Ra Pariah
07-08-2009, 01:30
http://www.spirit-of-metal.com/les%20goupes/W/Windir/Soknardalr/Soknardalr.jpg
Το βρήκα επιτέλους!!! :touched::dfinger::touched:
Οπωσδήποτε αυτός ο δ-ί-σ-κ-α-ρ-ος μπαίνει στα 40 απαραίτητα ακούσματα της νορβηγικής black metal σκηνής. Στην ανάγκη θα απέκλεια κανά “Total Death”, κανά “Ruun”, κανά “ΙΧ Equilibrium”, κανά “Blizzard Beasts”,΄κανά “Monumental Possession”, κανά “Dark Medieval Times” κ.ο.κ. Αν ασχολείστε σοβαρά με την εκεί μαυρομεταλλική παράδοση, εγκαταλείπετε κείμενο και αρχίζετε την προσπάθεια σας να το εντοπίσετε σε γείτονα-φίλο, πλησιέστερο δισκάδικο, παράνομα μέσα, streaming μορφή κ.λπ.
Από τις τελειωμένες Gorgoroth-ίλες του “Likbor” στον ύμνο “Sognariket sine krigarar” (πόσο γαμάει στο dvd; ) και από τις πεποικιλμένες Enslaved-ικές πινελιές του “Rovhaugane” στο “For All Tid”-ικό “Sognariket si herskarinne”. Σε ένα black metal μιας άλλης εποχής επιδίδονται οι Windir στο ντεμπούτο τους, ένα black metal το οποίο ισορροπεί μεταξύ οργής και μελαγχολίας, δύναμης και ρομαντισμού, έντασης και συναισθήματος. Τα κλασικά arpeggios του Valfar (R.I.P.) σε στοιχειώνουν, τα black metal φωνητικά σε κάνουν να θες να ξεθάψεις τις δουλειές των Kvist, Isvind, Kampfar και Taake, τα καθαρά φωνητικά αποτίνουν το δικό τους φόρο τιμής στους Storm και τους πρώιμους Ulver.
Το review θα μπορούσε να τραβήξει για πολλές παραγράφους ακόμη, αλλά προτιμώ να αφοσιωθώ για ακόμη μία φορά στα νοσταλγικά μονοπάτια των Windir. Α-π-α-ρ-α-ί-τ-η-τ-ο για κάθε φιλόμουσο.
Υ.Γ.: Μαλλόν θα γουστάρουν και οι φίλοι του ατμοσφαιρικού ήχου (υπάρχουν ακόμη άραγε; ).
Υ.Γ.2: Τα επόμενα album της μπάντας υπήρξαν καθοριστικά για το folk-pagan-viking ήχο. Περιττό να αναφέρουμε το πόσο γαμάνε κάτι Thyrfing, Mythotin, Einherjer κ.ά.
Υ.Γ.3: Μετά το θάνατο του Valfar, τα εναπομείναντα μέλη σχημάτισαν τους Vreid, οι οποίοι ακόμη δεν έχουν καταφέρει να βγάλουν κάτι πραγματικά συγκλονιστικό.
Υ.Γ.4: Ακόμη εδώ είστε;
Το βρήκα επιτέλους!!! :touched::dfinger::touched:
Οπωσδήποτε αυτός ο δ-ί-σ-κ-α-ρ-ος μπαίνει στα 40 απαραίτητα ακούσματα της νορβηγικής black metal σκηνής. Στην ανάγκη θα απέκλεια κανά “Total Death”, κανά “Ruun”, κανά “ΙΧ Equilibrium”, κανά “Blizzard Beasts”,΄κανά “Monumental Possession”, κανά “Dark Medieval Times” κ.ο.κ. Αν ασχολείστε σοβαρά με την εκεί μαυρομεταλλική παράδοση, εγκαταλείπετε κείμενο και αρχίζετε την προσπάθεια σας να το εντοπίσετε σε γείτονα-φίλο, πλησιέστερο δισκάδικο, παράνομα μέσα, streaming μορφή κ.λπ.
Από τις τελειωμένες Gorgoroth-ίλες του “Likbor” στον ύμνο “Sognariket sine krigarar” (πόσο γαμάει στο dvd; ) και από τις πεποικιλμένες Enslaved-ικές πινελιές του “Rovhaugane” στο “For All Tid”-ικό “Sognariket si herskarinne”. Σε ένα black metal μιας άλλης εποχής επιδίδονται οι Windir στο ντεμπούτο τους, ένα black metal το οποίο ισορροπεί μεταξύ οργής και μελαγχολίας, δύναμης και ρομαντισμού, έντασης και συναισθήματος. Τα κλασικά arpeggios του Valfar (R.I.P.) σε στοιχειώνουν, τα black metal φωνητικά σε κάνουν να θες να ξεθάψεις τις δουλειές των Kvist, Isvind, Kampfar και Taake, τα καθαρά φωνητικά αποτίνουν το δικό τους φόρο τιμής στους Storm και τους πρώιμους Ulver.
Το review θα μπορούσε να τραβήξει για πολλές παραγράφους ακόμη, αλλά προτιμώ να αφοσιωθώ για ακόμη μία φορά στα νοσταλγικά μονοπάτια των Windir. Α-π-α-ρ-α-ί-τ-η-τ-ο για κάθε φιλόμουσο.
Υ.Γ.: Μαλλόν θα γουστάρουν και οι φίλοι του ατμοσφαιρικού ήχου (υπάρχουν ακόμη άραγε; ).
Υ.Γ.2: Τα επόμενα album της μπάντας υπήρξαν καθοριστικά για το folk-pagan-viking ήχο. Περιττό να αναφέρουμε το πόσο γαμάνε κάτι Thyrfing, Mythotin, Einherjer κ.ά.
Υ.Γ.3: Μετά το θάνατο του Valfar, τα εναπομείναντα μέλη σχημάτισαν τους Vreid, οι οποίοι ακόμη δεν έχουν καταφέρει να βγάλουν κάτι πραγματικά συγκλονιστικό.
Υ.Γ.4: Ακόμη εδώ είστε;