Το βάπτισμα του πυρός

[Tyler_Durden]

Ίσως να έχει ξαναγίνει τέτοιο θρέντ, αλλά επειδή δεν ήξερα με τι τίτλο να το ψάξω, ανοίγω νέο. Λοιπόν εδώ γράφουμε δίσκους, και τραγούδια που ήταν οι πολύ πρώτες μουσικές μας εμπειρίες, που μας άνοιξαν το δρόμο και έγιναν η αφορμή για τις μουσικές που ανακαλύψαμε μετά, και ακούμε μέχρι τώρα. Αν θέλετε γράφτε και την εποχή που πρωτο-ήρθατε σε επαφή με "δίσκους και τραγούδια - αφορμές", που ξεκίνησαν την πορεία σας ως ακροατή.

[Tyler_Durden]

Η δική μου ιστορία ξεκινά το 1995, όταν στην 5η δημοτικού, σκάει ένας συμμαθητής μου με μια κασετούλα με επιλογές σε ένα πάρτυ και μας λέει "έφερα μια κασέτα που μου έγραψε η αδερφή μου. βάλτε να ακούσουμε". (Η κασέτα είχε επιλογές απο Nirvana, σχεδόν το μισό "Smash" απο τους Offspring, Beatles(!!!), τo "Zombie" απο τους Cranberries και μερικά ακόμη.) Απο κει ξεκινάει η μεγάλη αγάπη για την μουσική με κιθάρες. Ένα χρόνο αργότερα πάω και αγοράζω σε αυθεντική κασέτα το Nevermind των Nirvana και παθαίνω πλάκα όπως όλα τα παιδάκια της ηλικίας μου, ώσπου τον Ιανουάριο του 1997, μου γράφει σε κασέτα ένα φιλαράκι, το Powerslave. Ε απο κει και μετά, δεν ήθελε και πολύ. Όλα πήραν το δρόμο τους.


Να σημειώσω πως την πρώτη ΘΡΑΣ εμπειρία την είχα σε ηλικια 13 χρονών (1997) όταν έπεσε στα χέρια μου το "Nemesis" των Grip.Inc (εννοείται σε κασέτα :touched: ) .Μου φαινόταν απίστευτη καφρίλα για τα ακούσματά μου τότε, και τα πρώτα χρόνια είχα ένα δέος που είχα κάτι τόσο "κάφρικο" στο σπίτι, άσχετα που για να ακούσω σοβαρά θρας έπρεπε να περάσει ακόμη μια 5ετία....

[00i00]

δεν θυμαμε χρονια....εφηβος ειμανε οποτε οκ καντε μαθηματικα...ξαδερφος με εκανε δωρο ελληνικο αθλιο ωινυλιο του Closer

θυμαμε οτι το aAtrocity Exhibition με απωθησε αλλα τελικα με εκανε το ολο αλμπουμ να αντιληφθω την μουσικη οπως ειναι...τεχνη

[Amnesiac.]

Πρώτη μου μεγάλη αγάπη ήταν Το Πάρτυ των Στρουμφ, ειδικά το "Δευτέρα κάτι έχω, την Τρίτη δεν αντέχω κτλ" και το "Περιστέρια άσπρα πετούν" που ήταν πιο επικό/μελαγχολικό και το θεωρώ ως το βάπτισμα του πυρός για την ενασχόληση μου με τη μίζερη/καταθλιπτική μουσική, ακολούθησε τρελό κόλλημα με Καρβέλα, θυμάμαι ακόμα να ακούμε με τον ξάδερφο μου το "διαβολάκι, δώσμου ένα φιλάκι" και "τα κόκκινα, τα μαύρα τα εσώρουχα σου που με φέρνουν πιο κοντά σου" (κάπως έτσι τελοσπάντων) και να ανακαλύπτουμε το ΜΟΥΝΙ, ενώ το '91 που μου φέραν οι γονείς μου σιντιπλέιερ από τη Γερμανία πήγα και αγόρασα το πρώτο μου σιντί που ήταν το Hey Stoopid του ΑΛΙΣ, το οποίο με έφερε πιο κοντά στο ΜΕΤΑΛ και αμέσως μετά ένα σιντί με επιτυχίες της εποχής μεταξύ των οποίων και Dr. Alban :dfinger: το οποίο τα έσπαγε και το έχω χάσει εδώ και χρόνια και πολύ έχω στενοχωρηθεί.

[Amnesiac.]

Επίσης το Πατέρα των Manowar όποτε το ακούω μου θυμίζει τον πατέρα μου που έχω να τον δω από την Πέμπτη.

[Boris-san]

Τριανταφυλλος και Κορκολης.Μας τα εβαζε στο ριπιτ η νηπαιγωγος.


Ντυσου προχειρα κααι βγαλε το κραγιον σου πες ο ερωτας πως ειμ ο παιδικος σουυυυυυυυυ

[UC.Hammer]

Καλα,σχολειο επαιζαν πολλες κασσετες με maiden,metallica,zeppelin κλπ.edit:ραντομ συλλογες.
Πρωτη κασσετα που μου εγραψαν ολοκληρη,Prodigy-fat of the land το 97(15-16 ετων)πριν απο αυτο πολυ μα πολυ τηλεοραση(mtv&mcm,μανίκας,jammin)πρωτες αυθεντικες:and justice for all και black album,πρωτα cd:best of thin lizzy,best of steppenwolf και mellon collie & the infinite sadness.edit ξανα:μετα αγορασα μια αθλια aria pro II απο τον doremi.Ολα εκει γυρω στο 97-98.

[00i00]

οκ ειμαι μαλακας καταλαβα οτιναναι

[Tyler_Durden]

Ισως να μην το είπα κι εγώ καλα. Προφανώς δεν εννοώ φάσεις τύπου "σιδέρωνε η μανα μου και άκουγε ράδιο, κι ενώ έπαιζα με τα τουτού και τα λέγκο άκουσα Ρίτα Σακελλαρίου και ήταν η πρώτη μουσική μου εμπειρία". Εννοώ μουσικές που ακούσατε και ηταν η αφορμή να αρχίσετε να ακούτε ροκ πχ, ή ποια ακούσματα σας έκαναν μεταλλά, χιπχοπά, κλαρινιτζή ή αποτυχημένο αστειάτορα. Δεν ξέρω αν έγινα σαφής :P

[Boris-san]

Ποιος σου ειπε οτι δεν ακουω ακομη σημερα Κορκολη και Τριανταφυλλο

[antimusic]

νάτος ο ανοιχτόμυαλος.

[Swollen]

spiritual beggars - another way to shine και live low stone nothing
αα κ ένα αντιγραμένο cd με down - nola μέσα που, μην έχοντας ιδέα τι είναι, όνομα μπάντας, ποιοι παίζουνε, το είχα λιώσει με σκέψεις του στυλ "ρε τι μου θυμίζει η φωνή.."

όλα αυτά καπου στο 2004 αν ενθυμούμε καλά

[animae]

Mικρός μικρός, κάπου στις πρώτες τάξεις του δημοτικού λάτρευα ΚΩΣΤΑ ΜΠΙΓΑΛΗ :headbang:
αχ μελισσούλα,μελισσακι, πήγες σ αλλο λουλουδακι :touched:
στης μονεμβασιας τα κάστρα
κατερίνα :touched:
και φυσικά εξτασι-εξτανο

Αργότερα 6η δημοτικού ('94)έρχεται η πρώτη κασσέτα με Αerosmith το Nine lives και λίγο αργότερα το fear of the dark. Εκεί κάπου έγινε η ζημειά :fear:

[MoRmEnGiL]

Αθλια κασσέτα, με ράντομ συλλογή από manowar songs που μου έγραψε συμμαθητής που ουδεμία σχέση είχε με μέταλ. (Μάλλον ο αδερφός του άκουγε η κάτι τέτοιο)

The rest is history :P

[freak brother]

πρωτη κασσετα το 94 με το κιλλ εμ ολλ και το σμας των οφσπρινγκ.. μετα μια κασσετα γκριν ντευ... και πρωτο σιντι το ΡΑΙΝΤ ΔΕ ΛΑΙΤΙΝΓΚ!

[kas]

και το "Περιστέρια άσπρα πετούν" που ήταν πιο επικό/μελαγχολικό και το θεωρώ ως το βάπτισμα του πυρός για την ενασχόληση μου με τη μίζερη/καταθλιπτική μουσική,
BVEBjl7e3IU

kai na pou 2 genies sinantiountai:touched:

[MoRmEnGiL]

πρωτη κασσετα το 94 με το κιλλ εμ ολλ και το σμας των οφσπρινγκ.. μετα μια κασσετα γκριν ντευ... και πρωτο σιντι το ΡΑΙΝΤ ΔΕ ΛΑΙΤΙΝΓΚ!

Πλάκα πλάκα το ride ήταν από τα πρώτα σιντί που πήρα.. (το πρώτο σιντί που αγόρασα έβερ πρέπει να ήταν το bad του MJ ^^,)

[Razor]

ναναι καλα ο ξαδερφος χαρη στον οποιο εγινε το πρωτο κλικ σε ηλικια 10 χρονων,καλοκαιρι που επαιζε και η ελλαδα στο μουντιαλ και μαζευε τις τεσαροπενταρες αβερτα , με κατι κασετες φιαρ οφ δε νταρκ,μανογουορ και οφσπρινκ.Ειχα ανακαλυψει και την μαλακια τοτε και ημουν στα ντουζενια μου :dfinger:
Παντως και παλι θα την εβρισκα την ακρη με σκληρη μουσικη και χωρις αυτον επειδη ειμαι ΑΛΗΤΗΣ (απλα θα αργουσα λιγο παραπανω)

[Marillion]

Ήμουν τρίτη δημοτικού και άκουγα ότιναναι (κυριαζή, elvis ; ). Τέσπα είχα φάει κόλλημα με τις κασσέτες τότε, και ενόψη γενεθλίων, λέω στην μάνα μου να πάει να μου πάρει μία. Μέναμε ολύμπου τότε στο κέντρο, και πίσω μας ήταν το παλιό ροκ σίτυ. Μπαίνει μέσα η καημένη και λέει θέλω κάτι για ένα παιδί τρίτη δημοτικού. Ε τρώει φρίκη η άλλη απ'το ροκ σίτυ και της δίνει το νέο guns n' roses που είχε βγει τότε (spaghetti incident). Το ακούω, το ξανακούω και δεν μου αρέσει. Εκείνο το καλοκαίρι το ανταλλαζω με μια αντεγραμμένη κασσέτα που περιείχε επιλογές απ'τα πρώτα δύο περλ τζαμ (καλός βλάκας, αντεγραμμενη ε). Αρχές τετάρτης δημοτικού αγοράζω το nevermind και λίγο αργότερα κυκλοφορεί το muddy banks αν θυμάμαι καλά. Ακούω τα άλλα τραγούδια τους παιγμένα λαιβ και φρικέρνω!!! Για 2 χρόνια άκουγα 5-6 κασσέτες με τέτοια πράγματα κυρίως. Θυμάμαι είχα πάρει το dookie, το smash και το πρώτο foo fighters. Το μεγάλο μπαμ έρχετε όμως λίγο αργότερα στην πέμπτη δημοτικού.

Στέλνω τον παππού μου (έναν θεο που είναι σήμερα 80φεύγα και σπουδάζει αρχαιολογικό) να μου πάρει το νέο μεταλ χαμερ έτσι για πειραματισμό (δεν ήθελε και πολύ με τέτοια εξώφυλλα). Πανικός επικρατεί στο σπίτι με το που το είδαν. Είμαστε πέμπτη δημοτικού ακόμα ε, και βλέπω σε ένα παρακμή κανάλι το νέο βίντεοκλιπ των μεταλλικα (until it sleeps). Σημειώνω το όνομα, ΠΟΡΩΝΟΜΑΙ και πάω στο ροκ σίτυ...

...και παίρνω το κιλλ εμ ολ...

Για λίγες μέρες νόμιζα ότι υπάρχουν δύο μετάλλικα, μέχρι που βρίσκω και το λοουντ στην προνομιακή τιμή των 6500 δρχ και καταλαβαίνω το φιάσκο. ΦΛΩΡΕΨΑΝΕ!!! Τρομακτική διαπίστωση σε τέτοια τρυφερή ηλικία. Άκουγα κανα χρόνο το κιλλ εμ ολ και μετά πήρα την κάτω βόλτα όταν πήρα το πρώτο σιντι πλεηερ μου έναν χρόνο αργότερα. Το κορυφαίο από εκείνη την περιόδο ήταν ένα που είχα πει και πάλι στο δισκάδικο που με έθρεψε : ''Μου δίνετε λίγο το μαστερ οφ πουπετς γιατί δεν το φτάνω''. (ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟ ΚΙΛΛ ΕΜ ΟΛ ΚΩΛΟΓΑΜΑΕΙ ΤΟ ΛΟΟΥΝΤ)

Για πολλά χρόνια άκουγα αποκλειστικά ροκ και μέταλ ξεχνώντας παράλληλα τις πρώτες μουσικές μου αναζητήσεις. Τρίτη λυκείου περίπου είχα μπουχτήσει με αυτήν την φάση και μονολογούσα : <<ως εδώ>>. Δεν ήμουν βέβαια τότε σε θέση να σκεφτώ πως είχα μπουχτήσει περισσότερο από την φάση παρά από την μουσική αυτή καθεαυτή. Με το που τελειώνω το σχολείο πάω ιταλία και κάθεται μέσω ενός μεσσιτικού γραφείου να συγκατοικήσω με άλλα τέσσερα άτομα. Ετσι λοιπόν γνωρίζω τον Φεντερίκο έναν ιταλό κομμουνισταρά που σπούδαζε ιατρική. Μεγάλο παλικάρι γενικά όσο και μουσικά. Θυμάμαι να μου λέει ότι ακούει television, patti smith, nick cave, velvet underground, cure κτλ και εγώ στην συνέχεια να τον αποκαλώ φλωρούμπα!!!!!!! Κάποια στιγμή λοιπόν, άκουγα το πρώτο μπλακ σάμπαθ στο δωμάτιο και μπαίνει μέσα τραγουδώντας στίχους (δεν θυμάμαι πoιο τραγουδι δυστυχώς). Το ίδιο πράγμα συνέβη και με το aqualung. Τότε συνειδητοποιώ το θλιβερότερο όλων : ''Μα στην Ελλάδα δεν μπορείς να ακούς και τα δύο ταυτόχρονα, τι γίνεται, αυτός ο τύπος χέζει πάνω στα στερεότυπα''. Τέσπα λίγο καιρό αργότερα προβάλει ένα ντοκυμαντέρ στο ιταλικό mtv για τους cure και την σκηνή του μάντσεστερ γενικότερα. Σοκάρομαι γιατί καταλαβαινώ πως μου άρεσει. Βέβαια στο στερεοφνωικό αν θυμάμαι καλά τότε, έπαιζε αποκλειστικά kyuss, black sabbath, rush και τέτοια πράγματα γενικότερα. Δεν ήθελε και πολύ να αρχίζω να αρχίζω να ξοδεύω λεφτά και σε άλλα ακούσματα πάντως. Θυμάμαι ήμουν ο μόνος που είχα σύνδεση στο σπίτι τότε (56άρα) και τον Φεντερίκο να μου γράφει σε ένα χαρτί (στο ίδιο που λίγες μέρες νωρίτερα μου είχε γράφε τι έχει στην ιδιοκτησία του o Βerlusconi!!!), λίστες τραγουδιών και συγκροτημάτων που πρέπει να ακούσω. Siouxsie, radiohead τι σκατά μιλάμε για κανονικά σεμινάρια.

Ε λίγο καιρό αργότερα ξανααγόρασα όλους τους δίσκους που με είχαν σοκάρει σαν νέο. Κάποιοι βγήκαν εκπληκτικοί και κάποιοι haven't aged well. Για 2,3 χρόνια στην συνέχεια σταμάτησα να ακούω μέταλ. Ειδικά στις αρχές σκεφτόμουν πολύ αρνητικά πιστεύοντας πως το μέταλ με περιόριζε κάτα κάποιον τρόπο στις υπόλοιπες μουσικές μου αναζητήσεις. Τελικά μόνο το μέταλ δεν έφταιγε!!! Αυτό είναι μια άλλη ιστορία βέβαια και θα σας την πω στο τόπικ: << πως γίνεται μεταλ-πανκ-EMOCORE commando >>.

[Razor]

παρατησε τα ολα και ακου μονο θρας

[Marillion]

μλκ άκουσα το κιλλ εμ ολ πιο νέος απο σένα!!! έχω προλάβει να ωριμάσω από τότε

[Ruthless]

Καλοκαίρι 93, ότι έχω τελειώσει δημοτικό δηλαδή, διακοπές σε συγγενείς στη μαγευτική Εύβοια. Εκεί ο γιος τους(πρέπει να ήταν ότι τελείωσε λύκειο τότε) είχε μια μεγάλη συλλογή από κασσέτες, αυθεντικές και όχι. Ε μικρός εγώ, χάζευα τα εξώφυλλά τους. Και μου κάνει εντύπωση το Kings of Metal. Μου βάζει να το ακούσω. Από το παραμυθάκι του Warrior's Prayer στην ανατριχίλα του Crown and the Ring και από το χιτάκι Kingdom Come στο χώσιμο του Hail and Kill. Δεν ήθελε και πολύ. Άκουσα κι άλλα ολόκληρα albums από κασσέτες εκείνο το καλοκαίρι(Triumph of Steel, Fear of the Dark, Metal Heart etc) και έφυγα από εκεί με 1 90άρα και 1 60άρα κασσέτες με επιλογές(Manowar, Maiden, Metallica, Accept, Helloween, Sabbath, WASP και τέτοια).

Ε μετά από έναν κλέφτη εδώ πήρα 1-2 αντιγραμμένες κασσέτες(Manowar κυρίως) μέχρι που κανά χρόνο μετά πήραμε κασσετόφωνο που έπαιζε και CDs. Πάω όλο χαρά να πάρω το πρώτο μου CD Manowar, δεν είχε τίποτα άλλο διαθέσιμο τότε(επαρχία γαρ) παρά το Into Glory Ride και το box Hail to England/Sign of the Hammer με την βιντεοκασέτα(που δεν είχαμε video και το είχε και πανάκριβο, αρκετά χιλιάρικα, που δεν τα άντεχε η τσέπη μου). Ε με βαριά καρδιά πήρα το Into Glory Ride(δεν είχε απ'έξω ζωγραφιά Ken Kelly παρά μόνο φωτογραφία τους και ήθελα φανφάρες στα εξώφυλλα τότε εγώ να τα χαζεύω), το βάζω, χασκογελάω με εισαγωγή του Warlord(12 χρονών ήμουνα τότε), ε μπαίνει και το Secret of Steel μετά και τέλος.

Έχω να λέω πως η πρώτη μου αγορά σε αυθεντικό κάτι(κασσέτα, CD, whatever) ήταν το καλύτερο album μουσικής που έχει βγει ποτέ. :mrgreen:

[warlord mkII]

Καλοκαιρι 1986 και νοικιαζουμε με τον αδερφο μου το Maximum Overdrive απο το βιντεοκλαμπ. Soundtrack AC/DC και παθαινω ζημιά. Μεχρι τοτε ακουγαμε Michael Jackson και woodpecker from space... Οικονομίες άμεσα και αγορά σε κασσέτα το Who made who. Μετά φίλοι του αδερφού μου μας έγραψαν το Live After Death και διάφορες κασσέτες με επιλογές (όπου γίνονται τα γνωστά ευτράπελα sodom, manowar, deep purple και ufo...στην ίδια πλευρά κασσέτας). Είμουνα πολύ τυχερός γιατί ο διπλανός μου στο γυμνάσιο είχε μεγαλύτερο αδερφό πολύ "ψαγμένο" (χα στα 80ς είχε πολύ πλάκα ο ορος) και γρήγορα άκουσα πολλά "περιεργα" (Crimson Glory, Heir Apparent, Warlord).
Τότε (τουλάχιστον στο κύκλο μου) δεν υπηρχε διαχωρισμος μεταλλα - ροκα. Τα ακουγαμε και τα αγαπαγαμε ολα.
Τεράστιο respect στον Gotz του γερμανικου metal hammer του οποιου τα κειμενα μετεφραζαν στο ελληνικο και μαθαιναμε για τις δισκαρες της εποχης (η πλακα ειναι οτι το 1988 θεωρουσαν οτι το μεταλ ψιλοπεθαινει...), στον Πρασούλα που παρόλη τη μαλακία που τον έδερνε οι μουσικές του επιλογές ήταν άψογες και πολύ μπροστά από την εποχή (θυμάμαι αφιέρωμα σε Manilla Road, το οποίο με έκανε να τους αγαπήσω πριν καν τους ακούσω!).
23 χρονια μετα... εχω την ιδια αγαπη για αυτη τη μουσικη και για δισκους που ακουσα τοτε... Εχω ολοζωντανες αναμνησεις απο συναυλιες, απο αγορες και πρωτες ακροασεις δισκων που με σημαδεψαν, γνωρισα πολυ καλους ανθρωπους, ταξιδεψα τη μιση ευρωπη για ενα live... ειδατε τι ζημια μπορει να κανει μια βιντεοκασσέτα?

[carheart]

Εμάς το δικό μας κασσετόφωνο έπαιζε και video, οπότε μπορούσα να δω το free willy όσες φορές ήθελα, και να σκαλώσω με το ομώνυμο track του Michael Jackson, που είναι και υπερκομμάτι (http://www.youtube.com/watch?v=4iTcKR4_dTg) και μ'αρέσει ακόμα. Επίσης, το "Man in the Mirror" του ιδίου, και γενικώς μια κασσέτα με Michael Jackson που μου είχαν γράψει, τότε, κάπου στην τρίτη-τετάρτη δημοτικού.

Πήγα αμέσως στο δισκάδικο και πήρα υπνωτισμένος το "Det Som Engang Var"

[Antonisjk]

Alice Cooper και Trash (1989) ήταν αυτό που με έβαλε στο δρόμο του Hard Rock γενικότερα και Helloween το 1ο Keepers στο Heavy Metal (τα αγόρασα σχεδόν την ίδια βδομάδα).

[Amnesiac.]

και το "Περιστέρια άσπρα πετούν" που ήταν πιο επικό/μελαγχολικό και το θεωρώ ως το βάπτισμα του πυρός για την ενασχόληση μου με τη μίζερη/καταθλιπτική μουσική,
BVEBjl7e3IU

kai na pou 2 genies sinantiountai:touched:

Είναι φρικαλέο να μιλάει κάποιος για 2 γενιές και εσύ να είσαι στην πρώτη. :-|

Χμ τιναυτά τα remix, είμαι σχεδόν σίγουρος ότι το αυθεντικό δεν είχε μπιτ.

Πάρτε και ένα κομμάτι που όσο μεταλλάς και να είσαι δε γίνεται να μη ταυτιστείς :
HtMEmTW6C8k

[Raven Lord]

το καλοκαίρι του '91 είχε πέσει στα χέρια μας μια κασέτα με το metallica και την ακούγαμε όλη μέρα... αλλά χρειαστηκε να κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι ακόμη. την ίδια εποχή θυμάμαι που πηγαίναμε κάθε μέρα μετά το γυμνάσιο με ένα φίλο σε ένα τοπικό δισκάδικο και ο τύπος αγόραζε ότι iron maiden album υπήρχε. όταν τα συμπλήρωσε ξεκίνησε με τους manowar. στα καπάκια σπίτι του για να ακούσουμε. μέχρι 3η λυκείου όμως, ήμουν ακόμη πολύ ανοιχτόμυαλος. εκτός από αυτά άκουγα και offspring, green day, sex pistols, ramones, bad religion, nirvana, smashin' pumkins, bodycount ( :dfinger: ), rage against the machine κτλ. μετά πήγα αθήνα και η συνέχεια είναι γνωστή :P

[warlord mkII]

Τα στρουμφακια ειναι false. Εμεις οι τρου βαπτιστήκαμε στη πυρά με το ατσάλι της Candy Candy, της Μάγιας της Μέλισσας και του Ταο Ταο.
Αντε μη νιωσετε το παγωμενο καβλι του Αγκαλιτσα Μελισσακι.

[Amnesiac.]

Εντωμεταξύ ξανακούω τώρα το mi me ksypnas aptis eksi και είναι εντελώς πανκ κομμάτι. Όχι, σοβαρά, ακούστε.

[UC.Hammer]

σωστος,θα μπορουσε καλλιστα να ειναι 80's τρυπες κ.λ.π.

[Entrancemperium]

Υπογραφή_του_ΑΜΝΗΖΙΑΚ:

Μικρό παιδί με πήρες απ' το χέρι
Πατέρα να σου πω τώρα καταλαβαίνω
Είδα καλό απ'το κακό μου έμαθες να ζω
το πιο μεγάλο δώρο που μπορούσα να δεχτώ

Φίλε η υπογραφή σου είναι συγκινητική! Δάκρυα πλυμμηρίζουν τα μπλακ παγωμένα μάτια μου,
θα μπορούσαν να είναι στίχοι της μεγαλύτερης ατσάλινης μπάντας του γαλαξία και να κόβουν
μικρά μανιταρόσπιτα μπλε πλασματακίων στα 4, και σκίζουν μαύρες ρόμπες Δρακουμέλς στα 69!

:touched:

[warlord mkII]

:rofl: θα με απολυσουν λεμε

μπαρμπαστρουμφ θα σε ξαναδω στη βαλχαλα!

[psychotron]

Χριστουγεννιάτικο παιδικό πάρτυ Γ δημοτικού, Δεκέμβριος 1979.
Όλα τα παιδάκια είχαμε τρελαθεί με ένα χορευτικό hit-άκι που είχε κυκλοφορήσει μερικούς μήνες πριν, το "I Was Made For Lovin' You". Σ' εκείνο το πάρτυ ένας φίλος μου εδειξε την κασέτα εταιρίας που μόλις είχε αγοράσει, το Dynasty που είχε μέσα αυτό το κομμάτι, με τις μουτσούνες των Kiss στο εξώφυλλο. Πείθω τους δικούς μου και μου αγοράζουν την κασέτα, από την οποία δεν ακούω τίποτα απολύτως εκτός από το συγκεκριμένο κομάτι.
Καλοκαίρι 1982, σε βόλτα με τους δικούς μου, μου γυαλίζει το εξώφυλλο του The Number of the Beast. Επειδή μπορώ να γίνω πολύ ενοχλητικός, μου το αγοράζουν. Κασέτα εταιρίας πάντα. Το ακούω σπίτι στο walkman και το κλείνω αηδιασμένος στο κομοδίνο καθώς δεν μου άρεσε καθόλου. Αποφασίζω να ακούσω όλο το Dynasty που είχα πάρει μερικά χρόνια πριν. Σα να'ναι καλό αυτό το disco-pop με hard rock ψήγματα που άκουγα. Βέβαια δεν μπορούσα να καταλάβω τι ακριβώς ειδος ηταν αυτό που άκουγα εκείνη την ώρα και σε τέτοια ηλικία, αλλά μου άρεσε.
Δύο χρόνια μετά (άνοιξη-καλοκαίρι 1984) οι δικοί μου, μου κάνουν δώρο ένα στερεοφωνικό. Με όσο χαρτζηλίκι είχα κατεβαίνω Αθήνα με δύο συνομήλικους φίλους και κάτι μεγαλύτερα ξαδέλφια να μας προσέχουν, πάμε (νομίζω) στο Happening που ήταν τότε στη Χαρ. Τρικούπη και ρωτάω για Kiss. Μου δείχνουν κάτι βινύλια, τα λεφτά είναι ίσα ίσα ν' αγοράσω μόνο ένα και τελικά χωρίς να ξέρω γιατί και πως, αγοράζω το Dressed to Kill (κατά σύμπτωση σ' αυτό το δίσκο υπάρχει το Rock'n Roll All Nite που έχει σημαδέψει όλη την παιδική/εφηβική μου ηλικία :razz: )
Εγκαινιάζω το στερεοφωνικό. Άλλα περίμενα ν' ακούσω (λογικό, όταν η μόνη επαφή που είχα ήταν το Dynasty) άλλο άκουσα. Κι αυτό που άκουσα ήταν hard rock, κάτι που επίσης δεν κατανοούσα τι ήταν, αλλά τελικά μου άρεσε. Αποφασίζω εκείνη την εποχή να δώσω μία δεύτερη ευκαιρία στο The Number of the Beast. Λοιπόν τo σοκ της δεύτερης ακρόασης ήταν πολύ μεγάλο. Την κασέτα σχεδόν την λιώνω, ακούγοντάς την καθημερινά, ενώ με το επόμενο χαρτζηλίκι μου το αγοράζω και σε βινύλιο και παίρνω και το Kiss Alive. Τα επόμενα χρήματα που μαζεύω φεύγουν όλα σε δίσκους Kiss (προτιμούσα να μη φάω τίποτα στο σχολείο πχ).
Και κάπου στις αρχές του 1985 ένας πιο ψαγμένος συμμαθητής από τα Αγγλικά, μου κάνει πάσα δύο κασέτες εταιρίας, το The Last in Line του Dio και το Bark at the Moon κάποιου περίεργου Ozzy Osbourne.
Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή.

[warlord mkII]

psycho προσκυνω!!

χα κι εγω ειχα κασσετα εταιρειας το last in line και το Bark at the moon. Η πλακα ειναι οτι ειχα πει ακριβως την ιδια εκφραση για τον Ozzy και με κοροϊδευαν στο σχολειο:oops:
Πρωτη επαφή με Iron Maiden ήταν μια αφίσα στο Αγόρι ή στο Μπλεκ του Bruce τίγκα στα καρφιά (run to the hills video clip). Δεν ήξερα ποιος ειναι, τι κανει. Νομιζα οτι ειναι κανας ηρωας απο ταινια... Μου αρεσε το ιματζ και κρατησα την αφισα.
Επισης, αγοραζαμε βινυλια χωρις να εχουμε καν πικ απ.

[Raven Lord]

επίσης, ξέχασα να αναφέρω ότι ένα από τα πράγματα που μου κίνησαν την περιέργια να ασχοληθώ με το metal ήταν το βιβλιαράκι που μας μοίρασε η τοπική μητρόπολη στο γυμνάσιο ----> http://xydobarbas.blogspot.com/2008/07/blog-post.html

[Ford Prefect]

Το'ξερα ότι τα'χω ξαναγράψει...

Από: http://www.electricrequiem.com/forum/showthread.php?p=296450#post296450



84, stou ksaderfou mou. "Giwrgo, vale mou ekeino to tragoudi pou kanei "gouwwwwww-xixixixixi" (to Powerslave). To prwto mou agaphmeno tragoudi, ayto to riff (pou den iksera oti einai riff) pou mpainei akoma to thewrw apo ta kalytera pou exoun graftei... Ena xrono meta, o ksaderfos mou epistrefei apo taksidi sthn Germania kai kouvalaei mazi tou ena wraio disko pou exei ena tragoudi pou exei poly plaka, me enan typo pou koimatai kai ksypnaei, vazei radiofwno, revetai kai meta skaei ena ourliaxto...

85, o aderfos mou ntrepetai na mpei sto diskadiko ths geitonias gia na zhthsei enan disko. Me vazei emena, afou me kanei na epanalavw ekato fores "World Wide Live, World Wide Live, World Wide Live, Scorpions, Scorpions". Sto saloni, na xazeyoume tis fwtografies apo to gatefold...

86 kai epeita, ta tria agoria koimomaste sto idio dwmatio kai kathe vrady o aderfos mou exei to kassetofwno kai paizei otan peftoume gia ypno kai me morfh ypnopaideias mathainw apeksw to Master of Puppets (ti kommatara ayto to Back to the Front!) kai alles diskares... O megalos aderfos na paizei me tous mikroterous "gia pes mou poios einai poios se aythn thn afisa".

[warlord mkII]

Αχαχα Raven εγραψες. Εγω ειχα ενα αντιστοιχο "Σατανισμος και Heavy Metal" ή κάτι τέτοιο.. Πολύ γέλιο. Μάθαμε μέσα από αυτό το βιβλιαράκι ότι ο Παπακωνσταντίνου (και η Μαρινέλα!!) παίζουν heavy metal.
Αναπολώ τις εποχές που φευγαμε οι 3 κολλητοι απο Καλλιθεα, περπατάγαμε 15 λεπτά μέχρι το σταθμό του ηλεκτρικου (άλλοτε με 40 βαθμούς ζέστη, άλλοτε με βροχή), ανεβαίναμε κέντρο και πέρναμε σβάρνα τα δισκάδικα (rock city και happening στην αρχή, αργότερα Σόλωνος και Μασσαλίας, Μοναστηράκι κλπ). Δεν πέρναμε τους ίδιους δίσκους και απαραίτητα αγοράζαμε και κασσέτες για να αντιγράφουμε ο ένας στον άλλο...
Έπεφτε και η σχετική καζούρα στον ένα που αγόραζε πχ bonfire ενώ εμείς running wild... Στην επιστροφή χαζεύαμε μέσα στο τρένο τα εξώφυλλα, τα εσώφυλλα, τους στίχους και τις φωτογραφίες...

[Raven Lord]

Αχαχα Raven εγραψες. Εγω ειχα ενα αντιστοιχο "Σατανισμος και Heavy Metal" ή κάτι τέτοιο.. Πολύ γέλιο. Μάθαμε μέσα από αυτό το βιβλιαράκι ότι ο Παπακωνσταντίνου (και η Μαρινέλα!!) παίζουν heavy metal.

αχχαχαχαχαχαχ, είναι ένα που έλεγε ότι τα τραγούδια της μαρινέλας έχουν ανάποδα μηνύματα? το είχα διαβάσει κ αυτό. παίζει κανα link πουθενά? αυτά τα βιβλιαράκια έχουν ανεκτίμητη αξία :grin:

[Ford Prefect]

Εγώ κάπου έχω κασσέτα από έκπομπή που παίζει κιόλας Μαρινέλλα, το Ύστερα, ύστερα και μετά καπάκι ανάποδα: Σατανάς υπάρχει, σατανάς υπάρχει!

Το κορυφαίο ήταν με τον Άσημο, που παίζει ένα μπουρδουκλωμένο πράμα και ακούγεται μεταξύ άλλων... που...πουτανά γαμήσου...το'παν οι τσούλες στα σοκάκκια. Θέλει και το εφέ της μίμησης του ήχου, αλλά γαμάει!

Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί τα ανάποδα μηνύματα πάντα ήταν τόσο ηλίθια στο περιεχόμενο. Σατανάς υπάρχει. Μάλιστα.

[Raven Lord]

"o σατανάς μας ζει". αυτό λέει το ανάποδο του "ύστερα"
lol :P

[Ford Prefect]

Με την καμία, Σατανάς υπάρχει. Ακούγεται ξεκάθαρα.

[warlord mkII]

Ο Πανουσης στο Με Λενε Ποπη παιζει το αποσπασμα και λεει "Σατανας μας ζει".

Υπαρχει ενα θεϊκό documentary με εναν ελληνοαυστραλο πρωην τραγουδιστη heavy metal (ο σατανας να το κανει) μπαντας και νυν μετανοημενο ξαναγεννημενο χριστιανο. Υπαρχει και στο youtube. ΕΠΟΣ.

[UC.Hammer]

2Wsn_bk4fuo ο τυπος ηταν σε ενα kiss wannabe συγκροτημα στην αυστραλια,το παρατησε για τον τζιζας κραϊστ και πεθανε απο καρκινο 3 χρονια μετα.Θεια δικη...

[warlord mkII]

Ελα ρε. Χωρις πλακα στεναχωρηθηκα...

[UC.Hammer]

Ελα ρε. Χωρις πλακα στεναχωρηθηκα...
:shock:

[GuardianOfIvorytower]

Μπορεί κ κάπου να τα έχω ξαναπεί :smile:

Πρώτη πρώτη επαφή Alice Cooper - Trash κάπου τέλη 89-90, κ λίγο αργότερα μία κασέτα με επιλογές Scorpions. Επίσης λίγο αργότερα το Greatest Hits 2 από Queen σε αυθεντική κασέτα :smile:, τα οποία παραπάνω τα είχα λιώσει. Αλλά άκουγα κ διάφορα άλλα παράλληλα. Ακόμα τα 2 Illusion από Guns μόλις βγήκαν σε αυθεντικές κασέτες, κ σε αντιγραφές τα Black Album κ Appettite. Λιώσιμο κ αυτά για κάνα χρόνο, αλλά θυμάμαι κ πάλι να ψιλοακούω κ διάφορα άλλα σε κάτι κασετοσυλλογές που είχε βγάλει το Μεγκα κ ο Αντ1 :P.

Το οριστικό κ αποφαστιστικό χτύπημα ήρθε το Φλεβάρη του 93 (β' Γυμνασίου) που άκουσα το Trioumph of Steel. Τεράστιο ΣΟΚ. Δεν πίστευα στα αυτιά μου. Ε μετά κόλήσα. Μέσα σε ένα μήνα είχα προμηθευτεί κ τα υπόλοιπα (φυσικά σε αντιγραμμένες κασέτες), αλλά κ αρκετά ACDC. Ε μετά άκουσα κ τα τα υπόλοιπα Metallica για να είμαι έτοιμος για τη συναυλία, κ το καλοκαίρι έγραψα τις πρώτες κασέτες Maiden :grin:

[Raven Lord]

Με την καμία, Σατανάς υπάρχει. Ακούγεται ξεκάθαρα.


http://www.google.gr/search?client=firefox-a&rls=org.mozilla%3Ael%3Aofficial&channel=s&hl=el&q=%22%CE%A3%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%82+%CE%BC%CE%B1%CF%82+%CE%B6%CE%B5%CE%B9%22&meta=&btnG=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7+Google

το'χω ακούσει κ εγώ άλλωστε... στο περίπου κάπως έτσι ακούγεται. ο σατανάς να το κάνει κανονική φράση όμως...

[Reject]

1989-παιδικα παρτυ.πρωτη επαφη με τον Αλις κουπερ και τα γνωστα (εμετικα) χιτακια της εποχης,τα οποια ομως τοτε μου εκαναν αισθηση.
1990.Ειχαμε τοτε το Ευρωπαικο MTV και ειχα κολλησει με τα βιντεοκλιπ των the jam-going underground,the cure-boys dont cry,the cure-a forest,Clash-should i stay or should i go.
Ελευση του grunge μετα απο 1 χρονο.Σιχαινομουν(και ακομα) τους pearl jam,alice in chains,soundgarden,αλλα οι νιρβανα μου εκαναν ψιλοκλικ.
1994-Η αποκαλυψη.Ξαδερφος 3 χρονια μεγαλυτερος,σκεητας,μου γραφει μια κασσετα με 2 πλευρες.Η πρωτη εχει την συλλογη Let them eat jellybeans(d.o.a,black flag,subhumans,flipper etc etc)και η δευτερη πλευρα το fresh fruits for rotting vegetables.Με την μια χανω την μπαλα και πηγαινω στο δισκαδικο που βρισκεται διπλα στο σπιτι μου τοτε,και ο μαγαζατορας μαζι με τους Dead Kennedys μου πασαρει και το Misfits-Earth a.d.1200δρχ εκαστο.Το ραδιο Ουτοπια τοτε στα ντουζενια του,με εκμπομπες που επαιζαν απο ελληνικο πανκ(που ποτε δεν το ειχα σε εκτιμηση) μεχρι grindcore,απο cali-punk μεχρι speed metal.οι μπαντες να καταγραφονται σε ενα τετραδιακι ασταματητα.
1995-η αλλαγη σχολικου περιβαλλοντος ειχε μονο ενα καλο:τον διπλανο μου,3 χρονια μεγαλυτερος και ακομα στην 3η γυμνασιου.αυτος ηταν που μου πασαρε πρωτος τους D.r.i και τους Discharge.και εκει αλλαξαν ολα.

[Diva Plavalaguna]

κασετα με χιτακια offspring και κασετα με ελληνικο ροκ (τρυπες, πυξ λαξ κτλ)
κ κανα Unforgiven

[antimusic]

πέρα απ τα κλασσικά smash (moshing στην κατασκήνωση!) και nevermind (moshing στα beach party!), very epos κασσέτα με ΕΛ.ΑΣ./να τους δω να τρέχουν/snowing still.

:touched:

[00i00]

83-84? καπου κει...ειχα ξαδερφο μηχανοβιο με RD-600(κλασικια σκοτωστρα) στο χωριο...αυτος ειχε κατι λιγα αρον μειντορ και εισιντισι βινυλια στα οποια ειχε γραψει πανω στα οξωφυλλα με στυλο ''Σακης ο ροκυ''

τα ακουγα στο πικαπ/κασσετοφωνο/ραδιο/ολα μαζι Silver του και χαζευα/ζωγραφιζα τον eddie

μετα κατα γυμνασιο μερια ειχαν ερθει δυο αδερφια απο γερμανια και μας εμπασαν στο thrash...ο ενας δισκογραφια τα παντα ολα kreator κι o αλλοσα sodom,μαζι με αλλα βεβαια που τοτες τα βλεπαμε εξωγηινα(M.O.D.,Wermacht,Mucky Pup)

τεσπα συνεχιζομε κασσετιδων μεχρι το 90 που ο ΜΠΑΜΠΑΣ μου με πηρε ενα πλαστικο Philips στερεο 2 κιλα μαζι με τα ηχεια...τοτες πηρα τα δυο πρωταμ βινυλια μαζι (Rust In Peace & Persistence Of Time-ξεκινησα ασΚημα ξερω) απο την Ροκ Μπογιατα (Rock House) η απο τον Κουντουρα δε θυμαμε

αυτα μαλλον

[antimusic]

(Rust In Peace & Persistence Of Time-ξεκινησα ασΚημα ξερω)

τα καλύτερα μωρη παλιόγρια.

[00i00]

ε καλα τοτες με αρεσαν οκ

[Razor]

ολοι μεταλακια εισασταν ΒΡΕ

[GuardianOfIvorytower]

Εγώ είμαι ακόμα :razz:

[Legend_of_Darkness]

Queen-The greatest hits κάπου στο 98.
Θυμάμαι που ρωτούσα τον πατέρα μου,μα καλά όλη η μουσική για έρωτες κι αγάπες μιλάει?
Και κάπου στη Β γυμνασίου,το 2004 ακούω Maiden και σκηνικά για δευτέρες παρουσίες και δε συμμαζεύεται,με πρώτη εμπειρία το Best of the Beast.

[mrmaiden]

1988 (10 χρονών τότε) και κάπου παίρνει το μάτι μου στο τετράδιο ενός συμμαθητή το logo των maiden:touched:. Με τα πολλά μου γράφει μια κασσέτα με το Seventh Son ( ο αδερφός του πήγαινε τρίτη γυμνασίου τότε και άκουγε) και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα:headbang: Από ξαδέρφια, έπεσαν στα χέρια μου κασσέτες με Ozzy με Sabbath με Kreator με Manowar και το νερό άρχιζε να μπάινει στο αυλάκι. Βοήθησαν βέβαια και τα video clips που έδειχνε το Mtv. Ακόμα θυμάμαι ότι έμενα ξύπνιος και περίμενα να κοιμηθούν οι γονείς μου μπας και προλάβαινα να δω λίγο Headbanger's Ball!

Με βοήθησε πολύ και η Hard N Heavy Encyclopedia που είχε κυκλοφορήσει το Metal Hammer την οποία κυριολεκτικά ξεκοκκάλισα και έτσι έμαθα πάρα πολλά συγκροτήματα!

Ε και το 91 όταν μου έκαναν δώρο το στερεοφωνικό άρχισε και η vinyl mania.
Δεν έτρωγα ποτέ τίποτα στο σχολείο και έτσι έπαιρνα 2 βινύλια το μήνα. Τα πρώτα που αγόρασα ήταν το No Prayer και το Seventh Son:pink:.
To καλοκαίρι του 91 (Μέσα Αυγούστου) στις διακοπές θυμάμαι να πετυχαίνω σε δισκάδικο το Black Αlbum, το οποίο μόλις είχε βγεί.
Επίσης, θυμάμαι σαν τώρα την ημέρα που αγόρασα το Triumph Of Steel την ημέρα που βγήκε:) και τόσα άλλα.

[GuardianOfIvorytower]

Queen-The greatest hits κάπου στο 98.
Θυμάμαι που ρωτούσα τον πατέρα μου,μα καλά όλη η μουσική για έρωτες κι αγάπες μιλάει?
Και κάπου στη Β γυμνασίου,το 2004 ακούω Maiden και σκηνικά για δευτέρες παρουσίες και δε συμμαζεύεται,με πρώτη εμπειρία το Best of the Beast.

νιώθω παππούς :oops:

[Raven Lord]

το καλοκαίρι του '91 ...

καλύτερα τώρα? :P

[GuardianOfIvorytower]

:wink:

[psychotron]

...παιδικό πάρτυ Γ δημοτικού, Δεκέμβριος 1979....
...
Καλοκαίρι 1982 ...
...
Δύο χρόνια μετά (άνοιξη-καλοκαίρι 1984)...
...
Και κάπου στις αρχές του 1985....
...

ή τώρα ίσως;;;;

8)

[GuardianOfIvorytower]

Ε καλά ναι, μένει μόνο να ποστάρει κ ο Καντίρου κ θα νιώσω μπέμπης :grin:

[Pinatero]

υπαρχει ντοκουμεντο 3 1/2 χρονων να τραγουδαω Βασιλη Παπακωνσταντινου τον "Γατο", κατι Φατμε, κατι Πουλικακοι κατι της εποχης λογω γονιων 25 χρονων ητανε στην ηλικια εκεινη, μετα με θυμαμαι να τραγουδαω στα Αγγλικα Doors, Clash. Lou Reed, Pink Floyd, χωρις να εχω ξεκινησει να μαθαινω αγγλικα με διαφορα σαρδαμ φυσικα, η επαφη με μεταλ ξεκινησε καπου στο Δημοτικο οπου πηρα απο τα σταντ με τις κασσετες τοτε στο ΑΠΘ στην πλατεια χημειου Iron Maiden και Black Sabbath, ε μετα το παλιο ροκ σιτυ της Διοικητηριου ηταν στα 30μετρα απο το σχολειο μου!

[Daffy]

η επαφη με μεταλ ξεκινησε καπου στο Δημοτικο οπου πηρα απο τα σταντ με τις κασσετες τοτε στο ΑΠΘ στην πλατεια χημειου Iron Maiden και Black Sabbath
:touched::touched::touched:

[irreligious]

σοκ νούμερο 1.- ο αδερφός μου γυρνάει σπίτι με κασσέτα smash αγορασμένη από παζάρια στη Ναύπακτο...τηγανιά στο κεφάλι,σοκ και πέος, ανακαλύψαμε την Αμερική, γιου γκαντ νταμ μάδερφάκερ!...αυτή την κασσέτα έπρεπε να την ακούσουν όλοι(!). 1996

σοκ νούμερο 2.- ο κατά 5 περίπου χρόνια μεγαλύτερος γείτονας με δανείζει το live at donnighton των maiden σε κασσέτα. περισσότερο από περιέργεια του τη ζήτησα βασικά διοτί είχανε πέσει στα χέρια μου εκείνα τα παπαδίστικα βιβλία που βάλατε και 'σεις και μου 'ρχότανε πολύ παράνομο και μυστικιστικό το όλο θέμα. 1996


σοκ νούμερο 3.- ένα τσογλάνι μπραχαμιώτης που ερχότανε τα καλοκαίρια Ναύπακτο, μου δανείζει το 'η πόλις εάλω'.
χίπ χοπ χούλιγκαν συνέχεια στας τηλεοράσεις εκείνη την εποχή, συλλογή χοντρές δουλειές λίγο πιο μετά, τυμβωρύχοι-μηδενιστές και βέβαια αισχρά γκράφιτι στους τοίχους της πόλης. μπαμ μεγάλο.
*οι txc βέβαια κυκλοφόρησαν τον καλύτερο τους δίσκο λίγα χρόνια μετά(έσσεται ήμαρ μουνάρες) αλλά και αυτό έχει μείνει στα σώψυχα βαθιά.
1997

σοκ νούμερο 4.-το muddy banks από nirvana.ε τα'χω ξαναπεί.
1998

σοκ νούμερο 5.- έχοντας πιεί ένα τσιγάρο και ψάχνοντας να βρω κάτι να ακούσω από τους δίσκους του αδερφού μου, πέφτω απάνω στην ηχογράφηση του set του dave seaman στο buenos aires(2001).
αυτό ήτανε, τα πάντα όλα και επιτέλους νταμπα-ντούμπα μουσική που είχε ουσία και δεν θύμιζε ούτε τα καγκουροσαϊκεντέλια, ούτε τις φλωριές που έπαιζαν τα κλαμπ.
2005



μεγάλο βγήκε ε!

[AiwarikiaR]

1. καπου στα 1992 ενα γειτονι μου δινει μια κασσετα με το black album. Δυαντο ακουσμα για τα αυτια μου , αλλα συνεχιζω να το ακουω, μεχρι που σκαει η ιστορια με τους "σατανιστες" της Παλληνης, οποτε τρομαζω απο τα μεσημεριανα κουτσομπολια και της κατηγοριες εναντι της μετσαλ. Ετσι με τον -κατα 3 χρονια μικροτερο- αδερφό καταστρεφουμε (τελετουργικα???) με ενα σφυρι την καταραμενη κασσετα.

2. καπου στα 1994 αρχιζω και ακουω jeronymo groovy (οh yeah) και κυριως μια εκπομπη -λεπτομεριες που να θυμαμαι- οπου πετυχαινω τρυπες, panx romana, λευκη συμφωνια κλπ. H μεταλλαξη σιγα σιγα ξεκινα

3. 1995. Καλοκαιρι, θυμαμαι χαρακτηριστικα εχω γυρισει απο θαλασσα και πετυχαινω στο MTV (ελευθερο τοτε) το digging the grave απο FNM. Σοκ. Μου ειχε φαει πολυ ακραιο αλλα συναμα γοητευτικα ωραιο. Παρεπιπτοντως εκεινα τα χρονια το MTV επαιζε ανελεητα GNR οποτε ακολουθησε η αναλογη πλυση εγκεφαλου.

4. Το μεγαλο και ουσιαστικο μπαμ εγινε ομως κανα χρονο μετα. Παιδι στην επαρχια, πετυχαινω ενα πειρατικο σταθμο, που επαιζε ολη μερα τα αλμπουμς των Maiden. Παραλληλα πετυχαιω κ μια αλλη μεταλ εκπομπη σε ενα αλλο τοπικο σταθμο και η μεταλ-λαξη ολοκληρωνεται.



----------------
Listening to: Diana Ross - 14 The Boss (David Morales remix) (http://www.foxytunes.com/artist/diana+ross/track/14+the+boss+(david+morales+remix))
via FoxyTunes (http://www.foxytunes.com/signatunes/)

[Brazen_Bull]

3η δημοτικου ακουω Britney Spears και τα βλεπω ολα. Oops i did it again και δεν συμμαζευεται.
5η-6η δημοτικου ακουω εναν συμμαθητη μου στ' αγγλικα να λεει πως ο αδερφος του ακουει ΧΕΒΙ ΜΑΙΤΑΛ. Ρωτω να μαθω τι ειναι και ο πατερας μου μου γραφει διαφορα ροκ και μεταλ κομματια σε cd. Το cd ειχε ac/dc, metallica, kyuss, qotsa, L7, nirvana και αλλα διαφορα, πολυ τρου για την spears που ειχα συνηθισει. Φυσικα εβαλα και τον θειο μου να μου γραψει μια κασετα με διαφορα τετοια πραματακια και βρεθηκα με μια κασετα που ειχε ratm, blue oyster cult, placebo, savatage, annihilator, iron maiden, rhcp, και deep purple. Στην πρωτη γυμνασιου ακουσα ολοκληρο το evil empire και το nevermind. Επειτα εφαγα κολλημα με metallica και ratm και αργοτερα ανακαλυψα hendrix, sabbath και στη συνεχεια την stoner. Αυτο ηταν. Τα υπολοιπα ηρθαν μονα τους. Κι ακομα ερχονται δηλαδης.
:touched:

[Phantom Duck]

εμένα μου έβαλε ο πατέρας μου στην πέμπτη δημοτικού να ακούσω κασέτα το πρώτο dillinger escape plan- αυτό ήταν, την άλλη μέρα αγόρασα ημισκούμπρια - στενές επαφές με 3ς τύπους και όλα άλλαξαν για μένα.