Ra Pariah
03-05-2009, 00:13
http://www.metal-archives.com/images/1/3/2/5/13250.jpg
1. Fgmenth, Thy Gift
2. The Fourth Knight of Revelation
"Abyssic Death Metal" ονόμαζαν οι Rotting Christ το ύφος των πρώτων τους δουλειών (1989-1992/3), σε μια εποχή όπου το black metal ακόμη αποτελούσε περισσότερο απροσδιόριστη συνάθροιση κάποιων λιγοστών δίσκων παρά ένα κατασταλαγμένο ιδίωμα, υπηρετούμενο από ωρισμένες μπάντες-ακολούθους. Οι ονομασίες όμως, ως γνωστόν, δημιουργούνται κατόπιν των φαινομένων και οι Αθηναίοι σε αυτό το demo (αλλά ταυτόχρονα και promo για τις εταιρείες) ακούγονται και φαντάζουν ζοφερότεροι της αιθάλης.
Την αποπνικτική, φρικώδη ατμόσφαιρα του εξωφύλλου, το οποίο είναι όσο απλό χρειάζεται το ίδιο το black metal, τη σχηματοποιεί το πρώτο riff της κασέτας. Το -μετέπειτα- πασίγνωστο "Fmength..." στην πρώτη του παρουσία εμφανίζεται σαφώς πιο doom-οειδές από τους δημιουργούς τους. Ο Σάκης δεν ξεκινά κατευθείαν το τραγούδισμα των επωδών τού Μίμη, και αυτή η καθυστέρηση δίνει μια πιο διαβολική διάσταση στο βασικό riff του κομματιού. Τί να πει κανείς, όμως, για το ρόγχο θανάτου του Necromayhem; Έτσι ορθώνεται η φωνή του mastermind, βαθιά και αποκρουστική. Το δεύτερο κομμάτι, το μνημειώδες "Fourth Knight..." ξεκινά με μία μικρή εισαγωγή που δεν υπάρχει στο δίσκο. Έπεται ένα από τα καλύτερα riffs του ιδιώματος, ένα πραγματικό μανιφέστο του σκοτεινού ήχου. Τα πλήκτρα δίνουν και σ' αυτό το τραγούδι μια νοσταλγική διάσταση, η οποία συγκινεί τους οπαδούς της μπάντας ακόμη και στις μέρες μας.
Πόσα χρόνια έχει ελληνική black metal μπάντα να βγάλει promo με δυο τέτοιες κομματάρες; Πάρα πολλά... Δεν είναι λίγοι όσοι κατηγορούν την μπάντα για ένα σκασμό λόγους, ξεχνούν όμως το σημαντικότερο: ότι είναι οι ουσιωδέστεροι τραγουδοποιοί που έχει γεννήσει η χώρα στον ακραίο ήχο. Με τεράστια διαφορά. Κομμάτια που βιώνονται δε γράφονται απαραίτητα από shredders της κιθάρας. Υποστηρίζετέ τους μέχρι το τέλος, που ευχόμαστε να απέχει δεκαετίες!
1. Fgmenth, Thy Gift
2. The Fourth Knight of Revelation
"Abyssic Death Metal" ονόμαζαν οι Rotting Christ το ύφος των πρώτων τους δουλειών (1989-1992/3), σε μια εποχή όπου το black metal ακόμη αποτελούσε περισσότερο απροσδιόριστη συνάθροιση κάποιων λιγοστών δίσκων παρά ένα κατασταλαγμένο ιδίωμα, υπηρετούμενο από ωρισμένες μπάντες-ακολούθους. Οι ονομασίες όμως, ως γνωστόν, δημιουργούνται κατόπιν των φαινομένων και οι Αθηναίοι σε αυτό το demo (αλλά ταυτόχρονα και promo για τις εταιρείες) ακούγονται και φαντάζουν ζοφερότεροι της αιθάλης.
Την αποπνικτική, φρικώδη ατμόσφαιρα του εξωφύλλου, το οποίο είναι όσο απλό χρειάζεται το ίδιο το black metal, τη σχηματοποιεί το πρώτο riff της κασέτας. Το -μετέπειτα- πασίγνωστο "Fmength..." στην πρώτη του παρουσία εμφανίζεται σαφώς πιο doom-οειδές από τους δημιουργούς τους. Ο Σάκης δεν ξεκινά κατευθείαν το τραγούδισμα των επωδών τού Μίμη, και αυτή η καθυστέρηση δίνει μια πιο διαβολική διάσταση στο βασικό riff του κομματιού. Τί να πει κανείς, όμως, για το ρόγχο θανάτου του Necromayhem; Έτσι ορθώνεται η φωνή του mastermind, βαθιά και αποκρουστική. Το δεύτερο κομμάτι, το μνημειώδες "Fourth Knight..." ξεκινά με μία μικρή εισαγωγή που δεν υπάρχει στο δίσκο. Έπεται ένα από τα καλύτερα riffs του ιδιώματος, ένα πραγματικό μανιφέστο του σκοτεινού ήχου. Τα πλήκτρα δίνουν και σ' αυτό το τραγούδι μια νοσταλγική διάσταση, η οποία συγκινεί τους οπαδούς της μπάντας ακόμη και στις μέρες μας.
Πόσα χρόνια έχει ελληνική black metal μπάντα να βγάλει promo με δυο τέτοιες κομματάρες; Πάρα πολλά... Δεν είναι λίγοι όσοι κατηγορούν την μπάντα για ένα σκασμό λόγους, ξεχνούν όμως το σημαντικότερο: ότι είναι οι ουσιωδέστεροι τραγουδοποιοί που έχει γεννήσει η χώρα στον ακραίο ήχο. Με τεράστια διαφορά. Κομμάτια που βιώνονται δε γράφονται απαραίτητα από shredders της κιθάρας. Υποστηρίζετέ τους μέχρι το τέλος, που ευχόμαστε να απέχει δεκαετίες!