irreligious
27-04-2010, 12:30
http://betterpropaganda.com/images/artwork/Bodily_Functions-Matthew_Herbert_480.jpg
"You're Unknown to Me" – 2:13
"It's Only" – 7:21
"Foreign Bodies" – 5:37
"Suddenly" – 6:29
"I Know" – 4:24
"Leave Me Now" – 6:36
"The Last Beat" – 4:20
"You Saw It All" – 7:04
"On Reflection" – 4:29
"About This Time Each Day" – 3:44
"Addiction" – 6:44
"I Miss You" – 4:52
"It's Only a Reprise" – 1:57
"The Audience" – 6:15
Λοιπόν λοιπόν λοιπόν. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα house δίσκο που δεν έχει καμία σχέση με το house που έχετε(είχα έστω) στο μυαλό σας.
Mε όλα τα όργανα ηχογραφημένα live(ο χέρμπερτ ήταν ενάντια στο σαμπλινγκ ξένων συνθέσεων) με το πιάνο κυρίαρχο, πνευστά (κλαρινέτο φορ φακσ σεϊκ), έγχορδα και σωματικούς ήχους(σαν μπλιμπλίκια ακούγονται), ο Herbert φτιάχνει έναν ήχο μελαγχολικό και νοσταλγικό που μπλέκει τη jazz με τη house με τρόπο τελείως διαφορετικό από αυτόν που είχαμε συνηθίσει ας πούμε στον kevin yost(straight outa the boon dox).
14 κομμάτια ένα και ένα, συνθέτουν ένα δίσκο που προτιμάς να τον ακούς σπίτι σου με τα ακουστικά σου και όχι έξω. Aλλωστε κάποια κομμάτια πατάνε μόνο στο jazzy κομμάτι και δεν έχουν καμία σχέση με ηλεκτρονική μουσική.
Στα έξτρα έξτρα συν, η φωνή της Siciliano που συμμετέχει σχεδόν σε όλα τα κομμάτια και το μπάσσο που πολλές φορές αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο(άκου χτικιέ).
μπορεί να τα λέω μπακαλίστικα όσον αφορά τα genres ή τις επιρροές αλλά, σχωράτε με δεν έχω και εγώ μεγάλη ιδέα 8-).
όποιος ψάξει και δεν βρεί, πι εμ μι για να του το ανεβάσω.
"You're Unknown to Me" – 2:13
"It's Only" – 7:21
"Foreign Bodies" – 5:37
"Suddenly" – 6:29
"I Know" – 4:24
"Leave Me Now" – 6:36
"The Last Beat" – 4:20
"You Saw It All" – 7:04
"On Reflection" – 4:29
"About This Time Each Day" – 3:44
"Addiction" – 6:44
"I Miss You" – 4:52
"It's Only a Reprise" – 1:57
"The Audience" – 6:15
Λοιπόν λοιπόν λοιπόν. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα house δίσκο που δεν έχει καμία σχέση με το house που έχετε(είχα έστω) στο μυαλό σας.
Mε όλα τα όργανα ηχογραφημένα live(ο χέρμπερτ ήταν ενάντια στο σαμπλινγκ ξένων συνθέσεων) με το πιάνο κυρίαρχο, πνευστά (κλαρινέτο φορ φακσ σεϊκ), έγχορδα και σωματικούς ήχους(σαν μπλιμπλίκια ακούγονται), ο Herbert φτιάχνει έναν ήχο μελαγχολικό και νοσταλγικό που μπλέκει τη jazz με τη house με τρόπο τελείως διαφορετικό από αυτόν που είχαμε συνηθίσει ας πούμε στον kevin yost(straight outa the boon dox).
14 κομμάτια ένα και ένα, συνθέτουν ένα δίσκο που προτιμάς να τον ακούς σπίτι σου με τα ακουστικά σου και όχι έξω. Aλλωστε κάποια κομμάτια πατάνε μόνο στο jazzy κομμάτι και δεν έχουν καμία σχέση με ηλεκτρονική μουσική.
Στα έξτρα έξτρα συν, η φωνή της Siciliano που συμμετέχει σχεδόν σε όλα τα κομμάτια και το μπάσσο που πολλές φορές αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο(άκου χτικιέ).
μπορεί να τα λέω μπακαλίστικα όσον αφορά τα genres ή τις επιρροές αλλά, σχωράτε με δεν έχω και εγώ μεγάλη ιδέα 8-).
όποιος ψάξει και δεν βρεί, πι εμ μι για να του το ανεβάσω.