Krux
27-01-2010, 12:01
http://www.progarchives.com/progressive_rock_discography_covers/753/cover_25579622009.jpg
Ark – Burn the Sun (release date 2001 Inside Out)
Lineup :
Jorn Lande– vocals
Tore Ostby – guitar
Mats Olausson - keyboards
Randy Coven – bass
John Macaluso – drums
Tracklist :
1. Heal the waters
2. Torn
3. Burn the sun
4. Resurrection
5. Absolute zero
6. Just a little
7. Waking hour
8. Noose
9. Feed the fire
10. I bleed
11. Missing you
Η μοίρα των μισθοφόρων είναι να ακολουθούν τα αφεντικά τους. Να υποκλίνονται σε αυτούς που προσφέρουν τα περισσότερα ανταλλάγματα και να πνίγουν την προσωπικότητα τους προκειμένου να ακολουθήσουν την γραμμή που άλλοι χαράζουν γι’ αυτούς.
Το Burn the Sun είναι η επανάσταση των μισθοφόρων μουσικών. Είναι το ρυάκι που ξαφνικά έγινε ποτάμι και παρέσυρε οτιδήποτε βρέθηκε στο πέρασμα του. Όλα ξεκίνησαν κάπου εκεί στο 2000 όταν ένας από τους πιο χαρισματικούς δημιουργούς της προοδευτικής μουσικής, αποφάσισε ότι δεν θα σκύψει το κεφάλι και θα συνεχίσει να μας χαρίζει άπλετα το ταλέντο του, που τόσο έχουμε ανάγκη.
Ο λόγος για τον Tore Ostby που ευτυχώς το ανήσυχο πνεύμα του δεν τον άφησε άπραγο μετά την διάλυση των πατριαρχών του prog, Conception. Συνεργάζεται με μια από τις μεγαλύτερες μεταλλικές φωνές εν ενεργεία, τον Jorn Lande και με την συνδρομή του session-ίστα John Macaluso μας παραδίδουν ένα μανιφέστο απελευθέρωσης από τις νόρμες του κλασσικού metal.
Το ομώνυμο album καταφέρνει να ταρακουνήσει τους progsters ανά τον κόσμο αλλά τα αυτιά που το ακούν δεν είναι αρκετά. Ο Ostby δεν το βάζει κάτω βεβαίως. Δυναμώνει το lineup του με την άφιξη του πολύ μεγάλου Randy Coven και δημιουργεί ένα rhythm section που τσακίζει κόκαλα. Πάνω στην πλάτη αυτών των τεράστιων μουσικών ο Ostby απελευθερώνεται και μπορεί πλέον να ξεδιπλώσει το συνθετικό του μεγαλείο. Σημαντικότατη επίσης και η προσθήκη του Mats Olausson αν και η συμμετοχή του στον δίσκο δεν είναι τόσο διακριτή όσο των προαναφερθέντων. Και έτσι μερικά χρόνια μετά κυκλοφορούν το συγκεκριμένο δίσκο.
Τα λόγια να περιγράψεις το μεγαλείο αυτής της κυκλοφορίας είναι πολύ φτωχά όπως και να το κάνουμε. Το μόνο που μπορώ να θυμηθώ όταν αγόρασα το δίσκο είναι πως είχε κλειδωθεί για κανα δίμηνο και βάλε στο CD-player του σπιτιού, του αυτοκινήτου, της δουλειάς. Είχα συνδυάσει την καθημερινότητα μου με την ακρόαση του. Το Burn the Sun είναι η θεωρία που γίνεται πράξη, το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα, ο έρωτας που γίνεται αγάπη. Είναι ότι προσευχόταν ο προοδευτικός οπαδός της μεταλλικής μουσικής στον θεό, να του δώσει. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι prog κυκλοφορίες που μπορούν να ανταγωνιστούν το Burn the Sun. Προσωπικά, πολύ άνετα θα το συμπεριελάμβανα στους 10 πιο αγαπημένους μου δίσκους, όλων των εποχών.
Ο δίσκος ξεκινάει με το αξεπέραστο heal the waters και από το πρώτο δευτερόλεπτο έχεις μπει στο κλίμα του τι θα επακολουθήσει. Δεν υπάρχουν λόγια για το κομμάτι αυτό. Ακολουθεί το torn γνωστό και ως ¨η χαρά του παιδιού¨. Μέχρι και σήμερα όταν ακούω το τραγούδι αυτό, ανακαλύπτω ήχους που δεν τους είχα πιάσει ούτε μετά από εκατοντάδες ακούσματα. Περνάμε στο ομώνυμο τραγούδι που εν γένει κινείται στο ρυθμικό tempo του heal the waters αλλά με μια ολότελα παραλλαγμένη αισθητική. Resurrection και χάνεις την μπάλα από το υπερψαρωτικό μπάσο στο ξεκίνημα. Εδώ ο Lande δίνει ρεσιτάλ εκφραστικότητας. Absolute zero και οι αναζητήσεις δεν έχουν τελειωμό. Σαν να ακούς άλλη μπάντα. Just a little και ένα αναπόφευκτο χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο σου. Λίγες μπάντες στον κόσμο έχουν γράψει τέτοια αριστουργήματα. Waking hour και ψάχνεις τα μυαλά σου στο τοίχο. Noose και το μαρτύριο δεν έχει τελειωμό. Το μυαλό σου έχει αρχίσει να επεξεργάζεται τι άκουσε πριν από λίγο και θες να πατήσεις το back αλλά το feed the fire, I bleed και missing you δεν θα σου κάνουν το χατήρι.
Τελειώνει ο δίσκος και βλέπεις ότι έχει περάσει μια ώρα από τότε που είχες πατήσει το play.
-Γαμώ, άργησα στην δουλειά. Δεν γαμείς, κάτσε να το ξανακούσω μια !
Sideinfo:
Ο νέος δίσκος των Ark αναμένεται μέσα στο 2010. Ο Ostby έχει πει πως όλα τα μέρη του είναι γραμμένα απλά δεν έχει γίνει η ηχογράφηση κάποιων οργάνων και αυτό γιατί κάποια μέλη έχουν πολλές υποχρεώσεις. Δήλωσε επίσης ότι σκέφτεται να αντικαταστήσει μουσικούς σε περίπτωση που καθυστερήσουν περισσότερο αλλά γενικότερα ένα μυστήριο καλύπτει την κυκλοφορία αυτή. Το παράδοξο είναι πως παρόλο που δεν έχουμε σαφή εικόνα για την μπάντα, το όνομα του δίσκου διέρευσε όπως επίσης και η ημερομηνία πιθανής κυκλοφορίας του. Για αρκετό διάστημα επίσης ο John Macaluso είχε συμπεριλάβει το album στην δισκογραφία που παρουσιάζει στην προσωπική του ιστοσελίδα. Υπομονή λοιπόν, ο Ιούνιος είναι κοντά και σταυρώνω τα χέρια μου ώστε να παραλάβουμε την καλύτερη κυκλοφορία του 2010 έτσι σαν δώρο για το καλοκαιράκι βρε αδερφέ.
Ark – Burn the Sun (release date 2001 Inside Out)
Lineup :
Jorn Lande– vocals
Tore Ostby – guitar
Mats Olausson - keyboards
Randy Coven – bass
John Macaluso – drums
Tracklist :
1. Heal the waters
2. Torn
3. Burn the sun
4. Resurrection
5. Absolute zero
6. Just a little
7. Waking hour
8. Noose
9. Feed the fire
10. I bleed
11. Missing you
Η μοίρα των μισθοφόρων είναι να ακολουθούν τα αφεντικά τους. Να υποκλίνονται σε αυτούς που προσφέρουν τα περισσότερα ανταλλάγματα και να πνίγουν την προσωπικότητα τους προκειμένου να ακολουθήσουν την γραμμή που άλλοι χαράζουν γι’ αυτούς.
Το Burn the Sun είναι η επανάσταση των μισθοφόρων μουσικών. Είναι το ρυάκι που ξαφνικά έγινε ποτάμι και παρέσυρε οτιδήποτε βρέθηκε στο πέρασμα του. Όλα ξεκίνησαν κάπου εκεί στο 2000 όταν ένας από τους πιο χαρισματικούς δημιουργούς της προοδευτικής μουσικής, αποφάσισε ότι δεν θα σκύψει το κεφάλι και θα συνεχίσει να μας χαρίζει άπλετα το ταλέντο του, που τόσο έχουμε ανάγκη.
Ο λόγος για τον Tore Ostby που ευτυχώς το ανήσυχο πνεύμα του δεν τον άφησε άπραγο μετά την διάλυση των πατριαρχών του prog, Conception. Συνεργάζεται με μια από τις μεγαλύτερες μεταλλικές φωνές εν ενεργεία, τον Jorn Lande και με την συνδρομή του session-ίστα John Macaluso μας παραδίδουν ένα μανιφέστο απελευθέρωσης από τις νόρμες του κλασσικού metal.
Το ομώνυμο album καταφέρνει να ταρακουνήσει τους progsters ανά τον κόσμο αλλά τα αυτιά που το ακούν δεν είναι αρκετά. Ο Ostby δεν το βάζει κάτω βεβαίως. Δυναμώνει το lineup του με την άφιξη του πολύ μεγάλου Randy Coven και δημιουργεί ένα rhythm section που τσακίζει κόκαλα. Πάνω στην πλάτη αυτών των τεράστιων μουσικών ο Ostby απελευθερώνεται και μπορεί πλέον να ξεδιπλώσει το συνθετικό του μεγαλείο. Σημαντικότατη επίσης και η προσθήκη του Mats Olausson αν και η συμμετοχή του στον δίσκο δεν είναι τόσο διακριτή όσο των προαναφερθέντων. Και έτσι μερικά χρόνια μετά κυκλοφορούν το συγκεκριμένο δίσκο.
Τα λόγια να περιγράψεις το μεγαλείο αυτής της κυκλοφορίας είναι πολύ φτωχά όπως και να το κάνουμε. Το μόνο που μπορώ να θυμηθώ όταν αγόρασα το δίσκο είναι πως είχε κλειδωθεί για κανα δίμηνο και βάλε στο CD-player του σπιτιού, του αυτοκινήτου, της δουλειάς. Είχα συνδυάσει την καθημερινότητα μου με την ακρόαση του. Το Burn the Sun είναι η θεωρία που γίνεται πράξη, το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα, ο έρωτας που γίνεται αγάπη. Είναι ότι προσευχόταν ο προοδευτικός οπαδός της μεταλλικής μουσικής στον θεό, να του δώσει. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι prog κυκλοφορίες που μπορούν να ανταγωνιστούν το Burn the Sun. Προσωπικά, πολύ άνετα θα το συμπεριελάμβανα στους 10 πιο αγαπημένους μου δίσκους, όλων των εποχών.
Ο δίσκος ξεκινάει με το αξεπέραστο heal the waters και από το πρώτο δευτερόλεπτο έχεις μπει στο κλίμα του τι θα επακολουθήσει. Δεν υπάρχουν λόγια για το κομμάτι αυτό. Ακολουθεί το torn γνωστό και ως ¨η χαρά του παιδιού¨. Μέχρι και σήμερα όταν ακούω το τραγούδι αυτό, ανακαλύπτω ήχους που δεν τους είχα πιάσει ούτε μετά από εκατοντάδες ακούσματα. Περνάμε στο ομώνυμο τραγούδι που εν γένει κινείται στο ρυθμικό tempo του heal the waters αλλά με μια ολότελα παραλλαγμένη αισθητική. Resurrection και χάνεις την μπάλα από το υπερψαρωτικό μπάσο στο ξεκίνημα. Εδώ ο Lande δίνει ρεσιτάλ εκφραστικότητας. Absolute zero και οι αναζητήσεις δεν έχουν τελειωμό. Σαν να ακούς άλλη μπάντα. Just a little και ένα αναπόφευκτο χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο σου. Λίγες μπάντες στον κόσμο έχουν γράψει τέτοια αριστουργήματα. Waking hour και ψάχνεις τα μυαλά σου στο τοίχο. Noose και το μαρτύριο δεν έχει τελειωμό. Το μυαλό σου έχει αρχίσει να επεξεργάζεται τι άκουσε πριν από λίγο και θες να πατήσεις το back αλλά το feed the fire, I bleed και missing you δεν θα σου κάνουν το χατήρι.
Τελειώνει ο δίσκος και βλέπεις ότι έχει περάσει μια ώρα από τότε που είχες πατήσει το play.
-Γαμώ, άργησα στην δουλειά. Δεν γαμείς, κάτσε να το ξανακούσω μια !
Sideinfo:
Ο νέος δίσκος των Ark αναμένεται μέσα στο 2010. Ο Ostby έχει πει πως όλα τα μέρη του είναι γραμμένα απλά δεν έχει γίνει η ηχογράφηση κάποιων οργάνων και αυτό γιατί κάποια μέλη έχουν πολλές υποχρεώσεις. Δήλωσε επίσης ότι σκέφτεται να αντικαταστήσει μουσικούς σε περίπτωση που καθυστερήσουν περισσότερο αλλά γενικότερα ένα μυστήριο καλύπτει την κυκλοφορία αυτή. Το παράδοξο είναι πως παρόλο που δεν έχουμε σαφή εικόνα για την μπάντα, το όνομα του δίσκου διέρευσε όπως επίσης και η ημερομηνία πιθανής κυκλοφορίας του. Για αρκετό διάστημα επίσης ο John Macaluso είχε συμπεριλάβει το album στην δισκογραφία που παρουσιάζει στην προσωπική του ιστοσελίδα. Υπομονή λοιπόν, ο Ιούνιος είναι κοντά και σταυρώνω τα χέρια μου ώστε να παραλάβουμε την καλύτερη κυκλοφορία του 2010 έτσι σαν δώρο για το καλοκαιράκι βρε αδερφέ.