Necromanzee Cogent
18-02-2010, 02:45
http://www.metal-archives.com/images/2/6/3/9/263928.jpg
1. Intro
2. Black Origins of the Universe
3. The Final End
4. Graveyard of World
5. No Compromise
6. Our Symbol is Death
7. Scarlet Centuries
8. Stories of Doom
9. Temple of Eternal Night
10. Traitors
http://www.myspace.com/gospelofgrief
http://www.myspace.com/cryptiaproductions
Η αλήθεια είναι πως έχω μια ιδιαίτερη σχέση "αγάπης" με την ελληνική σκηνή πιο πολύ βέβαια με το μαυρομεταλικό της κομμάτι και μπορώ να πω οτι έγινε μεγαλύτερη την δεκαετία που έφυγε, ελπίζω να γίνει ακόμα πιο μεγάλη την δεκαετία που μπήκε.
Μια ημέρα λοιπόν την τυπική ώρα καφέ + advanced search στο metal archives κόβοντας φάτσες από Black Metal μπάντες και από τα εξώφυλλα των άλμπουμ που βγήκαν ή θα βγούν μέσα στο 2010, βλέπω Gospel of Grief (grc)..
Tι στο καλό λέω, βλέπω το παραπάνω εξώφυλλο...:fear:...πάγωσα… μπαίνω στο myspace βλέπω τους τύπους.....:fear:...λέω οκ άντε να δούμε..
Η αλήθεια είναι ότι ως εκείνο το σημείο δεν με κέρδισαν και αν δεν ήταν συμπατριώτες παίζει να την έκανα. Ας μην γελιόμαστε όσο και να λέμε ότι η μουσική παίζει τον σημαντικότερο ρόλο, τα μάτι δεν πρέπει να ικανοποιείται λιγότερο από τα αυτί.
Αλλά ας τα αφήσουμε όλα αυτά να πάμε λίγο και στο πιο ζωντανό από τα κομμάτια, λοιπόν το Our Symbol Is Death είναι από τα καλύτερα πράγματα που έπεσαν στα χέρια μου το πρώτο διάστημα του 2010 στο Black Metal.
Καταλαβαίνει βέβαια ο κάθε μαυρομέταλος "αδελφός" ότι δεν έχουμε εδώ μια καινοτομία στην μουσική αλλά κάτι που κολυμπά σε καθαρά νερά, πέραν του βούρκου με τις σκατένιες μπάντες.
Μουσικά όλο το άλμπουμ κατεβαίνει άνετα και ρέει χωρίς καμιά δυσκολία. Μάλιστα παρουσιάζει ακόμα και ενδιαφέρον.
Η Νορβηγική λατρεία δεν μπορεί κρυφτεί και σε συνδυασμό με την νοοτροπία της μπάντας είναι ατού, αν και το κάνει στην πιο «εμπορική» του εκδοχή εντούτοις δεν πιστεύω ότι θα θεωρηθεί μεμπτό από αγνούς Νορβηγολάγνους εκεί έξω, (ίσως και απο τους Dissection-ιστές..)
Η συμμετοχή του Καιάδα είναι σπουδαία για την μπάντα, τουλάχιστον απέδειξε εύκολα οτι έχει την ικανότητα να σηκώσει κάτι από το μέτριο στο καλό όσο και να κρατήσει όταν πρέπει τον απλό ακροατή.
Η παραγωγή είναι πολύ καλή, εντάξει αυτό το εγγυάται και η cryptia και σε αυτο που θέλουν να κάνουν παίζει ρόλο. Ακόμα για μια ακόμα φορά φέτος θέλω να εκθειάσω drummer, ο ήχος όμως είναι πραγματικά απολαυστικός και δεν μπορώ να μην το κάνω.
Μυρίζω οτι το Metal Hammer θα προσπαθήσει να τους σπρώξει...και μάλλον είναι λογικό.
Τέλος, δικαιολογήστε το "πιασάρικο" τους και ξεκάθαρα ακούστε το μόνο αν έχετε όρεξη για Black Metal αλλιώς ακούστε το όταν βρείτε όρεξη για Black Metal.
Σε κάθε άλλη περίπτωση μην ακούτε τζάμπα Black Metal.
1. Intro
2. Black Origins of the Universe
3. The Final End
4. Graveyard of World
5. No Compromise
6. Our Symbol is Death
7. Scarlet Centuries
8. Stories of Doom
9. Temple of Eternal Night
10. Traitors
http://www.myspace.com/gospelofgrief
http://www.myspace.com/cryptiaproductions
Η αλήθεια είναι πως έχω μια ιδιαίτερη σχέση "αγάπης" με την ελληνική σκηνή πιο πολύ βέβαια με το μαυρομεταλικό της κομμάτι και μπορώ να πω οτι έγινε μεγαλύτερη την δεκαετία που έφυγε, ελπίζω να γίνει ακόμα πιο μεγάλη την δεκαετία που μπήκε.
Μια ημέρα λοιπόν την τυπική ώρα καφέ + advanced search στο metal archives κόβοντας φάτσες από Black Metal μπάντες και από τα εξώφυλλα των άλμπουμ που βγήκαν ή θα βγούν μέσα στο 2010, βλέπω Gospel of Grief (grc)..
Tι στο καλό λέω, βλέπω το παραπάνω εξώφυλλο...:fear:...πάγωσα… μπαίνω στο myspace βλέπω τους τύπους.....:fear:...λέω οκ άντε να δούμε..
Η αλήθεια είναι ότι ως εκείνο το σημείο δεν με κέρδισαν και αν δεν ήταν συμπατριώτες παίζει να την έκανα. Ας μην γελιόμαστε όσο και να λέμε ότι η μουσική παίζει τον σημαντικότερο ρόλο, τα μάτι δεν πρέπει να ικανοποιείται λιγότερο από τα αυτί.
Αλλά ας τα αφήσουμε όλα αυτά να πάμε λίγο και στο πιο ζωντανό από τα κομμάτια, λοιπόν το Our Symbol Is Death είναι από τα καλύτερα πράγματα που έπεσαν στα χέρια μου το πρώτο διάστημα του 2010 στο Black Metal.
Καταλαβαίνει βέβαια ο κάθε μαυρομέταλος "αδελφός" ότι δεν έχουμε εδώ μια καινοτομία στην μουσική αλλά κάτι που κολυμπά σε καθαρά νερά, πέραν του βούρκου με τις σκατένιες μπάντες.
Μουσικά όλο το άλμπουμ κατεβαίνει άνετα και ρέει χωρίς καμιά δυσκολία. Μάλιστα παρουσιάζει ακόμα και ενδιαφέρον.
Η Νορβηγική λατρεία δεν μπορεί κρυφτεί και σε συνδυασμό με την νοοτροπία της μπάντας είναι ατού, αν και το κάνει στην πιο «εμπορική» του εκδοχή εντούτοις δεν πιστεύω ότι θα θεωρηθεί μεμπτό από αγνούς Νορβηγολάγνους εκεί έξω, (ίσως και απο τους Dissection-ιστές..)
Η συμμετοχή του Καιάδα είναι σπουδαία για την μπάντα, τουλάχιστον απέδειξε εύκολα οτι έχει την ικανότητα να σηκώσει κάτι από το μέτριο στο καλό όσο και να κρατήσει όταν πρέπει τον απλό ακροατή.
Η παραγωγή είναι πολύ καλή, εντάξει αυτό το εγγυάται και η cryptia και σε αυτο που θέλουν να κάνουν παίζει ρόλο. Ακόμα για μια ακόμα φορά φέτος θέλω να εκθειάσω drummer, ο ήχος όμως είναι πραγματικά απολαυστικός και δεν μπορώ να μην το κάνω.
Μυρίζω οτι το Metal Hammer θα προσπαθήσει να τους σπρώξει...και μάλλον είναι λογικό.
Τέλος, δικαιολογήστε το "πιασάρικο" τους και ξεκάθαρα ακούστε το μόνο αν έχετε όρεξη για Black Metal αλλιώς ακούστε το όταν βρείτε όρεξη για Black Metal.
Σε κάθε άλλη περίπτωση μην ακούτε τζάμπα Black Metal.