Krux
17-02-2010, 12:51
http://www.thedoorway.be/Psychotic%20Waltz/Psychotic%20Waltz_bestanden/image028.jpg
Darkstar - Marching into oblivion (release date 1996 Institute of art)
Lineup :
Dan Rock - guitars, sequencing
Siggi Blasey - sequencing, sampling
Martin Iordanidis - bass
Oliver Werner - drums
Tracklist :
1. Marching Into Oblivion
2. Confusion On A Grand Scale
3. Darkstar
4. Waiting
5. Gateway
6. Out There
7. A New Beginning
8. Alone
9. Alien Christ
Κατά την διάρκεια της ευρωπαικής περιοδείας των PW το 1991 ο Dan Rock έρχεται σε επαφή με τον Siggi Blasey και ανεπτύσεται μια φιλία μεταξύ τους όπου και αποφασίζουν την δημιουργία ενος side-project. Το project αυτό ήταν οι End Amen (στους οποίους σκοπεύω να αναφερθώ στο Ε :D). Το project αυτό δεν περπάτησε και έτσι το 1995, στην επόμενη ευρωπαική περιοδεία των PW δηλαδή, ο Dan και ο Siggi συναντιούνται ξανά και αποφασίζουν να κυκλοφορήσουν ένα αμιγώς ορχηστρικό δίσκο υπο καινούρια ονομασία.
Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν το συγκεκριμένο album. 3 χρόνια μετά θα έρθει και η δεύτερη σε σειρά κυκλοφορία απο το ίδιο project με τίτλο Heart of darkness και κάπου εκεί χάνονται όλα τα σημεία ζωης τόσο για τους PW όσο και για τους Darkstar.
Καταρχάς να πω εδώ πόσο τυχερός νιώθω που έχω στην κατοχή μου και τους 2 αυτούς δίσκους μιας και καθαρά συλλεκτικά είναι σχεδόν απίθανο να μπορεσεις να τους βρεις την παρούσα χρονική στιγμή.
Μουσικά ο καλύτερος τρόπος για να περιγράψεις τους Darkstar είναι πιστεύω ο όρος scifi/ambient/heavy/prog metal και όσο κουραστικό και αν ακούγεται νομίζω οτι είναι οτι πλησιέστερο σε αυτό που ακούω.
Μιλάμε για ενα αμιγώς ορχηστρικό δίσκο που οι ιδέες και το ταλέντο ξεχειλίζουν. Σε γενικές γραμμές υπάρχει έντονη μελωδικότητα η οποία όμως διαταράσεται συνεχώς απο τις πολυπλοκότατες συνθέσεις και το υπερheavy riffάρισμα του Dan. Τρομερό ενσταντανέ του δίσκου το σαμπλάκι με την φωνή της Sigourney Weaver απο την ταινία Aliens "Bishop. God damn you!".
Ο δίσκος αυτός δείχνει την εγκεφαλική πολυπλοκότητα του ουσιαστικού ηγέτη της πιο cult μπάντας όλων των εποχών αλλά φανερώνει επίσης οτι ο Buddy ήταν αυτός που με τον λυρισμό του κατάφερνε να τιθασεύσει το συγκεκριμένο θηρίο.
Ακόμα και σήμερα είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενος χεριού οι δίσκοι που μουσικά πλησιάζουν την εν λόγω κυκλοφορία και η ακρόαση της αποτελεί περιπέτεια για τα αυτιά και τα γούστα του εκάστωτε ακροατή, απο όποιο ιδίωμα και αν προέρχεται αυτός.
Οι βαμμένοι fans των PW με τον ένα ή άλλο τρόπο έχουν σίγουρα τσεκάρει τι παίζει. Οι υπόλοιποι πρέπει να τσεκάρετε, απλά να περιμένετε κάτι ολότελα παραλλαγμένο και πειραματικό.
Darkstar - Marching into oblivion (release date 1996 Institute of art)
Lineup :
Dan Rock - guitars, sequencing
Siggi Blasey - sequencing, sampling
Martin Iordanidis - bass
Oliver Werner - drums
Tracklist :
1. Marching Into Oblivion
2. Confusion On A Grand Scale
3. Darkstar
4. Waiting
5. Gateway
6. Out There
7. A New Beginning
8. Alone
9. Alien Christ
Κατά την διάρκεια της ευρωπαικής περιοδείας των PW το 1991 ο Dan Rock έρχεται σε επαφή με τον Siggi Blasey και ανεπτύσεται μια φιλία μεταξύ τους όπου και αποφασίζουν την δημιουργία ενος side-project. Το project αυτό ήταν οι End Amen (στους οποίους σκοπεύω να αναφερθώ στο Ε :D). Το project αυτό δεν περπάτησε και έτσι το 1995, στην επόμενη ευρωπαική περιοδεία των PW δηλαδή, ο Dan και ο Siggi συναντιούνται ξανά και αποφασίζουν να κυκλοφορήσουν ένα αμιγώς ορχηστρικό δίσκο υπο καινούρια ονομασία.
Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν το συγκεκριμένο album. 3 χρόνια μετά θα έρθει και η δεύτερη σε σειρά κυκλοφορία απο το ίδιο project με τίτλο Heart of darkness και κάπου εκεί χάνονται όλα τα σημεία ζωης τόσο για τους PW όσο και για τους Darkstar.
Καταρχάς να πω εδώ πόσο τυχερός νιώθω που έχω στην κατοχή μου και τους 2 αυτούς δίσκους μιας και καθαρά συλλεκτικά είναι σχεδόν απίθανο να μπορεσεις να τους βρεις την παρούσα χρονική στιγμή.
Μουσικά ο καλύτερος τρόπος για να περιγράψεις τους Darkstar είναι πιστεύω ο όρος scifi/ambient/heavy/prog metal και όσο κουραστικό και αν ακούγεται νομίζω οτι είναι οτι πλησιέστερο σε αυτό που ακούω.
Μιλάμε για ενα αμιγώς ορχηστρικό δίσκο που οι ιδέες και το ταλέντο ξεχειλίζουν. Σε γενικές γραμμές υπάρχει έντονη μελωδικότητα η οποία όμως διαταράσεται συνεχώς απο τις πολυπλοκότατες συνθέσεις και το υπερheavy riffάρισμα του Dan. Τρομερό ενσταντανέ του δίσκου το σαμπλάκι με την φωνή της Sigourney Weaver απο την ταινία Aliens "Bishop. God damn you!".
Ο δίσκος αυτός δείχνει την εγκεφαλική πολυπλοκότητα του ουσιαστικού ηγέτη της πιο cult μπάντας όλων των εποχών αλλά φανερώνει επίσης οτι ο Buddy ήταν αυτός που με τον λυρισμό του κατάφερνε να τιθασεύσει το συγκεκριμένο θηρίο.
Ακόμα και σήμερα είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενος χεριού οι δίσκοι που μουσικά πλησιάζουν την εν λόγω κυκλοφορία και η ακρόαση της αποτελεί περιπέτεια για τα αυτιά και τα γούστα του εκάστωτε ακροατή, απο όποιο ιδίωμα και αν προέρχεται αυτός.
Οι βαμμένοι fans των PW με τον ένα ή άλλο τρόπο έχουν σίγουρα τσεκάρει τι παίζει. Οι υπόλοιποι πρέπει να τσεκάρετε, απλά να περιμένετε κάτι ολότελα παραλλαγμένο και πειραματικό.