Synch 2010

[Mitsmann]

Προσωπικα περασα υπεροχα, γι αλλη μια φορα οι προσδοκιες μου ξεπεραστηκαν απ την απτη πραγματικοτητα, ολα οπως το ηθελα, και του χρονου ρε γαμωτο!



Τσηρς σε ολους εσας που ειδα, γιου νοου χου γιου αρ, Καρχαρτ θα σου πω γι αυτο που λεγαμε στο διαλειμμα..!!!

[nothingman]

εδώ κρύβεται μάλλον ένας υπέροχος χαβαλές, θα μάθω και θα σας πω.

κατά τα άλλα:
Get Well Soon καλοί, κυρίως στα κομμάτια από το "Rest now weary head", το "Vexations" δε μου αρέσει έτσι κι αλλιώς, Aethenor μα τω θεούλη και τημπαναγίτσα ο Garm ήρθε για διακοπές, δεν έκανε το παραμικρό σε όλο το λάιβ, ήρθε Ελλάδα μόνο για να συνομιλήσει με τον Κάρχαρτ, μουσικά στα δυνατά τους σημεία δυνατοί, στα υπόλοιπα meh, διάλειμμα πεντέξι κομματιών για την Peaches η οποία μουσικά δεν παλεύεται (shake your dicks shake your tits) αλλά φοβερό σώου πάνω-κάτω όλη την ώρα, έγινε και γκομενάκι, αλλιώς τη θυμόμανε εγώ, Fennesz πάρα πολύ καλός ως αναμενόταν αλλά σετ μόλις 25 λεπτών και μετά γρήγορα στο αμφιθέατρο για Matt Elliott που έκοψε το σύμπαντο στα δυο, η δεκάλεπτη εκτέλεση του "I name this ship The Tragedy" διεκδικεί με αξιώσεις θέση στην πεντάδα καλύτερων συναυλιακών φάσεων που έχω στηρίξει στην καριέρα μου.
~~~> σορρυ ματτ ελλιοττ <~~~

[Custom User]

~~~> σορρυ ματτ ελλιοττ <~~~

???

[Drumsick]

Ζηλεύω ματτ ελλιοττ =(

[Amnesiac.]

Πούστηδες.

[LokiTricksterGod]

Get Well Soon ωραίοι σε ένα-δυό κομμάτια, κατά τ'άλλα λίγο αδιάφοροι, και αυτά τα υποχρεωτικά ποστρόκ 'ξεσπάσματα' μάλλον την έκαναν ακόμα πιο νερόβραστη την υπόθεση παρά τη βοηθούσαν.

Aethenor τυχαίοι και αρκετά άτεχνοι αλλά ωμότατοι, δυνατοί και ευέλικτοι. Περάσαν απ'τις αμπιεντίλες τύπου bassaliens σε φρητζαζιές και από κάτι μπασταρδεμένα ντουμ ξεσπάσματα σε χορωδιακές κραυγές του γκαρμ και ξεβίδωμα του ο'σάλλιβαν στα πλήκτρα (η μόνη στιγμή που φάνηκε ότι είχε κάτι να κάνει ο γκαρμ τελοσπάντων).

Peaches πλάκα είχαν για λίγο, μινιμαλ τέκνο σα βάση και όχι rnb dance μαλακίες (εκτιμητέο πολύ), αλλά γενικά μπα.

(Sorry) Matt Elliott (...but the spotlight!): Το 'πα χτές ενθουσιασμένος, επιμένω και σήμερα νηφαλιότερος πως άξιζαν τα 45 ευρώ για την πάρτη του μονάχα. Μια κιθάρα και μια πεταλιέρα, άπειρο λουπάρισμα, κραυγές πάνω σε κραυγές, εμβόλιμες φλογέρες και μελόντικες, εφτιαχνε ΤΕΙΧΗ ΗΧΟΥ και ΗΧΟΤΟΠΙΑ και τελοσπάντων ανάθεμα και αν οι μισοί κει μέσα πήραν πρέφα με τόσο πέρα δώθε.

[carheart]

Το εφετινό Synch παρότι συγκριτικά λιτότερο από άλλες χρονιές, έκρυβε μέσα του τους ανεκτίμητους θησαυρούς που θέλουμε από ένα αγαπημένο φεστιβάλ. Καταρχάς η Τεχνόπολη είναι κρατίδιο που υπάγεται στη Νεολαία, αλλά αν το προσπεράσεις ο χώρος είναι καταπληκτικός, όπως κα-τα-πλη-κτι-κοί υπήρξαν οι Get Well Soon στα περισσότερα κομμάτια τους. Radiohead-ικοί, με Beirut πενιές και μεράκι, προβαρισμένοι και κεφάτοι, αποτελούν για εμένα μια από τις σοβαρότερες περιπτώσεις indie/folk/οπωςθέλετε, που κιαν παραέγιναν γνωστοί δεν μαπασχολεί, διότι το πρώτο τους είναι μεγάλη δισκάρα που την αγαπούμε, το δεύτερο είναι πιο pop, καλό, αλλά. Πριν από αυτούς έπαιζαν κάποιοι schoolwave τύποι από τα φυτώρια της νεολαίας, ο ήχος διαδίδεται στον αέρα, και ερχόμενος σε εμάς σκεφτόμασταν ποιός θεός σκέφτηκε να βάλει τέτοια μπάντα πριν τους Aethenor. Οι δέκα που είμασταν εκεί από το soundcheck, είμασταν οι κλασικοί τύποι που είχαμε έρθει για πολύ συγκεκριμένους λόγους, άλλοι για Rygg, άλλοι για O'Malley. Όταν ο κόσμος συγκεντρώθηκε και η μπάντα άρχισε τον Κακό Χαμό της, σκεφτόμουν πόσο ταιριαστή (με αυτό που έκαμαν) είναι η επιρροή που "ανακοίνωσε" ο O'Malley, πως δηλαδή οι Aethenor live, είναι σαν το "Astral Disaster" των Coil. Ακριβώς αυτό, φιλτραρισμένο από γενναίες δόσεις Tangerine Dream του "Electronic Meditation", γενικής αυτοσχεδιαστικής ψυχεδέλειας και ενός καθαρού free jazz drummer. Ένιωθα σαν να έπαιζε ο Plotkin όλο το "Change of the Century" του Ornette. Ιδανική έλλειψη ρυθμού και αυτοσχεδιασμοί που έγερναν σημειακά σε πιο noise γήπεδα, αλλά ξαφνικά ξυπνούσαν και επέστρεφαν σε πολύ ΔΥΝΑΤΑ κιθαριστικά parts, που μου έφερναν στο μυαλό διαολεμένα υπερπαραμορφωμένους Big Business. Ο Garm πείραζε κάτι κουμπιά, έβαζε το μικρόφωνο στους ενισχυτές, ξαναπείραζε κουμπιά, και σε μερικά δευτερόλεπτα τραγούδησε και εμείς χαιρόμασταν σαν μαλάκες, αφού βάζαμε στοίχημα πως "σιγά να μην.". Η ένταση ήταν πολύ δυνατή, η μπάντα έδινε, άλλοι βαρέθηκαν, άλλοι πάθαμε την πλάκα μας, πάντα τέτοια. Διακοπή και τρέξιμο στο meet market για να αγοράσω το Danza Meccanica (http://www.discogs.com/Various-Danza-Meccanica-Italian-Synth-Wave-1982-1987/release/1918621) που δεν πίστευα πως το έβλεπα μπροστά μου μία ώρα πριν, αλλά φυσικά κάποιος πρόλαβε και μου το πήρε. Επιστροφή στον τεράστιο Fennesz με τον βερολινέζο φίλο του, και παρόλη την ατυχή και δυστυχή ακύρωση των Alva Noto & Blixa, εδώ ο Κριστιάν κατάφερε να μας υποβάλλει στον μινιμαλισμό του, λύνοντας το βασικότερο περσινό το πρόβλημα, δηλαδή το multi-tasking. Μια ιδιοφυία και δεν θα βαρεθούμε να το λέμε, ουσιαστικό κιθαριστικό drone επιστημονικό, από "το αντίστοιχο των James για τους DJ", ό,τι μαλακία θέλετε άκουσα χτες από τον λιγοστό ευτυχώς κόσμο. Στο ενδιάμεσο είχε προηγηθεί ένα τσόκαρο με την ονομασία Peaches, και την πέτυχα ακριβώς στο "Jesus walks on water, Peaches walks on you", όταν και άρχισε να περπατάει πάνω στο κοινό. Μία κλασική περίπτωση μηδενικής καλλιτεχνικής οντότητος (της μεγάλης σχολής των Rammstein), με ανύπαρκτη μουσική και εξαιρετικό show. Κάθισα για τρία λεπτά, και μετά έφυγα γιατί ένιωθα πως μεταμορφωνόμουν σε Boy George και δεν το ήθελα αυτό. Στη συνέχεια, ένα σχόλιο, είσαι το Synch, έχεις αισθητά λιγότερα ονόματα από κάθε άλλη χρονιά, και βάζεις Fuck Buttons πάνω σε Matt Elliott. Και ήταν επόμενο πως θα έχανα τελείως Fuck Buttons, καθώς ο Matt Elliott είναι ένας συγκλονιστικός καλλιτέχνης, και ξέραμε από πριν πως θα είναι με διαφορά η καλύτερη στιγμή του φεστιβάλ, και ήταν πράγματι. Συγκλονιστικός songwriter, συγκλονιστική και παθιασμένη φωνή, απίστευτα κομμάτια (με το νέο να είναι αααα) και μια ώρα και κάτι να περνάει λες και ήταν τέσσερα λεπτά, ο τύπος σε ταξίδευε κανονικά με τα κομμάτια του. Έχει και μια φοβερή ικανότητα να γράφει με μεγαλεπίβολο τρόπο τους στίχους του, χωρίς να γίνεται γραφικός ή κλάψας, η φωνή του υπήρξε ένας ψυχικός οδυρμός για τα όσα χάνονται τη στιγμή εκείνη που μιλάμε, που τα βλέπουμε να φεύγουν και δεν μπορούμε να αντιδράσουμε, είμαστε καθηλωμένοι απέναντί τους, έτσι ήμουν καθηλωμένος και απέναντι στον Matt Elliott, στον άνθρωπο που μας χάρισε το καλύτερο synch που έχουμε πάει. Τα διάφορα τραγελαφικά του αμφιθεάτρου ήταν μια ευχάριστη νότα στην ως τώρα ζωή μου, δημιούργησαν καλούς χαβαλέδες για πολύ καιρό, ο κόσμος γενικά έχει σαλτάρει, αλλά ευτυχώς ήταν λίγος φέτος.

Του χρόνου Hair Police, Svarte Greiner, Baby Dee, Spaceheads, Rocky Ericksson και Bill Callahan, να προετοιμαστείτε κατάλληλα.

[Drumsick]

Aντε γαμηθείτε ρε. Ανατρίχιασα.

[kontan]

πρεπει να εφυγα απο matt elliott λιγο πριν αρχισει τα διαστημικά του. ωραιο το βενετσιανικο-κανταδορικο στυλ του, ωραια η (γλυκά άτεχνη) κιθάρα του, όμορφη η ανθρώπινη φωνή του, αλλα νύσταξα κ έφυγα να προσπαθήσω να χορεψω (ναι). Δε τα καταφερα όμως γτ γινοταν της καραπουτανάρας. βαρεθήκαμε να γυρίσουμε στο αμφιθέατρο γτ σίγουρα θα μας ειχαν φαει τις πανεμορφες
θεσουλες μας. τεσπα
μονο Aethenor φέτος κ λιγο Matt Elliott κ λίγο Peaces απο τα πλάγια. Α κ Ιλαν Μανουάχ στις 4 ο οποίος είχε στήσει μια ηχητική εγκατάσταση με 4 σαξόφωνα αντικριστα σε 4 ενισχυτες (2 κιθαρας-2 μπασου) κ δημιουργουσαν ενα τονο feedback το καθένα. προφανως κ δεν ειχε καμια σχεδον μουσικότητα αυτο το πραμα (εξου κ το "ηχητικη εγκατασταση"), αλλά δεν αντέξαμε μεχρι το τέλος λόγω νύστας κ βιασμου των ροζ αυτιών μας. επίσης αυτό το D7 θα μπορούσε να μην υπάρχει κάν ξερωγω γτ απασχολούσε το πολύ 20 άτομα (που ντρεπόντουσαν να χορεψουν κιολας), κ θα μπορουσαν να ειχαν πεσει τα λεφτα πουθενα αλλου ή ακόμα καλύτερα να έπεφτε λιγο το εισιτήριο.

highlights:
drumer Aethenor & vegan food stand @ Meetmarket. οσοι πατε σημερα, μη τολήμησετε να μη φατε τη ταρτα με κολοκυθι κ το carot/cheece cupcake!

χμ κριμα που ενα synch είχε τόσα λιγα highlights :( Τα λέμε του χρονου, ελπίζω.

[freak brother]

δεν ειδα παντως πολυ κοσμο Η κανω λαθος?

[nothingman]

α, και πόντος για το BAD AFRO μπλουζάκι του Garm \m/

[Dythor]

Ζηλεύω :(

[stam and the witches]

Να μπει κανείς στο τζάμπα παίζει;

[kontan]

είδα κόσμο να πηδαει κατα τις 9 απο τη πανω είσοδο (διπλα στη πειραιως). Το κολπο με τα βραχιολακια ειναι πολυ τρικυ φετος