Throes of Sanity "The Upheaval" (Seattle [μεταλλομάνα], 1995)

[Ra Pariah]

http://c2.ac-images.myspacecdn.com/images02/1/m_dd45a4e91d34489981686ae009fe9ccd.gif

http://www.metal-rules.de/seiten/juwelen/ThroesOfSanity.jpg

Κρίμα να έμενε στο thread για το US, ας το βάλω εδώ, μπορεί να το δει και καμιά άλλη ψυχή.

Λοιπόν, κλασικό δείγμα 90's US prog/power και συγκεκριμένα συνιστάται...

σε κομματόσκυλα των: Lethal, Apollo Ra, Oracle (της Massacre) και Oliver Magnum.

To "Never Look Back" κομμάτι διαμελίζει Tool και Dream Theater (τα περισσότερα..) για την πλάκα του.

Metal's No Sin

[Krux]

Seattle μεταλλομάνα

και σε εποχή που το grunge διέλυε τα πάντα στο πέρασμα του.

Φοβερότατος δίσκος και μόλις μου έκλεψες κάτι που θα πόσταρα στο Τ. Μασκαρά. Ατιμε. Κακούλη.

Και εγω περισσότερο στο Never look back θα ήθελα να σταθώ αλλά και στο απίστευτο This side of the grave με την υπεργαμωριφάρα. (βάλε κανα tracklist !)


Πραγματικά πετσώνει πολύ λαό το κομμάτι αλλά οχι τους Tool. Ολο το metal, τα πάντα όλα, τους αρχιερείς και τους πατέρες αλλά όχι τους Tool.

[Jim Dandy Mangrum]

xaxaxaxax
oute to grunge dielyse ta panta sto perasma tou, oute oi tool einai kalyteroi aptis pragmatika megales mpantes tou metal kai tou rock genika. eleos.....

on topic autoi exoun epnasynde8ei leei ta teleutaia 2 xronia ka ikanoun kati psilosynaulies

[Krux]

oute to grunge dielyse ta panta sto perasma tou, oute oi tool einai kalyteroi aptis pragmatika megales mpantes tou metal kai tou rock genika. eleos.....

Show no mercy. Σχετικά με το πρώτο, συγκεκριμένα στο Seattle έκλαψε και ο κάθε πικραμένος μεταλάς την εποχή εκείνη.
Οσο για το δεύτερο, είναι μια συζήτηση για την οποία χρειαζόμαστε 1 τραπέζι, 2 καρέκλες, 1 Jack, 2 ποτήρια και 1 πακέτο Luckies.:vasilakis:

[Jim Dandy Mangrum]

gia to prwto h monh mlkia htan oti 8afthkan kapoies mpantes kai auto htan amartia, alla kai oi metallades apo monoi tous e8apsan kata kairous gamates mpantes ara mh mas ftaiei mono to grunge...
gia to deutero 8eloume kai ena mpoukali zagori kai to trapezi na einai se anoixto xwro, giati oute pinw oute kapnizw. bebaia pali akrh de 8a bgaloume alla leme twra....:P

[Krux]

Ε και να μην βγάλουμε άκρη παίζουμε λίγες μπούφλες και είθε ο ισχυρότερος να επικρατήσει:duel:

Ζαγόρι για το αγόρι παρακαλώ.

[Marillion]

ασε που το γκραντζ είχε και υπερμέταλ μπάντες

[Krux]

ασε που το γκραντζ είχε και υπερμέταλ μπάντες

Εξηγήσου βέβηλε !

[Marillion]

ε τι να εξηγήσω, malfunkshun, tad, skin yard, gruntruck, green river, my sister's machine, blood circus ήταν μερικές από τις σκληρότερες ή πιο μεταλ/χαρντ ροκ μπάντες της εποχής.

R9BSmmBr93U

[Krux]

Ολες οι μπάντες που ανεφέρεις εκτος ίσως απο τους Green river ανήκουν στο grunge κίνημα και όχι στο metal.

Ξέχασες και τους U-men που μαζί με τους Malkfunkshun θεωρούνται οι πατέρες του grunge ιδιώματος.

[Jim Dandy Mangrum]

;)


edit: ama eina igrunge autes oi mpantes tote exoume xasei to nohma. se ligo 8a mou peis oti kai oi soundgarden kai oi alice in chains einai grunge.....

[Krux]

Σαφώς και δεν είναι grunge οι Soundgarden και οι AiC αλλά πως να το κάνουμε ρε συ JDM, όλοι οι προαναφερθέντες εκτός απο Green River, είναι grunge.

[Marillion]

oi umen είναι σκληρό garage ρε. απλά ηταν στην deep six συλλογή με μελβινς, σαουντγκαρντεν και τέτοια και θεωρούνται επιρροή. και αναφέρεις τους γκρην ρίβερ οι οποίοι για τους περισσότερους είναι η seminal grunge μπάντα.

τζιμ ντάντυ κλασικός νιπτήρας του μέταλ!!!!:pink:

[Krux]

Ισως και οι Green river να θεωρούνται και αυτοί με την σειρά τους απο πολλούς γονιμοποιός μπάντα για τον grunge ήχο, δεν διαφωνώ.


Απλά πάνω σε αυτό που είπες


malfunkshun, tad, skin yard, gruntruck, green river, my sister's machine, blood circus ήταν μερικές από τις σκληρότερες ή πιο μεταλ/χαρντ ροκ μπάντες της εποχής.

η ορολογία metal για αυτές τις μπάντες δεν έχει καμμία μα καμμία επαφή.

[Marillion]

οκ τότε εξαρτάται τι θεωρεί ο καθένας μέταλ. μου φαίνεται παράλογο όμως να θεωρείς τους tool ή όλες αυτές τις ρηλαπς μπάντες το μέταλ του σήμερα και να μην αντιλαμβάνεσαι τoυς υπόλοιπους ως έχει. αν είχες αποκλειστικά οπτική γωνία ρα παρια θα το καταλάβαινα αλλα υποτίθεται δεν έχεις. αλλά όχι και καμμία μα καμμία επαφή. απείρως σκληρότεροι, απείρως πιο οργανικοί, απείρως πιο κοντά στο 70ς heavy rock και απείρως πιο βρώμικοι από μπάντες τύπου dol ammad που reviewάρεις για παράδειγμα. εκείνο το πράμα και αν δεν έχει καμμία επαφή με μεταλ!

[Krux]

Ε τώρα πας να μου απαντήσεις σαρκαστικά με κάτι το οποίο δεν έχει καμία σχέση με αυτό που συζητάμε.:?

Η απάντηση σου δηλαδή σε αυτό που είπα εγώ, οτι αυτές οι μπάντες ανήκουν στο grunge ήχο και όχι στο metal, είναι πως εγώ κάνω review για Dol Ammad οπότε έχω μεσάνυχτα απο metal ?

Σαφώς και έχουν σκληρό ήχο, βεβαίως και έχουν άμεσες επιρροές απο το '70s hard rock heritage, σαφέστερα ακούγονται πιο βρώμικοι απο τους οποιουσδήποτε αλλά αυτό δεν τους κατατάσει αυτομάτως στο metal.

Στην τελική αν θέλεις εσύ στο μυαλό σου να τους κατηγοριοποιείς ως metal me γειά σου με χαρά σου. Εγώ ενίσταμαι πάντως.

[Marillion]

δεν πάω να απαντήσω σαρκαστικά απλά έτσι φάνηκε, τα εχουμε ξαναπει απ΄το νετ δεν τα καταλαβαίνεις αυτά.
σου λέω και γω με την σειρά μου πως το γκραντζ δεν είναι τπτ άλλο παρά μια φυσική συνέχεια του heavy rock των '70ς με τζούρες πανκ ροκ, γκαράζ, paisley underground, 80s metal, college rock, ψυχεδέλειας και πάει λέγοντας. εννοιολογικά είναι μια απάτη και μισή. εξετάζω την κάθε μπάντα ξεχωριστά αναφορικά με τον ήχο της & καλουπώνω το κίνημα μονάχα στα πλαισια της χρονικής περιόδου, της περιοχής και κάποιων κοινών μουσικών αναφορών. αλλά όπως έχω ξαναγράψει παλιότερα, παραείναι πολυδιάστατο και νίωθω πως το αδικώ ήδη.

επίσης δεν μπορώ να καταλάβω τα κριτήρια τα οποία σου αρκούν προσωπικά, για να εντάξεις μια μπάντα στον συγκεκριμένο ήχο. σκιαγραφώντας το προφίλ σου (βάση των ρηβιού και των μουσικών παρεμβάσεων σου πάντα), μου είχε φανεί πως είχες μια κάποια πιο ευρεία αντίληψη του σκληρού ήχου αλλά μπορεί να έκανα και λάθος. φυσικά άλλοι τεκμηριώνουν την άποψη τους σε πιο περιοριστικά αλλά πειστικά τουλάχιστον πλαισια (όπως ο χελμ για παράδειγμα). αλλά δεν βλέπω να έχετε κοινά σημεία επαφής γι'αυτο και ρωτάω.

[Jim Dandy Mangrum]

marillion speakin'........:thumbsup:

[Krux]

σου λέω και γω με την σειρά μου πως το γκραντζ δεν είναι τπτ άλλο παρά μια φυσική συνέχεια του heavy rock των '70ς με τζούρες πανκ ροκ, γκαράζ, paisley underground, 80s metal, college rock, ψυχεδέλειας και πάει λέγοντας. εννοιολογικά είναι μια απάτη και μισή. εξετάζω την κάθε μπάντα ξεχωριστά αναφορικά με τον ήχο της & καλουπώνω το κίνημα μονάχα στα πλαισια της χρονικής περιόδου, της περιοχής και κάποιων κοινών μουσικών αναφορών. αλλά όπως έχω ξαναγράψει παλιότερα, παραείναι πολυδιάστατο και νίωθω πως το αδικώ ήδη.

Συμφωνώ όσο δεν πάει με το παραπάνω.

Πάνω στο θέμα των κριτηρίων που γενικά θέτει ο καθένας προκειμένου να κατατάξει υποκειμενικά κάτι σαφώς και έχουν άμεση επαφή με τις αντιλήψεις αλλά και τις επιρροές του. Αντικειμενικά βεβαίως υπάρχει μια φόρμουλα γενικότερα για να κατατάσονται οι μουσικές υπο κατηγορίες και αυτό περισσότερο για να επισημάνουμε τις ειδοποιούς διαφορές των ήχων όπως επίσης και για να μην χάνουμε τον μπούσουλα.

Η δική μου υποκειμενική άποψη δεν μου επιτρέπει να κατατάξω κάποια απο τις συγκεκριμένες μπάντες που προανέφερες στο metal. Αν μιλούσαμε για το σημερινό ήχο του metal ίσως να το δεχόμουν αλλά και πάλι με εντονότατες διαφωνίες. Σε καμία περίπτωση πάντως για εκείνη την χρονολογική περίοδο που έδρασαν και δισκογράφησαν οι εν λόγω.

[Jim Dandy Mangrum]

metal einai. gia mena oi mountain oi sabbath kai oi dead boys htan metal, ara kai auta metal einai. sapio metal apla! lol
kai gia sou dwsw kai thn allh pleura na katalabeis to skeptiko mou, kati europower omws kai kati pseutotruemetaloi den exoun kamia sxesh me to metal. ma kamia! auta einai....:D

[Marillion]

χμ κοίτα τι δεν καταλαβαίνω. τι διαφορά μπορεί να κάνει στην αντίληψη περί μέταλ, ο σημερινός με τον παλιό ήχο, εφόσον θεωρητικά μπορείς να τα βάλεις κάτω από κοινό πλαισιο στο μυαλό σου. επίσης, γιατί θα δεχόσουν με τα σημερινά κριτήρια (έστω και με διαφωνίες) τέτοιες μπάντες, εφόσον είναι συγκροτήματα που αντλούν επιρροή από πολύ πιο vintage μορφές ροκ/χέβυ μέταλ αλλά μετρούν κιόλας 20 χρόνια στην πλάτη από μόνα τους.

αν θεωρούμε πως το μέταλ εξελίσσεται με τα χρόνια και η έννοια του αντιπροσωπευει περισσότερο την χρονική στιγμή στην οποία το εξετάζουμε, τότε ερχόμαστε σε δύο αντιφάσεις.
α. αρχικά δεν μπορεί να θεωρηθεί κάτι τέτοιο μέταλ σήμερα, διότι δεν έχει ίχνος νεωτερισμου, αλλά ταυτόχρονα αυτή η θεώρηση ισχύει για πάμπολα subgenres
β. την περίοδο 90-93 το μέταλ της εποχής, ήταν το γκραντζ!

σκέψου το, μιλάμε για κάτι αρκετά προοδευτικό συγκριτικά με το παρελθόν του μέταλ στα '80ς (όχι με την έννοια progressive αλλα με την έννοια φόρμουλας, απήχησης, image) και ταυτόχρονα πολύ κοντά στην δεκαετία του '70. εφόσον μπορείς να δεχτείς μια μπάντα τύπου burst για παράδειγμα, ως σημερινός μεταλ ήχος, άνετα θα μπορούσες να θεωρείς τους σκιν γιαρντ ως το μέταλ του '90 (και τονίζω πως το ντεμπούτο τους είχε και πολλές προγκ, ψυχεδελικές αναφορές που σου αρέσουν).

[Krux]

@JDM

Οπότε ουσιαστικά είναι μέσες άκρες αυτό που είπα.

Με διαφορετικό πρίσμα φιλτράρει και αντιλαμβάνεται ο καθένας αυτό που ακούει. Ετσι ναι το δέχομαι.

Προσωπικά και εγώ έχω να παραθέσω άπειρα παραδείγματα που δεν θεωρώ ούτε metal, ούτε rock αλλά δεν θα τα αναφέρω γιατί θα βγάλει μαλλιά μέχρι και ο μινμιν.

Επιμένω πάντως προσωπικά οτι καμία απο αυτές που ανέφερε ο Marillion, οτι επιρροές και αν είχαν δεν σημαίνει οτι τους κατατάσει αυτομάτως στο metal ήχο.

Απλά σύμφωνώ στο γεγονός οτι ήταν ένα κίνημα, καλό / κακό δεν με νοιάζει, το οποίο οι μπάντες που το απάρτιζαν όντως μέσα απο άπειρες επιρροές είχαν και κάποιες απο oldschool metal ήχους.

[Ra Pariah]

On topic: Να ακούσει ο Φθόγγος, παρακαλώ! Τεχνικό, φωνάρα, ριφάρες, τσαγανό (κι όχι metal του κολεγίου), στακάτο παίξιμο που κομματιάζει ψευτο-αγκρέσιβ μπαντούλες. :headbang:

Στα όσα συζητάτε: Ευτυχώς (:P), δεν έχω ακούσει τις μπάντες που πρότεινε ο Marillion, οπότε δεν μπορώ να εκφέρω άποψη. Πάντως, παίδες, σας εφιστώ την προσοχή στο εξής: πάντοτε θα υπάρχουν αυτά που θα θεωρούνται αυτομάτως από τους πάντες metal (π.χ. Cloven Hoof, Dio, Accept, Bathory, Death, Slayer και S.A. Slayer :P) και αυτά τα οποία ανά περίοδο είναι υπό αίρεση από ένα μεγάλο κομμάτι των μεταλλάδων (π.χ. Queensryche πίσω στα 80's, Tool κι όλα αυτά τα A Perfect Circle φάση [μακριά από μας!], Mastodon, Faith No More). Κάποια δικαιώνονται με τρανό τρόπο όπως οι Ryche! Κάποια άλλα δε δικαιώνονται από τους μεταλλάδες και είναι καπρίτσιο των εταιρειών περισσότερο. Γίνεται προσπάθεια να επιβληθούν έξωθεν.

Πεποίθησή μου είναι ότι οι Slipknot κι οι Mastodon θα θεωρούνται τσίρκο σε 10 χρόνια και θα λέει ο κόσμος "μα τι ακούγανε και τότε στα 00's!".

[Jim Dandy Mangrum]

oi mastodom tsirko....xaaxaxax....eisai ra-pper pariah, eis' wraios

kalytera na mhn akouseis tis mpantes autes. logika 8a 8ewreis kati soundagraden kai a.i.c. grunge, ara autes pou nai kai pio perierges, de.......

[Krux]

την περίοδο 90-93 το μέταλ της εποχής, ήταν το γκραντζ!

Το οτι το trend της εποχής εκείνης έσπρωχνε αυτές τις μπάντες και σώνει και καλά προσπαθούσαν να μας τριβελίσουν το μυαλό οτι κάπου μέσα στο metal ανήκουν και αυτές, ώστε να πλέυσουν οι ορδές των μακρυμαλληδων στα δισκάδικα και να εξαφανίσουν το stock αλλά και για να δωθεί υποτίθεται νέος αέρας στον ήχο του παλιομοδίτικου metal με άφηνε και τότε αλλά και σήμερα παγερά αδιάφορο.

Το grunge κίνημα έχει ως κυριότερη επιρροή και απαρχή του, τις ρίζες του '70s hard rock όπως πολύ σωστά είπες. Υπάρχουν ψύγματα '80s metal ήχων ιδιαίτερα στο image και στο promotion αλλά εν γένει η πλάστιγγα γέρνει περισσότερο στο rock heritage και νομίζω οτι και αυτός είναι ο τίτλος που όλες αυτές οι μπάντες ήθελαν να κουβαλάνε.

Σε σύγκριση με τωρινές καταστάσεις και με αντίστοιχα trendy κινήματα τύπου nu-metal, deathcore etc η ειδοποιός διαφορά έγκειται στο γεγονός οτι όλες οι μπάντες που τα απάρτιζαν απο τα σπάργανα τους είχαν metal ήχο και metal attitude. Και μιλάω πάντα μουσικά μιας και όλα τα υπόλοιπα αποτελούν περισσότερο tricks των δισκογραφικών για να δημιουργήσουν μια νέα παράνοια γύρω απο ένα ιδίωμα.

Σημαντικό να αναφερθεί είναι επίσης το γεγονός οτι το κίνημα του grunge τότε (και αυτό είναι καθαρά δουλειά μεγαλοεταιρειών) λειτουργούσε με ένα στυλάκι του τύπου "καλά εδω μιλάμε για φρέσκο ήχο και εσύ μένεις ακόμα κολλημένους στους Judas Priest?", "welcome to the new wave of the '90s" κλπ.

Η φούσκα αυτή φούσκωσε, φούσκωσε και κάποια στιγμή έσκασε και κάτσε μέτρα σήμερα πόσες απο εκείνες τις "τρανές" μπάντες υπάρχουν σήμερα.
Παρεπιπτόντως το 80% απο εκείνους που έδειχναν ως οπισθοδρομικούς, δισκογραφούν ως τα σήμερα. Παρόμοια κατάσταση copy/paste και με το nu-metal βεβαίως. Και επειδή πλεόν δεν υπάρχει και το παραμύθι να πουλήσουμε δίσκους και επειδή τα δισκάδικα λογικά σε καμμία 5ετία θα αποτελούν παγκοσμίως παρελθόν όλοι οι CEOs έχουν επικεντρωθεί σε άλλα πιο προσοδοφόρα είδη μουσικής, για να πληρώνονται οι λογαριασμοί.

Αυτό που έχει πάντως το μεγαλυτέρο ενδιαφέρον απο αυτές όλες τις καταστάσεις είναι πως όλα τα κινήματα ξεκινούν απο κάποιο υπόγειο, απο κάποιο γκαράζ, απο κάποιο ξεχασμένο studio σε κάποιο σοκάκι στην πολιτεία της Αριζόνα. Απο εκεί αρχίζουν όλα απλά αν κάποιο λαγωνικό του marketing καταλάβει οτι αυτό το προιόν μπορεί να στο πουλήσει και να γίνει κροίσος, τότε αρχίζει και γαμιέται το μουνί του Δια. Η ιστορία όμως δεν είναι καλή και τρυφερή με όλους γιατί και οι Maiden απο κάποια υπόγα ξεπήδησαν αλλά και οι Psychotic Waltz απο την ίδια υπόγα επίσης. Απο το ίδιο αυτό υπόγειο ξεπήδησαν και οι Sabbath αλλά και οι Green river. Πόσοι θυμούνται τους πρώτους και πόσοι τους δεύτερους ?
Και αν υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο χαίρομαι αυτή τη στιγμή είναι πως εν έτει 2010 συνομιλώ με ανθρώπους που είχαν, έχουν και θα έχουν την ίδια κάψα με μένα σχετικά με το undergound ασχέτως του αν δεν τα βρίσκουμε στις ορολογίες.

/krux out

[GuardianOfIvorytower]

Ωραία τα λέτε, αλλά δεν έχω να προσθέσω κ πολλά, καθώς δεν έχω τα ακούσματα του JDM κ του Marillion στον παραπάνω χώρο. Γενικά νομίζω ότι, όπως προείπατε, είναι στην αντίληψη του καθενός. Κ για μένα πχ οι AiC κ οι Soundgarden δεν είναι grunge :)

Για το δίσκο που προτείνει ο Ra θα του ρίξω μία αυτιά μόλις μπορέσω. Κ ναι το Seattle είναι μεταλλομάνα πόλη χεχε.

[Marillion]

τέσπα ακόμα δεν κατάλαβα τι θεωρείς μέταλ αλλά άντε καλή καρδιά και καλές underground κουβέντες!!! :-p

[Krux]

http://sxedonkalma.files.wordpress.com/2009/12/15114_5351.jpg

Αυτό είναι το metal για μένα. Ολα είναι εδώ.

Απο το Tokyo μέχρι το Los Angeles.
Απο Toronto μέχρι το Cape town.
Απο τους Blue cheer μέχρι τους Poem.
Απο τους Morbid Angel μέχρι τους Pig Destroyer.
Απο τους Watchtower μέχρι τους Βetween the buried and me.
Απο την Metal Blade μέχρι την Massacre.
Απο την Inside Out μέχρι την Roadrunner.
Απο το rock μέχρι το sludge.
Απο το psych μέχρι το drone.
Απο το prog μέχρι το pagan.
Απο το doom μέχρι το thrash.
Απο το 1ο δευτερόλεπτο μέχρι το τελευταίο.
Απο το And the devil cried μέχρι το Nothing.
A psychotic waltz.

[Jim Dandy Mangrum]

nai alla to mosquito einai grunge. gia auto einai kai to agaphmeno mou p.w.!!!! :P

[warlord mkII]

την περίοδο 90-93 το μέταλ της εποχής, ήταν το γκραντζ!

Σωστό!!!! Πάρτε και μερικές GRUNGE κυκλοφορίες του 1991 πχ: Bathory - Twilight of the Gods, Fates Warning - Parallels, Coroner - Mental Vortex, Metallica - s/t, Ozzy - No more tears, Savatage - Streets, Annihilator - Never, neverland, Death SS - Heavy demons, Motorhead - 1916, Armored Saint - Symbol of salvation, Titan Force- Winner/loser, Solitude Aeturnus - Into the depths of sorrow, Vicious Rumors - Welcome to the ball, Cirith Ungol - Paradise Lost, Skyclad - The wayward sons of mother earth, Jester's March - Beyond, Saxon - Solid ball of rock...

[Marillion]

καταλαβαίνεις βέβαια ότι αυτό εδώ το έγραψα στο ατόπημα που έβρισκα στα λεγόμενα του αποπάνω ε και όχι επειδή πιστεύω κατι τέτοιο

[warlord mkII]

Ναι ρε, γι' αυτό και δεν είναι ονομαστικό το quote. Απλά δηλώνω την αντίθεσή μου στην κυριαρχούσα άποψη ότι το μέταλ είχε από μόνο του πεθάνει το 91...

[Krux]

Fuck trends, we miss you Chuck, heavy metal is the law, scream for me, raise your fist, death to false metal και γενικά όλα τα κλισέ μαζί έτσι γιατί Χάκο ζούμε στην Πόλη να σε δούμε !!!

[Jim Dandy Mangrum]

την περίοδο 90-93 το μέταλ της εποχής, ήταν το γκραντζ!

Σωστό!!!! Πάρτε και μερικές GRUNGE κυκλοφορίες του 1991 πχ: Solitude Aeturnus - Into the depths of sorrow

eeeeeeeeeeeeeeee............auto einai STONER............8)

[Krux]

αχαχαχααχαχαχαχαχα θεός JDM

[phthoggon]

ε τι να εξηγήσω, malfunkshun, tad, skin yard, gruntruck, green river, my sister's machine, blood circus ήταν μερικές από τις σκληρότερες ή πιο μεταλ/χαρντ ροκ μπάντες της εποχής.

R9BSmmBr93U

Γκράντζ, μέταλ, ποστκορ, στεπνταμπ, το θέμα είναι ότι αυτό που πόσταρες μαρίλλιον κλάνει μία μάντρα μπροστά σε αυτό που πόσταρε ο ρα παρία, με το συμπάθειο!! Όχι ότι έχει σημασία η σύγκριση, αλλά ίσως αποκτά όταν χρησιμοποιήσεις φτάσεις όπως "το μέταλ της εποχής ήτανε..". Ε αρχίδια είναι αυτό το στυλάκι για μένα, μουσική από βαριεστημένους για βαριεστημένους ξέρω γω, τόσο "σκληρό". Τέτοιο χάλι ούτε οι Nightstalker. (οκ, υπερβάλλω λίγο, αλλά μόνο λίγο. :-D) Ενδιαφέρον το δισκάκι btw στη πρώτη ακρόαση, αν χρειάζεται να πούμε παραπάνω θα επανέλθουμε.

[Marillion]

φθόγκονα γενικά γράφεις ωραία και ντόμπρα αλλά τώρα μεσα σε τρεις γραμμές με μπέρδεψες. η έκφραση το μέταλ της εποχής, ήταν παρατήρηση στο ''ισως να τους έβαζα στο μέταλ του σήμερα αλλά όχι του '90'' το οποίο δεν ειπώθηκε από μένα κ το βρήκα αντιφατικό, οπότε προέβηκα σε αυτήν την θεώρηση για να μου εξηγήσει πως σκεφτόταν ο user με τον οποίον συνομιλούσα (Εδιτ : και το ξεκαθάρισα και στον γουόρλοντ πιο κάτω εντωμεταξύ). επίσης σεβάστη η άποψη αλλά έλεος με αυτά τα ''από βαριεστημένους για βαριεστημένους''. δλδ είμαστε καθυστερημένοι εμείς που τα γουστάρουμε και δεν έχουμε επαφή με σκληρό ήχο;

τώρα το αν τον πίνει απ΄την πρόταση του ρα παραια ενδιαφέρει περισσότερο τους ρα παραιες αυτού του κόσμου και όχι τους υπόλοιπους. αλλά και πάλι γιατί τέτοιο ποστ, γιατί!

[Jim Dandy Mangrum]

gia opoin endiaferete to cd mporeite na to paraggeilete aptous idious sto myspace tous. 21$ stoixhse synolika (16e) kai se ligo 8a xw kai gw, to official cd, sta xeria mou! :D

[Ra Pariah]

:dfinger:

[white_knight]

Eίμαι ένα αρχίδι που το ανακάλυψα μόλις πριν 2 εβδομάδες και κωλόφαρδος που βρήκα κόπια του.Οπως τα πες ra pariah μεγάλη albumara,έκανα κακάκια πάνω μου μόλις το πρωτοάκουσα...

[Ra Pariah]

Ιππότη, άρχισε να γράφεις, να δημιουργήσουμε μια prog/power δίνη! :gun:

Και για να σε εξιτάρω...

Τους Siam ("Prayer" ο δίσκος) τους γνωρίζεις; 8-):headbang2:

http://mediaboom.org/uploads/posts/2009-05/1242846182_7e2b75a35c54.jpg

[Krux]

ΜΗΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ. ΜΗΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ. Μου κλέβεις reviews άτιμε !

εντιτ : ΔΙΣΚΑΡΟΔΙΣΚΑΡΟΣ BTW

[Ra Pariah]

Αχ! Tα 'λεγα και στον Αγοραφοβικό, αφού είστε μεταλλάδες, τί τα θέλετε τα από δω και τα από κει;! :-D:pingpong:

[Krux]

Ποτέ δεν το αρνηθήκαμε και είμαστε και περήφανοι ! Απλά ο καθένας στον τομέα του.

[white_knight]

Ιππότη, άρχισε να γράφεις, να δημιουργήσουμε μια prog/power δίνη! :gun:

Και για να σε εξιτάρω...

Τους Siam ("Prayer" ο δίσκος) τους γνωρίζεις; 8-):headbang2:




http://mediaboom.org/uploads/posts/2009-05/1242846182_7e2b75a35c54.jpg

Και μόνο που τραγουδάει ο Θεος tony mills φτανεί ra pariah!Φοβερό album αλλά το πρώτο τους the lanquage of menace είναι λίγο ανώτερο κατα την ταπεινή μου γνώμη...

[Ra Pariah]

Ωραία! Σε ψήνω σιγά σιγά! :disco:

[Ra Pariah]

Α! Και καιρός είναι να πούμε και το αναμενόμενο....


Άντε γεια, Grunge!

:wave::wave::wave::wave::wave::wave:
:wave::wave::wave::wave::wave::wave:
:wave::wave::wave::wave::wave::wave:
:wave::wave::wave::wave::wave::wave:
:wave::wave::wave::wave::wave::wave:
:wave::wave::wave::wave::wave::wave:
:wave::wave::wave::wave::wave::wave:

[Krux]

Ρα δες ένα review για το συγκεκριμένο και δάκρυσε απο την ταύτιση απόψεων.


Picture this: Following Queensryche's 'Empire' tour, Geoff Tate and the boys all get together for a band meeting. They decide to write their next album with some of the mechanical quirks of 'Rage For Order', some of the crunching riffs of 'Operation: Mindcrime', and the musical advances of 'Empire'. Everything is written and recorded... but then the master tapes mysteriously disappear, they all get their memory erased by some strange light from the sky, and we end up with 'Promised Land' instead. Hmph.
So whatever happened to those master tapes, you ask? The guys from Siam managed to steal them, and 'Prayer' is the result. Vocalist Tony Mills is a dead ringer for Tate in many places on this disc, and the evilized distortion is pure Queensryche, circa '86 or '87. I've played this CD for some of my Qryche friends before, and said "hey, have you heard the new, heavy Queensryche album??" They listen and get all excited, just about wetting themselves, before I reveal the truth. They aren't happy with me.
Needless to say, if you're a fan of those power/prog days of old, this is a disc you'll definitely enjoy. It isn't quite as good as that other band's prime--but it's much better than what they've since become.
"Sacrifice Divine" is a strong opener, and the intro to "Interaction" sends shivers. All of "Sleepwaves," "New Age Warning," "Animus," and the chunky "Liberty" are standouts, with "Raison D'Etre" being an acoustic mood piece.

[Ra Pariah]

Πάντα μ' άρεσε αυτό το μοτίβο των κριτικών, ξέρεις.. του στυλ "ακούγονται σαν b-sides από Crimson Glory" ή "ακούγονται σαν να προβάρουν οι Overkill του "Takin Over" με τους Fates Warning των τριών πρώτων δίσκων"! :grin:

(Φόβερο δε θα ακουγόταν το τελευταίο, πλάκα-πλάκα; :rofl:)

[Jim Dandy Mangrum]

Ιππότη, άρχισε να γράφεις, να δημιουργήσουμε μια prog/power δίνη! :gun:

Και για να σε εξιτάρω...

Τους Siam ("Prayer" ο δίσκος) τους γνωρίζεις; 8-):headbang2:




http://mediaboom.org/uploads/posts/2009-05/1242846182_7e2b75a35c54.jpg

Και μόνο που τραγουδάει ο Θεος tony mills φτανεί ra pariah!Φοβερό album αλλά το πρώτο τους the lanquage of menace είναι λίγο ανώτερο κατα την ταπεινή μου γνώμη...

symfwnw

[Ra Pariah]

Ούτε στιγμή δεν αμφέβαλα. :twisted:

[phthoggon]

φθόγκονα γενικά γράφεις ωραία και ντόμπρα αλλά τώρα μεσα σε τρεις γραμμές με μπέρδεψες. η έκφραση το μέταλ της εποχής, ήταν παρατήρηση στο ''ισως να τους έβαζα στο μέταλ του σήμερα αλλά όχι του '90'' το οποίο δεν ειπώθηκε από μένα κ το βρήκα αντιφατικό, οπότε προέβηκα σε αυτήν την θεώρηση για να μου εξηγήσει πως σκεφτόταν ο user με τον οποίον συνομιλούσα (Εδιτ : και το ξεκαθάρισα και στον γουόρλοντ πιο κάτω εντωμεταξύ). επίσης σεβάστη η άποψη αλλά έλεος με αυτά τα ''από βαριεστημένους για βαριεστημένους''. δλδ είμαστε καθυστερημένοι εμείς που τα γουστάρουμε και δεν έχουμε επαφή με σκληρό ήχο;

τώρα το αν τον πίνει απ΄την πρόταση του ρα παραια ενδιαφέρει περισσότερο τους ρα παραιες αυτού του κόσμου και όχι τους υπόλοιπους. αλλά και πάλι γιατί τέτοιο ποστ, γιατί!

Γιατί σε αυτό το φόρουμ τρώνε κράξιμο οι μεταλλάδες, τρώνε κράξιμο οι χιπστεράδες, κρώνε τράξιμο οι στονεράδες, γιατί να είναι παραμονεμένοι και οι ΓΚΡΑΝΤΖΑΔΕΣ ρε συ?? Έλα μωρέ, πλάκα έχει και καμιά βαρύγδουπη υποκειμενικότητα να πετάμε στη μούρη των άλλων καμιά φορά, σιγά με το σεις και με το σας. Αφού έτσι μου ακούγεται, είναι σκατά_πως_να_το_κάνουμε. Ξέρω καλά ότι οτιδήποτε που δε δουλεύει για έναν είναι βαριεστημένο και για τον άλλον που δουλεύει είναι ΧΙΕΒΥ. Δεν είμαστε ΓΚΟΥΝΤ ΣΑΝΣ εδώ πέρα. Χέβυ μέταλ ρε μουνιά.

[Ra Pariah]

Λοιπόν, θα μιλήσω σταράτα επειδή η κατάσταση έχει παραπάει. Γενικά πρόκειται για ψιλο-σπάνιο δισκίο, δεν είναι και Heathen's Rage, αλλά για να το πάρεις από μαγαζι θα χρειαστεί να τα ακουμπήσεις λίγο παραπάνω (δύσκολο δλδ ως αδύνατο να το βρεις με 10 ευρά). Έχουμε και λέμε: έφτασαν κάποιες κόπιες πρόσφατα στην Ελλάδα σφραγισμένες (στο Up the Hammers συγκεκριμένα). Συγκεκριμένο distro των Αθηνών που ειδικεύεται και σε επανακυκλοφορίες τίτλων που αγαπάμε το έβαλε το δισκίον προς 15 έουρα. Ένα άλλο μαγαζί που έχει κάνει επιστήμη το "φερστ πρεσς" προς 25 έουρα. Είσαστε τραγικοί ώρες-ώρες.

[Ra Pariah]

Δίσκος ο οποίος αυξάνει τις μετοχές του διπλά και τριπλά, εάν διαβάζεις παράλληλα τους στίχους. Είναι κομματάκι απαιτητικοί, αλλά αξίζει τον κόπο.

Γενικά, μιλάμε για ένα απίστευτο δισκάκι που είναι πραγματικά κρίμα να μένει τόσο μα τόσο παραμελημένο. Δεν είναι το prog με τις ατμόσφαιρες ξέρω 'γώ και τα βαρετά intro, αλλά ένα μεταλλίζον αριστούργημα με riff-άρες και τρομερή συνοχή καθόλη τη διάρκειά του. Το riff κάπου στο τέταρτο λεπτό του ομώνυμου κομματιού είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ.

Πραγματικά απαραίτητο για όσους θέλουν να λένε ότι έχουν μια ιδέα για το 90's metal.