Comte de Saint-Germain
28-12-2009, 13:22
Πήγα χθες και το είδα. Η παράσταση αν και δεν με κέρδισε από την αρχή, τελικά μου άφησε τρομερά συναισθήματα.
Στην πρώτη πράξη η σκηνοθεσία μου φάνηκε λίγο ιδιόμορφη, ειδικά το γεγονός ότι είχε τραγούδια ενδιάμεσα και κατά τη διάρκειά τους προβαλόταν η φάτσα αυτού που τραγουδούσε πίσω μαζί με υπότιτλους (ήταν στα γαλλικά όλα). Επίσης στην αρχή με ξένισε λίγο ο τρόπος που έπαιζε η Σόνια (μου διαφεύγει το όνομα της ηθοποιού), αλλά τελικά ήταν πολύ καλή η επιλογή της για το ρόλο, όπως άλλωστε και του υπόλοιπου θιάσου. Βογιατζής φυσικά απολαυστικότατος όπως πάντα, κι ας έπαιζε αρκετά δευτερεύοντα ρόλο.
Ενώ λοιπόν στο διάλειμμα είχα βγει με σχετικά ανάμικτα συναισθήματα, όχι συνολικά κακή εντύπωση αλλά όχι και ενθουσιασμένος, η δεύτερη πράξη σίγουρα με αποζημίωσε. Τελικά το έργο ήταν διαρθρωμένο έτσι ώστε η πρώτη πράξη ήταν κυρίως ανάλυση των ηρώων και των σχέσεων μεταξύ τους, ενώ η δεύτερη παρουσίαζε τελικά την "σύγκρουση" και τη "λύση".
Οι ήρωες του έργου παρουσιάζονται ως απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, δεν υπάρχει κάτι το ξεχωριστό πάνω τους. Πρόκειται για πρόσωπα και καταστάσεις που θα μπορούσε ο καθένας να συναντήσει στην καθημερινότητα του. Παρόλα αυτά ο Τσέχωφ μέσω αυτής της απλότητας καταφέρνει και περνάει τα μηνύματά του για τη ζωή και το θάνατο όσο καλύτερα θα μπορούσε.
Συνολικά το έργο είναι μια πολύ καλή διοργάνωση από κάθε άποψη και πιστεύω ότι πρόκειται για μια πολύ καλή επιλογή για κάποιον που του αρέσει να προβληματίζεται και να δίνει τροφή στη σκέψη του μέσω της ψυχαγωγίας του.
Στην πρώτη πράξη η σκηνοθεσία μου φάνηκε λίγο ιδιόμορφη, ειδικά το γεγονός ότι είχε τραγούδια ενδιάμεσα και κατά τη διάρκειά τους προβαλόταν η φάτσα αυτού που τραγουδούσε πίσω μαζί με υπότιτλους (ήταν στα γαλλικά όλα). Επίσης στην αρχή με ξένισε λίγο ο τρόπος που έπαιζε η Σόνια (μου διαφεύγει το όνομα της ηθοποιού), αλλά τελικά ήταν πολύ καλή η επιλογή της για το ρόλο, όπως άλλωστε και του υπόλοιπου θιάσου. Βογιατζής φυσικά απολαυστικότατος όπως πάντα, κι ας έπαιζε αρκετά δευτερεύοντα ρόλο.
Ενώ λοιπόν στο διάλειμμα είχα βγει με σχετικά ανάμικτα συναισθήματα, όχι συνολικά κακή εντύπωση αλλά όχι και ενθουσιασμένος, η δεύτερη πράξη σίγουρα με αποζημίωσε. Τελικά το έργο ήταν διαρθρωμένο έτσι ώστε η πρώτη πράξη ήταν κυρίως ανάλυση των ηρώων και των σχέσεων μεταξύ τους, ενώ η δεύτερη παρουσίαζε τελικά την "σύγκρουση" και τη "λύση".
Οι ήρωες του έργου παρουσιάζονται ως απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, δεν υπάρχει κάτι το ξεχωριστό πάνω τους. Πρόκειται για πρόσωπα και καταστάσεις που θα μπορούσε ο καθένας να συναντήσει στην καθημερινότητα του. Παρόλα αυτά ο Τσέχωφ μέσω αυτής της απλότητας καταφέρνει και περνάει τα μηνύματά του για τη ζωή και το θάνατο όσο καλύτερα θα μπορούσε.
Συνολικά το έργο είναι μια πολύ καλή διοργάνωση από κάθε άποψη και πιστεύω ότι πρόκειται για μια πολύ καλή επιλογή για κάποιον που του αρέσει να προβληματίζεται και να δίνει τροφή στη σκέψη του μέσω της ψυχαγωγίας του.