Leech
08-05-2010, 20:18
Triptykon - Eparistera Daimones
Prowling Death Records 2010
http://www.emp-online.com/pics/300_166352.jpg
1. Goetia 11:00
2. Abyss Within My Soul 09:26
3. In Shrouds Decayed 06:56
4. Shrine 01:43
5. A Thousand Lies 05:28
6. Descendant 07:41
7. Myopic Empire 05:47
8. My Pain 05:19
9. The Prolonging 19:22
Total playing time 01:12:42
Έχει περάσει αρκετός καιρός απο την κυκλοφορία του, το ακούσαμε, το ξανακούσαμε, κάποιοι τους είδαμε και λάιβ, οπότε ώρα να το δούμε λίγο πιο σφαιρικά το θέμα.
Είμαι από αυτούς που θεωρούν το "Monotheist" των Celtic Frost ως έναν από τους σπουδαιότερους δίσκους στην ιστορία. Στ'αρχίδια σας το ξέρω, το επισημαίνω απλά επειδή είναι προφανές πως η σκιά του πέφτει πάνω σ'αυτό εδώ το άλμπουμ. Και η αλήθεια είναι ότι μουσικά/ηχητικά μοιάζουν πολύ. Ακόμα και στην παραγωγή. Επομένως, όσοι δεν βρήκαν ενδιαφέρον στο "monotheist" δεν θα βρουν τίποτα το ενδιαφέρον και εδώ.
Υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίσεις το Επαριστερά Δαίμονες.
-Ο ένας λέει πως αυτός ο δίσκος είναι κατώτερος από το Monotheist, οπότε πούλος πάραυτα τι να το κάνουμε το κακέκτυπο, άσε που δεν είναι και Φροστ κιόλας.
-Ο άλλος λέει πως αυτός εδώ είναι ο μόνος δίσκος που μπορεί να μπει δίπλα στο Monotheist. Και αν δεν είχε αυτοκολλητάκι στο εξώφυλλο να λέει "featuring T.G. Warrior" θα εκθείαζαν όλοι την μπαντάρα που "έπιασε το Όραμα" κλπ κλπ.
Εγώ είμαι κάπου στη μέση. Εξακολουθώ να απολαμβάνω τις ΠΟΛΥ ισχυρές στιγμές του όπως το 20άλεπτο έπος "The Prolonging" στο τέλος, το ταξιδιάρικο "My Pain", και βγάζω το καπέλο στον (ψιλο-πουθενά κατά τ'άλλα) Santura που στέκεται αξιοπρεπέστατα και έχει συνεισφέρει με δυο φοβερές συνθέσεις, τα "In Shrouds Decayed" και "Descendant".
Το υπόλοιπο άλμπουμ έχει φοβερά σημεία, αλλά και "κοιλιές". Ντάξει, το ψειρίζω i know.
Συνολικά, ένα ΠΑΡΑ πολύ καλό άλμπουμ αλλά κάτι του λείπει.
Του λείπει ο Martin Eric Ain και το λογότυπο των Celtic Frost.
Prowling Death Records 2010
http://www.emp-online.com/pics/300_166352.jpg
1. Goetia 11:00
2. Abyss Within My Soul 09:26
3. In Shrouds Decayed 06:56
4. Shrine 01:43
5. A Thousand Lies 05:28
6. Descendant 07:41
7. Myopic Empire 05:47
8. My Pain 05:19
9. The Prolonging 19:22
Total playing time 01:12:42
Έχει περάσει αρκετός καιρός απο την κυκλοφορία του, το ακούσαμε, το ξανακούσαμε, κάποιοι τους είδαμε και λάιβ, οπότε ώρα να το δούμε λίγο πιο σφαιρικά το θέμα.
Είμαι από αυτούς που θεωρούν το "Monotheist" των Celtic Frost ως έναν από τους σπουδαιότερους δίσκους στην ιστορία. Στ'αρχίδια σας το ξέρω, το επισημαίνω απλά επειδή είναι προφανές πως η σκιά του πέφτει πάνω σ'αυτό εδώ το άλμπουμ. Και η αλήθεια είναι ότι μουσικά/ηχητικά μοιάζουν πολύ. Ακόμα και στην παραγωγή. Επομένως, όσοι δεν βρήκαν ενδιαφέρον στο "monotheist" δεν θα βρουν τίποτα το ενδιαφέρον και εδώ.
Υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίσεις το Επαριστερά Δαίμονες.
-Ο ένας λέει πως αυτός ο δίσκος είναι κατώτερος από το Monotheist, οπότε πούλος πάραυτα τι να το κάνουμε το κακέκτυπο, άσε που δεν είναι και Φροστ κιόλας.
-Ο άλλος λέει πως αυτός εδώ είναι ο μόνος δίσκος που μπορεί να μπει δίπλα στο Monotheist. Και αν δεν είχε αυτοκολλητάκι στο εξώφυλλο να λέει "featuring T.G. Warrior" θα εκθείαζαν όλοι την μπαντάρα που "έπιασε το Όραμα" κλπ κλπ.
Εγώ είμαι κάπου στη μέση. Εξακολουθώ να απολαμβάνω τις ΠΟΛΥ ισχυρές στιγμές του όπως το 20άλεπτο έπος "The Prolonging" στο τέλος, το ταξιδιάρικο "My Pain", και βγάζω το καπέλο στον (ψιλο-πουθενά κατά τ'άλλα) Santura που στέκεται αξιοπρεπέστατα και έχει συνεισφέρει με δυο φοβερές συνθέσεις, τα "In Shrouds Decayed" και "Descendant".
Το υπόλοιπο άλμπουμ έχει φοβερά σημεία, αλλά και "κοιλιές". Ντάξει, το ψειρίζω i know.
Συνολικά, ένα ΠΑΡΑ πολύ καλό άλμπουμ αλλά κάτι του λείπει.
Του λείπει ο Martin Eric Ain και το λογότυπο των Celtic Frost.