Agalloch - Ashes Against The Grain

[12 stars circle your brow]

http://4.bp.blogspot.com/_hrbJNEdATes/STcNp1rzvmI/AAAAAAAAAQs/LyJG1MsULWg/s320/agalloch_ashes_against_the_grain__big.jpg


Οι Agalloch είναι μια μπάντα που λίγο πολύ σχεδόν όλοι ξέρουμε και αρκετοί αγαπούμε. Απείχα αρκετό καιρό από ακροάσεις των, εστιάζοντας το ενδιαφέρον μου σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις και άγνωστα σε μένα πράγματα αφήνοντας πίσω λίγο τα "συνηθισμένα". Σήμερα ήμουν σε ένα περίεργο mood που μ' έσπρωχνε να παίξει ξανά λίγο Όρεγκον στα ηχεία μου, και πήρα τους δίσκους όλους με τη σειρά. Δεν ξέρω γιατί επέλεξα να γράψω για το τελευταίο αφού όλες τους οι δουλειές είναι φοβερές και τρομερές και ως τώρα έχουν κάνει επίδειξη αστείρευτη έμπνευσης και ταλέντου.

Δεν νομίζω πως χρειάζονται συστάσεις στον ήχο τους για να είμαι ειλικρινής αφού λίγο πολύ όλοι τους 'χουμε ακούσει και παίζει να είναι λίγο ανούσιο σαν ποστ, αφού δεν μιλάμε για κάτι καινούριο. Γράφω όμως γιατί μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα είχα ξεχάσει τον λόγο που αυτή η μπάντα βρισκεται στην κορυφή, και η σημερινή μέρα έσκασε για να μου κάνει μια μικρή υπενθύμιση.

Η γνώμη μου είναι πως αυτή η επαφή που έχουν με τον ήχο τους και όλη την άποψη που βγάζουν σαν μπάντα πηγάζει από βαθιά μέσα τους και είναι αυθεντικοί σε ολοκληρωτικό ποσοστό. Αυτό σε συνδυασμό με το ότι κάθονται μετά να δουλέψουν και να επεξεργαστούν όλη την δημιουργικότητα που τους διακατέχει είναι τα βασικά συστατικά για το τι είναι σήμερα οι Agalloch. Ο χρόνος έχει περάσει, μ' αυτοί φαίνεται πως δεν βιάζονται, αργά και σταθερά αφήνουν τα πράγματα να κυλάνε και σιγά σιγά να ξεψυχάνε.

Δύσκολα μένεις ανεπηρρέαστος από αυτόν τον δίσκο, τα κομμάτια έχουν το καθένα τον ρόλο τους στον δίσκο, και όλα μαζί παρουσιάζουν μια απαράμιλλη αισθαντική ομορφιά.

Πάνε τρία χρόνια από τότε που βγήκε το Ashes Against the Grain, οκ είχαμε κι ένα White ep αλλά αυτό δεν είναι αρκετό, θέλουμε κάτι καινούριο.

[atom_smasher]

Χμ πολυ καλη μπαντα οντως. αυτο δεν το χω ακουσει.

[Tyler_Durden]

Σε πλήρη αντίθεση με τον 12 stars circle your brow, δεν έχω ακούσει τίποτα ακόμη απο τις άλλες δουλειές των Agalloch, παρά μόνον αυτή που την έχω λιώσει. Ντάξει πολλές φορές ακούμε κάτι, και γράφουμε ένα ξερό "γαμάει" γιατι ίσως βαριόμαστε να πούμε 2 λόγια παραπάνω. Για δίσκους όμως, όπως αυτός, που είναι τόσο βαθιά συναισθηματική η εμπειρία που σου γεννάνε, αν αρχίσεις να περιγράφεις όσα ακούς και νιώθεις κατα τη διάρκεια του άλμπουμ, κινδυνεύεις να γίνεις Χρονόπουλος.Οπότε....































ΓΑΜΑΕΙ!




Επίσης να σημειωθεί ότι
CD version was also released in a deluxe Wooden Box edition (limited to 500)
which included a sticker, 3 postcards and either a bag of ashes or a piece of
bone. :touched:

[Custom User]

Καλά ο δίσκος γαμεί και σπέρνει αδέρφια. Κλασική περίπτωση μπάντας που έχει πιάσει το φηλινγκ που θέλει να βγάλει. Το μόνο που θα ήθελα στο ashes είναι να είχε από πίσω τις ακουστικές του mantle.

[Amnesiac.]

Θυμάμαι τα παλιά τα χρόνια που ήμουν ένας μικρός Βικότνι που με έπρηζε ο μόνος χεβιμέταλς φίλος μου γιαυτούς και είχα πάρει με το υστέρημα μου το The Mantle αλλά ποτέ δε με ενθουσίασε.

Το έβαλα τώρα ύστερα από 27 χρόνια. Για να δούμε.

[Drumsick]

Mια ομορφιά είναι το Mantle. Τουτο δω δεν το χω ακούσει ακόμα.

edit: τελικά τώρα που τ'ακούω, το χω ξανακούσει =S .Καλό, καλό αλλά δε με συγκίνησε όσο το Mantle.

[Jim Dandy Mangrum]

megalh diskara to ashes, alla to mantle apla den yparxei....

[Drumsick]

This thread is now about The Mantle.

[Boris-san]

Απιστευτο ειναι,αυθεντικοτατο τα παντα ολα

[stam and the witches]

Ρε μαλάκα Βικότνικ δεν είπες καν τι παίζουν οι τύποι.

[Phantom Duck]

ε αφού οι Agalloch είναι μια μπάντα που λίγο πολύ σχεδόν όλοι ξέρουμε και αρκετοί αγαπούμε. δεν νομίζω πως χρειάζονται συστάσεις στον ήχο τους για να είμαι ειλικρινής αφού λίγο πολύ όλοι τους 'χουμε ακούσει και παίζει να είναι λίγο ανούσιο.

[Candiru]

το mantle είναι άπαιχτο με πιο συμβατικό goth/prog ήχο ας πούμε προς omnio των in the woods, empyrium, klp.

ο συγκεκριμένος έχει πιο αβαν γκαρντ στοιχεία, πολύ καλός, αλλά προτιμώ λίγο πιο πολύ το mantle

[LokiTricksterGod]

τα πρώτα είδη που σου ρχονται στο μυαλό με τους άγκαλοχ και ιδίως με το mantle είναι τα goth/prog; όπου ανήκουν και οι in the woods; αχ...

όταν είχα ακούσει το mantle είχα πάθει λίγο πλάκα, το ashes against the grain μου δωσε ενδιαφέρουσες εικόνες ακούγοντας το αλλά τώρα ολόκληρο πολύ δύσκολα να το ακούσω.

[12 stars circle your brow]

το mantle είναι άπαιχτο με πιο συμβατικό goth/prog ήχο ας πούμε προς omnio των in the woods, empyrium, klp.

ο συγκεκριμένος έχει πιο αβαν γκαρντ στοιχεία, πολύ καλός, αλλά προτιμώ λίγο πιο πολύ το mantle

http://www.youtube.com/watch?v=LeAS39JD-4c

[dopefiend]

δεν έχω ασχοληθεί με το the mantle ακόμη, αλλά τούτο δω λίγο πολύ όλοι το έχουμε ακούσει και σχεδόν οι περισσότεροι έχουμε κατανοήσει τη μεγαλειώδη αξία του.
falling snow, limbs, not unlike the waves ας πουμε ότι δεν είναι τραγούδια που γράφονται κάθε μέρα.

[Rush]

Gamw tous diskous einai.To mantle den to exw re gmt....

[Rwxamhs]

Αυτος ο δισκος μπορει να περιγραφει μονο με τη λεξη: "ΜΕΓΑΛΕΙΟ".
Με χαλασε λιγο η παραγωγη βεβαια αλλα ΟΚ!

[Art In Haste]

bump

Νέος δίσκος, The Serpent & The Sphere τον Μάιο.

http://cdn3.pitchfork.com/tracks/16772/homepage_large.4898b496.jpg

Πρώτο δείγμα εδώ (http://pitchfork.com/reviews/tracks/16772-agalloch-celestial-effigy/).