονια, μπορει οι εντυπωσεις που μου εχουν δημιουργηθει να ειναι λαθος βεβαια (δε νομιζω πως περιμενουν να πουλησουν τα απειρα με αυτο!! ο Daniel σιγουρα το γουσταρει), αλλα το μονο σιγουρο ειναι πως η χημεια που καποτε υπηρχε δεν υπαρχει αυτη τη στιγμη κι οσο κι αν καποιος μπορει να εχει το απειρο ταλεντο και να ξερει τι και πως να παιξει κατι, ''ακριβως'', για να ακουστει με τροπο που προκαλει συναισθηματα, κατι τετοιο δυστυχως δεν αρκει. Κατα συνεπεια, εχουμε το Road Salt One που φερει τις τελειες αναλογιες, δλδ το οραμα που πραγματικα ειχε ο Daniel για τη μουσικη του τα τελευταια χρονια (''γουσταρω τα 70'ς, γουσταρω τα 70'ς'', μας τα χες κανει τσουρεκια τοσο καιρο), αλλα κατι τετοιο δεν ειναι αρκετο, επειδη καλοι δισκοι βγαινουν καθε μερα, φοβεροι λιγο αραιοτερα, αλλα τα πραγματικα ''grande'' πραγματα που φερουν αυτον τον αερα απαιτουν αλλα μετρα και σταθμα. Καλο το Road Salt One παντως, μ αρεσε πολυ εν τελει κι ικανοποιει τα δικα μου ''θελω'', προς το παρον τουλαχιστον.

[animae]

Βρε συ Κρουξ, πως είναι δυνατόν να μην ξανακούσεις ένα δίσκο και να το θεωρείς καλο?


Γενικά ελπίζω να μην είναι "εκπληξη" σε μερικούς το Daniel and friends, καθώς από την εποχή του ΒΕ έγινε πασιφανέστατο αυτό. Και από την στιγμή που φάνηκε τότε, απλά βλέποντας προς τα πίσω (remedy lane kai P.E.), δεν υπήρχε κάτι διαφορετικό από αυτό που υπάρχει τώρα. Οι Daniel and friends λοιπόν, δεν ξέρω αν έχουν εμμονή να αλλάζουν ήχο σαν τα σώβρακα, αλλά σχεδόν όλες οι αλλαγές τους είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσες. Από την άλλη ναι μεν δεν γίνεται επιτηδευμένα (αν γινόταν πιστεύω, θα το ακούγαμε), αλλά ίσως κουράσει αρκετό κόσμο αυτό, καθώς δεν μπορείς να ταυτιστείς εύκολα με την μπάντα. Από τις RATM κιθάρες του scarsick, πάμε τώρα στο zeppelin on steroids (αρχίδια βέβαια, ζεπελιν ον ελ-ες-ντι είναι) το οποίο αν ήταν μόνο στην "φιλοσοφία" δεν θα ήταν τόοοσο περίεργο, αλλά είναι και στο ΉΧΟ.
Κρούξ, μάλλον δεν σε έχει κουράσει η έννοια των κοσπεπτ και για αυτο δεν μπορείς να τους ευχαριστηθείς, η συνεχής αλλαγή σε έχει κουράσει πιστεύω.

Όπως και να χει, το αλμπουμ μου άρεσε αρκετά, καμία σχέση με φανμπουσμούς "πω μαλακα μου τι βγάλανε πάλι", έχει αρκετή ποιότητα μέσα, αλλά δεν είναι δα και αριστουργημα. Ασε που μπήκα σε τριπάκι να ακούσω 70ίλες και γουστάρω τρελά.

[Krux]

Βρε συ Κρουξ, πως είναι δυνατόν να μην ξανακούσεις ένα δίσκο και να το θεωρείς καλο?

Υπάρχουν δεκάδες, για να μην πω εκατοντάδες, δίσκοι που θεωρώ απλά καλούς και που δεν κατάφεραν ποτέ να μου δημιουργήσουν έστω το παραμικρό σύνδρομο εξάρτησης μαζί τους. Για μένα αυτό είναι απείρως πιο σημαντικό απο οτιδήποτε ακούγοντας ένα δίσκο. Και δεν είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που βασίζεται στο πλήθος των ακουσμάτων του εκάστωτε ακροατή, ούτε στο αντικειμενικό της κρίσης του. Είναι ενα απλοικό συναίσθημα που δημιουργείται από ένα riff, ένα γύρισμα στα drums, μια ερμηνεία, στην πιό απλή του μορφή ως την απολυτη ταύτιση με ένα μουσικό θέμα. Το RS1 μετά απο απανωτές ακροάσεις δεν έχει καταφέρει να μου μεταδώσει κάτι τέτοιο. Ισως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα που θα ξαναμπώ στο τριπάκι να το ακούσω, να μπορέσει να με κάνει να ξεστομίσω ""μα τι μαλάκας ήμουν!", μακάρι. Και μην προτρέξετε λέγοντας πως αυτό που περιγράφω αυτή την στιγμή είναι το catchy feeling ενός δίσκου γιατί αυτά τα έχω ξεπεράσει εδώ και χρόνια.


Κρούξ, μάλλον δεν σε έχει κουράσει η έννοια των κοσπεπτ και για αυτο δεν μπορείς να τους ευχαριστηθείς, η συνεχής αλλαγή σε έχει κουράσει πιστεύω.

Είναι αρκετά εύστοχο αυτό που λες, αν και ειλικρινά αυτή η μονομανής λογική του Daniel με τους θεματικούς δίσκους πραγματικά με έχει κουράσει. Και ξέρεις γιατί ? Γιατί θεωρώ οτι γίνεται περισσότερο επιτηδευμένα και όχι απο την ανάγκη που πηγάζει να εκφραστεί ως καλλιτέχνης. Το συναίσθημα που μετέδιδαν οι πρώτοι τους δίσκοι ήταν οτι σε όλο αυτό το δημιούργημα εμπεριεχόταν και η λέξη, ομαδικότητα. Σε κάθε καινούρια κυκλοφορία αυτο το συναίσθημα brick by brick μεταμορφωνόταν σε ατομικότητα και το θεωρώ και τον κύριο λόγο αποχώρησης του ίδιου του, του αδερφού και του τεράστιου Langell. Βεβαίως ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τους καλλιτέχνες που ήταν συγκεντρωτικοί και ήθελαν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο στο όραμα τους, απλά η αυτοπροβολή του Daniel ως mastermind εμπεριέχει πλέον στοιχεία που εμένα με αφήνουν παγερά αδιάφορο απέναντι του.

[Taksitzhs]

@Ανιμαε: Για να ειμαι ειλικρινης, πιστευω πως το Scarsick ειναι οντως λιγο επιτηδευμενο και πως αυτο φαινεται σε σημεια. Βλεπε Idiocracy, που δεν πιστευω πως αλλες εποχες θα ειχε κανει ΤΟΣΟ παιδαριωδη λαθη. Απλα οταν κατι δεν σου βγαινει, πας να το καλυψεις με οποιο τροπο μπορεις. Γενικα, μπερδεμενος δισκος χωρις σαφη προσανατολισμο - ακομα και στο concept.

Αυτο που λεει ο Κρουξ παντως ειναι ψιλοακυρο - πότε δεν ειχαν κονσεπτικη διαθεση οι Πος δηλαδη;

[Krux]

Αυτο που λεει ο Κρουξ παντως ειναι ψιλοακυρο - πότε δεν ειχαν κονσεπτικη διαθεση οι Πος δηλαδη;

λολ μα ίσα ίσα αυτό λέω !!! τι κατάλαβες ?

[Taksitzhs]

Μπα, διαβαζοντας τα παραπανω, πιστευω πως περισσοτερο σ ενοχλει το οτι την ψωνισε, παρα το οτι συνεχιζει το σεριες των κονσεπτ. Και για κατσικες που παιζουν μπαρμπουτι να μιλαγε, παλι το ιδιο ασχημα θα χτυπαγε μετα απο λιγο. Ξερω τι λεω, για τους ιδιους ακριβως λογους εχω ξυνισει κι εγω.

Τουλαχιστον τοτε θα ειχε λιγο πλακα

[Krux]

σίγουρα και αυτό αλλά περισσότερο η εμμονή του να παρουσιάζει τους PoS ως μεταλική χοροεσπερίδα.

[fandango]

σίγουρα και αυτό αλλά περισσότερο η εμμονή του να παρουσιάζει τους PoS ως μεταλική χοροεσπερίδα.

αυτό πάλι τι θα πει;

[GuardianOfIvorytower]

Δεν ξέρω για το δίσκο, δεν τον έχω ακούσει ακόμα (θα γίνει αυτόν το μήνα που θα ανασάνω λογικά λιγάκι) αλλά διαβάζω ωραία πραγματάκια :)

[Θρασύβουλος Αορίδης]

Για να αρέσει σε κάποιον αυτός ο δίσκος πρέπει να είναι τρελό μετσαλχαμερ πρόβατο.

ΜΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

[fandango]

θρασύβουλε, το rs πήρε 7 απ'το χάμερ. fail fake :moutza:

[Entrancemperium]

Εμένα πάντως ενώ στην αρχή με ξένισε τραγικά, ακούγοντας το πλέον μου είναι σίγουρα ευχάριστο και το θεωρώ αν μη τι άλλο εμπνευσμένο
σωστά δομημένο και σίγουρα ριψοκίνδυνο..
Σαν συμπέρασμα 100% καλύτερο από Scarsick και Βe ασυζητητί..

[Kaserinos]

Τον ακουσα 1η φορα στο λεωφορειο και με κουρασε. ΠΟΛΥ ΟΜΩΣ.
Θελει ΠΟΛΛΕΣ ευκαιριες σαν δισκος, πρεπει να'σαι ξεκουραστος και κεφατος οταν του δινεις την ευκαιρια και τον ξανακους.
Εχει 2-3 κομματια που σε κερδιζουν με την πρωτη.
Το "7" απ'το Χαμερ φανταγκε εχει σταματησει να'ναι αποτρεπτικο για τσεκαρισμα δισκου εδω και αρκετα χρονια, για μενα τουλαχιστον.
Το 7 στην κριτικη (που ηταν μετρημενη) δοθηκε,θελω να πιστευω, για την ειρωνεια και το ρισκο του πραγματος..

Βλεποντας το προχειρα οI P.O.S (λεμε τωρα...) εχουνε γενναια πορεια ΑΛΛΑ ΦΘΙΝΟΥΣΑ.
Θαυμαζω τον Daniel για οσα εχει επιτυχει αλλα δεν μπορω να παραβλεψω την επιτηδευση που μου βγαζει ολο και περισσοτερο.
Η ειρωνεια (πλεον) του παραειναι απλοικη για να την δεχτω.
Και ο ιδιος αν θυμαμαι παραδεχεται οτι γενικα απο ακουσματα και ψαξιμο σαν ακροατης ειναι λιγο κουμπουρας (ή κατι τετοιο, διορθωστε με).

Ε πως να το κανουμε ρε Daniel στην ειρωνεια, Patton δεν θα γινεις. Αν και ξερω οτι πολυ θα το θελες..
Και για να φτασει να φυγει ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΑΙΜΑ απο την μπαντα που ειχατε, ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ δειχνει οτι ΚΑΤΙ δεν παει καλα...
Εσυ το χεις το θεμα ή αυτος? Θα δειξει.

Λιωνουμε τον δισκο και τα ξαναλεμε...Με ωριμοτερα συμπερασματα.

[SpiritCrusher]

Δηλαδή εσύ λες πως είναι ψέμα ότι τον Κριστοφερ τον έδιωξαν επειδή έμενε σε άλλη χώρα και δυσκόλευε την όλη κατάσταση;
Έχεις και inside info;

[fandango]

Το "7" απ'το Χαμερ φανταγκε εχει σταματησει να'ναι αποτρεπτικο για τσεκαρισμα δισκου εδω και αρκετα χρονια, για μενα τουλαχιστον.
Το 7 στην κριτικη (που ηταν μετρημενη) δοθηκε,θελω να πιστευω, για την ειρωνεια και το ρισκο του πραγματος..


μαζί σου, αλλά όχι και να λέμε ότι το χάμερ προωθεί το road salt και όποιος το γουστάρει είναι πρόβατο, έλεος.
για τον αδερφό Gildenlow, ό,τι είπε ο SpiritCrusher.

[animae]

Αν και λογικό που γίνεται τόση αναφορά στην προσωπικότητα του gildenlow, μου φαίνεται λίιιιγο τραγικό να ασχολούμαστε με το τι έχει πει, τι έχει κάνει, πότε έχεσε και τα λοιπά.

Εβγαλε ένα δίσκο, ο άλλος τον συγκρίνει με πάττον. Ο πάττον λοιπόν δεν ήταν οι faith no more, ήταν ένας από την μπάντα.

Τεσπά, περισσότερο κρίνετε την προσωπικότητα παρά την μουσική και το βρίσκω λίγο ανούσιο.

[Kaserinos]

Δηλαδή εσύ λες πως είναι ψέμα ότι τον Κριστοφερ τον έδιωξαν επειδή έμενε σε άλλη χώρα και δυσκόλευε την όλη κατάσταση;
Έχεις και inside info;

Ειχα διαβασει (και το ειχε πει και ο Ντανιελ σε ιντερβιου) ο Κριστοφερ ερωτευτηκε μια και μετοικησε στην Ολλανδια και στην αρχη ηταν σε φαση "το δουλευουμε απο αποσταση".
Μετα το πραγμα προφανως εγινε πιο μονιμο με την κοπελια και ο Κρις διαλεξε να μεινει Ολλανδια.
Το τι παραπανω μπορει να παιχτηκε περι της μπαντας και μεταξυ των αδερφων, δεν ειμαι σε θεση να το γνωριζω. Ο Ντανιελ παντως δεν ηταν και πολυ προθυμος να το αναλυσει οταν τον ειχανε ρωτησει. (σε ενα Rock Hard Ιανουαριου 2007 την περιοδο του Scarsick το'χα διαβασει νομιζω....).

Ο Κρις παλι μια χαρα δραστηριος ειναι μουσικα εκει που μενει, καθως εβγαλε εναν καλο δισκο με τους προγκρεσιβαδες Dial (o Krux τους εχει τσεκαρει σταντε) και δραστηριοποιειται και σε αλλες 2 λιγοτερες γνωστες μπαντες.

Και δεν νομιζω να τον εδιωξαν. Μονος του θα εφυγε. (Βαριεμαι να σκεφτομαι ολη την ωρα ιντριγκες...)

[Kaserinos]

Αν και λογικό που γίνεται τόση αναφορά στην προσωπικότητα του gildenlow, μου φαίνεται λίιιιγο τραγικό να ασχολούμαστε με το τι έχει πει, τι έχει κάνει, πότε έχεσε και τα λοιπά.

Εβγαλε ένα δίσκο, ο άλλος τον συγκρίνει με πάττον. Ο πάττον λοιπόν δεν ήταν οι faith no more, ήταν ένας από την μπάντα.

Τεσπά, περισσότερο κρίνετε την προσωπικότητα παρά την μουσική και το βρίσκω λίγο ανούσιο.

Συμφωνω στο πρωτο.
Τοσα χρονια προσπαθω να διαχωριζω τον μουσικο απο τον ανθρωπο, αλλα φανταζομαι ξερεις ποσο ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ειναι ωρες-ωρες. Αμαρτια ουκ εχω. Ολοι το κανουμε.

Η μπαντα Pain Of Salvation πως ειπαμε ειναι μια μπαντα προτιστως συναισθηματικη και μετα ολα τ'αλλα.
Μιλησα για το συναισθημα που μου βγαζουνε και οτι δεν με πειθει πλεον ολο αυτο, απο ενα σημειο και μετα.

Συγκριση με Πατον ΟΥΔΕΠΟΤΕ επιχειρησα, απλα πιαστηκα απο τις δηλωσεις του οτι ο Πατον ειναι ο αγαπημενος του τραγουδιστης και οτι η ολη κουλτουρα των Faith No MORE (οι οποιοι ακομα και αν σκοτωνοντουσαν ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ, ετεροκλητων προσωπικοτητων, ΑΛΛΑ ΟΜΑΔΑ που κινουνταν γυρω απο τον αξονα της ειρωνικης προσεγγισης των πραγματων)τον εχει επηρεασει σαν μουσικο.

Ο πρωτος ή ο τελευταιος μουσικος ειναι, που δεν του βγηκε?
Οπως ειπα θα μελετησω ενδελεχως το 'road Salt' και δω ειμαστε να τα πουμε.

[SpiritCrusher]

Ειχα διαβασει (και το ειχε πει και ο Ντανιελ σε ιντερβιου) ο Κριστοφερ ερωτευτηκε μια και μετοικησε στην Ολλανδια και στην αρχη ηταν σε φαση "το δουλευουμε απο αποσταση".
Μετα το πραγμα προφανως εγινε πιο μονιμο με την κοπελια και ο Κρις διαλεξε να μεινει Ολλανδια.
Το τι παραπανω μπορει να παιχτηκε περι της μπαντας και μεταξυ των αδερφων, δεν ειμαι σε θεση να το γνωριζω. Ο Ντανιελ παντως δεν ηταν και πολυ προθυμος να το αναλυσει οταν τον ειχανε ρωτησει. (σε ενα Rock Hard Ιανουαριου 2007 την περιοδο του Scarsick το'χα διαβασει νομιζω....).

Ο Κρις παλι μια χαρα δραστηριος ειναι μουσικα εκει που μενει, καθως εβγαλε εναν καλο δισκο με τους προγκρεσιβαδες Dial (o Krux τους εχει τσεκαρει σταντε) και δραστηριοποιειται και σε αλλες 2 λιγοτερες γνωστες μπαντες.

Και δεν νομιζω να τον εδιωξαν. Μονος του θα εφυγε. (Βαριεμαι να σκεφτομαι ολη την ωρα ιντριγκες...)

Εδώ σκέφτηκες όλο αυτό, πλάκα μας κάνεις;

Ακόμα και ο ίδιος ο Κριστοφφερ σε συνεντευξη λέει πως έτσι έγινε και όλα οκ μιας και ούτε γι αυτόν δούλευε η απόσταση. Τους dial τους είχε ήδη 1 χρόνο πριν φύγει από PoS, και μιας και όλοι ήταν Ολλανδία του ήταν πολύ πιο εύκολο να αφοσιωθεί εκεί. Γενικά, σοβαρευτείτε.

Σε κάθε PoS thread τα ίδια και τα ίδια με ψευτοιντελλεκτουελ, πως την εχει δει ο ντανιελ κτλ κτλ.

[Krux]

εβγαλε εναν καλο δισκο με τους προγκρεσιβαδες Dial (o Krux τους εχει τσεκαρει σταντε)

:-D

[sabbattack]

Derail gia mia stigmh, alla



προφανώς θα εξηγηθούν πολλά με το part2. μέχρι τότε περιμένουμε το video του where it hurts, όπου συμμετέχει αυτό το μωρό:
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs441.ash1/24346_381980806611_685441611_4252980_1537160_n.jpg


onoma dieu8ynsh thlefwno klp klp kai post sto gnwsto topic plzkthx

[fandango]

χαχαχ, Ida-Lisa Hellström λέγεται το κορίτσι. ψάξ'την στο fb.

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs243.snc1/9017_133706166611_685441611_2953243_4585201_n.jpg
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs016.snc1/4222_91187646611_685441611_2334762_2137177_n.jpg
http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs347.ash1/29506_397468128369_599023369_4299208_2614062_n.jpg

και ξανθιά:
http://sphotos.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v1654/220/93/685441611/n685441611_1575421_8645.jpg

[sabbattack]

μετά από (λίγες παραδέχομαι) σερί ακροάσεις του δίσκου και (πολύ περισσότερες) μεμονωμένες ακροάσεις κομματιών φτάνω στα εξής συμπεράσματα. Πολύ ωραίος δίσκος, ανεξάρτητα από μουσικό ύφος και μπάντα. Δε σκεφτόμουν "αυτό είναι το νέο PoS", επειδή στο κάτω κάτω δεν είναι. Φτάνουμε λοιπόν στη πρώτη ξενέρα, στα credit στο τέλος που βαριέσαι να διαβάζεις "ο Daniel έγραψε και έπαιξε τα πάντα κ εμείς απλά συμπληρώσαμε σα κομπάρσοι που είμαστε πλέον 1-2 σημεία"....Όμορφα, πλέον τα γράφει κ μόνος του στο στούντιο...

Οκ, πάντα ο Daniel ήταν η κινητήρια δύναμη της μπάντας αλλά αυτό παραπάει. Το αντιπαρέρχομαι όμως γιατί ο δίσκος έχει ψωμί. Μερικά από τα τραγούδια είναι υπέροχα, άλλα κουραστικά και τρώνε "σκιπ" στο cd...Φαίνεται ότι το δούλεψε πολύ, ότι ζορίστηκε να βάλει ότι ήχο έβαλε όπου τον έβαλε σε κάθε κομμάτι. Αλλά προς τι όλο αυτό; Αισθητικά είναι όμορφο αυτό το vintage και καλά που ήθελε να πετύχει, δε νομίζω ότι είναι αυτοσκοπός. Ισως να έχει απομακρύνει τη μουσική που φτιάχνει από το μουσικό παρελθόν των PoS, ίσως απλά ήθελε να πει τη συγκεκριμένη ιστορία έτσι (όπως ήθελε να πει το Be με ορχήστρες και οπτικοακουστικά θεάματα.)

Πάμε λίγο όμως στην ιστορία. Τρομερά σημεία, sisters μοιράζει ανατριχίλες και κόβει τους άξονες κλπ κλπ, sleeping under the stars χαχα γελάσαμε ναι είσαι κακός αλλά σε προλάβανε οι System of a Down και πολλοί άλλοι. Τελικά η ιστορία δε δένει, δεν κυλάει όπως στο Perfect Element, είναι απλά μια μάζωξη από εικόνες, αναμνήσεις (δικές του;;;) και αισθήματα. Δε ξέρω τι να πω άλλο, ίσως από όοοοοολο αυτό κρατάω τη διασκευάρα στο yellow raven που μου πέταξε τα μάτια και τα μάζευα από το χαλί όταν το πρωτοάκουσα, ίσως κάτι δεν έχω κολλήσει σωστά.

Ίσως βέβαια να το παρατραβάω,ένας δίσκος είναι στο κάτω κάτω. Δε μας άρεσε τόσο; περιμένουμε το επόμενο daniel....

[Krux]

Στο repeat

bw2_XUyBXx8

[Nodoordonotthereisnotry]

like! :D

[fandango]

ε όταν τα λέγαμε εγώ κι ο nodo για το συγκεκριμένο... :razz:

by the way, κάτι άλλο που λέγαμε με τον nodo ήταν το πότε θα κυκλοφορήσει το επόμενο, για σεπτέμβριο έλεγε, άρα κατά τον γενάρη είπαμε εμείς, και όντως "early next year" είπε τώρα.

πάμε για του χρόνου το φθινόπωρο δηλαδή.

[Nodoordonotthereisnotry]

Hahah :D

[H.]

Για το πότε θα δούμε το 2ο videoclip καμιά πληροφορία?

[fandango]

λογικά θα βγει μαζί με εκείνο το single του "sisters" που ήταν να βγει λίγο μετά το cd. :-(

[Kaserinos]

To "Sisters" μου ειπανε οτι ειναι αντιγραφη μιας παλιας συμμετοχης της Σουηδιας στην Eurovision..? Ε?

[fandango]

αντιγραφή δεν είναι, μια φωνητική μελωδία λίγο το θυμίζει, που επίσης θυμίζει και το τραγούδι της Φιόνα από το Σρεκ, όπως και να'χει είναι μέσα στα 5 καλύτερα pos κομμάτια ever.

(καλά, στα 10.)

[H.]

Πάντως παιδιά το vc δεν είναι για το Sister ε. Για το where it hurts είναι αν θυμάμαι καλά.

[fandango]

Πάντως παιδιά το vc δεν είναι για το Sister ε. Για το where it hurts είναι αν θυμάμαι καλά.

ναι ρε, εγώ ανέφερα το single του sisters γιατί είχαν δώσει και καλά μια ημερομηνία κυκλοφορίας. και ακόμα δεν έχει βγει. για το κλιπ, που δεν είπαν τίποτα πέρα από 5-6 screenshots, βλέπω να βγαίνει σε κάτι χρόνια, όπως του undertow.

εντιτ για το sisters, http://www.remedylane.com/boards/index.php/topic,88.0.html?PHPSESSID=b214e89b4fe9faf94c7f5a839e81e30f

[atom_smasher]

με πεισατε να ακουσω (η ιστορια για τις αδερφες και το πιπινι δηλαδη...)

[animae]

αλλά κρυφοκοιτάζει και την αδερφή της ("sisters")

Άκουγα λοιπόν πάλι τον δίσκο (ο οποίος ανετότατα μπαίνει στα καλύτερα της χρονιάς) και αν και προφανώς ισχύει αυτό που λες, από την πρώτη φορά που το άκουσα, μου έχει κάτσει ότι το χει γράψει για την κόρη του(κόρη δεν έκανε σχετικά πρόσφατα?).

[commissar]

aUEqMjrZwf0

[Krux]

3 νότες.3 γαμημένες νότες.

[commissar]

Το βέβαιο είναι ότι θα συζητηθεί πολύ αυτό το video.

Ένα γυμνό κορμί μπορεί να είναι μια φτηνή τσόντα. Μπορεί όμως και να γίνει και αντικείμενο Τέχνης, δίχως τη φανφάρα του ελιτισμού. Η οποία φανφάρα, όταν ορίζει τη Τέχνη, με κάνει να προτιμώ τη τσόντα.

Για κάποια πράγματα τα έχω μαζεμένα στο Daniel, αλλά σαν να με κερδίζει πάλι με αυτό το video. Για το μόνο πάντως που δεν αμφέβαλα ποτέ, είναι η εξυπνάδα του. Για αυτό και οι υψηλές απαιτήσεις μου από αυτόν. Μόνος του έβαλε ψηλά τον πήχη.

Kostas Xronopoulos 2011-03-30 20:37
:touched:

[Marillion]

Ένα γυμνό κορμί μπορεί να είναι μια φτηνή τσόντα. Μπορεί όμως και να γίνει και αντικείμενο Τέχνης, δίχως τη φανφάρα του ελιτισμού. Η οποία φανφάρα, όταν ορίζει τη Τέχνη, με κάνει να προτιμώ τη τσόντα.

1+1=5

η αλλιώς στολίζω την οτινανιά γιατι ουτε γω δε ξερω τι θελω να πω
σιγά το βιντεο για censorship λίγο βυζί δείχνει (το εχει στο vimeoH)

τιναπουν και οι rammstein

[commissar]

μην το βάλω στο οφφ τόπικ και χαθεί, ας το δουν τουλάχιστον οι pos φανς.

ντούετο με την sharon den adel, είναι η μόνη που αναφέρεται στα credits αλλά όλοι ακούμε ποιος είναι αυτός που ανεβάζει το τραγούδι μέσα σε λιγότερο από 2' με 5 στίχους. please be silent we run away :pink:

EWhVIodNNww

[Ra Pariah]

inb4 εφηβικές "σηκωμάρες" με

ZN-igVkqqm4

:pink::pink:

[Taksitzhs]

Το video του daniel παντως επιβεβαιωσε την ιστορια μου περι concept. Η φωνη του λαου βρηκε ξανα δικιο!

[Beyond Within]

Το Road Salt Two θα κυκλοφορήσει στις 26 Σεπτεμβρίου. Επίσης παίζουν 14 και 15 Οκτωβρίου σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

[Beyond Within]

https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/283033_10150424875244657_22754734656_10239876_8239694_n.jpg

Tracklist:

1. Road Salt Theme
2. Softly She Cries
3. Conditioned
4. Healing Now
5. To The Shoreline
6. Eleven
7. 1979
8. The Deeper Cut
9. Mortar Grind
10. Through The Distance
11. The Physics Of Gridlock
12. End Credits

[H.]

:dick::dick::dick:

[commissar]

Road Salt Two - Limited Digipack Edition

01
Road Salt Theme
02
Softly She Cries
03
Conditioned
04
Healing Now
05
To The Shoreline
06
Break Darling Break (Bonus track)
07
Eleven
08
1979
09
Of Salt (Bonus track)
10
The Deeper Cut
11
Mortar Grind
12
Through the Distance
13
The Physics of Gridlock
14
End Credits

https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/205893_261649877179499_111621962182292_1162769_634022_n.jpg

[commissar]

καινούριο θρεντ θα κάνω όταν βγει ο δίσκος, 24 μερούλες έμειναν.

lSgC2x7FYdA

:dcontent:

[H.]

Τελειότητα :touched:

[Lazyass]

http://www.youtube.com/watch?v=w211KOQ5BMI