Eternity X - The edge

[Krux]

http://3.bp.blogspot.com/_X60Z6y6bGeg/SiwnvgDSFwI/AAAAAAAABKE/UZ6nq3O3tl4/s320/The+Edge.jpg

Eternity X - The edge (release date 1997 Angular)

Lineup :
Keith Sudano - vocals
Jeff Shernov - guitars
Robert Maziekien - bass
Jimmy Peruta - drums
Jaime Mazur - keyboards

Tracklist :
1. The Edge...
2. Fly Away
3. The Confession
4. The Edge Part 2
5. A Day in Verse
6. Imaginarium
7. The Edge Part 3
8. The Edge of Madness
9. Rejection
10. Baptized By Fire
11. The Edge...Legacy/Reprise

Το ντεμπούτο τους με τίτλο Zodiac κυκλοφόρησε το 1993 και δεν κατάφερε να συγκινήσει. Είναι αντικειμενικά μια μέτρια δουλειά αλλά και η πληθώρα των prog/power σχημάτων την εποχή εκείνη δεν άφηνε περιθώρια για λάθη. Δεν το βάζουν κάτω όμως και το 1995 κυκλοφορούν το Mind games το οποίο είναι ένα πολύ πιο βελτιωμένο αποτέλεσμα απο τον προκάτοχο του αλλά και πάλι δεν μπορεί να κάνει το breakthrough και να βγάλει την μπάντα απο το φάσμα του underground.

Η γη θα σταματήσει 2 χρόνια μετά, με την κυκλοφορία του τρίτου κατά σειρά δίσκου τους με τίτλο The edge. Ενα τεράστιο αριστούργημα απο αυτά που διαχρονικά μετράμε στα δάχτυλα του ενός χεριού. Με τον συγκεκριμένο δίσκο οι Eternity X εισάγονται στο πάνθεον της προοδευτικής metal μουσικής και βάζουν τα γυαλιά σε πολλούς "φτασμένους".

13 χρόνια μετά την κυκλοφορία του και το συναίσθημα που τον περιβάλλει εξακολουθεί να παραμένει τόσο φρέσκο όπως και την χρονιά που κυκλοφόρησε. Απίστευτες οι ερμηνείες του Keith Sudano, τρομερή κιθαριστική δουλειά και μια επική ατμόσφαιρα που σε ταξιδεύει. Αξιοθαύμαστο επίσης το βάθος της δουλειάς αυτής που σε κάνει να ανακαλύπτεις συνεχώς καινούρια στοιχεία σε κάθε ακρόαση. Είναι απο αυτούς τους δίσκους που έχουν ψυχή, που αποπνέουν μια αίσθηση τιμιότητας και πάθους για την μουσική.

Ενα μνημειώδες αριστούργημα απο αυτά που δεν γράφονται κάθε μέρα.

[GuardianOfIvorytower]

Ενα μνημειώδες αριστούργημα απο αυτά που δεν γράφονται κάθε μέρα.

Δεν θα μπορούσες να το πεις καλύτερα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τιτανοτεράστιο δίσκο, πραγματικά, κ χωρίς υπόνοια υπερβολής. Οι άλλοι 2 θα συμφωνήσω, ψιλοκαλοί-ψιλομέτριοι, το πρώτο μ αρέσει περισσότερο από το δεύτερο, αλλά αυτό το "The Edge" είναι από άλλο πλανήτη. Έμπνευση, προοδευτικότητα, προσωπικότητα, τεράστιος τραγουδιστής, τεχνικό εκεί που πρέπει, μελωδικό ξανά εκεί που πρέπει, τα πάντα όλα.

Πολύ χαλαρά μπορεί να σταθεί δίπλα σε μνημεία του 90s prog χώρου (APSOG, Promised Land, Awake, Sense of Change,...) χωρίς πρόβλημα.

:touched:

[jack the ripper]

pinks ston rage pou eksaitias tou ton akousa ton disko kai gamaei sympanta

[rage for order]

οπότε και γω pinks στον ξαδερφό/μεταλλοπατέρα μου :)

[Less.B.Anne]

Συμφωνω με τους προλαλίσαντες. Σκονισμένο διαμάντι... Τα μέρη του "Edge" ? Το "Imaginarium" ? Το "Day in a verse" ? To θεικό "Baprized by Fire" τι να πρωτοθυμιθώ... Σαν να βάζεις όμορφεσ στιγμές απο Fates και Ryche και Savatage μαζί.
Ο δίσκος έχει γίνει remaster, και αν όλα πάνε καλά θα τον επανακυκλοφορήσουμε, κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον με διάφορα μπόνους, όπως και τα δύο πρώτα. Δυστηχώς όμως πικάρε και το οριτζιναλ σε πολλά σημεία και παρότι έχει γίνει πολύ προσεκτική δουλειά μερικά σημεία δεν είναι δυνατόν να διασωθούν. Όταν η μπάντα διαλύηθηκε μάλιστα, τα υπολοιπα μέλη (που μετα έβγαλαν ένα prog δισκάκι με άλλο όνομα) για να μη δώσουν τα μαστερ στον δύστροπο σουντάνο, τα έκαψαν (!!!) μετά απο μια περιπετειώδη περιοδεία, ανα τας ευρώπας με Skyclad και Conception και Εdguy, στην οποία οι headliners ΕΤΧ έκαναν τη λαλακία και κουβάλαγαν φουλ σετ ντραμς και καμπίνες ενισχυτών με αποτέλεσμα να χάσουν λεφτά απο το υπερ-υπερβαρό.

Τα μετέπειτα ντέμο είναι καλά, αλλα δέν φτάνουν το the edge. Η μπάντα παραλίγο να ξανα-ενωθεί, με την συμμετοχή μάλιστα και ενός Έλληνα στα πληκτρα, ο οποίος όμως προτίμισε μια τοπική μπάντα, που θα έκανε και κάλα διεθνή καριέρα...και κάποια Ελληνικά ροκ.

[Ford Prefect]

Δισκάρα, κτηνώδης δισκάρα. Συμφωνώ και επαυξάνω ότι συγκαταλέγεται στα άλμπουμ που μετρώνται στα δάχτυλα.

Και έχω και μπλουζάκι προσφάτως αποκτηθέν από τον ubu, που κάτι πρέπει να κάνω να το μικρύνω διότι μου είναι τεράστιο σαν τον δίσκο.

[Jim Dandy Mangrum]

terastio....

[Art In Haste]

Απίστευτος δίσκος που δε κουράζει ποτέ, κόλλημα τόσα χρόνια.

Ο Sudano επανακυκλοφόρησε πρόσφατα την δισκογραφία τους όπως και επίσης τα 2 demo τους, σε ένα σιντί, με τίτλο The Never Ending Dream και τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, The Biography of Me, τον οποίο εν μέρη ακούμε εδώ (https://soundcloud.com/keithsudano).

http://images.cdbaby.name/k/e/keithmichaelsudano.jpg

Επίσης στο κανάλι του στο youtube (http://www.youtube.com/channel/UCRGTmGsk_JScAx6LDkhQQpA) έχει σηκώσει σχεδόν ολόκληρο το From The Ashes του 2000 που είναι σα να μη κυκλοφόρησε ποτέ.