~~Quotes and Poetry~~

[HEROnlysIN]

quotes eite poihmata, stoixoys, apo tainies/poihtes/syggrafeis etc..

http://wakecounty.files.wordpress.com/2008/02/poetry.jpg

Cowards die many times before their deaths;
The valiant never taste of death but once.
Of all the wonders that I yet have heard,
It seems to me most strange that men should fear;
Seeing that death, a necessary end,
Will come when it will come.
Shakespare

[antigen]

Here we go round the prickly pear
Prickly pear prickly pear
Here we go round the prickly pear
At five o’clock in the morning.
T. S. Eliot

[Krux]

Some scars do not elicit pity, but intimidate.
Some scars announce to everyone who see them...I beat death.
I stared death in the face and death blinked. Look at me. I beat death.
So what possible chance do you have of beating me ?

[menumission]

You may smile with your worldly wise wisdom at this
And say, "Why it's only a pin."
But I tell you no honors he'll gain as a man
Will mean just as much to him.
http://www.scoutsonline.com/troop30/coh/onlyapin.asp

[menumission]

why must itself up every of a park (http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/15404)
anus stick some quote statue unquote to
prove that a hero equals any jerk
who was afraid to dare to answer "no"?

http://wapedia.mobi/thumb/e01514758/en/max/1440/900/TheDialJan1920-Cummingspoem.jpg?format=jpg%2Cpng%2Cgif&ctf=0?format=jpg,png,gif&loadexternal=1
http://wapedia.mobi/en/E._E._Cummings#5.

[Mitsmann]

Where is your Knight
Where is your Lancer
Insist and defy
and right there
you lie


Dar K. Ling
Poetry in Caution

[enitharmon]

ωραίος ακούγεται αυτός ο Dar K. Ling. Κινέζος; έχεις άλλο του;

[HEROnlysIN]

i call it gunfighter syndrome.
they'd see a large probably armed biker,
and they had to go up to them
and tell them exactly what they thought of them..
Or chuck a beer over them
Or slap their face..
I've seen all that and more
men boys women girls everyone
and not always drunk either
like moths to the flame
some people long to burn and crash
by being as stupid as is humanly possible

'joolz denby'billie morgan

[nikolasfluxus]

'-φαγανή η δικιά σου.
-εγώ τον τρώω,εσύ ζορίζεσαι?'


H Gynaikara ap'to Kilkish

[sauerkraut]

Το χρώμα του δέρματος

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
Και λες εμένα έγχρωμο;

Γραμμένο από ένα παιδί από την Αφρική.
Προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη
ως το καλύτερο ποίημα του 2006.
:shock:

[Mitsmann]

στειλτε πισω αυτο το μεηλ και η μαηκροσοφτ θα σας καταθεσει 30000 δολλαρια.
η Τζοαν Γιασικεβιτσους απ το Ιλλινοις, το εστειλε σε 20 φιλες της "για πλακα"
1 βδομαδα μετα η Μαηκροσοφτ της ειχε βαλει 210.004 δολλαρια και 34 σεντς.

[00i00]

μιας και το ακουμε απο το μεσημερι...

http://www.engonopoulos.gr/_imagesEL/po-taKleidokymvala.gif

σορρυς...εδω διαβαζεται καυλυτερα
http://www.engonopoulos.gr/_homeEL/poem05.html

[menumission]

Lord of this house!
Your cellar is full of golden wine!
Here, this lute I call my own!
Strumming on the lute and emptying glasses -
these are the things that go together.
A full glass of wine at the proper moment
is worth more than all the riches of the world!
Dark is life, dark is death.
http://www.recmusic.org/lieder/get_text.html?TextId=20678

[HEROnlysIN]

I don't have people following me around, like bodyguards.
I don't know how people live like that.
Maybe the young movie stars have to live like that, I don't know.
But it seems a little crazy to me.
I don't think you need all that stuff.


We are dying from overthinking.
We are slowly killing ourselves by thinking about everything.
Think. Think. Think.
You can never trust the human mind anyway.
It's a death trap.

ola ayta eipe o ..Anthony Hopkins

[menumission]

'My nerves are bad to-night. Yes, bad. Stay with me.
'Speak to me. Why do you never speak. Speak.
'What are you thinking of? What thinking? What?
'I never know what you are thinking. Think.'
http://eliotswasteland.tripod.com/

[metamelia1]

Μουτζοσυλλέκτρια Γιουλάι
Παράτα τα και αυτοκτόνα


:moutza:

[menumission]

Sleep in the sun, if you are so of a mind.
He raised his hand in a majestic gesture.
The place had the look and feel of being on a planet.
http://www.spampoetry.org/2009/11/30/whoever-owns-this-fruit/

[Mitsmann]

menumission
menumission
το μυαλο δεν ειναι ισιον
μα το μπαν θα ειναι γνησιον.



Dar K. Ling
"Postfriends"

[HEROnlysIN]

ton arapi ki an ton pleneis
to sapoyni soy xalas..

i ulie einai mayri? migas? den eimai ratsistis apla 8elw na diastayrwsw kati

[HEROnlysIN]

mitsmann kati apo mpost moy efere ayto..

http://www.alkman.gr/backend/wp-content/uploads/2009/06/ualorh-0119.jpg

[menumission]

Billy Costigan: You a psychiatrist?
Dignam: Well, if I was I'd ask you why you're a Statie making 30 grand a year. And I think if I was Sigmund fuckin' Freud I wouldn't get an answer. So tell me, what's a lace-curtain motherfucker like you doing in the Staties?
Billy Costigan: Families are always rising or falling in America, am I right?
Oliver Queenan: Who said that?
Billy Costigan: Hawthorne.
Dignam: [Dignam makes a farting sound] What's the matter, smartass, you don't know any fuckin' Shakespeare?
http://www.imdb.com/title/tt0407887/

[tamagothi]

Συμπαθέστατη τη βρίσκω σε αυτό το υποφόρουμ, λέω να την κρατήσουμε.

[menumission]

http://images.paraorkut.com/img/pics/images/a/apple_tree_quote-553.jpg

[scarecrow]

GEORGE BERNARD SHAW QUOTES:

Ορισμένοι βλέπουν τα πράγματα όπως είναι και ρωτούν "γιατί;"
ενώ εγώ βλέπω τα πράγματα όπως θα μπορούσαν να είναι και ρωτώ "γιατί όχι;"


Ο λογικός άνθρωπος προσαρμόζει τον εαυτό του στον κόσμο.
Ο παράλογος επιμένει να προσαρμόσει τον κόσμο στον εαυτό του.
Γι’ αυτό, όλη η πρόοδος στηρίζεται στον παράλογο......

[HEROnlysIN]

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
είναι μη γίνω "ποιητής"
Μην κλειστό στο δωμάτιο
ν' αγναντεύω τη θάλασσα
κι απολησμονήσω.
Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου
κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ
μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.
Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε
για να με χρησιμοποιήσει.
Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα
για να κοιμίζω τους δικούς μου.
Μη μάθω μέτρο και τεχνική
και κλειστώ μέσα σε αυτά
για να με τραγουδήσουν.
Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά
τις δολιοφθορές που δεν θα παίρνω μέρος
μη με πιάσουν στην κούραση
παπάδες και ακαδημαϊκοί
και πουστέψω
Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί
και την καθημερινότητα που συνηθίζεις
σκυλιά μας έχουν κάνει
να ντρεπόμαστε για την αργία
περήφανοι για την ανεργία
Έτσι είναι.
Μας περιμένουν στη γωνία
καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι.
Ο Μάρξ...
τον φοβάμαι
το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν
αυτοί οι αλήτες φταίνε
δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό
μπορεί...ε;...μίαν άλλη μέρα...


ΓΩΓΟΥ

[HEROnlysIN]

ala kaana mulle selkaas
alla katso mua silmiin
olen paha poika kupiosta, olen erillainen
kostan kylla kaiken ..
ta on tyomatka tibet:in vuorille
haen nuorille tiloja
ta on tyomatka venajan varoille
lapsi varoile iloja..

kuolema nakee unta omista hautajaisistaan

min moy gyrnas tin plati soy
min me koitas sta matia
eimai o billy the kid apo to kuopio(finland), eimai diaforetikos..
ta poylaw ola

ayto einai taxidi gia doyleies sta vouna toy 8ivet
psaxnw 8eseis gia toys neoys
ayto einai taxidi gia doyleies sta xwria tis rwsias
paidi.. prosexe tis xares..

o 8anatos vlepei oneira apo th dikh toy khdeia

http://yle.fi/radiomafia/musiikki/img/etusivu/ismo_alanko.jpg
ISMO ALANKO

[scarecrow]

You always makin' big plans for tomorrow. You know why? Because you always fuckin' up today.

-down by law-

[menumission]

“It means three dollars," I say. "Do you want us to go, or not?" Pa rubs
his knees. "We’ll be back by tomorrow sundown."
"Well ..." pa says. He looks out over the land, awry-haired, mouthing the
snuff slowly against, his gums.
"Come on," Jewel says. He goes down the steps. Vernon spits neatly into
the dust.
"By sundown, now," pa says. "I would not keep her waiting."
Jewel glances back, then he goes on around the house. I enter the hall,
hearing the voices before I reach the door. Tilting a little down the hill, as
our house does, a breeze draws through the hall all the time, upslanting. A
feather dropped near the front door will rise and brush along the ceiling,
slanting backward, until it reaches the down-turning current at the back door:
so with voices. As you enter the hall, they sound as though they were speaking
out of the air about your head.
http://www.scribd.com/doc/976219/William-Faulkner-As-I-Lay-Dying

[Παρακμιακό Εργαλείο]

You speak of Lord Byron and me; there is this great difference between us. He describes what he sees I describe what I imagine. Mine is the hardest task.

John Keats

[HEROnlysIN]

Heathenism is a state of mind. You can take it that I'm referring to one who does not see his world. He has no mental light. He destroys almost unwittingly. He cannot feel any Gods presence in his life. He is the 21st century man.
David Bowie

[MarMeg]

"Από τι πάσχω; Μα δεν ξέρεις; Α...σ...φ...υ...ξ...ί...α.
Πάσχω από...Α...σ...φ...υ...ξ...ί...α...
Μα δεν καταλαβαίνεις...Α...σ...φ...υ...ξ...ί....α.
Γιατί να σου ξαναμιλήσω, εσύ δεν θάπαιρνες χαμπάρι. Δεν είσαι καν γέρος κι αλήτης. Ούτε όταν ορυόμουν “Μην πατάτε τις κάλτσες σας, είναι φρικτό αυτό που κάνετε”, κατάλαβες τίποτα. Απλώς κοίταζες ενστικτωδώς τα πόδια σου, έμπλεκες το λογικό κεφάλι σου με δαύτα, μπλεκόσουν και συνήθως έπεφτες, κι αν ήσουνα και μάγκας κι ένοιωθες τα μπράτσα σου γερά ερχόσουν για καυγά. Ή φώναζες τους μπάτσους. Λες και θα μ’ έκανες καλά ανόητε. Και όλα αυτά γιατί έθεσα ερώτημα στο τετράγωνό σου το κεφάλι “Γιατί πατάς τις κάλτσες σου”. Πράγμα που συμβαίνει."

[Art In Haste]

Αντιμετωπίζω σήμερα λάμψη.

δεν πρόκειται ν’ αρθρώσω λέξη.

.......

Αύριο έγινε το εξής

έβγαλα τα άμφια

κοίταξα προσεχτικά τα χέρια μου

πρέπει να σηκώσω το ένα σε ηγετική

χειρονομία/είπα/

κρώζοντας: Πάντα προς το παράφορο!

νιάτα συνέχεια!

Έγινε το εξής

δεν είμαι τυμβογέρων/είπα/

δεν έχω το 'να πόδι στο λάκκο.

εγώ κραδαίνω νιάτα!

Θα σου φυσήξω φλόγα μελανοκάνθαρε!

Αύριο λέξη μητρική

πορνοδύτης πορνοκόπος πορνομύστης

πορνοσκόπος πορνΩμέγα

κι αγριόχορτο ξερό ξανθομαλλούσα Ρένα

στο δάσος – τι χυσιματάρα!

http://karouzosnikos-poems.blogspot.com/2009/06/blog-post_9285.html

[freak brother]

παρτε και ενα ομορφο παιδικο ποιηματακι!!

Ο ΤΡΕΛΟΣ ΛΑΓΟΣ
Του Μίλτου Σαχτούρη


Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός
γύριζε στους δρόμους
ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός
έπεφτε στις λάσπες.
Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός
άνοιγε η νύχτα
στάζαν αίμα οι καρδιές
ο τρελός λαγός
έφεγγε ο κόσμος.
Βούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός
πρήσκονταν η γλώσσα
βόγγαε μαύρο έντομο ο τρελός λαγός
θάνατος στο στόμα.

απο το site http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1046&Itemid=83

[electra]

Νικηφόρος Βρεττάκος
Γράμμα στὸν ἄνθρωπο τῆς πατρίδας μου

...Μὴν μὲ μαρτυρήσεις!
Καὶ προπαντὸς νὰ μὴν τοῦ πεῖς πὼς μ᾿ ἐγκατέλειψεν ἡ ἐλπίδα!
Καθὼς κοιτᾷς τὸν Ταΰγετο, σημείωσε τὰ φαράγγια
ποὺ πέρασα. Καὶ τὶς κορφὲς ποὺ πάτησα. Καὶ τὰ ἄστρα
ποὺ εἶδα. Πές τους ἀπὸ μένα, πές τους ἀπὸ τὰ δακρυά μου,
ὅτι ἐπιμένω ἀκόμη πὼς ὁ κόσμος
εἶναι ὄμορφος!

[Veinen]

#91.

THE WIND HOWLS MY NAME.
BLOWING IMAGES.
INTO MY HEAD.
SOMETIMES SCARY.
SOMETIMES BEAUTIFUL.
THE SAVAGE.
THE NATURAL ME.
UNDERSTANDS THE MESSAGES.
IT TELLS MY INSIDES.
SOMETHING WILL COME.
INTUITIONS.

[Midnight]

"Κανάγιες!
Το ψωμί της εξορίας με τρέφει. Κουρούνες χτυπούν τα τσάμια της κάμαράς μου. Και σε βασανισμένα στήθη χωρικών βλέπω να δυναμώνει η πνοή που θα σας σαρώσει."

Μάριε, αφιερωμένο:pink:

[nekrobutcher]

Μιχάλης Κατσαρός

Η διαθήκη μου

Αντισταθείτε
σ'αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει : καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ'αυτόν που γύρισε πάλι
και λέει : Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί - εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατέλιωτες τις παρελάσεις
σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ' όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ' όλα τ' ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ' όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακίες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
απο γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ' αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ' όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.
(........)
Και συ λοιπόν
στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
απο φωνή
απο τροφή
απο άλογο
απο σπίτι
στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:
Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.

[electra]

Γιάννης Ρίτσος, Εαρινή συμφωνία

XVI

...
Ένα μικρό παράθυρο
βλέπει τον κόσμο.
Ένα σπουργίτι λέει
τον ουρανό.
Σώπα.

Στην κόγχη των χειλιών μας
εδρεύει το απόλυτο.

Σωπαίνουμε κι ακούμε
μες στο γαλάζιο βράδυ
την ανάσα τής θάλασσας
καθώς το στήθος κοριτσιού ευτυχισμένου
που δε μπορεί να χωρέσει
την ευτυχία του.

Ένα άστρο έπεσε.
Είδες;
Σιωπή.
Κλείσε τα μάτια.

Σώπα μη μιλάς ! (του Αζίζ Νεσίν)

Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!....

[landy]

παρτε και ενα ομορφο παιδικο ποιηματακι!!

Ο ΤΡΕΛΟΣ ΛΑΓΟΣ
Του Μίλτου Σαχτούρη


Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός
γύριζε στους δρόμους
ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός
έπεφτε στις λάσπες.
Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός
άνοιγε η νύχτα
στάζαν αίμα οι καρδιές
ο τρελός λαγός
έφεγγε ο κόσμος.
Βούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός
πρήσκονταν η γλώσσα
βόγγαε μαύρο έντομο ο τρελός λαγός
θάνατος στο στόμα.

απο το site http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1046&Itemid=83

χαχαχαχα.ποιος μαλάκας έχει κάνει τέτοιο σάιτ κι έχει βάλει ποιήματα του σαχτούρη;άκου παιδικό ποιηματάκι ο τρελός λαγός...

[scarecrow]

http://4.bp.blogspot.com/-HGiAAhu8Ixs/Tf9y37LzwLI/AAAAAAAAA64/BUB5T4pMJUQ/s400/xRURo.jpg

[menumission]

Talent hits a target no one else can hit; Genius hits a target no one else can see. With people with only modest ability, modesty is mere honesty; but with those who possess great talent, it is hypocrisy.

Hatred is a thing of the heart, contempt a thing of the head. Hatred and contempt are decidedly antagonistic towards one another and mutually exclusive. A great deal of hatred, indeed, has no other source than a compelled respect for the superior qualities of some other person; conversely, if you were to consider hating every miserable wretch you met you would have your work cut out: it is much easier to despise them one and all. True, genuine contempt, which is the obverse of true, genuine pride, stays hidden away in secret and lets no one suspect its existence: for if you let a person you despise notice the fact, you thereby reveal a certain respect for him, inasmuch as you want him to know how low you rate him — which betrays not contempt but hatred, which excludes contempt and only affects it. Genuine contempt, on the other hand, is the unsullied conviction of the worthlessness of another.

Arthur Schopenhauer
-----------------------------------------------------------------------------------
The more one presupposes that his own power will suffice him to realize what he desires the more practical is that desire. When I treat a man contemptuously, I can inspire him with no practical desire to appreciate my grounds of truth. When I treat any one as worthless, I can inspire him with no desire to do right.

Character means that the person derives his rules of conduct from himself and from the dignity of humanity. Character is the common ruling principle in man in the use of his talents and attributes. Thus it is the nature of his will, and is good or bad. A man who acts without settled principles, with no uniformity, has no character. A man may have a good heart and yet no character, because he is dependent upon impulses and does not act according to maxims. Firmness and unity of principle are essential to character.


Two things fill the mind with ever-increasing wonder and awe, the more often and the more intensely the mind of thought is drawn to them: the starry heavens above me and the moral law within me.
Variant translation: Two things fill the heart with renewed and increasing awe and reverence the more often and the more steadily that they are meditated on: the starry skies above me and the moral law inside me.

Immanuel Kant

[menumission]

http://25.media.tumblr.com/tumblr_lmiidt7goF1qbw2o2o1_500.jpg

[LokiTricksterGod]

Εσείς που ήσυχοι ζείτε
Στο ζεστό σας σπίτι
Και το βράδυ γυρνώντας θα βρείτε
Φαγητό και πρόσωπα φίλων
Σκεφτείτε εαν αυτό είναι ο άντρας
Αυτός
Που δουλεύει στη λάσπη
Που δεν ησυχάζει ποτέ
Που παλεύει για λίγο ψωμί
Που πεθαίνει για ένα ναι ή ένα όχι
Σκεφτείτε εαν αυτό είναι η γυναίκα
Αυτή
Που έχασε
Τ'όνομα της
Τα μαλλιά της
Τη δύναμη να θυμάται
Κρύο το στήθος, άδεια τα μάτια
Σαν βάτραχος το χειμώνα
Σκεφτείτε ότι έχει συμβεί.
Τις λέξεις αυτές σας ορίζω
Γράψτε τες στην καρδιά σας
Στο σπίτι, στο δρόμο
Πριν κοιμηθείτε όταν ξυπνάτε
Επαναλάβετε τις στα παιδιά σας
Ή
Το σπίτι σας να ερημώσει
Η αρρώστια να σας καταβάλει
Οι γιοί σας να σας απαρνηθούν.

primo levi (http://en.wikipedia.org/wiki/Primo_levi)

[menumission]

Yes is a pleasant country:
If’s wintry
(my lovely)
Let’s open the year

Both is the very weather
(not either)
My treasure,
when violets appear

Love is a deeper season
than reason;
my sweet one
(and april’s where we’re).

nothing false and possible is love
(who's imagined,therefore is limitless)
love's to giving as to keeping's give;
as yes is to if,love is to yes

must's a schoolroom in the month of may:
life's the deathboard where all now turns when
(love's a universe beyond obey
or command,reality or un-)

proudly depths above why's first because
(faith's last doubt and humbly heights below)
kneeling,we-true lovers-pray that us
will ourselves continue to outgrow

all whose mosts if you have known and i've
only we our least begin to guess

since feeling is first
who pays any attention
to the syntax of things
will never wholly kiss you;

wholly to be a fool
while Spring is in the world
my blood approves,
and kisses are a better fate
than wisdom
lady i swear by all flowers. Don't cry
- the best gesture of my brain is less than
your eyelids' flutter which says

we are for each other; then
laugh, leaning back in my arms
for life's not a paragraph

And death i think is no parenthesis

pity this busy monster, manunkind,

not. Progress is a comfortable disease:
your victim (death and life safely beyond)

plays with the bigness of his littleness
--- electrons deify one razorblade
into a mountainrange; lenses extend
unwish through curving wherewhen till unwish
returns on its unself.
A world of made
is not a world of born --- pity poor flesh

and trees, poor stars and stones, but never this
fine specimen of hypermagical

ultraomnipotence. We doctors know

a hopeless case if --- listen: there's a hell
of a good universe next door; let's go

i thank You God for most this amazing
day:for the leaping greenly spirits of trees
and a blue true dream of sky; and for everything
which is natural which is infinite which is yes

(i who have died am alive again today,
and this is the sun's birthday; this is the birth
day of life and of love and wings: and of the gay
great happening illimitably earth)

how should tasting touching hearing seeing
breathing any--lifted from the no
of all nothing--human merely being
doubt unimaginable You?

(now the ears of my ears awake and
now the eyes of my eyes are opened)

http://www.youtube.com/watch?v=qNpmnEcdBTk

[VidnaObmana]

Both the rational and the irrational lead to the same understanding. Truly, the path traveled matters little; the will to arrive is enough.

- A. Camus

[Om]

A professor stood before his philosophy class and had some items in front of him. When the class began, he wordlessly picked up a very large and empty mayonnaise jar and proceeded to fill it with golf balls. He then asked the students if the jar was full. They agreed that it was.

The professor then picked up a box of pebbles and poured them into the jar. He shook the jar lightly. The pebbles roll
ed into the open areas between the golf balls. He then asked the students again if the jar was full. They agreed it was.

The professor next picked up a box of sand and poured it into the jar. Of course, the sand filled up everything else. He asked once more if the jar was full.. The students responded with a unanimous ‘yes.’

The professor then produced two Beers from under the table and poured the entire contents into the jar effectively filling the empty space between the sand.The students laughed..

‘Now,’ said the professor as the laughter subsided, ‘I want you to recognize that this jar represents your life. The golf balls are the important things—-your family, your children, your health, your friends and your favorite passions—-and if everything else was lost and only they remained, your life would still be full. The pebbles are the other things that matter like your job, your house and your car.. The sand is everything else—-the small stuff.

‘If you put the sand into the jar first,’ he continued, ‘there is no room for the pebbles or the golf balls. The same goes for life.

If you spend all your time and energy on the small stuff you will never have room for the things that are important to you.

Pay attention to the things that are critical to your happiness.

Spend time with your children. Spend time with your parents. Visit with grandparents. Take your spouse out to dinner. Play another 18. There will always be time to clean the house and mow the lawn.

Take care of the golf balls first—-the things that really matter. Set your priorities. The rest is just sand.

One of the students raised her hand and inquired what the Beer represented. The professor smiled and said, ‘I’m glad you asked.’ The Beer just shows you that no matter how full your life may seem, there’s always room for a couple of Beers with a friend.

[Λεκές]

Η εισαγωγή απ' την αυτοβιογραφία του Bertrand Russell


Three passions, simple but overwhelmingly strong, have governed my life: the longing for love, the search for knowledge, and unbearable pity for the suffering of mankind. These passions, like great winds, have blown me hither and thither, in a wayward course, over a great ocean of anguish, reaching to the very verge of despair.

I have sought love, first, because it brings ecstasy - ecstasy so great that I would often have sacrificed all the rest of life for a few hours of this joy. I have sought it, next, because it relieves loneliness--that terrible loneliness in which one shivering consciousness looks over the rim of the world into the cold unfathomable lifeless abyss. I have sought it finally, because in the union of love I have seen, in a mystic miniature, the prefiguring vision of the heaven that saints and poets have imagined. This is what I sought, and though it might seem too good for human life, this is what--at last--I have found.

With equal passion I have sought knowledge. I have wished to understand the hearts of men. I have wished to know why the stars shine. And I have tried to apprehend the Pythagorean power by which number holds sway above the flux. A little of this, but not much, I have achieved.

Love and knowledge, so far as they were possible, led upward toward the heavens. But always pity brought me back to earth. Echoes of cries of pain reverberate in my heart. Children in famine, victims tortured by oppressors, helpless old people a burden to their sons, and the whole world of loneliness, poverty, and pain make a mockery of what human life should be. I long to alleviate this evil, but I cannot, and I too suffer.

This has been my life. I have found it worth living, and would gladly live it again if the chance were offered me.

[GraveMiasma]

skatoxipides tou kwlou OUST

[KoiliaSamprela]

Απόσπασμα από την Συμφωνία Νο1 του Τάσου Λειβαδίτη


Η πλατεία θα μείνει έρημη
σα μια ζωή που όλα τάδωσε, κι όταν ζήτησε κι αυτή
λίγη επιείκεια
της την αρνήθηκαν.

Χωρίς όνειρα να μας ξεγελάσουνε και δίχως φίλους πιά
να μας προδώσουν…

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε
μια θέση
στη ζωή των άλλων.
Ή
ένα θάνατο
για τη ζωή των άλλων…

[sfinotouvlaki]

Mahmoud Darwish - Eleven Stars Over Andalusia

On our last evening on this land we chop our days
from our young trees, count the ribs we’ll take with us
and the ribs we’ll leave behind… On the last evening
we bid nothing farewell, nor find the time to end…
Everything remains as it is, it is the place that changes our dreams
and its visitors. Suddenly we’re incapable of irony,
this land will now host atoms of dust… Here, on our last evening,
we look closely at the mountains besieging the clouds: a conquest… and a counter-conquest,
and an old time handing this new time the keys to our doors.
So enter our houses, conquerors, and drink the wine
of our mellifluous Mouwashah. We are the night at midnight,
and no horseman will bring dawn from the sanctuary of the last Call to Prayer…
Our tea is green and hot; drink it. Our pistachios are fresh; eat them.
The beds are of green cedar, fall on them,
following this long siege, lie down on the feathers of
our dreams. The sheets are crisp, perfumes are ready by the door, and there are plenty of mirrors:
enter them so we may exit completely. Soon we will search
in the margins of your history, in distant countries,
for what was once our history. And in the end we will ask ourselves:
Was Andalusia here or there? On the land…or in the poem?

Mahmoud Darwish - Addresses for the Soul, outside This Place

I love to travel . . .
to a village that never hangs my last evening on its cypresses. I love the trees
that witnessed how two birds suffered at our hands, how we raised the stones.
Wouldn't it be better if we raised our days
to grow slowly and embrace this greenness? I love the rainfall
on the women of distant meadows.
I love the glittering water and the scent of stone.
Wouldn't it be better if we defied our ages
and gazed much longer at the last sky before moonset?
Addresses for the soul, outside this place. I love to travel
to any wind . . . But I don't love to arrive.

Mahmoud Darwish - We Travel Like All People

We travel like everyone else, but we return to nothing. As if travel were
a path of clouds. We buried our loved ones in the shade of clouds and
between roots of trees.
We said to our wives: Give birth for hundreds of years, so that we may end
this journey
within an hour of a countr)\ within a meter of the impossible!
We travel in the chariots of the Psalms, sleep in the tents of the prophets,
and are born again in the language of Gypsies.
We measure space with a hoopoe's beak, and sing so that distance may forget us.
We cleanse the moonlight. Your road is long, so dream of seven women to bear
this long journey on your shoulders. Shake the trunks of palm trees for them.
You know the names, and which one will give birth to the Son of Galilee.
Ours is a country of words: Talk. Talk. Let me rest my road against a stone.
Ours is a country of words: Talk. Talk. Let me see an end to this journey.