Leech
25-07-2009, 00:01
Anaal Nathrakh - In the Constellation of the Black Widow
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/75/Anaal_Nathrakh_-_In_the_Constellation_of_the_Black_Widow.jpg
1. "In the Constellation of the Black Widow" -4:45
2. "I Am the Wrath of Gods and the Desolation of the Earth" -2:24
3. "More of Fire Than Blood" -3:26
4. "The Unbearable Filth of the Soul" -3:32
5. "Terror In the Mind of God" -3:27
6. "So Be It" -2:23
7. "The Lucifer Effect" -3:57
8. "Oil Upon the Sores of Lepers" -2:48
9. "Satanarchrist" -4:41
10. "Blood Eagles Carved On the Backs of Innocents" -3:17
Τους ξέρουμε, τους αγαπάμε. Κυρίως για τα καταπληκτικά Domine Non Es Dignus και Eschaton. (Το προηγούμενο Hell Is Empty and All the Devils Are Here δεν έχει πάρει τις απαραίτητες ακροάσεις για να κρίνω αν πρόκειται για ακόμη μια σερί δισκάρα). Σκάει το καινούριο. Λες "ας το ακούσουμε". Για πάμε...
Το άλμπουμ ξεκινάει δυναμικά σε πιάνει από τη μούρη και σου δίνει τον εγκέφαλο στα χέρια με το -γνώριμο πια- υπερταχύτατο black/grind υβρίδιό τους, ενώ και τα επιβλητικά καθαρά chantings είναι πάλι παρόντα. Τα 3 πρώτα κομμάτια θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιοδήποτε άλλο κλασσικό άλμπουμ τους, καθώς είναι εμπνευσμένα και σπέρνουν το μίσος. Μεγάλες κομματάρες και τα 3. Οι ταχύτητες τιθασσεύονται μερικώς στο The Unbearable Filth of the Soul αλλά η ποιότητα παραμένει. 4η σερί κομματάρα. καλά πάμε.
Αμ δε! Οι υπερηχητικές ταχύτητες ειστρέφουν στο Terror In the Mind of God αν και το κομμάτι συνθετικά δε λέει και πολλά. και ενώ είμαστε έτοιμοι να το καταπιούμε και να προχωρήσουμε παρακάτω, έρχεται στο δεύτερο λεπτό ένα ξεκωλιάρικο μελωδικό solo να μας ξενερώσει και να μας ζώσουν τα φίδια.
Συνέχεια με So Be It & Lucifer Effect, μια δυάδα μέτριων προς αδιάφορων κομματιών με το δεύτερο να επιπλέει λίγο με το a-la Hypocrisy riff του, αλλά και πάλι ταχύτητες για το τίποτα, ενώ τα καθαρά φωνητικά είναι αλλού γι αλλού. Τι έγινε ρε παιδιά?
Oil Upon the Sores of Lepers. Ωπα! Τώρα μάλιστα! Στακάτο ριφ που γαμάει, σφιχτοδεμένο κομμάτι με εύστοχα φωνητικά και πολλή πόρωση. Γαμάτο, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει η σκέψη ότι με άλλη παραγωγή θα ήταν your average 00s metal hit που θα έπαιζε στανταράκι στο Χάκο. Τέσπα, αντιπαρέρχομαι λόγω πόρωσης και πάμε παρακάτω.
Πάνω που πήραμε τα πάνω μας, τα δυο τελευταία κομμάτια επιστρέφουν στο τέλμα. Ανέμπνευστα, άνευρα. Άψυχο κοπάνημα με το ζόρι να τα βγάλουμε και μελωδίες στο πουθενά. Η τελευταία εντύπωση παραμένει πικρή.
Η σούμα: 10 κομμάτια, 35 λεπτά διάρκεια. 5 κομματάρες, 5 μπαλαφάρες. Μάλλον μέτριο το δισκάκι. Ίσως το πιο άνισο άλμπουμ που'χω ακούσει στη ζωή μου. Η αντίθεση ανάμεσα στα καλά κομμάτια και τα μέτρια είναι τόσο χαοτική...
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/75/Anaal_Nathrakh_-_In_the_Constellation_of_the_Black_Widow.jpg
1. "In the Constellation of the Black Widow" -4:45
2. "I Am the Wrath of Gods and the Desolation of the Earth" -2:24
3. "More of Fire Than Blood" -3:26
4. "The Unbearable Filth of the Soul" -3:32
5. "Terror In the Mind of God" -3:27
6. "So Be It" -2:23
7. "The Lucifer Effect" -3:57
8. "Oil Upon the Sores of Lepers" -2:48
9. "Satanarchrist" -4:41
10. "Blood Eagles Carved On the Backs of Innocents" -3:17
Τους ξέρουμε, τους αγαπάμε. Κυρίως για τα καταπληκτικά Domine Non Es Dignus και Eschaton. (Το προηγούμενο Hell Is Empty and All the Devils Are Here δεν έχει πάρει τις απαραίτητες ακροάσεις για να κρίνω αν πρόκειται για ακόμη μια σερί δισκάρα). Σκάει το καινούριο. Λες "ας το ακούσουμε". Για πάμε...
Το άλμπουμ ξεκινάει δυναμικά σε πιάνει από τη μούρη και σου δίνει τον εγκέφαλο στα χέρια με το -γνώριμο πια- υπερταχύτατο black/grind υβρίδιό τους, ενώ και τα επιβλητικά καθαρά chantings είναι πάλι παρόντα. Τα 3 πρώτα κομμάτια θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιοδήποτε άλλο κλασσικό άλμπουμ τους, καθώς είναι εμπνευσμένα και σπέρνουν το μίσος. Μεγάλες κομματάρες και τα 3. Οι ταχύτητες τιθασσεύονται μερικώς στο The Unbearable Filth of the Soul αλλά η ποιότητα παραμένει. 4η σερί κομματάρα. καλά πάμε.
Αμ δε! Οι υπερηχητικές ταχύτητες ειστρέφουν στο Terror In the Mind of God αν και το κομμάτι συνθετικά δε λέει και πολλά. και ενώ είμαστε έτοιμοι να το καταπιούμε και να προχωρήσουμε παρακάτω, έρχεται στο δεύτερο λεπτό ένα ξεκωλιάρικο μελωδικό solo να μας ξενερώσει και να μας ζώσουν τα φίδια.
Συνέχεια με So Be It & Lucifer Effect, μια δυάδα μέτριων προς αδιάφορων κομματιών με το δεύτερο να επιπλέει λίγο με το a-la Hypocrisy riff του, αλλά και πάλι ταχύτητες για το τίποτα, ενώ τα καθαρά φωνητικά είναι αλλού γι αλλού. Τι έγινε ρε παιδιά?
Oil Upon the Sores of Lepers. Ωπα! Τώρα μάλιστα! Στακάτο ριφ που γαμάει, σφιχτοδεμένο κομμάτι με εύστοχα φωνητικά και πολλή πόρωση. Γαμάτο, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει η σκέψη ότι με άλλη παραγωγή θα ήταν your average 00s metal hit που θα έπαιζε στανταράκι στο Χάκο. Τέσπα, αντιπαρέρχομαι λόγω πόρωσης και πάμε παρακάτω.
Πάνω που πήραμε τα πάνω μας, τα δυο τελευταία κομμάτια επιστρέφουν στο τέλμα. Ανέμπνευστα, άνευρα. Άψυχο κοπάνημα με το ζόρι να τα βγάλουμε και μελωδίες στο πουθενά. Η τελευταία εντύπωση παραμένει πικρή.
Η σούμα: 10 κομμάτια, 35 λεπτά διάρκεια. 5 κομματάρες, 5 μπαλαφάρες. Μάλλον μέτριο το δισκάκι. Ίσως το πιο άνισο άλμπουμ που'χω ακούσει στη ζωή μου. Η αντίθεση ανάμεσα στα καλά κομμάτια και τα μέτρια είναι τόσο χαοτική...