υπερτόπικ, το.

[nothingman]

το λοιπόν
εδώ γράφουμε για τους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας 2000-2009 που είπαμε τελειώνει σε λίγο καιρό κρατώντας την προφανή καβάντζα μη βγει καμιά ΟΥΜΠΕΡ ΔΙΣΚΑΡΑ ΑΖΑΝΤΑΟΥΑ τους τελευταίους 5 μήνες που απομένουν. τώρα αυτό με τους "καλύτερους δίσκους", επειδή προφανώς και δεν μπορούμε να θέσουμε αντικειμενικά κριτήρια, είναι κάπως σχετικό. ας πούμε εγώ το καταλαβαίνω ως το σύνολο των δίσκων που ορίζουν αυτή τη δεκαετία, που περιγράφουν αυτή τη δεκαετία, άλλος τους λέει σημαντικότερους, άλλος.

καλό θα ήταν να
~ μην αρχίσουμε στείρες λίστες ή ακόμη χειρότερα, μια δεκάδα εξώφυλλων το ένα κάτω από το άλλο, παρέα με πεντέξι εμότικονς. λίγο μπλα μπλα για κάθε δίσκο δε θα ήταν άσχημη ιδέα, θα ψαρώσει και κανένα γκομενάκι έτσι, όλα κομπλέ.
~ εγώ έλεγα 5άδα αλλά μου την είπαν στα εμεσένς οπότε βάζουμε 10άδα. είναι δύσκολο να βρούμε 10 μόνο δίσκους ναι και κλαψ και λυγμ αλλά ο περιορισμός είναι που έχει την πλάκα του, δε θα είχε νόημα να ποστάρουμε ΟΛΟΥΣ τους δίσκους που μας άρεσαν. οπότε μένουμε στους 10, μη δω κανέναν πουσταρά να βάζει 15 γιατί "δεν μπορούσα να αφήσω απ'έξω αυτό ή εκείνο η το άλλο" πχ, τονεγάμησα.
~ δε βιαζόμαστε, σκεφτόμαστε και ποστάρουμε με την ησυχία μας, είναι σοβαρό το ζήτημα.
~ μην τυχόν και καταλήξει άλλο ένα utube θρεντ, σας γάμησα επίσης.

αυτά, ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας, θα μοιραστούν αναμνηστικά μπρελόκ και διπλώματα σε όλους τους συμμετέχοντες.

[GuardianOfIvorytower]

χμ...ενδιαφέρον, θα σκεφτώ κ θα πω

[Drumsick]

Πάλι χαμός θα γίνει. Μιλάμε για δίσκους που αγαπήσαμε εμείς με όλο μας το είναι τη δεκαετία που πέρασε ή δίσκους που "ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ" την καθόρισαν???

Πάλι αντικειμένικα θα πείτε και πάλι θα βλέπουμε λίστες με manowar και within temptation μέσα.

[LokiTricksterGod]

θέλουμε full length απαραίτητα; εφταράκια/ep's κλπ πιάνουν;

[ikonoklast]

Γαμάνε οι within temptation.

[nothingman]

εγώ θα βάλω πάντως τους 10 δίσκους που προβλέπω το 2031 να λέω στις κολλητές της κόρης μου ότι πρόλαβα και τους άκουσα τότε, όταν βγήκαν και άλλο να στα λέω και άλλο να τα ζούσες, και ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΥΤΗ Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ, και ναι είμαι πολύ έμπειρος τύπος, και μου αρέσουν τα παιχνιδάκια, και ναι, τώρα που η μικρή πάει φροντιστήριο θα σε βοηθήσω εγώ στα μαθηματικά γουίνκ γουίνκ και τέτοια

[animae]

Xμ, γενικά δύσκολο θρεντ, καθώς δεν γίνεται να μην βάλεις αντικειμενικά καλά αλμπουμ, αλλά και να αφήσεις αγαπημένα από την απ έξω προσπαθώντας να μην αδικήσεις τίποτα. Μερικά που μου έρχονται τώρα λοιπόν, με τυχαία σειρά:


- Τοοl - Lateralus
http://www.realmusicforum.com/wp-content/2009/06/lateralus.jpg

Σε καμία περίπτωση αγαπημένο μου, αλλά σίγουρα σημαντικότατος δίσκος για τα ζιροουζ. Μάλλον έσκασε την σωστή στιγμή. Άρτια μπάντα, αλλά ο δίσκος δεν είναι αυτό που ακριβώς μπορείς να ακούσεις οποιαδήποτε ώρα και μέρα.
Πρέπει να είσαι κάπως. Επιρρέασε αρκετά και αυτό τον επιβάλλει στα 10 καλύτερα.

- Muse.
Eδώ δεν θα βάλω κάποιον δίσκο, αλλά διαλέγουμε έναν από τους 3 που έχουν βγάλει μέσα στην 10ετία. Ούτε αυτή αγαπημένη μπάντα, για την ακρίβεια τους ακούω σπάνια. Η μισή και παραπάνω alt/new rock σκηνή έχει επιρρεαστεί από δαύτους, οπότε λογικό να υπάρχουν.



Clutch - Blast Tyrant

http://www.labproductions.com/clutch/discography/images/blast_tyrant.jpg

Kαβλωμένο, αλητικο, γαμάτο, σουπεργουάου, δενξερωκαιγωτιαλλο χαρντ ροκ εν έτη 2004 ή γενικά στα 00ς? Ε εδώ είμαστε. Τα πάντα τέλεια. Φωνή που ξέρει να γράφει γαμάτες μελωδίες, ΡΙΦΦΑΡΕΣ, rythm sexion όπως πρέπει. Γενικά αψεγαδιαστο.


- Slipknot - Vol.3.

http://www.seman.cs.uec.ac.jp/~ryu-zr/blog/archives/images/20040604/slipknot_vol3.jpg

Για ένα χρόνο δεν μπαίνει το πρώτο τους. Μπαίνει όμως αυτό. Γιατί να μεν στο πρώτο εδειξαν πως ακόμα μπορείς να παίξεις σχετικά πρωτοτυπη μουσική, αλλά στο 3ο αλμπουμ εδειξαν και πως ακριβώς πρέπει να παιζεται αυτή η μουσική. Σημείο αναφοράς στον σκληρό ήχο αυτή η μπάντα.


Συμπληρώνω όταν μου ρθουν και τα υπόλοιπα.

[GG*]

ουτε πρωτη σελιδα δεν συμπληρωθηεκε και αρχισαμε τα ανεκδοτα

ΕΛΑ ΜΩΡΗ ΣΛΙΠΚΝΟΤ

[animae]

ουτε πρωτη σελιδα δεν συμπληρωθηεκε και αρχισαμε τα ανεκδοτα

ΕΛΑ ΜΩΡΗ ΣΛΙΠΚΝΟΤ


Xμ, λίγο υποκειμενικη δεν είναι η λίστα?

Τότε ποιό είναι το πρόβλημα σου?

[Tyler_Durden]

Προσωπικά πάντως σκοπεύω να ποστάρω δίσκους που βγήκαν αυτή τη 10ετία και που άνετα θα ήταν η μουσική για όσα έζησα αυτην την περίοδο.Δεν μπορώ να μιλήσω για δίσκους της δεκατετίας 2000-2009 που ήταν "σημεία καμπής" στην μουσική ιστορία.Θα μιλήσω για album που ήταν σημαντικά για τη δική μου καθημερινότητα μέσα σε αυτά τα 10 χρόνια. Πάντως όσο αδιέξοδη κουβέντα και να προκύψει, γουστάρω πολύ τέτοια θρεντ :pink:

[12 stars circle your brow]

- Muse.
Η μισή και παραπάνω alt/new rock σκηνή έχει επιρρεαστεί από δαύτους,

Hey.

[Reject]

1-οσο περναει ο καιρος,γινεται ολο και περισσοτερο more of a grower.μακραν ο πιο ομορφος πανκ δισκος της δεκαετιας.

http://www.amorylucha.org/wp-content/uploads/2009/05/observers.jpg

2-οι σουηδοι αυτην την δεκαετια διεπρεψαν σε οτι και αν εκαναν σχετικο με πανκ.αυτη ειναι η μετενσαρκωση του καλιφορνεζικου πανκ,εποχης 80-82.

http://4.bp.blogspot.com/_4QA77p71e-A/R1g6Aq_fx3I/AAAAAAAAACw/5CLspNQqmSk/s320/electric+guitar+(c)+regulations.jpg

3-Καναδας,αλλη μια χωρα η οποια στο πανκ εδωσε τα ρεστα της.αυτη η μπαντα δεν θα σταματησει ποτε να βγαζει τον εναν υμνο πισω απο τον αλλο.

http://bisaufsmesser.com/store/images/fwd29.jpg

4-το πλεον προφανες

http://pic.goleech.org/out.php/i816_SocialDistortionSexLoveAndRocknRoll.jpg

5-απο τις μπαντες που σιχαινομουν πιο μικρος,αλλα που αγαπαω τωρα.αυτος ο δισκος ειναι οτι καλυτερο εβγαλαν ποτε,τα κομματια κολλανε στον μυαλο σου και γυρνανε συνεχεια...

http://2.bp.blogspot.com/_xszEl3j1pkk/R6IlleioEqI/AAAAAAAAAEU/tQltVc0UpD4/s320/B0000BWVMG_01.jpg

6-Η μεγαλυτερη γκαραζ μπαντα στην ελλαδα.μια δοκιμη θα σας πεισει,αυτος ειναι ο τελευταιος τους δισκος (2006) και οι μελωδιες του ειναι απλα φανταστικες.

http://www.sound.gr/soundgr/photos/12062009215010.jpg

7-Σουηδια ξανα.Avengers+ X ray spex +X.απιστευτη εμπνευση,δεν σταματας ποτε να τον ακους.

http://nyvag.weebly.com/uploads/1/2/6/5/1265655/7496486.jpg

8-Fucked up-Epics in minutes.οι poison idea της νεας χιλιετιας.οι σωτηρες του χαρντκορ.χεχ.

http://www.punkrockcds.com/images/FuckedUp-EpicsInMinutes.jpg

9-ο μεγαλυτερος νεο-κραστ δισκος.καλυτεροι απο τους tragedy,wolfbrigade,καλυτεροι απο ολους.μας λειπουν ηδη.

http://www.codex4.org/catalog/images/from%20ashes.jpg

10-το καλυτερα κρυμμενο μυστικο της καλιφορνεζικης σκηνης.οι ντροπαλοι social distortion.28 χρονια και ακομα συνεχιζουν.

http://www.punkrockcds.com/images/MadParade-BombsAndTheBible.jpg

ναθινμαν,γαμησου.ειναι παρα μα παρα πολλα αυτα που ηθελα να βαλω μεσα.10 ειναι απλα πολυ λιγα.και στεναχωριεμαι γιατι εβαλα τα πρωτα που μου ηρθαν στο μυαλο...οκ,τα κριτηρια ηταν καθαρα συναισθηματικα,δεν θα καθησω να σκαλισω την φαση γιατι εκει θα στεναχωρεθω για αυτους που θα αδικησω..
σκατα,αφησα εκτος skitkids,defy false authority,gauze,burial,dead stop,social circkle,government warning,vitamin x,holier than thou,tear it up,riistetyt.....και ποσους αλλους.

[animae]

- Muse.
Η μισή και παραπάνω alt/new rock σκηνή έχει επιρρεαστεί από δαύτους,

Hey.

ho

edit: Για να μην γαμήσω το θρεντ, απαντάω στον απο κάτω.

Ναι είναι το πιο αταίριαστο, αλλά είναι τόσο αγαπημένο που μπαίνει στην λίστα απλά γιατί το χω χιλιοακούσει, το ξανακούω και το ακούω με την ίδια όρεξη. Δεν είναι "αντικειμενικά" σημαντικό αλμπουμ, αλλά σίγουρα είναι από τα αγαπημένα μου σε αυτήν την δεκαετία και αν κάποιος με ρωτήσει "χαρντ ροκ το 2000-2010?", θα πω αυτόν τον δίσκοντα. Ε δεν θα μπορούσα να μην βάλω και κάποιον "αγαπημένο".

[Custom User]

Ο ένας τσινάει για ζλιπνοτ, ο άλλος τσινάει για μιουζ. Αλλά το πραγματικά αταίριαστο στη λίστα του είναι το Κλατς αν μη τι άλλο. Αντικειμενικά μιλώντας.

[Drumsick]

Ξεκολλάτε ρε μαλάκες. Ο καθένας οτι γουστάρει θα βάλει, ποιος σας έβαλε κριτές?

[12 stars circle your brow]

Δεν τσίνησα για την μπάντα (που θα έπρεπε αλλά δεν με αφορά!) μα για την δήλωση που κουόταρα.

[GG*]

υποκειμενικα ειναι τα παντα ολα

αλλα οταν μου λες οτι "εδειξαν και πως πρεπει να παιζεται αυτη η μουσικη"
θες να τ'ακουσεις....

εγω ξεκινω να ψηφιζω με τα κριτηρια του durden και σημαντικοτερος δισκος της δεκαετιας ειναι το 3121 του prince γιατι ακουγα το fury και μετα απο συνεχομενες χορευτικες φιγουρες αλα σεφερλης και γυρω στα 65 κουτακια μπυρες καψουρεψα την γκαρσονα

[animae]

Ρε τζιτζι πουλάκι μου, στο ύφος που έπαιξαν που είναι λιγοαπολα, ε, έδειξαν πως πρέπει να παίζεται. Δεν είπα για το σύνολο του μεταλ.

12 σταρς, ναι, δεν μιλάω προφανώς για αντεργκραου, αλλά για μεινστριμ πράματα.

Τεσπά, ιδέες και γούστα είναι αυτά.

[Custom User]

Βασικά προσπάθησα να κάνω μια λίστα με τους δίσκους-ακρογωνιαίους λίθους που αποτέλεσαν πρότυπο για ολόκληρες σκηνές ή έφεραν κάτι αρτιστικά διαφορετικό, καλύπτοντας μεγάλο φάσμα της ευρύτερης ροκ (άντε και ηλεκτρονικής μαζί) μα δεν τα κατάφερα.

Αγαπημένους δίσκους γράφω εύκολα. Καλύτερους όμως δεν μπορώ. Και περιμένω με ανυπομονησία να δω αν τα καταφέρει κανείς.

[Reject]

σκατα,το τοπικ ειναι ψιλο-αποτυχια.
ερχονται ενα-ενα ρε ναθινμαν και δεν ειναι τοσο ευκολο να παρεις αποφαση,οποτε αφηνω την πρωτη δεκαδα που μου ηρθε με την μια και λεω "γεια χαρα".
δεν εβαλα βεβαιως BOB KATSIONIS-και αυτο με εχει χαλασει παρα πολυ.

[carheart]

όποιος είναι ΝΟΕΜΟΝ περιμένει λίγο να ωριμάσει η δεκάδα μέσα του.

[FIXXXER]

Επισης οποιος ειναι λιγο λιγοτερο δηθεν απο το μαξιμουμ που πιανει το φορουμ σε τετοια θρεντ, μπορει να βαζει και δισκους που να τους ξερουν κι αλλοι 10 χρηστες τουλαχιστον μιας και το τοπικ μιλαει για δισκους που χαρακτηριζουν ολοκληρη δεκαετια και θα τους θυμομαστε για παντα να τους λεμε στις καλυτερες φιλες των κορων μας. Παω Κεφαλλονια και θα επιστρεψω με την πιο φλωρικη λιστα οσων θα εχουν ποσταριστει μεχρι τοτε. Δυσκολο τοπικ γιατι οι αγαπημενες μου μπαντες παρηκμασαν σε αυτην την περιοδο.

[Custom User]

Τουλάχιστον γλύτωσες από τη ραγισμένη καρδιά του να ποστάρεις τη λίστα σου και να στην πουν άλλοι χρήστες!

[Ford Prefect]

Χοχο, λοιπόν, εγώ θα γράψω αλλά ξεκαθαρίζω ότι θα γράψω τους δικούς μου αγαπημένους και τα σημαντικότερα και τα τέτοια τα αφήνω στην Ιστορία να τα κρίνει. Δηλαδή θέλω να ξέρω πώς σκατά ένας δίσκος του 2007 ή του 2008 ας πούμε πρόλαβε και στιγμάτισε μια Δεκαετία και τον χώρο της και τέτοια μεγαλεπίβολα.

Στάνταρ θα παίξει το Τοξίσιτι εννοείται και αν είμεθα και ακροβοδίκαιοι θα έπρεπε να παίξει και κάποιο άλλο αλλά βλέπουμε. Σιγά μη σεβαστώ τους κανόνες και γράψω μόνο δέκα.
Έξοντους μέσα, Τάνκαρντ, Κριέτορ, Γουλφ, τέσπα, επανέρχομαι.

Κατσιώνη δεν βάζω, μπορεί να με κοροϊδέψουνε. (Καλά, σιγά μην έμπαινε).

[ikonoklast]

ΙΤΤ: Ποστάρουμε τι πρόκειται να ποστάρουμε αν ποστάρουμε.

[Drumsick]

Δίσκοι που αγάπησα την περασμένη 10ετία

1.Russian Circles - Enter [2006]

Ο ορισμός του αψεγάδιαστου ποστ μεταλλίζοντως ροκ για μένα. Ο δίσκος που με ξεκόλλησε απο ένα 3ετες κόλλημα με 70'ς κάνοντας με να συνειδητοποιήσω πως υπάρχει αρκετή καλή μουσική και μετά το 1979 και ανοίγοντας μου το δρόμο για μια πιο ανοιχτόμυαλη προσέγγιση της μουσικής γενικά. Απ'τους λίγους δίσκους που μπορώ να πω πως μου άλλαξαν τη ζωη.


2.Tool - Lateralus [2001]

Ο πιο ιδιοφυής δίσκος της δεκαετίας (αντικειμενικά), απο θέμα πρωτοτυπίας, ήχου, τεχνικής, στίχων, νοημάτων, artwork αλλά και επιρροής σε πόσες μετέπειτα μπάντες. Είναι απ'αυτούς που τους ακούς με κάθε κύτταρο του σώματος σου κι όχι μόνο με τα αυτιά.


3.Shora - Malval [2005]

Πάνω κάτω τα ίδια με το Νο.1 με μερικές ανατολίτικες πινελιές.

4.The Pax Cecilia - Blessed Are The Bonds [2007]

Δίσκος μεγαλείο. Η χρυσή τομή κλασσικής μουσικής και brutaliας σ'ενα post rock/blackmetal/ambient πακετάκι. Περιέχει μία ή και δύο απο τις καλύτερες συνθέσεις όλων των εποχών (Tomb Song, Tragedy)

5.Isis - Oceanic [2002]

Γενικά δεν είμαι φαν των Isis, μου φαίνονται κάπως βαρετοί. Τούτο δω όμως είναι απο άλλον πλανήτη. Δεν έχω καταφέρει να προσδιορίσω τι το κάνει τόσο πιο ξεχωριστό απο τα υπόλοιπα, αλλά στην ψυχούλα μου απέχει μίλια και κερδίζει επάξια μια θέση στους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας.

6.Yeasayer - All Hour Cymbals [2007]

Το πιο πρόσφατο κολλημά μου. Αρρώστια μεγάλη, το έλιωσα όσο λίγα. Multicultural ψυχεδελική indie rock. Πατάς play και χάνεσαι μέσα σε αιγύπτους και ινδίες και κούβες και εικόνες μέσα απο το national geographic.

7.Burial - Untrue [2007]

Σχετικά πρόσφατο κόλλημα κι ο Burial. Το μόνο πράγμα που μπορώ να ακούσω σε φάσεις που έχω μπουχτίσει απο τη μουσική, πιθανον λόγω του μινιμαλιστικού χαρακτήρα του. Σκοτεινός δίσκος που προσφέρεται για ενδοσκοπικές αναζητήσεις.


8.Portishead - Third [2008]

Δεν περίμενα πως θα βγάζανε ποτέ κακό δίσκο, αλλά δεν περίμενα κιόλας πως 10 χρόνια μετα θα μπορούσαν να βγάλουν ΤΟΣΟ ΚΑΛΟ δίσκο.

9.Groundation - Hebron Gate [2002]

Δίσκος αντικαταθλιπτικό. Με γεμίζει αισιοδοξία και ενέργεια όντας παράλληλα άρτιος μουσικοεκτελεστικά.

10.Glen Porter - Blessed by a Young Death [2008] / Saltillo - Ganglion [2006]

Πουστιά, σόρρυ, αλλά μοιράζονται τη θέση. Τrip-hop/down-tempo ομορφιές όσο λίγες. Οτι πρέπει για τις βροχερές φθηνοπωρινές κυριακές.



Κι επειδή 10 είναι πολύ λίγοι.. σόρρυ νάθινμαν

11.Deftones - White Pony [2000]
12.Queens of the Stone Age - Lullabies to Paralyze [2005]
13.System Of A Down - Toxicity [2001] (αν και προτιμώ τον πρώτο δίσκο..)
14.Battle Of Mice - A day of nights [2006]
15.Clann Zu - Black Coats & Bandages [2004]
16.Soulsavers - It's not how far you fall, it's the way you land [2007]
17.Red Sparowes - At the Soundless Dawn [2005]
18.Amen Ra - Mass IIII [2008]
19.Warning - Watching From A Distance [2007]
20.Asteroid - Blowback (split) [2006]

[FIXXXER]

2.Tool - Lateralus [2001]

Ο πιο ιδιοφυής δίσκος της δεκαετίας (αντικειμενικά),


Οχι

[Phantom Duck]

9-ο μεγαλυτερος νεο-κραστ δισκος.καλυτεροι απο τους tragedy,wolfbrigade,καλυτεροι απο ολους.μας λειπουν ηδη.

http://www.codex4.org/catalog/images/from%20ashes.jpg

:dfinger:

εγώ δε βάζω τίποτα, φακ γιορ λίστες. βασικά όχι, βάζω το oceanic γιατί το χω εδώ δίπλα και το γλυκοκοιτάω ώρα. δηλαδή και λίστα θα έκανα αλλά βαρίεμαι γιατί σχεδόν όλοι οι αγαπημένοι μου δίσκοι είναι από το δεύτερο μισό των 90's και βαριέμαι να ψάχνω ημερομηνίες.

[hyatari]

eukolo thread, kathoti os listolagnos panta eixa kavatza sto myalo mou albums giauti ti dekaetia. xoris seira loipon.

system of a down - toxicity (2001)

to apolyto album ton 00s. tautoxrona aplo kai paneksypno, epithetiko kai melodiko, texniko (ela tora.) kai xyma. isos to mono album pou dimiourgise idioma (apo syrrafi epirroon) xoris omos na kataferei kamia alli mpanta na to antigrapsei. oute oi idioi oi soad dld. opos vlepo ego ta mousika pragmata tis dekaetias, auto edo einai o orismos tou album-orosimo mazi me to..




rammstein - mutter (2001)

to proto meros tis noitis trilogias tou kainouriou ixou ton rammstein. isos to ligotero agapimeno mou apo tin en logw triada (mutter-reise reise-rosenrot), alla to momentum itan toso apsogo kai to timing toso teleio pou den afinei perithoria. i aplotita, i amesotita kai o lyrismos se syndyasmo me tin traxytita tou till synthetoun ena album pera apo hypes. antithetws i fimi ton rammstein me ta xitakia ton dyo proton albums vazei freno sti syneidisi ton pio "psagmenon" mousikofilon pou tromazoun apo tin emporikotita kai vlepoun tous rammstein san dimiourgima ton etaireion kai one-hit-wonder, pragma apla xazo.





mars volta - the bedlam in goliath (2008 )

o,ti kai na po giauto to album einai elaxisto mprosta sto DEOS (xoris roz grammatoseira) pou mou prokalei autos o diskos. kataigistiko, texniko, pompodes, alazoniko, idiofyes. to pio endiaferon -mousika- group tis dekaetias (profanws se sxetika mainstream klimaka milame e) stin pio tigkarismeni prospatheia tou. an den ypirxe auto tha mporouse oriaka (2000) na mpei sti thesi tou to relationship of command ton at the drive-in, giati apla ena sevasto meros tis dekaetias prepei na paei dikaiomatika ston lopez kai ton kollito tou.




portishead - third (2008 )

to album ekpliksi/apokalypsi/sok/otidipote tis dekaetias. ena aksiosevasto group pou epaize omorfi mousiki kai xairotan tin anagnorisi os to koryfaio group enos atypou eidous apofasizei meta apo mia olokliri dekaetia aragmatos na kykloforisei to -apla- pio plires album ton 00s ligo prin auta teleiosoun, klevontas stin ousia mia thesi stin en logw lista. den exo logia gia na perigrapso ti prokalei ena nylon smile i ena machine gun i ena threads. mousiki pera apo orismous ftiaxnei ena katafanws one-off album.



(ksekinisa na grapso mono pentada, exontas sto myalo mou ta tessera proanaferthenta os pagiomena, alla zorizomai ligo na dialekso to pempto, opote tha epektatho ligo parapano, mesa sta oria tis dekadas panta.)


isis - oceanic (2002)

to pio latremeno album sti syneidisi ton apantaxou posters, to de mysteriis tou neou psagmenou oixou, to into glory ride tis sygrxonis "skliris mousikis" (lol). i arxi kai to telos enos ixou pou tha mporouse me kalyteri diaxeirisi na einai to apan tou euryterou rok idiomatos simera, alla.
sauti ti thesi tha mporouse na mpei to proto minsk, alla epeidi lamvanoume ypopsi yposyneidita kai "istorika" kritiria katalavainete.




deathspell omega - fas ite, maledicti, in ignem aeternum (2007)

ektos thematos, kathoti den akolouthei ti logiki ton proigoumenoun albums (de ginetai na einai eurews diadedomeno logw tis "akrotitas" tou), alla sta autia mou den pauei na einai apla mia teleia kykloforia opos oles oi -sxetika mainstream- alles pou anaferthikan/tha anaferthoun. dld ena album pou mporei kai prepei na akoustei/ektimithei apo opoiondipote mousikofilo. skoteino? "dyskolo"? periergo? nai ame. aparaitito? sigoura. de tha mporousa na min to anafero xoris na me kynigaei i syneidisi mou sta stena tou agriniou.




burial - untrue (2007)

an to third ton portishead itan ekpliksi, auto edo den ksero pos na to perigrapso. o oros dubstep, sxetika agnostos stous perissoterous apo mas edo, mpike sti zoi mas (lol) kai sta akoustika mas kati nyxtes xoris feggari kai mas anagkazei -asxetws protimiseon- na agapisoume parafora ena album-mystirio apo enan kallitexni-mystirio. opoiadipote alli prospatheia ektimisis tou en logw idiomatos -toulaxiston apo merias mou- apodeixtike akapri ki ego parameno xaroumenos kai kalyteros anthropos me to true untrue.




arcturus - the sham mirrors (2002) / enslaved - below the lights (2003)

mias kai eimaste se METAL forum, auta edo einai sta autia mou to metal opos tha prepe na paizetai apola ta groups. dystyxws ta dyo sygkekrimena albums stekontai se toso terastio ypsos pou den kataferan oute oi idies oi mpantes pou ta dimiourgisan na synexisoun sto idio epipedo poiotitas. proodeutismos xoris na kourazei, melodies apo allous kosmous, synaisthima kai texniki xeri-xeri kai alla tetoia grafika. to below the lights xanei sta simeia logw fonitikon kai to sham mirrors antistoixa logw paragogis. eksou kai i isopalia pou anagkastika ta topothetei mazi sauto to thread kai tautoxrona ligo pio kato apo to neonism ton solefald pou paizei mpala stis treis protes theseis tis proigoumenis dekaetias mazi me ok computer kai marriage of heaven and hell.




bonus dekato album:
the protomen - the protomen (2005)
giati etsi. kai giati me odigo to "εγώ θα βάλω πάντως τους 10 δίσκους που προβλέπω το 2031 να λέω στις κολλητές της κόρης μου ότι πρόλαβα και τους άκουσα τότε, όταν βγήκαν και άλλο να στα λέω και άλλο να τα ζούσες, και ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΥΤΗ Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ" egrapsa kai tous ypoloipous! me ti diafora oti ego tha kano mono gious pou tha gamane tin kori tou nothingman lololol :!:

[FIXXXER]

Ανετα βαζω κι εγω 4/10 ιδιους με του χαγι http://www.mannythemovieguy.com/images/atari.jpg

[BURNIN AMBITION]

το λοιπόν
εδώ γράφουμε για τους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας 2000-2009 που είπαμε τελειώνει σε λίγο καιρό κρατώντας την προφανή καβάντζα μη βγει καμιά ΟΥΜΠΕΡ ΔΙΣΚΑΡΑ ΑΖΑΝΤΑΟΥΑ τους τελευταίους 5 μήνες που απομένουν. τώρα αυτό με τους "καλύτερους δίσκους", επειδή προφανώς και δεν μπορούμε να θέσουμε αντικειμενικά κριτήρια, είναι κάπως σχετικό. ας πούμε εγώ το καταλαβαίνω ως το σύνολο των δίσκων που ορίζουν αυτή τη δεκαετία, που περιγράφουν αυτή τη δεκαετία, άλλος τους λέει σημαντικότερους, άλλος.

καλό θα ήταν να
~ μην αρχίσουμε στείρες λίστες ή ακόμη χειρότερα, μια δεκάδα εξώφυλλων το ένα κάτω από το άλλο, παρέα με πεντέξι εμότικονς. λίγο μπλα μπλα για κάθε δίσκο δε θα ήταν άσχημη ιδέα, θα ψαρώσει και κανένα γκομενάκι έτσι, όλα κομπλέ.
~ εγώ έλεγα 5άδα αλλά μου την είπαν στα εμεσένς οπότε βάζουμε 10άδα. είναι δύσκολο να βρούμε 10 μόνο δίσκους ναι και κλαψ και λυγμ αλλά ο περιορισμός είναι που έχει την πλάκα του, δε θα είχε νόημα να ποστάρουμε ΟΛΟΥΣ τους δίσκους που μας άρεσαν. οπότε μένουμε στους 10, μη δω κανέναν πουσταρά να βάζει 15 γιατί "δεν μπορούσα να αφήσω απ'έξω αυτό ή εκείνο η το άλλο" πχ, τονεγάμησα.
~ δε βιαζόμαστε, σκεφτόμαστε και ποστάρουμε με την ησυχία μας, είναι σοβαρό το ζήτημα.
~ μην τυχόν και καταλήξει άλλο ένα utube θρεντ, σας γάμησα επίσης.

αυτά, ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας, θα μοιραστούν αναμνηστικά μπρελόκ και διπλώματα σε όλους τους συμμετέχοντες.esu psit na se pw

exeis skeftei na valeis san avatar th fatsa tou odonian etsi gia spasimo?

[GuardianOfIvorytower]

Πότε πέρασε μία δεκαετία δεν το κατάλαβα...πολλά πράγματα βγήκαν μέσα στα δέκα αυτά χρόνια, πολλά και καλά. Θέλω να πιστεύω σε όλες τις μορφές και είδη της αγαπημένης μουσικής του καθένα. Και σημαντικά επίσης. Καθότι δεν γίνεται ούτε να τα παρακολουθώ όλα, ούτε να μου αρέσουν όλα, η παρακάτω λίστα περιέχει τους δίσκους αυτούς που θεωρώ εγώ τους καλύτερους, μάλλον τους αγαπημενους μου για τη δεκαετία που τελειώνει σε μερικούς μήνες, και κάλλιστα μπορούν αρκετοί από αυτούς να θεωρηθούν (για μένα είναι δλδ) σημαντικοί. Και φυσικά, λίστα είναι, δεν μπορεί εξ ορισμού να είναι πλήρης.

Η παρακάτω λίστα επίσης δεν έχει αξιολογική σειρά, περισότερο απλή παράθεση δίσκων με μερικά λόγια για τον καθένα:

• Cage - Darker Than Black (2003)

Μάλλον η αγαπημένη μου αμιγώς US Power κυκλοφορία της δεκαετίας, και λίγο πίσω από τους Doomsword γενικότερα. Τραγουδιστής που το έχει πολύ στα ψηλά φωνητικά, συνθέσεις με ποικιλία, σωστές ταχύτητες – γρήγορες γενικά, αλλά και με σωστά κοψίματα, πολύ πόρωση γενικά, και κορυφαία συναυλιακά μπάντα επίσης.

• Doomsword - Let Battle Commence (2003)

Πιστεύω ο καλύτερος δίσκος της δεκαετίας. Έτσι απλά. Επικούρα στις συνθέσεις όσο δεν πάει, στοιχεία Bathory πάρα πολλά, πολεμική ατμόσφαιρα που δένει τέλεια με το concept, γενικά επικό heavy metal στα καλύτερά του.

• Atlantean Codex – The Pnacotic Demos (2007)

Μάλλον η πιο ελπιδοφόρα μπάντα των 2-3 τελευταίων ετών. Κορυφαία μίξη παλιών Manowar, επικών Bathory, λίγο παλιών Candlemass, ε θέλετε και άλλα? Μακράν η καλύτερη γερμανική μπάντα που έχω ακούσει εδώ και καιρό. Αναμένουμε νέα τραγούδια asap.

• Battleroar - To Death and Beyond (2008)

Κορυφαίος δίσκος και αυτός στο χώρο του. Όπως φαίνεται και από τι λίστα, ο επικός χώρος πήρε αρκετά τα πάνω του στη δεκαετία, κάτι που μόνο καλό μπορεί να είναι. Γιατί όταν οι μπάντες δουλεύουν με μεράκι και όρεξη βελτιώνονται συνέχεια και βγάζουν δισκάρες σαν και αυτόν εδώ. Άξιοι.

• Isole - Bliss of Solitude (2008)

Σχετικά καινούρια ανακάλυψη αυτοί οι Σουηδοί, αποτελούν μάλλον την αγαπημένη μου doom metal μπάντα από αυτές που έχουν βγει τα τελευταία χρόνια. Έχουν μπολιάσει τη μουσική τους με τα καλύτερα στοιχεία των παλιών Candlemass, έχουν προσθέσει και δικά τους, και το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ υψηλών προδιαγραφών. Το έχει η χώρα φαίνεται...

• Katagory V - The Rising Anger (2006)

Μεγάλη αγάπη η συγκεκριμένη μπάντα τα τελευταία 2 χρόνια. Εμπερικλείουν στη μουσική τους όλα τα στοιχεία που λατρεύω να ακούω σε μία μπάντα: δύναμη, σωστή τεχνική, λυρισμό, τρομερές μελωδίες, γενικά όλα τα στοιχεία του US prog (με μερικά στοιχεία power), επηρεασμενό αλλά χωρίς να αντιγράφει τους αγαπημένους μου Fates.

• Sieges Even - The Art of Navigating by the Stars (2005)

Μάλλον Η prog κυκλοφορία της δεκαετίας, και μάλιστα είναι προϊόν επανασύνδεσης. Η μπάντα γύρισε μετά από 8 χρόνια απραξίας και σου παρέδωσε ένα τέτοιο δίσκο, μελωδικό, τεχνικό, χωρίς αναμασήματα και αντιγραφές, με πολύ συναίσθημα...απλά ακούστε τον.

• Nevermore - Dead Heart in a Dead World (2000)

Η μπάντα μπήκε με τις καλύτερες προυποθέσεις στη καινούρια δεκαετία, με ένα δίσκο που ήταν μοντέρνος, αλλά που περιείχε συνάμα όλα τα χαρακτηριστικά της μπάντας, φοβερές συνθέσεις, κορυφαία παραγωγή, εμπορικά στοιχεία, ουσιαστικά έκανε τη μπάντα ευρύτερα γνωστή.

• Nile - In Their Darkened Shrines (2002)

Σημαντικότατος δίσκος για τον ακραίο ήχο και για το death metal συγκεκριμένα, έκανε και αυτός τη μπάντα ευρύτερα γνωστή (και δικαιωματικά κιόλας), φοβερές συνθέσεις, κορυφαία τεχνική, σωστή μίξη καφρίλας και σωστής εναλλαγής ταχυτήτων, γενικά έδειξαν σε πολλούς πως παίζεται το σύγχρονο Morbid Angel-ικό death metal.

• Dying Fetus - Destroy the Opposition (2000)

Οι ευρύτεροι κάφροι της λίστας, σαφώς πιο groove-άτοι από τους παραπάνω, με συνθέσεις απίστευτα επιθετικές, απίστευτες εναλλαγές στις ταχύτητες, beat-down σημεία που σε κάνουν να θες να κοπανίσεις κόσμο, κοινωνικοπολιτικοί στίχοι, γενικά ένας δίσκος που και κορυφαίος είναι και επηρέασε πολύ κόσμο.

[Parasight]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/84/Vandi_geia.jpg/220px-Vandi_geia.jpg

[Tyler_Durden]

ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ μεταξύ τους, σημαντικότεροι δίσκοι υπήρξαν για μένα οι παρακάτω:

Moonspell - The Antidote [2003]

http://www.metrolyrics.com/images/albums/10044_moonspell_the_antidote.jpg
Δίσκος σκοτεινός, βαρύς που μου άνοιξε δρόμους για αισθητικές που μέχρι τότε δεν είχα έρθει σε επαφή μαζί τους. Επίσης, πόσο γαμαει το solo "Everything Invaded" ;;;

-------------------------

Motorhead - Inferno [2004]

http://image.listen.com/img/170x170/1/6/6/7/637661_170x170.jpg


Δίσκος μες την κάβλα. Όπως έγραψα κάπου πρόσφατα για μένα ο καλύτερος Motorhead δίσκος τα τελευταία 15 τουλάχιστον χρόνια.Δεν περιέχει ούτε μια άσχημη νότα. Έχω τσιτάρει άπειρες φορές τα ηχεία με την πάρτη του.

-------------------------

Brainstorm - Soul Temptation [2003]

http://www.truemetal.org/brainstorm/images/soul200digi.jpg

Καλοκαίρι 2003. Τελείως απο το πουθενά, ο αδερφός μου έχει ψηθεί να αγοράσει το cd, έχοντας ακούσει μόνο κάτι διαθέσιμα samples που είχαν στο site τους. Και γαμώ τις επιλογές τελικά! Δίσκος που εξελίχτηκε σε τόσο μεγάλη αγάπη που τον ακούω με την ίδια κάβλα όπως στις πρώτες ακροάσεις του.

--------------------------

Anathema - A Natural Disaster [2003]

http://3.bp.blogspot.com/_79zjKnVEdBM/R9ORlGz5M4I/AAAAAAAAAEg/-srsGOwaeUo/s200/cover.jpg

Δεν ξέρω τι άλμπουμ θα βγάλουν ΟΤΑΝ βγαλουν οι Anathema, και αν πλέον το έχουν γυρίσει στα εύθυμα και τα ημιακουστικά, πάντως αυτό το cd με είχε στοιχειώσει για περισσότερο απο 2,5 χρόνια, και με την πάρτη του έχω καεί άπειρες φορές.Υπέροχο δισκάκι. Πλέον έχω να το ακούσω σχεδον 3 χρόνια ολόκληρο. Δεν την αντέχω την επιρροή που μου ασκεί ακόμα, το γαμήδι.

---------------------------

Iron Maiden - Brave New World [2000]

http://www.spirit-of-metal.com/les%20goupes/I/Iron%20Maiden%20(UK-1)/Brave%20New%20World/Brave%20New%20World.jpg

Σκέψου οτι είσαι πιτσιρικάς και δεν έχεις πάνω από 2-3 χρόνια που ακούς ροκιές και "μέταλλα", και αφού έχεις τσεκάρει τα "κλάσικς" απο τέτοιες μπάντες, λες με τους φίλους σου "α ρε πουστη και να ήταν σήμερα ο Dickinson στους Maiden..." και μετά σου σκάει αυτό. Παθαίνεις ή οχι; Εγώ προσωπικά ναι. Άσε που έχει μέσα και το καλύτερο άμεσο maiden κομμάτι ώς και σήμερα, απο την εποχή του "Be quick or be dead" (το Wickerman ντε).Οι maiden επανενώθηκαν την καλύτερη εποχή. Στα 16 μου.

------------------------------

System of a Down - Mezmerize/Hypnotize [2005]

http://www.rocking.gr/images/articles/bestof2005/mezmerize.jpg http://www.rocking.gr/images/articles/bestof2005/hypnotize.jpg

Προσωπικά τα θεωρώ ένα άλμπουμ κι ας έχουν βγει με διαφορά 6 μηνών. Ήταν οι δίσκοι που μου έσπασαν το πείσμα που είχα μέχρι τότε, να μην ακούω αυτά τα "παρλιακά" και με εισήγαγαν για τα καλά στη μουσική τους παράνοια.Για μένα το καλύτερο έργο μιας μπάντας που εισήγαγε μαζικά κάτι πραγματικά διαφορετικό στον σκληρό ήχο.

---------------------------

Monster Magnet - Monolithic Baby! [2004]

http://www.stonerrock.com/store/images/covers_backup_666/ATH-2155.jpg

Ντάξει.... τι να λέμε τώρα...Απίστευτα καβλομένο άλμπουμ με πολλές ΚΙΘΑΡΕΣ.Το ακούς και σου φτιάχνει τη διάθεση σε δευτερόλεπτα.

-------------------------------

In Flames - Reroute to remain [2002]

http://www.rebelrock.co.za/rockshop/images/In%20Flames%20-%20Reroute.jpg

Έχει πάρει τις χειρότερες κριτικές, το θεωρούν πολλοί ως το χειρότερό τους άλμπουμ.Την αρχή του τέλους τους κλπ κλπ κλπ. ΣΤ'ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ. Απ' τους πιο πορωτικούς δίσκους που έχω ακούσει.Απλά τα πράγματα....

-------------------------------

Mastodon - Leviathan [2004]

http://3.bp.blogspot.com/_2nHlMeGUjcM/R98IHw1OdwI/AAAAAAAAAKk/n63_yV4Zky8/s200/Mastodon_Leviathan.jpg

Ίσως ο καλύτερος δίσκος απο την μπάντα που μαζί με ακόμη 2-3 έδειξαν με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ κάτι ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ στον metal ήχο. Όσοι διαφωνείτε, δώστε του μια έυκαιρία, έστω και στα κρυφά, χωρίς να το πείτε στους ΤΡΟΥ φίλους σας.

----------------------------

Opeth - Watershed [2008]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/e/ee/Opeth_-_Watershed.jpg/200px-Opeth_-_Watershed.jpg


Ο πιο πρόσφατος δίσκος που υπάρχει στη λίστα μου. Ήταν ο δίσκος αφορμή να ψάξω τους Opeth σε βάθος, και να δω ωριμότερα το μεγαλείο τους. Άλμπουμ με συνθέσεις που έχουν μέτρο, αρχή, μέση και τέλος. Η τελειομανεία του Άκερφελντ στο απόγειό της. Κάθε ήχος που υπάρχει στο cd, μου μοιάζει λες και είναι μελετημένος να έχει έναν σκοπό.Και επίσης σεβεντίλα.Πολύ σεβεντιλα. Ίσως ο δίσκος που έχω ακούσει περισσότερο απο κάθε άλλον, τον τελευταίο χρόνο.



Αυτά.















Κράχτε ελεύθερα.

[nikolasfluxus]

αυτοί με σύνδρομο ντάουν γιατί μπήκαν σε παραπάνω απο μία λίστα??

[Custom User]

Λοιπόν, μια μικρή απόπειρα. Η λίστα αυτή δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τους αγαπημένους μου δίσκους για τη δεκαετία. Η μόνη βλακεία είναι ότι δε θα μπορούσα να γράψω για είδη που δεν ακούω.

Έχουμε και λέμε (αλφαβητικά)

1.Arcturus-The Sham Mirrors: Ολόκληρη η Νορβηγική αβανγκαρντ τρέλα μαζί με την καλπάζουσα ευφυία υπάρχει εδώ μέσα. H μπάντα έχει σπάσει πλέον κάθε στεγανό, τα πλήκτρα οργιάζουν, ο χελχαμμερ οργώνει και ο γκαρμ προσπαθεί επιτυχώς να μας τρομάξει. Το φάντασμα του μπλακ υποβάθρου με κάποιο μυστήριο τρόπο αχνοφαίνεται στον καμβά.

2.Godspeed You! Black Emperor-Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven: H ορχηστρική μουσική που μας προσέφερε η κολλεκτίβα από τον Καναδά δεν είχε (εμφανές) προηγούμενο. Η πρωτοτυπία όμως δεν έγκειται μόνο στο τι παίζουν, αλλά στο feeling που είναι άλλοτε μελαγχολικό και ταξιδιάρικο, άλλοτε χαρούμενο και άλλοτε μεγαλεπήβολα σαουντρακικό. Δεκάδες τα συγκροτήματα που ενέπνευσαν οι GYBE.

3.Green Day-American Idiot: Μετά από πολλά χρόνια δισκογραφίας, το αμέρικαν ίντιοτ έμελλε να είναι το μπρεηκθρου των green day. Και όχι αδίκως, όταν ειδικά υπάρχει μέσα ένα jesus of suburbia. Ξεχωρίζει από την τεράστια (εμετική πολλές φορές) ποπ πανκ σκηνή και υπήρξε προπομπός της βραχυχρόνιας φάσης των νεο-ήμο. Αυτά, σε συνδυασμό με το ότι ο δίσκος μουσικά είναι άρτιος του δίνουν επάξια τη θέση.

4.Hammers Of Misfortune-The Locust Years: Η πιο κατάμουτρη απόδειξη ότι τα heavy metal με power doom progressive στοιχεία μπορεί να υπάρξει με εξαιρετική απλότητα και πάνω απ' όλα χωρίς να δεινοσαυρίζει. Ο Scalzi μιλάει κατευθείαν στην καρδιά σου, ενώ τα μουσικά θέματα είναι πιο απολαυστικά και από πίτσα κατά τη διάρκεια αγώνα τσαμπιονς ληγκ, ενώ δεν έχεις φάει τίποτα όλη μέρα.

5.Ιnterpol-Antics: Μάλλον ο καλύτερος δίσκος αυτής της αναβίωσης του post punk που μαστίζει ακόμα τη Γηραιά Αλβιόνα αλλά και άλλες περιοχές. Η μελαγχολία των Joy Division συνυπάρχει με την indie σκηνή και μας δίνει κομματάρες όπως το Evil.

6.Isis-Oceanic: Ο καλύτερος δίσκος της μπάντας, που αντιγράφηκε από πολλούς. Πήρε τον ήχο των νιουρόσις, και έδειξε το δρόμο, ορίζοντας κατά κάποιο τρόπο το post-metal του δεύτερου μισού των 00s.

7.Mastodon-Leviathan: Πολλοί (αδαείς κυρίως χαχαελιτχαχα) τους χαρακτήρισαν τη μεγαλύτερη προσδοκία του metal για το μέλλον. Όπως και να έχει, επηρέασαν κόσμο και κοσμάκι, παίζοντας ΤΙΜΙΑ τη μουσική που γούσταραν δημιουργώντας δικό τους ήχου, χάρη κυρίως σε έναν τυπό ονόματι Brann Dailor που έπαιζε από τις πιο ενδιαφεροντες ντραμογραμμές (κατά το μπασογραμμές, find the right word) που έχουν υπάρξει σε μέταλ δίσκο.

8.Mogwai-Happy Songs For Happy People: Η σημαντικότερη ποστ-ροκ μπάντα μετά τους GYBE έρχεται από τη Σκωτία και είναι οι Mogwai. Αυτός είναι μάλλον ο καλύτερός τους δίσκους και πρεσβεύει την αισθητική που θα πάρει το είδος τα επόμενα χρόνια.

9.Muse-Origin Of Symmetry: Πολλοί από σας μπορεί να μην το γνωρίζετε, αλλά αυτός είναι ο καλύτερος δίσκος των μγιουζ. Είναι οι ρεηντιοχεντ των 00s, αλλά δίχως το ψαγμένο της υπόθεσης. Το πιο ποπ το αντισταθμίζουν με το πιο προγκ γι' αυτό τους το συγχωρούμε. Όπως και να 'χει, ό,τι πιο ποιοτικό έχει κυκλοφορήσει το μεηνστρημ ποπ-ροκ. Η (μεγαλύτερη) επιτυχία βέβαια ήρθε με τα 2 επόμενα.

10.Nevermore-Dead Heart In A Dead World: Δεύτερη σερί ΔΙΣΚΑΡΑ. Τι άλλο να ζητήσει κανείς. Με αυτόν τον δίσκο τους μαθαίνει περισσότερος κόσμος, ο Χάκος τους επιβάλλει σε εμάς τα πρόβατα και να η συνταγή της αποτυχίας. Who cares. Όταν στο ίδιο τραγούδι ακούς από Candlemass μέχρι US Power, όλα αυτά σε συνδυασμό με προσωπικό ήχο χάρη σε μια από τις καλύτερες φωνές και έναν κιθαρίστα-υπόδειγμα, ε δε ζητάς και παραπάνω, ζητάς;

11.Pain Of Salvation-Be: Ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το progressive metal την τρέχουσα δεκαετία, και αυτό επειδή ένα τεράστιο μυαλό δε φοβήθηκε να πάει το πράγμα πολύ πιο πέρα, με τον κίνδυνο να πέσει στη μεγαλοπάθεια (του μουσικού αποτελέσματος, όχι τους χαρακτήρα). Το αποτέλεσμα είναι μαγευτικό γιατί κρατάει τον άκρατο συναισθηματισμό των προηγούμενων δουλειών και την ανάγκη για κάτι το εντελώς διαφορετικό.

12.Portishead-Third: 11 χρόνια ύστερα από το Dummy, οι Portishead βγάζουν τον τρίτο και πιο σκοτεινό τους δίσκο. Η ατμόσφαιρά του, σαγηνευτική από μακριά, αποπνιχτική από πιο κοντά, πιστεύω ότι στο μέλλον θα μιμηθεί από πολλούς και θα υπάρξει (επιτέλους) μια πιο μεηνστρημ ανάκαμψη στην ηλεκτρονική μουσική με σκοτεινή αισθητική και αιθέρια φωνητικά. (γιαηκς σαν γκοθ μου ακούστηκε αυτό.γιαηκς ξανα)

13.Shaman-Ritual: Αυτός ο δίσκος μπαίνει στη λίστα γιατί είναι πραγματικά ο τελευταίος ΜΕΓΑΛΟΣ power metal δίσκος. Η παρέα του Matos αγγίζει με τα ακροδάχτυλα την τελειότητα του Holy Land και αυτό από μόνο του είναι αρκετό.

14.Sigur Ross-Takk: Με αυτόν το δίσκο (και τη βοήθεια πια του ίντερνετ) έγινε γνωστός ο δύστροπος ήχος των Ισλανδών στο ευρύ (τρόπος του λέγειν) κοινό, επιτρέποντας σε ένα σωρό κουλτουρέ κινηματογραφόφιλους ευρωπαίους να τους βάλουν στη πλέυλιστ τους πλάι στη Μπγιορκ.

15.Spiritual Beggars-Ad Astra: Τα 00s δεν είχαν Kyuss. Ούτε τις μεγάλες στιγμές των Monster Magnet. Ο Ammot όμως σε αυτό το μίγμα stoner rock και metal παρέδωσε κάποια από τα πιο γαμηστερά ριφφς και ο Spice από τις πιο πορωτικές ερμηνείες.

16.System Of A Down-Toxicity: Τεράστια επιτυχία και τεράστια πρωτοτυπία αυτός ο δίσκος. Τα 2 στοιχεία που από μόνα τους δικαιολογούν την ύπαρξή του εδώ πέρα. Από πανκ μέχρι θρας και από αρμενικη μουσική μέχρι αβαν γκαρντ γελοιότητες. Λείπει ο ομπσκιουρ χαρακτήρας όμως, αλλά μη χαλιέστε και τόσο ρε.

17.The Dillinger Escape Plan-Miss Machine: Αυτό που λέμε μάθκορ δηλαδή. Εισήγαγαν κάποια καθαρά φωνητικά, κάποιες απίστευτα catchy μελωδίες, τα ριφς παρέμειναν σε τέτοιο βαθμό πολυπλοκότητας που να απαιτούν step by step παρακολούθηση και ο Πάττον κάπου εκεί ψηλά στην κορυφή όπου βρίσκεται τους ακούει και χαμογελάει.

18.The Mars Volta-De-Loused In The Comatorium: Μετά τους At The Drive-In η ώρα για έναν από τους πιο ριζοσπαστικούς δίσκους είχε φτάσει. Και ποιος να το περίμενε ότι αυτός ο συνδυασμός alternative, 70's prog, jazz, ambient θα είχε τέτοια απήχηση πέρα από τον Ατλαντικό. Τεράστια υπόθεση.


19.Tool-Lateralus: Η αρτιστική τελειότητα από όποια πλευρά και να το δεις. Ο συγκεκριμένος δίσκος στα αυτιά μου δε χάνει σε κανένα σημείο. Με αποτέλεσμα να βγαίνει το κάθε τσουτσεκάκι στην αμερική (κι όχι μόνο) και να γράφει πολύπλοκες μπασογραμμές πίσω από τις απλοϊκές μελωδίες του ή να μιμείται χροιά μευναρδ ώστε να μπορεί να γράψει τους Tool στα influences του myspace. Καλύτερα έτσι όμως.

20.Ulver-Perdition City: Ή αλλιώς, οι μπλακάδες ας το γυρίσουμε στα μπλιμπλίκια. Μετά το μεγαλόπνοο themes, η μυστηριώδης perdition city που μας παρουσίασε ο Garm αποδεικνύεται πανάκεια για κάθε λογής αρρωστημένο μυαλό. Nowhere/Catastrophe.


20+1 (όχι επειδή είναι μικρότερης σημασίας. Ίσα-ίσα το αντίθετο θα έλεγα): Radiohead-Kid A
20+2: Οpeth-Blackwater Park

[antimusic]

δέκα ρε γαμιόλη, δέκα. τι δεν καταλαβαίνεις;

[Custom User]

Άσε με να κάνω εντύπωση. Διαβάζουν και γκομενάκια, δε διαβάζουν;

[enitharmon]

τα γκομενακια καταλαβαινουν οτι εισαι πολυ βλακας να μετρησεις μεχρι το δεκα (10) και αρκετα δηθεν

[carheart]

ναι αμέ!

και αυνανίζονται με "μπλακάδες που το γύρισαν στα μπλιμπλίκια" και "βαράνε τα χλαπατσίμπαλα τέλεια".

[enitharmon]

τωρα που το ξαναβλεπω ομως, συμπεριελαβε το shaman

του αξιζει ενα :teddy:

[carheart]

λολ, τώρα το είδα.

[Ruthless]

Μέχρι το #7 ισχύει η αρίθμηση πάνω κάτω αφού τα είχα έτσι στο μυαλό μου περίπου, μετά δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω και έτσι είναι λίγο random. Μείναν απ'έξω πολλά που θα μπορούσαν να πάρουν μια θέση στην δεκάδα(Metal Inquisitor, Wotan, Adramelch, 3 Inches of Blood, Axehammer, Sacred Steel κλπ κλπ) και αποκλείστηκαν για διάφορους λόγους(πχ πόση Ιταλία να χωρέσω μέσα :P) αλλά δεν πειράζει.

Κρατώντας αποκλειστικά 1 δουλειά ανά μπάντα(έβαλα και EP γιατί έτσι), έχουμε:

1. Manowar - Gods Of War (2007)
Όχι που δε θα το έβαζα. Αξιωματικά πιάνει την πρώτη θέση καθότι έχει την λέξη Manowar στο εξώφυλλό του. Αλλά όπως και να το δεις ήταν μεγάλο album. Με κομματάρες που δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τους Manowar του 83-84(βλ.λ. κορυφαία albums στην ιστορία της μουσικής), ωραία ατμόσφαιρα, ακόμα πιο ωραίο concept, ε να η απόδειξη ότι είναι οι βασιλιάδες, πώς να το κάνουμε; Κάποιοι λένε πως κουράζουν οι εισαγωγές, για μένα χρειάζονταν για να σου βγάζει το συναίσθημα ένα τέτοιο concept album.

2. Doomsword - Resound The Horn (2002)
Θα ήθελα να βάλω το πρώτο αλλά δεν μπαίνει στη δεκαετία δυστυχώς. Μόνο και μόνο γιατί όταν πρωτοάκουσα Doomsword μου έπεσε το σαγόνι. Για μένα έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην αναγέννηση του επικού ήχου αυτήν τη δεκαετία. Έτσι από τα 3 που βγάλαν μετά το 2000, βάζω το καλύτερό τους κατά τη γνώμη μου. Μόνο και μόνο το τελείωμα του Shores of Vinland ή το τελευταίο κομμάτι φτάνουν.

3. Holy Martyr - Hellenic Warrior Spirit (2008)
Ε όταν λέμε πως η Ιταλία έχει από τις καλύτερες σκηνές στην Ευρώπη το εννοούμε. Οι Holy Martyr με αυτό το album παραδίδουν μαθήματα αγνού ατσαλιού. Αυτήν την στιγμή η κορυφαία μπάντα από την κορυφαία σκηνή του είδους.

4. Ereb Altor - By Honour (2008)
Προτίμησα να βάλω αυτό από το πρώτο Nordland, γιατί πολύ απλά ο μακαρίτης θα τους βλέπει από τη Valhalla και θα χαμογελά που άφησε τέτοια κληρονομιά. Για μένα αυτό το album είναι ισάξιο με το Hammerheart. Από την αρχή ως το τέλος είναι αψεγάδιαστο, ένα ταξίδι στη χώρα των Βίκινγκ.

5. Isen Torr - Mighty and Superior (2003)
Δεν μπορούσα να το αφήσω απ'έξω, κι ας είναι και EP. Το καλύτερο EP της δεκαετίας. 2 τραγούδια όλα κι όλα που είναι η κορύφωση του επικού ήχου των 00s. Μουσικά, θεματικά αλλά το βασικότερο και στιχουργικά είναι κορυφαία δουλειά, αξίζει ένα τεράστιο μπράβο στον Walker που έβγαλε τέτοιο αριστούργημα(κατά τη γνώμη μου ανώτερο από οποιαδήποτε δουλειά των Solstice - ξέρω, δεν είναι και η πιο έγκυρη σύγκριση).

6. Atlantean Kodex - The Pnakotic Demos (2007)
Κι άλλο EP, οριακά χάνει τον τίτλο του EP της δεκαετίας από το προηγούμενο. Ε και; Σημασία έχει που βγαίνουν τέτοια πράγματα ακόμα. Ειδικά το From Shores Forsaken θυμίζει πολύ Manowar του Into Glory Ride(είναι κι ο Ross the Boss βέβαια που συμβάλλει). Αγνό επικό ατσάλι από κολλημένους για κολλημένους(και όχι μόνο).

7. Battleroar - To Death And Beyond (2008)
Από τότε που τους είδα πρώτη φορά live στους Brocas Helm πίστευα ότι θα φτάσουν ψηλά. Και φτάσαν. Πέρυσι βγάλαν έναν από τους κορυφαίους δίσκους της χρονιάς, που θα ήταν ο κορυφαίος αν δεν υπήρχε ο ανταγωνισμός των Ereb Altor και Holy Martyr. Ο δίσκος αυτός είναι σα να περιέχεις τα καλύτερα στοιχεία όλων των άλλων τους δουλειών μαζεμένα. Ειδικά κομμάτια όπως το Finis Mundi ακόμα και τώρα όποτε το ακούω μετά από τόσους μήνες ανατριχιάζω.

8. Solitude Aeturnus - Alone (2006)
Έπρεπε να βάλω κάτι και από doom πιστεύω. Ενώ θα μπορούσα να έχω διαλέξει άλλα κι άλλα(Isole πχ), το Alone ήταν album που περίμενα να βγει. Μετά από τόσα χρόνια απραξίας ήθελα να ακούσω τη νέα τους δουλειά όσο λίγα πράγματα εκείνη την εποχή. Και ο Perez με την παρέα του δεν μας άφησαν παραπονεμένους, έβγαλαν album ισάξιο της ιστορίας της μπάντας και απέδειξαν γιατί οι Solitude Aeturnus είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα του είδους(ναι, και από Candlemass).

9. Crescent Shield - The Last Of My Kind (2006)
Μιλώντας για ντεμπούτο που άφησε πολύ κόσμο μαλάκα. Πανέμορφο power metal όπως θα έπρεπε να παίζετε, με τη φωνή του Grant να το ανεβάζει κι άλλο και κομμάτια όπως το Above Mere Mortals να είναι από τα καλύτερα της δεκαετίας.

10. Cage - Hell Destroyer (2007)
Κάτι έπρεπε να βάλω από Cage κι εγώ. Οριακά καλύτερο από το Darker Than Black κατά τη γνώμη μου(για το Science of Annihilation δεν εκφέρω γνώμη, είναι πολύ νωρίς ακόμα), κοντά 80 λεπτά κολασμένων US power riffs και της απίστευτης φωνάρας του Peck να δίνει ρέστα.

[Witchkiller]

Halford - Ressurection
Exodus - Tempo Of The Damned
Released Anger - Faces Of Fate
Down'n'Out - First ep

[Razor]

γουσταρω τετοια τοπικ :thumbsup:
απο τα 3 ειδη που σας γαμανε περισσοτερο -ΘΡΑΣ-ΧΕΒΙ-ΣΠΙΝΤ- (εκτος απο μια εξαιρεση :dfinger: )θα ειναι η δεκαδα μου και αλφαβητικα ειναι τα εξης:

(1)Fueled By Fire - Spread The Fire (2006)
http://img38.imageshack.us/img38/8153/133175.jpg (http://img38.imageshack.us/i/133175.jpg/)

(2)
http://img177.imageshack.us/img177/6712/gamabombsp4.jpg (http://img177.imageshack.us/i/gamabombsp4.jpg/)

(3)
http://img127.imageshack.us/img127/3755/873s.jpg (http://img127.imageshack.us/i/873s.jpg/)

(4)
http://img406.imageshack.us/img406/3299/manowarwarriorsofthewor.jpg (http://img406.imageshack.us/i/manowarwarriorsofthewor.jpg/)

(5)
http://img300.imageshack.us/img300/1177/frozenintime001.jpg (http://img300.imageshack.us/i/frozenintime001.jpg/)

(6)
http://img263.imageshack.us/img263/8510/municipalwastehazardous.jpg (http://img263.imageshack.us/i/municipalwastehazardous.jpg/)

(7)
http://img405.imageshack.us/img405/4190/1952sodomm16120080117.jpg (http://img405.imageshack.us/i/1952sodomm16120080117.jpg/)

(8 )
http://img513.imageshack.us/img513/7269/stormwarriorstormwarrio.jpg (http://img513.imageshack.us/i/stormwarriorstormwarrio.jpg/)

(9)
http://img31.imageshack.us/img31/9731/toxicholocausthellonear.jpg (http://img31.imageshack.us/i/toxicholocausthellonear.jpg/)

(10)
http://img241.imageshack.us/img241/3599/capachemicalmini.jpg (http://img241.imageshack.us/i/capachemicalmini.jpg/)

[carheart]

εξαιρετικό fail ε.

αλφαβητικά οι Municipal Waste μετά τους Obituary.

[Razor]

νταξει μπερδευτηκαμε στην φαση

[phthoggon]

χμ, παρ' ότι γενικά δεν μου αρέσουν οι λίστες έκανα μια προσπάθεια, περισσότερο για να δω και ο ίδιος που θα καταλήξω. Δω είναι οι δίσκοι που μ' αρέσουν πιο πολύ από τα '00, όχι όσοι θεωρώ σημαντικούς και επιδραστικούς και φλωριές, σημαντικοί είναι μόνο για μένα. (Δεν είναι δέκα, επέλεξα τους δίσκους που είναι τελειότητα και μεγάλη εμπειρία από το πρώτο ως το τελευταίο δευτερολεπτο ε και βγήκαν λίγο παραπάνω, σιγά μη κάτσω να κόψω κάποιον. Βασικά δεκαπέντε ακόμα και θα έκλεινα με αυτή τη κατηγορία, γενικώς)

Negura Bunget - Om
Nucleus Torn - Knell
Wolves in the Throne Room - Two Hunters
Moonsorrow - Hattlevity
Primordial - Spirit the Earth Aflame
Deathspell Omega - Kenose
Drudkh - Autumn Aurora
Paysage D' Hiver - Paysage D' Hiver
Moving Mountains - Pneuma
Sufjan Stevens - Illinois
Regina Spektor - Songs
Natural Snow Buildings - The Dance of the Moon and the Sun
Efterklang - Parades
Helios - Eingya
Kammarheit - The Starwheel

[12 stars circle your brow]

γι'αυτό σ'αγαπάω :pink:

[Reject]

ρεηζορ ωραια λιστα ρε,γεμισε χρωμα το e.r.
ας ανοιξει καποιος και ενα τοπικ για τα 10 καλυτερα λαιβ που ειδαμε αυτην την δεκαετια.
εγω στο νο1 εννοειτε πως εχω τους εσκα-πε,μου δημιουργουν ομορφους συνειρμους....

[Witchkiller]

ρεηζορ ωραια λιστα ρε,γεμισε χρωμα το e.r.


ΧΑΧΑΧΑΧΑ!

Πάντα ποιοτικός ο πάνκης η λατρεία!

[Razor]

μια χαρα γαμανε παντως

[Reject]

μια χαρα γαμανε παντως

ουαχ ουαχ.

http://www.cbarks.dk/Billede/fil1941timber.jpg

[ikonoklast]

Tool - Lateralus [2001]

http://data.pogrohm.org/up/lateralus.png

Όποιος δεν έχει αυτό το δίσκο πρώτο, απλά έχει λάθος λίστα. Ακόμα χειρότερα όποιος έχει πράγματα όπως soad/korn/deftones/λοιπές σαβούρες και δεν έχει αυτό το δίσκο απλά δεν έπρεπε να ποστάρει. Να αναλάβουν οι moderators.


Venetian Snares - Rossz csillag alatt született [2005]

http://data.pogrohm.org/up/rossz.png

Πως ακούγεται. (http://www.youtube.com/watch?v=O9beA88_66c)

Αν συνέβη κάτι που χαρακτήρισε για μένα το τι συνέβη στα 00s μουσικά ήταν το εξής: ενώθηκε η μουσική όπως την γνωρίσαμε σε ένα ενιαίο πράγμα. Όχι πάντα με καλό τρόπο, συνήθως με μια μεταμοντέρνα retro αναμάσηση του τι συνέβη στις προηγούμενες δεκαετίες. Είδαμε το neo-garage, το neo-heavymetal, τη neo-disco, το neo-neo. Tο brutal να παντρεύεται με το postrock, το hiphop να παντρεύεται με την rnb και με τα σκυλάδικα, τα μπλιμπλίκια με το rock, την pop να γίνεται ψευτοpunk, τον timberlake με μπλούζα motorhead και τον ρέμο με manson, την μαιρηλίντα σε gaylectronica. Τα πάντα όλα "παντρεύτηκαν", ρεμιξαρίστηκαν, αναπροσαρμόστηκαν, ξεθάφτηκαν για να πουληθούν ή απλά σαν πείραμα.

Πολλοί οι κλητοί και εντελώς λίγοι οι εκλεκτοί σε αυτό το σπορ. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με το μεγαλείο ενός ιδιοφυούς μουσικού που στήνει ένα ιδιοφυές αραβούργημα. Το Rossz csillag alatt született είναι για μένα ο αδιαμφισβήτητα σημαντικότερος σταθμός στην ηλεκτρονική μουσική που ακούσαμε και ως αριστούργημα συνθετικά και ηχητικά, δίσκος/σύμβολο για όσα περιέγραψα παραπάνω. Ο Aaron Funk είναι μια λινάτσα: σχιζοφρενής σα μετα-ζαππα, θρασύτατος μπάσταρδος σαν μετα-κατσαπάνκης, κύριος σα μεγάλος συνθέτης, σκληρότερος απο τους σκληρούς και μοχθηρότερος απο τους μοχθηρούς. Σε αυτό το έργο αρπάζει με θράσος Bartok, Elgar, Stravinsky και αυτήν την Billie Holiday ακόμα, τους πετάει σαν πρώτες ύλες στον τράκτορα του για να κεντήσει πάνω ένα κάρο από αλλυσοπρίονη γιγαντιαία κτηνώδη και πανέμορφη breakcore. Στο πλαίσιο ενός προσωπικού του concept, στα βιώματα του απο την πατρίδα του ουγγαρία, στο σκοτάδι και τα σκατά που έχει στο μυαλό του. Τέτοιο μουνάκι! Σαφώς σα σύλληψη δεν είναι κάτι απίθανο, σε ολόκληρη την ηλεκτρονική το mashup είναι ψωμί κι αλάτι. Ήδη ένα κάρο μέτριοι τύπου saltillo κάναν παραπλήσια πράγματα στην εύκολη εκδοχή τους. Όταν όμως γίνεται με τόση μαεστρία δεν καταλήγει απλώς στο να πούμε για τα "breaks στα avant-garde σαλόνια", ούτε απλώς για άλλο ένα ακόμη album στην ψόφια "πειραματική ηλεκτρονική". Εδώ έχουμε γνήσια πρωτοπορία, γνήσια μπροστάρικη, αβαντοδόρικη πούτσα.



Godspeed You! Black Emperor - Yanqui U.X.O. [2002]

http://data.pogrohm.org/up/yanqui.jpg

Αν γράφαμε τοπ10 των 90s δεν θα ήταν πολύ δύσκολο, θα κότσαρα το Slow Riot For a New Zero Kanada στη δεύτερη θέση, θα έλεγα κάποια σάχλα (βλ. παραπάνω) για το Moya και θα ήμουν κύριoς. Στα 00s οι G!SYBE! όμως έβγαλαν δύο ισότιμα αριστουργήματα. Γι' αυτό θα μπει εδώ όμορφα η προσωπική μου εμπειρία και το ότι αυτός ο δίσκος είναι η πρώτη αγάπη και παντοτινή, στους gsybe και στο poustrock γενικά νομίζω. To σοκ μου στην αξεπέραστη ομορφιά του πως χτίζεται και κορυφώνει το Motherfucker = Redeemer Part 1 είναι αρκετό. Είναι λίγοι -φαντάζομαι- αυτοί που μπορούν να αμφισβητήσουν την σημασία αυτού του δίσκου ανεξάρτητα απο το αν μπήκε στις λίστες σας. Είναι δε τόσο συνεκτικό και τόσο καλοστημένο που δεν χρειάζεται να δυσκολέψω να βάλω κάτι άλλο postrock σε αυτή τη δεκάδα, είναι μουσικοί ηγέτες σχεδόν σε οτιδήποτε υπάρχει στον ήχο, μπροστά, πίσω, πάνω, κάτω, πέρα και περεταίρω. Φάτε μάτια ψάρια.


Aphex Twin - DRUKQS [2001]

http://data.pogrohm.org/up/drukqs.jpg

Μέχρι εδώ παίζουμε default και ορθολογικά. Το DRUKQS είναι ένας απο τους σημαντικότερους δίσκους στην ηλεκτρονική μουσική γενικά, ο Richard James χωρίς αμφιβολία ο σκληρότερος, καλύτερος, ταχύτερος, δυνατότερος απο τότε που πρωτοέπιασε το ΤR-707 του μέχρι και σήμερα. Ό,τι πιο ολοκληρωμένο κατασκεύασε ποτέ αυτός ο κύριος (αν και όσο βαραίνουν τα χρόνια στις έμπειρες πλάτες μου παίζω στο i care because you do σαν μια όμορφη εποχή με πράγματα δέκα χρόνια μπροστά απο τότε που έγιναν). Σ' αυτό βέβαια γίνονται αυτά που δεν είναι απλώς μπροστά, δεν θα ξαναγίνουν. Ένα προετοιμασμένο πιάνο, δέκα χιλιάδες ώρες για ήχους που δεν υπήρξαν, μερικά σεμινάρια κβαντομηχανικής σαν έμπνευση για ρυθμούς που μόνο έτσι προκύπτουν, μερικές παλιές εικόνες απο την κορνουάλη. Αααχ, τι σου' ναι ο χρόνος!

Πώς ακούγεται. (http://www.youtube.com/watch?v=Kwbla9vLfVA)


Isis - Panopticon [2004]

http://mindinversion.files.wordpress.com/2008/10/isis.jpg

Θα μπορούσε να είναι το oceanic, λοιπόν όχι. Γιατί αν το oceanic είναι μουσική για βαπόρια που σε πηγαίνουν στον άλλο κόσμο αυτός ο δίσκος είναι μουσική για αεροπλάνα! Fuck your boats! Μεγαλύτερη κορύφωση στην ιστορία της rock στο 4:50 και μετά! (http://www.youtube.com/watch?v=Jn1bsz8own0) Μεγαλύτερο κλείσιμο στην ιστορία της rock γενικά!


Helios - Eingya [2006]

http://www.twistedsun.net/files/page3_blog_entry573_1.jpg

Πώς ακούγεται. (http://www.youtube.com/watch?v=9vP2mcXzRZ8)

Kάτι τελείως αδερφίστικα είχα γράψει πιωμένος εδώ. (http://electricrequiem.com/forum/showpost.php?p=692337&postcount=249)



Burial - Untrue [2007]

http://steinskog.files.wordpress.com/2007/12/burial-untrue.jpg

Πώς ακούγεται. (http://www.youtube.com/watch?v=QS38JBh5gcw)

Τελικά ο nothingman χάνει, δεν μπήκε πεντάδα, χοχο.


Radiohead - Kid A [2000]

http://www.motherjones.com/files/legacy/riff_blog/mojo-cover-radioheadkida.JPG

Γι' αυτό το albums ζορίστηκα λίγο αν θα 'πρεπε να είναι εδώ με έναν τρόπο. Πισογυρνώντας σε μερικές πρόχειρες ακροάσεις τώρα δα σιγουρεύτηκα για τη θέση του. Έχουμε νομίζω πει όσα χρειάζονται για το τι συμβαίνει.



Ulver - Shadows of the Sun [2007]

http://2.bp.blogspot.com/_BJs8mlnXmKQ/R0hswxqwNCI/AAAAAAAAGno/joGWJvs-Yp4/s320/Ulver%2B-%2BShadows%2Bof%2Bthe%2BSun.jpg

Οι ulver παίζουν μπάλα με Perdition, Blood Inside και αυτό. Το Perdition City είναι ένα αριστούργημα, το Blood Inside ένα αρκετά καλό albumps. To Shadows of the sun είναι εκείνος ο δίσκος των ulver που θα μπεί στη λίστα με τα αλβουμ της δεκαετίας γιατί εκφράζει, όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται, τι ήταν οι ulver για την μουσική συνολικά. Στο Shadows είναι εντελώς απαλλαγμένοι -στα αυτιά μου- απο κάθε ελαφρώς ασουλούπωτη επιρροή των μουσικών πατεράδων τους coil, fsol, bach και ενός κάρου άλλων καλών ανθρώπων και παίζουν μόνοι τους, σε ένα δωμάτιο με το κεράκι τους και λοιπά γραφικά. Είναι επίσης ερωτιάρηδες και σαχλούτσικοι πράγμα που για όλους εμάς που είμαστε μικρά κοριτσάκια είναι ακαταμάχητο. Για πρώτη φορά δεν έχουν κανένα απολύτως άγχος να δείξουν ποιοί είναι και να κλείσουν τα φώτα με ένα ακόμη αριστούργημα. Έτσι κάνουν αυτό ακριβώς, αβίαστα, πονάει καθόλου; Εκεί βαθιά, σαν την μουσικούλα μας. (http://www.youtube.com/watch?v=mePOZAIWBfw) Και μετά εδώ. (http://www.youtube.com/watch?v=nXl4znQZOpw)



Kangding Ray - Automne Fold [2008]

http://img81.imageshack.us/img81/6356/folderuu8nj5.jpg

Πώς ακούγεται. (http://www.youtube.com/watch?v=b_Kvm1lnuhw)

Εδώ κανονικά έσκαγε κάποιος αλβανότος ή σακαμότος ή fennesz, whitman, γενικά πολύς κόσμος παρουσιάσε σπουδαία πράγματα στην πειραματική ηλεκτρονική. Ένας για μένα έκανε την πιο συνεκτική και ολοκληρωμένη δουλειά. Μάζεψε την εμπειρία των φρικωδών αντι-ανθρώπινων πειραματισμών της raster-noton και την συμπύκνωσε σε ένα εξαίρετο album που νικάει όσους αναφέρθηκαν και κατ'εμέ και τους διάφορους autechre και λοιπούς κυρίους. Το Automne Fold είναι ο δίσκος ορόσημο για το που βρισκόμαστε σε αυτόν τον ήχο. Νομίζω τελείως οφτόπικ για το φόρουμ και να γράψω μερικά πράματα για το τι συμβαίνει εδώ κλαιν. Απλά έπρεπε να μπεί εκεί στην δέκατη θέση αυτής της λίστας γιατί ο last.fm είναι αμείλικτος, ακούστηκε πάνω απο πολλά πράγματα. Δικαίως.

[ikonoklast]

Disregard this, η πραγματική μου λίστα έχει αρτέμη/ευθύμη και nelly furtado μέσα.

[dopefiend]

απ' ότι κατάλαβα το τόπικ ζητάει τους "αντικειμενικά" πιο επιδραστικούς δίσκους όμως εμένα δε μαρέσουν αυτά και στη μπούτσα μου, θα ποστάρω τους αγαπημένους μου ακα αυτους που δεν έχω βαρεθεί απο τότε που τους πρωτοάκουσα. η πλειοψηφία από το πρώτο μισό της δεκαετίας (που γαμάει το δεύτερο με περισσή άνεση).

χωρίς ιδιαίτερη σειρά

Mastodon - Remission [2002]

είχα ακούσει 2-3 κομμάτια (κατεβασμένα απτο ναπστερ!) και είχα πάρει μια ιδέα περι τίνος πρόκειται, παρόλα αυτά η πρώτη ακρόαση του δίσκου ήταν σοκαριστική. ένας ντράμμερ από άλλο πλανήτη και μερικά απο τα καλύτερα ριφφς που έχουν γραφτεί στην ιστορία της μουσικής. ο τέλειος συνδυασμός της απλότητας με την τεχνική οδηγούν σε ένα μουσικό σύνολο που κανένας μέχρι τότε δεν είχε φανταστεί και ούτε πρόκειται κανείς να επαναλάβει (ούτε οι ίδιοι). Οι πιο αντικειμενικοί μπορούν να βάλουν το leviathan, εγω όχι.

Arcturus - The Sham Mirrors [2002]

το αιώνιο δίλημμα la masquerade ή sham mirror ευτυχώς εδώ δεν υπάρχει και η ζωή μας γίνεται ευκολότερη. ο ορισμός του άλμπουμ-αριστούργημα, όλες τις νότες θαρρείς πως τις έβαλε εκεί το σύμπαν για κάποιο λόγο (!!). νταξει τώρα τι να κάθομαι να λέω για σαμιρρορς αφού όλοι λίγο πολύ το έχουμε ακούσει! νεξτ

Electric wizard - Dopethrone [2000]

τούτος ο δίσκος τους καταξίωσε στις μεγαλύτερες μπάντες του doom ήχου πηγαίνοντας το Doom Metal ένα βήμα παραπέρα και ταυτόχρονα κάνοντας γνωστότερο το ιδίωμα. Μπορεί να είχαν ήδη δυο τέλειους δίσκους στα μπαγκάζια τους αλλά εδώ ο ήχος και μόνο τους ξετίναξε. Ανίερες συνθέσεις, υπερκαλτ αισθητική, ένα μεγάλο τζαμάρισμα που θα ευχόσουν να μην τελείωνε ποτέ. Βέβαια εκεί που λέγαμε δε θα φτάσουν ποτέ το dopethrone οι ew, έβγαλαν το witchcult today (http://www.youtube.com/watch?v=ClQepFF-Sr0) που το πλησίασε αρκετά και ίσως για τους λάτρεις του παραδοσιακού doom metal να το ξεπέρασε.

Isis - Oceanic [2002]

Χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο, μπόλιασαν τον ήχο των neurosis με το ποστροκ παραμένοντας όμως σε αντρικά επίπεδα. δίσκος που επηρέασε μια ολόκληρη σκηνή (λέγε με νψχ) κι ας μην το παραδέχονται μερικοί από τους ίδιους, ξέρουμε ότι έτσι έγινε. κρίμα που μετά το panopticon έγιναν άλλη μια ποστροκ μπάντα αναλώνοντας στα ίδια και τα ίδια.

Cathedral - Endtyme [2001]

Αγαπημένο μου συγκρότημα και η πρώτη μου επαφή μαζί τους. Σίγουρα υπάρχει ένας συναισθηματικός δεσμός, αλλά απ' την άλλη είναι όντως εξαιρετικός δίσκος πιστεύω. αν σου αρέσει το doom metal και ειδικά οι cathedral είναι ένας δίσκος που πρέπει να έχεις ακούσει. άνετα στην πεντάδα τους!

Deadbird - The Head and The Heart [2005]

ναι σας έχω πρήξει τα αρχίδια το ξέρω. αλλά πραγματικά το αξίζει. δεν είναι άλλος ένας sludge δίσκος, είναι κάτι πολύ παραπάνω. ακόμα και όσοι γουστάρουν crust πρέπει να τσεκάρουν. σκατόψυχες μελωδίες, τεράστια ριφφς, υπερθεικά φωνητικά και η πιο τέλεια παραγωγή που έχει υπάρξει έβερ.

Spiritual Beggars - Ad Astra [2000]

Αν και το αγαπημένο μου είναι το mantra III, και το ad astra είναι ύψιστος, τουλάχιστον ισάξιος δίσκοντας. Εξυμνούμε Spice, την αλκοολική φωνή του και τους μπουκοφσκικούς του στίχους(α?!), τα μεγάλα ριφφς (βλ escape the fools κ mantra) και σόλα του μιχαλάκη και φυσικά το μέγιστο ludde που δίνει άλλο ένα ρεσιτάλ στα τύμπανα. άντε γεια στόνερ!

Virus - The Black Flux [2008]

Αν και δεν έχει χωνευτεί ακόμη, προσωπικά τον θεωρώ τουλάχιστον ισάξιο του καρχαρτ, ελπίζοντας πως ο χρόνος θα το αποδείξει. Απλά υπέροχες συνθέσεις που αποπνέουν σκότος (αέναον) θυμίζοντας μας το λόγο που αγαπήσαμε τον επτάψυχο καρλμικάζι (λέγε με ved buens ende). ε και ρυθμικό δίδυμο που σκοτώνει. αυτά.

Lamb of God - As The Palaces Burn [2003]

Οι LoG είτε το θέλετε είτε όχι έχουν επηρεάσει κόσμο και κόσμακι και συνεχίζουν να το κάνουν. βέβαια απ' όλους αυτούς ζήτημα να αξίζει το 1%, oh well. έχουν κυκλοφορήσει μόνο δισκάρες αλλά αυτός είναι ο αγαπημένος μου. αρρωστημένα ριφφς και μελωδίες, φωνητικά που τα λατρεύω (κι ας λένε οι ηαργιούζερς), ντραμς απλά ασχολίαστα. ξέρουν απο πολλή μπάλα και δικαιωματικά γεύονται τη δόξα και το χρήμα!...

Tragedy - Tragedy/Vengeance [2000/2002]

...ενώ ετούτοι αρχίδια. είναι επιλογή τους βέβαια και καλά κάνουν σαφώς. συγχωρήστε με αλλα δυσκολεύομαι να διαλέξω κάποιο εκ των δύο, εδώ με δυσκολία τα ξεχώρισα απο το Nerve Damage. Συνδυασμός μαύρων μελωδιών και ατελείωτου μίσους/ξύλου με α-π-ί-σ-τ-ε-υ-τ-α φωνητικα κι απτους δυο. οι μπακμεταλάδες [χωρίς ροζ γραμματοσειρά!!] φίλοι μας θα γουστάρουν εννοείται. η μεγαλύτερη κραστ μπάντα κατ' εμέ (άντε γεια from ashes rise!)

Είπα να βάλω και το Lamented Souls - The Origins of Misery [2004] αλλά το θεώρησα cheatάκι αφού τα κομμάτια έχουν γραφτεί έως και 11 χρόνια πριν οπότε το άφησα στην απέξω.

επίσης στην απέξω abdullah, hsb, at the drive in, songs ohia, witchcraft, the haunted, soad, tool, thorns (απορώ που δεν το ανέφερε κανείς ακόμη) και χάσμα αφιερωμένο στον πάνκη.


είναι μόδα να μη γουστάρουμε λίστες τελευταία? άντε γράφτε όλοι.

[dopefiend]

βασικά γαμάει το τόπικ επειδή τσεκάρεις άλμπουμς που είχες ξεχάσει ή για κάποιο λόγο σου είχαν ξεφύγει.

now ξεθάβιν DoomSword - Onward Into Battle. τι κομματάρα. ο ρούθλεςς σε δυο χρόνια θα το έχει γυρίσει στο doom. εγκρίνω :thumbsup:

[00i00]

το αστειο με τους System Of A Clown πρεπει καποια στιγμη να σταματισει ε?
δεν ειχε ποτε πλακα και ουτε προκειτε να εχει...σοβαρευτειτε...ενηλικα παιδια ειστε

[EyeOfTheVoiD]

απλα παραθετω χωρις καμμια αξιολογικη σειρα

Fantomas - Suspended Animation (2005)
Με μεγαλη διαφορα η καλυτερη κυκλοφορια τους χωρις να εχει την "ευκολια" του Director's Cut και την "απλοτητα" του ομωνυμου.Και ισως η πρωτη φορα που το μυαλο του Patton καταφερε να χωρεσει σε ενα και μονο αλμπουμ.

Halo - Body Of Light (2003)
Εχοντας ηδη φτασει σε πολυ ακραια επιπεδα απο τις πρωτες κυκλοφοριες,καταφεραν με αυτον τον δισκο να κανουν ενα βημα παραπερα.Δημιουργωντας ενα εκτρωμα απο noise-sludge-drone και industrial εκαναν τους οπαδους των Godflesh να στεκονται τρομαγμενoι και ολους τους υπολοιπους να απορουν πως 2 ατομα μπορουν να δημιουργησουν κατι τετοιο,το οποιο εχει ηχογραφηθει live.

Primus - Animals Should Not Try To Act Like People (2003)
Μετα απο απουσια χρονων,και δυο μεγαλες μετριοτητες,επετρεψαν με αρχικο line up και περιεργες διαθεσεις.4 κομματια,γραμμενα σε ελαχιστο χρονο,ολα με την μορφη jam και γελωντας με οσους παιζουν prog.Και ολα αυτα απο τυπους που εχουν ως προτυπα τους Residents.

James Plotkin & Tim Wyskida - 8 Improvisations (2006)
Γνωριμοι απο παλια,2 βλαμμενοι εγκεφαλοι τζαμαρουν σε drone μονοπατια με τις απαραιτητες free jazz προσθηκες.Απο τις καλυτερες(αν οχι η καλυτερη) κυκλοφοριες του πολυ συμπαθητικου πολυτεχνιτη Plotkin.

Iron Monkey - Ruined By Idiots (2002)
Do you fancy another fat lip motherfuckers?Αυτα τα λογια που ξεστομιζει ο Jhonny αποτελουν ολο το νοημα του δισκου.Αν και περισσοτερο ειναι μορφη συλλογης-φορος τιμης,αποτελει τον απολυτο sludge δισκο.Μπορει να ακουγονται οι χορδες του snare να τριζουν,μπορει ο ιδιος ο Jhonny να κανει λαθη οπως και οι υπολοιποι,αλλα ο δισκος ειναι γεματος σκατοψυχια και οργη,σε τετοιο βαθμο που δυσκολα συναντιουνται αλλου.

Geisha - Hymns Of The Living Dead (2004)
Ισως το πιο κρυμμενο μυστικο της noise rock κοινοτητας.Τα παιδια απο το Bristol καταφεραν και ξεφυγαν απο τις διαφορες post punk καταβολες των προγενεστερων τους και επικεντρωθηκαν στο noise στοιχειο.

Bastard Noise - Throne Is Melting (2002)
Απο τα καλυτερα που εχει να επιδειξει η noise σκηνη.Συνδυασμος power electronics με απαγγελιες και γυναικεια φωνητικα.Μοναδικο αρνητικο η περιορισμενη διαρκεια.Καταρθωμα ομως απο τους τυπους που ουσιαστικα ορισαν το power violence.Συγκινησις...

Teeth Of Lions Rule The Divine - Rampton (2002)
Το πρωτοακουσα καθαρα απο περιεργεια,λογω του line up.Οταν ομως συνειδητοποιησα πως το 8λεπτο ritual drumming αποτελει μονο την εισαγωγη,κολλησα ασχημα.Ισως η μοναδικη drone(σε πολυ γενικα πλαισια) μπαντα που εχει τετοια δομη κομματιων και τετοιους στιχους.Ξεχωριστη μνεια αξιζει στην παραγωγη οπως ειχε αναφερει καπου και ο λοκι,που σιγουρα αποτελει την πιο λασπωμενη και τρυπια που μπορει να γινει.Μην ακουσω για Electric Wizard και Eyehategod,θα με πιασει νευρικο γελιο

Υoungblood Brass Band - Is That A Riot? (2006)
Με πολυ χαμηλο μεσο ορο ηλικιας αλλα και τεχνικη δεινοτητα,καταφεραν να φερουν ενα απο τα πιο underground και street ειδη jazz πιο κοντα στο ευρυ κοινο.Αστειρευτη ενεργεια και ποικιλοι τροποι παιξιματος.Ευτυχως σταθηκαμε τυχεροι και απολαυσαμε τους κολλητους τους,Soul Rebels Brass Band πριν 2 η 3 χρονια,σε ενα αντιρατσιστικο(νομιζω).

Clouddead - Clouddead (2001)
Αποκοσμοι.Αλλοκοτοι.Και αυτα παιζοντας hip hop σε πολυ γενικες γραμμες.Απιστευτη ποικιλια σε μια κυκλοφορια που ουτε οι ιδιοι καταφεραν να ξεπερασουν και μαλλον ουτε καποια αλλη μπαντα που παιζει κατι που τελειωνει σε -hop.

Bonus: Dystopia - Dystopia ( 2008 )
To κυκνειο ασμα της πιο σκεπτομενης χυμα μπαντας που εχει υπαρξει.

[00i00]

Halo - Body Of Light (2003)
Εχοντας ηδη φτασει σε πολυ ακραια επιπεδα απο τις πρωτες κυκλοφοριες,καταφεραν με αυτον τον δισκο να κανουν ενα βημα παραπερα.Δημιουργωντας ενα εκτρωμα απο noise-sludge-drone και industrial εκαναν τους οπαδους των Godflesh να στεκονται τρομαγμενoι και ολους τους υπολοιπους να απορουν πως 2 ατομα μπορουν να δημιουργησουν κατι τετοιο,το οποιο εχει ηχογραφηθει live.τι καλο πιδι ισι συ

[antimusic]

εγώ παιδιά επειδή δεν έχω τη δισκοθήκη μου πρόχειρη και κάθε 5 λεπτά βρίσκω και κάτι καινούριο που βγάζει κάτι άλλο από τη λίστα και έχει γίνει μπάχαλο, θα σας πω από σεπτέμβρη. μέχρι τότε να σας μαλώσω που δεν έχετε βάλει ακόμα το a sun that never sets πουθενά.

[ikonoklast]

Clouddead - Clouddead (2001)
Αποκοσμοι.Αλλοκοτοι.Και αυτα παιζοντας hip hop σε πολυ γενικες γραμμες.Απιστευτη ποικιλια σε μια κυκλοφορια που ουτε οι ιδιοι καταφεραν να ξεπερασουν και μαλλον ουτε καποια αλλη μπαντα που παιζει κατι που τελειωνει σε -hop.
Lol. Αρχικά για μένα το ten είναι σοβαρό όσο το ντεμπούτο. Όλες οι προσωπικές δουλειές των μελών clouddead, ειδικά του odd nosdam που είναι τόσο ambient όσο τα clouddead και των why?, dose είναι πολύ σοβαρές. Ό,τι έχει βγει απο alias, themselves, ό,τι έχει κάνει το μισό ροστερ της anticon είναι συγκρίσιμο αν όχι καλύτερο. Σε πιο δύσκολα οι antipop consortium, ο beans. Ό,τι έχουν κάνει οι dalek. Αυτά σε καθαρό abstract. Μετά αν ψάχνουμε γενικά για τον hiphop δίσκο της δεκαετίας στο ίδιο γήπεδο έχεις mf doom, madvillain, herbaliser, dabrye, prefuse73, και τελοσπάντων μια τεράστια λίστα με σοβαρότητες. Σοβαρέψου, εκτός αν το 'πες στην τύχη.

[GuardianOfIvorytower]

Η λίστα μου νομίζω έχει τα περισότερα κοινά με του Ruthless, καλή φάση. Πάντως το Crescent Shield οριακά δε μπήκε στη δικιά μου.

[Ra Pariah]

Thorns... Σας ξεκωλιάζει όλα τα βρωμο-false ακούσματά σας...

Deathspell Omega-Si Monument... Το καλύτερό τους, αποκαλυπτικό... Second best το "κένωση".

Arcturus-The Sham Mirrors... :wave:

Battleroar-Το Death and Beyond... Συμφωνώ με προλαλήσαντες-φιλτάτους Ruthless και Guardian.

Lja-Til Avsky For Livet... Black metal όπως πρέπει να παίζεται (και να παίζετε).

Judas Iscariot-To Embrace the Corpses Bleeding... Άντε γεια πλαστικοί Ulver.

Weakling-Dead as Dreams... Τι να σας λέω τώρα;

Bathory-Nordland I... Τα πε ο Ruthless.

Twisted Tower Dire-The Isle of Hydra... ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ σύγχρονων Maiden.

The Lord Weird Slough Feg-Traveller... Ε, εντάξει!

ΜΕ ΤΥΧΑΙΑ ΣΕΙΡΑ.

[carheart]

παραλίγο τέσσερα κοινά albums oO

[Ra Pariah]

E, καλά είμαι σίγουρος ότι θα χώσεις κι εσύ Thorns! :-D

Μόνο σε μαζική αμνησία (για να μην πω τίποτα βαρύτερο) αποδίδω το ότι δεν είχε αναφερθεί ώς ώρας.

[dopefiend]

παραλίγο τέσσερα κοινά albums oO

που να φτιάξει και λίστα ο καντιρου.

[shora]

χωρις σειρα κι εγω και αρκετα κοινα με ραπαραγια :roll:

Arcturus - The Sham Mirrors
Shora - Malval
Mare - Demo
Virus - Carheart
Negură Bunget - Om
Thorns - s/t
Deathspell Omega - Si Monumentum Requires, Circumspice
The Protomen - s/t
Neurosis - A Sun That Never Sets
Ulver - Shadows Of The Sun
Wolves in the Throne Room - Two Hunters
Funeral Mist - Salvation

δεν μπορουσα να φτιαξω μικροτερη, ηδη μειναν απεξω το Onyx των Nocternity, τo The Eye Of Every Storm, το All απο Colour Haze, το Nordland I, το Dead as Dreams απο Weakling(εντελως οριακα),τα δυο τελευταια OM, το Jane Doe απο Converge, τα Slagmaur, το Unreal απο Yob, το Snailking απο Ufomammut, Εnter απο Russian Circles, Gloria απο Disillusion, το Lateralus, Bliss Of Solitude απο Isole, το A Sceptic's Universe( :( ), Imaginary Sonicscape απο Sigh, Vilosophe και How the World Came to an End απο Manes και αρκετουτσικα αλλα. γεματη δεκαετια γενικα σε ολα τα ειδη. να εχουμε ομορφα 10s με thorns, ulvers κτλ κτλ.

[Ra Pariah]

Πολύ καλός ο αποπάνω!

http://www.cartoonbrew.com/wp-content/uploads/usavich.jpg

[dopefiend]

ναι αλλά αντί να βάζετε το alone μου βάζετε isole τσκ τσκ ντροπή.

δίκιο για ουφομαμουτ και colour haze (το ομωνυμο).

[Bereft]

Εξαιρετικες λιστες φθογγου και ικονοκλαστ. Εγω ακομα δυσκολευομαι να ποσταρω. Φοβαμαι μην ξεχασω κατι σημαντικο πισω.

[shora]

ναι αλλά αντί να βάζετε το alone μου βάζετε isole τσκ τσκ ντροπή.

δίκιο για ουφομαμουτ και colour haze (το ομωνυμο).

σιγα το alone εδω που τα λεμε =)

[dopefiend]

λολς!

[Ruthless]

ναι αλλά αντί να βάζετε το alone μου βάζετε isole τσκ τσκ ντροπή.

δίκιο για ουφομαμουτ και colour haze (το ομωνυμο).

σιγα το alone εδω που τα λεμε =)
:rofl:

Το ER που αγαπάμε.

:thumbsup:

[shora]

λολς!

ε μη γελας, δεν εχεις ακουσει καν τα 2 τελευταια isole.
δεν μπορεις ασπουμε να συγκρινεις. και να τ' ακουσεις εδω που τα λεμε, εισαι προκατειλημμενη αλεπου και δεν προκειται ν' αναθεωρησεις.

[Drumsick]

Ωραίος ο shora.

Mare το σκεφτόμουν κι εγώ (για 20αδα).

[shora]

αγαπητε ρουθ, εννοειται πως μαζι με ereb altor ειναι τα καλυτερα στη λιστα σου.
αλλα ειναι αδιανοητο να μην βλεπετε τη κοιλια που κανει το αλμπουμ στα μισα(μικρη παρακαμψη σε Sightless). ειστε σκατοφανμποηζ ε.

[Ford Prefect]

Οι δέκα καλύτεροι δίσκοι της δεκαετίας κατά Βικ:

Grip Inc - Incorporated (2004)
http://2.bp.blogspot.com/_ab-9wAUy1aw/SHYigpdPWjI/AAAAAAAAAYY/2-LLQYPtVyM/s320/1098962571_gripinc_incorporated.jpg
Ο καλύτερος δίσκος της δεκαετίας. Όποιος το πήρε χαμπάρι, το πήρε.



System of a Down - Toxicity (2001)
http://3.bp.blogspot.com/_UgH0UAMmQe0/SKXmVukp5WI/AAAAAAAAAao/TWRBriEH_3Q/s400/375x375.jpg
Γελοιωδώς τέλειος δίσκος. Δεν θα κάτσω καν να τον υπερασπιστώ, είναι απλώς ηλίθιο. Αυτά.



Wolf - The Black Flame (2006)
http://www.metal-rules.de/seiten/cd_tipps/Wolf%2006.jpg
Τα είπα προσφάτως και για αυτούς. Σε ένα ιδίωμα που κατακλύζεται πλέον από ανεμπνευσιά, μηδέν νεύρο, γραφικότητα του χειρίστου είδους, οι Wolf βγάζουν δισκάρες την μια μετά την άλλη. Εδώ έχουν κάνει (ως τώρα) το peak. Μέτριο κομμάτι δεν έχω βρει, αντιθέτως σφύζει εμπνεύσεως, δύναμης που πηγάζει από τα ριφ και πορωτικές ερμηνείες. Ο καλύτερος heavy metal δίσκος της δεκαετίας.



Exodus - Tempo of the Damned (2004)
http://1.bp.blogspot.com/_B6K-yQydObE/R415D3cOg-I/AAAAAAAAADQ/CxemYeoyixY/s320/Exodus+-+Tempo+Of+The+Damned+-+front().jpg
Το comeback της δεκαετίας. Υστερεί σε κάνα δυο κομμάτια αλλά τα υπόλοιπα είναι τόσο γαμημένα καλά που στα παπάρια μας όλα. Ο Ζέτρο κάνει την ερμηνεία της ζωής του λες και το φάντασμα του Μπέιλοφ τον ωθεί και οι Holt-Hunolt γράφουν τα καλύτερα ριφφ από την εποχή τουλάχιστον του Fabulous Disaster. Δεν το περίμενα με την καμία. Hunting σπέρνει όπως πάντα, o Sneap κάνει ιδανική παραγωγή και έτσι απλά οι Exodus γράφουν τον καλύτερο θρας δίσκο της δεκαετίας.



Kreator - Violent Revolution (2001)
http://images.amazon.com/images/P/B00005NWNO.01.LZZZZZZZ.jpg
"Μαλάκα, έλα τώρα. Οι Κριέτορ επιτέλους έβγαλαν τον δίσκο που έπρεπε", είπε ο καρδιακός φίλος που τους λατρέυει σαν θεούς και είχε ουλ ολίγες φορές απελπιστεί με την πάρτη τους. Και όμως δικαιώθηκε. ΔΙΣΚΑΡΑ.-



Bolt Thrower - Those Once Loyal (2005)
http://2.bp.blogspot.com/_TSxXUm0_hPM/SEJqyNcBaJI/AAAAAAAAAaA/N8L207M0xAs/s320/Bolt%2BThrower%2B-%2BThose%2BOnce%2BLoyal%2B-%2BFront.jpg
Αυτό ή το Honour, Valour, Pride; Το δεύτερο με έβγαλε σε όλη την θητεία στα τεθωρακισμένα αλλά αυτό είναι μάλλον καλύτερο και τραγουδάει και ο θεός ο Καρλ. Συγκρότημα εγγύηση και τα ψαξίματα τα αφήνουμε για τους άλλοι.



Tankard - Kings of Beer (2000)
http://1.bp.blogspot.com/_-hE-EUdmnq8/RkYOClTuB7I/AAAAAAAAAkE/0pxX4o_1z_0/s320/Tankard_-_Kings_of_beer-front.jpg
Δεν υπάρχει κακό κομμάτι. Όλα έχουν νόημα ύπαρξης, οι Τάνκαρντ παίζουν απολαυστικότατο thrash, ο νεοφερμένος τότε Andy έφερε μαζί του και ένα σάκο ριφάρες, ο Gerre είναι συγκινητικά πορωτικός και το ομότιτλο κομμάτι μπορεί να περιγραφεί μόνο ως οι Τάνκαρντ συναντάνε τους Μάνογουωρ και τις επικες χορωδίες των Μπάθορι and there was much rejoice. Ίσως ο καλύτερος Τάνκαρντ δίσκος.



Lefay - SOS (2000)
http://www.morganalefay.se/myspace-cover/cover_sos_300.jpg
Κέρδισε στα σημεία κάποιους δίσκους και μπήκε στην δεκάδα. Οι Lefay είναι από τις πιο αδικημένες μπάντες του πλανήτη, είναι αμαρτία που δεν ακούγονται περισσότερο από οπαδούς του ήχου, ο Τσάρλι είναι λατρεία, ο δίσκος είναι αψεγάδιαστος, αρκεί. Power, thrash, doom, απ'όλα έχει ο μπαξές, και όλα αρτιότατα παιγμένα.



Solitude Aeturnus - Alone (2006)
http://2.bp.blogspot.com/_KtbUMm5DPdc/R3hJq4747vI/AAAAAAAAAEI/wDfYgsePn2o/s320/00%2B-%2BSolitude%2BAeturnus%2B-%2BAlone.jpg
Από τις αγαπημένες μου μπάντες, Η αγαπημένη μου φωνή, δίσκος αντάξιος του ονόματός τους, δεν θέλει καθόλου σκέψη.



Destruction - The Antichrist (2001)
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/e/ec/The_Antichrist_%28album%29.jpg
Θρας όλεθρος. Τελείωσε. Ούτε γενικότητες, ούτε προχειροδουλειές, φοβερή δουλειά που κοντράρει ανετότατα οποιαδήποτε από τις κλασσικές κυκλοφορίες και έχει να επιδείξει και μπόμπα ήχο.



Οι επόμενοι δέκα που τελικά δεν κατάφεραν να εκτοπίσουν τους παραπάνω αλλά είναι δισκάρες, οπότε τους βάζω και στα παπάρια μου όλα:

Tool - Lateralus (2001)
http://www.realmusicforum.com/wp-content/2009/06/lateralus.jpg
Τελικά δεν μπήκαν στην δεκάδα. Και αυτό γιατί η λίστα είναι προσωπική μου καύλα και όχι αυτά τα κουλτουρέ που οριοθετούν τον ήχο και τέτοια. Θαρρώ πως έλιωσα πιο πολύ τους δέκα πάνω, οπότε σόρι Τουλ, δισκάρα-δισκάρα, χάσιμο κλπ, αλλά... Τα'πανε κι άλλοι πιο εντυπωσιακά οπότε νταξ.



Devin Townsend - Terria (2001)
https://www.insideoutshop.de/images/1409_large.jpg
Πανέμορφος δίσκος. Δηλαδή αυτή η λέξη μου έρχεται πάντα. Πανέμορφο. Ειδικά το σερί του Earth Day με το Deep Peace δεν υπάρχει.



Entombed - Morning Star (2001)
http://www.hardkjarni.com/review/imagefiles/EntombedMorningStar.jpg
Ε, δεν υπήρχε περίπτωση να μην αναφέρω αυτή τη γκρουπάρα και αυτή τη δισκάρα. Μαζί με τα 3 πρώτα ο καλύτερος Entombed και άνετα ο καλύτερός τους της δεκαετίας.



Arch - A Twist of Fate (2003)
http://www.mikeportnoy.com/aboutmike/images/disc/280f.jpg
Δεν μπήκε γιατί είναι EP και για κανέναν άλλο λόγο. Την ανατριχίλα να ακούω πάλι την φωνάρα του Arch με *αυτές* τις μελωδικές γραμμές της φωνής δεν μπορώ να την περιγράψω.



Blind Guardian - A Night at the Opera (2002)
http://images.uulyrics.com/cover/b/blind-guardian/album-a-night-at-the-opera.jpg
Είμαστε φανμπόηδες. Φοβερός δίσκος. Χάνει την δεκάδα γιατί ήταν αισθητή η πτώση της ποιότητας από το απίστευτο προηγούμενο σερί που δεν ξέρεις ποιο να πρωτοδιαλέξεις για την κορυφή και γιατί κάποια κομμάτια δεν χρειάζονταν τόσο overblown παραγωγή. Κάποια.



Halford - Resurrection (2000)
http://4.bp.blogspot.com/_DLmXBaJm2zI/RiU3CazzvuI/AAAAAAAAABU/yCoEYBz38u8/s320/Halford-Resurrection-Front.jpg
Ό,τι λέει ο τίτλος του δίσκου. Silent Screams άνετα από τα καλύτερα κομμάτια της δεκαετίας και σβήνει ότι έχουν βγάλει οι Priest μετά την αποχώρησή του και την επιστροφή του.



Death - Live in L.A (2001)
http://img158.imageshack.us/img158/4559/3259487mr3.jpg
E, είναι live, είναι ειδική περίπτωση και γι'αυτό δεν ήταν σωστό να μπει στην δεκάδα. Γιατί με τέτοια κομμάτια ήταν αδικία για τις κανονικές κυκλοφορίες.



Sodom - M-16 (2001)
http://4.bp.blogspot.com/_l5xTRBAFuKE/R90o0MkMQ5I/AAAAAAAAAao/NLek-Iqw9Ik/s320/2578.jpg
Ζορίστηκα με το συγκεκριμένο, απλά δεν χώραγε. Δισκάρα, ριφάρες, ένας εξαίρετος Sodom δίσκος για την δεκαετία.



Paradox - Collision Course (2000)
http://xpeh.harddays.net/showpic.php?id=841
Επίσης απλά δεν χώραγε αλλά είναι αμαρτία να μην αναφερθεί αυτή η δισκάρα. Ριφάρες, ρυθμ σέξιον που τσακίζει κόκκαλα και γενικά αγαπάμε Πάραντοξ ρε μουνιά κλπ.



Napalm Death - Order of the Leech (2002)
http://www.metalkingdom.net/album/img/d45/994.jpg
Αρμαγεδώνας. Τον ξεχωρίζω γιατί βρίσκω τα κομμάτια να κυμαίνονται όλα στο ίδιο επίπεδο και το ενδιαφέρον του δίσκου αμείωτο.



Hypnosia - Extreme Hatred (2000)
http://bp2.blogger.com/_NdLk-8LABSM/R2tYfo0fxqI/AAAAAAAAAG4/f3JEssXYcq4/s400/hypnosia.jpg
Από τα worship bands αυτοί ήταν οι καλύτεροι κατ'εμέ. Μπορεί να ξεπατήκωναν (σε λίγο πιο σπιντ) τους καλούς Kreator αλλά το έκαναν πραγματικά καλά και γράφοντας κομματάρες εν αντιθέσει με άψυχες κόπιες.



Οι δίσκοι που δεν μπήκαν στην 20άδα και all they got was this lousy t-shirt:
Municipal Waste - Hazardous Mutation
SYL - Alien
Bathory - Nordland I
Ayreon - The Human Equation
Agent Steel - Order of the Illuminati
Symphony X - The Odyssey
Brainstorm - Ambiguity
Nevermore - This Godless Endeavor
Guns n' Roses - Chinese Democracy

Ένας θεός ξέρει ποια ξέχασα. Ό,τι θυμήθηκα, θυμήθηκα και αρκετά ταλαιπωρήθηκα και μόνο με αυτά...

[Tyler_Durden]

varys ki asikotos o ford.stirizoume :pink:

[GuardianOfIvorytower]

Πολλά :pink: για τον Arch ε..το αγαπώ αυτό το EP

[Drumsick]

Lefay - SOS (2000)
http://www.morganalefay.se/myspace-cover/cover_sos_300.jpg
Κέρδισε στα σημεία κάποιους δίσκους και μπήκε στην δεκάδα. Οι Lefay είναι από τις πιο αδικημένες μπάντες του πλανήτη, είναι αμαρτία που δεν ακούγονται περισσότερο από οπαδούς του ήχου, ο Τσάρλι είναι λατρεία, ο δίσκος είναι αψεγάδιαστος, αρκεί. Power, thrash, doom, απ'όλα έχει ο μπαξές, και όλα αρτιότατα παιγμένα.

Συμφωνώ στο οτι αδικημένοι, αλλά το SOS δεν πιάνει μια μπροστά σε κάτι Secret Doctrine και Maleficium ιμο.

[Ford Prefect]

Το Maleficium είναι από τους καλύτερους μέταλ δίσκους έβερ αλλά βγήκε το '96... To SOS στέκεται άνετα δίπλα στο Secret Doctrine.

[Boris-san]

Arcturus-The Sham Mirrors
Thorns-Thorns
Deathspell Omega-Fas Ite...
Neurosis-In the Eye of Every Storm
Antaeus-C.Y.F.A.W.S.
Breach-Collapse
Moonsorrow-Verisakeet
Enslaved-Monumension
Isis-Oceanic
Negura Bunget-Om
Godspeed You! Black Emperor - Yanqui U.X.O.
Converge-Jane Doe


Eχω αφησει μαλλον πολλα εξω,ειναι λιγο περιεργη αλλα ετσι μου βγηκε.
Βασικα....πολυ μπλακ...

[Drumsick]

Το Maleficium είναι από τους καλύτερους μέταλ δίσκους έβερ αλλά βγήκε το '96... To SOS στέκεται άνετα δίπλα στο Secret Doctrine.

Εμ αυτό, οι μεγάλες δόξες τους ανήκουν στα 90'ς, δεν έχουν θέση σε λίστες των 00'ς :razz:

[12 stars circle your brow]

Εγώ δυσκολεύτηκα αρκετά για να φτιάξω την λίστα μου, δεν ήξερα ποιά θα ήταν η κατάλληλη δομή από δίσκους. Τι εννοώ; Πως έπρεπε να την κάνω, απ' αυτά που θεωρώ σημαντικότερα γενικά; (προβληματισμός που υπήρξε και σε προηγούμενα ποστς) Σημαντικότερα για μένα; Ή αυτά που έχω ακούσει περισσότερο; Για να μην το παιδεύω όμως, θα σας πω ότι η δική μου λίστα περιέχει μάλλον τα 10 άλμπουμς τα οποία μ' επηρρέασαν μάλλον περισσότερο συναισθηματικά. Εκεί βασίστηκα για την δική μου δεκάδα. Αυτό σημαίνει ότι υπό άλλες προϋποθέσεις και βασιζόμενος σε διαφορετικά κριτήρια αυτό το ποστ θα μπορούσε να έχει 4-5 διαφορετικές μορφές από τούτo, καταλάβατε;;; Anyway, φύγαμε!

1. Sigur Rós - Með suð í eyrum við spilum endalaust

Οι Sigur Rós είναι μια μπάντα που δεν μ' έχει απογοητεύσει ποτέ. Ήμουν ανάμεσα στο να βάλω αυτό και το Takk..., αλλά τελικά προτίμησα το τελευταίο γιατί ενώ το Takk έχει (μπορείς να το πεις, μην ντρέπεσαι!) πιο όμορφες συνθέσεις, ναι και βρίσκεται περισσότερο στον ήχο πάνω στον οποίο μεγάλωσαν και ωρίμασαν οι Ισλανδοί, το τελευταίο πιστεύω πως βρίσκεται πιο κοντά σ'αυτό το "συναισθηματισμό" που περιγράφω πιο πάνω ή απλά το έβαλα για ακαθόριστο λόγο, τσαααακ. Διαλέξτε ότι προτιμάτε.


2. Crippled Black Phoenix - A Love of Shared Disasters

Ατέλειωτες βραδιές, ατέλειωτα μεσημέρια και πολλά πολλά πρωινά μ' αυτόν τον δίσκο, εκτελεσμένος live δε, άφησε τις δεύτερες πιο έντονες αναμνήσεις που μου 'χουν μείνει (είπαμε πρώτοι πάνε οι Sleep!).


3. Ulver - Shadows of the Sun

Ο Σπυρετος "ikonoklast" τα είπε πολύ καλά για μένα.


4. Primordial - To the Nameless Dead

.


5. Wolves in the Throne Room - Diadem of 12 Stars

Η απόλυτη σιγουριά, το τέλειο φήλινγκ, με συμπαγή ήχο και ισοπεδωτικές κιθάρες έκαναν το 2006 τους υπόλοιπους μπλαμεταλάδες να τρώνε παγωτό χωνάκι δίχως τις μπάλες. (δυσκολεύτηκα να διαλέξω σ'αυτό και το two hunters)


6. Weakling - Dead As Dreams

Αυτός ο δίσκος θα μπορούσε να 'χει ξεφύγει από την συγκεκριμένη δεκαετία αν έβγαινε όταν έπρεπε αλλά ευτυχώς υπάρχει για να μπει στο τοπ 10 μου. Το depressive όπως θα έπρεπε να είναι.


7. Negură Bunget - Om

Έχει ίσως την καλύτερη ισορροπία στο θέμα μεταξύ συναισθήματος-σύνθεσης. Ακόμα και ύστερα από τόσο καιρό φαντάζει καινούριο και πρωτόγνωρο.


8. Coil - Musick to Play in the Dark 2
XA, το έβαλα κι αυτό, παραλίγο. Μην ρωτήσετε γιατί, είπαμε πρόσφατα.


9. Alcest - Souvenirs d'un autre monde

.


10. TwinSisterMoon - When Stars Glide Through Solid

Soft guitars, λίιιιγο lo-fi, μερικά από τα πιο αποκαρδιωτικά φωνητικά μαζί με την μουσική και την ψυχή μου πάρε.


(Η σειρά που μπήκαν δεν έχει καμία σημασία)

[Tyler_Durden]

re "12 stars" kala ekanes kai psifises me to synaisthima. min ta ksanaleme: h mousiki einai synaisthima. den einai diagonisma na valeis ayton pou egrapse 20, apousiologo. einai to koritsaki tou diplanou thraniou, pou eno ksereis oti den einai to omorfotero tou kosmou "antikeimenika", esy exeis faei tetoio kolima me tin parti tis, pou tha exanes kai tin bala stin ora tis gymnastikis gia na eisai dipla tis.Ksekollate me ta antikeimenika kai psifiste me tin kardia sas

[Leech]

h mousiki einai synaisthima. den einai diagonisma na valeis ayton pou egrapse 20, apousiologo. einai to koritsaki tou diplanou thraniou, pou eno ksereis oti den einai to omorfotero tou kosmou "antikeimenika", esy exeis faei tetoio kolima me tin parti tis, pou tha exanes kai tin bala stin ora tis gymnastikis gia na eisai dipla tis.

:touched::touched::touched: +1

[dopefiend]

λολς!

ε μη γελας, δεν εχεις ακουσει καν τα 2 τελευταια isole.
δεν μπορεις ασπουμε να συγκρινεις. και να τ' ακουσεις εδω που τα λεμε, εισαι προκατειλημμενη αλεπου και δεν προκειται ν' αναθεωρησεις.

τι λες καλέ που δεν τα έχω ακούσει.
το sillent ruins δε με τράβηξε τόσο όσο το bliss αλλά θα του δώσω τις ευκαιρίες που του αρμόζουν.
δεν είπα ότι δε μαρέσουν απλά ότι το alone είναι μια κλάση παραπάνω.
αλλά εντάξει θα μείνω στο κλασσικό "οκ γούστα" γιατί βγήκαμε και προκατειλημμένοι φανμπόηδες!

edit. με άλλα λόγια, για μένα είναι σα να βάλει κάποιος το vulture industries αντι του sham mirrors. λίγο πιο ακραίο αλλά οκει.

[Phantom Duck]

Halo - Body Of Light (2003)
Εχοντας ηδη φτασει σε πολυ ακραια επιπεδα απο τις πρωτες κυκλοφοριες,καταφεραν με αυτον τον δισκο να κανουν ενα βημα παραπερα.Δημιουργωντας ενα εκτρωμα απο noise-sludge-drone και industrial εκαναν τους οπαδους των Godflesh να στεκονται τρομαγμενoι και ολους τους υπολοιπους να απορουν πως 2 ατομα μπορουν να δημιουργησουν κατι τετοιο,το οποιο εχει ηχογραφηθει live.τι καλο πιδι ισι συ

οι οπαδοί Godflesh υπενθυμίζουν ότι εκτός από τα δύο πρώτα, οι τύποι βγάλανε και κάτι χορευτικά selfless και slavestate που δίδαξαν industrial, καθώς κι ένα hymns που μετά κόπιαρε όλη η post metal σκηνή, οπότε καλό είναι να είμαστε πιο μετριοπαθείς ακόμα και με τους ωραίους-αλλά-διαφορετική-φάση halo.

[carheart]

Επίσης το "body of light" δεν είναι καν το καλύτερό τους, το "from the west flows grey ash and pestilence" είναι.

[EyeOfTheVoiD]

οι οπαδοί Godflesh υπενθυμίζουν ότι εκτός από τα δύο πρώτα, οι τύποι βγάλανε και κάτι χορευτικά selfless και slavestate που δίδαξαν industrial, καθώς κι ένα hymns που μετά κόπιαρε όλη η post metal σκηνή, οπότε καλό είναι να είμαστε πιο μετριοπαθείς ακόμα και με τους ωραίους-αλλά-διαφορετική-φάση halo.

Χμ σχετικα με industrial,δεν ειναι απο τα ειδη που με απασχολουν ιδιαιτερα και οσο αφορα post metal το αντιπαθω σχεδον σε ολο του το φασμα.Αλλα επικεντρωνομαι στην διαφορετικοτητα των halo και σε αυτο που εχουν δημιουργησει,που δεν μπορει να επηρεασει γιατι απλα ειναι πολυ ολοκληρωτικο και ακραιο για να αναπαραχθει απο μπαντα με την συσταση και την τεχνοτροπια που εχουν οι ιδιοι.

[nothingman]

οι δίσκοι της δεκαετίας δεν είναι οι επιδραστικότεροι, δεν είναι οι καλύτεροι, δεν είναι αυτοί που ακούσαμε τις περισσότερες φορές, δεν είναι οι πιο κουλτουριάρηδες, δεν είναι οι πιο εμπορικά επιτυχημένοι, είναι ένα σύνολο από όλα αυτά τα μικρά σκατοκριτήρια που στο τέλος σκαρώνουν μια λίστα με δέκα τίτλους που ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΜΑΣ ΜΟΥΣΙΚΑ. για παράδειγμα, γυρνώντας στα νάιντιζ, από την αντίστοιχη δεκάδα μου αποκλείεται να έλειπε το Vitalogy κι ας ξέρω ότι το Ten είχε συντριπτικά μεγαλύτερο ρόλο στα πράγματα της εποχής ας πούμε. δεν υπάρχει συγκεκριμένο ερώτημα που πρέπει να κάνουμε στον εαυτούλη μας για ένα δίσκο και αν απαντήσουμε "ναι" τότε αυτός θα μπει στη λίστα μας, εγώ διάλεξα τους δέκα (ΔΕΚΑ ρε, 10) που στο μυαλουδάκι μου ορίζουν αυτό το χρονικό διάστημα. κρίσιμο διάστημα, με βρήκε χαζοχαρούμενο τυπάκι που μόλις έχει τελειώσει το λύκειο και με παραδίδει σωστό άντρα, έτοιμο να ανοίξει σπιτικό, να νοικοκυρευτεί, να.

η σειρά είναι εντελώς τελείως τυχαία.

~ radiohead kid a ~
http://img197.imageshack.us/img197/8765/kid2ba.jpg
έχω αλλάξει δεκάδες φορές άποψη γι'αυτό, από την πρώτη ημέρα που βγήκε. εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν είναι το καλύτερό τους (το Bends και δε σηκώνω κουβέντα) αλλά παραμένει καταπληκτικό. ο δίσκος που μου έδειξε για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό, πόσο σημαντικός μπορεί να είναι ο ρόλος ενός τύπου έξω από την μπάντα, για μια μπάντα (Nigel Godrich). ασύλληπτο.
(είχαμε κάνει παλαιότερα μια συζήτηση εδώ για τη στροφή των radiohead, χεχ, τα μισό-εννοούσα όσα έλεγα τότε για το kid a, φαντάριζα και δεν ήμανε καλά)

~ godspeed you! black emperor lift your skinny fists like antennas to heaven ~
http://img39.imageshack.us/img39/7209/333asn.jpg
με το φίλο μου το Σταμάτη ανταλλάζαμε συχνά δίσκους τα παλιά τα χρόνια που δεν είχαμε νετς και σόουλσιξ και τέτοια κόλπα για να μαθαίνουμε νέα πράγματα. είχαμε μόνο ό,τι έπεφτε στο δρόμο του ενός και του άλλου από ξαδέρφες και υπαλλήλους σε δισκάδικα και μας έκαμε εντύπωση. από τα δεκάδες ονόματα λοιπόν που μου είχε προτείνει το μόνο που με είχε εντυπωσιάσει ήταν οι Gy!BE. με το Lift your skinny fists έμαθα ότι μπορεί ένα άλμπουμ να έχει κομμάτια που είναι πάνω από πέντε λεπτά και να μη χάνει στιγμή τη συγκέντρωσή του.

~ the heads everybody knows we got nowhere ~
http://img505.imageshack.us/img505/311/bigeverybodyfront.jpg
είχα ήδη ψιλοκολλήσει με τα στόνερς και τις υπερθεϊκές ριφφάρες από πριν βγει αυτό εδώ που δεν είναι στόνερ και δε στηρίζεται αποκλειστικά σε υπερθεϊκές ριφφάρες. με το που το άκουσα πρώτη φορά κατάλαβα καλύτερα τα στόνερς και μαζί με την καλύτερη κατανόηση ήρθε και ένας μικρός σνομπισμός του στυλ "αφού μας δείχνουν οι Heads ότι μπορούν να παίξουν έτσι, ελεύθερα και διαστημικά και FUZZαριόρικα, γιατί δεν το κάνουν και οι άλλοι;". δεν τα παράτησα εντελώς αλλά ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι προτιμούσα τις διαστημικές ψυχεδέλειες (των Heads, των Colour Haze και των 35007 πχ) από τα πιο κλασικά, πειθαρχημένα ριφφάρα>κουπλέ>ριφφάρα>ρεφραίν>ριφφάρα>ριφφάρα>ρεφραίν>ριφφάρα.

~ queens of the stone age songs for the deaf ~
http://img38.imageshack.us/img38/1760/queensofthestoneagesong.jpg
ο Homme είναι ιδιοφυία, το ξέραμε ήδη. σκεφτόμενος τη λίστα έλεγα να βάλω το rated αλλά τα έβαλα ψες και τα άκουσα και τα δυο κολλητά και τελικά προτιμώ αυτό. στο δίσκο αυτό την μπάντα αποτελούν οι Joshua Homme, Nick Oliveri, Mark Lanegan, Dave Grohl. ε.

~ the white stripes elephant ~
http://img195.imageshack.us/img195/3919/2rpwrkn.jpg
εεέλα, δεν ξινίζουμε τα μούτρα μας τώρα. υπήρξαν εκπληκτικό γκρουπ μέχρι και αυτό το άλμπουμ στο οποίο μας δίνουν μια εκπληκτική ερμηνεία για το πως πρέπει να μοιάζει ένας καλός πόπιουλαρ ροκ δίσκος. πανέξυπνες μελωδίες, χαζοχαρουμενιές, ανεμελιές, μίνι διάλογοι, απλά επαρκείς γνώσεις των οργάνων τους αλλά αυτό ποτέ δεν υπήρξε σοβαρό εμπόδιο για κάποιον που ήθελε να φτιάξει και να παίξει καλή μουσική. και στο Elephant παίζουν καλή μουσική. μάλλον το άλμπουμ που άκουσα περισσότερες φορές από οποιοδήποτε άλλο αυτό το διάστημα.

~ enslaved monumension ~
http://img36.imageshack.us/img36/6881/01monumension.jpg
εγώ μπλακμεταλλάς δεν είμαι, μακρυά από μένα αυτά τα σατανιάρικα αλλά το monumension ήταν ο πρώτος bm δίσκος που μου άρεσε πραγματικά και μαζί με το Kenose των DSO, οι δυο μόνοι που ξέρω απ'όξω κι ανακατωτά.

~ at the drive-in relationship of command ~
http://img190.imageshack.us/img190/9374/atthedriveinrelationshi.jpg
δεν του είχα δώκει ιδιαίτερη σημασία όταν πρωτογβγήκε, αγαπηθήκαμε κάμποσο καιρό μετά, όταν συνήθισα τις συνεχείς αλλαγές. μπορεί να είναι και εντελώς άκυρο αυτό που θα πω και φυσικά αναγνωρίζω ότι δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση μουσικά, αλλά αυτό που με είχε εντυπωσιάσει στους System of a Down, οι At the Drive-in το είχαν ήδη καταφέρει και μάλιστα το είχαν πάει και πέντε βήματα παραπέρα, το πως δλδ κατάφερναν και μάζευαν τόσες πολλές ιδέες σε τόσο μικρό χώρο χωρίς όμως να φαίνονται παράταιρες, ξένες, χωρίς να σε κουράζουν. και φυσικά "αυτά τα φωνητικά".

~ isis oceanic ~
http://img245.imageshack.us/img245/2074/1208858689allcdcoversis.jpg
γιατί ήταν από τις περιπτώσεις εκείνες που πίστευες ότι κάτι εξωφρενικά μεγάλο ετοιμαζόταν να συμβεί. μπορεί η συνέχεια να μην ήταν ανάλογη (και δεν εννοώ το panopticon αλλά τα υπόλοιπα δικά τους και τα υπόλοιπα του νψη που ακολούθησαν) και κάπως οι προσδοκίες μου να προδόθηκαν αλλά αυτό δε μειώνει στο ελάχιστο την αξία του Oceanic. πήραν μπόνους πόντους από εκείνη τη βραδιά στο Ρόδον, την τελευταία μου εκεί μέσα.

~ aphex twin drukqs ~
http://img193.imageshack.us/img193/3915/drukqs.jpg
η αγαπημένη μου δουλειά του ευρύτερου ηλεκτρονικοπερίεργου χώρου παραμένει το Leftism. ο αγαπημένος ηλεκτρονικοπερίεργος τύπος παραμένει ο Amon Tobin. αυτό εδώ είναι ο καλύτερος ηλεκτρονικοπερίεργος δίσκος της δεκαετίας. είναι διπλό και δεν έχει μια άσχημη στιγμή, ένα αχρείαστο σκατουλάκι, τίποτε. υπάρχουν αθρώποι που λένε ότι από τη στιγμή που βγαίνει από κομπιούτερς, δεν μπορεί να θεωρείται μουσική. δώστε τους το Drukqs να ακούσουν.

~ burial untrue ~
http://2.bp.blogspot.com/_6dLUZ5o4qlI/SBkA3ihUyII/AAAAAAAAAAU/kmQQ06G-EF0/s320/burial_untrue.jpg
και κλείνουμε με την αφορμή για το υπερτόπικ. ο εθισμός. τεράστιο κόλλημα από το πρώτο άκουσμα. όπως έλεγα πριν με το Oceanic, εδώ έχεις την αίσθηση ότι κάτι μεγάλο γεννιέται. λάθος, την είχες με το ομώνυμο ντεμπούτο, εδώ έχεις το μεγάλο που γεννήθηκε. και μπορεί να κουράζει η απίστευτη ποσότητα dubstep που παίζει από παντού αλλά δεν μπορείς να κατηγορήσεις τον Burial γι'αυτό, εκείνος το έκανε άψογα και δε φταίει αν οι άλλοι δεν το είδαν το ίδιο καλά. το ακούω και νομίζω ότι είμαι στα τελειώματα ενός εξωφρενικού πάρτυ σε μια αποθήκη στη μέση του πουθενά, ενώ έχει ψιλοαδειάσει ο χώρος και ενώ δεν έχω κουραστεί καθόλου γιατί όταν οι άλλοι χόρευαν με τις άλλες dubανταντούμπες εγώ ο τυχερός κοιμόμανε. εκτός αυτού, η Hyperdub δείχνει να αποφεύγει τα πρώτα εμπόδια και μάλλον δε θα γίνει η αντίστοιχη Hydrahead.


χεχ, λίστα με καλύτερους δίσκους και δεν έχω μέσα Pearl Jam και Stalker. περίεργο.
ψάχνοντας για το Songs for the deaf είδα ότι πέρσι πέθανε η Natasha Shneider, η τύπισσα που έπαιζε πλήκτρα για λίγο καιρό μαζί τους, ήταν και στο line-up της συναυλίας στο Φάληρο. =/

(edit ένα χρόνο μετά: βλέπω ότι δεν έβαλα το Funeral και αυτό είναι μια κάποια σοβαρή μαλακία εκ μέρους μου και τη διορθώνω τώρα. δεν ξέρω ποιο να βγάλω αλλά σίγουρα κάποιο πρέπει να βγάλω, ξεκάθαρα. τι βλάκας είμαι)

[GG*]

επειδη ειμαστε φανμποηδες halo να πουμε οτι καλα σας γαμανε αλλα να συμφωνησω με τον θαυμαστη χατζηβρεττα οτι το from the west flows grey ash and pestilence ειναι ευκολα καλυτερο του γαματου body of light

και σκατα στις μαπες σας που δεν ανφερθηκαν το equilibrium και το sonic excess των CROWBAR

[EyeOfTheVoiD]

Επίσης το "body of light" δεν είναι καν το καλύτερό τους, το "from the west flows grey ash and pestilence" είναι.

να υποθεσω εισαι απο αυτους που τους ανακαλυψαν με το "hit" τους rise που ειχαν στην συλλογη της relapse?

[Dythor]

nothingman, κάνεις μια υπερΘΕΙΚΙΑ λίστα και κάπου ανάμεσα χώνεις και White Stripes. Αιτιολόγησε.

Επίσης θα ξεχωρίσω ένα που για 'μένα είναι πολύ πιο πάνω και μπροστά απ' οτιδήποτε άλλο άκουσα αυτή τη δεκαετία της μικρής ζωής μου:


- Τοοl - Lateralus
http://www.realmusicforum.com/wp-content/2009/06/lateralus.jpg


:pink:

[carheart]

Επίσης το "body of light" δεν είναι καν το καλύτερό τους, το "from the west flows grey ash and pestilence" είναι.

να υποθεσω εισαι απο αυτους που τους ανακαλυψαν με το "hit" τους rise που ειχαν στην συλλογη της relapse?

α μπορείς να υποθέσεις ό,τι αγαπάς, εγώ να υποθέσω πως ήρθαν μια μέρα δύο τύποι που έπαιζαν κάτι ακραίο και τους είπες "Halo να ονομαστείτε!";

ναθιμάν :pink:

[EyeOfTheVoiD]

α μπορείς να υποθέσεις ό,τι αγαπάς, εγώ να υποθέσω πως ήρθαν μια μέρα δύο τύποι που έπαιζαν κάτι ακραίο και τους είπες "Halo να ονομαστείτε!";

ναθιμάν :pink:

βασικα ηρθαν τρεις
εισαι και αστειατορας τρομαρα σου :)

[regularpaul]

αγαπημενο Vs "καλυτερο" στο μυαλο μου ειναι κατι σαν Hawkwind Vs Pink Floyd
λατρευω την υπερμπαντα των Floyd αλλα μπορω να ζησω μονο με Hawkwind
και καπως ετσι ειναι και η σχεση μου με την μουσικη
τι μιλαει πραγματικα μεσα μου και οχι τι ειναι επιδραστικοτερο, χαρακτηριστικοτερο κλπ

οπότε αυτά είναι τα 10 αγαπημένα μου δισκάκια της δεκαετίας

Agents of Oblivion - s/t (θα μπορούσα να έχω το Deadboy... ή το Dax Riggs αλλά το agents ξέρω ανάσα προς ανάσα)
Ufomammut - snailking (μεταφυσικη εμπειρια καθε μα καθε φορα)
Isis - panopticon
GYBE - lift your...
Colour Haze - los sounds de krauts (χερι χερι με το s/t αλλά τελικά το sounds)
ΥΟΒ - the unreal never lived (τα ειχα πει εδω (http://www.electricrequiem.com/modules/imagazine/review.php?action=single&album=105))
Boris - at last: feedbacker (τα ειχα πει -καπως γραφικα τωρα που το ξαναδιαβαζω :D- εδω (http://www.electricrequiem.com/modules/imagazine/review.php?action=single&album=68))
Black Angels - passover (με τρελλαίνει γενικώς η νεοψυχεδελοστονεροτρεντυ σκηνη κι αυτο το αλμπουμ ειναι τελειο)
Crippled Black Phoenix - a love of shared disasters

Various Artists - in the junkyard vol. 1 (να κι απο εμενα ενα τρομερα σημαντικο δισκακι, οχι τοσο απο μουσικης πλευρας
οσο το ότι μια παρεα πιτσιρικαδων πήρε ολόκληρη την αγγλόφωνη Ελληνική σκηνή από το χέρι
και της εδωσε μια ωθηση που ομοια της δεν εχει υπαρξει στο παρελθον)

[phthoggon]

οι δίσκοι της δεκαετίας δεν είναι οι επιδραστικότεροι, δεν είναι οι καλύτεροι, δεν είναι αυτοί που ακούσαμε τις περισσότερες φορές, δεν είναι οι πιο κουλτουριάρηδες, δεν είναι οι πιο εμπορικά επιτυχημένοι, είναι ένα σύνολο από όλα αυτά τα μικρά σκατοκριτήρια που στο τέλος σκαρώνουν μια λίστα με δέκα τίτλους που ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΜΑΣ ΜΟΥΣΙΚΑ.

ααα, τελικά δε θα τα πάμε καλά με σας τους sonicdeathmonkeys. Ρε μήπως φαντασιώνεστε ότι γράφετε στο wire όταν ποστάρετε στο ER? :P Δε μπορώ να καταλάβω πως μπορείς να συνδυάσεις ρεαλιστικά αυτό που έχει ακουστεί και έχει επηρεάσει με αυτό που γουστάρεις εσύ προσωπικά. Εκτός κι αν έχεις ένα τέτοιο γούστο ρε παιδί μου που ότι γουστάρεις πάει μαζί σου και η αγορά (είσαι ο rick rubin ας πούμε.) Αλλιώς αυτό που έκανες εσύ μου φαίνεται μία επιλογή βάση προσωπικών κριτηρίων από τα λίγα αυτά άλμπουμ που ήδη ξέρουμε πως έχουν δράσει πάρα πολύ επηρεαστικά, ετς. Με άλλα λόγια, αυτό που είμαι περίεργος να μάθω είναι, αν θα έπαιρνες διαφορετικά 10 άλμπουμ από τα 00'ς μαζί σου εάν απαντούσες στην κλασική ερώτηση με το νησί.

[Kveldssanger]

Ψυχολογικός εκβιασμός του ναθιμα αυτή η απάντηση, μη δίνετε σημασία. Για τις επόμενες 50 λέξεις μπορείτε να βάλετε τυχαία γκρίνια για τον αριθμό της λίστας. Τζενέρικ κράξιμο για σχόλια άλλων. Χιλια ευχαριστώ που δεν κάναμε λίστα για τα 90s δεν θα τελειώναμε ούτε την ώρα για τις λίστες της χρονιάς. Έχουμε και λέμε λοιπόν (σοβαρευτείτε τι σειρά θέλετε). Παρένθεση μόνο για να δηλώσω την εκτίμηση στο πως τα είπε ο ικονοκλαστ (και 2-3 ακόμα). Για την ΕΛΙΤ έτσι και αλλιώς αυτά είναι αυτονόητα.


Fennesz - Venice
http://2.bp.blogspot.com/_fRJAKO6-5_8/R9nBJ2cL-hI/AAAAAAAAABc/v-8mf3RFOa4/s320/00.jpg

Δε ξέρω τι λέτε εσείς παιδιά, αλλά αν θέλαμε να δώσουμε έναν ορισμό για το τι-ειναι-αυτά-τα-ηλεκτρονικοπερίεργα-τουτη-τη-δεκαετία, εγω αυτό εδώ θα έλεγα. Τόση ζεστασιά σε album ηλεκτρονικής μουσικής σαν και τούτο δω δεν νομίζω να έχει ξαναματαυπάρξει. Γιατί ακούμε το "Transit" και νιώθουμε ευρωπαίοι. Γιατί τέλος πάντων είναι από τα πρώτα πράγματα που άκουσα σε αυτά τα χωράφια. Έ θέλετε και άλλα;

Buck 65 - Secret House Against The World
http://2.bp.blogspot.com/_VxXmMGlId4U/SS3zs7P_mAI/AAAAAAAABDg/QPO5uxL4TZE/s400/secret+house.jpg

Εγώ θα τηνε πω την μαύρη αλήθεια. Φαν το χιπ χοπ ποτέ δεν δήλωνα. Ακόμα και τώρα που μπορώ να πω ότι το εκτιμώ κατά τι περισσότερο σε σχέση με παλιότερα (ο κυριότερος λόγος βέβαια είναι αυτός ο δίσκος). Και θα μου πείτε και για anticons, και για daleks και για doctor whos και δεν ξερω γω τι άλλο, αλλά παιδιά το shock που επικράτησε μετά την ακρόαση αυτού του δίσκου δεν το χει πλησιάσει τίποτα άλλο στο είδος (ίσως με την εξαίρεση του Ghost Dog). Ίσως να είναι ο ιδανικός δίσκος για ένα μη fan του είδους. Αλλά τέτοια μαεστρία σε sampling, σε beats, σε μελωδίες, σε Σ-Τ-Ι-Χ-Ο-Υ-Σ, και οφ κορς σε ερμηνία εγώ δεν έχω ξανακούσει καλύτερα από τον Καναδό. Εδώ έπιασε ταβάνι και βγήκε και στην ταράτσα.

Burial - Untrue
http://steinskog.files.wordpress.com/2007/12/burial-untrue.jpg

Ναι τον μάθαμε στο πρώτο γιατί έβγαζαν αφρούς με την πάρτη του στο Wire, ναι με δαύτο τον έχει μάθει μέχρι και η θεια μου η Μαλάμω και σε λίγο θα παίζει και σε serial του Παπακαλιάτη, αλλά αν και το dubstep ως είδος ακόμα δεν έχει δώσει τα υπερτέλεια δείγματα γραφής (σε ποσότητα κυρίως), εδώ ο Άγγλος φίλος μας μαζεύει ό,τι επιρροή χώθηκε στο κεφαλάκι του, τις κάνες όλες μια μάζα και μας πετάει στα μούτρα κάτι που λες και περιμέναμε τόσα χρόνια να ανακαλυφθεί. Τα φωνητικά samples στο album δεν νομίζω ότι θα τα ξεπεράσω ποτέ. Λίγο πολύ εδώ το Λονδίνο έγινε μουσική.

Noir Desir – Des Visages Des Figures
http://www.prato.linux.it/~lmasetti/antiwarsongs/img/upl/devisdefig.jpg

Πώς ένας δίσκος θα σε κάνει να αγαπήσεις τρελά μια ολόκληρη γλώσσα. Δεν ξέρω τι σκατά είχε στο κεφάλι του ο τραγουδιάρης και πήγε και σάπισε το γκομενάκι στο ξύλο (γεγονότα επιπέδου μπλακμεταλ οχι μαλακίες), αλλά αν στα προηγούμενα ήταν μια εξαιρετική μπάντα, εδώ χιουστονγουιχαβελιφτο. Καλά έπεσε και η κυκλοφορία του με εντελώς σκατά περίοδο προσωπικά και ήρθε και έδεσε το γλυκό. Το "Lost" πρέπει να είναι μέσα στη δεκάδα αγαπημένων μου τραγουδιών (μην παίρνεις ιδέες βλάκα). Τα υπόλοιπα είναι κατευθείαν ασανσερ για το τέταρτο υπόγειο αλλά με τρόπο που ρε παιδί μου δεν γίνεται να μην σε κάνουν να λιώσεις. Και ελάτε τώρα παραδεχτείτε το. Σε κάποια φάση και εσείς έχετε σφυρίξει το Le Vent Nour Portera.

Ulver – Shadows Of The Sun
http://2.bp.blogspot.com/_BJs8mlnXmKQ/R0hswxqwNCI/AAAAAAAAGno/joGWJvs-Yp4/s320/Ulver%2B-%2BShadows%2Bof%2Bthe%2BSun.jpg

Ήμανε ανάμεσα σε αυτό και στο Perdition αλλά αυτό πλέον έχει κερδίσει στα σημεία ώς ο δεύτεροs καλύτερος δίσκος των Ulver. Και γι' αυτό που είπε ο ικονοκλαστ. Εδώ πλέον (για πρώτη φορά ίσως μετά το Themes) δεν ακούγονται και τόσο επιρροές. Το χουν κάνει δικό τους. Φανερό γιατί εδώ (φλωρικο μοντ ον) νιώθουν, πως το λένε. Κάθονται και γράφουν στίχους, κάθονται και γράφουν τραγούδια. Έβγαλαν το άχτι τους να τα σπάσουν όλα στο προηγούμενο και εδώ είναι ήρεμοι. Και ποτέ δεν ήταν πιο αρχοντικοί. Κυρίως όμως, γιατί πραγματικά ακόμα και γω δεν περίμενα τέτοιο δίσκο από αυτούς. Και όταν περιμένεις το καλύτερο, αλλά τελικά η πραγματικότητα ξεπερνάει τις προσδοκίες σου δεν μπορείς παρα να νιώθεις ευτυχισμένος.

Manes - Vilosophe
http://membres.lycos.fr/soulwinds/manes_vilosophe.jpg

Ε τι να λέμε τώραδα. Αυτοί ούτε ιδιαίτερα κολλητιλίκια είχαν με τους υπόλοιπους, είχαν βγάλει και το ωραίο μπλακμεταλ τους (χωρίς να τους πάρει ουδείς χαμπάρι), οπότε αν τους άλλους τους περιμέναμε, αυτό έσκασε από το πουθενά. Και το είχαν μέσα τους αν και το έκρυβαν πολύ καλά. Πολύ λιώσιμο αυτό το album (ήταν και πιο βατό από ανάλογες προσπάθειες). Κομματάρες. Όχι τρελά πράγματα, αλλά τρελές συνθέσεις. Και ακόμα δεν έχουν βγάλει πουθενά στίχους οι γαμιόληδες. Μας έκαναν να τους εντάξουμε με άνεση και αυτούς στην ευρύτερη παρέα.

The Earthbound - The Earthbound
http://3.bp.blogspot.com/_4xnojjprNF0/SX0QNlvRfII/AAAAAAAAAfs/-oaFWZ08428/s320/EARTHBOUND+-+THE+EARTHBOUND+A.jpg

Ο καλύτερος δίσκος της καλύτερης ελληνικής μπάντας εβερ. Αμερικάνα τύφλα να χουν οι Calexico από κάτι Αθηναίους. Το σαγόνι στο πάτωμα σε εκείνο το live το 2003-4 τα χριστούγεννα. Ανατριχίλες σε κάθε ακρόαση των τραγουδιών αυτού του δίσκο. Το Voice (γιατί δεν το παίξατε ποτέ ρε πούστηδες). Δίσκος=Ταξίδι. Απίστευτη και η συνέχεια αλλά τούτο δω ήτο από άλλους γαλαξίες (πάντα αμμώδεις όμως). Το Voice.

Fleurety - Department Of Apocalyptic Affairs
http://3.bp.blogspot.com/_BJs8mlnXmKQ/SFV1Fd-CPMI/AAAAAAAALjo/w4DyAdSQyf4/s320/Fleurety+-+Department+of+Apocalyptic+Affairs.jpg

Ίσως ο πιο ευφυής δίσκος αυτού που θα μπορούσε να έχει ονομαστεί New Weird Norway (το Themes είναι εκτός σύγκρισης). Μεγάλο παρτυ, έξοχα χορογραφημένο. Τότε που ο Hatlevik δεν λεγόταν Zweizz αλλά είχε 3-4 φορές περισσότερη έμπνευση. Τότε που έφερναν τη μισή νορβηγική σκηνή και όμως δεν τους επισκίαζε κανένας. Τότε που έμοιαζαν να πλέκουν στην τύχη και στο τέλος όμως βγήκε υψηλή ραπτική. Και το πιο γαμάτο εξώφυλλο στην ιστορία του κόσμου οφ κορς (και τα τέσσερα). Η έναρξη του Exterminators. Οι στίχοι του Barb Wire Smile.

Coil - Musick To Play In The Dark Vol. 2
http://3.bp.blogspot.com/_HyNP22-Wl30/SER4mBEgfeI/AAAAAAAAAH4/byBwyGwXyr8/s320/graal004.jpg

Μετά από 20 χρόνια σχεδόν βγάζουν δυο από τα καλύτερα αλμπουμ της καριέρας του. Το Vol. 1 ανήκει στα 90s, αυτό στα 00s. Ο πιο ταιριαστός τίτλος που έχει υπάρξει ποτέ. Το τελευταίο μέρος του Batwings θα μπει δίπλα στη λέξη "υπερβατικό" σε μελλοντικά multimedia λεξικά. Είχαν αφήσει εδώ και καιρό τα πολλά πολλά πίσω τους, αλλά ποτέ ο μινιμαλισμός δεν ακούστηκε πιο πλούσιος. Γεια σου ρε Γιαννάκη που πήγες και σαβουριάστηκες με τον πιο γελοίο τρόπο έβερ και σταματήσατε να βγάζετε τέτοιους δίσκους (εντάξει εδώ που τα λέμε και οι Threshold HouseBoys Choir μια χαρά είναι - αλλά που είναι αυτή η φωνή).

Godspeed You Black Emperor - Lift Yr Skinny Fists Like Antennas To Heaven
http://www.the-stone-circle.com/store/images/gyb_emperor_lift_your_skinny.jpg

Αν και νομίζω ότι πλέον έχω καταλήξει ότι το πρώτο τους είναι λιιιιιίγο καλύτερο, με αυτό τους έμαθα (και οι περισσότεροι εδώ υποθέτω), σ' αυτό τους είδα πρώτη φορά live, αυτό έλιωσα και έμαθα απέξω, και στην τελική είναι τέλειο. Το post rock μπορεί να είναι από τα είδη που πραγματικά κουράστηκαν όσο δεν πάει άλλο (και μαζί και τα διάφορα μεταλλίζοντα παρακλάδια του), αλλά νομίζω ότι αυτό ποτε δεν τους έκανε να χάσουν έστω και λίγη από τη μαγεία τους. Big Band αλλά όχι μόνο για τα μάτια του κόσμου, από τους ορισμούς της συναισθησίας στην μουσική, τέτοιες εικόνες δεν πλάθονται εύκολα από μια σιωπηρή μουσική. Μεγαθήριο από όλες τις απόψεις, και ο δίσκος και η μπάντα.

[nothingman]

ααα, τελικά δε θα τα πάμε καλά με σας τους sonicdeathmonkeys. Ρε μήπως φαντασιώνεστε ότι γράφετε στο wire όταν ποστάρετε στο ER? :P Δε μπορώ να καταλάβω πως μπορείς να συνδυάσεις ρεαλιστικά αυτό που έχει ακουστεί και έχει επηρεάσει με αυτό που γουστάρεις εσύ προσωπικά. Εκτός κι αν έχεις ένα τέτοιο γούστο ρε παιδί μου που ότι γουστάρεις πάει μαζί σου και η αγορά (είσαι ο rick rubin ας πούμε.) Αλλιώς αυτό που έκανες εσύ μου φαίνεται μία επιλογή βάση προσωπικών κριτηρίων από τα λίγα αυτά άλμπουμ που ήδη ξέρουμε πως έχουν δράσει πάρα πολύ επηρεαστικά, ετς. Με άλλα λόγια, αυτό που είμαι περίεργος να μάθω είναι, αν θα έπαιρνες διαφορετικά 10 άλμπουμ από τα 00'ς μαζί σου εάν απαντούσες στην κλασική ερώτηση με το νησί.
χαχ, δεν κατάλαβα χριστό όμως. το μόνο που κατάλαβα είναι το ερώτημα στο τέλος και ναι, αυτά θα έπαιρνα, είναι και λίγο απ'όλα. αλλά επαναδιατύπωσε τα παραπάνω μήπως και καταλάβω, νοιώθω χαζούλης.

[Diva Plavalaguna]

καλα τα λεει ο να8ινγκμαν
επισης καποιοι δισκοι που μπορει να ειχαμε λιωσει στο σιντιπλεηερ για μηνες και μηνες μπορει πλεον να μη μας ακουγονται το ιδιο γιατι εξελισσεται το μυαλο και τα αυτια μας ομως εφοσον αντιπροσωπευουν ενα σημαντικο κομματι της δεκαετιας ΜΑΣ πιστευω πρεπει να ειναι στη λιστα του καθενος και ας μην ειναι αυτοι που θα επιλεγαμε ΤΩΡΑ να παρουμε σε ενα ερημικο νησι

εντιτ: κ τωρα βλεπω απο πανω ποστ ναθινγκμαν κ εχω μπερδευτει κ εγω για νομιζα αλλα ...
το ποστ του φθογγου ειναι ακαταλαβιστικο

[Ra Pariah]

6. Weakling - Dead As Dreams

Το depressive όπως θα έπρεπε να είναι.



Ποιό; :rofl:

Ε, όχι και depressive, ρε παιδιά!

[Ra Pariah]

http://3.bp.blogspot.com/_BJs8mlnXmKQ/RtSJoXq7yWI/AAAAAAAACpI/-irOr0v2i64/s320/Darkthrone+-+Hate+Them+(2003).jpg

Τελικά δεν έπρεπε να βιαστώ! Α, μη μου αρχίσετε τα "Sardonic, ρε μουνί!"... Εγώ αυτό προτιμώ.

+

http://warlord.clangrid.com/user/142623/warlordroota_b.jpg

:touched::touched::touched:

[Ruthless]

Καλά, το Warlord με τίποτα δεν πάει στα καλύτερα της δεκαετίας. Του λείπει κάτι. Μάντεψε τι. :P

Ακριβώς σαν το War of the Eight Saints.

[xmou]

Με μια τυχαία σειρά και για τυχαίους λόγους.

tool - lateralus
breach - kollapse
qotsa - songs for the deaf
burial - untrue
isis - celestial
gybe - yanqui U.X.O.
tragedy - vengeance
neurosis - a sun that never sets
the mars volta - frances the mute
thorns - thorns

[jack the ripper]

με τυχαια σειρα τα παρακατω:


Sieges even - The art of navigating by the stars
http://www.metal-observer.com/covers/cov6128.jpg

εστω και μετα απο επανασυνδεση καταφεραν να βγαλουν εναν απο τους καλυτερους prοg δισκους της δεκαετιας


Riverside - Second Life Syndrome
http://ecx.images-amazon.com/images/I/51kqe3tbgRL._SL160_.jpg

αγνωστοι μου ηταν οι riverside ως τοτε....κατι ειχα διαβασει εδω δε θυμαμαι απο ποιον χρηστη και ειπα να το κατεβασω να τσεκαρω...ε δεν το περιμενα τοοοσοο τελειο..ιδιαιτερη ατμοσφαιρα,ωραιες κιθαρες γενικα γαμω...


Songs Ohia - Lioness
http://userserve-ak.last.fm/serve/174s/8637743.jpg

ιδιαιτερο cd πολυ μελαγχολικο για καποιο λογο το εχω συνδιασει με καλοκαιρινες βραδιες σε μπαλκονι αραγμα κλπ κλπ


Pelican - Australasia
http://vvoice.vo.llnwd.net/e10/pelican-australasia.1409978.51.jpg

προταση του φιλτατου once emperor με το που το εβαλα και ακουσα το drought ειχα μεινει κοκκαλο απο τον ογκο που ειχαν οι κιθαρες


Arcturus - The Sham Mirrors
http://ecx.images-amazon.com/images/I/411V41BQHPL._SL160_.jpg

για αυτη τη ΔΙΣΚΑΡΑ τα ειπαν ολα αρκετοι αλλοι users


GYBE - Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven
http://userserve-ak.last.fm/serve/174s/25299805.jpg

και για αυτο με καλυψαν οι προηγουμενοι


Shora - Malval
http://ecx.images-amazon.com/images/I/519YK1uuJbL._SL160_.jpg

Θυμαμαι οτι με κεντρισε απιστευτα το εξωφυλλο σε αυτο εδω και ειπα να το τσεκαρω...δεν ειχα και πολυ επαφη με ποστ ροκ,ποστ μεταλ κλπ..ε το συγκεκριμενο cd ειναι η τελειοτητα σε νοτες ξερω γω..


Fates Warning - Disconnected
http://ecx.images-amazon.com/images/I/41XZJYTQ25L._SL160_.jpg

Σιγουρα οχι το καλυτερο τους αλλα με τετοια δισκογραφια που εχει αυτο το συγκροτημα θα ηταν και δυσκολο...το Still remains ηταν τρελο κολλημα καποια περιοδο θυμαμαι...


Reverend Bizarre - III So Long Suckers
http://z.about.com/d/heavymetal/1/G/n/D/-/-/reverendbizarre-solong.jpg

Ο ορισμος του doom metal απλα και ομορφα πιστευω...


Ereb Alter - By Honour
http://www.metal-observer.com/covers/cov10299.jpg

Και αυτο μια προταση του once emperor..Απο την πρωτη στιγμη με κερδισε..Παρολο που δε μιλαμε για κατι πρωτοτυπο Χ Ω Ν Ε Ι


(Bonus 1: δε γινοταν να το αφησω εξω)
Alcest - Souvenirs D'un autre monde(παιζει να το σκοτωσα :P)
http://userserve-ak.last.fm/serve/174s/22863341.jpg

(Bonus 2: ουτε αυτα :P )
OM - Conference Of Birds/Pilgrimage
http://www.normanrecords.com/images/covers/d-thumbs/80059_thumb.jpghttp://therockblogger.com/wp-content/uploads/2007/11/om.jpg

[rage for order]

σωστός για riverside!

το καινούργιο απογοήτευση..

[jack the ripper]

απογοητευση δεν ξερω(δεν το εχω ακουσει και πολλες φορες ειναι αληθεια) αλλα σιγουρα καμια σχεση με τα προηγουμενα(κυριως τα 2 πρωτα)

[rage for order]

η εντύπωση που μου άφησε (και αν σκεφτείς το blog που έκαναν, την διάρκεια του δίσκου και την συγκεκριμένη αλλαγή στον ήχο) είναι ότι μάλλον τους πίεσε η δισκογραφική να βγει αυτό το πράγμα.

και ο Γρηγόρης συμφωνεί μαζί μου :)

[jack the ripper]

ναι αυτο οντως παιζει...θυμαμαι βασικα οτι τα προηγουμενα αλμπουμς τους απο την πρωτη φορα που επαιξαν με κερδισαν...αυτο το εβαλα 3 φορες...και εδω και ενα μηνα δεν εχει ξαναπαιξει...κατι λεει αυτο ... οποτε +1 σε οτι ειπες εσυ και συμφωνησε ο γρηγορης :P

[12 stars circle your brow]

6. Weakling - Dead As Dreams

Το depressive όπως θα έπρεπε να είναι.



Ποιό; :rofl:

Ε, όχι και depressive, ρε παιδιά!

Α, για πες.

[Boris-san]

O Ναθινμαν ποσταρε λισταρα,παμε ρε μονουμενσιον και τα ρεστα,ο τζακ επισης ομορφοτατη λιστα(Ντισκοννεκτιντ και σιτζις Ιβεν) και ο παυλος με σκοτωσε που ξεχασα τελειως το φιντμπακερ,καθως και το σνειλκινγκ

[Tyler_Durden]

Ανακεφαλαίωση. Απ΄όσο κοίταξα, ως τώρα το ER ψηφίζει, 7 album που έχουν πάρει κεφάλι σε ψήφους. Αν δεν κάνω λάθος λοιπόν έχουμε:

Arcturus - The Sham Mirrors
Tool - Lateralus
Burial - Untrue
System Of A Down - Toxicity
Ulver - Shadows Of The Sun
Thorns - s/t
Isis - Oceanic

ενώ ακολουθούν πολλές κυκλοφορίες που ισοβαθμούν μεταξύ τους με 2 ψήφους.
















Άσχετο, και για την κλαψομουνίαση της υπόθεσης:
Η δική μου λίστα δεν είχε σε κανέναν απήχηση; :rsad:

[Boris-san]

Βασικα ξεχασες το Lift your skinny fists... το οποιο επισης και δικαιως εχει πολλες ψηφους

[00i00]

Ανακεφαλαίωση. Απ΄όσο κοίταξα, ως τώρα το ER ψηφίζει, 7 album που έχουν πάρει κεφάλι σε ψήφους. Αν δεν κάνω λάθος λοιπόν έχουμε:

Arcturus - The Sham Mirrors
Tool - Lateralus
Burial - Untrue
System Of A Down - Toxicity
Ulver - Shadows Of The Sun
Thorns - s/t
Isis - Oceanic



χαλια δεκαετια λοιπον

[GuardianOfIvorytower]

jack the ripper :pink: για το Sieges (επιτέλους το έβαλε κ άλλος εκτός από μένα), αλλά φυσικά κ για Fates (εγώ συνηδειτά δεν τους έβαλα, κάθε κυκλοφορία τους είναι στον κορυφή για μένα - κ αυτό το Still Remains...στοιχειωμένο)

[carheart]

σε αυτό το σημείο θέλω να πω ότι η δεκαετία τελειώνει στις 31/12/21010, όχι φέτος. συνεχίστε.

πότε;;;

[GuardianOfIvorytower]

τέλος του 2009 λήγει ρε συ

[ikonoklast]

http://en.wikipedia.org/wiki/Number#History_of_zero

[Parasight]

Μαθηματικά και "κανονικά" η δεκάδα τελειώνει στο 10. Από το 1 μέχρι το 10, τόσο απλά. Και λαβαίνοντας υπ'όψη ότι δεν έχει υπάρξει έτος μηδέν, έτσι μετρώνται και οι δεκαετίες. 1-10, 11-20, ..., 1951-1960, 1961-1970, ... , 2001-2010.
Τώρα επειδή "φαίνεται καλύτερα" να τις μετράμε από το 0 ως το 9 επειδή ειναι κοινό το ψηφίο των δεκάδων, αυτό είναι κάτι άλλο.

Και on topic, με εκνευρίζουν απίστευτα οι λίστες :razz:

[Boris-san]

Να πω ενα απλο παραδειγμα?Λεμε η δεκαετια των 90ς.Ειναι ποτε δυνατον να μην περιλαμβανει το 90?Και δε νομιζω οτι για δισκο που βγηκε το 1980 λεμε οτι βγηκε στα 70ς.Τα εξηγω καλα?

[Parasight]

Είπαμε, έτσι φαίνεται καλύτερα γιατί είναι κοινό το ψηφίο των δεκάδων. Μαθηματικά δεν ισχύει όμως, πώς να το κάνουμε.

[Boris-san]

Οχι λεμε οι δεκαετιες χωριζονται ετσι.Απαντησε μου,δισκος που βγηκε το 1980 ανηκει στα 80ς η τα 70ς?

[GuardianOfIvorytower]

γράψε κ λίστα όμως

[Parasight]

Οχι λεμε οι δεκαετιες χωριζονται ετσι.Απαντησε μου,δισκος που βγηκε το 1980 ανηκει στα 80ς η τα 70ς?Όχι, δε θα μου πάρεις λέξη!

[Boris-san]

Αυτο που λεω ειναι οτι ζηταμε την καλυτερη δεκαδα των 00ς,δηλαδη του 2000-2009.Τωρα αν ειναι σωστο,που ειναι δεν εχει σημασια,τοσα χρονια ετσι βγαινουνε οι δεκαετιες.

[Parasight]

Λοιπόν οκ, είπα ήδη δυο φορές ότι φαίνεται ομοιόμορφα έτσι γιατί είναι κοινό το ψηφίο των δεκάδων. Δεν είπα ότι έχει και τόσο μεγάλη σημασία πια, απλά έθεσα τη μαθηματική άποψη.
Και επίσης, όταν ομαδοποιούμε τη δεκαετία με αυτόν τον τρόπο (90's, 80's, 00's) για να περιγράψουμε κάποια γενικά φαινόμενα που σημάδεψαν τις εκάστοτε δεκαετίες, μήπως αυτό σημαίνει ότι με το που έσκαγε το πρώτο έτος της επόμενης, αυτά έπαυαν να ισχύουν αυτόματα μέσα σε μια νύχτα; Όχι, απλά είναι ένας χονδρικός και γενικός τρόπος να χωρίζουμε τις περιόδους.
Μαθηματικά η δεκαετία τελειώνει στο 10, αυτό δεν αλλάζει, τώρα όσον αφορά "δισκογραφικά", πραγματικά δε με απασχολεί, αφού λίστα δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλω :razz:

[Amnesiac.]

Δε θα μπορούσα ποτέ να φτιάξω μια τέτοια λίστα, απορώ με το κουράγιο σας.

Γενικά καλά τα λένε οι νάθινμανς και ικονοκλατς και αν εξαιρέσουμε κάτι παπαριές τύπου ούλβερ, είναι σε καλό δρόμο τα παιδιά, χαίρομαι που μέσα από τα κείμενα μου έχουν μάθει από μουσική, να συνεχίσουν έτσι, εγώ τους υπόσχομαι να παραμείνω ο μέντορας τους.

[Ford Prefect]

Πρήξτε μας κι άλλο τα παπάρια με το 0. Εδώ και αιώνες έτσι το λέμε εμείς οι άνθρωποι, αλλάξαμε αιώνα και χιλιετηρίδα το 2000 και αυτοι που βλέπουν τουλάχιστον ένα πρόβατο με την μια πλευρά μαύρη στην Ουαλία να πάνε αλλού, να φύγουνε από εδώ. Θέλουμε λίστες να μαθαίνουμε ποιοι είναι οι άντρες και ποιες οι ανοιχτόμυαλες αδερφές.

[ikonoklast]

Εμείς οι ανοιχτόμυαλες αδερφές πάντως στο δεκαδικό σύστημα αρίθμησης για τους πρώτους δέκα φυσικούς αριθμούς μετράμε
0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9.

[Phantom Duck]

απίστευτο, φοβερό πρόβλημα να μην ξέρεις σε ποια δεκαετία ανήκουν οι δίσκοι μιας χρονιάς. σε λίγο δε θα ξέρουμε και σε ποιο είδος θα τους βρίσκουμε στα μετρόπολις.

[Ford Prefect]

Πρήξτε μας κι άλλο τα παπάρια με το 0.

[carheart]

Είστε δηλαδή σοβαροί όσοι δεν υποστηρίζετε πως η δεκαετία των 00's ορίζεται χρονικά από 1-1-2000 ως 30/31-12-09;;;

[nothingman]

η αλήθεια είναι ότι είχα στο μυαλό μου γύρω στις πεντέξι εντελώς διαφορετικές τροπές που θα μπορούσε να πάρει το θρεντ και να εκνευριστώ, πχ να πλακώνονται οι τρου με τους (του) αντρού (χα!), να γίνει άλλο ένα νάου πλέινγκ θρεντ με δεκάδες εξώφυλλα το ένα πίσω από τ'άλλο, να ποστάρει ο Η., άσχημα, πολύ άσχημα πράγματα γενικά, είχε πάει ο νους μου στο κακό, αλλά όχι αυτό με τις δεκαετίες και τα μηδέν.
ποστάρετε καμιά λίστα ρε κωλοφάκιν αδερφάρες.

[KoiliaSamprela]

Είστε δηλαδή σοβαροί όσοι δεν υποστηρίζετε πως η δεκαετία των 00's ορίζεται χρονικά από 1-1-2000 ως 30/31-12-09;;;

Αυτές οι ερωτήσεις με τις καταφάσεις και τις αρνήσεις στην ίδια πρόταση με μπερδεύουν.

αλλά εγώ απαντώ περιφραστικά

στηρίζω 2000-2009 00'ς
αλλιώς πως 2000 21ος αιώνας κσερογο

[KoiliaSamprela]

η αλήθεια είναι ότι είχα στο μυαλό μου γύρω στις πεντέξι εντελώς διαφορετικές τροπές που θα μπορούσε να πάρει το θρεντ και να εκνευριστώ, πχ να πλακώνονται οι τρου με τους (του) αντρού (χα!), να γίνει άλλο ένα νάου πλέινγκ θρεντ με δεκάδες εξώφυλλα το ένα πίσω από τ'άλλο, να ποστάρει ο Η., άσχημα, πολύ άσχημα πράγματα γενικά, είχε πάει ο νους μου στο κακό, αλλά όχι αυτό με τις δεκαετίες και τα μηδέν.
ποστάρετε καμιά λίστα ρε κωλοφάκιν αδερφάρες.

:pink::pink::pink::pink::pink:

[carheart]

είναι απλό. Όλος ο 2000, ο 1, ο 2,...,ο 9, είναι δέκα γεμάτα χρόνια.

δέκα γεμάτα χρόνια είναι μια δεκαετία.

εν τω μεταξύ νιώθω πως συμφωνούμε όλοι, απλά συνεχίζουμε να το συζητάμε, έτσι, να το πατιάσουμε λίγο ακόμα.

[Diva Plavalaguna]

παρασαητ
το ιδιο πραγμα ειναι. κ οι δεκαετιες αριθμητικα μετρουνται.
η πρωτη αριθμητικη (θετικη) δεκαδα ειναι σε ακεραιους η 1-10 ομως για να καταλαβαινομαστε ειναι η 0,1...0,2...1...2...3...4..5...6...7...8...9...9,8...9,9...10 οκ? (το ποσο των δεκαδικων ειναι 1 για λογους ευκολιας)
ετσι κ στις δεκαετιες
η δεκαδα κλεινει με το που συμπληρωθει το 10 δηλ, με το μπαινουμε στοι 1-1-2010 εχει κλεισει η δεκαετια '00
οταν απο το ετος 1πΧ πηγαινουμε στο ετος 1μΧ αντιλαμβανομαι οτι το 0 ειναι μια στιγμη ακριβως στη μεση τους (γραμμικη μετρηση του χρονου). κ λεμε για ετος 1 κ οχι ετος 0, οπως και στα μαθηματικα οι αριθμοι 0,1...0,2......0,8..0,9 ανηκουν στην πρωτη μοναδα.

υγ. sorry παπαργια του φορντ περφεκτ:)

[mrmaiden]

πολύ καλό thread nothingman :thumbsup:

[LokiTricksterGod]

σειρά τυχαία:

1. Current 93 - Black Ships Ate The Sky (2006)

ό,τι ήταν το horses για τα νάηντιζ είναι τούτο για τα ζήροζ. αλαζονικό, ρομαντικό, πλήρως απεγκλωβισμένο απόλα τα είδη πάνω στα οποία πατάει, ε, έχει και άλμοντ και μπόνι πρινς μπίλι μέσα, δε θέλει πολύ.

2. Arve Henriksen - Chiaroscuro (2004)

όποτε βλέπω αυτά τα γιαπωνέζικα σπιτάκια με τη μινιμάλ αισθητική, την ελαφράδα τους και τη ζεστασιά τους μπαίνω στο ίδιο τριπάκι που μπαίνω και με τον κύριο άρβε. μια χαλάρωση μια αρμονία μέσα απ'το χτίσιμο τα τέξτσουρς και το καμ εν γκό της τρομπέτας.

3. Supersilent - 7 (2005)

είναι dvd, είναι λάηβ, είναι πλήρως αυτοσχεδιαστικό, επίσης είναι και σχεδόν ό,τι ζητάω απ'τη μουσική. και αμα δεν παθαίνεις αναφυλαξία με κάτι χωρίς δομή που είναι δυνητικά θόρυβος δεν παίζει να μην ανατριχιάσεις κάθε φορά που οι ήχοι του καθενός απ'την τετράδα συγκρούονται και ύστερα απομακρύνονται.

4. Bohren & Der Club Of Gore - Sunset Mission (2000)

ακριβώς στο γύρισμα της χιλιετίας, οι γερμανοί την υποδέχονται με... διακριτικότητα και μισοσβησμένα σχεδιαγράμματα jazz. γιατί αν οι sunn εξερευνούν τη χαμηλή ταχύτητα μέσα απ'τον όγκο, αυτοί εδώ ψάχνουν μέσα στο κενο ανάμεσα. και όπως στα θεατρικά ορισμένων την περισσότερη σημασία έχουν οι παύσεις και το άλεκτο, έτσι κι εδώ οι παύσεις μέχρι την επανάληψη της ίδιας φράσης/νότας/ρυθμού δίνουν πρώτον ένα τρομαχτικό momentum και δεύτερον την υπνωτιστικότερη ατμόσφαιρα σε δίσκο μετά τον angelo badalamenti.

5. SUNN - White2 (2004)

ένα βήμα παραπέρα απ'τους earth, με πολλούς τσαντισμένους μεταλάδες να φτύνουν το θόρυβο που μόλυνε την μουσική τους, εγκαταλείπουν πλέον τις τεκτονικές πλάκες που συγκρούονται και εξαπλώνονται στους βόμβους, στο ουσιαστικό ambience και στην ψαλμωδία. μεταμοντέρνοι, ψεύτες και μεγάλοι.

6. Heroin and your Veins - Dead People's Trails (2007) / Nausea (2009)

τι θα γινόταν αν η κύρια επιρροή των bohren δεν ήταν η jazz αλλά η garage και το rockabilly; ένα αίσχος θα πείτε. αλλά! πάντα η φρενιασμένη ατμόσφαιρα αυτών των ειδών, και το λαχάνιασμα και ο ιδρώτας των meteors και των sonics πέρα απ'τη διάθεση για πάρτυ και το χορό αλά τραβόλτα μου βγάζει και μια πιο σκοτεινή πλευρά που σχεδόν πάντα υπονοείται. οι hayv τη βγάζουν στην επιφάνεια.

7. Six Organs of Admittance - School of the Flower (2005)

ο chasny εκτός απ'τις συμμετοχές του στους c93 έχει μια αρκετά μεγάλη και πολυγραφότατη πορεία ως κιθαρίστας. αυτή εδώ είναι η καλύτερη στιγμή του, καθώς στην αφαιρετικότητα και την ξεραϊλα του παιξίματος του προστίθεται ο πλουραλισμός του corsano στα τύμπανα, η ατμόσφαιρα γεμίζει, τα μοτίβα έρχονται και χάνονται και είναι και απίστευτα catchy τα γαμημένα, γενικά ένα χάος που μυρίζει incense sticks μα είναι αρκετά πιο οξύ απ'τα συνήθη χίππικα τέτοια.

8. Sun of Nothing - ...in the weak and the wounded (2007)

για να προλάβω τις κακεντρέχειες, δεν τους ξέρω, δεν είναι φίλοι μου, δεν έχουμε παίξει ποτέ μαζί. ο δίσκος αυτός έχει σκαλώσει στο mp3 μου απ'τη μέρα που τον αγόρασα και δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να τον ακούω. η οργή εδώ δεν είναι οργή θα σου σπάσω τη μούρη, είναι οργή για την παραίτηση (κάτι αντίστοιχο με jane doe και oceanic υποθέτω). η μελαγχολία δεν είναι μπουχού με παράτησαν, είναι αδιαπέραστο τείχος. και το κλάμα επίσης είναι απλά νύχια μπηγμένα στην παλάμη και ασπρισμένες αρθρώσεις, χωρίς ήχο, χωρίς τίποτα. και πίσω απ'όλα αυτά μια δύναμη που δεν είναι δήλωση ισχύος αλλά μοιάζει περισσότερο με χιονοστιβάδα, με έλειψη ελέγχου και ό,τι συνεπάγεται αυτό. και αυτός ο συνδυασμός αρνητικότητας και κάθαρσης υποθέτω μπορεί να δώσει μεγάλη ανακούφιση σε έναν πληγωμένο ψυχισμό - σ'εμένα τουλάχιστον έδωσε, όταν χρειάστηκε.

9. Neurosis - A Sun That Never Sets (2001)

αν δεν έβαζα αυτό θα έβαζα το oceanic, είχαν την ίδια επίδραση πάνω μου, μουσικά και ψυχολογικά και δε γίνεται να 'ναι στην ίδια λίστα.
και βάζω αυτό και όχι το προηγούμενο ή το επόμενο γιατί νομίζω εδώ είναι που ο όγκος και το tribal στοιχείο παντρεύτηκε καλύτερα με το ambient και τη μελωδία, στις ποσότητες που έπρεπε. και τα φωνητικά, αυτά τα τόσο αντιπαθητικά φωνητικά για μερικούς, μιλάνε μόνο για δύναμη και ειλικρίνεια, για αφοσίωση, στόχο και μάχη, και δεν μπορώ να βρώ κάτι πιο κοντά στη φιλοσοφία του hm ούτε πιο αισιόδξο στα ακούσματα μου.

10. Scott Walker - Drift (2007)

ο joyce είχε γράψει για το finnegan's wake πως γράφοντας το είχε προσπαθήσει να εξομοιώσει τη γλώσσα της νύχτας και των ονείρων. το μουσικό ανάλογο είναι ο walker. που ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει δόξα, τι σημαίνει φράγκα, τι σημαίνει γκόμενες, τι σημαίνει περιοδείες συνεντεύξεις φλας ακριβά ξενοδοχεία και ό,τι σκοτεινό και σάπιο υπογάστριο συνοδεύει όλα τα προηγούμενα. και μιλάει γι'αυτά, με μια απ'τις πιο ιδιαίτερες χροιές της εποχής μας, μιλάει για εφιάλτες, για εξαρθρώσεις, για τα σάπια πτώματα του μουσολίνι και της γυναίκας του που κουνιούνται χαριτωμένα πέρα δώθε πέρα δώθε, μιλάει και προσφέρει μια εμπειρία τόσο πολυαισθαντική που ούτε αντέχεται εύκολα, ούτε βρίσκεται εύκολα.

μόνο δηθενίλες και κουλτούρα, move along!

[12 stars circle your brow]

Αγαπώ σχεδόν όλη την παραπάνω λίστα και σου βγάζω το κουλτουριάρικο καπέλο που δανείστηκα από σένα τον ίδιο για τις περιγραφές.

[nikolasfluxus]

Zu-Carboniferous(2009)
Το τρίο jazz-math-noise-rock από την Ιταλία έβγαλε ετούτο τον δίσκο και με άφησε με τα σαγόνια κρεμασμένα.Παίξιμο,συνθέσεις,πόρωσις,όλα στην εντέλεια.Εκτός από τους τρεις(μπάσο/τύμπανα/σαξόφωνο) συμμετέχει ο Πάττονας(ευτυχώς όχι πολύ) και ο Βασιλιάς Buzzo από Melvins.ΤΕΛΕΙΟ.

Lightning Bolt-Hypermagic Mountain(2005)
‘Οι τρελοί Μπράιανς’,ντούο από το Providence,Rhode Island, που έχει παράδοση στο νοιζ ροκ.Υπερπαραμορφωμένο μπάσσο από τον Brian Gibson και υπεργρήγορα νευρικά τύμπανα και παραμορφωμένα μουρμουρίσματα από τον Brian Chippendale.Είναι ο πιο εύληπτος δίσκος τους,με ριφς που σου κολλάνε πορωτικά στον μυαλό.

Melt Banana-Bambi’s Dilemma(2007)
Νευρικό νοιζ ροκ και πάλι,εξ Γιαπωνίας αυτή την φορά.Γκόμενα στα φωνητικά,γαμάτα(αλλά όχι βιρτουόζικα) παιξίματα,18 τραγούδια-διαμάντια,διάρκεια λίγο παραπάνω από μισάωρο.

Amon Tobin-Foley Room(2007)
Τακαπληκτικός δίσκος από τα ηλεκτρονικοπερέργα χωράφια.Ο Βραζιλιάνος Amon Adonai Santos de Araújo Tobin αυτή την φορά χρησιμοποιεί αληθινούς ήχους-samples,από μηχανάκια μέχρι ρεψίματα.Jazzy ατμόσφαιρα,πανέξυπνα breaks,απίστευτη ποικιλία ήχων.Στη θέση του θα μπορούσε να μπει και ο aphex twin.

The First Original Silence(2007)
Αυτοσκεδιαστική super-band που στήθηκε μόνο για να ηχογραφήσει αυτό το αριστούργημα.Τρομερό βαρύ μπάσο(Massimo Pupillo-Zu),ντράμερ και σαξοφωνίστας που παίζουν μαζί στους The Thing(Paal Nilssen-Love,Mats Gustafsson),κιθαρίστες:Thurston Moore(Sonic Youth) και Terrie Ex(the Ex) και στα μπλιμπλίκια ο Jim O’Rourke(Sonic Youth).Free Jazz-Improv-Rock!!!

Sekunda-Piikkilankamalli(2007)
Μετά από 25(!) χρόνια παρουσίας στη φιλανδική hc/punk σκηνή,αποφάσισαν να βγάλουν το ντεμπούτο τους.25 χρόνια χυμαδιού,σαπίλας,τσιριγμάτων συγκεντρωμένα σε έναν δίσκο με lo fi ήχο.”Fastest band in 1982’’

Darkthrone-F.O.A.D(2007)
Η τελειοποίηση του evil rn’r που εισήγαγαν με το the cult is alive.Συνεχίζουν να γαμάνε σίδερα εδώ και 2 δεκαετίες.Ριφάρες και τελείως street συναίσθημα..-

Getatchew Mekuria & The Ex(&guests)-Moa Anbessa(2006)
Ο αφρικανός(έλα να κάνουμε κονέ) θρυλικός σαξοφωνίστας συνεργάζεται με τους punk-jazz ολλανδούς,παράλληλα με το κοινό τουρ τους στην Αφρική.Έθνικ-αφρο στοιχεία,diy-punk αιθητική,όλα μπλεγμένα,μια ομορφιά.

Venetian Snares-Rossz Csillag Alatt Született(2005)
Είπαμε απλά υπέροχο το δισκάκι του.

Cripple Bastards-Desperately Insensitive(2003)
Ξεκίνησαν με χυμα-punk(βλ. ιταλική σκηνή,Negazione) με επιρροές μέταλ και κατέληξαν να παίζουν βαρβάτο grindcore με crust στοιχεία(τουπα-τουπα).Όταν δε τραγουδούν στην Ιταλική,το αποτέλεσμα είναι φοβερό.Ποιά γλώσσα είναι πιο κατάλληλη για ‘hatecore’ από την τόσο εκνευριστική Ιταλική?

[Reject]

κριππλ μπασταρντς,πραγματικα γαμανε καθε παναγια.22 χρονια σκιζουν κωλαρακια ατσαλοβιδων.σκατοψυχοι οσο τιποτα,ειχαν διαβασει ενα ρηπορτ τους σε ενα φανζιν οπου αναφεροταν συνεχεια το ποσο μισανθρωποι ειναι,πως πλακωνοντουσαν στο ξυλο σε οποια πολη επαιζαν και πως προκαλουσαν τους παντες.γκραντε σιλεντσιο=τον σκασμο μουνοπανα.
τις λιωμενες μπανανες (στον ΚΩΛΟ ΜΑΣ) δεν θα τις αποκαλουσα νοιζ ροκ,εχουν πολλες τετοιες επιρροες αλλα τις βαζω πιο κοντα στο πειραματικο χαρντκορ.και ευτυχως μια φορα που η λεξη "πειραματικο" δεν σημαινει και "αργο", "καθυστερημενο".
εξ μεγαλη μπαντα,αλλα τα τελευταια τους πολυ πειραματικα και ζαλιζουν...
σεκουντα απλα μια συμπαθητικη μπαντα.

[antimusic]

μπράβο πάνκη, κερδίζεις κουλούρι.

[Reject]

:)
ευχαριστω και συγνωμη που δεν εβαλα ντροπκικ μερφις στην λιστα μου.

[nikolasfluxus]

τους μπανάνα ήθελα να τους βάλω
'νευρικό πειραματικό πανκ' αλλά δε βρίσκω και μεγάλη διαφορά.
σεκούντα πράγματι δεν είναι και καμμιά πρωτοτυπία αλλά μετράει το ντεμπούτο-μετά-από-25 χρόνια!

[ikonoklast]

Εγώ πιστεύω το cell scape είναι πιο δίκαιο γιατί έχει της χιτάρες (http://www.youtube.com/watch?v=ZQ6Sk8Aj-SQ).

[Ra Pariah]

6. Weakling - Dead As Dreams

Το depressive όπως θα έπρεπε να είναι.



Ποιό; :rofl:

Ε, όχι και depressive, ρε παιδιά!

Α, για πες.

Συνωνόματε, θεωρώ ότι δεν πρόκειται για depressive ήχο... Δηλαδή, άλλο το depressive ιδίωμα κι άλλο η εγγενής μελαγχολία του μαύρου μετάλλου.

Μη φτάσουμε να πούμε και το "Transylvanian..." depressive... Ή διαφωνείς;

Εγώ θα το έβαζα (το Weakling) στην ευρύτερη οικογένεια ορισμένων Emperor κομματιών, του δεύτερου O.O.T.E.H. και διαφόρων άλλων κυκλοφοριών...

Ίσως να σε μπέρδεψαν κάποια πιο αφαιρετικά σημεία του δίσκου.

[12 stars circle your brow]

Δεν μου αρέσει να περιορίζω την μουσική μου ούτε να βάζω αυστηρά και συγκεκριμένα όρια σ'αυτό που ακούω. Οι Weakling είναι μία μπάντα που μοιράζει κατάθλιψη=depress, και για να το καταλάβεις αυτό δεν χρειάζεται ούτε να 'χεις ακούσει 500 μπλακμέταλ μπάντες για να εστιάσεις σε διαφορές μεταξύ των ούτε να είσαι οργανοπαίχτης και μουσικοκριτικός τρομερός ώστε να αναλύεις τον ήχο σε εβδομηνταπέντε διαφορετικά θέματα τύπου ριφφολογίας, ντράμμινγκ, παραγωγής, κλιμάκων ή δεν ξέρω γω τι άλλο. Αν πάρουμε ως δεδομένο ότι βασιζόμαστε λοιπόν στην πρώτη μου πρόταση, ε αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό είσαι κουφός!

(Το depressive όπως θα έπρεπε να είναι.)

[Ra Pariah]

Άκου να δεις:

Όλα αυτά περί κατακραυγής για τη χρήση ταμπελών τα ακούω βερεσέ, φίλε μου.

Εσύ κράζεις τις ταμπέλες! Αυτός που τις χρησιμοποίησε εν προκειμένω!

Άκου, να μου πεις ότι το "Filosofem" είναι το ιδεατό depressive, να το δεχθώ...

Όμως, στους Αμερικανούς θα ακούσεις riff-άρες, ταχύτητες και χίλια δυό άλλα...

Και σκέψου και το άλλο: εάν γινόταν έτσι ο depressive ήχος, ο φίλος μας ο Φθόγγος τί θα έκανε, τί θα άκουγε (:P); Ναι, ο Φθόγγος που θέλει πολύ λίγα riffs, συνοδευτικά τύμπανα και μικρές ταχύτητες.

[12 stars circle your brow]

Άκου, να μου πεις ότι το "Filosofem" είναι το ιδεατό depressive, να το δεχθώ...

Όμως, στους Αμερικανούς θα ακούσεις riff-άρες, ταχύτητες και χίλια δυό άλλα...

Ρε ψηλούλη, τα μπολντ ρε δικέ μου, τα μπολντ στο ποστ μου.


Και σκέψου και το άλλο: εάν γινόταν έτσι ο depressive ήχος, ο φίλος μας ο Φθόγγος τί θα έκανε, τί θα άκουγε (:P); Ναι, ο Φθόγγος που θέλει πολύ λίγα riffs, συνοδευτικά τύμπανα και μικρές ταχύτητες.
Δεν μ' ενδιαφέρει καθόλου τι θα κάνει ο φθόγγος από τη στιγμή που του ζητάω να βγάλει δίσκο και με γράφει σταρχίδια του.

[Ra Pariah]

Ναι, τα bold στο posts σου λένε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι το depressive θα έπρεπε να μοιάζει με ορισμένα κομμάτια του "Anthems to the Welkin...". Αυτό κατ' εμέ είναι μπαρούφα... Επειδή υπάρχει ήδη αυτός ο ήχος, είναι χαρτογραφημένος, πώς να σου το πω;

[Ra Pariah]

Ανακεφαλαίωση. Απ΄όσο κοίταξα, ως τώρα το ER ψηφίζει, 7 album που έχουν πάρει κεφάλι σε ψήφους. Αν δεν κάνω λάθος λοιπόν έχουμε:

Arcturus - The Sham Mirrors
Tool - Lateralus
Burial - Untrue
System Of A Down - Toxicity
Ulver - Shadows Of The Sun
Thorns - s/t
Isis - Oceanic



χαλια δεκαετια λοιπον

O Snorre Ruch σου γαμεύει όλα τα παντελόνια-καμπάνες... :)

[12 stars circle your brow]

Έχω ακούσει ελάχιστα Emperor σε όλη μου την ζωή, κι απ' όσο μπορώ να θυμηθώ δεν συμφωνούμε με την ταύτιση στον ήχο Εmperor και Weakling.

[Ra Pariah]

ZcIpMSoqzD4

Όποτε έχεις χρόνο, δώσε βάση...

(Καλά Ο-Λ-Ο-Κ-Λ-Η-Ρ-Ο-Σ ο δίσκος ισοπεδώνει και διαλύει, το παραπάνω είναι ένα πολύ μικρό δείγμα...)

[nikolasfluxus]

BIG GLASSES,not Emperor glasses

[Phantom Duck]

BIG SUNGLASSES ΡΕ ΨΑΡΑΚΛΑ.

[Ra Pariah]

BIG GLASSES,not Emperor glasses

Έχω πολλή όρεξη σήμερα απ' ό,τι φαίνεται!

Κοίτα φίλε, μην κάθεσαι και πιθηκίζεις ατάκες του Gylve Fenris Nagell...

Άκου τον παραπάνω δίσκο και θα γουστάρεις, σ' το εγγυώμαι...

Έχουν καταλήξει να αποθεώνονται οποιοιδήποτε πιθηκίζουν το "Jesus' Tod" (κι ούτε καν αυτό...) και μπαντάρες που έδωσαν τα φώτα για ΘΕΪΚΕΣ μουσικές να περνάνε στο ντούκου.

Δε λέω ότι οι Emperor είναι υποτιμημένοι, άλλο το ένα άλλο το άλλο.

[nikolasfluxus]

α ναι μπερδεύτηκα.μπλακ μεταλ μύωπες λοιπόν.

edit-παρία,είσαι ΤΟΣΟ φλύαρος και από κοντά?
τον έχω ακούσει τον δίσκο,οι darkthrone σας γαμάνε όλους φορώντας μεγάλα γυαλιά ηλίου.

[00i00]

Ανακεφαλαίωση. Απ΄όσο κοίταξα, ως τώρα το ER ψηφίζει, 7 album που έχουν πάρει κεφάλι σε ψήφους. Αν δεν κάνω λάθος λοιπόν έχουμε:

Arcturus - The Sham Mirrors
Tool - Lateralus
Burial - Untrue
System Of A Down - Toxicity
Ulver - Shadows Of The Sun
Thorns - s/t
Isis - Oceanic



χαλια δεκαετια λοιπον

O Snorre Ruch σου γαμεύει όλα τα παντελόνια-καμπάνες... :)

καλα εσυ οταν αντιληφθεις επιτελους την μουσικη ως τεχνη ως γκαυλα και οχι ως κομμα η ομαδα ελα να τα ξαναπουμε...εισαι και ενηλικος παναθεμασε

ακου καμπανες!!:moutza:

για κατι τετοιους καννιβαλους δεν καθομε να κανω καμια λιστα

[Ra Pariah]

Όχι... Από κοντά είμαι περισσότερο... :touched:

Καλά, είσαι μικρός ακόμη και σου επιτρέπεται να αυθαδιάζεις...

Εάν όμως σ' αρέσει ΌΛΟΣ ο black metal ήχος κι όχι μονάχα οι Darkthrone, κάποια στιδμή θα εκτιμήσεις.

[Ra Pariah]

χαλια δεκαετια λοιπον

O Snorre Ruch σου γαμεύει όλα τα παντελόνια-καμπάνες... :)

καλα εσυ οταν αντιληφθεις επιτελους την μουσικη ως τεχνη ως γκαυλα και οχι ως κομμα η ομαδα ελα να τα ξαναπουμε...εισαι και ενηλικος παναθεμασε

ακου καμπανες!!:moutza:

για κατι τετοιους καννιβαλους δεν καθομε να κανω καμια λιστα

Α, γκαύλα από την οποία το μαύρο μέταλλο πρέπει να βγει απ' έξω...

Δε μίλησα για τον Euronymous, μιλάω τώρα.

"Τέσσερα Μηδενικά", δεν είμαι υπέρμαχος όλης της εφτάδας, όπως εύκολα μαντεύεις, αλλά τα δυο νορβηγικά (Arcturus, Thorns) είναι α-λ-λ-ο-ύ. :-)

Ό,τι συγκρίσεις και να κάνεις με τα "χρυσά" 70's εμένα δε θα ιδρώσουν τα αυτιά μου.

[00i00]

ποια 70ς ρε λαλιμενε...για τα 00ς δεν ειναι το τοπικ?

ρε χαζουλα βλεπεις ολα μου τα ποστ περι μουσικης? γιατι νομιζεις οτι ακουω μονο ψυχεδελεια και παλαιοροκ? πως σου κατσε αυτο?

οσο για το ποσο αλλου ειναι αστο...το ''αλλου'' ειναι κατι εξω απο την αντιληπτικη σου ικανοτητα...και με την θρησκευτικη εμμονη σου σε ''true'' καταστασεις λιγο δυσκολο να το ανακαλυψεις

ωχ μαλακια...ξεχασα οτι ειχες κανει ποστ για Jean Michel Jarre...τα παιρνω πισω ολα...αναιρω ντροπιασμενος

[Ra Pariah]

ρε χαζουλα

:touched:

Τέτοιες κουβέντες είναι έπαινοι από το στόμα σου! :touched:

Πέρα από την πλάκα εννοείται ΚΑΡΑΓΟΥΣΤΑΡΩ όταν τα λέω έντονα με εσένα και Reject! :pink:

Λοιπόν, έλα κάνε λίστα και σου εγγυώμαι θα ακούσω το nr. 1. Σπαθί! 'Η στείλε αλλιώς σε ένα pm-άκι έναν δίσκο. Όποιον θες εσύ.

[nikolasfluxus]

αχ τι γλυκός

[KoiliaSamprela]

να τους αφήναμε μόνους καλύτερα?

[carheart]

μην διαλύετε το όμορφο αυτό θρεντ άλλο, βάνετε λίστες, και βάνετε και το Thorns μέσα.

[Razor]

μην διαλύετε το όμορφο αυτό θρεντ άλλο, βάνετε λίστες, και βάνετε και το Thorns μέσα.

δεν μας αρεσουν οι ΠΟΥΤΣΕΣ

[carheart]

να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει!

[Shrinebuilder]

μπλα μπλα μπλα

Ο μινμινις ακούει και Cave In, οπότε πρόσεχε πως του μιλάς γιατί θα σου σπάσω τα ποδάρια

[00i00]

βαριεμε να κουραζω τον καταπονημενο μου εγκεφαλο...και απο μνημη ειμαι χαρβαλο...

οποτε εβαλα μια δεκαδα με μερικα στανταρακια που με ηρθαν προχειρα

Angels Of Light - 2007 - We Are Him (Young God YG35 2007)

http://www.discogs.com/image/R-1060243-1215501348.jpeg

δυσκολα να διαλεξω δουλεια του Michael Gira...αλλα εδω εριξε γεφυρες πισω στους Swans οποτε παει δαγκωτο...στοιχειωτικη αστικη country (μινμιν ευρεσιτεχνια) με ολες τις κλασικες εμμονες του σκατογερμαναρα πρωην υπεραλκοολα...δισκος απαραιτητος,label που μας εδωσε διαμαντια

Jarboe παρ τ αρχιδιαμ τωρα...

ΠΑΟΚομετρο:8/10

------------------------------------------------------------------------

Bardo Pond - 2001 - dilate [Matador,2001]

http://www.discogs.com/image/R-40061-1112447522.jpg

ενας ασμας αρκει για να το επιλεξω...το εναρκτηριο Two Planes.

το εχω πει χιλιαδες φορες...ειναι η μουσικη που ακουγοταν στα αεροκλανα που στουκαραν στους διδυμους πυργους...ηφαιστειογενες rock...λαβα στ αρχιδια...οταν το ακουω θελω να στρωσω εφημεριδες στο πατωμα και να τον παιξω γονυπετος σουταροντας πρεζα στην γλωσσα

ΠΑΟΚομετρο:8,5/10

------------------------------------------------------------------------

Charalambides - 2007 - likeness (kranky, 2007)

http://cover7.cduniverse.com/MuzeAudioArt/Large/15/999215.jpg

μαγεια...απλα μαγεια
η ψυχεδελικη φολκ σε ολο το μεγαλειο της
τρομερη φωνη η Christina Carter...το Do You See ασμα απλα δεν υφιστατε...

ΠΑΟΚομετρο:7/10

------------------------------------------------------------------------

Heroine Sheiks - 2000 - rape on the installment plan [Reptilian,2000]

http://www.discogs.com/image/R-899923-1170773230.jpeg

το rock που θελουμε
σαπιοκυριλε noiserock της κλασικης Amphetamine Reptile σχολης με αρχιδατες και κιμπαρικες συνθεσεις...το μπασο κλασικα στο καγκελο να πεταει μαλαματινες..οι κιθαρες να ξεφευγουν απο τα peragon σε freejazz κουραδοκαταστασεις και ο τραγουδιστεας παρταλι οπως πρεπει

ΠΑΟΚομετρο:οκωτω δαγκωτο/10

------------------------------------------------------------------------

P.J. Harvey - 2000 - Stories from the City, Stories from the Sea [Island,2000]

http://www.discogs.com/image/R-428397-1243817771.jpeg

ο θριαμβος της pop μουσικης
η πιο ομορφη πατσεαβουρα με τα μεγαλυτερα αρχιδια απο τον καθε μεταλα
θυμαμε οταν βγηκε τα στοκαδια λεγανε οτι ειναι ξεπατικωμα Patti Smith...λες και ειναι αυτο αρνητικο credit
το αλμπουμι ειναι α ψ ε γ α δ ι α σ τ ο...σιγουρα η πιο ταλαντουχα πιπιτσα τα τελευταια 20 χρονια

Polly θελω να φαω τις μυξες σου

ΠΑΟΚομετρο:9/10

-------------------------------------------------------------------------

Radian - 2004 - Juxtaposition [Thrill Jockey,2004]

http://cover7.cduniverse.com/MuzeAudioArt/Large/61/527861.jpg

απαραιτητο
το ''κανονικο'' post rock...η συμπραξις ηλεκτρονικης μουσικης και rock
καμια σΚεσις με τις αερινες κλανιες του συρμου...αυτοι δε θα γεμιζαν ποτες το Αν με φοιτητακια αξουριστα και πιπιτσες τιγκα στην αλβανικη αμμωνιοφουντα

καλο για αυτους

ΠΑΟΚομετρο:7/10

-------------------------------------------------------------------------

Second Family Band - 2009 - oui [ourecordings 2009]

http://static.rateyourmusic.com/album_images/3048d079d5dffc9177629337cca07f76/2282671.jpg
[δεν ειναι αυτο το οξωφυλλο βαριομαν να ψαχνω]

εδω τα πιασαμε τα φραγκα μας...
εκανα και παρουσιασις για οσους θυμουντε...αυτο το γαμημενο με μαστουρωσε ενω απλα ανεπνεα
μουσικη του διαολου η των αγγελων [οπως σας πιασει]
πραγματικα πιστευω οτι καμια αλλη μπαντα τουλαχιστων τα τελευταια χρονια δεν περασε σε κυκλοφορια της τα effects απο τα drug sessions σε δισκο με τετοιο αμεσο τροπο

πιο εθιστικοι κι απο το μουνι

ΠΑΟΚομετρο:9/10

-------------------------------------------------------------------------

Socos & The Live Project Band - 2007 - Kafka [Puzzlemusic,2007]

http://i32.tinypic.com/1zciflh.jpg

η καλυτερη και πιο προσεγμενη ελληνικη κυκλοφορια
θες απο package...
θες απο μουσικη...
θες απο παραγωγη....
θες απο γενικοτερο concept και στιχους...

οτι καλυτερο εχει βγει απο αυτηνα την ταλαιπωρη χωρα στο progressive rock

και το dvd γαμει

ΠΑΟΚομετρο:οκωτω/10

-------------------------------------------------------------------------

Zonderland - 2007 - Oedipus Motherfucker [Self-Released, 2007]

http://www.zonderland.org/oidipus.jpg

3 μεγαλες συνθεσεις
dark ambient πελαγωμα και post rock ανευ ''ντιριντιρι''...παραγωγη γηινη αλλα ταυτοχρονα out there...
ειναι σαν να επιπλεεις σε μια πισινα πλασματος και ξαφνικα να σε κανουν ηλεκτροσοκ στ αρχιδια.καλη φασις.
με λιγα λογια space rock για τυπακια που ακουν post rock...αλλα δε θα πουν οτι τους αρεσει γιατι δεν προκειτε να γαμησουν με αυτο

αλλα για εμας που δεν γαμαμε πλεον...

ΠΑΟΚομετρο:8,5/10

[Bereft]

Το Radian πάντως υπερδίσκος!

[phthoggon]

ααα, τελικά δε θα τα πάμε καλά με σας τους sonicdeathmonkeys. Ρε μήπως φαντασιώνεστε ότι γράφετε στο wire όταν ποστάρετε στο ER? :P Δε μπορώ να καταλάβω πως μπορείς να συνδυάσεις ρεαλιστικά αυτό που έχει ακουστεί και έχει επηρεάσει με αυτό που γουστάρεις εσύ προσωπικά. Εκτός κι αν έχεις ένα τέτοιο γούστο ρε παιδί μου που ότι γουστάρεις πάει μαζί σου και η αγορά (είσαι ο rick rubin ας πούμε.) Αλλιώς αυτό που έκανες εσύ μου φαίνεται μία επιλογή βάση προσωπικών κριτηρίων από τα λίγα αυτά άλμπουμ που ήδη ξέρουμε πως έχουν δράσει πάρα πολύ επηρεαστικά, ετς. Με άλλα λόγια, αυτό που είμαι περίεργος να μάθω είναι, αν θα έπαιρνες διαφορετικά 10 άλμπουμ από τα 00'ς μαζί σου εάν απαντούσες στην κλασική ερώτηση με το νησί.
χαχ, δεν κατάλαβα χριστό όμως. το μόνο που κατάλαβα είναι το ερώτημα στο τέλος και ναι, αυτά θα έπαιρνα, είναι και λίγο απ'όλα. αλλά επαναδιατύπωσε τα παραπάνω μήπως και καταλάβω, νοιώθω χαζούλης.

Μάλιστα, τι να πω, δεν ξέρω αν ξέχασα ελληνικά και συντακτικό σε μία μέρα, αλλά ας ξαναπροσπαθήσω. Όταν μιλάς για άλμπουμ σημαντικά και επιδραστικά που όρισαν τα 00'ς, εγώ δε βλέπω πουθενά εσένα τον ίδιο, βλέπω μία πολιτισμική μάζα την οποία καλείσαι να αποκρυπτογραφήσεις σα παρατηρητής και να χωρίσεις σε κομμάτια για να ανακαλύψεις ποιος ήταν ο πιο επιδραστικός. Αυτές είναι αντικειμενικές επιδιώξεις, στατιστικές, δημοσιογραφικές, προσωπικά με βρίσκουν αρκετά αδιάφορο, και δε μπορώ να κατανοήσω πως μπορούν να συνδυαστούν με τις προσωπικές προτιμήσεις κάποιου. Τι σημαίνει αυτό δηλαδή, αρχίζεις να γουστάρεις ένα άλμπουμ παραπάνω επειδή έχει επηρεάσει τον τάδε κόσμο, επειδή το έγραψε το Rolling Stone? Του δίνεις παραπάνω βάρος, γίνεται πιο σημαντικό έτσι? Δεν ξέρω, μου δημιουργείται μία εντύπωση θέλησης για ταύτιση με την ποπ κουλτούρα κάπως έτσι, με τον ίδιο τρόπο που κάποιοι χεβιμεταλλάδες ας πούμε μιλάνε πάντοτε με τα καλύτερα λόγια για άλμπουμ που σπάνια-ποτέ δεν ακούνε, επειδή είναι σημαντικά για τον νίκο και το μπάμπη και τον νώντα. Αλλά δεν είναι για αυτούς όμως. Προσωπικά θα προτιμούσα χίλιες φορές ένα απόλυτα ειλικρινές εγώ, παρά ένα εγώ επηρεασμένο από ένα απροσδιόριστο εμείς. Βέβαια αν σένα αυτά συναντιούνται καλώς, αλλά εμένα μου φαίνονται πολύ διαφορετικά αυτά τα πράγματα, ίσως θα έπρεπε να ακούω πιο πολύ Ulver και Tool και Isis. Τέλος πάντων, η διατύπωση σου μόνο σαφή δεν ήτανε για το τόπικ και ο κόσμος κατέληξε να ποστάρει τα άλμπουμ που αγαπάει πιο πολύ, όχι τα πιο "σημαντικά", και καλά έκανε πιστεύω.

[Shrinebuilder]

Steve Von Till - As The Crow Flies (2000)
http://img13.nnm.ru/d/2/f/d/2/d2fd24962248923fca101725debedfb3_full.jpg

Ίσως ο αγαπημένος μου δίσκος έβερ, έχω περάσει άπειρες ώρες με τούτο δω. Με έκανε να λατρέψω τους Neurosis, να πιω 30 κουτάκια μπύρες, να αδειάσω το ξεχασμένο Jack που ήταν στο ντουλάπι 25 χρόνια. Stand-out track δεν υπάρχει, το ακούς απ'την αρχή μέχρι το τέλος και υπνωτίζεσαι. ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ έμπνευση, που δυστυχώς την σπατάλησε γρήγορα, για να βγάλει την μαλακιούλα του πέρσι.

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 11/10

---

Cave In - Jupiter (2000)
http://4.bp.blogspot.com/_s7zS9kf6xHg/R6D5I09-Z6I/AAAAAAAAAlw/YI9NKtAko4k/s400/cij.jpg

Θα μπορούσα να ζήσω μόνο με Cave In. Τόσο πολυδιάστατη μουσική, αχταρμάς μουσικής θα μπορούσα να πω, αλλά όμορφος αχταρμάς, μαγευτικός. Αν είχε και περισσότερα Scofield φωνητικά, θα ήταν η δισκάρα της δεκαετίας.

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 8,5/10

---

ISIS - Oceanic (2002)
http://www.fun-n-stun.com/sites/tomwilson/_files/image/Isis-Oceanic.jpg

Τα ξέρετε. Θέλω απλά να προσθέσω κάτι που δεν είπε κανείς:
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ.

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 9,5/10

---

Neurosis - The Eye of Every Storm (2004)
http://metalship.org/archives/albums/album1601.jpg

Η πρώτη μου Neurosis αγάπη και παντοτινή. Δεν είναι το καλύτερο τους, δεν είναι το πιο δυνατό τους, δεν είναι το πιο σάπιο τους. Αλλά έχει αυτή τη γαμημένη ατμόσφαιρα, σε τυλίγει, σε χώνει μέσα στο γαμημένο eye of the storm και απλά ακούς και βαράς προσοχές. Έχει και το καλύτερο ξέσπασμα έβερ ίσως.

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 9/10

---

Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part (2001)
http://www.recordstore.co.uk/images/covers/mute/CDSTUMM164-300.jpg

Γιατί μπορεί να σε πετάξει στα σκατά μέσα σε 20 δευτερόλεπτα.. Γιατί θες δε θες, βουτάς μέσα, το βιώνεις, σε ρουφάει (Χρονόπουλος much?). Γιατί είναι σκατόψυχο μέχρι αηδίας. Κλάψτε ρε μαλάκες :touched::dfinger:

MINMINόμετρο: έσπασε

---

Arcturus - The Sham Mirrors (2002)
http://images.uulyrics.com/cover/a/arcturus/album-the-sham-mirrors.jpg

:maikl:
(...nothing has a history or a naaaaAAAAaAAaaAaAaAaaAAAAAAAAAAAAAAme...)

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 9/10

---

Zozobra - Bird of Prey (2008 )
http://themusicalfinger.files.wordpress.com/2008/08/zozobra.jpeg

Δε καταλαβαίνω γιατί δε το πήρε κανείς χαμπάρι. Δε καταλαβαίνω γιατί δεν ήταν σε όλες τις λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ της περσινής χρονιάς. Επίσης δε καταλαβαίνω γιατί δε το κυκλοφόρησαν σαν EP, θα ήταν στεγνά το καλύτερο EP EVER. Μεγάλος δίσκοντας. Μικρός σε διάρκεια (ή μήπως τον ακούω απ'τη μέση και μετά? :fear:), μόλις 35 λεπτάκια, αλλά οδοστρωτήρας. Τα riffs, το drumming, το artwork, Η ΦΩΝΗ.
Αν το παρομοίαζα σαν μια εικόνα: Edward Norton, αναγκάζει τον αράπη να δαγκώσει την πρύμνη του καραβιού εν μέσω τρικυμίας. Και για 35 λεπτά, STOMP, STOMP, STOMP, STOMP, STOMP

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 9,5/10

---

Fields of the Nephilim - Mourning Sun (2005)
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/1/17/Mourning_Sun.jpg

Ε τι ρε μαλάκες. Ξεπέρασε τον εαυτό του ο μακόης. Αγγίζει επίπεδα Elizium λέμε. Σκοτάδι και μόνο. Από τα λίγα album που όποτε και να το βάλω, δε το βαργέμε με τίποτα. Έρωτας μεγάλος

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 9/10

---

Old Man Gloom - Christmas (2004)
http://www.thesirenssound.com/wp-content/uploads/2009/01/old-man-gloom-christmas.jpg

Γαμάει το 95% των ακουσμάτων του Κώστα Τσάκωνα :dfinger:. Λατρεύω κάθε δευτερόλεπτο του. Εντάξει, ξέρω ότι αν δεν ήταν super-project, ίσως και να μην ασχολιόμουν ποτέ μαζί του. Αλλά αφού η πρώτη ακρόαση έγινε, τι σημασία έχει ρε μαλάκες?
Το ριφφ του Volcano θα έκανε γαμώ τα τρανσάκια, btw.

ΜΙΝΜΙΝόμετρο: 9/10

---

Fates Warning - Disconnected (2000)
http://www.progreviews.com/reviews/images/FW-Dis.jpg

Η πιο υποτιμημένη μπάντα έβερ? Δε καταλαβαίνω γιατί ας πούμε ο Mark Zonder δεν είναι ο θεός του drumming σήμερα. Καλά, καταλαβαίνω, είναι χοντρός και παίζει με traditional grip, οκ..
Anyway, σίγουρα δεν είναι το καλύτερο τους (apsog και δε σηκώνω κουβέντα), αλλά μετά τις 10 ακροάσεις, όταν αρχίζεις και το χωνεύεις, όταν καταλαβαίνεις ότι τα τελευταία 33 λεπτά περίπου είναι το ζουμί, κολλάς ρε πούστη. Γιατί Still Remains. Γιατί εκεί είναι οι Fates, όχι στο One. Αλλά θέλει ακροασούλες για να το καταλάβεις αυτό..

MINMINόμετρο: 8/10

---


Προβλέψιμη λίστα υποθέτω, σίγουρα αν την κάνω σε 2 μήνες, θα έχει αλλάξει. Είναι πολλά πράγματα που δεν έχω ακούσει.
Και ήταν ζόρι να μείνω στα 10, αλλά τα κατάφερα! Yay.

[00i00]

το ΜΙΝΜΙΝομετρο το λες ως βρισια? ολα αυτα ειναι αερινες κλανιες για μενα...οκ οχι ολα

[Shrinebuilder]

το ΜΙΝΜΙΝομετρο το λες ως βρισια? ολα αυτα ειναι αερινες κλανιες για μενα...οκ οχι ολα

To ξέρω ρε, για να σπαστείς το έβαλα.
Έπρεπε να βάλω μόνο αγνό χιεβιμέταλ να γουστάρεις.

[00i00]

παντως πολυ δυσκολα τα τοπτενια...τωρα που την ξαναβλεπω την θκιαμ σκετη αποτυχια ειναι...δε βαρεις...

[funishment]

Zozobra - Bird of Prey (2008 )
Δε καταλαβαίνω γιατί δε το πήρε κανείς χαμπάρι. Δε καταλαβαίνω γιατί δεν ήταν σε όλες τις λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ της περσινής χρονιάς.


Πού να βγω να το φωνάξω να το πω επιτέλους. Ας φκιάξει κάποιος ένα θρεντ, να μιλάμε στον αιώνα τον άπαντα για το bird of prey.

[Zoonchild]

Fields of the Nephilim - Mourning Sun (2005)
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/1/17/Mourning_Sun.jpg

Ε τι ρε μαλάκες. Ξεπέρασε τον εαυτό του ο μακόης. Αγγίζει επίπεδα Elizium λέμε.





συμμαζεψου

:jark:

[nothingman]

προς κύριο φθογκο
χεχ, ξέχασες σίγουρα ανάγνωση όμως, το παράδειγμα με το ten (που ήταν τρομερά πιο επιδραστικό, που του έβαλαν καλό βαθμό ΟΛΑ τα περιοδικά που λατρεύεις να μισείς, που και τώρα οι ίδιοι αυτό θα προτιμούσαν, που βγήκε πρώτα) και το vitalogy (που θα έβαζα εγώ στη λίστα μου για τα νάιντιζ) τι σκατά το έβαλα; δε διαφωνώ ότι η διατύπωσή μου δεν ήταν η ιδανική, μαζί σου, αλλά αν κάποιος κατάλαβε και πόσταρε τελικά τα *αντικειμενικά σημαντικότερα* άλμπουμ να μουτονεδείξεις γιατί θα έπρεπε να είναι και λίγο χαζούλης εδώ που τα λέμε.
αυτό που είχα στο μυαλό μου είναι αυτό που είπα στο χαζούλικο παράδειγμα με τη φίλη της μονάκριβης κορούλας μου, "οι δίσκοι που περιγράφουν τη δεκαετία για μένα". χαίρω πολύ, αν ζητούσα τους σημαντικότερους γενικά δε θα υπήρχε ποστ χωρίς το lateralus μέσα ξερωγω, ποιο το νόημα σε μια τέτοια συζήτηση;
και τελικά, αντί μωρή κοτάρα να ζητήσεις συγνώμη που έβαλες 15, ζητάς και τα ρέστα;

[Shrinebuilder]

συμμαζεψου

:jark:

Καλά σε γαμάει το Μόρνινγκσαν ζουνόπαιδο :maikl:

[Tonosalata]

Isis - Oceanic
C.AARME - C.Aarme
The Blood Brothers - Burn piano island burn
The 80s Matchbox B-line Disaster - Horse of the dog
Lovage - Music to Make Love to Your Old Lady By
Death In Vegas - Scorpio Rising
Electrelane - Axes
DEATH FROM ABOVE 1979 - you're a woman, i'm a machine
Queens Of The Stone Age - Rated R
At The Drive In - Relationship of Command

se tyxaia seira.
kathe fora pou tha thn egrafa tha eixe 3 diaforetika toulaxiston.
oh well.
miam.

[Shrinebuilder]

Lovage - Music to Make Love to Your Old Lady By


Αν παίζει τέτοια το απλά υπέροχο μαγαζάκι σου να ρθούμε με τα ταίρια μας.

[antimusic]

DEATH FROM ABOVE 1979 - you're a woman, i'm a machine


:)

[Tonosalata]

lovage ennoeitai.
kai ta alla omws ;)
http://www.last.fm/user/Spirtokouto/charts?rangetype=overall&subtype=artists
xoxo.

[nikolasfluxus]

minmin το heroine sheiks υπερδισκάρα ε
Shannon Selberg είσαι,γελαδάρης είσαι.

[phthoggon]

προς κύριο φθογκο
χεχ, ξέχασες σίγουρα ανάγνωση όμως, το παράδειγμα με το ten (που ήταν τρομερά πιο επιδραστικό, που του έβαλαν καλό βαθμό ΟΛΑ τα περιοδικά που λατρεύεις να μισείς, που και τώρα οι ίδιοι αυτό θα προτιμούσαν, που βγήκε πρώτα) και το vitalogy (που θα έβαζα εγώ στη λίστα μου για τα νάιντιζ) τι σκατά το έβαλα; δε διαφωνώ ότι η διατύπωσή μου δεν ήταν η ιδανική, μαζί σου, αλλά αν κάποιος κατάλαβε και πόσταρε τελικά τα *αντικειμενικά σημαντικότερα* άλμπουμ να μουτονεδείξεις γιατί θα έπρεπε να είναι και λίγο χαζούλης εδώ που τα λέμε.
αυτό που είχα στο μυαλό μου είναι αυτό που είπα στο χαζούλικο παράδειγμα με τη φίλη της μονάκριβης κορούλας μου, "οι δίσκοι που περιγράφουν τη δεκαετία για μένα". χαίρω πολύ, αν ζητούσα τους σημαντικότερους γενικά δε θα υπήρχε ποστ χωρίς το lateralus μέσα ξερωγω, ποιο το νόημα σε μια τέτοια συζήτηση;
και τελικά, αντί μωρή κοτάρα να ζητήσεις συγνώμη που έβαλες 15, ζητάς και τα ρέστα;

ναι, τώρα το έπιασα αυτό καθώς δεν έχω ακουστά καν δίσκους με τα ονόματα ten και vitalogy και δεν έδωσα βάση εκεί όταν διάβαζα το ποστ σου. Η φράση "περιγράφουν την δεκαετία για μένα" όμως δεν έχει πολύ νόημα ε. Η "δεκατία" είναι η κουλτούρα εν γένει, ότι και όλοι και τα πάντα που έγιναν τότε. Αν θες να την περιγράψεις πρέπει να πάρεις απόσταση, να δεις τα δεδομένα και τους αριθμούς, όχι να πας με το εγώ σου και τις προτιμήσεις σου. Το εγώ σου είναι για να μας πει ποιούς δίσκους γούσταρες, για αυτό σου λέω ότι να τα συνδυάσεις αυτά τα δύο δε βγάζει κανένα νόημα για μένα, και μου θυμίζει ας πούμε κακή δημοσιογραφία (δε μισώ κανένα έντυπο, αν και δε διαβάζω ιδιαίτερα.) Ε, αφού έγραψες και συ για τους δίσκους που γούσταρες και έπεσε 10/10 με το νησί, γιατί μας έλεγες για επιδραστικότητες και πωλήσεις στο άλλο ποστ, αυτό λέω μωρέ. Μακριά γαμώτο το ένα από το άλλο.

[Zoonchild]

Καλά σε γαμάει το Μόρνινγκσαν ζουνόπαιδο :maikl:

δεν ξερω πως ακριβως με γαμαει εμενανε, το Elizium παντως ουτε με κιαλι δεν το βλεπει

:maikl:

[Shrinebuilder]

Καλά σε γαμάει το Μόρνινγκσαν ζουνόπαιδο :maikl:

δεν ξερω πως ακριβως με γαμαει εμενανε, το Elysium παντως ουτε με κιαλι δεν το βλεπει

:maikl:

Δε ξέρεις καν να το γράφεις ZOML ZOML!!!!!!!

[Zoonchild]

δεν ειναι επιχειρημα αυτο :!:

και ειμαστε οφ τοπικ...:P

[nothingman]

φθόγγε φίλος, αυτό με το ten και το vitalogy ας πούμε ότι δεν το είδα.

ε οι πωλήσεις φυσικά είναι έξω από αυτή τη συζήτηση, χαίρω πολύ. η επιδραστικότητα ας πούμε όμως δεν είναι, με το oceanic εγώ πχ άρχισα να ρίχνω και μια ματιά στα ποστμέταλς, με αυτό τα έμαθα (όπως και ένα τεράστιο κομμάτι των ποστμέταλλερς), ε το αγαπώ. δεν είναι όμως το μοναδικό κριτήριο, εδώ στο φόρουμ τα λέγαμε για τον burial από το ντεμπούτο του το οποίο άκουσα και αγάπησα και άρχισα να ρίχνω και μια ματιά στα ντάπστεψ, με αυτό τα έμαθα (όπως και ένα τεράστιο κομμάτι των νταπστέππερς (http://www.youtube.com/watch?v=p3uZhh4HpKI)), αλλά το untrue έβαλα γιατί μου φαίνεται ομορφότερο.
ξαναλέω πως το έχω στο μυαλουδάκι μου: "τα άλμπουμ των ζίροουζ", "τα άλμπουμς που περιγράφουν τη δεκαετία", "υπερτόπικ, το" είναι μια δεκάδα από άλμπουμς που κυκλοφόρησαν από 1/1/00 έως την ημέρα που άνοιξε αυτό το θρεντ και τα αγαπάμε περισσότερο από άλλα. καταχρηστικά ας τα πούμε "αγαπημένα μας". αυτό το "αγαπημένα μας" προκύπτει από μια σειρά από λόγους, πχ ο τάδε δίσκος είναι μέσα γιατί είναι γαμάτος, έχει τρομερή παραγωγή, πήγε ένα στυλ πέντε βήματα παραπέρα, άλλαξε τα ακούσματά μου, μου τον έκανε δώρο η Τασούλα που είχε ωραία βυζιά και ήθελε να τηνεπηδήχσει. ο καθένας έχει τα δικά του κριτήρια και ακόμα και αν κάποια από αυτά είναι κοινά ανάμεσά μας, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι τους δίνουμε την ίδια βαρύτητα. δε με νοιάζει τόσο αυτό. μάλλον με νοιάζει, γι'αυτό και στην αρχή ζήτηξα να γράψουμε και δυο κουβέντες για τον καθένα, για να καταλάβω εγώ πχ που δεν έχω ακούσει ποτέ μου Ereb Altor γιατί το έβαλε ο τύπος στη λίστα του.

[phthoggon]

φθόγγε φίλος, αυτό με το ten και το vitalogy ας πούμε ότι δεν το είδα.

ε οι πωλήσεις φυσικά είναι έξω από αυτή τη συζήτηση, χαίρω πολύ. η επιδραστικότητα ας πούμε όμως δεν είναι, με το oceanic εγώ πχ άρχισα να ρίχνω και μια ματιά στα ποστμέταλς, με αυτό τα έμαθα (όπως και ένα τεράστιο κομμάτι των ποστμέταλλερς), ε το αγαπώ. δεν είναι όμως το μοναδικό κριτήριο, εδώ στο φόρουμ τα λέγαμε για τον burial από το ντεμπούτο του το οποίο άκουσα και αγάπησα και άρχισα να ρίχνω και μια ματιά στα ντάπστεψ, με αυτό τα έμαθα (όπως και ένα τεράστιο κομμάτι των νταπστέππερς (http://www.youtube.com/watch?v=p3uZhh4HpKI)), αλλά το untrue έβαλα γιατί μου φαίνεται ομορφότερο.
ξαναλέω πως το έχω στο μυαλουδάκι μου: "τα άλμπουμ των ζίροουζ", "τα άλμπουμς που περιγράφουν τη δεκαετία", "υπερτόπικ, το" είναι μια δεκάδα από άλμπουμς που κυκλοφόρησαν από 1/1/00 έως την ημέρα που άνοιξε αυτό το θρεντ και τα αγαπάμε περισσότερο από άλλα. καταχρηστικά ας τα πούμε "αγαπημένα μας". αυτό το "αγαπημένα μας" προκύπτει από μια σειρά από λόγους, πχ ο τάδε δίσκος είναι μέσα γιατί είναι γαμάτος, έχει τρομερή παραγωγή, πήγε ένα στυλ πέντε βήματα παραπέρα, άλλαξε τα ακούσματά μου, μου τον έκανε δώρο η Τασούλα που είχε ωραία βυζιά και ήθελε να τηνεπηδήχσει. ο καθένας έχει τα δικά του κριτήρια και ακόμα και αν κάποια από αυτά είναι κοινά ανάμεσά μας, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι τους δίνουμε την ίδια βαρύτητα. δε με νοιάζει τόσο αυτό. μάλλον με νοιάζει, γι'αυτό και στην αρχή ζήτηξα να γράψουμε και δυο κουβέντες για τον καθένα, για να καταλάβω εγώ πχ που δεν έχω ακούσει ποτέ μου Ereb Altor γιατί το έβαλε ο τύπος στη λίστα του.

κοίτα, οι συζητήσεις για επιδραστικότητες νομίζω ότι είναι το κερασάκι στην τούρτα για να βάλεις σε ευρύτερο πλαίσιο σημασίας αυτό που ήδη γουστάρεις, δε μπορώ να φανταστώ να σε επηρεάζει κατά την διάρκεια που ακούς το άλμπουμ, και γω έχω ακούσει ένα σωρό παγκοσμίως επιδραστικά άλμπουμ που δε μου είπαν τίποτα, άλλο ιστορική γνώση, άλλο εμπειρία. Δε εκστασιάζομαι όταν ακούω το Electric Ladyland επειδή πήγε τη ροκ μουσική είκοσι χιλιάδες βήματα μπροστά, είναι ένα καλό άλμπουμ απλά για μένα που το ακούω σήμερα, ούτε πεθαίνω όταν ακούω μότσαρτ ξερω γω επειδή χωρίς αυτόν θα παίζαμε ακόμα σονάτες. Ε, αυτή τη διάκριση θέλω να κάνω βασικά και κατα τ' άλλα, ας αγαπάει ο καθένας ότι θέλει και για τους λόγους που θέλει, απλά την εμπειρία αυτή καθεαυτή την θεωρώ τον πιο σοβαρό λόγο άπο όλους αυτούς ας πούμε, αυτό ψάχνω να ακούσω από κάποιον για να τσεκάρω ένα δίσκο, αν του άρεσε, όχι αν ήταν επιδραστικός για τη σκηνή ή αν του θυμίζει την πρώην του. (Pearl Jam ε? E σιγά το περίεργο που δε τα χω ακουστά.) Δε μου πάει πάντως η καρδιά να γράψω λίγα λόγια και περιλήψεις για τα άλμπουμ που έβαλα, μόνο πολλά :/ τι να γράψω για το Nucleus Torn ας πούμε, ότι είναι chamber music με μπλακ μεταλ κορυφώσεις και προγκρέσιβ ροκ δομές, πω, μουσικά-περιοδικά ξέρω γω. Ε δεν είναι καν έτσι κιόλας.

[antimusic]

καλά τα λες (:!:) αλλά να ακούσεις pearl jam.

[Brazen_Bull]

Χωρις σειρα και με ενδεχομενο ν' αλλαξει ακομα και αυριο. Δυσκολες οι δεκαδες.

Isis - Oceanic (2002)

Ο,τι και να πω πλεον γι' αυτο το αλμπουμ ειναι λιγο. Με επεισε για να ψαξω την ολη φαση παραπανω και ειναι τερμα αποταβαθυτησψυχηστους δισκος.

Neurosis - The Eye of Every Storm (2004)

Η πρωτη σου αγαπη που λενε... Καπως ετσι με τους Neurosis και αυτο το αλμπουμ. Μπορει πλεον να προσκυναω through sivler in blood αλλα ηταν η πρωτη μου επαφη με Neurosis και το δεσιμο ειναι αααλλο.

OM - Conference of the Birds (2006)

Τοπ γιατι μ' εκανε ν' αλλαξω τον τροπο με τον οποιο ακουω μουσικη (δεν ξερω αν μπορει να γινει κατι τετοιο αλλα ετσι ενιωσα), εχει φαει απειρο λιωσιμο και το νιωθω στο πετσι μου καθε φορα που το ακουω.

Cult of Luna - Somewhere Along the Highway (2006)

Οι CoL ειναι απο τις αγαπημενες μου μπαντες και αυτο το επιβεβαιωσα οταν ακουσα αυτο το δισκο. Δεν ξερω τι μπορω να πω παραπανω γιατι οι CoL δεν εχουν μετριο δισκο, ειναι προσωπικο το θεμα. Ξεκιναει με το γλυκουλι Marching to the Heartbeats για να κλεισει με ενα Dark City, Dead Man. Συγκινηση :touched:

Minsk - The Ritual Fires of Abandonment (2007)

Δισκος που τον ακουσα οταν επρεπε. Ειχα ηδη παραδεχθει τους Neurosis και ηρθε αυτος ο δισκος για να λατρεψω την ολη φαση. Στις πρωτες ακροασεις αλλαζα αγαπημενο κομματι συνεχεια. Μ' αφηνει αφωνη ακομα και τωρα που το χω λιωσει καπως.

Mastodon - Remission (2002)

Η πρωτη επαφη με Mastodon ηταν το Leviathan, ακουσα τ' αλλα και ηρθε η πορωση αλλα σιγα σιγα με το Remission ενιωθα πως "καταλαβαινα" καλυτερα και τα υπολοιπα αλμπουμς. Απεριγραπτος δισκος.

AmenRa - Mass III (2006)

Δεν ξερω αν γενικα οι AmenRa ειναι στις αγαπημενες μου μπαντες αλλα αυτος ο δισκος καπου βαρεσε μια χορδη μεσα μου. Απλα νιωθω οτι πρεπει να μπει στη δεκαδα μου.

Tool - 10,000 days (2006)

Γιατι ειναι εμπειρια. Οταν βγηκε δεν ηξερα γενικα που παν τα τεσσερα και μετα απο καμποσο καιρο το κατεβασα για να δω τι παιζει με αυτους τους τουλ και εν τελει εγιναν μια απο τις αγαπημενες μου μπαντες γι' αρκετο καιρο και ηταν η αφετηρια για ν' ακουσω κι αλλα πραγματα.

Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)

Απο τα πρωτα στονερ (η εστω κοντα στη στονερ) ακουσματα και ανετα το αγαπημενο μου γι' αυτη τη δεκαετια. Δισκαρα.

Colour Haze - All (2008)

Αγαπημενος δισκος γενικοτερα. Ξεφευγει απο ταμπελες.

Αυτα αλλα διχως να ειμαι σιγουρη οτι ειναι τα τοπ της δεκαετιας αλλα σιγουρα στους αγαπημενους απο αυτη τη δεκαετια.

[ikonoklast]

http://mnfu.files.wordpress.com/2009/04/ceiling_cat.jpg

Tool - 10,000 days (2006)

Γιατι ειναι εμπειρια. Οταν βγηκε δεν ηξερα γενικα που παν τα τεσσερα και μετα απο καμποσο καιρο το κατεβασα για να δω τι παιζει με αυτους τους τουλ και εν τελει εγιναν μια απο τις αγαπημενες μου μπαντες γι' αρκετο καιρο και ηταν η αφετηρια για ν' ακουσω κι αλλα πραγματα.

[Custom User]

Εντάξει ρε μαλάκες, πόσο ελεεινά μακριά είναι οι περισσότερες λίστες σας από αυτό:


τώρα αυτό με τους "καλύτερους δίσκους", επειδή προφανώς και δεν μπορούμε να θέσουμε αντικειμενικά κριτήρια, είναι κάπως σχετικό. ας πούμε εγώ το καταλαβαίνω ως το σύνολο των δίσκων που ορίζουν αυτή τη δεκαετία, που περιγράφουν αυτή τη δεκαετία, άλλος τους λέει σημαντικότερους, άλλος.


Ή απλά τα γράψατε στ' αρχίδια σας και είπατε θα γράψω αυτά που γουστάρω πιο πολύ (άρα να κάνω κι εγώ μια λίστα με τ' αγαπημένα μου-τι πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο) ή νομίζετε ότι είστε οντόπικ, και τότε έχουμε ένα πρόβλημα στον εγκέφαλό (σας).

Αν γράφεις για τους 10 δίσκους που ορίζουν μια δεκαετιά (όσο ελλειπές θα είναι αυτό εξ' ορισμού), και οι 7 είναι σε παρόμοιο ύφος, ε απαντήστε λοιπόν, με τι λογική?

btw η λίστα σου nothingman είναι γαμάτη ε.

[ikonoklast]

Ναι ρε "Custom User" (....) αλλά εσύ έβαλες Green Day να πούμε.

[carheart]

ισχύει αυτό χαρίλαε;

βαριέμαι να κοιτάω τις προηγούμενες σελίδες.

[Custom User]

Ναι ρε ομορφιές μου, δεν υπονόησα ότι η λίστα μου είναι γαμάτη. Προφανώς και είναι γτπ. Αλλά όταν μια τέτοια λίστα όπως αυτή που ζητάμε τώρα ξεκινάει από το τριπ χοπ και τελειώνει στο ποστ ροκ ή όταν ξεκινάει από το σλατζ και τελειώνει στο στόνερ, ε τότε το θέμα από υποκειμενική μαλακία γίνεται αντικειμενικό λάθος. χμ;

Καρχαρτ, για να σε διευκολύνω η λίστα μου είναι σελίδα #3. Θα μπορούσε να μπει και το γιουζερνεημ σου στη λίστα, μα προτίμησα άλλη νορβηγίλα. Όπως και να 'χει βαριέμαι να τη συζητήσω, τόσο κόπο έκαμα να γράψω τα μίνι κειμενάκια, σπαταλώντας το χρόνο που θα μπορούσα να βλέπω μπράντι μπελ να τρώει cumflakes.

[antimusic]

ναι αλλά εσύ έβαλες είκοσι ρε γαμιόλη, είκοσι.

[Keeper Of The Seventh Son]

de ginetai na fkiaxtei lista tis prokopis re. se fasi fkianeis ta deka k tin epomeni mera sou rxontai deka teleiws diaforetika

xairomai pou epiase se merikes periptwseis i propaganda mou gia tous protomen pantws

episis to 2001 vgike to split twn catharsis me tous newborn pou mallon einai oti kalitero exei ixografithei sti xiletia pou dianuoume opote ntaks. antikeimenika

[hvilelos?]

Ολοι εμεις αναμενουμε το νεο Muse πριν τελεσιδικησουμε

[irreligious]

1/ bjork-vespertine

http://imageshack.gr/files/n4c08x41vcjfiwci3e5t.jpeg

απορώ που κανένας δεν το έβαλε ως τώρα στη λίστα του.
απιστευτότης ο δίσκος, απίστευτη η ίδια και ένα pagan poetry
που δεν μπορώ καν να σκεφτώ για ποιό λόγο δεν το είχα χώσει στο thread πραγματικής υπευθυνότητας.

2/ radiohead-kid a

http://imageshack.gr/files/bqhlnxs54a99rrvyrhrs.jpg

τεράστιος δίσκος, αλλά τα είπανε και οι άλλοι πιο πριν.
να σημειώσω μόνο ότι το ''this is really happening'' που τραυλίζει ο yorke
στο idioteque μας στέλνει για ψώνια ομόνοια στο άνετο.

3/ mayhem-ordo ad chao

http://imageshack.gr/files/7rxp55x0synkdn6ucxiz.jpg

το λοιπόν, για το grand declaration of war έχω βαρεθεί να γράφω
και άσε και που και αυτό εδώ είναι εξίσου αγαπημένος δίσκος.
attila on drugs( elliminate illuminate δηλαδή), hellhammer άψογος και χωρίς τρίγκερς,
ένας κιθαρίστας με ΑΠΟΨΗ, και το μπάσσο να τα χώνει ύπουλα.

4/ clutchy hopkins-walking backwards

http://imageshack.gr/files/p5yx6onijilygvdpicyj.jpg

ε, 'ντάξει...ο άνθρωπος εδώ ζωγραφίζει. downtempo με εξαιρετικές μελωδίες που
μέχρι τώρα είχες και 'συ στο κεφάλι σου αλλά ο λατρείας κατάφερε και τις αποτύπωσε σε μουσική.
ενορχήστρωση για όσκαρ και φοβερή επιλογή ήχων.


στα συν το μόνο κομμάτι του δίσκου με φωνητικά-love of a woman(feat. darondo)
με τους πιο πουτανιάρικους και καταφερτζίδικους στίχους έβερ.

5/ mastodon-leviathan

http://imageshack.gr/files/gjouds3gc2579hanbj2y.jpg

ο καλύτερος mastodon δίσκος. τα είπατε και πιο πριν, τα πάντα όλατιναλέμε.

6/ terror x crew- έσσεται ήμαρ

http://imageshack.gr/files/s0s6qr74a3a2897zhalr.jpg

αν κ άντεξα να μην αναφέρω το g.d.o.w., αυτό δεν μπορούσα να το αφήσω στην απ'έξω.
οι καλύτερες παραγωγές έβερ, πολυμορφία, μσήδες πορωμένοι που βρήκαν την αλήθεια τους,
μόνοι μας και όλοι σας, ο καλύτερος δίσκος της καλύτερης ελληνικής χιπ χοπ μπάντας. απλά.

7/ serafim tsotsonis-peak

http://imageshack.gr/files/1gobb0wnhzut2n5f9wii.jpg

ο δίσκος που έλιωνα πρόπερσυ το καλοκαίρι.
μελαγχολία, πιάνο, βιολί, μελαγχολία, echoes, reverb, μελαγχολία, ένα girlfist να μας υπενθυμίζει τα όσα δεν θέλομε, και ένα royal observer να
αναρωτιέται συνεχώς ''hey, where have you been?''.
χαλαρά πουσταράδες αν δεν το έχετε ακούσει.

'εξτρα συν- το live του στην πλατεία κοτζιάς για την ευρωπαϊκή εορτή μουσικής πρόπερσυ τον ιούλη.
'σοπεδωσ δεν λές τπτ. κάτι η βότκα στο καταμεσήμερο, κάτι τα γεμιστά που ρουφάγαμε αυτό το live ήταν άλλο πράμα.


8/ chemical brothers-push the button

http://imageshack.gr/files/6cvh27f0o3glyfam9ks8.png

ήμουνα μεταξύ αυτού και του come with us αλλά στα σημεία κέρδισε τούτο.
βγάλτε όξω το galvanize που ακουγόταν παντου και σας έσπασε τα παπάρια και δώστε βάση σε όλς τις υπόλοιπες κομματάρες.
από clean cut παραγωγές(boxer, marvo jing) στους γνωστούς ''υπερβολικούς'' ήχους των c.b. (the big jump) και από house ομορφιές(hold tight london) σε ηλεκτρονικούς χουλιγκανισμούς( believe), ο δίσκος λέμε τα έχει όλα και συμφέρει(στην κοινωνία και σε μας).

α, και shake break bounce τελειότητα.


9/ ufomammut-idolum

http://imageshack.gr/files/5qw1c0isqjbdhjb0zzk2.jpg

δεν είμαι κ ο πλεον μπαφοντουμιάρης αλλά αυτο εδώ το αγαπώ.
όγκος, όγκος κιάλλος όγκος, χάσιμο, μια φωνή κάπου πίσω να λέει τα δικά της και η τεραστιότητα του ammonia που σε κάνει να μην θες το κομμάτι να τελειώσει ποτέ.

α, και το φάντασμα του cobain πλανιέται πάνω από το stigma.

10/ enslaved-below the lights

http://imageshack.gr/files/a5nd66tu6u0jkpc6cgla.jpg

άντε ρε γαμήσου που θες και ανάλυση.

[The Good Son]

Περαν του lateralus δεν μπορώ να σκεφτώ στην τώρα φάση κάποιο άλλο δισκάκι. Το χω ξανασκεφτεί το θέμα και πάλι μόνο αυτό μου ρθε.

[funishment]

Το de-loused in the comatorium το έχει βάλει κανείς ή δεν είστε τόσο γκέη;

Και w00t για ufomammut, δεν περίμενα να το δω.

[FIXXXER]

Τι 14 σελιδες γαμω την τυχη μου, ποιος διαβαζει τοσες, πεντε μερες ελειψα. Τεσπα, εχω ηδη 7 σιγουρα.

[GuardianOfIvorytower]

Η απορία είναι αν κ ποιο Dream Theater θα βάλεις :grin:

[Pinatero]

το ειδα πεταχτα πεταχτα ολο το τοπικ και μου πηρε κανα μισαωρο! δυσκολευομαι και γω προσωπικα να κανω μια λιστα με αγαπημενα αλλα και καθοριστικα για τη 10ετια αλμπουμς (αν καταλαβα καλα και δε βγαινω ηλιθιος για το αν αυτο πανω κατω θελουμε χοντρικα) δε χρειαζεται να εξηγησετε ξανα...
θα ετοιμασω 10 αλμπουμς που καθορισαν τα προσωπικα μου ακουσματα αλλα και επηρεασαν τη δεκατια που τελειωνει, γιατι φυσικα ποιος ο λογος να γραψεις για ενα αλμπουμ που δεν εχεις καλοακουσει, αλλα ειναι "σταθμος" για τα ΟΟ's!

[FIXXXER]

Η απορία είναι αν κ ποιο Dream Theater θα βάλεις :grin:

Φυσικα κανενα. Κοπηκε στο τσακ το Scenes From A Memory αφου εσκασε φθινοπωρο 1999.

[GuardianOfIvorytower]

Ωραία τότε, σε αυτό συμφωνούμε :grin:

[geologiko_karoto]

το απόσταγμα της δεκαετίας

Opeth
Blackwater Park (2001)

System of a Down
Toxicity (2001)

Isis
Panopticon (2004)

Amy Winehouse
Back to Black (2006)

Radiohead
Kid A (2000)

Linkin Park
Hybrid Theory (2000)

Britney Spears
Oops!... I Did It Again (2000)

Eminem
The Marshall Mathers LP (2000)

Santana
Supernatural (2000)

Evanescence
Fallen (2003)

[Razor]

γελαει ο θρασερ

[Razor]

...ειπε η γκραιντκορου

:moutza:

[geologiko_karoto]

καλά χόρευες ρε κατρουλή το Oops!... I Did It Again,έκανες χέντμπάνγκινγκ με το Bring Me To Life και σιγοτραγουδούσες το In The End
αυτά θα λες στην κόρη σου και το ξέρεις

αγαπάμε το καλύτερο μπιφτέκι της πόλης γιατί ΝΙΩΘΕΙ

[Razor]

ΘΡΑΣΟΚΟΡΑΚΛΑ ΛΟΙΠΟΝ :headbang:

[Nasum]

1) Nasum - Human 2.0
2) Napalm Death - Enemy Of The Music Business
3) Dying Fetus - Destroy The Opposition
4) Tragedy - Vengeance
5) Madball - Hold It Down
6) Misery Index - Retaliate
7) Nile - In Their Darkened Shrines
8) Municipal Waste - Hazardous Mutation
9) From Ashes Rise - Nightmares
10) Gridlink - Amber Gray

Με μια προχειρη σκεψη.
Θρασερ η συλλογη slaves to the grind του fiesta σε παταει απο κατω.
Grinder εισαι.:pink:

[Nasum]

Ακριβως.Σημασια εχει να το νιωθεις.
Ν-Ι-Ω-Θ-Ε-Ι-Σ!

[KoiliaSamprela]

1) Nasum - Human 2.0
2) Napalm Death - Enemy Of The Music Business
3) Dying Fetus - Destroy The Opposition
4) Tragedy - Vengeance
5) Madball - Hold It Down
6) Misery Index - Retaliate
7) Nile - In Their Darkened Shrines
8) Municipal Waste - Hazardous Mutation
9) From Ashes Rise - Nightmares
10) Gridlink - Amber Gray



παίζει να σου στείλω και κανένα πρόστυχο pm :pink::pink::pink::pink:

(καλά όχι για όλα :P)

[wino]

pou na vreis mono 10 album, an to egrafa aurio 8a htan alliws h lista, alla pame

Tool - Lateralus

kaluteros diskos ths dekaetias, aiwna, xilietiridas. O Keenan einai h agaphmenh mou fwnh mallon, kai o adam apisteutos me th ki8ara xwris na exei thn super texnikh. Thn exei o carey kai xtizei tous poluplokous ru8mous pou exoun. Eimai kai fanboys

Queens of the Stone Age - Songs for the deaf

Oti kalutero vghke apo prwhn melh twn kyuss. Fovero line-up, e3airetikes sun8eseis, kataplhktikos lanegan, kai uparxei kai to kommati me ton kalutero titlo ever. You think I ain't worth a dollar but I feel like a millionaire!

Electric wizard - Dopethrone

Hmoun meta3u autounou kai tou let us prey alla telika diale3a auto giati htan kai h prwth mou epafh me electric wizard. Tragika sapioi, gamath paramorfwsh sta fwnhtika, akoma pio gamath sthn ki8ara. H hxos apisteuta gematos kai ogkwdhs. Xalara to pio heavy album ths dekaetias

Cathedral - Endtyme

Den einai to agaphmeno mou apo cathedral alla sigoura oti kalutero evgalan meta3u 2000-2009. Strofh stis prwtes kuklofories tous, meta apo tis pio psyxedelorock prohgoumenes kuklofories tous, alla ola ta kommatia einai e3airetika kai oi dorrian jennings sunergazontai apsoga. Kai as exei e3wfullo dave patchett mono gia ta japania

om - conference of the birds

Megalo album. Otan dialu8hkan oi sleep htan san na xwristhke o hxos tous stous e3airetikous high on fire tou pozera pyke pou krathsan ola ta heavimetalladika stoixeia tous kai stous om pou krathsan olo to xasimo, th mastoura, thn xalarothta tous. E autos einai o kaluteros tous diskous alla oloi to 3erete opote den sunexizw.

the heads - everybody knows we got nowhere

Autoi vasika mou dei3an oti to stoner mporei na ginei kai pio psyxedeliko, na mpoun xasimata kai jammarismata xwris vasikes domes. O hxos tous einai polu mprosta, akoma kai me mia jazzmaster. Kataplhktikh mpanta, kataplhktikos diskos

neurosis - they eye of every storm

Sto olo post-metal/hardcore kinhma oi neurosis htan mprostarhdes. Xamhlo profil, xamhla kourdismenes ki8ares, foveres melwdies, kai left to wander, ena apo ta kalutera kommatia ths dekaetias. O kaluteros diskos ths fashs

Isis - Oceanic

Kai edw eixa na diale3w meta3u oceanic panopticon kai oligon apo absence of truth alla telika diale3a oceanic kai logw tou album me ta remix. Sigoura o pio skoteinos apo tous treis diskous tous. kataplhktika tragoudia, foverh atmosfaira kai 70 sto peripou lepta pou kulane grhgora kai omorfa

boris - pink

Terastio sok otan tous akousa. En to meta3u akougontai san anekdoto, giapwneziko trio pou exei parei to onoma tou apo melvins kai paizei stoner, punk, drone, ap'ola. H wata einai polu pink kai thn pantreuomouna. Apo ta sugkrothma pou skotwna gia na dw sunavlia tous. Epshna kai altar gia na exw sunn 0))) sthn dekada, alla auto einai epos

Ulver - Shadows of the sun

Paizei gia authn thn epilogh na me ephrease h epikeimenh sunavlia, alla telika oxi. Den eimai kai polu sth fash, alla sta 3 teleutaia albums tous me exoun trelanei. Hlektronikoperierga 3erw gw makria apo gnwstes kai pepathmenes domes, alla sigoura kapoios carheart, ikonoklast, kveld 8a ta exei grapsei kalutera apo mena. Stamatw edw

Epilaxontes:
radiohead - kid a
los natas - corsario negro
black rebel motorcycle club - black rebel motorcycle club
Portishead - Third
Solitude Aeturnus - Alone
primordial - spirit the earth aflame
orange goblin - the big black
melvins - electroretard
the white stripes - elephant
unkle - never neverland

[VirusXI]

Τι 10 ρε.

cheers σε wino και ghoulακο που χουμε 2-3 όμοια και 'ξεχασμένα'

1. OM - Conference Of The Birds (2006)

http://i32.tinypic.com/1z4ef13.jpg

Μπάσο, Φωνή, Ντραμς. Πρώτη φορά ένας τόσο απλός συνδυασμός μπλέκει τις συχνότητες του και δημιουργείται ένα τόσο γεμάτο ηχητικά και τέλειο συνθετικά αριστούργημα. Το At Giza μπορείς άνετα να το βάλεις δίπλα στο "Set The Controls..." των Floyd ή στο "Jerusalem" των Sleep ή ακόμα και να πεις ότι είναι μια μυστήρια μίξη των 2 αυτών υπερκομματιών με μπόλικη δόση πρωτοπορίας και έμπνευσης. Το "Flight Of The Eagle" το συμπληρώνει και σε βοηθά να επανέλθεις στη πραγματικότητα.


2. Reverend Bizarre - In The Rectory Of The Bizarre Reverend (2002)

http://2.bp.blogspot.com/_K_JXKExPgF8/SXjfYIOju_I/AAAAAAAAA8A/gvaOJrdns1k/s320/I.jpg

Είχα γράψει κάτι πσιλά εδώ (http://www.electricrequiem.com/modules/imagazine/review.php?action=single&album=59).


3. Neurosis - A Sun That Never Sets (2001)

http://www.dagheisha.com/public/news/neurosis.jpg


4. Green Carnation - Light Of Day, Day Of Darkness (2001)

http://www.progturk.com/albumresim/Green_Carnation_Light_of_Day__Day_of_Darkness.jpg


5. Electric Wizard - Dopethrone (2000)

http://cdn.7static.com/static/img/sleeveart/00/000/407/0000040762_350.jpg


6. Colour Haze - Colour Haze (2004)

http://4.bp.blogspot.com/_kUkpAb_p1Ms/R9k9toAGwRI/AAAAAAAAAU0/_shzn9Yzf1M/s320/1203370540_0000461074.jpg


7. Spiritual Beggars - Ad Astra (2000)

http://goographix.com/icharmers/albums/04.jpg


8. Witchcraft - Firewood (2005)

http://3.bp.blogspot.com/_Dx8EvtwNIMs/SSDrDUn7OqI/AAAAAAAAAGo/wfGiDcEdTm8/s320/witchcraft_firewood.jpg


9. Red Sparowes - Every Red Heart Shines Towards the Sun (2006)

http://bandcamp.com/files/19/17/1917516055-1.png


10. Cathedral - Endtyme (2001)

http://i334.photobucket.com/albums/m435/Damiaanko/Cathedral-Endtyme2001.jpg


άλλα που δε γίνεται να μην αναφερθούν:

Doomsword - Let Battle Commence (2003)
System Of A Down - Mesmerize/Hypnotize (2005)
The Mars Volta - Amputechture (2006)
Emperor - Prometheus, The Discipline Of Fire & Demise (2001)
Dead Soul Tribe - Dead Soul Tribe (2001)
Mogwai - Mr Beast (2006)
High On Fire - Surrounded By Thieves (2002)

κιάλλα που ξεχνάμε σίγουρα.

[warlord mkII]

1. Brocas Helm - Defender of the Crown 2004

2. The Lord Weird Slough Feg - Down among the dead men 2000

3. Airged L'amh - The Silver Arm 2004

4. Doomsword - Resound the horn 2002

5. Battleroar - To death and beyond 2008

6. Isen Torr - Mighty & Superior 2003

7. Wotan - Carmina Barbarica 2004

8. Sacred Oath - Darkness Visible 2007

9. Elwing - War 2005

10. Boomerang - Weaveworld 2002

11. Gunfire - Thunder of War 2004

12. Crescent Shield - The Last of my kind 2006

13. Pagan Altar - The Lords of Hypocrisy 2004

14. Wretch - Reborn 2006

15. Rob Rock - Eyes of Eternity 2003

16. Overlorde - Return of the Snow Giant 2004

17. Jacob's Dream - Jacob's Dream 2000

[Amnesiac.]

Δε θα μπορούσα ποτέ να φτιάξω μια τέτοια λίστα, απορώ με το κουράγιο σας.

Δε θα μπορούσα ποτέ να γράψω οτιδήποτε για τα παρακάτω άλμπουμς πέρα από μερικά "ουγκ γαμάει" οπότε δε γράφω τίποτα, έτσι κι αλλιώς τάχετε πει και εσείς, αν και όχι όσο καλά θα τα έλεγα εγώ αν μπορούσα.

1. Tool - Lateralus
2. Radiohead - Kid A
3. Godspeed You Black Emperor! - Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven
4. Portishead - Third
5. Tom Waits - Alice
6. Isis - Oceanic
7. Sigur Ros - ( )
8. The Dillinger Escape Plan - Miss Machine
9. Αυτό που ξεχνάω
10. Neurosis - The Eye Of Every Storm

Ξέρω, όσκαρ πουστιάς κτλ

[Ra Pariah]

όσκαρ πουστιάς

[Parasight]

Αυτό που ξεχνάς με ποια λογική είναι πάνω από Neurosis; :razz:

[Amnesiac.]

Αφού γαμάει!

[Om]

Χωρίς να το φιλοσοφίσω πολύ, μια δεκάδα που έχω λιώσει:

1. Isis - Panopticon (2004)
Γιατί ακόμα δεν πατάω skip σε κανένα κομμάτι.
http://i36.tinypic.com/33mtvki.jpg
2. Omega Massif - Geisterstadt (2007)
Ένα απο τα πιο ισοπεδωτικά εναρκτήρια riffs.
http://i34.tinypic.com/x40j6b.jpg
3. Buried At Sea - Migration (2003)
Καταστροφή.
http://i38.tinypic.com/mw2oev.gif
4. Knut - Terraformer (2005)
Τα RIFFS.
http://i37.tinypic.com/ehg7wy.jpg
5. Buried Inside - Chronoclast (2005)
Απίστευτο συναίσθημα.
http://i36.tinypic.com/f3s6xk.jpg
6. Tides - Resurface (2005)
Χωρίς λόγια.
http://i38.tinypic.com/6y0f1g.gif
7. High On Fire - Death Is This Communion (2007)
Έχω κάνει άπειρα χιλιόμετρα μαζί του.
http://i37.tinypic.com/auuk3q.jpg
8. Keelhaul - Subject To Change Without Notice (2003)
Γιατί έτσι.
http://i36.tinypic.com/154ksvs.jpg
9. Sun Of Nothing - In The Weak And The Wounded (2007)
Γιατί κάθε φορά που το ακούω χάνομαι.
http://i36.tinypic.com/2z4jok3.jpg
10. Boris - Feedbacker (2003)
Για τη φουκαριάρα τη γιαπονέζα.
http://i34.tinypic.com/ftq8sp.jpg

Άν υπήρχε άλλη μια εξάδα θα ήταν:
Mastodon - Remission (2002)
Soilent Green - Confrontation (2005)
Μοuth Of The Architect - The Ties Tha Bind (2006)
Kylesa - Static Tensions (2009)
Callisto - Providence (2009)
Cult Of Luna - Eternal Kingdom (2008)
με τα τρία τελευταία να μένουν έξω επειδή είναι πάρα πολύ φρέσκα.

[Neuroscar]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/b/b4/Artofselfdefense.jpg

High on fire - the art of self defence

Δε το'βαλε κανεις εως τωρα και το καβατζωνω..

Σιγουρα ο πιο αγαπημενος δισκος high on fire, σιγουρα η πιο sleep στιγμη τους, σιγουρη και η τερμα αλητεια σε παραγωγη, φωνητικα, ντραμμινγκ, σιγουρη και η μαλακια που τον δερνει κιεσπασε το χερι του και τελικα εκανα 1000κμ για να δω μονο mastodon..

http://mediaportal.ru/uploads/posts/2008-09/1221324332_ufomammut.jpg

Ufomammut - Snailking

Δισκος της χρονιας για το monolith οταν ειχε βγει, αργησα κανα χρονο να τον ακουσω αλλα τελικα αποδειχθηκε η βασικη γεφυρα μου σε πιο "ακραια" doom ακουσματα περα των κλασσικων. Αρα πολυ σημαντικος για μενα απο μονος του.

Ωραια παν τα 2, μενουν αλλα 8..

[carheart]

Cult Of Luna - Eternal Kingdom

Πιθανότατα δεν θα έμπαινε στην πρώτη διακοσάδα μου, αλλά αυτό είναι πολύ σοβαρό album.

[stam and the witches]

Ό,τι να ναι λίστα σε εντελώς τυχαία σειρά, αποφεύγω τις πολλές στονεριές γιατί θα μονοπωλήσουν τη δεκάδα και δεν είμαι τέτοιος τύπος:

Nile - In Their Darkened Shrines

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/ang/2/21/Nile_ITDS.jpg

Ήμουν μικρός και τρυφερός και ταράχτηκα από το πόσο βίαιος μπορεί να γίνει ο άνθρωπος. Αυτός ο δίσκος με έβαλε και με έβγαλε από το ντεθ μεταλ, δε νομίζω να ξαναϋπάρξει ποτέ παρόμοιος, ήταν και η αραβική αισθητική που με γοητεύει από τη μέρα 0, πάμε παρακάτω.

Boris - Feedbacker

http://2.bp.blogspot.com/_2nHlMeGUjcM/SN90Wo7KuiI/AAAAAAAABAI/8OlxBKLSYGo/s1600/Boris_Feedbacker.jpg

Κάποια πράγματα σήμερα τα θεωρούμε "δεδομένα", κατοχυρωμένα κλπ. Δεν ήταν έτσι με αυτό το δίσκο όταν βγήκε, με 2 συγχορδίες φτιάχτηκε ένα τείχος ήχου και αισθητικής, που ακόμη και 6 χρόνια μετά ο μόνος πηθικισμός του περιορίζεται σε κουλ μπλουζάκια, γιατί παικτικά εξακολουθεί και είναι μοναδικός. Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι η μπάντα σήμερα τρομπάρει με αλα-μελβινς ανουσιότητες, αλλά το έργο της το προσέφερε και στους πιο δυσκοίλιους και με το παραπάνω.

Pelican - Australasia

http://img11.nnm.ru/d/c/3/f/5/dc3f5be525bf3b20f4c798262adcb0e4_full.jpg

Ακριβώς το ίδιο με το παραπάνω, σε διαφορετικό ηχητικό πλαίσιο. Ουσιαστικά ένας επαναπροσδιορισμός του doom metal, που παρά τον αντικειμενικά δύσκολο ήχο του, έφερε κάποια πράγματα στο προσκήνιο, όχι όμως με retro αναβιώσεις και νοσταλγίες μίας 70s-80s αισθητικής, που καλές είναι κι αυτές αλλά δεν έχουν να προσφέρουν κάτι.

Burial - Untrue

http://www.canyouseethesunset.com/uploaded_images/burial-untrue.jpg

Τα παν άλλοι καλύτερα από μένα. Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι η γοητευτική μελαγχολία που μπορούν ώρες ώρες να βγάλουν sub ήχοι από κει που δεν το περιμένεις.

Hocico - Disidencia Inquebrantable

http://www.copint.com/images/albumthumbs/DDT3845.jpg

Δεν ξέρω πώς την έχω δει, ίσως είμαι αδερφή! Αλλά σίγουρα δεν απολογούμαι γι αυτό, μιλάμε για τεράστια μπαντάρα, μού ξυπνάει χορευτικά ένστικτα που δεν ήξερα ότι είχα. Φοβερή αισθητική, η οποία απογειώθηκε παραδόξως σε αυτό το EP 5 κομματιών.

Wooden Shjips - Wooden Shjips

http://cdn.pitchfork.com/media/10731-wooden-shjips.jpg

Γιατί, παρότι κάποιος θα λεγε "ε σιγά, κραουτ ροκ είναι, τα χουμε ξανακούσει", όχι, δεν είναι έτσι, είναι κάτι φρέσκο που παρότι πιο απλό από τους προγενέστερους, δεν έχει ξαναπαιχτεί ποτέ. Είναι τέραστια μπάντα, εμένα προσωπικά μου κανε ζημιά στο επίπεδο να θέλω να παίζω τα ίδια με την ταπεινή μου μπάντα, αν αυτό σημαίνει κάτι σε κάποιο επίπεδο.

Virus - Carheart

http://www.autopsykitchen.com/akrImages/cds/cd-virus.jpg

Θεωρώ πως όποιος προσπαθήσει να ψυχολογήσει το τι του αρέσει σε αυτή τη μπάντα με ρεαλιστικούς όρους, όπως πχ "παίξιμο", "μελωδίες" κλπ, θα μπει σε μία ιστορία χωρίς νόημα. Εγώ προσωπικά δε μπορώ να βρω τι είναι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που με τραβάει σε αυτή τη μπάντα (ενώ στους Ved Buens Ende μπορώ να πω ότι το βρήκα) και ίσως γι αυτό να μου αρέσει τόσο πολύ.

Black Rebel Motorcycle Club - Black Rebel Motorcycle Club

http://img.nattawat.org/images/yf675rwjlvd3old1nfnr.jpg

Σχετικά πρόσφατος για μένα, μεγάλο σοκ, τόσο συνθετικά όσο και αισθητικά. Εκεί που τα προσωπικά γούστα και το μανιώδες κάψιμο με φόρμες, ήχους κλπ πάει κι έρχεται, μία ΑΠΛΗ ροκ μπάντα για άλλη μία φορά με μία ολοδικιά της προσέγγιση στα απολύτως βασικά σε αφήνει μαλάκα με το πόσο αγνώμονας μπορείς να σαι με την ουσία την ίδια.

Replikas - Koledoyuran

http://4.bp.blogspot.com/_o3Pu7je179A/SaPnheDxp0I/AAAAAAAAKco/bUKJlN79fVI/s400/8.jpg

Προσωπικό κόλλημα που δε λέει να φύγει καιρό τώρα. Όταν το τσιφτετέλι συναντά τον υψίσυχνο grunge πειραματισμό, ο πρώτος (και καλύτερος) δίσκος των τουρκαλάδων Replikas γεννιέται. Δύσκολο εγχείρημα, όμως καμία σύγχυση, καμία επιτήδευση, μόνο συναίσθημα.

Dengue Fever - Venus On Earth

http://mog.com/pictures/artists/0000/0000/3184/pictures/108396.jpeg

Ένα πολιτισμικό πείραμα που προσωπικά με πήρε κωλοφεράτζα: χαλαρό ψυχεδελοσέρφ με καμποτζιανή φολκ. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, τέτοιες προσπάθειες κουβαλάνε φανέλα βαρύτερη από αυτή της επίτευξης ενός μουσικού έργου, τελεία.

Mercan Dede - Su

http://images.amazon.com/images/P/B00080Z58E.01.LZZZZZZZ.jpg

Τα χω πει σε διάφορα θρεντ και καταντώ γραφικός. Μεγάλος καλλιτέχνης, μουσική από την Οθωμανία του Σουλεϊμάν, μία μελαγχολία με πυγμή (πώς λέμε "δημοκρατία"), παράδοση με τεχνολογία, ένα πισογύρισμα με άποψη. Το κεντρικό θέμα του Ab-i Hayat είναι μία μελωδία-αναφορά στα αυτιά μου πλέον.

Menace Ruine - The Die Is Cast

http://3.bp.blogspot.com/_1U3dM8rUwFw/SgS9npUu5uI/AAAAAAAAAH8/NnKWlxrfT6A/s320/79.jpg

Πρόσφατη ανάκαλυψη, καμία αμφιβολία όμως για τη θέση του εκεί που τού αρμόζει. Θα μπορούσαν να μπουν πολλές φιλόδοξες ταμπέλες στο ηχητικό αποτέλεσμα, όπως black metal, drone, folk και τρέχα γύρευε, όμως αυτή του σκέτου "θρήνου" είναι η αντιπροσωπευτικότερη.

Αυτή ήταν καθυστερημένα η λιστάρα μου, βγήκαν 12, ποιος χέζεται.

[ikonoklast]

χαχαχαχαχααχχααχαχαχααχχαχαχαχαχαχαχαχαχα
χαχαχααχχααχχαχαχααχαχχαχαχα χοκικο λέει ξαφνικό ήταν αυτό.

[regularpaul]

Black Rebel Motorcycle Club - Black Rebel Motorcycle Club

Σχετικά πρόσφατος για μένα, μεγάλο σοκ, τόσο συνθετικά όσο και αισθητικά. Εκεί που τα προσωπικά γούστα και το μανιώδες κάψιμο με φόρμες, ήχους κλπ πάει κι έρχεται, μία ΑΠΛΗ ροκ μπάντα για άλλη μία φορά με μία ολοδικιά της προσέγγιση στα απολύτως βασικά σε αφήνει μαλάκα με το πόσο αγνώμονας μπορείς να σαι με την ουσία την ίδια.

δισκάρα, δεν αντιλέγω, κι εγώ τους αγαπώ πολύ κλπ κλπ
ΑΛΛΑ πρέπει κάποια στιγμή το ER να ανακαλύψει τους Jesus & Mary Chain!!!
Psychocandy λοιπόν για ακόμα μεγαλύτερα σοκ!

http://cdmallimage.bugs.co.kr/shop/upload/mall/200703221825020.jpg

[Entrancemperium]

Menace Ruine - The Die Is Cast

http://3.bp.blogspot.com/_1U3dM8rUwFw/SgS9npUu5uI/AAAAAAAAAH8/NnKWlxrfT6A/s320/79.jpg

Πρόσφατη ανάκαλυψη, καμία αμφιβολία όμως για τη θέση του εκεί που τού αρμόζει. Θα μπορούσαν να μπουν πολλές φιλόδοξες ταμπέλες στο ηχητικό αποτέλεσμα, όπως black metal, drone, folk και τρέχα γύρευε, όμως αυτή του σκέτου "θρήνου" είναι η αντιπροσωπευτικότερη.

:pink:

[stam and the witches]

Εσύ ευθύνεσαι γι αυτό κούκλε!

[Entrancemperium]

Και εσύ για Μερκαν Ντεντε, που με το δερβισοδισκο με έχει στοιχειώσει άσχημα! ;)

[Taksitzhs]

Καθαρα υποκειμενικα

01. Ulver - Shadows of the Sun
02. Arcturus - The Sham Mirrors
03. Anathema - A Natural Disaster
04. Dead Congregation - Graves of the Archangels
05. Celtic Frost - Monotheist
06. Arkangel - Hope You Die By Overdose
07. Fall Of Efrafa - Owsla
08. Primordial - The Gathering Wilderness
09. Nevermore - Dead Heart In A Dead World
10. Kari - Pilot
Θεση 11. Bonus. Isis - Oceanic

[ion_storm]

Aς γράψω και εγώ.
Χωρίς σειρά (εκτός ίσως απο τα 3 πρώτα).

1. Τhorns - Thorns
2. Arcturus - The Sham Mirrors
3. Ulver - Perdition City
4. Deathspell Omega - Fas -- Ite, Maledicti, In Ignem Aeternum
5. Mayhem - Grand Declaration Of War - (το Ordo Ad Chao επίσης θα μπορούσε να είναι εδώ)
6. Τοοl - Lateralus
7. Celtic Frost - Monotheist
8. Isis - Panopticon
9. Antaeus - De Principii Evangelikum
10. Fleurety - Department of Apocalyptic Affairs


Bonus.
Emperor - Prometheus- The Discipline of Fire & Demise
Cobalt - Eater of Birds
December Wolves - Blasterpiece Theatre
DHG - Supervillain Outcast (Αν το προηγούμενο δεν ήταν το 666 θα ήταν αυτό στη δεκάδα)
Enslaved - Monumension
Lurker Of Chalice - Lurker Of Chalice
Tiamat - Judas Christ
Electric Wizard - Let Us Prey
Sun Of Nothing - ...and voices, words, faces complete the dream
Edit για μια αναφορά στο Ιn The Woods - Three Times Seven On A Pilgrimage


(κάπως εναλακτική δεκάδα βγήκε και πάλι έχω άπειρες ελλείψεις - δεν γαμιέται και δεν βάζω το Slagmaur)

[stam and the witches]

Black Rebel Motorcycle Club - Black Rebel Motorcycle Club

Σχετικά πρόσφατος για μένα, μεγάλο σοκ, τόσο συνθετικά όσο και αισθητικά. Εκεί που τα προσωπικά γούστα και το μανιώδες κάψιμο με φόρμες, ήχους κλπ πάει κι έρχεται, μία ΑΠΛΗ ροκ μπάντα για άλλη μία φορά με μία ολοδικιά της προσέγγιση στα απολύτως βασικά σε αφήνει μαλάκα με το πόσο αγνώμονας μπορείς να σαι με την ουσία την ίδια.

δισκάρα, δεν αντιλέγω, κι εγώ τους αγαπώ πολύ κλπ κλπ
ΑΛΛΑ πρέπει κάποια στιγμή το ER να ανακαλύψει τους Jesus & Mary Chain!!!
Psychocandy λοιπόν για ακόμα μεγαλύτερα σοκ!

Φοβερή μπάντα Παύλε, όμως το Psychocandy στα δικά μου αυτιά 1ον είναι αδιάφορο και 2ον άσχετο με τον παραπάνω δίσκο.

Και τελοσπάτων η καλύτερή τους στιγμή είναι το Automatic 8)

[nothingman]

η καλύτερή τους στιγμή είναι το Stoned & Dethroned αλλά σοβαρέψου κι εσύ ρε και άκου προσεκτικά το Psychocandy. δλδ πως αδιάφορο αν σου αρέσει γενικά το γκρουπ δλδ πως.


έντιτ: τι καλό που βγήκε το τόπικ μου :πινκ:
κάτι ΥΠΕΡΘΕΪΚΕΣ ΚΟΤΑΡΕΣ τύπου παππά μόνο είπαν ότι και τελικά δεν.

[Harvestman]

γειά σας, ωραίο τόπικ!

1) Katatonia - Last Fair Deal Gone Down
2) ISIS - Celestial
3) Knut - Challenger
4) Nasum - Helvete
5) 5ive - The Telestic Disfracture
6) Entombed - Uprising
7) Neurosis - A Sun That Never Sets
8) Converge - Jane Doe
9) Switchblade - s/t (2003)
10) Amon Tobin - Supermodified

[Griffith]

τα δέκα της δικιάς μου δεκαετίας είναι (με σειρά επεισοδίων):

Lateralus
μαμά ακούω κάτι που δεν μπορώ να κατατάξω/προγκρέσιβ.
Perdition City
μαμά ακούω ελεκτρόνικα.
Songs For The Deaf
σκληρό ροκ της νέας εποχής.
Oceanic
πιο σκληρό ροκ της νέας εποχής - θαυμαστός ν.ψ.χ.
Yanqui UXO
μουσική δωματίου για οδοφράγματα.
Colour Haze
ο τέλειος δίσκος της σωστής μουσικής / τον έχω ακούσει εκατό χιλιάδες φορές.
Druqks
μαμά ακούω αφηρημένη τέχνη.
Ekranoplan
ο τέλειος δίσκος της σωστής μουσικής / τον έχω ακούσει εκατό χιλιάδες φορές ΙΙ
Rossz Csilag etc.
σοκ και δέος / προγκρέσιβ.
Three Times Seven On A Pilgrimage
η δεκαετία έρχεται και η μπάντα φεύγει με ένα μπανγκ.

[Ra Pariah]

...και δεν βάζω το Slagmaur

καλύτερα

[ion_storm]

...και δεν βάζω το Slagmaur

καλύτερα

γιατί?

[Ra Pariah]

Καταρχάς, το καλύτερο Slagmaur ώς ώρας είναι το "Skrekk" demo, αυτό ήθελες να βάλεις; Αν ναι, εντάξει... αλλά και πάλι πάρα πολύ δύσκολα στη δεκάδα της δεκαετίας. Δηλαδή, σκέψου τι άλλο έχει βγει αυτήν τη δεκαετία...

[ion_storm]

Xαχα... Μπα για το Von Rov Shelter μίλαγα.
Αλλά μόλις βγήκε οπότε λίγο ο ενθουσιασμός κτλ δεν χώραγε.

[metamelia3]

διαβασα τις πρωτες 6-7 σελίδες και μεχρι στιγμης πιο κοντινη στα γουστα μου ειναι η λιστα του ικονοκλαστ.

ωστοσο, δεν ειναι τοσο ευκολο να βγει λιστα, γενικα ειναι ψιλοαδυνατο. το 2000 ημουν 13 χρονών, τώρα ειμαι 22. ουσιαστικά πρέπει να δω τι με εντυπωσίασε περισσότερο στην περίοδο της ζωής μου που άκουσα όλη την μουσική που έχω ακούσει. είχα λιώσει το οριτζιν οφ συμμετρυ των μιουζ, τώρα δεν θα μου έλεγε τίποτα. ήμουν κατενθουσιασμένος που είχα αγοράσει το λατεράλους. τώρα δεν θα το αγόραζα. ουσιαστικά την διαφορά ανάμεσα στην "παλιά κυκλοφορία" και την "τωρινή" (αυτό το "ωχ ρε μλκ βγηκε καινουριο ταδε") πρακτικα την εζησα μονο τα τελευταια 5 (και πολλα λεω ισως) χρόνια. είμαι σχεδόν σίγουρος ότι η τελική λίστα θα είχε ape of naples (ή ισως το ...and the ambulance died in his arms) και black ships ate the sky, radio amor και venice αλλά μετά απο αυτά το χάος.

τωρα που το ξανασκεφτομαι ομως, μαλλον αξιζει μια προσπαθεια.

[Amnesiac.]

Εγώ, ύστερα από τεράστια εσωτερική αναζήτηση και περισυλλογή κατέληξα στο ότι το νο.9 της λίστας μου δε θα μπορούσε να είναι άλλο από το Random Avenger των Magyar Posse.

[Mel Gibson]

θα κοιμηθω επιτελους.

[geologiko_karoto]

NME's top 50 albums of the noughties revealed (http://www.guardian.co.uk/music/2009/nov/17/nme-top-albums-decade-noughties)

Top 10

1. The Strokes - Is This It

2. The Libertines - Up the Bracket

3. Primal Scream - xtrmntr

4. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not

5. Yeah Yeah Yeahs - Fever to Tell

6. PJ Harvey - Stories from the City, Stories from the Sea

7. Arcade Fire - Funeral

8. Interpol - Turn On the Bright Lights

9. The Streets - Original Pirate Material

10. Radiohead - In Rainbows

[cloud]

Αμάν πια με τους Strokes. Από την ανάποδη η λίστα φτιάχνει κάπως.

Και το 11-20 ειναι μια χαρά:

1. At The Drive In - Relationship of Command

12. LCD Soundsystem - The Sound of Silver

13. The Shins - Wincing the Night Away

14. Radiohead - Kid A

15. Queens Of The Stone Age - Songs for the Deaf

16. The Streets - A Grand Don't Come for Free

17. Sufjan Stevens - Illinoise

18. The White Stripes - Elephant

19. The White Stripes - White Blood Cells

20. Blur - Think Tank