Now reading thread.

[menumission]

http://www.kaktos.gr/files/General_catalogue/int-ANEMODARMENA-YPSH.jpg

[00i00]

http://i49.tinypic.com/2vjwi2p.jpg

θα 'ποφερτι...διχτατορια του βλαχατου

[Atropos]

http://www.youcube.gr/shop/images/1-49789605013868.jpg

Ξεκίνησα σήμερα αυτό.

[sylvie]

speaking of lifetime tasks and achievements, exw balei skopo na teleiwsw ta apanta tou shakespeare mexri to telos tou 2013. sobara.

Καλησπέρα, καλό μου ακούγεται... αλλά είναι εφικτό;;; είχα αγοράσει πέρυσι ένα βιβλίο με τα άπαντα του Σαίξπηρ -στο original κείμενο παρακαλώ!- αλλά μετά τα 5-6 πρώτα το παράτησα... πες μας πως πάει η δική σου προσπάθεια :shock:

[sylvie]

http://www.kaktos.gr/files/General_catalogue/int-ANEMODARMENA-YPSH.jpg

All time classic και αγαπημένο....

[Harbinger of Death]

http://www.sarantakos.com/language/metempodion_files/image001.jpg

[sylvie]

Μόλις τελείωσα το Μάργκινους Μόριους του Στέλιου Χαλκίτη. http://www.protoporia.gr/images/covers/books/9789604563272.jpg
Πραγματικά εντυπωσιακό

[rat_poison]

πάντως το όνομα ακούγεται κιτς για κάποιον που δεν έχει ιδέα τι σημαίνει (όπως εγώ)

πες περί τίνος πρόκειται

[sylvie]

πάντως το όνομα ακούγεται κιτς για κάποιον που δεν έχει ιδέα τι σημαίνει (όπως εγώ)

πες περί τίνος πρόκειται

το βιβλίο είναι φανταστικό, μόνο κιτς δεν το λες... ο τίτλος, απ' ότι είδα σε μια συνέντευξη του συγγραφέα, είναι επίγραμμα σανσκριτικό και σημαίνει αλτρουϊσμός / βοήθεια προς τον άνθρωπο.
είναι μυθιστόρημα που περιγράφει κάποιους ήρωες, με κεντρικό πρωταγωνιστή τον Οδυσσέα, τους οποίους δείχνει σε διάφορες σιτγμές της ζωής τους. Τελικά όλοι αυτοί συναντώνται για ένα συγκεκριμένο σκοπό.
έχει πολύ ωραία γλώσσα και είναι ιδιαίτερα καλογραμμένο. από τα καλύτερα ελληνικά βιβλία που έχω διαβάσει

[Μελαγχολικός Χοντρούλης]

αυτη η αγγλικη φιλολογία η καλύτερη σχολη.
εχω τζάμπα godwin και thoreau.
ρομαντισμός και αμερικανικη λογοτεχνια δυνατα μαθηματα

εντωμεταξυ διαβαζω το εξης του δεύτερου :

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/25/Walden_Thoreau.jpg

εχοντας γουσταρει με αυτό (http://thoreau.eserver.org/civil.html) το οποιο δεν ειναι βιβλίο αλλά αξίζει να διαβαστεί

[cybernaut]

ποιο προτείνετε
http://i.imgur.com/fAgii.jpg

[rat_poison]

άρωμα all-time classic, νομίζω πρέπει να το διαβάσεις

και μπάρροουζ πάντα καλός.
το αρχέτυπο δεν κάνει ούτε για πατάκι να φτάνεις ψηλότερα ράφια, ανακύκλωσέ το.

[cybernaut]

Από αυτήν την στοίβα έχω διαβασει 'το άρωμα' (όντως classic) , το 'ένα κάποιο τέλος' ( απίστευτα όμορφο- booker το καλύτερο βραβείο εκεί εξω- μετα το nebula και τα συναφή για μας τους πορωμένους με sci-fi)
το γιαπωνέζικο (μετριάκι) και το Αρχέτυπο ! (δεν ήταν κ τόσο κακό, το έχεις διαβάσει και τα λες αυτά ή μισείς τις εκδόσεις?)
Ματαξαναέπιασα το HOLLYWOOD του Κάρολου προς το παρόν, οπότε είμαι ΟΚ για λιγο.. :)

[Ra Pariah]

Μπόρις Σαν λέει. :touched:

Κανένα κλασικό έργο δεν είχε τόσο αισχρό (πάναπει κακό, αταίριαστο) όσο το Άρωμα, συνεπώς φυλάχτε τέτοιους χαρακτηρισμούς για καλύτερα έργα. 8)

Του Browning το είχαμε στη σχολή. Καλό γλωσσολογικό βιβλίο, αλλά θυμάμαι μου άρεσε περισσότερο το «Συνοπτική ιστορία τής ελληνικής γλώσσας» του Μπαμπινιώτη. Είναι πιο ζόρικο επιστημονικώς, όμως, το δεύτερο. Άσε που εξετάζει κι άλλη εποχή κατά κύριο λόγο.

Της Harrison διαβάζεται εύκολα. Συνιστάται ως εκλαϊκευμένο ανάγνωσμα που χρησιμεύει ως εισαγωγή για τον Ορφισμό. Και πάλι υπάρχουν καλύτερες μελέτες, όμως, όπως του Guthrie.

[cybernaut]

θα συνεκτιμηθεί η γνώμη σου φίλε γλωσσολόγε !
Το χω αυτό του Μπαμπινιώτη, θα ρθει η ώρα του.

Μπορίς Βιάν λέει.. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%AF%CF%82_%CE%92%CE%B9%CE%AC%CE%BD


διαβασα χθες για να κοιμηθω το minority report (το διηγημα, οχι ολη τη συλλογη) του philip k. dick

τι γαμηστερα απιστευτοτατο πραμα ηταν αυτο, πω.

προχώρα στο sig μου κ τα λέμε..

[cybernaut]

double post επειδη εχω ξαναπιασει το θρεντ

Να μιλήσει ο γκουρού κυβερνοναύτης, αυτός ξέρει για κυβερνοπανκ καλύτερα από πολλούς.
ευχαριστω για τα credits αλλά δεν θα έλεγα πως ειμαι και ειδικος στο κυβερνοπανκ, καμιά 20ριά να χω διαβασει στο συνολο, τα γνωστοτερα μαλλον.. Μερικά έχουν ήδη αναφερθει.
Horselover Fat είναι όμως οντως η μεγαλη μου αδυναμια, λείπουν μερικα δεξια αριστερα αλλα να η συλλογη στο περιπου
http://i.imgur.com/Y1fpt.jpg
όποιο θες Κάλκι σου δανειζω, ομως πανω σ αυτο

αυτο που με ενδιαφερει γενικα - γι' αυτο η λιστα περιεχει και mike davis ειναι σαϊμπερπανκ πραγματα με εντονα φιλοσοφικα και κοινωνιολογικα themes ή φιλοσοφικα/κοινωνιολογικα κειμενα με σαϊμπερπανκ (τεχνοκρατικη/μετα-αποκαλυπτικη) αισθητικη, οχι φουτουριστικο sci-fi γενικοτερα.
προτείνω Norman Spinrad
http://img1.fantasticfiction.co.uk/images/n2/n14415.jpg

και ιδιαιτερα το, ομολογουμένως αρκετά δύστροπο κ παλαβιάρικο, VURT του Jeff Noon.
http://g-ecx.images-amazon.com/images/G/02/ciu/e4/c7/90c636c622a088e545a98110.L.jpg
Ο θρύλος λέει πως κάποιος Άγγλος μικροεκδότης το πέτυχε σε ενα βιβλιοπωλείο στην Γενεύη μερικα χρονια αφου εκδοθηκε αρχικά
και έκτοτε έχει παρει διαστάσεις μυθικές.. Έχει ανέβει στο Λονδινο, έχει γίνει comic, ετοιμαζόταν και ταινία αλλα έχει μπει στον πάγο..
http://en.wikipedia.org/wiki/Vurt

Vurt is a 1993 science fiction novel written by British author Jeff Noon. Both Noon and small publishing house Ringpull's debut novel, it went on to win the 1994 Arthur C. Clarke Award and was later listed in The Best Novels of the Nineties.

Vurt tells the story of Scribble and his "gang", the Stash Riders, as they search for his missing sister/lover Desdemona. The novel is set in an alternate version of Manchester, England, in which society has been shaped by Vurt, a hallucinogenic drug/shared alternate reality, accessed by sucking on colour-coded feathers. Through some (never explained) mechanism, the dreams, mythology, and imaginings of humanity have achieved objective reality in the Vurt and become "real".

Before the novel begins, Scribble and his sister-lover take a shared trip into a vurt called English Voodoo, but upon awakening Scribble finds his sister has been replaced by an amorphous blob that Mandy, a fellow Stash Rider, nicknames "The Thing from Outer Space". From that point on, Scribble is on a mission to find another copy of the rare and contraband Curious Yellow feather (found within English Voodoo), so that he can exchange The Thing for Desdemona.

Vurt achieved both critical and commercial success, attracting praise from the science fiction community as well as the literary arena.
It has been stylistically compared to William Gibson's cyberpunk novel Neuromancer, as well as Anthony Burgess's A Clockwork Orange.

voila
http://www.scribd.com/doc/14023087/Jeff-Noon-Vurt


Νo review can do Noon's writing justice: it's a phantasmagoric combination of themore imaginative science fiction masters, such as Phillip K. Dick, genres such as cyberpunk and pulp fiction, and drug culture

πάντως και τα 2 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ


edit : Μετά διάβασα πως εχεις πει αυτό

αυτο το διηγημα παιζει να ειναι και ο μονος ωραιος μπουκοφσκι που'χω διαβασει.
που μας λέει πως είσαι φουλ άμπαλος, τζάμπα ασχολήθηκα κ δεν σου δανειζω τίποτα !!

[menumission]

όπως έχει γράψει κι αυτό
απ'οσα εχω διαβασει μπουκοφσκι μονο το post office μου αρεσε. τα αλλα μπλιαχ.

γενικα αυτος ο βρωμικος ρεαλισμος εμενα δεν μου πολυκανει αισθητικα.

[GraveMiasma]

που μας λέει πως είσαι φουλ άμπαλος, τζάμπα ασχολήθηκα κ δεν σου δανειζω τίποτα !!

giati den tou daneizeis merikes gumnes fwtografies apo thn aderfh sou ?

[GraveMiasma]

* sorry, ennow gomenes pou exeis fwtografhsei tous kwlous tous

[cybernaut]

τι θέλει μωρέ ο χαζός από πάνω ?
πούστηδες και παλληκάρια γιναμε μαλλιά κουβάρια

[GraveMiasma]

twn fronimwn ta paidia prin peinasoun mageireuoun

[Harbinger of Death]

Ο Μπουκόφσκης είναι λίγο σίχαμα, εδώ που τα λέμε. Όχι με την έννοια "αχ καλέ, εδώ γράφει πούτσα!", αλλά απλά μας λέει τις μποέμ περιπέτειές του, ποιος χέστηκε. Έχει ταλέντο, το κάνει σχετικά διασκεδαστικά, αλλά ξέρω 'γω, μπιγκ ντήαλ.

Και τι ρεαλισμός, νομίζω οι περισσότεροι που τον διαβάζουν, τον διαβάζουν σαν επιστημονική φαντασία. Δε νομίζω ο Μπουκόφσκη να διάβαζε Μπουκόφσκη. Μάλλον θα σκεφτόταν κάτι του στιλ "αφού έτσι ζω, αντί να διαβάζω, πάω να γαμήσω καλύτερα".

[cybernaut]

ρε συ.. το αντίθετο έκανε, αφου προτιμούσε να πίνει παρά να γαμάει.. γι αυτό κ σε κάποια φάση (πέραν της φήμης του σε ύστερο σημειο)
είχε τρελλή επιτυχία στις γυναίκες, παρά την εμφάνιση του, μόνο κ μόνο επειδή δεν τις πίεζε ποτέ να πάνε στο κρεβάτι.
ο Κάρολος είναι ένα ΤΡΑΣΤΙΟ ξεχωριστό κεφάλαιο στην ζωή μου (και όσοι τον αγαπάνε έχουν ένα ειδικό μέρος στην καρδιά τους για πάρτη του μόνο), φιλοσοφούσε κατά την διάρκεια ενός χεσίματος διαρκείας, έγραφε -νοητικά- ενώ έπαιζε ξύλο ή πόνταρε στον Ιππόδρομο.

Τες πα , καθείς με την γνώμη του αλλά έτσι κ αλλιώς η ιστορία τον έχει κρίνει ήδη..

[Art In Haste]

http://winstonsdad.files.wordpress.com/2010/10/the-bad-girl.jpg

[menumission]

Ερρίκο Μίλλερ έχεις διαβάσει Ιωσήφ;

[menumission]

Δεν έχω διαβάσει Bukowski περ'από κανά δυο τρία ποιήματά του αλλά αυτά που γράψατε αναφορικά, μ'εξαίρεση τον αλκοολισμό, μου θύμισαν κάτι από Miller. Και ιδού η δικαίωση (http://bukowski.net/forum/index.php?threads/bukowski-and-henry-miller.4361/).

[tsimpouklano]

Είχα δοκιμάσει να διαβάσω το "στο ντιβάνι" από γιάλομ, αλλά δεν ήμουν σε φάση να το κάνω, όπως αποδείχθηκε.
Το βιβλίο κάπου χαμένο πρέπει να είναι, οπότε είπα να καταπιαστώ με αυτό, για το οποίο έχω ακούσε πολύ καλά σχόλια:

http://imgv2-3.scribdassets.com/img/word_document/29079861/255x300/6db489762c/1338840705

[metamelia3]

αυριο παω διακοπαρες μ'αυτα
http://autonomia71.files.wordpress.com/2012/02/caffentzis-arxeio-71.jpg?w=187&h=300http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/314903d0-6dc7-47db-b8be-968ee2661b9a.jpg

[GraveMiasma]

Είχα δοκιμάσει να διαβάσω το "στο ντιβάνι" από γιάλομ, αλλά δεν ήμουν σε φάση να το κάνω, όπως αποδείχθηκε.
Το βιβλίο κάπου χαμένο πρέπει να είναι, οπότε είπα να καταπιαστώ με αυτό, για το οποίο έχω ακούσε πολύ καλά σχόλια:

http://imgv2-3.scribdassets.com/img/word_document/29079861/255x300/6db489762c/1338840705

extra fail

[Harbinger of Death]

Πω ρε φίλε, τον Εκκλησιαστή τον άφησα στη μέση. Ειλικρινά βαρέθηκα, μου φάνηκε μισο-ιστορικό, μισο-περιπέτεια, τι να σου πει.

[tsimpouklano]

Γιατί μουτζώνουμε γιάλομ παρακαλώ;

(ειλικρινής απορία)

[nikos_souvlas]

Γιατί μουτζώνουμε γιάλομ παρακαλώ;

(ειλικρινής απορία)

(Άσε τις μούντζες) διάβασέ το. Καλό είναι. Κάνας Κάλκης θα μούντζωσε.

[ikonoklast]

Είναι νοικοκυραίος ο Γιάλομ. Διάβασε το, δες και κανένα δήμιο του έρωτα στην παραλία αλλά οι μούτζες καλώς πέφτουν.

[rat_poison]

το "στο ντιβάνι" είναι άνετα απ' τα αθλιότερα βιβλία που έχω διαβάσει

[rat_poison]

αυριο παω διακοπαρες μ'αυτα
http://autonomia71.files.wordpress.com/2012/02/caffentzis-arxeio-71.jpg?w=187&h=300http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/314903d0-6dc7-47db-b8be-968ee2661b9a.jpg


Πω ρε φίλε, τον Εκκλησιαστή τον άφησα στη μέση. Ειλικρινά βαρέθηκα, μου φάνηκε μισο-ιστορικό, μισο-περιπέτεια, τι να σου πει.

τσκ τσκ τσκ
Ο ΚΟΥΡΤ ΑΠ' ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

[nikos_souvlas]

(Αν έχεις μικρό πουλί άσε το Γιάλομ και σκάσε παραλία μ' αυτή τη φυλλάδα: http://www.prin.gr/ )

[Kingdom Gone]

Γιατί μουτζώνουμε γιάλομ παρακαλώ;

(ειλικρινής απορία)

π.χ. (http://www.slang.gr/lemma/show/gialoma_6547)

[ikonoklast]

(Αν έχεις μικρό πουλί άσε το Γιάλομ και σκάσε παραλία μ' αυτή τη φυλλάδα: http://www.prin.gr/ )

Ο Γιάλομ είναι μόνο για ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΥΛΙ; Χμ, τι θα έλεγε μια Γιαλόμα γι' αυτό...

[nikos_souvlas]

(Αν έχεις μικρό πουλί άσε το Γιάλομ και σκάσε παραλία μ' αυτή τη φυλλάδα: http://www.prin.gr/ )

Ο Γιάλομ είναι μόνο για ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΥΛΙ; Χμ, τι θα έλεγε μια Γιαλόμα γι' αυτό...


Υποθέτω Θα 'λεγε: "περιμένω την τυρόπιτά μου στο 1ο διάλειμμα". (εφηβεία Ναρίτη στη Γκράβα).

[metamelia3]

αυριο παω διακοπαρες μ'αυτα
http://autonomia71.files.wordpress.com/2012/02/caffentzis-arxeio-71.jpg?w=187&h=300http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/314903d0-6dc7-47db-b8be-968ee2661b9a.jpg
o παλαι ποτε χρηστης τσοπντ ιν χαφ μου την εκανε με τον εκκλησιαστη. θα τον θερισω, να τον θυμαστε και να τον αγαπατε.

προς το παρον πρεπει να βρω τι θα παρω. οι επιλογες ειναι:
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/77f1ceb1-8562-40d5-ad04-3644c230058c.jpg
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/resized/F75F130E7311BAA12FBE631A3718A888_150x150.jpg
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/20f7ec22-d72b-4079-8830-5ede1d4e7acd.jpg
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/e589d9e7-51ae-4926-bf3f-75b0600111b8.jpg
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/c13e9eec-494c-4b19-988c-f6eb3239bba6.jpg
ή τους μανδαρινους της σιμον ντε μπωβουαρ ή το μυθιστορημα των μυθιστορηματων του λεωνιδα χρηστακη

επισης, προστεθηκε στα σιγουρα αυτο:
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/e43fb149-076e-488c-8800-4f1fd50e9ca9.jpg

αντε, πειτε, μαζευω πραματα.

[menumission]

*bump*

παω αυριο.


Οι ντόπιοι λένε πως το όνομα βγήκε λόγω της απόλυτης απουσίας φιδιών στο έδαφός του, «αν όφις». Μάλιστα, πριν από χρόνια βιολόγοι απελευθέρωσαν μερικά φίδια στο νησί για παρατήρηση και έρευνα, ωστόσο τα ερπετά δεν άντεξαν ούτε ένα 24ωρο και ψόφησαν!
ΓΑ-ΜΙΕΣΤΕ!
γιατί δεν πήρες αυτό http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/3ed0b168-c982-4cd6-b3ae-9f2b0dc6cb2a.jpg ;

[Μελαγχολικός Χοντρούλης]

http://www.e-bookshop.gr/images/ebooks/2033.jpg

[menumission]

http://www.biblionet.gr/images/covers/b66404.jpg

[wraithgr]

http://www.goodreads.com/review/show/340987215

Όχι, δεν διαβάζω το βιβλίο. Διαβάζω το review, που είμαι σίγουρος είναι 100 φορές διασκεδαστικότερο...

[enitharmon]

δεν ξέρω τι είναι πιο απογοητευτικό, το βιβλίο, αυτή που το γραψε ή αυτές που το διαβάζουν στα σοβαρά

και αυτό να γίνει εμότικο παρακαλώ
http://i1169.photobucket.com/albums/r512/shutterbird13/Facepalm/photo-2438.gif

[wraithgr]

ξεκινησε (λεει) ως twilight fanfic.... :facepalm:

[enitharmon]

χουχουχου ναι. δηλαδη δεν είναι μόνο οι σαρανταπενηνταρες που διαβαζουν τους ερωτες μιας εφηβης και ενος σπαρκλινγκ βαμπιρ, ειναι και η σαρανταπενηνταρα που βρηκε το ολο στορι πολυ σοφτ και το προχωρησε σε σαδομαζοχιστικη μπουρδα. Και εχεις και τις αλλες καταπιεσμενες σαρανταπενηνταρες να τα διαβαζουν και να τρελαινονται. σε τι κοσμο θα φερουμε τα παιδια μας

http://i1169.photobucket.com/albums/r512/shutterbird13/Facepalm/photo-2438.gif

σρσλ, εμοτικο

[zihuatanejo]

Ακόμα χειρότεροι είναι οι άντρες που το διαβάζουν. Αν είναι δυνατόν δηλαδή.

Έχει γράψει και ο Γεωργακόπουλος ένα εξαιρετικό review.


edit. Ωραία, δεν κοιτάω ημερομηνίες και φαίνομαι άκυρος τώρα, way to go.

[Krux]

ξεκίνησα χτες, παραλίγο να το τελειώσω την ίδια μέρα. τρέχω να αγοράσω τα επόμενα.

http://molempire.com/wp-content/uploads/2011/08/The-Color-of-Magic-Book-Cover.jpg

[rat_poison]

επειδή είναι πολλά και τα πρώτα δεν είναι τόσο καλά όσο τα επόμενα, δώσε βάση κατ'ευθείαν σε εκείνα

εντάξει, το colour of magic τελειώνει με "cliffhanger" (χεχε) οπότε διαβάζεις και το light fantastic

http://images.tribe.net/tribe/upload/photo/c3a/87e/c3a87e8e-baff-4b7e-84ee-8d1905020ed6

με διαφορά ο Death το καλύτερο arc

[Atropos]

http://www.nakas.gr/ecomnakas/NakasPaper/assets/PHOTOS%20T%20200/T014166000-200.JPG

http://www.nakas.gr/ecomnakas/NakasPaper/assets/PHOTOS%20T%20200/T281088041-200.JPG

http://www.greekbooks.gr/ProductImages/XtraLarge/Book/psihogios/BK264147.jpg

http://u.pstatic.gr/bp/5764607525186576828/3OWWe.jpg

http://www.exandasbooks.gr/imageupload/large/books/MANN_EKLEKTOS.jpg

http://www.nakas.gr/ecomnakas/NakasPaper/assets/PHOTOS%20T%20200/T030069051-200.JPG

http://4.bp.blogspot.com/_ZdeTyw61VkE/S77YrbKKINI/AAAAAAAAAQg/SUlo2p3hu5s/s1600/Kerouak_Dromos2.jpg


Από τη σημερινή επιδρομή με τη γυναίκα στην Πρωτοπορία, πήρα κι δύο μεταχειρισμένα, μια χαρά.

[rat_poison]

φαντάζομαι τη φάτσα του ταμία όταν είδε το self-help με τον kerouac δίπλα δίπλα

[Atropos]

Απλά κοίταξε μια εμένα και μια τη γυναίκα μου, και κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι του. :)

[Ra Pariah]

http://1.bp.blogspot.com/_l2J_kw2IzFI/S3VuIRWEElI/AAAAAAAAAls/GZ9bMAAM3k8/s320/%CE%9F%CE%99+%CE%9C%CE%A5%CE%98%CE%9F%CE%99+%CE%A4%CE%A9%CE%9D+%CE%9A%CE%95%CE%9B%CE%A4%CE%A9%CE%9D.JPG
[Μύθοι των Κελτών, Παπαδήμα]

Όμορφη εισαγωγούλα για το θέμα. Ζήτημα βέβαια να σου μείνουν πέντε-έξι ονόματα και ένας-δυο μύθοι από τον συνολικό όγκο πληροφοριών, αλλά έτσι είναι η ζωή..


http://images.e-shop.gr/images/BKS/BIG/BKS.0542650.jpg
[Hawthorne, Το σπίτι με τα εφτά αετώματα]

Τα διαβάζω παράλληλα αυτά τα δύο. Το συγκεκριμένο είναι του Hawthorne, αμερικανού συγγραφέα του 19ου αι.. Υποσχόμενο φαίνεται.

[Krux]

ακολουθώντας τη συμβουλή του φίλτατου ρατ συνεχίζουμε ακάθεκτοι

http://4.bp.blogspot.com/-6k0vW0Ry_kQ/TvpjVkKWGII/AAAAAAAAC7o/goDZjFrx_a4/s1600/light.jpg http://2.bp.blogspot.com/-q9JD8dikP-o/T0gn5hhGakI/AAAAAAAADB8/Pd-LyiPm7P8/s1600/sourcery.jpg

[menumission]

http://www.biblionet.gr/images/covers/b29108.jpg

[Harbinger of Death]

http://i.imgur.com/2EURp.jpg (http://imgur.com/2EURp)

http://i.imgur.com/041lZ.jpg (http://imgur.com/041lZ)

Το δεύτερο το ξαναδιαβάζω γιατί θυμόμουν ότι ήταν γαμάτο.

Δεν είναι. :(

[rat_poison]

η σουμβουλή του rat ήντουνε να διαβάσεις το death arc, αλλά δεν ακούς

[Krux]

patience is a virtue, young Samurai

[Kingdom Gone]

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=443395

Τι έχουν να δουν τα μάτια μας.

[metamelia3]

8|
μετανοείτε.

[menumission]

http://www.biblionet.gr/images/covers/b23023.jpg

[bhoy]

Να πω την αλήθεια,μου λείπει το περσινό
https://lh6.googleusercontent.com/-Pn5Vv90SczU/TYh8_6FKoyI/AAAAAAAABKc/75Xv_JJW-Vc/s400/metro+2033+greek+kastaniotis.jpg
(ήμουν νέοπας και...ντρεπόμουν,χαχαχα)
Θυμάμαι πως διάβαζα σε δυνατό μελτέμι βράδυ Αθήνας,με άδεια,μαύρα μεσάνυχτα κι ήμουν στη τσίτα...

Φέτος,ο αγαπημένος Σκωτσέζος:
http://www.greekbooks.gr/ProductImages/XtraLarge/Book/%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99%CE%A7%CE%9C%CE%99%CE%9F/187145.jpg

Κάπως ήπιο μου φαίνεται...ίσως πάλι όχι,δε γαμιέται.Αγαπώ Σκωτσέζο

[Art In Haste]

http://u.pstatic.gr/bp/5764607525183120030/3rymS.jpg

[landy]

μιγκέλ ντε ουναμούνο-καταχνιά

κατάλληλο και για τους αναρχίζοντες του φόρουμ

[nikos_souvlas]

μιγκέλ ντε ουναμούνο-καταχνιά

κατάλληλο και για τους αναρχίζοντες του φόρουμ

+1
Το διάβασα πρόσφατα, Landy. Μεγάλο βιβλίο από μεγάλο συγγραφέα.

Έχεις διαβάσει άλλα του ίδιου να προτείνεις; Μόνο την Καταχνιά έχω διαβάσει.

[LokiTricksterGod]

μόλις τέλειωσα πάκο ιγνάθιο τάιμπο ΙΙ - η σκιά της σκιάς. πολύ καλύτερο απ'ό,τι περίμενα, και χιούμορ και αναρχοσυνδικαλισμός και κίλλερ κινέζος που μιλάει με το λ επίτηδες, και φαντασίωση τύπου σκοτώνουμε συνταγματάρχες μπάτσους τσακίζουμε το κράτος έτσι εύκολα, μια όαση αισιοδοξίας στον καιρό του 10.5% της χα.

φύγαμε για το σήκουελ τώρα.

[atom_smasher]

το καλοκαιρι περασε ευχαριστα συντροφιά με:
Την βάρδια του Καββαδία.
the last light of the sun απο τον G.G. Kay.
Magician - Raymond E. Feist.
Φωτιά της Κ. Νέβιλ
και με ζορίζει ακόμα "η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο" του Σοπενχαουερ.

[landy]

μιγκέλ ντε ουναμούνο-καταχνιά

κατάλληλο και για τους αναρχίζοντες του φόρουμ

+1
Το διάβασα πρόσφατα, Landy. Μεγάλο βιβλίο από μεγάλο συγγραφέα.

Έχεις διαβάσει άλλα του ίδιου να προτείνεις; Μόνο την Καταχνιά έχω διαβάσει.

τις παραδειγματικες νουβελες.κυκλοφορει και με τον τιτλο "τρεις παραδειγματικες νουβελες κι ενας προλογος"(αυτος ειναι και ο τιτλος στο εσωτερικο της εκδοσης που χω-εκδοσεις αλεξανδρεια)...ειναι τρεις μικρες νουβελες κι ενας προλογος του ουναμουνο σαν δοκιμιο για τις νουβελες...τον οποιο τον χαρακτηριζει ο ιδιος σαν νουβελα.πολυ καλο...οχι επιπεδου καταχνιας βεβαια...αλλα διαβασε το.

[tsimpouklano]

http://www.nakas.gr/ecomnakas/NakasPaper/assets/PHOTOS%20T%20200/T008025000-200.JPG

Θα επανέλθω εκτενώς όταν το τελειώσω.

[metamelia3]

πωπω, σορρυ, αλλα εχω σιχαθει να βλεπω ανθρωπους να διαβαζουν μισσιο.

[ikonoklast]

http://img.viame-cdn.com/photos/20ea0c00-dd41-012f-f160-22000a8f8433/r600x600.jpg

Τη γαμήσατε.

[Kingdom Gone]

http://img.viame-cdn.com/photos/20ea0c00-dd41-012f-f160-22000a8f8433/r600x600.jpg

Τη γαμήσατε.


χαζομάρα είναι, μη κάνεις τον κόπο. [/killjoy]

[Γκουλαγκ]

http://ecx.images-amazon.com/images/I/61SVBALYisL.jpg

[tsimpouklano]

πωπω, σορρυ, αλλα εχω σιχαθει να βλεπω ανθρωπους να διαβαζουν μισσιο.

Γιατί καλέ;

[mellin]

http://i.imgur.com/uCdEx.jpg
συστήνω ανεπιφύλακτα και τέτοια

[pixies]

σταγγλικα? ειναι παλεύταμπολ?

[mellin]

Ναι στ' αγγλικά. Είναι πολύ καθαρά γραμμένο γενικά, από μία άποψη αυτό είναι και το νόημα, αφού έτσι βλέπεις καθαρά και τη προσωπικότητα του κάθε αφηγητή (molloy,malone,unnamable). Σχετικά μικρές προτάσεις, καθαρές περιγραφές, σύντομες σκέψεις...
Η γλώσσα κι αυτή παλεύεται, αν και βοηθάει να' χεις κάνα λεξικό για σπάνιες περιπτώσεις (κάτι αντικείμενα, λίγα ρήματα...)
Γενικά είναι σχετικά εύκολο, δε ξέρω, αν τα παρακάτω τα καταλαβαίνεις εύκολα τότε θα είσαι μια χαρά νομίζω


I shall not tell of the obstacles we had to surmount, the fiends we had to circumvent, the misdemeanours of the son, the disintegration of the father. It was my intention, almost my desire, to tell of all these things, I rejoiced at the thought that the moment would come when I might do so. Now the intention is dead, the moment is come and the desire is gone.

[honeybunny]

Ξεκίνησα το Fear and Loathing in Las Vegas.

Δυστυχώς έχω δει την ταινία :/

[Ra Pariah]

http://topontiki.gr/img/imagecache/300x456_134331824038.jpg
[Καχτίτσης Ν. - Ο Εξώστης]

[Harbinger of Death]

http://i.imgur.com/liwSt.jpg

[atom_smasher]

το καλοκαιρι περασε ευχαριστα συντροφιά με:
Την βάρδια του Καββαδία.
the last light of the sun απο τον G.G. Kay.
Magician - Raymond E. Feist.
Φωτιά της Κ. Νέβιλ
και με ζορίζει ακόμα "η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο" του Σοπενχαουερ.

Τι μαλάκας. Ξεχασα το βασικότερο που διαβασα το καλοκαιρι. Τα χαστουκοψαρα...

[Harbinger of Death]

Γιατί σε ζόρισε το Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο; Ανάλαφρο και τζερτζελέδικο ήταν.

Χαστουκόψαρα πρέπει να το διαβάσω κι εγώ, το έχω και κάθεται.

[atom_smasher]

Απλά δεν ημουν σε φαση. θελει συγκεντρωση.

[Weedow]

http://files.plus4u.gr/images/108/BIG/108042571.jpg

[Art In Haste]

http://x.pstatic.gr/bp/5764607525187212913/57QFA.jpg

[metamelia3]

Λέω να πιάσω αυτό:
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/ec04a282-712c-4774-bc2d-9544770e7676.jpg
Απ' ότι έχω καταλάβει, πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο με χάλια τίτλο.

[>Redeemer<]

http://ecx.images-amazon.com/images/I/41WH71PTCYL._SL500_AA300_.jpg
Στα τελειωματα
http://photo.goodreads.com/books/1327183045l/147915.jpg

[metamelia3]

Λέω να πιάσω αυτό:
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/ec04a282-712c-4774-bc2d-9544770e7676.jpg
Απ' ότι έχω καταλάβει, πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο με χάλια τίτλο.
Παιδεύτηκα να το τελειώσω αυτό. Αρκετά ενδιαφέρον με δύο μεγάλα προβλήματα όμως:
α) Είναι εκνευριστικό το διδακτικό ύφος και ο συναισθηματισμός του
β) Μας πέθανες στη φλυαρία ρε χριστιανέ μου, ΣΚΑΣΕ ΠΙΑ, πες αυτό που θες.

[Krux]

http://www.foititikizoi.gr/uploads/5/6/8/8/5688588/2838056.jpg

[VidnaObmana]

Να γυρίζεις - αυτό είναι το θαύμα -
με κουρελιασμένα μάτια
με φλογωμένους κροτάφους απ' την πτώση
να γυρίζεις
στην καλή πλευρά σου.
Πεσμένος αισθάνεσαι
την κόλαση που είναι η αιτιότητα
το στήθος ωσάν συστατικό του αέρα
τα βήματα χωρίς προοπτική.
Κι όμως στη χειμωνιάτικη γωνία ο καστανάς
περιβάλλεται από σένα.
Κόψε ένα τραγούδι απ' τ' άνθη
με δάχτυλα νοσταλγικά.
Να γυρίζεις - αυτό είναι το θαύμα.



Νίκος Καρούζος

[menumission]

http://img401.imageshack.us/img401/7999/product3975photo1300x30.jpg

[Harbinger of Death]

http://i.imgur.com/faw0ol.jpg

[cybernaut]

http://www.greekbooks.gr/ProductImages/XtraLarge/Book/Unknown/ISTORIA_TOU_KOSMOU.jpg

[ypersyntelikos]

Μπαίνω φαντάρος τη Δευτέρα, πείτε κανα καλό βιβλίο που να μην τελειώνει ποτέ και να μη θέλω να το αφήσω κιόλας.

[sfinotouvlaki]

http://www.amazon.com/In-Search-Lost-Time-Complete/dp/0812969642

[Agoraphobic_S.I.]

πάρε το Μέγα Ανατολικό.
αν είσαι και κάφρος θα τον παίζεις στην τουαλέτα.

[Art In Haste]

http://www.culturenow.gr/storage/Anemolia__Isidoros_Zourgos11.jpg

[metamelia3]

Κάθε φορά που περνάω απ' τους δικούς μου, βρίσκω κάτι καλό να τους βουτήξω. Για σήμερα:
http://www.patakis.gr/Watermark.aspx?Image=Images/Products/4588.jpg&Watermark=0&WatermarkText=Patakis

[Mitsmann]

λολ

[Art In Haste]

Είπα να το ξαναπιάσω μια και η ταινία πλησιάζει.

https://images.bookworld.com.au/images/bau/97805479/9780547928241/0/0/plain/the-hobbit-or-there-and-back-again.jpg

Τελευταία το είχα διαβάσει γύρω στο '96, έχω μείνει με το πόσο παιδικό μου φαίνεται τώρα και πόσο διαφορετικός είναι ο τρόπος γραφής του Τόλκιεν.

[ion_storm]

Τελευταία το είχα διαβάσει γύρω στο '96, έχω μείνει με το πόσο παιδικό μου φαίνεται τώρα και πόσο διαφορετικός είναι ο τρόπος γραφής του Τόλκιεν.


Ακριβώς το ίδιο είχα σκεφτεί στην τελευταία μου ανάγνωση, μετά από χρόνια, το καλοκαίρι.
Για κάποιο λόγο όμως πιστεύω ότι οι ταινίες θα είναι πιο ρεαλιστικές από τα τον Άρχοντα. Θα κολλήσουν και αυτές αληθοφάνεια.

[Ψηλός]

Αυτές τις μέρες τέλειωσα τον "Άνθρωπο που έτρωγε πολλά" του Κορτώ. Αστείο, γαμάτη γραφή, μου έφτιαχνε τη διάθεση..άσχετο με τον Τόλκιν αλλά..

[pixies]

http://www.greekbooks.gr/ProductImages/XtraLarge/Book/Unknown/ISTORIA_TOU_KOSMOU.jpg

αααα! Το βρηκα σε ενα παλαιοβιβλιοπωλιο κ το πηρα το Σαββατο αλλα δε το ξεκινησα ακομα! Για πες!

[menumission]

http://3.bp.blogspot.com/_hZ3i8YIwXRY/SNz3dd6rDuI/AAAAAAAAJKQ/3KTNzxxBNwE/s400/D+4.jpg

[Agoraphobic_S.I.]

Πριν 3 μέρες τελείωσα αυτό:

http://www.protoporia.gr/images/covers/books/9789603290346.jpg

Και τώρα διαβάζω :

http://www.protoporia.gr/images/covers/books/9789607599674.jpg

και

http://www.protoporia.gr/images/covers/books/9780003366402.jpg

[mourning apocalypse]

http://www.ipop.gr/wp-content/uploads/%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%9D%CE%BF5.png

Λέω να το αρχίσω σήμερα

[metamelia3]

Εγώ πριν λίγες μέρες διάβασα αυτό:
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/a54e2b19-a758-416a-9aec-460bf31e53ab.jpg

Και τώρα είμαι εδώ:
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/8ae819b2-ec6f-438c-aa19-c295a40b8670.jpg

[metamelia3]

Αγκοραφόμπικ τη φαιά πανούκλα που τη βρήκες; Κάποιος μου έλεγε ότι είναι να επανεκδοθεί, έγινε;

[nothingman]

Φανταστικό βιβλίο το Σφαγείο, πολύ το αγαπώ. Yπάρχει ελεύθερο κι ωραίο και αυτό το μικρούλι του Βόννεγκατ, να του δώκετε τα επόμενα 8 λεπτά σας http://www.gutenberg.org/files/21279/21279-h/21279-h.htm
Εγώ διαβάζω τον "Άνθρωπο του Τείχους" του Βαξεβάνη γιατί το βρήκα 3 ευρώ και το αγόρασα και είναι κακό και ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν το παρατάω αλλά δεν έχει σημασία, ποστάρω γιατί ήθελα να μοιραστώ το 2 b r 0 2 b.

[menumission]

Αγκοραφόμπικ τη φαιά πανούκλα που τη βρήκες; Κάποιος μου έλεγε ότι είναι να επανεκδοθεί, έγινε;
http://mavros-gatos.blogspot.gr/p/blog-page.html

[menumission]

Και τώρα είμαι εδώ:
http://www.politeianet.gr/components/com_virtuemart/shop_image/product/8ae819b2-ec6f-438c-aa19-c295a40b8670.jpg
άλλο ένα επιστολογραφικό μυθιστόρημα που μπορεί να σ'ενδιαφέρει είναι αυτό (http://www.politeianet.gr/index.php?category_id=&page=shop.browse&option=com_virtuemart&Itemid=89&limitstart=0&advanced=1&keyword1=&keyword1method=0&keyword2=&keyword2method=0&writerid=-1&edWriter=Gabriel+de+Guilleragues&epimid=-1&edEpimelitis=&metfid=-1&edMetafrastis=&illustratorid=-1&edIllustrator=&publisherid=-1&edPublisher=&category_id=0&isbn=&langFilter=-1)
"Pour moi, en tout cas, je n'étais pas la Religieuse portugaise." (http://www.doudouworld.com/pages/livres/la-chute-albert-camus/la-chute-ii.html)
http://www.shmoop.com/the-fall/allusions.html.

[Agoraphobic_S.I.]

Αγκοραφόμπικ τη φαιά πανούκλα που τη βρήκες; Κάποιος μου έλεγε ότι είναι να επανεκδοθεί, έγινε;

Η πρωτοπορία λέει ότι την έχει (http://www.protoporia.gr/i-faia-panoykla-p-98456.html), αν παρόλα αυτά δεν τη βρεις στη δανείζω.
(αρκεί να το προσέχεις το βιβλίο γιατί είναι λιγάκι ετοιμόρροπο)

[freak brother]

διαβαζω σε pdf Αρης ο αρχηγος των ατακτων του Χαριτοπουλου και το Βαλκανια του Μαζαουερ .

[Μελαγχολικός Χοντρούλης]

θα σου βγουν τα ματια

κάτι πιο μικρό

http://libcom.org/library/the-bolsheviks-and-workers-control-solidarity-group

[Art In Haste]

http://ecx.images-amazon.com/images/I/41jrEm3xwTL._SL500_AA300_.jpg

[Agoraphobic_S.I.]

http://www.protoporia.gr/images/covers/books/9789603350279.jpg

[Fireknight]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/e/e5/The-naked-sun-doubleday-cover.jpg/200px-The-naked-sun-doubleday-cover.jpg

[Ψηλός]

http://www.captainbook.gr/shop/images/savedimages/?q=covers/b182122.jpg

[cybernaut]

Ποιήματα είναι το απο πάνω ?

[Ψηλός]

όχι, αδημοσίευτα (στα ελληνικά) κείμενα

[Art In Haste]

όχι, αδημοσίευτα (στα ελληνικά) κείμενα

Έχει καμμιά 35αρια σύνολο που είχαν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά και ίσως κάποια τελείως ακυκλοφόρητα. Στα βαρβαρικά κυκλοφόρησε πέρυσι, χμμ πρόπερσι τώρα.

[Art In Haste]

http://img191.imageshack.us/img191/2851/13486632.jpg

Τα σπάει, σε λίγους μήνες και στα Ελληνικά (http://www.psichogios.gr/site/Books/Search?searchfor=Jonasson&price=&ages=&category=).

[atom_smasher]

"Διανοητική εργασία, κοινωνικά κινήματα και έξοδος από την κρίση" - Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν.
"Το φύλο της κοινωνικής πολιτικής" - Μαρία Στρατηγάκη
"Μεγάλος Ανατολικός" - Ανδρέας Εμπειρίκος

[Ra Pariah]

http://www.perizitito.gr/images/P/b163170.jpg
Χουάν Ρούλφο, Ο κάμπος στις φλόγες

[landy]

http://www.perizitito.gr/images/P/b163170.jpg
Χουάν Ρούλφο, Ο κάμπος στις φλόγες

διδάσκει διήγημα ο ρούλφο σ αυτή τη συλλογή.διάβασε και το πέδρο πάραμο αν δεν το χεις διαβάσει ακόμα

[Art In Haste]

http://d.gr-assets.com/books/1348675684l/5757533.jpg

Μόλις ξεκίνησα.

[wom]

Καλοκαίρι, όλο και κάτι θα διαβάσουμε ...

http://i42.tinypic.com/2przdzt.jpg

[ikonoklast]

^ Κλοπές από δημοτική βιβλιοθήκη στην Αιδηψώ.

Οντοπικ, έρχομαι για την εξής πρόταση. Διαβάστε το Σεπουλβεδα - Παταγονια Εξπρεςς σε μια παραλία. Και θα με θυμηθείτε.

[The Donnn]

Dan Brown - Inferno

ναι...ξέρω...

[nikos_souvlas]

Σοπενχάουερ - Εριστική διαλεκτική (Εκδόσεις Printa)

Δεν ξέρω τι με 'πιασε καλοκαιριάτικα - και μες στη ζέστη -, αλλά έπεσε στα χέρια μου τυχαία και λέω "δε γαμιέται...". Το 'χει διαβάσει κανείς; Μου μένουν καμμιά 10αριά σελίδες να το τελειώσω. Με ζόρισε, ειδικά προς το τέλος αρκετά (κει με τους "τόπους" του Αριστοτέλη), και κάποια απ' τα "τεχνάσματα" επίσης.

Υπάρχει και από εκδόσεις Πατάκη. Δεν ξέρω αν η μετάφραση είναι καλύτερη και, ίσως, πιο κατανοητή.

http://www.printa-roes.gr/Schopenhauer_eristiki_diale.jpg

[sfinotouvlaki]

An diavaseis kapoio apo ta kanonika tou vivlia tha diapistwseis oti h eristikh dialektikh einai poly eyxaristh kai diaskedastikh ergasia. Kai gamw toous psyxologoi o sapounaouer. An se endiaferei, dyo pio stegna alla pio oloklirwmena vivlia gia ta texnasmata

http://www.gospellifechurch.com/thinktank/download/05_Faulty_Reasoning.pdf
http://dev.asapholdings.com/wp-content/uploads/2013/02/A-Practical-Study-of-Argument-7th2009BBS1.pdf

[ikonoklast]

Εγώ το έχω διαβάσει μικρός επειδή με εντυπωσίασε ο τίτλος. Χαζοβιόλογική έκδοση τσέπης που πωλείται δίπλα στο ταμείο μαζί με τα βιβλιαράκια αυτοβοήθειας και τα ποπ φιλοσοφικά εγχειρίδια. Πλάκα έχει σε σημεία, στο δια ταύτα μαλακία. Επιφανής παλιός χρήστης του φόρουμ μου το έχει βουτήξει κοντά μια δεκαετία, μου θυμίζει.

Από τον ίδιο πάγκο θα βρείτε αυτό (http://www.greekbooks.gr/books/kinonikes-epistimes/kinoniologia/meletes/dokimio-peri-anthropinis-vlakias.product). Διαβάστε το.

[Λεκές]

Αληθεύει ότι έσπρωξε μια γιαγιά από τις σκάλες;

[nikos_souvlas]

Στη φάση. Αυτό, όντως, μετράει. Και δεν το πουλάνε σε πάγκους.
Μην ψαρώσετε με τη γραφή/ύφος.

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/prose/evangelos_lempesis_idiots.htm

[Kasrith]

http://www.endodontics.ca/wp-content/uploads/2008/10/006156249101_sclzzzzzzz_1.jpg

http://img2-1.timeinc.net/ew/dynamic/imgs/080514/city-of-thieves_l.jpg

[Art In Haste]

http://4.bp.blogspot.com/_8X7k5EsHp4s/TGxKOWqLBjI/AAAAAAAABOw/i6VoY_2L8aI/s1600/american+gods+2.jpg

[pixies]

ρε αυτο το παρηγγειλα προχτες! για πες!

[commissar]

Το καλύτερο βιβλίο του Gaiman για μένα, hands down (δεν έχω διαβάσει το Anansi Boys ακόμα αλλά δε νομίζω να μου αλλάξει γνώμη).
από εκεί είναι το sig μου, μεγάλες στιγμές γενικά και ό,τι πιο ώριμο έχει γράψει μαζί με το Sandman.

btw φέτος έβγαλε καινούριο, το The Ocean At The End Of The Lane, κλασική παραμυθο-ιστορία του αλλά με πολύ γλυκό τέλος.

Art In Haste όταν το τελειώσεις με το καλό πες, έχω trivia

[Art In Haste]

Τώρα ξεκίνησε οπότε θα πάρει λίγο αλλά θα σε πω όταν έρθει η ώρα.

[Krux]

https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/1476043_10151782442766016_872486647_n.jpg

[rat_poison]

χα, κοίτα να δεις. μαντέψτε κι εγώ τι διαβάζω (ή παλεύω να διαβάσω από τον Αύγουστο τελοσπάντων


http://i.imgur.com/xxTq3KN.jpg?1


τιστομπούτσογίνεται

[atom_smasher]

Η τριπλέτα των τελευταίων άρρωστων ημερών:
Murakami - Norwegian Wood
R.E.Howard - The complete Chronicles of Conan
Murakami - Kafka on the shore

[cybernaut]

κ όμως.
http://www.greekbooks.gr/ProductImages/XtraLarge/Book/Unknown/mistiki_lesxi_ioulieta.jpg

[atom_smasher]

θα κωλολέει.

[Art In Haste]

Το καλύτερο βιβλίο του Gaiman για μένα, hands down (δεν έχω διαβάσει το Anansi Boys ακόμα αλλά δε νομίζω να μου αλλάξει γνώμη).
από εκεί είναι το sig μου, μεγάλες στιγμές γενικά και ό,τι πιο ώριμο έχει γράψει μαζί με το Sandman.

btw φέτος έβγαλε καινούριο, το The Ocean At The End Of The Lane, κλασική παραμυθο-ιστορία του αλλά με πολύ γλυκό τέλος.

Art In Haste όταν το τελειώσεις με το καλό πες, έχω trivia

Πήρε λίγο παραπάνω από όσο υπολόγιζα αλλά τέλειωσε. Ωραίο δε μπορώ να πω, απλά διάβασα το Author's Preferred Text που βγήκε το 2011 και περιλαμβάνει τα πάντα που είχε γράψει, γύρω στις 12000 λέξεις που δεν είχαν μπει αρχικά, και κάπου τον έχανα. Φαντάζομαι πως τα σημεία που με κούρασαν ήταν αυτά.

Πάμε για κάτι τελείως διαφορετικό τώρα....

Cizia Zykë (http://en.wikipedia.org/wiki/Cizia_Zyk%C3%AB) - Oro

http://thecubelb.files.wordpress.com/2012/05/4c76f1056944d_161175n.jpg

Γαλλοαλβανοέλληνας τυχοδιώκτης. Σε αυτό, που είναι και το πρώτο του βιβλίο, περιγράφει τις προσπάθειες του για εύρεση χρυσού στην Κόστα Ρίκα. Υπάρχει και ένα ντοκυμαντέρ στο γιουτουμπε αλλά στα γαλλικά μόνο.

Μου κάνει εντύπωση που δε μπορώ να βρω κανένα σχετικό άρθρο για αυτόν στα ελληνικά.

[commissar]

Ωραία, ψάξε και το The Monarch of the Glen, μικρή ιστορία 2 χρόνια μετά τα γεγονότα του American Gods. Εγώ το πέτυχα στη συλλογή "Fragile Things". ινβ4 "σιγά το τρίβια", ναι, λάθος έκφραση :oops:

Για τον Krux που ρωτούσε ποιος θα παίξει τον Low Key στην τηλεοπτική σειρά, πέτυχα τo εξής fan-cast, τα μισά είναι fail αλλά :touched: για τον αγαπημένο μας κοκκινομάλλη:

http://25.media.tumblr.com/tumblr_m85tabu8Sa1qbo02ro1_500.jpg

[Art In Haste]

Κατέβηκε, θα τσεκαριστεί σήμερα λογικά.

[Krux]

Για τον Krux που ρωτούσε ποιος θα παίξει τον Low Key στην τηλεοπτική σειρά, πέτυχα τo εξής fan-cast, τα μισά είναι fail αλλά :touched: για τον αγαπημένο μας κοκκινομάλλη:

http://25.media.tumblr.com/tumblr_m85tabu8Sa1qbo02ro1_500.jpg

ξέρεις τι; πιστεύω οτι το surprise factor μετράει πολύ. το να τρως στη μάπα μια ερμηνειάρα από εκεί που δεν το περιμένεις, όπως έκανε ο εν λόγω Jackie Haley στο watchmen που με συνοπτικές κλείδωσε το γαλαξία ή όπως αυτός ο θεός Tom Hiddleston που παίζει το Loki στο Thor, είναι όλη η μαγεία.

http://0.tqn.com/d/comicbooks/1/0/4/z/MAN-04497.jpg

εν ολίγοις, ας δείξουμε λίγη πίστη.

[Krux]

διάβασα το The ocean at the end of the lane (http://www.goodreads.com/book/show/15783514-the-ocean-at-the-end-of-the-lane) του Gaiman και μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση.

γλυκιά από τη μια γιατί είναι στο γνώριμο noir horror ονειρικό ύφος του Gaiman που έχουμε αγαπήσει σε όλα του τα γραπτά. με μαγεύει κάθε φορά το γεγονός οτι με το συγκεκριμένο τρόπο γραφής καταφέρνει να μη πέφτει στη mainstream pulp goth κουλτούρα αλλά να διατηρεί ένα τόσο ιδιαίτερο και μοναδικό στυλ που είναι επίσης αναγνωρίσιμο από τις πρώτες γραμμές.

πικρή γιατί προσωπικά με έχει κουράσει λίγο η φάση με τις τελευταίες του δουλειές που έχουν εσάνς παιδικού παραμυθιού. εντάξει θα μου πείτε ο τύπος έχει γράψει τρεις φορές περισσότερα juvenile and young adult fiction μυθιστορήματα από general adult fiction αλλά οκ εγώ θα ήθελα να γράφει μόνο american gods και anansi boys και neverwhere και stardust πράγματα.

btw commi μήπως έχεις διαβάσει το graveyard book;

[commissar]

Το Graveyard Book ήταν ένα από τα 2 βιβλία του Gaiman που είχα σκοπό να μη διαβάσω ποτέ, αλλά στο "M is for Magic" είχε ένα απόσπασμα και μου άρεσε πολύ οπότε το αγόρασα και το κρατάω για το καλοκαίρι. Το 2ο btw ήταν το Anansi Boys αλλά ένα ποστ σου με έπεισε να το αγοράσω κι αυτό, δεν ξέρω πότε θα το πιάσω βέβαια =/

Για το Ocean... είχα γράψει περίπου όσα λες για το ύφος παιδικού παραμυθιού αλλά και πάλι, το τέλος ήταν πανέμορφο. Το graveyard book να ξέρεις είναι πολύ πιο "παιδικό" από το Ocean. Αν πάλι σου άρεσε το Odd and the frost giants προτείνω το Fortunately, the milk.

Σε άλλα νέα, τέλη Ιουνίου βγαίνει αυτό:

http://ecx.images-amazon.com/images/I/51kEBtyM1gL._SY344_BO1,204,203,200_.jpg


The first new NEVERWHERE story since I wrote the book in 1997 comes out later this year, in an anthology called ROGUES. It's called HOW THE MARQUIS GOT HIS COAT BACK.

όποιος ενδιαφέρεται,

http://www.public.gr/product/books/pre-orders/rogues/prod5840659pp/ :grin:

[cybernaut]

http://media.myebooks.gr/images/stories/virtuemart/product/978-960-16-4570-4.jpg

[funishment]

πόσο καλό βιβλίο το american gods

μόλις τώρα είδα ότι έχει γράψει και το Coraline :pink:

θα διαβάσω και τα άλλα που λέτε, μπράβο

[Krux]

Το Graveyard Book ήταν ένα από τα 2 βιβλία του Gaiman που είχα σκοπό να μη διαβάσω ποτέ, αλλά στο "M is for Magic" είχε ένα απόσπασμα και μου άρεσε πολύ οπότε το αγόρασα και το κρατάω για το καλοκαίρι. Το 2ο btw ήταν το Anansi Boys αλλά ένα ποστ σου με έπεισε να το αγοράσω κι αυτό, δεν ξέρω πότε θα το πιάσω βέβαια =/

Για το Ocean... είχα γράψει περίπου όσα λες για το ύφος παιδικού παραμυθιού αλλά και πάλι, το τέλος ήταν πανέμορφο. Το graveyard book να ξέρεις είναι πολύ πιο "παιδικό" από το Ocean. Αν πάλι σου άρεσε το Odd and the frost giants προτείνω το Fortunately, the milk.


Σχετικά με το graveyard book, με έψησε λίγο μια illustrated επανέκδοση που έχει κάνει ο craig rusell σε δύο τόμους.

http://ecx.images-amazon.com/images/I/915vLua0HNL.jpg http://ecx.images-amazon.com/images/I/9142vka5-WL.jpg




πόσο καλό βιβλίο το american gods

μόλις τώρα είδα ότι έχει γράψει και το Coraline :pink:

θα διαβάσω και τα άλλα που λέτε, μπράβο

εύγε
πάρε καπάκια το anansi boys

[Art In Haste]

http://i43.tower.com/images/mm102000141/tropical-animal-novel-pedro-juan-gutierrez-hardcover-cover-art.jpg

Κανονικά θα έπρεπε να ξεκινήσω από την Βρώμικη Τριλογία της Αβάνας αλλά πήγα ανάποδα. Από την πρώτη σελίδα ξες τι να περιμένεις και ούτε να σκεφτώ τι θα συναντήσω στην τριλογία όταν φτάσει η ώρα.

[Art In Haste]

https://p.gr-assets.com/max_square/fill/books/1255521462/6978325.jpg

Τελειώνει αύριο/μεθαύριο, εξαιρετικό.

[morphine]

https://p.gr-assets.com/max_square/fill/books/1255521462/6978325.jpg

Τελειώνει αύριο/μεθαύριο, εξαιρετικό.

αγαπώ με πάθος, από τα πιο ωραία βιβλία που έχω διαβάσει

[Jacknife]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/7b/Our_Band_Could_Be_Your_Life_book_cover.jpg

Μεχρι στιγμης κοπαναει :headbang: ( ναι στα αρχιδιας σας ξερω )

[Taliban]

http://cdn.ianos.gr/media/catalog/product/cache/1/image/650x650/17f82f742ffe127f42dca9de82fb58b1/2/b/2b96b2f8-3faf-427f-b573-becabaeaa8d6_44.jpg

Μου το δωσε η μανα μου. Αρκετα ενδιαφερον, προφανως λογω διαφορετικης κουλτουρας του συγγραφεα. Εχω φτασει στη μεση και γινεται ολο και πιο ενδιαφερον

[rat_poison]

είναι το βιβλίο που με έκανε να θέλω να πεθάνω από βαρεμάρα

δεν μπορώ να καταλάβω τι του βρίσκετε

[Λεκές]

http://ecx.images-amazon.com/images/I/51owyVzsSnL._SL300_.jpg

Μετριότητα

[Jacknife]

Ηρθε σημερις αυτο :

http://www.joyfulnoiserecordings.com/images/thumbnails/450/450/detailed/1/JESUS_LIZARD_BOOK_gold.jpg

:pink:

χωρις το εφταιντσο αλλα ...

[Taliban]

Ηρθε σημερις αυτο :

http://www.joyfulnoiserecordings.com/images/thumbnails/450/450/detailed/1/JESUS_LIZARD_BOOK_gold.jpg

:pink:

χωρις το εφταιντσο αλλα ...

πωωωωωωωωωωωω

[atom_smasher]

Ζαν πολ Σαρτρ - Ο τοίχος

Ενδιαφέρον ήταν.

[thanasis00]

http://fantasy-faction.com/wp-content/uploads/2014/11/AsimovFoundation.jpg

Εξαιρετικό βιβλίο! Όπως και γενικά ο κόσμος που έχει δημιουργήσει ο Asimov. Πολύ ωραία σειρά βιβλίων γενικά, με πολλές αναφορές σε θρησκεία, πολιτική, ηθική και λοιπά.

Αν δεν έχετε διαβάσει Asimov, μια πολύ καλή αρχή είναι το "Εγώ, το Ρομπότ" (ναι η ταινία έχει πάρει στοιχεία από κει), για να δείτε και τους γνωστούς 3 νόμους της ρομποτικής.

[antimusic]

εγώ πάντως δεν κατάλαβα ποτέ γιατί θεωρείται αριστούργημα αυτό.

[thanasis00]

Το συγκεκριμένο βιβλίο; Ή γενικά ο Asimov? Αν δεν είσαι φαν των scifi μάλλον δε θα σου αρέσει, αλλά σίγουρα τα ζητήματα που πραγματεύεται είναι πολύ καλά και από ωραία οπτική γωνία.

[Art In Haste]

Μόλις τέλειωσε νέος Ανάν και πριν πιάσω νέο Χρηστιδη πετάγομαι μέχρι Ρωσσία για

http://ecx.images-amazon.com/images/I/51-QCP4%2BmVL._SY344_BO1,204,203,200_.jpg

Rats and human beings aren't that far apart from each other in "The Rat-Killer". As the political intrigue of phantasmagorical post-communist reality develops into nightmare, the greed, cunning and malice of the humans more and more resemble the behaviour of the large communities of destructive rodents, while the rats acquire more and more human features. Svetloyar is bidding to be included in the list of historical towns making up Russia's famous "golden Ring" around Moscow, a lucrative tourist route. However, aside from the problem that it has no history (having been entirely constructed during the Stalinist period), the place is over- run by rats, so two pest-controllers are summoned from Moscow.What follows is an astute interrogation of the nature of both humanity and history, as Terekhov subtly sets alongside the narrator's desire for the re- ional dictator's wife with his perpetual concern for the destruction of rats. Whilst clearly a novel of the classical Russian tradition, "The Rat-Killer" also incorporates the more experimental and satirical aesthetic of Soviet writers such as Bulgakov, and as the narrator's perception of reality be-comes increasingly warped, so does our experience of the almost comically grotesque landscape around him.

[Drumsick]

Διαβάζω αυτό εδώ το δυστοπικό sci fi μυθιστόρημα, και ήρθα να το αναφέρω, γιατί μπορώ να σκεφτώ αρκετούς ηαρίτες geeks, gamers, RPGαδες κτλ που θα πορώνονταν μαζί του, ειδικά όσοι ασχολούνται με κονσόλες και γκεημς από τα 80'ς (κυριαρχούν γενικά και οι αναφορές στην 80'ς κουλτούρα, αφού η ιστορία διαδραματίζεται σε εποχή που αναβιώνουν τα τρεντς της εποχής αυτής).
Αν και προσωπικά δε μπορώ να ταυτιστώ απόλυτα με όσα διαβάζω αφού ποτέ δεν έπαιζα γκεημς (πέρα από ατάρι =D), παραμένει ευχάριστο ανάγνωσμα. Τσεκάρετε.

http://static.wixstatic.com/media/ec00d2_079eb5383c7e4a39a5ba11b5acc223d4.jpg_srz_524_818_75_22_0.50_1.20_0.00_jpg_srz

[Leech]

τέλειωσα αυτό:
http://www.greekbooks.gr/ProductImages/XtraLarge/Book/Unknown/dikes_ton_dosilogon.jpg

Κοντά 700 σελίδες. ΦΑΚΙΝ' ΧΕΒΙ :dfinger:

[Kaserinos]

εδώ και κανά μήνα διαβάζω πολύ αργά -γιατί δεν θέλω να τελειώσει ποτέ- αυτό:

http://www.biblionet.gr/images/covers/b198676.jpg


Οι ήρωες αυτών των διηγημάτων, στρατιώτες που πολέμησαν στη μικρασιατική εκστρατεία, έρχονται αντιμέτωποι με τους ρόλους που τους επιβάλλουν οι παραδοσιακοί κανόνες και το βίωμα του πολέμου. Συγκρούονται, υποτάσσονται, ζουν εν κρυπτώ ή φεύγουν.

Το γκιακ είναι το αίμα, ο συγγενικός δεσμός και ο νόμος του αίματος που σκιάζει τις ζωές τους. Με έναν τραχύ προφορικό λόγο, οι ιστορίες τους αφηγούνται την απώλεια προσανατολισμού, την αδυναμία τους να συμβιβάσουν τους κώδικες της παράδοσης με τα συναισθήματα και τη συνείδησή τους.

Συ-γκλο-νι-στι-κές ιστορίες, αρβανίτικη διάλεκτος που χρωματίζει το κείμενο αλλιώς (ειδικά στις περιγραφές), και μια αίσθηση όσο το διαβάζεις ότι ο ανθρωπος που τα αφηγείται κάθεται απενάντι σου.

Αρχικά το πήρα γιατί μου θύμιζε το "Η κάθοδος των εννιά" του Βαλτινού, που τον σίγουρα τον επηρέασε..
..αλλά αυτό εδώ έχει κάτι πιο άγριο.

Και ο τύπος που το 'γραψε..μόλις 31.

[Xtikio]

http://www.kaktos.gr/files/General_catalogue/int-ZEN-MOTOSYKLETA.jpg

Γράφει γαμάτα είναι γαμάτος αγοράστε το και διαβάστε το

[atom_smasher]

Μόλις τελείωσα την τριλογία millenium του Stig Larson. 3 μέρες χωρίς ανάσα. Καύλα ήταν ο Μακαρίτης.

[Kasrith]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/c/c7/DWCity.jpg

Devil in White City - Erik Larson

Ακολουθεί την ιστορία 2 χαρακτήρων:
- Burnham ήταν κορυφαίος αρχιτέχτονας του Chicago late 1800s του οποίου του ανέθεσαν την κατασκευή του World Fair (White City) με σκοπό να ξεπεράσουν το World Fair του Παρισιού και του Eiffel
- Holmes ψυχοπαθή και κατα συρροή δολοφόνος που βρίσκει πολλές ευκαιρίες για νεα θύματα.

Πολύ dark σε σημεία, ο τύπος δεν ένιωθε... Ίσως να είναι κουραστηκά όμως μερικά απο τα κεφάλαια περι αρχιτεχτονικής. Εγώ προσωπικά δεν βαρέθηκα λεπτό.


Next up: Gardens of the Moon (http://d.gr-assets.com/books/1355144064l/55399.jpg)

[antimusic]

ο λάρσον δεν ξέρει να γράψει ούτε σταυρόλεξο. ο έρικσον ακόμα χειρότερα.

[Art In Haste]

Τέλειωσα τα παρακάτω που εντελώς τυχαία κάθησε η περίπτωση να διαβάζω για γυναικοκρατούμενη κοινωνία και αμέσως μετά για ανδροκρατούμενη με τις γυναίκες όμως να κάνουν και αυτές το παιχνίδι τους. Καραγάτσης εξαιρετικός όπως πάντα.

http://www.randybyers.net/wp-content/uploads/2012/10/Coming-Race-webres.jpg
http://4.bp.blogspot.com/-cpkRw321ZAs/U23DdzRcJFI/AAAAAAAAE4U/pZwz48Qcv3Q/s1600/%CE%A4%CE%BF+%CE%A7%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF+%CE%9D%CE%B7%CF%83%CE%AF.png

και λογικά τώρα θα πίασω το

http://aderwise.com/sites/default/files/fata%20rea.jpg

εντιτ, σε παραπάνω ποστ είδα πως σκόπευα να πιάσω νέο Χρηστίδη που τον ξέχασα τελείως...θα δείξει...

[Jacknife]

:-)

http://www.ramonesmania.com/images/lowrescover.jpg

[commissar]

εδώ και κανά μήνα διαβάζω πολύ αργά -γιατί δεν θέλω να τελειώσει ποτέ- αυτό:

http://www.biblionet.gr/images/covers/b198676.jpg


Οι ήρωες αυτών των διηγημάτων, στρατιώτες που πολέμησαν στη μικρασιατική εκστρατεία, έρχονται αντιμέτωποι με τους ρόλους που τους επιβάλλουν οι παραδοσιακοί κανόνες και το βίωμα του πολέμου. Συγκρούονται, υποτάσσονται, ζουν εν κρυπτώ ή φεύγουν.

Το γκιακ είναι το αίμα, ο συγγενικός δεσμός και ο νόμος του αίματος που σκιάζει τις ζωές τους. Με έναν τραχύ προφορικό λόγο, οι ιστορίες τους αφηγούνται την απώλεια προσανατολισμού, την αδυναμία τους να συμβιβάσουν τους κώδικες της παράδοσης με τα συναισθήματα και τη συνείδησή τους.

Συ-γκλο-νι-στι-κές ιστορίες, αρβανίτικη διάλεκτος που χρωματίζει το κείμενο αλλιώς (ειδικά στις περιγραφές), και μια αίσθηση όσο το διαβάζεις ότι ο ανθρωπος που τα αφηγείται κάθεται απενάντι σου.

Αρχικά το πήρα γιατί μου θύμιζε το "Η κάθοδος των εννιά" του Βαλτινού, που τον σίγουρα τον επηρέασε..
..αλλά αυτό εδώ έχει κάτι πιο άγριο.

Και ο τύπος που το 'γραψε..μόλις 31.

https://scontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xlf1/t31.0-8/s960x960/11953593_10153394874048941_923710146114109577_o.jpg
https://scontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xpa1/v/t1.0-9/11988324_10153394874113941_543314781276906692_n.jpg?oh=881d1ab4e99ab66c5976f9a30bbf6381&oe=56771DAC

[ikonoklast]

https://igcdn-photos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xaf1/t51.2885-15/e35/11351607_115772765440502_406533637_n.jpg

Χτύπησα αυτά στις διακοπές.

Luis Sepulveda - Χρονικά του περιθωρίου. Πολύ ευχάριστος και ανάλαφρος Σεπουλβεδας, πάντα ιδανικός για παραλία. Συλλογή μικρων διηγημάτων από συναντήσεις και ταξίδια, λίγο ιστορία, λίγο αριστερά, λίγο περιβαλλοντική κλάψα, λίγο "τι ζωή έχει ζήσει ο πούστης θέλω κι εγώ".

Thomas Pynchon - Το Ουράνιο Τόξο της Βαρύτητας. Αποφάσισα ότι ήρθε η στιγμή μου να το πιάσω, εδώ σε μια μεταφρασμένη κόπια για την οποία δεν ξέρω τι ακριβώς σκεφτόμουν. Κατάλαβα ότι είναι αδύνατο να μεταφράσεις Pynchon και συγκεκριμένα αυτό το έργο, μου έσπασε τα αρχίδια αλλά ο μεγάλος συγγραφέας και το μεγάλο βιβλίο δεν κρύβεται. Προτιμήστε το στα αγγλικά.

Lazslo Krasznahorkai - Πόλεμος και πόλεμος. Φανταστείτε έναν ούγγρο που γράφει ΑΚΡΙΒΩΣ όπως η γιουλάι, με βιογραφικό ότι είναι υπεύθυνος για τα σενάρια του Bela Tarr και βάλτε τον να σας διηγηθεί ένα καφκικό μυστήριο ταξίδι γύρω από την ελευθερία την λύτρωση και Το Νόημα. Ωραιότατο αλλά με βρήκε εκτός φάσης, μάλλον λάθος επιλογή για καλοκαίρι.

[χελιδόνι]

Cyber Radicalism: A New Left For A Global Age

[Kasrith]

http://d.gr-assets.com/books/1355144064l/55399.jpg

Gardens of the Moon

Επιτέλους ξεκίνησα την σειρά Malazan Book of the Fallen του Erikson. Δεν μπόρεσα να το βάλω κάτω το βιβλίο, και μου κατσε μιας και είχα άφθονο χρόνο μέσα στις γιορτές. Τελειώνω το πρώτο αυτήν την εβδομάδα και μπαίνω Deadhouse Gates χωρίς δεύτερη σκέψη.

[SpiritCrusher]

:thumbsup:

Γενικά από τα πιο ωραία fantasy εκεί έξω. Καλύτερο από ASOIAF και ευτυχώς το βασικό κομμάτι έχει τελειώσει :razz:

[Drumsick]

Ωπ, θα τσεκαριστεί.

[antimusic]

έχω γκρινιάξει και αλλού για αυτό το βιβλίο αλλά μιας και εγώ κάπως έτσι την είχα πατήσει, δεν έχει καμία σχέση με ασοιαφ, ούτε σε στυλ ούτε σε περιεχόμενο.

[rat_poison]

δεν καταλαβαίνω τι βρίσκετε στον sven goran eriksson

salvatore για δυο-τρία χρονάκια μεγαλύτερο κοινό

[Kasrith]

έχω γκρινιάξει και αλλού για αυτό το βιβλίο αλλά μιας και εγώ κάπως έτσι την είχα πατήσει, δεν έχει καμία σχέση με ασοιαφ, ούτε σε στυλ ούτε σε περιεχόμενο.

Εμένα πάντως μου φαίνεται καλύτερο (προς το παρών τουλάχιστον) απο το GoT/ASOIAF σε στυλ και σε περιεχόμενο. Πιο γρήγορο στην εξέλιξη, με γεγονότα τα οποία συμβαίνουν σε πολλά μέτωπα αλλα και σε πολλά επίπεδα.
Ο Erikson φαίνεται να είχε το πλάνο τελειωμένο όταν ξεκίνησε, μιας και τα βιβλία έβγαιναν σχεδόν κάθε χρόνο (σε αντίθεση με Martin)

Μεγάλο συν το ότι το κυρίως story (τα 10 βιβλία) είναι τελειωμένα. Γιαυτό και το διάλεξα αυτό αντί του Kingkiller Chronicle του Rothfuss.

[Drumsick]

Γιαυτό και το διάλεξα αυτό αντί του Kingkiller Chronicle του Rothfuss.

λολ, το τι ξενέρα έφαγα όταν, τελειώνοντας το 2ο βιβλίο, πήγα να βρω το 3ο κι ανακάλυψα πως δεν έχει βγει, δεν περιγράφεται. Γαμημένο φάντασυ.

[SpiritCrusher]

Ο Erikson φαίνεται να είχε το πλάνο τελειωμένο όταν ξεκίνησε, μιας και τα βιβλία έβγαιναν σχεδόν κάθε χρόνο (σε αντίθεση με Martin)

Μεγάλο συν το ότι το κυρίως story (τα 10 βιβλία) είναι τελειωμένα. Γιαυτό και το διάλεξα αυτό αντί του Kingkiller Chronicle του Rothfuss.

Βασικά δημιούργησε τον κόσμο του Malazan μαζί με τον Esslemont σαν setting για RPG και δουλέψανε πάνω σε αυτόν για 10 χρόνια. Τότε έκατσε και έγραψε το 1ο draft του Gardens of the Moon, το οποίο τελικά βγήκε μετά από άλλα 8 (? ) χρόνια. Μετά από τόσο καιρό ο κόσμος ήταν πλήρης και λίγο πολύ όλα τα γεγονότα τα είχαν γράψει, οπότε από εκεί και μετά ήταν σχετικά εύκολο να μπορεί να βγάλει όλα τα βιβλία τόσο γρήγορα.

Αργότερα άρχισε να γράφει και ο Esslemont βιβλία που είναι canon και νομίζω δεν έχουν τελειώσει ακόμα.

[Kasrith]

Αργότερα άρχισε να γράφει και ο Esslemont βιβλία που είναι canon και νομίζω δεν έχουν τελειώσει ακόμα.

Δεν έχουν τελειώσει όχι, αλλα μετά τα 10 βασικά υπάρχουν τελειωμένες τριλογίες κτλ αν θες να συνεχίσεις το διάβασμα.
Το γνώριζα αυτά περι RPG και 10 χρόνια κτλ, απλώς λέω πως αλλιώς φαίνεται στον καταναλωτή και φαν όταν τα βιβλία βγαίνουν ανα 1-2 χρόνια σε αντίθεση με αυτά του Martin κ.α.

[12 stars circle your brow]

πείτε που βρίσκουμε αυτή την αποπάνω σειρά, όχι πάνω από 10€/book και όχι εξωτερικό.

[antimusic]

έχω γκρινιάξει και αλλού για αυτό το βιβλίο αλλά μιας και εγώ κάπως έτσι την είχα πατήσει, δεν έχει καμία σχέση με ασοιαφ, ούτε σε στυλ ούτε σε περιεχόμενο.

Εμένα πάντως μου φαίνεται καλύτερο (προς το παρών τουλάχιστον) απο το GoT/ASOIAF σε στυλ και σε περιεχόμενο. Πιο γρήγορο στην εξέλιξη, με γεγονότα τα οποία συμβαίνουν σε πολλά μέτωπα αλλα και σε πολλά επίπεδα.
Ο Erikson φαίνεται να είχε το πλάνο τελειωμένο όταν ξεκίνησε, μιας και τα βιβλία έβγαιναν σχεδόν κάθε χρόνο (σε αντίθεση με Martin)

Μεγάλο συν το ότι το κυρίως story (τα 10 βιβλία) είναι τελειωμένα. Γιαυτό και το διάλεξα αυτό αντί του Kingkiller Chronicle του Rothfuss.

αναφέρθηκαν ήδη salvatore και rpgάδες, i rest my case. κατά τα άλλα σε όποιον αρέσει το χάι φάντασυ με υπερμάγους και υπερελβς και υπερθεούς και εξεζητημένα δύστροπο γράψιμο και πλοκή-μακαρονάδα, ας τσεκάρει. απλά, σε όποιον αρέσουν αυτά δεν μπορώ να καταλάβω τι βρήκαν στον μάρτιν.

[Krux]

http://www.herestohappyendings.com/wp-content/uploads/2015/10/armada.jpg

καινούριος cline. χωρίς να είναι τίποτα το ιδιαίτερο, είναι ευχάριστο ανάγνωσμα.

[paddy honey]

http://oi65.tinypic.com/jp8p4x.jpg

"Έτσι, το ξαναλέω, έγραψα την Ινδιάνα, κι έπρεπε να τη γράψω' υπέκυψα σ'ένα δυνατό ένστικτο παραπόνου και μομφής, που ο Θεός έβαλε μέσα μου, ο Θεός που δεν κάνει τίποτα το ανώφελο, ούτε καν ακόμα και τα πιο μικρά όντα, και που επεμβαίνει και στις πιο μικρές υποθέσεις, όπως και στις μεγάλες. Μα πώς! Αυτή η υπόθεση που υπεράσπιζα ήταν, λοιπόν, τόσο μικρή; Ήταν η υπόθεση του μισού ανθρώπινου γένους, είναι η υπόθεση του ανθρώπινου γένους ολόκληρου. Γιατί η δυστυχία της γυναίκας επιφέρει τη δυστυχία του άντρα, όπως εκείνη του σκλάβου επιφέρει τη δυστυχία του αφέντη, κι αυτό προσπάθησα να δείξω στην Ινδιάνα. Είπαν πως ήταν μια ατομική περίπτωση που υπεράσπιζα. Λες και, αν υποθέσουμε πως μ'εξώθησε ένα προσωπικό συναίσθημα, να ήμουν το μοναδικό δυστυχισμένο πλάσμα σ'αυτή την ειρηνική κι ευτυχισμένη ανθρωπότητα! Αρκετές κραυγές πόνου και συμπάθειας απάντησαν στη δική μου για να ξέρω τώρα πώς πρέπει να φερθώ με την υπέρτατη ευδαιμονία του άλλου. Δε νομίζω πως έγραψα ποτέ τίποτα υπό την επίδραση ενός εγωιστικού πάθους' δε σκέφτηκα μάλιστα ποτέ να προφυλαχτώ απ'αυτό. Όσοι με διάβασαν χωρίς προκατάληψη, καταλαβαίνουν πως έγραψα την Ινδιάνα με το συναίσθημα, όχι εσκεμμένο, βέβαια, μα βαθύ και νόμιμο, της αδικίας και της βαρβαρότητας των νόμων που καθορίζουν ακόμα τη ζωή της έγγαμης γυναίκας στην οικογένεια και στην κοινωνία. Δεν επρόκειτο να κάνω καθόλου μια πραγματεία νομολογίας, μα να πολεμήσω ενάντια στην κοινή γνώμη' γιατί αυτή είναι που καθυστερεί ή ετοιμάζει τις κοινωνικές βελτιώσεις. Ο πόλεμος θα είναι μακροχρόνιος και σκληρός' μα δεν είμαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο μόνος, ούτε ο τελευταίος υπερασπιστής μιας τόσο ωραίας υπόθεσης, και θα την υπερασπιστώ όσο μου απομένει και μια μόνο πνοή ζωής."



http://books.google.com/books?id=zYShnMQKk48C&pg=PA30&lpg=PA30&dq=george+sand+christianity+novel+possessed&source=bl&ots=zotrvYzogK&sig=Bpa_Q6gxkjLRcpRPEBvxu9yJI8E&hl=en&ei=DEV-TYv5IsSXOubR1egG&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CBYQ6AEwAA#v=onepage&q&f=falsehttps://books.google.gr/books?id=AF-1CgAAQBAJ&pg=PT28&lpg=PT28&dq=possessed+dostoevsky+george+sand&source=bl&ots=tORS0odtNz&sig=iC34G06GI7MC0Ehm0R68ZUh2hOs&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj28cPB94_LAhXJTBQKHcpKAGMQ6AEIODAH#v=onepage&q=possessed%20dostoevsky%20george%20sand&f=false

[Art In Haste]

http://4.bp.blogspot.com/-w4A_foEPjnM/UAe2BFn9LyI/AAAAAAAAEUQ/_80tl6-Odc8/s1600/%CE%9C%CE%95%CE%93%CE%91%CE%A3+%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3.jpg

[OniBocho]

https://i.ytimg.com/vi/bk731HapA8s/hqdefault.jpg

Χαλαρή νουβελίτσα, αναφέρει λεπτομέρειες για τις ζωές των Fin, Rey και Dameron πριν τα γεγονότα του Episode VII.

Mormengril διάβασε να γουστάρεις για τον Fin που σου άρεσε η ιστορία του και που -συμφωνώ 100% πως- θυσιάστηκε το όποιο βάρος του χαρακτήρα στην ταινία στο βωμό του fun factor.

[atom_smasher]

Γαμεί ο Μέγας Ανατολικός!

[ypersyntelikos]

μόλις τελείωσε το

http://4.bp.blogspot.com/-9jCDpgct80k/U-EO8MqS5dI/AAAAAAAABHY/rZebEFHIFLQ/s1600/o+dolofonos+forouse+smokin.jpg

και ξεκινάει το "έγκλημα στα παρασκήνια".

Γενικά το τελευταίο τρίμηνο από εκεί που είχα να διαβάσω βιβλίο σοβαρά κάνα χρόνο (από το κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου) έχω πάθει ψύχωση με τα αστυνομικά. Προηγούμενες αναγνώσεις, "γραφείο δολοφονιών ΕΠΕ" - Τζακ Λόντον, και "Ερωτευμένα φαντάσματα" - Paco Ignacio Taibo.

[atom_smasher]

εγώ εναν καμύ παλεύω αυτό τον καιρό..

[OniBocho]

GraveMiasma edition

1 - 0...

[GraveMiasma]

:cool:

[paddy honey]

http://i.imgur.com/XAeBvWP.jpg
http://www.50ayear.com/2014/06/14/21-sula-toni-morrison/

[ikonoklast]

https://instagram.fath4-1.fna.fbcdn.net/t51.2885-15/e35/12904991_1600727996919469_58955163_n.jpg?ig_cache_key=MTIxMzI1MzA2NjYzNjQ3OTI3OA%3D%3D.2

Πρόλαβα επιτέλους αυτό. Τι καύλα ρε μαλάκα. Άγριο, κυνικό, απίστευτη γλώσσα, τεχνίτης στην πλοκή. Όλο το hype πέρσι το άξιζε και με το παραπάνω.

[ypersyntelikos]

https://instagram.fath4-1.fna.fbcdn.net/t51.2885-15/e35/12904991_1600727996919469_58955163_n.jpg?ig_cache_key=MTIxMzI1MzA2NjYzNjQ3OTI3OA%3D%3D.2

Πρόλαβα επιτέλους αυτό. Τι καύλα ρε μαλάκα. Άγριο, κυνικό, απίστευτη γλώσσα, τεχνίτης στην πλοκή. Όλο το hype πέρσι το άξιζε και με το παραπάνω.

Όταν λέει γκιακ εννοεί αυτό το ζώο;


https://www.youtube.com/watch?v=s4mjUTBXnPQ

Για πες ίνφο για το βιβλίο btw

[freak brother]

στην ιστορια Νοκερ εχει επηρεαστει λιγο παραπανω απο Neil Gaiman αλλα το σχωρναμε γιατι ειναι ωραιο βιβλιο .

[paddy honey]

http://i.imgur.com/zxIdWjW.jpg

[Kasrith]

Gardens of the Moon

Επιτέλους ξεκίνησα την σειρά Malazan Book of the Fallen του Erikson. Δεν μπόρεσα να το βάλω κάτω το βιβλίο, και μου κατσε μιας και είχα άφθονο χρόνο μέσα στις γιορτές.

Μέτρησε άσχημα το GotM.
Καθυστέρησα με το DG, αλλα ξεκινάω επιτέλους τώρα.

http://sfreviews.net/large_covers/deadhouse_gates.jpg

[atom_smasher]

χθες διάβασα το Hyperion του Dan Simmons. Εγκρίνω. Γαμάτο Sci Fi

[commissar]

https://instagram.fath4-1.fna.fbcdn.net/t51.2885-15/e35/12904991_1600727996919469_58955163_n.jpg?ig_cache_key=MTIxMzI1MzA2NjYzNjQ3OTI3OA%3D%3D.2
Πρόλαβα επιτέλους αυτό. Τι καύλα ρε μαλάκα. Άγριο, κυνικό, απίστευτη γλώσσα, τεχνίτης στην πλοκή. Όλο το hype πέρσι το άξιζε και με το παραπάνω.

Τον πέτυχα στο comicdom con χθες, ήμασταν σε διπλανά τραπέζια για αρκετή ώρα και μιλήσαμε, πολύ ωραίος τύπος. Έριξαν πολλή δουλειά για το κόμικ, στηρίξτε.

http://www.lifo.gr/icache/487/700/1/978468_ErotokritosCover.jpg

[paddy honey]

http://i.imgur.com/nFvyfCs.jpg
https://thebookbindersdaughter.com/2015/09/29/review-seven-for-a-secret-by-mary-webb/

[freak brother]

https://instagram.fath4-1.fna.fbcdn.net/t51.2885-15/e35/12904991_1600727996919469_58955163_n.jpg?ig_cache_key=MTIxMzI1MzA2NjYzNjQ3OTI3OA%3D%3D.2
Πρόλαβα επιτέλους αυτό. Τι καύλα ρε μαλάκα. Άγριο, κυνικό, απίστευτη γλώσσα, τεχνίτης στην πλοκή. Όλο το hype πέρσι το άξιζε και με το παραπάνω.

Τον πέτυχα στο comicdom con χθες, ήμασταν σε διπλανά τραπέζια για αρκετή ώρα και μιλήσαμε, πολύ ωραίος τύπος. Έριξαν πολλή δουλειά για το κόμικ, στηρίξτε.

http://www.lifo.gr/icache/487/700/1/978468_ErotokritosCover.jpg

το πηρα και γω εψες , φοβερη δουλεια .

[paddy honey]

http://i.imgur.com/dRN7hs9.jpg

"Πρωτη εμφανιση διηγηματων της στο περιοδικο New Age. Το πρωτο της βιβλιο Σε μια γερμανικη πανσιον εκδιδεται το 1911. Το 1912 αρχιζει συνεργασια με το περιοδικο Rhythm του μετεπειτα συζυγου της Τζον Μιντλετον Μαρρυ. (...) Μετα το θανατο της, ο Μαρρυ εξεδωσε δυο ακομη συλλογες διηγηματων, Η φωλια του περιστεριου και αλλες ιστοριες (1923) και Κατι παιδιαστικο μα τοσο φυσικο. (1924). Δεν παρελειψε να εκδωσει την Αλληλογραφια και τα Ημερολογια της Μανσφιλντ, καθως και ημιτελη διηγηματα, προσωπικες σημειωσεις και ποιηματα. Στενοι φιλοι της Μανσφηλντ, οπως ο Ντ. Χ. Λορενς, τον επεκριναν για εκμεταλλευση του εργου της και συγχρονοι του σαν τον Τ. Σ. Ελιοτ για διογκωση της φημης της.
Η εκδοτικη του προσεγγιση αμφισβητηθηκε επισης πως μαλλον διαστρεβλωσε την προσωπικοτητα οσο και τα κειμενα της Μανσφιλντ.
Τα εξι διηγηματα που παρουσιαζονται εδω καλυπτουν μια μεγαλη χρονικη περιοδο. Ειναι απο τα λιγοτερο γνωστα της και περιλαμβανονται στη συλλογη που εξεδωσε ο Μαρρυ το 1924 με τιτλο Κατι παιδιαστικο μα τοσο φυσικο. Στα κειμενα αυτα η παρεμβαση του Μαρρυ εχει επιβαλει ορθολογισμο στη στιξη, εισαγωγη παραγραφων, μετατροπη της παυλας και των αποσιωποιητικων σε τελεια. Ο λαχανιασμενος, ταχυς και ελλειπτικος ρυθμος των χειρογραφων της Μανσφιλντ "εξυγιανθηκε"."

https://vulpeslibris.wordpress.com/2015/10/22/something-childish-by-katherine-mansfield/

[antimusic]

στο φάντασι φοριέται πολύ τελευταία ένας brandon sanderson. έχω διαβάσει το πρώτο mistborn του και το βρήκα μια παιδική βιντεο-γκέημ άνιμε μπούρδα, αλλά ένας φίλος διάβασε και ενθουσιάστηκε με το the way of kings, οπότε μου κίνησε την περιέργεια. το ξεκινάω με την λογική να διαβάσω 3-4 κεφάλαια να δω αν μου κάνει (είναι 1000+ σελίδες) και πέφτω πάνω στον παρακάτω διάλογο, ανάμεσα σε έναν ναυτικό και μια εξυπνάκια νεαρή που την πειράζουν για να τους πετάει διασκεδαστικές ατάκες:

He laughed, and several of the sailors nearby joined in. “All right then,” Captain Tozbek said, “you’re like a flower.”
She grimaced. “I’m allergic to flowers.”
He raised an eyebrow.
“No, really,” she admitted. “I think they’re quite captivating. But if you were to give me a bouquet, you’d soon find me in a fit so energetic that it would have you searching the walls for stray freckles I might have blown free with the force of my sneezes.”

αντίο brandon sanderson.

[wraithgr]

Αμαν, και το κοιταζα να διαβάσω τίποτα από Sanderson γιατί τα Wheel of Time τα έκλεισε ικανοποιητικά (βέβαια είχε τις σημειώσεις)... Αλλά οκ, δεν παλεύεται.. Μήπως κάποια τα γράφει για "young adults" και άρα δίνουμε το ακαταλόγιστο για τις κοτσάνες που πέφτουν;

[antimusic]

καλά το final empire όχι μόνο φαίνεται να απευθύνεται σε παιδάκια, αλλά μοιάζει και να είναι γραμμένο από κάποιο (κάπως ταλαντούχο) παιδάκι. δεν θέλω να γίνομαι κακός αλλά ο τύπος είναι μορμόνος και φαίνεται, αφελής και αγαθιάρης. technically βέβαια δεν είναι ΥΑ γι αυτό την πάτησα, αλλά νομίζω σε τέτοιο κοινό απευθύνεται, οι καλές κριτικές - τίγκα στα animated gifs - και οι υψηλές πωλήσεις φαίνονται λογικές αν έρχονται από το κοινό του twilight και του hunger games. τα stormlight είναι υποτίθεται το μαγκνουμ οπους του α-λα WoT και θέλει να γράψει δέκα βιβλία. ξαναδιαβάζω το παραπάνω σημείο και με πιάνει νευρικό γέλιο, είναι σαν google translate από τρίτη γλώσσα.

πάντως αν έκατσες και διάβασες δεκαπέντε τόμους WoT ενδέχεται και να σου ψιλοαρέσει η φάση των stormlight, απόσο καταλαβαίνω από όσα διαβάζω εδώ κι εκεί προσπαθεί να το κάνει σε στυλ jordan, brooks και goodkind (δεν έχω διαβάσει κανέναν, ξέρω οτι δεν θα μου αρέσουν), τελοσπάντων αυτό το "σκιτζίδικο φάντασι από συγγραφείς που έχουν διαβάσει μόνο φάντασι".

[12 stars circle your brow]

Γιατί με ξενερώνεις τώρα με το Mistborn και περιμένω εδώ και μερικές εβδομάδες όλη την τριλογία...

[antimusic]

γαμάει :|

[commissar]

antimusic (και οι άλλοι, γιατί όχι) θα πρότεινα να διαβάσεις την First Law trilogy του Abercrombie, αν και με βάση όσα γράφεις για το είδος fantasy που προτιμάς έχω μια υποψία ότι το έχεις κάνει ήδη .

Ίσως σου κάνει και ο Gemmell που είχε αναφέρει ο Mormengil στο ASoIaF thread, τουλάχιστον τα δύο βιβλία με τον Druss από την Drenai series (Legend & The first chronicles of Druss the legend) είναι πολύ καλά.

Διαβάζω καλά λόγια και για τη σειρά The Faithful and the Fallen (http://www.goodreads.com/book/show/15750692-malice) του John Gwynne, 3 βιβλία προς το παρόν και τέλος του χρόνου βγαίνει και το 4ο, αν την έχει διαβάσει κανείς ας πει αν όντως αξίζει.

[antimusic]

τα first law όχι ακόμα γιατί ξεκίνησα με τα standalones του, αλλά μου αρέσει ο αμπερκρόμπι, σίγουρα θα τα διαβάσω στο μέλλον κάποια στιγμή.

τα υπόλοιπα φαίνονται ενδιαφέροντα, αν και το επόμενο που θα τσεκάρω (μετά τον mcclellan και τον bakker που είναι στο δρόμο) είναι μάλλον το The Red Knight (https://www.goodreads.com/book/show/13616278-the-red-knight).

για να είμαι λοιπόν οντόπικ, διαβάζω το promise of blood (https://www.goodreads.com/book/show/15790883-promise-of-blood) του brian mcclellan. καλούτσικο είναι, με ενδιαφέρον premise, φάντασι σε εποχή ανάλογη των ναπολεωνικών πολέμων. η ιστορία με το μπαρούτι μου χτυπάει λίγο άσχημα γιατί είμαι μυστήριος (η εικόνα κάποιου να σνιφάρει μπαρούτι για να κάνει μαγικά μου φαίνεται λίγο αστείο σαν εικόνα, αλλά συνειδητοποιώ ότι αν το έλεγε "μάνα" δεν θα με πείραζε). ενδιαφέροντες οι χαρακτήρες, ιδίως οι δυο γερόλυκοι. λίγο πιο "σφιχτό" θα το ήθελα, με ίσως λίγο πιο γρήγορη εξέλιξη, ίσως γι αυτό μου παίρνει περισσότερο χρόνο να το διαβάσω σε σχέση με άλλα. έχει σήκουελς αλλά εκτός αν κάνει τη μεγάλη έκπληξη στο τελευταίο τρίτο του βιβλίου, δε με βλέπω να τα πιάνω άμεσα.

έχει, πάντως, ωραίο εξώφυλλο:

http://static.squarespace.com/static/537a95bae4b0ff62ffbb3855/538dfa82e4b0d4f7e11bb000/538dfa82e4b0d4f7e11bb015/1350319784000/Promise_of_Blood.jpg

[OniBocho]

antimusic (και οι άλλοι, γιατί όχι) θα πρότεινα να διαβάσεις την First Law trilogy του Abercrombie

Είναι πάρα πολύ ωραία βιβλία και είχε γίνει μια αξιολογότατη προσπάθεια για comic adaptation, η οποία ξεκίνησε με web publishing. Νομίζω όμως ότι κόπηκε αρκετά απότομα/άδοξα.

Σσ. Στο TheComicCon η Anubis τα έδινε 10 ευρώ το ένα, δελεάστηκα προς στιγμήν να τα αγοράσω, αλλά μια οι μεταφράσεις μια η ίδια η Anubis με τις αλλεπάλληλες γελοιότητές της, με απέτρεψαν. Πάντως, θεωρώ ότι 30 ευρώ για αυτά τα 3 βιβλία (είναι σχεδόν μισοτιμής), αν δεν έχει κάποιος τα δικά μου κολλήματα είναι εξαιρετική τιμή.

[wraithgr]

Μετα τη φαση με Asoiaf και kingkiller, δεν ξαναπιανω σειρα που δεν εχει τελειωσει εκτος αν ειναι κανενα υπερμεγαεπος.

Τα wheel of time διαβαστηκαν ευχαριστα ως επι το πλειστον αν και οπως με ολα αυτες τις φασεις που εχουν 732846272 "κεντρικους" χαρακτηρες, καπου πρεπει να κανει κοιλια οσο περιμενεις να κανουν ολοι τους level up... Δε ξερω πολλα fantasy που να γλυτωνουν απο αυτο το προβλημα.. Αλλα το WoT ειχε καποια σημεια παρα πολυ καλα και σιγουρα καμια σχεση με φακιδες στον τοιχο, δηλαδη οκ. Τωρα τι θα πει σκιτζης στο φαντασυ δεν ειμαι σιγουρος, θα διαβασω κανενα απο αυτα που προτεινετε μπας και ανοιξουν οι οριζοντες μου :P

[Kasrith]

Μετα τη φαση με Asoiaf και kingkiller, δεν ξαναπιανω σειρα που δεν εχει τελειωσει εκτος αν ειναι κανενα υπερμεγαεπος.

Γιαυτό έπιασα Malazan

[antimusic]

πού έχεις φτάσει και πώς σου φαίνεται μέχρι τώρα;

[Kasrith]

πού έχεις φτάσει και πώς σου φαίνεται μέχρι τώρα;

Προχθές τελείωσα το 2ο. Μου φανηκέ αρκετά καλύτερο απο το 1ο (το οποίο επίσης μου άρεσε). Οι περισσότεροι χαρακτήρες του 2ου βιβλίου είναι νέοι χαρακτήρες, άλλα ενώ περίμενα να με πειράξει στην αρχή, τελικά τους αγάπησα και αυτούς. Οι περιγραφές των μαχών είναι το κάτι άλλο σ'αυτό, καμία σχέση με το GotM.

Επίσης, οι ubermagicians (οι οποίοι αν θυμάμαι καλά δεν σου άρεσαν) δεν έχουν τόσο μεγάλο ρόλο στο Deadhouse Gates όσο είχαν στο GotM. Υπάρχουν ακόμα, αλλα το DG έχει πιο πολλά ανθρωπιστικές ιστορίες με πολεμιστές/στρατούς/κτλ.

Βέβαια, όπως σε κάθε βιβλίο, υπάρχουν στιγμές οι οποίες υστερούν. Αλλα σε γενικές γραμμές μ'άρεσε πολύ. Θα κάνω μια παύση, και θα πιάσω το τρίτο τον Ιούνιο για να χω να διαβάζω στο αεροπλάνο.

[paddy honey]

http://i.imgur.com/SxbFfPU.jpg?1

"Διαβάζοντας το ημερολόγιο που κράτησε και τα γράμματα που έγραψε από την Ελλάδα η Βιρτζίνια Γουλφ, την άνοιξη του 1932, έχεις την εντύπωση πως αυτό που περιγράφεται δεν είναι η Ελλάδα, είναι μια άλλη χώρα:

Η Ελλάδα είναι χωρίς αμφιβολία η πιο όμορφη χώρα που έχει απομείνει.
Οι άνθρωποι είναι οι πιο συμπαθητικοί που γνώρισα ποτέ. Όλοι χαμογελάνε.
Γιατί δεν μου είπες ότι η Ελλάδα είναι τόσο όμορφη;
Αυτή η θάλασσα ήταν παρθένα.
Κι έκοψα άγρια κρίνα και κίτρινα αστεράκια που δεν τα ‘χα ξαναδεί, και μικρά βυσσινιά, μωβ, μπλε, άσπρα λουλουδάκια, σαν μαργαρίτες.
Ολόκληρο το βουνό ήταν κόκκινο από τα ηλιάνθεμα και τις παπαρούνες.
Τα ξενοδοχεία λάμπουν από καθαριότητα.
Κρυστάλλινη θάλασσα και πεντακάθαρη άμμος.
Είναι τρέλα να χάνει κανείς τα καλύτερά του χρόνια πασχίζοντας να πλουτίσει, όταν υπάρχει αυτή η άγρια αλλά πολιτισμένη και πανέμορφη χώρα όπου μπορείς να ζήσεις.

Σε ποιο τόπο αναφέρεται αυτή η συγγραφεύς; Και τι νόημα έχει τούτη η έκδοση, σε τούτη τη χώρα, τούτα τα χρόνια που επήλθαν χυμένα θα 'λεγες ακάθαρτο πετρέλαιο που του βάλανε φωτιά; Μνημόσυνο για μια προώρως χαμένη ομορφιά; Αφορμή για τόνωση μιας φενακίζουσας εθνικής υπερηφάνειας; Διδαχή και φρονηματισμός για να περισωθεί ο,τι απόμεινε στο παρόν και να διαφυλαχθεί στο μέλλον;
Η Ελλάδα του 1932, όπως την είδε και την περιέγραψε η Βιρτζίνια Γουλφ, φύση και χαρακτήρας της φύσης της και των ανθρώπων της, δεν μας ανήκει. Σε κανέναν δεν ανήκει τίποτα που δεν αγαπά. Ούτε τα ερείπια και τα πληγωμένα της βουνά, χωρίς ένταση πια "να ακεραιωθούν ξανά". Μόνο τ' αγριολούλουδα, φυτικές κατσαρίδες που επέζησαν του ολοκαυτώματος, συνεχίζουν κάθε Μάη ν' ανθίστανται. Καθώς η ίδια η Γουλφ παρατηρεί με πρωτοφανή οξυδέρκεια στο ημερολόγιό της: "Ο τόπος είναι τόσο εξουθενωμένος που δεν μπορεί πια να διαφυλάξει τα συμφέροντά του".
Τούτη λοιπόν η έκδοση δεν μπορεί να έχει άλλη σημασία από το να διαβάσουμε τη ζωντανή περιγραφή μιας όμορφης χώρας, μιας ουτοπίας, που μια μεγάλη συγγραφεύς κάποτε επισκέφτηκε. Μιας χώρας παραμυθένιας τόσο για κείνη όσο και για μας."

ΑΡΗΣ ΜΠΕΡΛΗΣ

[paddy honey]

"Το 1932 η Βιρτίνια Γουλφ κάνει το δεύτερο ταξίδι της στην Ελλάδα. Το πρώτο ταξίδι της το είχε κάνει το 1906, 24 ετών τότε, ανύπαντρη (Βιρτζίνια Στήβεν), με τα αδέλφια της Βανέσα, Τόμπυ και Έιντριαν Στήβεν και τη φίλη της Βάιολετ Ντίκινσον.Η διαφορά ανάμεσα στα δύο αυτά ταξίδια δεν είναι μόνο χρονολογική. Είναι μια διαφορά οπτικής και ύφους τόσο βαθιά ώστε και η ίδια η Βιρτζίνια να εκπλήσσεται. Φυσικά πρόκειται πάντα για το ίδιο πρόσωπο-και όχι μόνον αυτό, αλλά, σε μια μυστική σχεδόν αλληλουχία γεγονότων και συνεπειών, το πρόσωπο του 1906 δημιουργεί και καθορίζει ως ένα σημείο το πρόσωπο του 1932.
Το πρώτο ταξίδι στην Ελλάδα αρχίζει στις 8 Σεπτεμβρίου 1906. Ο Τόμπυ και ο Έιντριαν κάνουν τη διαθήκη τους' οι προετοιμασίες θυμίζουν εκστρατεία. Επισκέπτονται την Ολυμπία, τις Μυκήνες, την Επίδαυρο, το κτήμα των Νόελ-Μπάικερ στην Εύβοια, φυσικά τον Παρθενώνα. Όλοι τους με κλασική παιδεία, εκστασιάζονται μπροστά στο αρχαίο κάλλος, δεν έχουν μάτια για τίποτ' άλλο γύρω τους.
(...)
Στο δεύτερο ταξίδι της στην Ελλάδα η Βιρτζίνια Γουλφ, 50 ετών, συγγραφέας της Κυρίας Ντάλαγουαιη, του Φαρου και των Κυμάτων, συνοδεύεται από τον άντρα της Λέναρντ Γουλφ, τον κριτικό Ρότζερ Φράι και την αδελφή του Μάρτζερυ. Η ομάδα έφτασε στη Βενετία σιδηροδρομικώς και από κει με ατμόπλοιο, μέσω Μπρίντιζι, στον Πειραιά. Το ταξίδι κράτησε από τις 15 Απριλίου ως τις 12 Μαΐου 1932.

Ο Ρότζερ Φράι (1866-1934)(...)Πέθανε το 1934, δυο χρόνια μετά το ταξίδι του στην Ελλάδα. Η Βιρτζίνια Γουλφ, στη βιογραφία του Ρότζερ Φράι που έγραψε το 1940, ένα χρόνο πριν την αυτοκτονία της, λέει ως επικήδειο για το θάνατό του τα εξής: "Ένας ελεύθερος άνθρωπος σκέφτεται το θάνατο λιγότερο απ' οτιδήποτε άλλο' και η σοφία του έγκειται στο ότι στοχάζεται όχι το θάνατο, αλλά τη ζωή". Παράξενα λόγια ειπωμένα από συγγραφέα στης οποίας τη ζωή και το έργο ο θάνατος έπαιξε τόσο καθοριστικό ρόλο.

Η Μάρτζερυ Φράι (1874-1958 )(...)Ηταν δραστήρια, με πλατιά ενδιαφέροντα, κλασικός τύπος βικτωριανής δεσποινίδος, εκκεντρικής, κάποιας περασμένης ηλικίας. Το επίκεντρο των προσπαθειών της σ'όλη της τη ζωή ήταν η μεταρρύθμιση της ποινικής νομοθεσίας.

Ο Λέναρντ Γουλφ (1880-1969),στενός φίλος του Τόμπυ Στήβεν, παντρεύτηκε τη Βιρτζίνια το 1912. Από εβραϊκή οικογένεια υφασματεμπόρων, σπούδασε στο Καίμπριτζ κλασικούς, αλλά γρήγορα έφυγε για την Κεϋλάνη, όπου έμεινε έξι χρόνια κι έφτασε στο βαθμό του βοηθού κυβερνήτη. Τις εμπειρίες του περιγράφει στο μυθιστόρημά του Το χωριό στη ζούγκλα. Είναι γνωστός ως πολιτικό πρόσωπο, ενεργό μέλος του Εργατικού Κόμματος, του οποίου υπήρξε υποψήφιος βουλευτής, και ως ιδρυτής, με τη Βιρτζίνια, του εκδοτικού οίκου The Hogarth Press.

Η νέα οπτική που κυριαρχεί στο δεύτερο ταξίδι της Γουλφ στην Ελλάδα οφείλεται όχι μόνο στην ίδια, που βρίσκεται στην ωριμότητά της, αλλά κατά μεγάλο μέρος και στον Ρότζερ Φράι. Η ικανότητά του και η ευαισθησία του να διαβάζει την τέχνη των Βυζαντινών μοιάζει να κλιμακώνεται μέσα στις περιγραφές της Βιρτζίνια, όπου, σε μια μουσική σχεδόν αναγωγή και σύνθεση, το αρχαίο παγανιστικό στοιχείο συνυπάρχει με τον ορθόδοξο χριστιανικό μυστικισμό. Όλα αυτά μέσα σε μια φύση οργιαστική, όπου άλλοτε κυριαρχεί το φως της ζωής και άλλοτε η σκοτεινιά του θανάτου. Γοητευτικότερη εικόνα της Ελλάδας δεν θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, ούτε πιο ενθουσιαστική, ή πιο καλόπιστα χιουμοριστική. Τόσο που όταν έρχεται η στιγμή να πει κανείς κάτι για την Ελλάδα της εποχής ή περί της αξίας της δραχμής εν έτει 1932 να αισθάνεται κάποια δυσκολία.

Η Βιρτζίνια Γουλφ συνταξίδευσε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο επί του ατμοπλοίου Τεβερε', στις 18 Απριλίου 1932, όταν ο Βενιζέλος επέστρεφε από την Ελβετία, όπου είχε εκφωνήσει λόγο στην Κοινωνία των Εθνών. Στο λόγο αυτό ζήτησε δάνειο 50 εκατομμυρίων δολαρίων και άρση του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας. Το Συμβούλιο εδέχθη το δεύτερο σκέλος της προτάσεως, αλλά περί δανείου ουδέν. Το οικονομικό πρόβλημα βαθαίνει το χάσμα Φιλελεύθερων και Λαϊκών (Τσαλδάρης), ενώ τα αίτια της οικονομικής κρίσης αναζητούνται στην μετά το '22 κατάσταση. Την 1η Μαΐου κηρύσσεται προσωρινό χρεοστάσιο, αίρεται και τυπικώς η σταθεροποίηση, και παραιτείται ο υπουργός των Οικονομικών Μαρής.Στις 11 Μαΐου ο Βενιζέλος καλεί την εθνοσυνέλευση και αποφασίζεται η παράταση της θητείας των Γερουσιαστών, πράξη που εξοργίζει τους Λαϊκούς. Στις 21 Μαΐου η κυβέρνηση Βενιζέλου παραιτείται και στις 26 ορκίζεται η κυβέρνηση Παπαναστασίου, για να παραιτηθεή την 3η Ιουνίου. Την 5η Ιουνίου αναλαμβάνει πάλι ο Βενιζέλος με κυβέρνηση ανασχηματισθείσα.

Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι όταν η Βιρτζίνια ακούει το θόρυβο της πόλης από το ξενοδοχείο Ματζέστικ της οδού Σταδίου, ολόκληρη η Αθήνα θα βράζει στον πυρετό της κρίσης και της κομματικής αντιπαράθεσης, ενώ την ίδια εποχή η αγγλική οικονομία ανορθώνεται θεαματικά χάρη στις μεθόδους του υπουργού Οικονομικών Νέβιλ Τσέιμπερλιν. Με αυτά τα δεδομένα πρέπει να ερμηνεύσουμε τα σχετικά με τη δραχμή και την οικονομική κατάσταση της χώρας αποσπάσματα του ημερολογίου και των επιστολών.

Η Βιρτζίνια Γουλφ δεν ξαναγύρισε στην Ελλάδα. Της συνέβαινε πάντα να ερωτεύεται τις χώρες που επισκεπτόταν και να τις νοσταλγεί εκ των προτέρων. Ωστόσο, μέσα από τα γραφόμενά της δίνεται η αίσθηση πως στην Ελλάδα βρήκε κάτι το ιδιαίτερο. Μιλάει σαν άνθρωπος υγιής, που ξέρει να απολαμβάνει τη χαρά της ζωής και της φύσης, με ανεξάντλητο χιούμορ. Βυθίζεται στα σκοτεινά της βάθη με τη σιγουριά εξαιρετικής κολυμβήτριας, που ξέρει πότε και πώς πρέπει να βγει στην επιφάνεια. Το 1941, όταν βυθίστηκε στα παγωμένα νερά του ποταμού Ουζ, για να μην αναδυθεί πια, είναι ακόμη μακριά."

ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΤΣΟΥ

[paddy honey]

http://i.imgur.com/j8hPRXw.jpg

"Γενικα, τα εργα των συγγραφεων της βικτωριανης εποχης, αντρων και γυναικων, αυστηρα ρεαλιστικα (Ντικενς, Χαρντυ) η ρομαντικοτροπα (αδελφες Μπροντε) κτλ., προυποθετουν, αμεσα η εμμεσα, την υπαρξη ενος συγκεκριμενου ιστορικου πλαισιου στην Αγγλια: την τεχνολογικη, επιστημονικη και οικονομικη εκρηξη, τις μετεξελιξεις και μετασχηματισμους των ταξεων, τη ραγδαια δημογραφικη αναπτυξη των βιομηχανικων αστικων κεντρων, τη βαθμιαια συρρικνωση του επαρχιακου κοσμου, την εμφανιση νεας οικονομικης επιχειρησιακης και χρηματιστικης ελιτ, την ανοδο του μορφωτικου επιπεδου των μαζων, το περασμα απο τη φθινουσα φεουδαρχικη αριστοκρατια στον αγροτικο καπιταλισμο, την διευρυνομενη αποικιακη κυριαρχια της Αγγλιας και τον πλουτο που εισερεε απο τα εξωτερικα (αποικιακα) κεντρα της οικονομικης δραστηριοτητας, τη συνεχη φιλελευθεροποιηση των θεσμων (Μεταρρυθμιστικα Νομοσχεδια) και, σαν συνεπεια ολων των ανωτερω, τις κοινωνικο-ιδεολογικες ανακαταταξεις.
Η Ελιοτ δεν ειναι ποτε επιλησμων ολων αυτων των αλλαγων που τις ενσωματωνει, οπως ειδαμε, αριστοτεχνικα, με αναλαφρο χιουμορ και κριτικη εμμεσοτητα, στην "μυθο-ιστορια" της.
(...)
Το Μιντλμαρτς ειναι πανω απ' ολα ενα εργο "βουβης", διαχρονικης, ιδιωτικης συγκρουσης αναμεσα σε δυο αντιμαχομενα η απλως ανταγωνιστικα στραποπεδα, τον αντρα και τη γυναικα, που λογω βιολογικων, φυσικων, ιστορικων, θεσμικων οικονομικων, ωφελιμιστικων η αλλων παραγοντων, βρεθηκαν μπλεγμενοι σε μια ανιση -για τη γυναικα παντα- κατασταση. Το Μιντλμαρτς κρυβει βαθια στα σπλαχνα του, τα γυναικεια σπλαχνα που το κυοφορησαν, το δραμα της επιβολης της υποταγης της γυναικας.
(...)
Η γκαμα επιβολης του αντρα διεθετε τεραστια επιλεκτικη ευελιξια: τακτ, κοινωνικο καθωσπρεπισμο, βικτωριανη υποκριτικη ευγενεια -που μαστιγωνει πιο τσουχτερα κι απο τον βαναυσο λογο- υπεροψια της ανθρωπολογικοβιολογικης αυθεντιας που παρακαμπτει σκληρα τον πονο και το δικιο του αλλου, χρηση "νομιμοποιητικη" γραπτων η θεσμικων θεματων, το ταμπου της "κοινης γνωμης" (ιδιαιτερα της μονολιθικης επαρχιακης), ταξικα αλλοθι και, στην αναγκη, το οικονομικο στριμωγμα της γυναικας (που εστερειτο τοτε του νομικου δικαιωματος να διαθετει οπως ηθελε την περιουσια της) (Μιντλ. κεφ. 37).
Απο την αλλη μερια, η οποιαδηποτε "αντισταση" της γυναικας στην καταπιεση της, εκφραζεται με λανθανοντα τροπο, απωθησεις, ολα "συμπιεσμενα σε μια [μη] αρθρωμενη εσωτερικα κραυγη" (Μιντλ. κεφ. 29): "ξεσπασματα ταραχης η καταθλιψης" (Μιντλ. κεφ. 20), αμυντικα πεισματικα λεκτικες "επιθεσεις", αναστολες, συνεχεις απωθησεις των φυσικων της αντιδρασεων, ως και πρωτοφρουδιανες, υποσυνειδησιακες αντιστροφες η παροχετευτικες εξιδανικευσεις του μισους, της αντιπαθειας και της απορριψης σε συνειδησιακες αυταπαρνητικες "ματαιωσεις" η, ακομα απιστευτο αλλα σαρκαστικα λυτρωτικο, "συμπονια" για τον δυναστη! (...) Αλλα ο συνηθεστερος και αμεσος μηχανισμος "αυτοτιθασευσης" ηταν η "πολιτισμενη" γυναικα "να καταπνιγει μαλλον την ταραχη της παρα να εκτιθεται στις συνεπειες της ελευθερης εκφρασης της" (Μιντλ. κεφ. 29)."
(...)
Εδω, Αριαδνη στον λαβυρινθο της γυναικειας ψυχης, γινεται η Ελιοτ, η γυναικα η ιδια! (...) Οι ηρωιδες του Μιντλμαρτς κρυβουν στο υποσυνειδητο τους ψυχογενη ηφαιστεια, που οι εκρηξεις τους εδω κι εκει ξαφνιαζουν, ερεθιζουν, εξοργιζουν, ταλαιπωρουν, ενδεχομενως και σκοτωνουν τον βυρωνικο εγωισμο του "αφεντη" (Μιντλ. κεφ. 4)
(...)
Και για να γυρισουμε στην γυναικα συγγραφεα Ελιοτ. Ο "προσωπικος" λογος της γυναικας με τη μορφη τεχνης, απο τα πρωτα του σκιρτηματα συναντησε τεραστια ανασταλτικα εμποδια, τοσο απο την ιδια την οικογενειακη της πλευρα (πατερα) οσο και απο την πλευρα της κριτικης και τον εκδοτων.
Βεβαια, το τραυματικοτερο εμποδιο, σε καποιες φασεις του αξεπεραστο, ηταν το προερχομενο απο το αμεσο περιβαλλον.
Οι "τρελες" γυναικες που τολμησαν να καταγραψουν κριτικα, εστω εμμεσα, κοινωνικα φαινομενα αρνητισμου, εγραψαν "λαθρα", χωρις "Ενα ολοδικο τους δωματιο" οπως τιτλοφορησε στον αιωνα μας η Βιρτζινια Γουλφ το εξοχο "φεμινιστικο" δοκιμιο-νουβελα μανιφεστο της.
Εκρυβε τα γραπτα της η μεγαλη Τζεην Ωστιν σε λιγο παλαιοτερη εποχη' αναγκαστηκε η Μαριαν Ηβανς (Ελιοτ), για να δημοσιευσει το εργο της, να υποβληθει στην ταπεινωτικη μασκαρατα του αντρικου ψευδωνυμου, Τζορτζ Ελιοτ' μ'αυτο γνωριστηκε στις δυσκολες εποχες και μ'αυτο αναγνωριστηκε και καθιερωθηκε εκτοτε σαν μεγαλη κυρια της αγγλικης αλλα και της διεθνους λογοτεχνιας.

Παραλληλα με τη "λογοτεχνικη" μαχη, τον δεκατο ενατο αιωνα στην Αγγλια, η υποθεση της Γυναικας βρηκε δημοσιους συνηγορους στο προσωπο μεγαλων στοχαστων, επιστημονων, δασκαλων εκκλησιαστικων και ιεροκηρυκων καθως και πολιτικων που το γενικοτερο κλιμα των μεταρρυθμισεων και της προοδου, η εξαπλωση της παιδειας, η ευρεια διαδοση του βιβλιου, τους εδωσε την ευκαιρια να συνηγορησουν υπερ των ελευθεριων και γενικα των δικαιωματων των ανθρωπων, γυναικων και αντρων, (φτωχεια, δικαιωμα ψηφου, δουλεια, χειραφετηση της γυναικας κτλ.).

[paddy honey]

Χαρη σε ολες αυτες τις προσπαθειες αρχιζει η "αφυπνιση" και του αντρα! Αργη αλλα σταθερη. Το διαλεκτικο, ειρωνικο ελιοτικο κοντραπουντο, με συνεχεις αντιστροφες των αντρικων ρησεων, μιλαει τωρα εξηγητικα και απολογητικα: αν "υπαρχουν μυστικα που το γυναικειο μυαλο αδυνατουσε να εξηγησει", τουτο συνεβαινε γιατι οι νεαρες γυναικες, ακομα και οι προικισμενες (Δωροθεα), ηταν εφοδιασμενες μονον με "τις ρηχες γνωσεις λογοτεχνιας" και δη "ευγενους λογοτεχνιας", (Μιντλ. κεφ. 28 ) καταληλης για ηθικοπλαστικους σκοπους και ρομαντζα κοινωνικου λουστραρισματος, ολα αυτα αποπροσανατολιζοντας τις απο την αληθινη φυση τους και την πραγματικοτητα (Μιντλ. κεφ. 9)
Οι γνωσεις που προσφεραν οι δασκαλες-γκουβερναντες και τα παρθεναγωγεια-οικοτροφεια του τυπου της κυριας Λεμον, απλως προετοιμαζαν τις θυγατερες της ευπορης βικτωριανης αστικης ταξης, (Ροζαμουνδη) για να "διακοσμησουν" και ψυχαγωγησουν τη ζωη του μελλοντικου συζυγου (Μιντλ. κεφ. 27) και των σαλονιων. Ακομα και νεαρες αριστοκρατισσες σαν τη Δωροθεα, που μορφωθηκαν, αλλα "γυναικειω τροπω" στην Ευρωπη και διακατεχονταν απο φλογερους πνευματικους ποθους και φιλανθρωπες φιλοδοξιες για κοινωνικη συμμετοχη (εστω και στον μικρο τους γεωγραφικο χωρο) "παλευαν μεσα στα δεσμα μιας στενης ηθικοθρησκευτικης παιδειας περικυκλωμενες απο μια κοινωνικη ζωη που δεν ειναι παρα ενας εντοιχισμενος λαβυρινθος μονοπατιων που δεν οδηγουσαν πουθενα" (Μιντλ. κεφ. 3).
(...)
Ο αγωνας της Ελιοτ, συνισταται στην "αγωνια" της για το φυλο της, που κι αυτο, σε ενα επιπεδο τουλαχιστον αρχιζει να "αγωνιζεται" αγωνιωντας.
Ο μορφωτικος αποκλεισμος των γυναικων πρυτανευει σταθερα στο νου των μορφωμενων γυναικων συγγραφεων και μυθιστοριογραφων της εποχης ακομα και σε φαινομενικα αθωες, ανυποψιαστες στιγμες των εργων τους. Δεν ηταν η μορφωση το κατω-κατω αυτη που τους επετρεψε να ορθωσουν το αναστημα τους και να "προκαλεσουν" τον αντρα και τα ταμπου που ειχε θεσμοθετησει; Τι πιο τσουχτερο κεντρισμα απο την σαρκαστικα σατιρικη προβολη της "αγνοιας απο αμαθεια" ως πλεονεκτικου στοιχειου για τον γαμο μιας κοπελας; Συμφωνα με τις "προδιαγραφες" του βικτωριανου συζυγου για την τελεια συζυγο, η γνωστικη μειονεξια αποτελει βασικο προσον της! Οπως ειδαμε, στα περισσοτερα βικτωριανα μυθιστορηματα, προυποθεση του σωστου συζυγικου συνταιριασματος ειναι οχι η μορφωση αλλα η συμμορφωση, η μαλλον ο συμβιβασμος μεταξυ αντρικης προκαταληψης και διανοητικης υπεροχης και γυναικειας αυτοθυσιαζομενης υποταγης. Οι γυναικες πρεπει να παραδεχονται οτι ακομα και η βλακεια του αντρα ειναι καλυτερης ποιοτητας απο την γυναικεια! (Μιντλ. κεφ. 2). Και το κορυφωμα της τραγικης αυτης κοινωνικης κωμωδιας ερχεται οταν ο γαμος, η επιλογη συζυγου απο τη γυναικα, η μονη επιλογη που, τουλαχιστον λογικα, θα 'πρεπε να γινεται απο την ενδιαφερομενη, αντιστρεφεται αφυσικα "λες και ενας αντρας μπορουσε να διαλεξει οχι μονον τη γυναικα του αλλα και τον συζυγο της γυναικας του!" (Μιντλ. Κεφ. 29)
(...)
Ο γαμος, ως πρωτο σκαλοπατι χειραφετησης του γυναικειου Εγω, αποδεικνυεται, μεσα απο τις εμπειρικες διαδικασιες της βιωσης του, οικτρη πλανη, "ηθικη καθειρξη", "συρρικνωση του φυσικου τοπιου της γυναικας" (Μιντλ. κεφ. 28 ). (...) "Η δικαιοσυνη ειναι ακομα πιο εξοργιστικη στο γαμο απ' ο,τι στη φιλοσοφια" (Μιντλ. κεφ. 29), λεει ο δικαστης κ. Μπρουκ.

Καθως θα αντιληφθει και μονος του ο αναγνωστης, το Μιντλμαρτς ειναι ενα ειδος μαγικης εικονας, ενας μοντερνος μυθος, που στους λαβυρινθους και "τις αραχνουφαντες πολυπλοκοτητες" του (Μιντλ. κεφ. 2), πρεπει να μαθει κανεις να αναγνωριζει το πραγματικο στο αντιθετο του, σε διαλεκτικες, αντιστροφες φαινομενου-νοουμενου, το σοβαρο στο κωμικο, το τραγικο στο παραλογο, το εγκλημα στην τιμωρια και τον αντρα στη γυναικα. (...) Το κλειδι του μυθοποιημενου "γαμου", της παραλογης σχεσης φοβου και σεβασμου απεναντι στην αντρικη "αυθεντια", ανοιγει την πορτα του αδυτου (υποσυνειδητο) για να αντικρισει το Μυθο - Μινωταυρο νεκρο...
(...)
Η απονη αυτη αρση του μυθου αντρας, υποχρεωσε τελικα τη συμπονετικη συγγραφεα να τον υποκαταστησει με μια "παραμυθια" προς τις γυναικες, μια διορθωτικη παλινωδια αισιοδοξων προοπτικων (γιατι οχι; Προοδος δεν ηταν το μηνυμα και οι "μεγαλες προσδοκιες" των καιρων της; ) Καποτε, λεει, εξομολογητικα, "συνηθιζα να περιφρονω τις γυναικες που δεν φτιαχναν λιγο καλυτερα τη ζωη τους και δεν καναν τιποτε το σπουδαιοτερο" (Μιντλ. κεφ. 54). Η ευτυχια, ωστοσο, της γυναικας, παραδεχεται κανοντας μια φιλανθρωπη χειρονομια προς την απλη γυναικα, μπορει να επιτευχθει ακομα και στα πλαισια της σχεσης, που, δυστυχως, ακομα και στη σημερινη εποχη, οπως τοτε, ειναι "φοβερα ακαμπτη". Ο γαμος δεν παγιδευει, δεν υποδουλωνει κανενα, ουτε τη γυναικα αλλα ουτε και τον αντρα, φτανει να ειναι θεμελιωμενος στο "ισοτιμο Εγω του αλλου" (Μιντλ. κεφ. 21), στην αμοιβαια δηλαδη κατανοηση, που ειναι και η ουσια της αλληλεγγυας Αγαπης."

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΥ

[paddy honey]

http://i.imgur.com/Um4RaLV.jpg
http://www.biblionet.gr/book/111148/Gaskell,_Elizabeth/%CE%9B%CF%8C%CE%B9%CF%82_%CE%B7_%CE%BC%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1
http://www.goodreads.com/book/show/383204.Lois_the_Witch

[Kasrith]

Book 4

http://images-eu.amazon.com/images/P/0553813137.01.LZZZZZZZ.jpg

[Kaserinos]

OK, το πήρα με το που βγήκε αλλά τώρα κατάφερα να το αρχίσω.
πολύ όμορφη η πρώτη ιστορία.

http://www.culturenow.gr/contentfiles_2014/books/books%202016/papadonis-akis.jpg


Ένας εγγονός αγοράζει τη σορό του Λένιν στο eBay για να τη δωρίσει στον κομμουνιστή παππού του. Ένα αποτυχημένο παιδί-θαύμα κλέβει έναν χρυσό σταυρό από μια ορθόδοξη εκκλησία. Ένα αγόρι συναντά την ξαδέρφη του (τον έρωτα της ζωής του) μια φορά κάθε πέντε χρόνια στο ποτάμι που χωρίζει το χωριό τους σε Ανατολή και Δύση. Οι παράξενες, απροσδόκητα συγκινητικές εικόνες του Μιροσλάβ Πένκοφ από την πατρίδα του τη Βουλγαρία συγκροτούν αυτή τη γοητευτική συλλογή διηγημάτων.

Στο Ανατολικά της Δύσης ο Πένκοφ γράφει με βαθιά συναίσθηση για ταραγμένες εποχές. Οι χαρακτήρες του θρηνούν τα περασμένα και νοσταλγούν εκείνα που δεν θα υπάρξουν ποτέ. Ακόμη όμως και αν αναμετριούνται με το βάρος της ιστορίας, με το χρέος στην οικογένεια, με τον πόνο της ξενιτιάς, τα διηγήματα του Ανατολικά της Δύσης διακρίνονται πάντοτε από μια ελαφράδα που οφείλεται στο βαθύ αίσθημα του χιούμορ και του παραλόγου.

[paddy honey]

http://i.imgur.com/wwYOsK9.jpg

https://viewpointmag.com/2015/04/15/witchtales-an-interview-with-silvia-federici/

"Η αντίληψη που διέπει το κείμενο, εμπνευσμένη από τα διδάγματα του φεμινιστικού κινήματος, είναι ότι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την καπιταλιστική κοινωνία αν δεν εξετάσουμε, όχι μόνο τον μισθωτό εργάτη και τη μισθωτή εργασία, αλλά και τις "γυναίκες" σε σχέση με την αναπαραγωγή της εργασιακής δύναμης και του εργατικού δυναμικού. Αυτή η αναπαραγωγή είναι η πιο σημαντική δραστηριότητα για την καπιταλιστική συσσώρευση και η απόδοσή της εξαρτάται κυρίως από την απλήρωτη εργασία των "γυναικών".
Βάζω τη λέξη γυναίκες σε εισαγωγικά για να τονίσω πόσο προβληματικός είναι ο όρος όταν χρησιμοποιείται με οικουμενικό και αντιπροσωπευτικό τρόπο, ως να ήταν δηλαδή οι λέξεις καθρέφτες των πραγμάτων που περιγράφουν μια ομοιογενή πραγματικότητα. Δεν είναι αυτή η προσέγγισή μου στον Καλιμπάν. Στόχος μου είναι να καταδείξω μέσα από ποιους μηχανισμούς ανασυνθέτει ο καπιταλισμός την κοινωνική λειτουργία και την εικόνα των γυναικών σε σχέση με τα νέα αναπαραγωγικά τους καθήκοντα, ειδικά μάλιστα τα καθήκοντα των γυναικών των "κατώτερων τάξεων", στον νέο έμφυλο καταμερισμό της εργασίας.
Σε ολόκληρο το βιβλίο, λοιπόν, ο όρος "γυναίκες" αναφέρεται σε μια πραγματικότητα μεταβλητή, ένα πεδίο ανταγωνιστικών σχέσεων και μια πληθώρα εμπειριών και κοινωνικών υποκειμένων. Ταυτόχρονα, το να στοχαζόμαστε αυτές τις διαφορές μας έχει επιτρέψει να αμφισβητούμε ορισμένες παγιωμένες ερμηνείες της εξέλιξης του καπιταλισμού, ξεκινώντας απο εκείνην του Μαρξ [Karl Marx].
(...)
Με άλλα λόγια, η ανάλυση του Μαρξ δεν καταφέρνει (παρά μόνον σποραδικά) να αναγνωρίσει ότι η δημιουργία της εργασιακής ιεραρχίας και η υπαγωγή των ανθρώπων σε διακριτές κατηγορίες είναι θεμελιώδεις για την εγκαθίδρυση και τη διαιώνιση του καπιταλισμού, όσο είναι και η καταστροφή των μέσων παραγωγής και επιβίωσης -και μάλιστα είναι και αναγκαία συνθήκη για την αποτελεσματική ρύθμιση των ταξικών σχέσεων.
Μία από τις ανθεκτικές συνεισφορές του Κάλιμπαν, που μπορεί μάλιστα να έχει βαθιά επίδραση στην πολιτική αντίληψη και δράση στη δική μας εποχή, είναι κατά τη γνώμη μου το ότι κομίζει περαιτέρω αποδείξεις για τη δομική αναγκαιότητα του καπιταλισμού να παράγει συνεχώς μια ανθρωπότητα κοινωνικά απαξιωμένη, που τελικά αποτελεί το υπόστρωμα της καπιταλιστικής κοινωνίας. Γιατί, όπως αναφέρει το βιβλίο, η δημιουργία ενός πληθυσμού χωρίς δικαιώματα και η δημιουργία διακρίσεων εντός του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού είναι συνθήκες-κλειδιά για τη διαδικασία της πρωταρχικής συσσώρευσης. Πάνω απ' όλα, αν αληθεύει ότι πρόκειται για άμεσες επιπτώσεις της μισθωτής σχέσης, τότε δεν μπορούμε να προσεγγίζουμε τους σημερινούς αγώνες μόνον υπό το πρίσμα της "δημιουργίας θέσεων εργασίας" και της υπεράσπισης του μισθού, ούτε να κοροϊδευόμαστε ότι η "κρίση" και η λιτότητα που αυτή επιβάλλει είναι φαινόμενα παροδικά, ούτε ότι μπορούμε να τη βγάλουμε καθαρή μέσα στη θύελλα εξοστρακίζοντας εκείνους που εργάζονται στις φυτείες του καπιταλισμού (γυναίκες, μετανάστες, ηλικιωμένους). Επιπλέον, ο Κάλιμπαν τοποθετεί το ζήτημα της αναπαραγωγής στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης, υπονοώντας ότι η αντικαπιταλιστική δράση μπορεί και να εξυπηρετεί τον εξορθολογισμό των αντιφάσεων του κεφαλαίου, εκτός κι αν αντιστρέψουμε την κυρίαρχη δομή των αξιών και ξαναδώσουμε αξία στην ικανότητά μας για αλληλοβοήθεια και συνεργασία και για δραστηριότητες που φροντίζουν για την αναπαραγωγή της ζωής μας και της ζωής όσων απασχολούνται στις αναπαραγωγικές δραστηριότητες."

[Kasrith]

Book 5

http://vignette2.wikia.nocookie.net/malazan/images/5/56/Midnight_Tides.jpg/revision/latest?cb=20151103041806

[paddy honey]

http://oi68.tinypic.com/10frf41.jpg
https://en.wikipedia.org/wiki/Mario_and_the_Magician
https://en.wikipedia.org/wiki/Little_Herr_Friedemann

"Ο κόσμος του ταχυδακτυλουργού είναι το αντίθετο του κόσμου του εργάτη, είναι η αστραφτερή και μυστηριώδης πραγματικότητα των θαυμάτων, και όχι των έργων, που φέρνουν πάντα περήφανα την υπογραφή του μόχθου. Τέτοια θαύματα απαιτούν φυσικά κάτι που ο Φάουστ γνώριζε πολύ καλά: μια μυστική συνεργασία με το διάβολο.
Οι μυθολογίες των ευρωπαϊκών λαών πιστεύουν, όπως και ο Χριστιανισμός, ότι το Κακό είναι ο δρόμος του εύκολου, ενώ το Καλό είναι ο δρόμος της δύσκολης προσπάθειας. Η ευκολία με την οποία ο μάγος μαντεύει τις σχέσεις των άλλων ή εξαφανίζει αντικείμενα, μαρτυράει ασφαλώς πως είναι προστατευόμενος της Κόλασης και όχι των Αγίων που ευλόγησαν την εργασία. Ο μάγος είναι ο ίδιος μια καρικατούρα του διαβόλου, και η εμφάνισή του είναι σίγουρα μια σαφής απόδειξη. Οι θεωρητικοί του διαβόλου (άνθρωποι σαν τον Τζιοβάνι Παπίνι) θα σας πληροφορήσουν ότι οι καλλιτέχνες παριστάνουν συνήθως τον Άρχοντα του Σκότους δημιουργώντας μιαν εικόνα ταχυδακτυλουργού. Η μαύρη μπέρτα, το ψηλό καπέλο και το αρπαχτικό μούσι αλά Κόμη Δράκουλα, υπογραμμίζουν έξυπνα αυτό το κράμα εγκληματικών διαθέσεων και ευγενικής καταγωγής.
Παρά την κάπως συμπαθητική νότα καλοσύνης που φωτίζει τη νουβέλα του Τόμας Μαν, και που θυμίζει μάλλον το μύθο της Ωραίας και του Τέρατος, ο μάγος δεν παύει να είναι ο διάβολος, ή τουλάχιστον κοντινός συγγενής του. Δεν του μένει, λοιπόν, παρά ν'αρπάξει τον νεαρό Γανυμήδη του Τόρε ντι Βένερε, όπως ο Δίας άρπαξε τον δικό του. Παραδόξως, ο Μάριο και ο Μάγος δεν διαφέρει και πολύ απ' το Θάνατο στη Βενετία: είναι και τα δύο παραλλαγές ενός πολύ παλιού παραμυθιού που ο Άντερσεν δεν χόρταινε να επαναλαμβάνει. Η αγάπη (και μαζί η πείνα) που τρέφουν η ασχήμια και τα γηρατειά για την ομορφιά της τρυφερής ηλικίας, είναι αυτό το παλιό παραμύθι, και υποθέτω, δεν υπάρχει ούτε ένας από τους υπομονετικούς αναγνώστες μου που να μην το άκουσε.
(...)
Υπάρχει λοιπόν και εδώ μια παράλογη αγάπη, που δεν τολμάει να προφέρει το όνομά της, όπως στο Θάνατο στη Βενετία; Ίσως. Και σε αυτή την περίπτωση, το Καλό προτιμάει να σκοτώσει το Κακό, παρά να το υποτάξει ή να του δοθεί. Πρέπει μάλιστα να πω ότι αυτό συμβαίνει με βάση τις ίδιες νατουραλιστικές συνταγές χάρις στις οποίες εγκαταλείπει τον κόσμο ο Άσενμπαχ ενώ όλοι περιμέναμε να πεθάνει ο Τάτζιο... Όσο για τις δυσκολίες μας να καταλάβουμε πώς συμβαίνει κάτι τέτοιο, ο γλυκομίλητος κύριος Μαν προσπαθεί να φωτίσει το πρόβλημα με τα λόγια του μάγου του και την δικαιολογημένη αυτοπεποίθηση κάποιου, που μόλις διάβασε τις κωμωδίες του Σαίξπηρ και έχει διδαχτεί πολλά, σχετικά με αυτό το μυστηριώδες και αιώνιο θέμα: "στη χώρα του έρωτα, η παρεξήγηση αισθάνεται σαν στο σπίτι της"."

Πρόλογος: Ευγένιος Αρανίτσης

[atom_smasher]

spoiler ρε παντιχονι!

[paddy honey]

http://i.imgur.com/oC0xegT.jpg

http://www.mantex.co.uk/2013/08/27/the-inn-of-the-two-witches/

[paddy honey]

http://i.imgur.com/5BRyEXf.jpg

http://www.biblionet.gr/book/144514/Breuers,_Dieter/%CE%95%CE%B9%CF%82_%CF%84%CE%BF_%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8E%CE%BD_%CE%B4%CE%B1%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CF%89%CE%BD

[paddy honey]

http://i.imgur.com/3luwJVs.jpg

https://en.wikipedia.org/wiki/We_Three_Kings

[atom_smasher]

catch 22....εκπληκτικό.

[paddy honey]

http://i.imgur.com/snwKvEk.jpg
http://i.imgur.com/rEx1xNq.jpg
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Gift_of_the_Magi

[paddy honey]

http://i.imgur.com/uM9rnmn.jpg

http://www.thenazareneway.com/Kahlil%20Gibran/index_jesus_the_son_of_man.htm

[paddy honey]

http://i.imgur.com/1P0f9iD.jpg

"Από τότε που οι άνθρωποι τοποθετούν τις αρχές τους, δεν υπάρχουν ίσως περιπτώσεις που η δεισιδαιμονία, στηριγμένη στις συνήθεις μεθόδους καταναγκασμού της "Καθεστηκυίας Τάξεως", να αντιστάθηκε σε τέτοιο βαθμό και για τόσο μεγάλο διάστημα στην ιστορία. Είμαι από εκείνους που θεωρούν πως ο συγγραφέας δεν έχει το δικαίωμα να χειρίζεται παρόμοια θέματα όπως του αρέσει, ανάλογα με τις προσωπικές του πεποιθήσεις. Ο συγγραφέας, σαν δημόσιο πρόσωπο, δεν έχει δικαίωμα να σφάλλει, γιατί σφάλλοντας πλανά τους άλλους. Είναι υποχρεωμένος να περνάει από κόσκινο αυτό που έχει στο κεφάλι του προτού το εκφράσει και, κάθε φορά που επιχειρεί να αντιγράψει ένα πρόσωπο του παρελθόντος, να πειθαρχεί στο πρότυπό του.
Όσον, όμως, αφορά στο φτωχό, βαθυστόχαστο προφήτη που έζησε στη Γαλιλαία, που δεν φαντάστηκε ποτέ τι θα γινόταν, ούτε τη μυθική δόξα που θα τον τύλιγε μέσα στους αιώνες, και που χρησιμοποιήθηκε -ψυχή τε και σώματι- για σκοπούς άλλους από τους δικούς του, θεωρώ ότι η επιστημονική κριτική θα πρέπει να ανασύρει μέσα από τα Ευαγγέλια τη ζωντανή του μορφή με την ίδια επαγωγική μέθοδο που χρησιμοποιεί για τη μορφή του Σωκράτη μέσα από το μαγευτικό ξετύλιγμα των Πλατωνικών Διαλόγων.
Αν επέτρεψα στον εαυτό μου ορισμένες ελευθερίες πάνω στην αποδεκτή παράδοση, τούτο έγινε γιατί οι υποθέσεις μου κάθε φορά μου φαίνονταν και πιο πειστικές και πιο κοντινές στην αλήθεια. Πιστεύω, όμως, πως δεν έχασα ποτέ από μπροστά μου την εικόνα που η πραγματικότητά της έχει επιβεβαιωθεί όχι από σχολαστικούς και κατηχήσεις, αλλά από την ίδια την εξελικτική πορεία των πνευματικών θησαυρών: Στον 8ο ρωμαϊκό αιώνα εμφανίστηκε ένας άνθρωπος που κράτησε στα χέρια του, και τα ύψωσε για να τα δούνε όλοι, τη φτώχεια, τη δυστυχία και το μεγαλείο του ανθρώπου. Και θέλω να προσθέσω κάτι ακόμα: Όλα αυτά δεν είναι πράγματα του παρελθόντος, είναι της κάθε εποχής. Είναι σημερινά.
Αν διάβασα και ξαναδιάβασα τα Ιερά Κείμενα και μελέτησα τόσα συγγράματα πάνω στο Δόγμα, δεν είναι για την καλλιτεχνική ικανοποίηση μιας αναθεώρησης και από τον πειρασμό να ανακαλύψω, σαν αρχαιολόγος, ένα Ευαγγέλιο χωρίς αντιφάσεις και ψεγάδια, δηλαδή να αποκαταστήσω το Ευαγγέλιο. Είναι για να μπορέσω να απευθυνθώ στους ανήσυχους και τυραννισμένους των καιρών μας -σήμερα που οι αναγκαιότητες, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, πνευματικές και ηθικές παροτρύνουν τον άνθρωπο να γκρεμίσει τα είδωλα, σύμφωνα με το ιερό παράδειγμα, που δεν του έμελλε ποτέ να το δει στο ακέραιό του. Είναι για να δείξω, σ' όλους αυτούς που περιμένουν, τον μεγαλειώδη παραλληλισμό που διαγράφεται καθαρά ανάμεσα στην πτώση του σύγχρονου κόσμου (στο απόγειο της υλικής του προόδου) και στην παρακμή του αρχαίου κοσμου. Ανάμεσα στον γενώμενο χριστιανισμό και στους νέους μοχλούς που αρχίζουν να κινούν το σύμπαν.
(...)
Υπάρχουν μέσα στο βιβλίο εκφράσεις νεότερες ή σύγχρονες. Ελπίζω πως οι αναγνώστες δεν θα καταλογίσουν σε άγνοια του συγγραφέα αυτούς τους λεκτικούς αναχρονισμούς. Αποδίδοντας ιδέες και πράγματα με ονομασίες που βγαίνουν από το τοπικό χρώμα, συμμορφώθηκα με την παράδοση των επίσημων μεταφραστών του Ευαγγελίου. Είναι φανερό πως οι όροι αυτοί, που είναι κάτι καινούργιο, δείχνουν τις αντιστοιχίες με τα τότε πράγματα και τις ιδέες, καλύτερα από τις τεχνικές ονομασίες ή τις μεταφορικές εκφράσεις που θα μπέρδευαν τις φράσεις."
"Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Ότι αυτοί κληρονομήσουσι την βασιλείαν των ουρανών.*

*Κατά τον Μπαρμπύς, η έκφραση "πτωχοί τω πνεύματι" δεν αναφέρεται σε καθυστερημένους και ανόητους ή μωρούς, πράγμα που θα ήταν ανάξιο για κάθε σοβαρή συζήτηση, αλλά στους λυτρωμένους από προκαταλήψεις, μπερδεμένες σκέψεις, ψεύτικη σοφία."
Henri Barbusse, Σεπτέμβριος 1926
http://www.editoreric.com/greatlit/authors/Barbusse.html

[MikeKaram.]

Απαντα 2 του Λαβκραφτ με γενικο τιτλο Νταγκον


Στάλθηκε από το SM-G935F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[Kasrith]

Book 6

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/c/cf/The_Bonehunters_1st_ed.jpg

[paddy honey]

http://i.imgur.com/jKVldSi.jpg

http://laregledujeu.org/2011/02/15/4728/carnet-de-voyage-en-inde-deuxieme-jour/

[atom_smasher]

Καλα δεν το σταυρωσανε στην πραγματικότητα;! Τι στην πυρά μας λεει!

[Kasrith]

Book 7

http://www.isfdb.org/wiki/images/8/85/RPRSGLMLZN2008.jpg

[When Black Roses Bloom]

Book 7

http://www.isfdb.org/wiki/images/8/85/RPRSGLMLZN2008.jpg

Για πές, έχεις διαβάσει τα υπόλοιπα? Αν ναι, τι λένε? Έριξα μία ματιά και είδα ότι ο κόσμος του Malazan ξεκίνησε ωσάν κόσμος για role playing game setting (απο D&D και μετά πήγε σε GURPS) και σε κάποια φάση γράφτηκε και ένα σενάριο για ταινία, το οποίο ποτέ δεν πουλήθηκε. Ο Ludlin αποφάσισε να εξελίξει τον κόσμο και τον έβγαλε σε νουβέλες (υπόψιν, το καμπέιν είχε ξεκινήσει το 1982).

Επίσης, έχεις διαβάσει τις νουβέλες/βιβλία του Esslemont? Ο Lundin με τον Esslemont κάναν μαζί το campaign setting και παίζαν rpg, αλλά ο Esslemont έμεινε πίσω, αρκετά χρόνια, και έβγαλε την πρώτη του, Night of Knives, το 2004.

Edit:

Πώ, με ιντριγκάρισαν τόσο αυτά που διάβασα, που αγόρασα στα καπάκια το Gardens of the Moon :D

[Kasrith]

Ναι έχω διαβάσει τα πρώτα 6 του Erikson, και το Night of Knives του Esslemont πριν απο το Bonehunters (6o). Κάνω προς το παρών το "recommended order" όπου προτείνουν να διαβάσεις τα 2 Esslemont αναμειγμένα με το κεντρικό series.

Αν θυμάμαι σωστά, το σενάριο που δεν πουλήθηκε εξελίχθηκε στο πρώτο βιβλίο.

Μαρέσει αρκετά η σειρά. Λίγο το πρώτο βιβλίο είναι δύσκολο γιατί δεν σου εξηγεί τίποτα ο Erikson. Σε ρίχνει μέσα στα γεγονότα και πρέπει σιγά σιγά να καταλάβεις τι γίνεται. Αλλα μαρέσει το μέγεθος του κόσμο, οι πολλοί χαρακτήρες κτλ.

[When Black Roses Bloom]

Μου ήρθε τη Δευτέρα, αλλά καθότι πηγμένος αυτές τις μέρες, απλά πρόλλαβα να το ανοίξω και να δώ εξώφυλλο και μέγεθος. Ωραίο φαίνεται απο αυτά που διάβασα, ελπίζω σήμερα να καταφέρω να το ξεκινήσω.

[wraithgr]

Επιασα το πρωτο malazan και το αφησα στη μεση (2ο βιβλιο ever μετα το Hobbit που αρχισα και παρατησα). Καλυτερευει καθολου η φαση ή απλα δεν ειναι για μενα;