carheart
06-05-2009, 01:25
http://sunshinegasoline.files.wordpress.com/2009/04/alephathallucinatorymntn.jpg
1. Invocation of Almost
2. Poppyskins
3. On Docetic Mountain
4. 26 April 2007
5. Aleph is the Butterfly Net
6. Not Because the Fox Barks
7. UrShadow
8. As Real as Rainbows
Είμαι στην περίπου εικοστή ακρόαση, και σιγά σιγά έχω περάσει από τον χαρακτηρισμό "λολ" στο "απαράδεκτο", έπειτα στον "κλασικό αδιάφορο Current 93 δίσκο ανάμεσα στα αριστουργήματά τους", και τώρα είμαι περίπου στο "φιλικά προσκείμενος", ελπίζοντας μέχρι το πρωί να έχω καταλήξει οριστικά στο "συμπαθές".
Με πολλή πίεση όμως, πολύ ζόρι και βάσανο, ενώ μια μέρα προ τριετίας είχε έρθει το "Black Ships Ate the Sky" και μου είχε αναταράξει το πάγκρεας μέσα στις τρεις πρώτες νότες.
Αυτό έχει και κιθάρες, έχει και σόλο, και ποιός είναι αυτός ο Αλέφαντος τελοσπάντων;
Σε διακόσια χρόνια ίσως σας λέω πως οι Current 93 δεν γίνεται τελικά να βγάλουν ουσιαστικά κακό δίσκο, αλλά σήμερα έξι του Μάη, σας λέω πως από το album εδώ που σκάρωσε ο Tibet, λείπουν αρκετά βασικά πράγματα που θα με έκαναν να δακρύζω από θαυμασμό για την τελειότητα, όπως πολλάκις έχω πράξει στο παρελθόν με τούτους τους αναγεννημένους χριστιανούς.
Άλλη φορά. Πιθανότατα και με άλλο album.
1. Invocation of Almost
2. Poppyskins
3. On Docetic Mountain
4. 26 April 2007
5. Aleph is the Butterfly Net
6. Not Because the Fox Barks
7. UrShadow
8. As Real as Rainbows
Είμαι στην περίπου εικοστή ακρόαση, και σιγά σιγά έχω περάσει από τον χαρακτηρισμό "λολ" στο "απαράδεκτο", έπειτα στον "κλασικό αδιάφορο Current 93 δίσκο ανάμεσα στα αριστουργήματά τους", και τώρα είμαι περίπου στο "φιλικά προσκείμενος", ελπίζοντας μέχρι το πρωί να έχω καταλήξει οριστικά στο "συμπαθές".
Με πολλή πίεση όμως, πολύ ζόρι και βάσανο, ενώ μια μέρα προ τριετίας είχε έρθει το "Black Ships Ate the Sky" και μου είχε αναταράξει το πάγκρεας μέσα στις τρεις πρώτες νότες.
Αυτό έχει και κιθάρες, έχει και σόλο, και ποιός είναι αυτός ο Αλέφαντος τελοσπάντων;
Σε διακόσια χρόνια ίσως σας λέω πως οι Current 93 δεν γίνεται τελικά να βγάλουν ουσιαστικά κακό δίσκο, αλλά σήμερα έξι του Μάη, σας λέω πως από το album εδώ που σκάρωσε ο Tibet, λείπουν αρκετά βασικά πράγματα που θα με έκαναν να δακρύζω από θαυμασμό για την τελειότητα, όπως πολλάκις έχω πράξει στο παρελθόν με τούτους τους αναγεννημένους χριστιανούς.
Άλλη φορά. Πιθανότατα και με άλλο album.