Στρατόπεδα συγκέντρωσης

[enitharmon]

ως αξιοθέατο

ειλικρινής απορία, γιατί πάτε;

[Comte de Saint-Germain]

Γιατί πάει κανείς στο πόλεμικό μουσείο; Γιατί ενδιαφέρει κόσμο να δει το σημείο που έγινε η μάχη του Μαραθώνα ή των Θερμοπυλών; Για αυτό.

[GuardianOfIvorytower]

ιστορικό ενδιαφέρον

πήγα κ είδα το Μαουτχάουσεν, ψυχοπλακώθηκα, δεν ξαναπάω σε άλλο

[fandango]

Γιατί ενδιαφέρει κόσμο να δει το σημείο που έγινε η μάχη του Μαραθώνα ή των Θερμοπυλών; Για αυτό.

τα οποία συνδέονται με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης... πως;

[Phantom Duck]

δεν είναι ωραίοι οι τάφοι και τα μαυσωλεία; =]

[stam and the witches]

Σε ένα τόπο πας για να ζήσεις έστω και έμμεσα την ιστορία του, και ιστορία δεν είναι μόνο τα μεγάλα κτήρια κλπ αλλά και οι πιο μαύρες σελίδες. Αλίμονο αν δεν υπήρχε και αυτή η ευαισθησία και ρίχναμε ένα καλό delete στη μνήμη.

[enitharmon]

σταμ δεν καταλαβες. δεν εννοω γιατι πατε σε ψυχοπλακωτικα μερη κι οχι μονο στο μανταμ τισο, αλλα τι ακριβως αποκομει καποιος βλεποντας ενα γκρι δωματιο με τεσσερις τοιχους στο οποιο "πλενονταν" με zyklon, ενα κρεματοριο, που κοιμοντουσαν και δεν ξερω τι αλλο. νιωθεις καλυτερα τον πονο του λαου; συμπαθείς περισσότερο; μισείς το θυτη; καταλαβαίνεις καλύτερα τους λόγους και αιτίες που συνέβει αυτό; επίσης είναι ενδιαφέρον ότι οι περισσότεροι ψάχνουν να πάνε σε μέρη που σχετίζονται με θάνατο κι όχι με κάτι άλλο που έχουμε να επιδείξουμε ως πολιτισμός (πρώτος πληθυντικός για το "εμεις οι ανθρωποι").

επίσης πόσοι θα πήγαιναν να επισκεφθούν ένα live στρατόπεδο συγκέντρωσης; και τωρα που το σκέφτομαι, ας πούμε ότι επιτρέπονται οι επισκέψεις γκρουπ τουριστών στο guatanamo. Ταξιδάκι στην Κούβα και επίσκεψη και στο στρατόπεδο. Θα πήγαιναν περισσότεροι ή λιγότεροι "να νιώσουν τη φρίκη" (που δε συγκρίνεται, αλλά κατάλαβες) από ότι σε ένα παλιό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όχι για να διαμαρτυρηθούν, απλά για να δουν. Νομίζω λιγότεροι. Είναι πιο εύκολο να επισκέπτεσαι μέρη για τα οποία δε φέρεις πια ευθύνη και δε μπορείς να αλλάξεις, να ρίχνεις τις ευθύνες σε άλλους, να κουνάς το κεφάλι και να φεύγεις "καλύτερος" άνθρωπος.

[Drumsick]

Δεν έχω φιλοσοφήσει ποτέ το γιατί πήγα.. Το πρότεινε ο θείος μου ξερω γώ και μου φάνηκε καλή ιδέα. Μου γάμησε την ψυχολογία και σίγουρα δεν έφυγα "καλύτερος" ανθρωπος, απλώς πιο προβληματισμένος και ενημερωμένος. Δεν το μετανοιώνω, ήταν έντονη εμπειρία.

[Tispanagias tamatia]

σταμ δεν καταλαβες. δεν εννοω γιατι πατε σε ψυχοπλακωτικα μερη κι οχι μονο στο μανταμ τισο, αλλα τι ακριβως αποκομει καποιος βλεποντας ενα γκρι δωματιο με τεσσερις τοιχους στο οποιο "πλενονταν" με zyklon, ενα κρεματοριο, που κοιμοντουσαν και δεν ξερω τι αλλο. νιωθεις καλυτερα τον πονο του λαου; συμπαθείς περισσότερο; μισείς το θυτη; καταλαβαίνεις καλύτερα τους λόγους και αιτίες που συνέβει αυτό;

Πρώτα απ'όλα περιέργεια. Και γιατί όχι σε κάποιο άλλο μέρος? Γιατί μάλλον ακούγεται και πιο κούλ το να πας σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Δε νιώθεις το πόνο του λαού πηγαίνοντας εκεί. Μπορείς να τον νιώσεις και από ένα βιβλίο, οπότε αν πας με την σάημπερσοτ και βγάζεις καρέ καρέ το στρατόπεδο, αρχίδια θα νιώσεις. Τον θύτη τον μισείς ούτως ή άλλως, ή οχι (?). Τους λόγους και τις αιτίες που συνέβει αυτό δε τους καταλαβαίνεις καλύτερα.


επίσης είναι ενδιαφέρον ότι οι περισσότεροι ψάχνουν να πάνε σε μέρη που σχετίζονται με θάνατο κι όχι με κάτι άλλο που έχουμε να επιδείξουμε ως πολιτισμός (πρώτος πληθυντικός για το "εμεις οι ανθρωποι").

Ο θάνατος είναι κάτι που πάντα έκανε τον άνθρωπο να την ψάχνει και θα κάνει δλδ. Θα μου πεις και τι καταλαβαίνει ο επισκέπτης ενός τέτοιου στρατοπέδου για το θάνατο και θα σου πω έλα ντε. Επίσης, μη ξεχνάς ότι αρκετοί ακούμε μουσική με αποκεφαλισμενά κοριτσάκια που κείτωνται σε λίμνες αίματος μέσα σε σκοτεινἀ απροσπέλαστα δάση, ζόμπι κτλ.



επίσης πόσοι θα πήγαιναν να επισκεφθούν ένα live στρατόπεδο συγκέντρωσης; και τωρα που το σκέφτομαι, ας πούμε ότι επιτρέπονται οι επισκέψεις γκρουπ τουριστών στο guatanamo. Ταξιδάκι στην Κούβα και επίσκεψη και στο στρατόπεδο. Θα πήγαιναν περισσότεροι ή λιγότεροι "να νιώσουν τη φρίκη" (που δε συγκρίνεται, αλλά κατάλαβες) από ότι σε ένα παλιό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όχι για να διαμαρτυρηθούν, απλά για να δουν. Νομίζω λιγότεροι. Είναι πιο εύκολο να επισκέπτεσαι μέρη για τα οποία δε φέρεις πια ευθύνη και δε μπορείς να αλλάξεις, να ρίχνεις τις ευθύνες σε άλλους, να κουνάς το κεφάλι και να φεύγεις "καλύτερος" άνθρωπος.

Ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων θα πήγαινε σε λάηβ. Πλάκα κάνεις? Εδώ οι εβραίοι κάναν πικνικ και βλέπαν τις βόμβες! Οι ίδιοι που θα πήγαιναν στο στρατόπεδο θα πήγαιναν και στο γκουανταναμο. Τώρα αυτά περι διαμαρτυρίας λογικά θα είχε ταμπελάκια που θα έλεγαν "μη διαμαρτύρεστε κίνδυνος ηλεκτροσόκ" και "μη ταίζετε τους φυλακισμένους".

Στην τελική το θέμα είναι ένα. Να πας σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης να δεις τι έπαιζε. Να πας και άλλους ανθρώπους εκεί να τους δείξεις. Να τους δώσεις βιβλία ιστορίας. Μετά να πάτε και να ισοπεδώσετε το γκουαντανάμο.

[Leech]

δεν έχει τύχει ποτέ να πάω σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Θα πήγαινα πάντως αν μου δινόταν η ευκαιρία. Έχω βρεθεί σε άλλα μέρη όμως που "μυρίζουν θάνατο" (βλ. μουσείο μεσαιωνικών βασανιστηρίων, Πράγα) και βγήκα με μυαλό θαμπό και προβληματισμένο. Σίγουρα δεν (θα) "νιώθεις" την τερατουργία που συνέβη εκεί. Αλλά είναι μια καλή αφορμή να διαβάσεις και να ενημερωθείς για το τι συνέβη.
η ανθρώπινη ιστορία δεν έχει μόνο παρθενώνες και πύργους του άιφελ, έχει και πολύ σκοτεινές σελίδες που δεν πρέπει να κρύβονται.

[Custom User]

Για τον ίδιο λόγο που μας έλκουν τα βιβλία/η μουσική/η τέχνη γενικότερα που μιλάει για πόνο, για τον ίδιο λόγο που δάκρυσες στο "Η ζωή είναι ωραία" (ή στις ζωές των άλλων, για να μη λες ότι δακρύζεις με κάτι μεηστρημ), για τον ίδιο λόγο που στις αρχαίες τραγωδίες η κάθαρση ερχότανε μόνο μέσα από τις τραγικές εμπειρίες, για τον ίδιο λόγο που μια από μια από τις αθλιότερες ταινίες εβερ όπως το σω κατάφερε να έχει ηλίθιο κόσμο που πληρώνει na δει το πεμπτο σηκουελ, για τον ίδιο λόγο που κάποιοι διεστραμένοι εδώ μέσα γουστάρουν cattle decapitation. Μοstly όμως, επειδή το είδα στα Εγκλήματα, όταν είχαν πάει εκδρομή στη Μάλτα.

[GuardianOfIvorytower]

Προσωπικά, ένιωσα, όχι πως δεν πριν, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, θλίψη/ψυχολογία χάλια/θυμό προς τους θύτες...κ δεν περιμένεις να πας σε ένα τέτοιο μέρος για να τα καταλάβεις αυτά, αλλά κ μόνο στη σκέψη αυτών που έχουν γίνει στο μέρος που είσαι, ε, ταρακουνιέσαι παραπάνω...τουλάχιστον εγώ έτσι έφυγα μετά από κει...

το κλου είναι μάλλον η τελευταία πρόταση του παραπάνω χρήστη, αλλά και το

Στην τελική το θέμα είναι ένα. Να πας σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης να δεις τι έπαιζε. Να πας και άλλους ανθρώπους εκεί να τους δείξεις. Να τους δώσεις βιβλία ιστορίας. Μετά να πάτε και να ισοπεδώσετε το γκουαντανάμο.

[Ford Prefect]

E, για να τραγουδήσω στο σωστό σέττινγκ "ΑΟΥΣΒΙΤΖ ΔΕ ΜΗΝΙΝΓΚ ΟΦ ΠΕΗΝ, ΔΕ ΓΟΥΕΙ ΔΑΤ ΑΪ ΓΟΥΩΝΤ ΓΙΟΥ ΤΟΥ ΝΤΑΪ!"

[rage for order]

ή να τραγουδήσουμε το:

ΤΙ ΤΟΥΣ ΘΕΛΑΝΕ ΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΟΙ ΝΑΖΙ
ΤΙ ΤΟΥΣ ΘΕΛΑΝΕ ΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΟΙ ΝΑΖΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΖΟΥΝΕ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΑ
ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝΕ ΣΑΠΟΥΝΙΑ
ΝΑ ΠΛΕΝΟΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΕΞΙΟΙ

[Tispanagias tamatia]

ή το

Εχουνε ψυχή και οι νεοναζί
Πέτρινη καρδιά και θολό το μυαλό
Δεν μπορώ να τα ανεχτώ
Σπάστους τα πλευρά
Χύστους τα μυαλά
Σπάσε κάθε μέρα από ένα και συ
Μπάσταρδο νεοναζί.

Μην το σκεφτείς, ούτε στιγμή
Είναι σωστό, να σπας νεοναζί
Και να τους τρίβεις τη μούρη στην άσφαλτο.

Δεν είναι σωστό? μη το σκεφτείς, ούτε στιγμή
Είναι σωστό, να σπας νεοναζί,
Και να τους τρίβεις τη μούρη στην άσφαλτο.

Μπαίνει χαρά μες την καρδιά
οταν χτυπάς ναζί.

[stam and the witches]

Ενίθαρμον έχω μία υποψία ότι κάπου κατα βάθος έχεις στο μυαλό σου "μεταλλάδες" που θέλουν να πάνε σε κακά μέρη γιατί τα αντιλαμβάνονται ως εξωτικά. Σε αυτό ίσως και να συμφωνώ μαζί σου.

Όμως η ιστορία πρέπει να βιώνεται ως ζωντανή ιστορία, κάθε άνθρωπος οφείλει (αν μπορεί) να ζήσει κάθε πτυχή της με κάθε τρόπο. Για μένα, και φαντάζομαι για όλους, το να επισκέπτεσαι χώρους πολέμων, θανάτων, βασανιστηρίων έχει σημασία γιατί σου θυμίζει ότι η βία είναι η μαμή της ιστορίας, ότι η ανθρωπότητα δεν ξεπέρασε το στάδιο της κτηνωδίας, ότι τα κράτη δε συγκροτήθηκαν με προσευχές, ότι παράλληλα που εσύ τα βλέπεις αυτά ως τουρίστας που αποχωρίστηκε το σπιτάκι του στον 1ο κόσμο κάπου άλλου συμβαίνουν τα ίδια κλπ κλπ. Δεν ξέρω για σας, εμένα αυτά τα πράγματα με αναστατώνουν μεν αλλά μου δίνουν μία πιο ολόπλευρη άποψη.

[Comte de Saint-Germain]

Γιατί ενδιαφέρει κόσμο να δει το σημείο που έγινε η μάχη του Μαραθώνα ή των Θερμοπυλών; Για αυτό.

τα οποία συνδέονται με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης... πως;






Ενίθαρμον έχω μία υποψία ότι κάπου κατα βάθος έχεις στο μυαλό σου "μεταλλάδες" που θέλουν να πάνε σε κακά μέρη γιατί τα αντιλαμβάνονται ως εξωτικά. Σε αυτό ίσως και να συμφωνώ μαζί σου.

Όμως η ιστορία πρέπει να βιώνεται ως ζωντανή ιστορία, κάθε άνθρωπος οφείλει (αν μπορεί) να ζήσει κάθε πτυχή της με κάθε τρόπο. Για μένα, και φαντάζομαι για όλους, το να επισκέπτεσαι χώρους πολέμων, θανάτων, βασανιστηρίων έχει σημασία γιατί σου θυμίζει ότι η βία είναι η μαμή της ιστορίας, ότι η ανθρωπότητα δεν ξεπέρασε το στάδιο της κτηνωδίας, ότι τα κράτη δε συγκροτήθηκαν με προσευχές, ότι παράλληλα που εσύ τα βλέπεις αυτά ως τουρίστας που αποχωρίστηκε το σπιτάκι του στον 1ο κόσμο κάπου άλλου συμβαίνουν τα ίδια κλπ κλπ. Δεν ξέρω για σας, εμένα αυτά τα πράγματα με αναστατώνουν μεν αλλά μου δίνουν μία πιο ολόπλευρη άποψη.

[O)))zma]

exo akousei oti sto auschwitz mirizei mpeikon, isxiei?

on topic de tha pigena

[enitharmon]

Ενίθαρμον έχω μία υποψία ότι κάπου κατα βάθος έχεις στο μυαλό σου "μεταλλάδες" που θέλουν να πάνε σε κακά μέρη γιατί τα αντιλαμβάνονται ως εξωτικά.
nah, το ολοκαυτωμα και η γενικοτερη ιδεα της γενοκτονιας ειναι πολυ περιπλοκη για το μεταλλαδικο μυαλο, αυτο φτιαχνεται περισσοτερο με θερμοπυλες και ηρωισμους. δεν εχω παει σε κανενα "μερος φρικης" αλλα φανταζομαι το μεσο τουριστα ως βαριεστημενους εφήβους ή ως μεσηλικα, με φανερη τουριστικη ενδυμασια αναλογα την εποχή, ο οποίος αμέσως μετά την επίσκεψη θα επισκεφθει το κοντινότερο εστιατόριο για wurst και μπύρα. άμα ήταν και το αγαπημένο μέρος του χίτλερ, ακόμα καλύτερα

δε μαθαίνουμε τίποτα από τέτοια μέρη. αν εξαφανιζόταν ο μειονοτικός γείτονας μας, θα το προσπερνούσαμε κι όταν οι επόμες γενιές ρωτούσαν "μα πως γίνεται να μη γνωρίζατε που τους πάνε;" θα απαντάμε κανεις δεν μα το είπε. οπότε μη μου λέτε για ταρακουνήματα και έντονες εμπειρίες, τα ίδια θα γινόντουσαν και γίνονται και σήμερα

[wom]

Για τα τις Γερμανίας δεν έχω άποψη, γενικά όμως κάποιοι έχουν ασχοληθεί με την ιστορία και τα αντιστοιχα μνημεία τους ίσως γιατί θέλουν να στείλουν και το κάποιο μύνημα.

εδώ για τον Αδόλφο

http://www.scrapbookpages.com/Poland/Treblinka/Treblinka27.jpg


η εδώ για τον Μουσταφά

http://www.genocide-museum.am/eng/img/mphoto002.jpg

Genocide museum (http://www.genocide-museum.am/eng/permanent_exhibition.php)

[ikonoklast]

δεν εχω παει σε κανενα "μερος φρικης"
Ε, πήγαινε πρώτα.

[tamagothi]

η εδώ για τον Μουσταφά

http://www.genocide-museum.am/eng/img/mphoto002.jpg

Genocide museum (http://www.genocide-museum.am/eng/permanent_exhibition.php)
Τρομερό ήταν αυτό.

Γενικά μου φαίνεται περίεργο το να μην ενδιαφέρει κάποιον να δει τέτοια πράγματα [ή και λιγότερο/καθόλου μακάβρια και με αντίστοιχα σημαντική ιστορία], αλλά μου φαίνονται τόσο προφανείς οι λόγοι που βαριέμαι και να τους γράψω.

[stam and the witches]

Κάνεις λάθος ενιθαρμον, μαθαίνουμε, ακόμη και αν είμαστε λίγοι.

Γιατί αν, ακόμη και με τελείως μικροαστικά μέσα, ερχόμαστε σε επαφή με την έννοια της βίας κατά την ιστορία, μόνο καλύτεροι άνθρωποι μπορούμε να γίνουμε. Αλλιώς επαναπαυόμαστε στην ροζ αταξική θεώρηση των πραγμάτων και νομίζουμε ότι οι πόλεμοι και λοιπές φρίκες είναι αντικείμενο μυθιστορημάτων.

Βέβαια από την άλλη, ίσως κάπου να συμφωνούσα, υπό την έννοια ότι δεν υπάρχει πιο κρετίνικο πράγμα από το να φορτώνεις ευθύνες που υπάρχουν αυτούσιες και σήμερα στο παρελθόν. Είναι γελοίο, μία χώρα όπως η γερμανία να δαιμονοποιεί το παρελθόν της (και όποιον γραφικό τολμήσει να το νοσταλγήσει btw) και να χρησιμοποιεί αυτή την πράξη ως ένα σύγχρονο αλάθητο, τη στιγμή που συνεχίζει τον οικονομικό ιμπεριαλισμό παγκοσμίως. Και φυσικά είναι γελοίο να υπάρχουνε μουσεία φρίκης απλά για κοσμικούς-στρατηγικούς σκοπούς ενώ μία απλή αποζημίωση στο random Δίστομο μίας random μη-υπερδύναμης ακόμη να τη δώσουν (πρόσφατα που το θέμα ξαναπροέκυψε, η καταστροφή στο Δίστομο χαρακτηρίστηκε ως νόμιμο αντίποινο σε πράξεις ανταρτών). Άρα ναι, ροζ λογοτεχνικές αναφορές στην ιστορική βία με καμία πολιτική προέκταση προπαντός στο σήμερα, δε βελτιώνουν την κατάσταση.

Παρ'όλ'αυτά, καλό είναι να ερχόμαστε σε επαφή με την Ιστορία που και που. Απλά να χουμε και τα εφόδια να την ερμηνεύσουμε περαιτέρω.

[ikonoklast]

μία απλή αποζημίωση στο random Δίστομο μίας random μη-υπερδύναμης ακόμη να τη δώσουν
χαχαχαχαχαχα είσαι μλ ρε μλκ.

[stam and the witches]

Ναι μπορεί να είμαι!

[enitharmon]

Γιατί αν, ακόμη και με τελείως μικροαστικά μέσα, ερχόμαστε σε επαφή με την έννοια της βίας κατά την ιστορία, μόνο καλύτεροι άνθρωποι μπορούμε να γίνουμε. Αλλιώς επαναπαυόμαστε στην ροζ αταξική θεώρηση των πραγμάτων και νομίζουμε ότι οι πόλεμοι και λοιπές φρίκες είναι αντικείμενο μυθιστορημάτων.
κι αυτο θα το συνειδητοποιησει καποιος καλυτερα επισκεπτομενος εναν εγκαταλελημμένο χωρο-μουσειο από το να διαβάσει μια βιογραφία επιζήσαντος ή μαρτυρία της εποχής; δε μιλάω για σένα που θα κάνεις και τα δύο, μιλάω για αυτούς που επισκέπτονται το Μόναχο για 2 μέρες και ξοδεύουν τη μία για το "nazi-tour".

ικονοκλαστ, εξηγω τους λόγους που θεωρώ ανούσια μια τέτοια επίσκεψη

[stam and the witches]

Ενιθαρμον δέχομαι απόλυτα αυτό που λες. Γι αυτούς ίσως είναι απλά τουρ, όμως ο έστω και ένας που θα προβληματιστεί αποτελή αφορμή για την προσπάθεια του να κρατηθεί η ιστορία ζωντανή με κάθε μέσον. Δλδ δε μπορώ να φανταστώ κάτι πιο φυσιολογικό.

[Candiru]

φυσικά και τέτοια μέρη (στρατόπεδα συγκέντρωσης και μεσαιωνικών βασανιστηρίων της Καμπότζης του Πολ Ποτ με τα έργα του Βαν Ναθ, (δεν μούρχεται το όνομα της φυλακής τώρα), κλπ, απότελούν ατραξιόν τουριστικές ή ιστορικού ενδιαφέροντος

όχι μόνο για την φυσιολογική περιέργεια για το μακάβριο και ντεθ μέταλ καταστάσεις, αλλά για να δεις πού μπορεί να φτάσει η εξουσία όταν παύει να έχει τον έλεγχο της κοινωνίας ή έχει την συνενοχή της μέσω της πολιτικής απάθειας

[Mostos]

κανένα ίνφο για μέρη για φαγητό - μπάνιο κανείς;

[KoiliaSamprela]

κι αυτο θα το συνειδητοποιησει καποιος καλυτερα επισκεπτομενος εναν εγκαταλελημμένο χωρο-μουσειο από το να διαβάσει μια βιογραφία επιζήσαντος ή μαρτυρία της εποχής; δε μιλάω για σένα που θα κάνεις και τα δύο, μιλάω για αυτούς που επισκέπτονται το Μόναχο για 2 μέρες και ξοδεύουν τη μία για το "nazi-tour".


Βασικά είναι πως την ακούει ο καθένας , και πως του μιλάει μια κατάσταση.

Ακόμα και αν "διαβάσεις" ένα βιβλίο αν το διαβάσεις απλά για να το διαβάσεις δεν θα σου πει κάτι.

Πηγαίνοντας σε έναν "μαύρο" χώρο πας γιατί
α)Καλά ρε μαλάκα , πήγες εκεί και δεν είδες αυτό?
β)Καλά πέρασα πήγα και στους φούρνους... πολύ ζόρικα
γ)Να δεις από κοντά ένα "μνημείο" της ανθρώπινης κτηνωδίας
δ)Γιατί έτσι .
ε)(εσύ διαλέγεις)

Δεν νομίζω λοιπών ότι υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση σε αυτό που ρωτάς εκτός αν θες να καταλήξεις κάπου ξεκάθαρα.

Εγώ μάλλον θα πήγαινα αν είχα εξαντλήσει όλα τα άλλα μέρη που θα ήθελα να δω γιατί έχω και δύσκολο στομάχι.

[Candiru]

tuol sleg καλά που έιναι και τα ταγκς. Μαζί με το αγκορ βατ αποτελούν τις μεγαλύτερες τουριστικές ατραξιόν της χώρας. Μήπως προτιμάτε και την μακρόνησο να την ισοπεδώσουν και να φτιάξουν ξενοδοχεια πολυτελείας;

[Deggial]

επίσης πόσοι θα πήγαιναν να επισκεφθούν ένα live στρατόπεδο συγκέντρωσης; και τωρα που το σκέφτομαι, ας πούμε ότι επιτρέπονται οι επισκέψεις γκρουπ τουριστών στο guatanamo. Ταξιδάκι στην Κούβα και επίσκεψη και στο στρατόπεδο. Θα πήγαιναν περισσότεροι ή λιγότεροι "να νιώσουν τη φρίκη" (που δε συγκρίνεται, αλλά κατάλαβες) από ότι σε ένα παλιό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όχι για να διαμαρτυρηθούν, απλά για να δουν. Νομίζω λιγότεροι. Είναι πιο εύκολο να επισκέπτεσαι μέρη για τα οποία δε φέρεις πια ευθύνη και δε μπορείς να αλλάξεις, να ρίχνεις τις ευθύνες σε άλλους, να κουνάς το κεφάλι και να φεύγεις "καλύτερος" άνθρωπος.

Προφανώς λιγότεροι ή και κανένας, αλλά αυτό δε κάνει τα παλαιά στρατόπεδα συγκέντρωσης λιγότερο χρήσιμα ως αξιοθέατα.

Τα αξιοθέατα γενικότερα τα επισκεφτόμαστε επειδή είναι ένα εργαλείο για την φαντασία μας. Δε μαθαίνεις τίποτε για την Ακρόπολη αν την επισκεφτείς. Γνώσεις, πολύ πιο εμπεριστατωμένες, θα έβρισκες και σε ένα βιβλίο. Πας για να πάρεις μια ιδέα πώς ήταν η περιοχή ώστε να μπορείς να φανταστείς πώς ήταν η ζωή εκεί, να φανταστείς τον εαυτό σου στην κοινωνία της εποχής, κλπ.

Ένα εν χρήση στρατόπεδο συγκέντρωσης ξεπερνά το όριο της φαντασίας, μέσα στο οποίο είσαι ασφαλής και αποκομμένος από τον όποιο συγκινησιακό φόρτο, και μεταπηδά στο με ασφαλές επίπεδο του βιώματος. Είναι ο ίδιος λόγος που αρέσουν σε πολλούς, παραδείγματος χάριν, τα παιχνίδια που έχουν σχέση με τον Β' Παγκόσμιο, ως ένα ασφαλές φαντασιακό περιβάλλον - τα ίδια άτομα δεν θα είχαν καμία όρεξη να ζήσουν τις πραγματικές κακουχίες της ζωής ενός στρατιώτη σε περίοδο πολέμου.