Jamendo.

[Amnesiac.]

Τι παίζει με τούτο;

Είχα κάνει register πριν κανα χρόνο, δε θυμάμαι καν γιατί, αλλά δε το είχα ψάξει καθόλου. Σάιτ που μπάντες ανεβάζουν τα άλμπουμ τους και τα διαθέτουν δωρεάν για κατέβασμα, ωραίο ακούγεται.

Αξίζει να το ψάξει κανείς ή είναι τίγκα στις μαλακίες;

Έχει βρει κανείς τίποτα αξιόλογο εκεί πέρα; Αν ναι, ποστάρετε.

[carheart]

είναι το καλύτερο site που έχω μπει ποτέ στη ζωή μου φιλαράκι :rofl:

[phthoggon]

Αυτά τα σάιτ είχαν πολύ πλάκα για να ανακαλύπτεις μουσικές πριν 5-6 χρόνια, που δεν είχαμε τις dsl και τα χίλια μπλόγκια για να κατεβάσουμε ότι άλμπουμ κυκλοφορεί. Βέβαια, όποιος δίνει δωρεάν τη μουσική του είναι αλήθεια ότι το κάνει επειδή δεν είναι σε θέση να κάνει οτιδήποτε άλλο, δηλαδή να τη κυκλοφορήσει. Οπότε ναι, θα είναι "μούφα" προφανώς τα περισσότερα. Αλλά καλό είναι και να τσεκάρεις καμιά φορά και το δεκαοχτάχρονο κολομβιανό που γράφει με ντραμ μασίνι στο πισί του αντί για την καινούργια μπάντα του υπεργαμάτου label που μιλάει όλος ο κόσμος για αυτή, ε?

[Phantom Duck]

Βέβαια, όποιος δίνει δωρεάν τη μουσική του είναι αλήθεια ότι το κάνει επειδή δεν είναι σε θέση να κάνει οτιδήποτε άλλο, δηλαδή να τη κυκλοφορήσει.

inb4 radiohead nin judas priestley.

[carheart]

phantom-duck, το 95% των posts σου είναι ακαταλαβίστικα και λένε αηδίες αν τα καταλάβεις τελικά.

[Phantom Duck]

τι δεν κατάλαβες;!

[phthoggon]

Που λες τώρα φιλάρα, μπαίνει ο Ruthless και σου πετάει ένα τώρα ΣΕ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΟ ΠΟΣΟΣΤΟ (95-99%) και σε πετάει στο καναβάτσο μαζί με τους judas priestley και τους NIN και ποιους άλλους παπάρες στριμόχνωνται στο υπόλοιπο που μένει και που ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ. Καπίσε?

[Phantom Duck]

συμφωνώ με το ρουθλεςς κι επιστρέφω το μπαλάκι λέγοντας ότι και στη μη τσάμπα μουσική δεν πολυδιαφέρουν τα ποσοστά οπότε δεν έπρεπε να γίνει ο διαχωρισμός στο ποστ του πηθόγγον. και μετά συμφωνεί κι εκείνος και επιστρέφω στο τζένεραλ κάνοντας ακαταλαβίστικα ποστ.

[phthoggon]

Χαχα, αν είναι να μιλήσουμε σοβαρά πάντως, αν δε πιστεύεις πως διαφέρουν τα ποσοστά, κάνε μία έρευνα: τσέκαρε καμιά πενηνταριά άλμπουμς από αυτό το σάιτ, γράψε report και μετά σύγκρινε με αντίστοιχα άλμπουμ που κατέβασες από μπλογκ που ανεβάζουν άλμπουμ από cd που κυκλοφορούν σε εταιρίες. Χαράς στο κουράγιο σου βέβαια αν το καταφέρεις, εγώ είμαι μαζί σου ε :/

[Phantom Duck]

κοίτα, άμα κατεβάσω τυχαία albums από blogs μάλλον τα ίδια reports θα κάνω γιατί κατά πάσα πιθανότητα δε θα με αφορούν, ΟΜΩΣ η διαφωνία μου δεν ήταν στο ποσοστό αλλά στο γιατί κάποιος θέλει να δώσει τη μουσική του τσάμπα, γι' αυτό παρέθεσα καλλιτέχνες που το έκαναν χωρίς να είναι μονόδρομος γι' αυτούς.

[phthoggon]

γιεπ, λοιπόν κοίτα πως έχουν τα πράγματα όμως, ο καπιταλισμός ζει και βασιλεύει ακόμα, τόσο στη συνείδηση των παραγωγών όσο και των καταναλωτών. Πράγμα που σημαίνει ότι οι εταιρίες θα κοιτάξουν να εκμεταλλευτούν το καλύτερο πράγμα από αυτά που κυκλοφορούν εκεί έξω, και αντίστοιχα οι περισσότεροι καλλιτέχνες θα κοιτάξουν να πάρουν έστω και κάνα χαρτζηλίκι από το να δίνουν τη μουσική τους έτσι ελεύθερα έκει έξω. Αυτό ίσχυε και δεν είναι εύκολο να αλλάξει από τη μία στιγμή, και η μόνη περίπτωση να σταματήσει είναι να γαμηθεί εντελώς η μουσική βιομηχανία, όχι να γίνει αυτό από καλή θέληση η καλλιτεχνική συνείδηση. Δεν είναι όλοι judas preistley, όπως και να το κάνουμε.

(πσ, και όταν έχεις τόσα εκατομμύρια ήδη στη μπάνκα εύκολα γίνεσαι ευσυνείδητος καλλιτέχνης και επαναστάτης εεεε. Για τους NIN και Radiohead αυτά.)

[antimusic]

το καλύτερο πράγμα από αυτά που κυκλοφορούν εκεί έξω

ωστε ο καπιταλισμός δεν ασχολείται με το πιο εύκολα πουλήσιμο και το πιο εύκολα επικερδές, αλλά με το πιο Καλό. το μάθαμε κι αυτό.

κατά τα άλλα το οτι υπάρχουν Κάποιοι που κάνουν μια πρώτη διαλογή ως προς το τι θα φτάσει στα αυτιά μας (και εμείς τους εμπιστευόμαστε) και η επίσημη κυκλοφορία ως τρόπος καταξίωσης είναι ακριβώς ο τρόπος που λειτουργούσε η παλιά μουσική βιομηχανία, πριν της γαμήσει τα πρέκια το ναπστερ και το γιουτουμπ και τα μπλογκς.

το τζαμέντο πράγματι δεν έχει τίποτα εξαιρετικό, αλλά επειδή οι "καλλιτέχνες" σκέφτονται ακόμα όπως είπε ο φθόγκον, και επειδή δεν κατάφερε να γίνει standard, αλλιώς με εκείνο το voting θα είχε τα φόντα να είναι εξαιρετικά χρήσιμο.

[ikonoklast]

Τι παπαριές λέει ο φθόγγον. Σπλιτ για ελεύθερη μουσική/ελεύθερες άδειες για τη νίκη. Και bans.

[phthoggon]

Την Αλήθεια και μόνο την Αλήθεια λέω, αγαπητό μου SWARM.

Ακριβώς αντιμιούζικ, οι εταιρίες ενδιαφέρονται για το καλό και το ποιοτικό, εκτός από το εμπορικό. Εταιρίες είναι και η Type και η 12k και η παλιά Misanthropy και τι άλλο ξερω γω. Αλλιώς τι να βγάζουνε παλικάρι μου, μούφες, για να τις αγοράσει ποιός? Βέβαια με τέτοιο username τι να περιμένει κανείς από εσένα, θα είσαι εσύ από αυτούς που ακούνε κανένα χαλασμένο ραδιόφωνο με παράσιτα και εκστασιάζονται. :rofl:

Ικόνοκλαστ πας από το ΛΟΛ στο ΡΟΦΛ τελευταία :rofl::rofl:βγάλε κάνα cd-r στις 50 κόπιες να δεις αγόρι μου αν θα το αγοράσει κανένας πέρα από τους ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ ΣΟΥ, και έλα μετά να μας πεις για ελεύθερες μουσικές και παπάρια μαυροκόκκινα :rofl::rofl::rofl:

[ikonoklast]

Κόκκινα τα παπάρια. Μη μπερδευόμαστε.

[phthoggon]

Σιγά ρε ΠΑΧΑΤΟΥΡΙΔΗ (http://www.youtube.com/watch?v=RwFvpN-Eq3g) να πούμε :!:

[antimusic]

Την Αλήθεια και μόνο την Αλήθεια λέω, αγαπητό μου SWARM.

πιο προβλέψιμος κι απ τον ρέηζορ.



Ακριβώς αντιμιούζικ, οι εταιρίες ενδιαφέρονται για το καλό και το ποιοτικό, εκτός από το εμπορικό. Εταιρίες είναι και η Type και η 12k και η παλιά Misanthropy και τι άλλο ξερω γω. Αλλιώς τι να βγάζουνε παλικάρι μου, μούφες, για να τις αγοράσει ποιός?

στο δικό μου μυαλό ξεχωρίζω τους αντεργκράου μερακλήδες που απλά πάνε να ρεφάρουν από τις Εταιρίες. όπου κι εκεί όποιος πάει μόνο με την κάβλα και όχι με το τι μπορεί να πουλήσει τρώει πουτσουλινάκι, non;


Βέβαια με τέτοιο username τι να περιμένει κανείς από εσένα, θα είσαι εσύ από αυτούς που ακούνε κανένα χαλασμένο ραδιόφωνο με παράσιτα και εκστασιάζονται. :rofl:

μπετονιέρες και πλυντήρια ΜΟΝΟ.

[phthoggon]

πιο προβλέψιμος κι απ τον ρέηζορ.

μου αρέσει τώρα που κάθεσαι και απαντάς σοβαρά σε αυτό. :fear:




στο δικό μου μυαλό ξεχωρίζω τους αντεργκράου μερακλήδες που απλά πάνε να ρεφάρουν από τις Εταιρίες. όπου κι εκεί όποιος πάει μόνο με την κάβλα και όχι με το τι μπορεί να πουλήσει τρώει πουτσουλινάκι, non;

πρώτα απ' όλα δεν έχω ιδέα τι προσπαθείς να πεις, έχω προβλήματα με την αντρίκεια γλώσσα του ΔΡΟΜΟΥ. Πάντως ότι τρέχουν σχεδόν όλοι ακόμα στις εταιρίες είναι μια πραγματικότητα που θέλετε δε θέλετε πρέπει να την αποδεχτείτε. Που είναι όλη αυτή η μεγάλη Ελεύθερη Τέχνη? Τυχαίνει να κατεβάζω 4-5 χρόνια από Net Labels, και δυστυχώς ότι ακούω από κει πέρα είναι ένα επίπεδο πιο κάτω τουλάχιστον από τις δουλείες που βγαίνουν στο εμπόριο, δυστυχώς. Εγώ μαζί σας είμαι ξαναλέω, αλλά μην έχετε ψευδαισθήσεις ότι βρισκόμαστε σε κανέναν καλλιτεχνικό και προεπαναστατικό παράδεισο με ιδεολόγους που δίνουν το προϊόν της δουλειάς τους έτσι για το λαό. Το 95% των μουσικών ακόμη και σήμερα (ρουχλες πάλι αλλά πρέπει) παίζει για τα λεφτά, όχι αποκλειστικά για τα λεφτά, αλλά και για αυτά, να το ξέρετε.

[ikonoklast]

Πάντως ότι τρέχουν σχεδόν όλοι ακόμα στις εταιρίες είναι μια πραγματικότητα που θέλετε δε θέλετε πρέπει να την αποδεχτείτε.
Μπα. Αν τρέχει κάποιος κάπου (και δεν μιλάω μόνο για το "underground") αυτό είναι τα myspace και το ιντερνετ προμοσιον. Αυτό συμβαίνει για λόγους που δε χρειάζεται να εξηγήσω πολύ, είναι πολύ πιο απλό και αποδοτικό, οι δισκογραφικές μας τέλειωσαν. Αν κάποιος βγάζει ακόμα σε δισκογραφικές (και όταν λέω δισκογραφικές εννοώ την warner και όχι random labels του κάθε τυχαίου) τότε παίζει σκυλοποπ και έχει βγεί απο reality, είναι εντεχνοσκυλάς με κοινό ή είναι internet meme τσίρκο τύπου ανώριμοι. Αυτά είναι τα μόνα που μπορούν να πουληθούν και αυτά είναι τα μόνα που πουλιούνται.

Με βάση το τελευταίο φτάνουμε και στο αν ο κόσμος παίζει για τα φράγκα. Η τεράστια πλειοψηφία των μπαντών δεν παίζει για τα φράγκα, γιατί δεν παίρνει φράγκα, χάνει φράγκα, και αυτό το κάνει εν πλήρει συνείδηση. Αυτό πάλι είναι εντελώς δεδομένο και προφανές, ας κάνουμε ένα γκάλοπ σε σένα και στις διάφορες μπάντες που παίζουν ερίτες και είναι στα πέριξ, δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην μπαίνει μέσα (και θα συνεχίσει να μπαίνει και το ξέρει).

Άρα καταλήγουμε στο τι μέλλει και τι πρέπει γενέσθαι και αυτό είναι μια τεράστια και πολύ δύσκολη κουβέντα που πιάνει πολύ περισσότερα πράγματα απο αυτά που φαντάζεσαι και γι' αυτό δεν χρειάζεται να έχεις αυτό το απόλυτο ύφος και που γι' αυτό λέω ότι χρειάζεται τα σπλιτς της γιατί δεν έχει σχέση με το jamendo το οποίο πλέον δεν υπηρετεί και την ελεύθερη μουσική αποκλειστικά, πουλάει και δίσκους.

[phthoggon]

ωχού, τώρα πάμε πάλι φυρί φυρί να το υπεραναλύσουμε το θέμα, αλλά τέλος πάντων. Πρώτα απ' όλα συγχωρήστε με λίγο για αυτό το "όλοι" επειδή περισσότερω εννοώ με αυτό τους "επαγγελματίες" μουσικούς, επειδή τυχαίνει λόγω σπουδών ετς να τους ξέρω καλά σαν περιβάλλον. (και όταν λέω για τα λεφτά, δεν εννοώ κάτι παραπάνω από το να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους. αυτό είναι πλέον το μεγάλο ζητούμενο σήμερα). Σίγουρα αν βάλουμε μέσα σε αυτό τον ορισμό οποιονδήποτε ασχολείται έστω και για την πλάκα του με την μουσική, αλλάζει το πράγμα. Τα λέγαμε αυτά και για στο θρεντ για πειρατίες. Θα μου επιτρέψεις όμως να σου πω ότι οι αφορισμοί σου για τις δισκογραφικές απέχουν ακόμα πολύ από την πραγματικότητα. Οποιοσδήποτε σοβαρός μουσικός έχει μοχθήσει για την δουλεία του επιθυμεί να την παρουσιάσει στο κατάλληλο φορμάτ, δε πα να είναι cd-r home production, βινύλιο, η cd πολυεθνικής στις 500.000 κόπιες. Συγνώμη επίσης, αλλά και το random label του κάθε τυχαίου το θεωρώ δισκογραφική εγώ. Για ρώτα επίσης αυτά τα τρία τέσσερα άτομα από το φόρουμ με τα random labels τους αν θα σου δίνανε στο έτσι τη δουλεία τους. Δε θα στη δίνανε επειδή έχουν καταχρεωθεί για αυτή, άσχετα το αν είχαν στο μυαλό τους το κέρδος ή την προώθηση την τέχνης όταν αποφάσισαν να το φτιάξουνε. Υπόκεινται στους ίδιους ακριβώς νόμους με αυτούς που υπογράφουνε την lilly allen για να πηγαίνουν το καλοκαίρι στις μπαχάμες με ιδιωτική πτήση.

Οπότε μη βιάζεσαι ακόμα στο να προαναγγείλεις θανάτους βιομηχανιών και άλλα τέτοια επικά. Όχι ακόμα μέχρι να βρεθεί μία λύση ή μία πειστική απάντηση, ίσως ηθικού, ίσως πολιτιστικού τύπου, δε ξέρω, για το πως θα γίνεται κάποιος που αφιερώνει άπειρο χρόνο και δουλειά σε ένα αντικείμενο το οποίο είναι αέρας κοπανιστός ουσιαστικά, να μην απαιτεί τίποτα πίσω. Τι λέει ο Μαρξ λοιπόν?

[ikonoklast]

ωχού, τώρα πάμε πάλι φυρί φυρί να το υπεραναλύσουμε το θέμα, αλλά τέλος πάντων.
rofl. Αυτό θα ήταν ευχάριστο αν συνέβαινε ποτέ.


Πρώτα απ' όλα συγχωρήστε με λίγο για αυτό το "όλοι" επειδή περισσότερω εννοώ με αυτό τους "επαγγελματίες" μουσικούς, επειδή τυχαίνει λόγω σπουδών ετς να τους ξέρω καλά σαν περιβάλλον. (και όταν λέω για τα λεφτά, δεν εννοώ κάτι παραπάνω από το να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους. αυτό είναι πλέον το μεγάλο ζητούμενο σήμερα). Σίγουρα αν βάλουμε μέσα σε αυτό τον ορισμό οποιονδήποτε ασχολείται έστω και για την πλάκα του με την μουσική, αλλάζει το πράγμα.
Δεν μίλησε κανείς για σεσσιονάδες ή επαγγελματίες γενικά. Το jamendo δίνει albums. Προς το παρόν γι' αυτά μιλάμε. Ξέρεις πολλούς που να πληρώνουν τους λογαριασμούς αποκλειστικά από τα albums τους; Κανένα δεν ξέρεις γιατί δεν υπάρχει.


Τα λέγαμε αυτά και για στο θρεντ για πειρατίες. Θα μου επιτρέψεις όμως να σου πω ότι οι αφορισμοί σου για τις δισκογραφικές απέχουν ακόμα πολύ από την πραγματικότητα. Οποιοσδήποτε σοβαρός μουσικός έχει μοχθήσει για την δουλεία του επιθυμεί να την παρουσιάσει στο κατάλληλο φορμάτ, δε πα να είναι cd-r home production, βινύλιο, η cd πολυεθνικής στις 500.000 κόπιες. Συγνώμη επίσης, αλλά και το random label του κάθε τυχαίου το θεωρώ δισκογραφική εγώ. Για ρώτα επίσης αυτά τα τρία τέσσερα άτομα από το φόρουμ με τα random labels τους αν θα σου δίνανε στο έτσι τη δουλεία τους.Δε θα στη δίνανε επειδή έχουν καταχρεωθεί για αυτή, άσχετα το αν είχαν στο μυαλό τους το κέρδος ή την προώθηση την τέχνης όταν αποφάσισαν να το φτιάξουνε. Υπόκεινται στους ίδιους ακριβώς νόμους με αυτούς που υπογράφουνε την lilly allen για να πηγαίνουν το καλοκαίρι στις μπαχάμες με ιδιωτική πτήση.
Με τον όρο random labels δε σκεφτόμουν τα mail-orders όπως το δικό σου ή την cts. Εννοούσα τις αρπαχτές του ενός γραφείου σε νοίκι που βαφτίζεται "indie δισκογραφική" και είναι/ήταν αρκετά δημοφιλές στην ελλάδα σα σπορ.

Στην συνέχεια κάνεις ένα κλασικό λάθος. Η ελεύθερη μουσική δεν σημαίνει τσάμπα μουσική. Σημαίνει μουσική που δεν κοστολογείται σε φράγκα, δεν παίζει μπάλα στο γήπεδο του πουλάω/αγοράζω τέχνη και να τελειώνουμε με αυτή την μικροαστίλα. Το να θέλεις να γράψεις το δίσκο σου με τον τρόπο που του αρμόζει, να το μαστεράρεις όπως πρέπει, να το κόψεις στο format που γουστάρεις, να έχει το artwork που γουστάρεις και να το διανείμεις όπως νομίζεις, θέλει φράγκα. Γι' αυτό και όσο δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος (και εδώ είναι ο πυρήνας της κουβέντας και όλο το ψωμί) με τον οποίο να βγάζεις αυτά τα φράγκα, κοστολογείς το album όσο χρειάζεται. Το album. Με τα έξοδα του. Όχι την μουσική. Είναι θεμελιώδες.

Αφού λοιπόν η καλλιτεχνική/πνευματική παραγωγή δεν κοστολογείται τρείς-το -λάδι, αυτό δεν σε εμποδίζει να διανείμεις την μουσική σου στο internet σε ελεύθερες άδειες χωρίς copyright και κλαπαρχιδιές. Οπότε ναι, βιάζομαι να προαναγγείλω θανάτους (γιατί τους βλέπω μπροστά μου καταρχήν) και είναι καλό να κουβεντιάζουμε και να δουλεύουμε με τα μέσα που προωθούν αυτή την ελευθερία. Ο μούσιας δεν πρόλαβε την μουσική να πουλιέται ποτέ αλλά αν τον ρωτούσαμε τώρα θα σου 'λεγε ότι αυτό συμβαίνει ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα στην ιστορία της τέχνης, δεν είναι φυσικό χαρακτηριστικό της. Θα περάσει κι αυτό αν δεν λέμε παπαριές.

[phthoggon]

νάις, ωραίο ποστ, δεν πρέπει να υπάρχουν πολλά πράγματα στα οποία διαφωνούμε, υπάρχουν κάποια όμως. Καταρχήν αυτές οι χοντράδες όπως "πολλούς που να πληρώνουν τους λογαριασμούς αποκλειστικά από τα albums τους;" να μην έλειπαν. Ναι, ξέρω αρκετούς. Το κλασικό παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιώ (και το χω ξανακάνει 2-3 φορές, σόρυ)όταν φτάνει η συζήτηση εκεί είναι οι μουσικοί τύπου robert rich και steve roach οι οποίοι δεν κάνουν dj-ιλίκια, μεγάλα lives και τέτοια πράγματα, και όπως το είπες ακριβώς ζούνε από τα σιντιά τους. Όσο κι αν συμφωνώ αν θες (βασικά εν μέρει συμφωνώ, και θα το δεις στη συνέχεια) στο ότι η μουσική θα πρέπει να είναι ελεύθερη και δεν ισοδυναμεί με το προϊόν το ίδιο, πως θα πρέπει η παραγωγή να ισοσταθμεί μόνο με τη ζήτηση και όχι με τα καπιταλιστικά όνειρα του κάθε τυχοδιώκτη (κι ας φτάσουμε δηλαδή να μην θέλει σιντια ο κόσμος, ας μη φτιάχνουμε) υπάρχει ένα θέμα εδώ, το οποίο δεν τολμάς ακόμα να το ακουμπήσεις.

Το θέμα είναι πως το να φτιάξεις μουσική η οποιαδήποτε άλλη τέχνη, είναι κάποιες εργατοώρες, άσχετα εάν δε θέλει κάποιος να τις θεωρήσει ως έτσι. Για τον Robert Rich και τον Steve Roach, αυτές οι ώρες δεν είναι κάτι που ασχολείται απλά στον ελεύθερο του χρόνο, είναι οκτάωρα και βάλε κάθε μέρα, και αυτό για κάτι ψωροκυκλοφορίες των 2000 κοπιών που μετά βίας τους δίνουν το προς το ζην. Αυτοί οι άνθρωποι που του αγοράζουν το σιντι μπορώ να σου πω ότι το κάνουν περισσότερο από γνώση του ότι υποστηρίζοντας τον θα ρίχνει και άλλα οκτάωρα για θα βγάζει καταπληκτικά σιντι. Η ελεύθερη διακίνηση της μουσικής τον αποκόπτει από το προϊόν της δημιουργίας του (καθώς δεν υπάρχει σχεδόν προϊόν!) και τον αφήνει in the mercy των οπαδών του, και στους σκληρούς νόμους τις αγοράς και της ζήτησης. Ο υδραυλικός παίρνει το μεροκάματό του, ο δάσκαλος το μηνιάτικό του, ο μουσικός (και γενικότερα ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ δημιουργός πλέον, του οποίου το δημιούργημα μπορεί να ψηφιοποιηθεί και να μετακινηθεί ελεύθερα, από συγγραφέα μέχρι κομπιουτερά που φτιάχνει software) απλά μένει με το πουλί στο χέρι. Και αυτό ενώ το δημιούργημα του φτάνει στα χέρια των ανθρώπων που το καταναλώνουν. Πόσο ηθικά είναι σωστό αυτό? Πόσο είναι πολιτικά?

Βέβαια θα μου πεις εσύ ότι δε θεωρείς την τέχνη δουλειά αλλά έκφραση, υποθέτω. Και πως θα πρέπει όλοι οι δημιουργοί να κοιτάξουν να πιάσουν καμιά δουλεία πρωινή και να γίνουν άνθρωποι ξερω γω. Δεν ξέρω αν είναι η φυσική κατάσταση της τέχνης αυτή, αλλά είναι η σωστή? Για να ρωτήσουμε αυτούς τους δημιουργούς εδώ πέρα που κοιτάνε να βγάλουνε τα προς το ζην τι πιστεύουνε, έλα μη σας φωνάζουμε τώρα έναν έναν, ξέρετε ποιοι είστε.

Για να είμαι ειλικρινής, άντε θα το πω κιόλας. Στον ιδανικό μου κόσμο δε θα μετακινείται τίποτα έτσι "ελεύθερα", αλλά θα είναι όλα ρυθμισμένα ώστε ο καθένας όσο προσφέρει, να παίρνει πίσω. Θα υπάρχουν οι δίσκοι ανεβασμένοι για streaming (με σειρήνες και κλικ ενδιάμεσα!!) και τα σιντι θα κάνουν τρία ευρώ. Καλά, έστω τέσσερα, δε βγαίνει!

ps. άμα το συνεχίσουμε μάλλον θα χρειαστεί να γίνει σπλιτ σε κανένα "πνευματικά δικαιώματα" θρεντ.

[ikonoklast]

νάις, ωραίο ποστ, δεν πρέπει να υπάρχουν πολλά πράγματα στα οποία διαφωνούμε, υπάρχουν κάποια όμως. Καταρχήν αυτές οι χοντράδες όπως "πολλούς που να πληρώνουν τους λογαριασμούς αποκλειστικά από τα albums τους;" να μην έλειπαν. Ναι, ξέρω αρκετούς. Το κλασικό παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιώ (και το χω ξανακάνει 2-3 φορές, σόρυ)όταν φτάνει η συζήτηση εκεί είναι οι μουσικοί τύπου robert rich και steve roach οι οποίοι δεν κάνουν dj-ιλίκια, μεγάλα lives και τέτοια πράγματα, και όπως το είπες ακριβώς ζούνε από τα σιντιά τους. Όσο κι αν συμφωνώ αν θες (βασικά εν μέρει συμφωνώ, και θα το δεις στη συνέχεια) στο ότι η μουσική θα πρέπει να είναι ελεύθερη και δεν ισοδυναμεί με το προϊόν το ίδιο, πως θα πρέπει η παραγωγή να ισοσταθμεί μόνο με τη ζήτηση και όχι με τα καπιταλιστικά όνειρα του κάθε τυχοδιώκτη (κι ας φτάσουμε δηλαδή να μην θέλει σιντια ο κόσμος, ας μη φτιάχνουμε) υπάρχει ένα θέμα εδώ, το οποίο δεν τολμάς ακόμα να το ακουμπήσεις.

Έλα τώρα, για γνωστούς μας έλεγα, ποιός roach. Ok, o burial δεν υπάρχει καν σαν πρόσωπο αλλά το untrue παίζει να έχει πουλήσει όσο ό,τι έχει βγάλει ever η hyperdub μαζί. Δεν το ακουμπάω ακόμα γιατί όπως είπα είναι ο πυρήνας της κουβέντας και χρειάζεται πρώτα να λύσεις μερικές βασικές αντιφάσεις που υπάρχουν. Γι' αυτό και δυστυχώς, δυστυχέστατα τις πιο δημιουργικές συζητήσεις στο θέμα τις έχω κάνει με πολιτικούς μου συντρόφους παρά με φίλους μουσικούς/καλλιτέχνες.


Το θέμα είναι πως το να φτιάξεις μουσική η οποιαδήποτε άλλη τέχνη, είναι κάποιες εργατοώρες, άσχετα εάν δε θέλει κάποιος να τις θεωρήσει ως έτσι. Για τον Robert Rich και τον Steve Roach, αυτές οι ώρες δεν είναι κάτι που ασχολείται απλά στον ελεύθερο του χρόνο, είναι οκτάωρα και βάλε κάθε μέρα, και αυτό για κάτι ψωροκυκλοφορίες των 2000 κοπιών που μετά βίας τους δίνουν το προς το ζην. Αυτοί οι άνθρωποι που του αγοράζουν το σιντι μπορώ να σου πω ότι το κάνουν περισσότερο από γνώση του ότι υποστηρίζοντας τον θα ρίχνει και άλλα οκτάωρα για θα βγάζει καταπληκτικά σιντι. Η ελεύθερη διακίνηση της μουσικής τον αποκόπτει από το προϊόν της δημιουργίας του (καθώς δεν υπάρχει σχεδόν προϊόν!) και τον αφήνει in the mercy των οπαδών του, και στους σκληρούς νόμους τις αγοράς και της ζήτησης. Ο υδραυλικός παίρνει το μεροκάματό του, ο δάσκαλος το μηνιάτικό του, ο μουσικός (και γενικότερα ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ δημιουργός πλέον, του οποίου το δημιούργημα μπορεί να ψηφιοποιηθεί και να μετακινηθεί ελεύθερα, από συγγραφέα μέχρι κομπιουτερά που φτιάχνει software) απλά μένει με το πουλί στο χέρι. Και αυτό ενώ το δημιούργημα του φτάνει στα χέρια των ανθρώπων που το καταναλώνουν. Πόσο ηθικά είναι σωστό αυτό? Πόσο είναι πολιτικά?

Βέβαια θα μου πεις εσύ ότι δε θεωρείς την τέχνη δουλειά αλλά έκφραση, υποθέτω. Και πως θα πρέπει όλοι οι δημιουργοί να κοιτάξουν να πιάσουν καμιά δουλεία πρωινή και να γίνουν άνθρωποι ξερω γω. Δεν ξέρω αν είναι η φυσική κατάσταση της τέχνης αυτή, αλλά είναι η σωστή? Για να ρωτήσουμε αυτούς τους δημιουργούς εδώ πέρα που κοιτάνε να βγάλουνε τα προς το ζην τι πιστεύουνε, έλα μη σας φωνάζουμε τώρα έναν έναν, ξέρετε ποιοι είστε.

Πράγματι, για μένα η τέχνη δεν είναι επάγγελμα, είναι δημιουργική ενασχόληση που γίνεται άλλες ώρες από την κανονική σου δουλειά. Δεν μπορώ να απαιτώ όμως να ισχύει αυτό για όλους, ξέρω, και ξέρεις, ανθρώπους που δουλεύουν σε καλλιτεχνικά επαγγέλματα κανονικά και με το νόμο, και το προτιμούν έτσι.

Άρα για να δούμε. Όπως έλεγα σε ένα παλαιότερο ποστ για την πειρατεία, ο ένας δρόμος που υπάρχει ώστε οι μουσικοί να μπορούν να δουλεύουν χωρίς να εξαρτώνται απο τις πωλήσεις των αλβουμς -ή όλα αυτά- είναι οι κρατικές επιχορηγήσεις. Γνωστό πολύ, πιάστε πεντέξι νορβηγικά cd-ια σας, θα πετύχετε κάποιο που να αναγράφει ότι πχ ηχογραφήθηκε με κατά το ήμισυ χρηματοδότηση του υπ.πολιτισμού τους. Άλλες χώρες, άλλα ήθη, εξαίρεση, σοσιαλδημοκρατία κλπ. Έχει λοιπόν άραγε καμμία σημασία το να συνασπίσεις τους μουσικούς που θέλουν να μπορούν να δουλεύουν ελεύθερα ώστε να απαιτήσουν απο το κράτος να δώσει επιχορηγήσεις; Ίσως να είχε ένα νόημα αλλά αρχίδια καλαβρέζικα θα μου πείς, ποιό κράτος, ποια υπουργεία, εδώ δε γίνονται άλλα κι άλλα πιο θεμελιώδη.

Άρα λοιπόν αν ούτε το κράτος, ούτε όμως και η αγορά, φαίνονται να μπορούν να λύσουν το πρόβλημα, πωτς γκένεν; Θα δούλευε άραγε -αρχικά τουλάχιστον- ένα μοντέλο που λέει ότι διάφοροι πχ μουσικοί σαν συλλογικότητα, φροντίζουν όλοι μαζί για τις συναυλίες τους, για τις ηχογραφήσεις τους, για τα studio τους και για την διανομή των albums; Σίγουρα σε αυτά τα πράγματα οι πολλοί είναι καλύτεροι απο έναν, όμως και αυτό ώστε να μπορεί να είναι βιώσιμο και ρεαλιστικό χρειάζεται ένα κάρο συζητήσεις και κυριώς συμμετοχή από ανθρώπους που είναι πολύ περισσότερο μουσικοί απο μένα, οπότε εμένα δεν μου πέφτει και πολύς λόγος, κάπου εκεί κάνω τουμπεκί.

Ξεκινώντας πάντως από το "πόσο γτπ είναι το jamendo" μέχρι εδώ που φτάσαμε νομίζω ότι είναι μια καλή έκβαση.

Να γίνουν τα σπλιτς, αυτό λέω εξ'αρχής.

[antimusic]

πιο προβλέψιμος κι απ τον ρέηζορ.

μου αρέσει τώρα που κάθεσαι και απαντάς σοβαρά σε αυτό. :fear:




στο δικό μου μυαλό ξεχωρίζω τους αντεργκράου μερακλήδες που απλά πάνε να ρεφάρουν από τις Εταιρίες. όπου κι εκεί όποιος πάει μόνο με την κάβλα και όχι με το τι μπορεί να πουλήσει τρώει πουτσουλινάκι, non;

πρώτα απ' όλα δεν έχω ιδέα τι προσπαθείς να πεις, έχω προβλήματα με την αντρίκεια γλώσσα του ΔΡΟΜΟΥ. Πάντως ότι τρέχουν σχεδόν όλοι ακόμα στις εταιρίες είναι μια πραγματικότητα που θέλετε δε θέλετε πρέπει να την αποδεχτείτε. Που είναι όλη αυτή η μεγάλη Ελεύθερη Τέχνη? Τυχαίνει να κατεβάζω 4-5 χρόνια από Net Labels, και δυστυχώς ότι ακούω από κει πέρα είναι ένα επίπεδο πιο κάτω τουλάχιστον από τις δουλείες που βγαίνουν στο εμπόριο, δυστυχώς. Εγώ μαζί σας είμαι ξαναλέω, αλλά μην έχετε ψευδαισθήσεις ότι βρισκόμαστε σε κανέναν καλλιτεχνικό και προεπαναστατικό παράδεισο με ιδεολόγους που δίνουν το προϊόν της δουλειάς τους έτσι για το λαό. Το 95% των μουσικών ακόμη και σήμερα (ρουχλες πάλι αλλά πρέπει) παίζει για τα λεφτά, όχι αποκλειστικά για τα λεφτά, αλλά και για αυτά, να το ξέρετε.

ώχου σιγά το σοβαρό, απλά έχω αλλεργία στα εμέτικονς. επίσης σόρι αλλά το κρατάω τοσο αληθινό και επικίνδυνο που ξεχνιέμαι μερικές φορές οτι μιλάω σε σπουδαγμένους αθρώπους, αυτό που εννοούσα είναι οτι διαχωρίζω και έχω διαφορετική άποψη για τις εταιρίες που εμπορεύονται την μουσική γιατί αυτή είναι πλέον η δουλειά τους, η παραγωγή και το εμπόριο της μουσικής (όχι μόνο οι σουπέρ πολυεθνικές αλλά και οι μεγαλύτερες από τις μικρές), και τους καβλωμένους μουσικόφιλους που έστησαν ένα mini-label για αυτούς και τους φίλους τους και κοστολογούν τα σιντί όσο χρειάζεται όχι για να βγάλουν κέρδος, αλλά για να βγάλουν τα σπασμένα του πικτσουρ βινυλίου και του ξύλινου μποξσετ.

[phthoggon]

Πράγματι, για μένα η τέχνη δεν είναι επάγγελμα, είναι δημιουργική ενασχόληση που γίνεται άλλες ώρες από την κανονική σου δουλειά. Δεν μπορώ να απαιτώ όμως να ισχύει αυτό για όλους, ξέρω, και ξέρεις, ανθρώπους που δουλεύουν σε καλλιτεχνικά επαγγέλματα κανονικά και με το νόμο, και το προτιμούν έτσι.

Άρα για να δούμε. Όπως έλεγα σε ένα παλαιότερο ποστ για την πειρατεία, ο ένας δρόμος που υπάρχει ώστε οι μουσικοί να μπορούν να δουλεύουν χωρίς να εξαρτώνται απο τις πωλήσεις των αλβουμς -ή όλα αυτά- είναι οι κρατικές επιχορηγήσεις. Γνωστό πολύ, πιάστε πεντέξι νορβηγικά cd-ια σας, θα πετύχετε κάποιο που να αναγράφει ότι πχ ηχογραφήθηκε με κατά το ήμισυ χρηματοδότηση του υπ.πολιτισμού τους. Άλλες χώρες, άλλα ήθη, εξαίρεση, σοσιαλδημοκρατία κλπ. Έχει λοιπόν άραγε καμμία σημασία το να συνασπίσεις τους μουσικούς που θέλουν να μπορούν να δουλεύουν ελεύθερα ώστε να απαιτήσουν απο το κράτος να δώσει επιχορηγήσεις; Ίσως να είχε ένα νόημα αλλά αρχίδια καλαβρέζικα θα μου πείς, ποιό κράτος, ποια υπουργεία, εδώ δε γίνονται άλλα κι άλλα πιο θεμελιώδη.


H αλήθεια είναι ότι είναι απίστευτα δύσκολο να βρεις λύση στο ζήτημα όταν επιμένεις πρωτίστως στην ελεύθερη διάθεση. Και οι δύο προτάσεις σου, παρ΄ότι είναι λόγικες, ουσιαστικά δεν καταλήγουν κάπου, πχ εδώ με τις κρατικές επιχορηγήσεις υπάρχει το τεράστιο θέμα του ποιος θα πάρει και με ποια κριτήρια. Το κράτος δε μπορεί να είναι αισθητικός κριτής (θυμάσαι καλά πόσο υπέφερε ο Σοστακόβιτς και άλλοι χίλιοι, ας μη τα λέμε τώρα) ο μοναδικός αντικειμενικός τρόπος για να κρίνεις έαν ένας δημιουργός είναι σημαντικός σε μία κοινωνία είναι το εάν έχει κοινό. Το εάν παράγει κάτι που έχει εφφέκτ, που το χρειάζεται και το ζητά ο κόσμος. Όμως αυτό είναι ένα βήμα μετά από τη διαδικασία της παραγωγής, και μάλιστα αρκετά μακριά από αυτή, ενώ ο καλλιτέχνης χρειάζεται την υποστήριξη από πριν. Θα μου πεις βέβαια και με τον καπιταλισμό δεν γίνεται τίποτα διαφορετικό, όλοι μαζεύουν λεφτά για ηχογραφήσεις, νοίκι, φαγητό, και μετά περιμένουν τα κάνουν το cash in από τις πωλήσεις. Πάντως ένας λίγο παραμυθένιος τρόπος για να δουλέψει αυτό είναι ο εξής: Φαντάσου ένα τεράστιο κρατικό Database στο οποίο ανεβάζει τη μουσική ή τις ταινίες ή τα βιβλία του ο κάθε καλλιτέχνης, φαντάσου το σαν το myspace του κομμουνισμού (απλά χωρίς τις διαφημίσεις, δηλαδή ;p) Το database θα μετράει τα downloads και θα στέλνει royalties στον καθέναν ανάλογα με τον αριθμό τους, και εννοείται θα πάει λογαριθμικά αντίθετα καθώς ανεβαίνει (καλά ξέρω ούτε ο Ισαάκ Ασίμοφ τέτοια φαντασία)



Άρα λοιπόν αν ούτε το κράτος, ούτε όμως και η αγορά, φαίνονται να μπορούν να λύσουν το πρόβλημα, πωτς γκένεν; Θα δούλευε άραγε -αρχικά τουλάχιστον- ένα μοντέλο που λέει ότι διάφοροι πχ μουσικοί σαν συλλογικότητα, φροντίζουν όλοι μαζί για τις συναυλίες τους, για τις ηχογραφήσεις τους, για τα studio τους και για την διανομή των albums; Σίγουρα σε αυτά τα πράγματα οι πολλοί είναι καλύτεροι απο έναν, όμως και αυτό ώστε να μπορεί να είναι βιώσιμο και ρεαλιστικό χρειάζεται ένα κάρο συζητήσεις και κυριώς συμμετοχή από ανθρώπους που είναι πολύ περισσότερο μουσικοί απο μένα, οπότε εμένα δεν μου πέφτει και πολύς λόγος, κάπου εκεί κάνω τουμπεκί.


Μπα, μιλώντας για αυτό το θέμα πέφτουμε στο θέμα του συνδικαλισμού για το οποίο πάντα είχα τις αμφιβολίες και τις ενστάσεις μου. Όταν μαζεύονται πολλοί, μαζεύονται γύρω από το κοινό συμφέρον τους και απαιτούν πράγματα σύμφωνα με αυτό, και έκβιάζουν και κάνουν ένα σωρό πράγματα μέχρι να ικανοποιηθούν αυτά που θέλουν. Πολύ συγκεκριμένα, το συνάφι των μουσικών στην ελλάδα είναι από τις χειρότερες φάρες που υπάρχουν και οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές αυτή τη στιγμή των πνευματικών δικαιωμάτων, πίστεψέ με ότι κηνυγάνε με την καραμπίνα άτομα με απόψεις σαν τις δικές σου. Άλλωστε, στην ΑΕΠΙ μουσικοί είναι που την έχουν, τι νομίζεις ότι είναι, ο τσακνής πχ. Και απαιτούν όλο και περισσότερα ποσοστά, όταν αγοράζεις το σιντι τους, όταν το παίζεις στο ραδιόφωνο, στο μπαράκι σου, σε λίγο και όταν το σφυρίζεις στο δρόμο φαντάζομαι.

Συνεχίζω πάντως να μην απορρίπτω πλήρως την αγορά στο μυαλό μου. Δηλαδή, εφόσον ποτέ δεν θα εξαλειφθεί εντελώς, γιατί να πετάξουμε τις τέχνες έξω από αυτή? Το πρόβλημα είναι ότι η τέχνη είναι πάρα πολύ ακριβή αυτή τη στιγμή νομίζω, όχι ότι δεν είναι ελεύθερη, γιατί υπήρξαν άνθρωποι που την εκμεταλλεύτηκαν, αυτή και την ανάγκη του κόσμου να την έχει. Αν για να κατεβάσεις ένα άλμπουμ έδινες 25 λεπτά μόνο πχ και παράλληλα δεν υπήρχε πειρατεία, ίσως να ήταν και καλύτερα τα πράγματα.

[ikonoklast]

Πάντως ένας λίγο παραμυθένιος τρόπος για να δουλέψει αυτό είναι ο εξής: Φαντάσου ένα τεράστιο κρατικό Database στο οποίο ανεβάζει τη μουσική ή τις ταινίες ή τα βιβλία του ο κάθε καλλιτέχνης, φαντάσου το σαν το myspace του κομμουνισμού (απλά χωρίς τις διαφημίσεις, δηλαδή ;p) Το database θα μετράει τα downloads και θα στέλνει royalties στον καθέναν ανάλογα με τον αριθμό τους, και εννοείται θα πάει λογαριθμικά αντίθετα καθώς ανεβαίνει (καλά ξέρω ούτε ο Ισαάκ Ασίμοφ τέτοια φαντασία)
Κοίτα, εμείς τα τεχνοκομμούνια μιλάμε πολύ σοβαρά όλη την ώρα για τέτοια και χειρότερα. Μη βλέπεις που δεν τα λέω εδώ γιατί ντρέπομαι. Γι' αυτό στηρίζουμε προσπάθειες τύπου jamendo και βλέποντας για παράδειγμα τα διάφορα πετυχημένα παραδείγματα του καπιταλισμού τύπου beatport (www.beatport.com), κάποια στιγμή θα έρθει και το δικό μας. Έτσι πάνε αυτά. Btw, αυτό που περιγράφεις δεν υπόκειται στους νόμους της καπιταλιστικής "αγοράς", γιατί δεν ενέχει εμπόρευμα. Κράτα το αυτό.


Μπα, μιλώντας για αυτό το θέμα πέφτουμε στο θέμα του συνδικαλισμού για το οποίο πάντα είχα τις αμφιβολίες και τις ενστάσεις μου. Όταν μαζεύονται πολλοί, μαζεύονται γύρω από το κοινό συμφέρον τους και απαιτούν πράγματα σύμφωνα με αυτό, και έκβιάζουν και κάνουν ένα σωρό πράγματα μέχρι να ικανοποιηθούν αυτά που θέλουν. Πολύ συγκεκριμένα, το συνάφι των μουσικών στην ελλάδα είναι από τις χειρότερες φάρες που υπάρχουν και οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές αυτή τη στιγμή των πνευματικών δικαιωμάτων, πίστεψέ με ότι κηνυγάνε με την καραμπίνα άτομα με απόψεις σαν τις δικές σου. Άλλωστε, στην ΑΕΠΙ μουσικοί είναι που την έχουν, τι νομίζεις ότι είναι, ο τσακνής πχ. Και απαιτούν όλο και περισσότερα ποσοστά, όταν αγοράζεις το σιντι τους, όταν το παίζεις στο ραδιόφωνο, στο μπαράκι σου, σε λίγο και όταν το σφυρίζεις στο δρόμο φαντάζομαι.
A, γι' αυτά δεν έχω ιδέα. Σίγουρα πάντως δεν είναι το ίδιο πράγμα ο Τσακνής κι ο Νταλάρας με τους 1000mods και τους Spectral Lore. Αν με πιάνεις.


Συνεχίζω πάντως να μην απορρίπτω πλήρως την αγορά στο μυαλό μου. Δηλαδή, εφόσον ποτέ δεν θα εξαλειφθεί εντελώς, γιατί να πετάξουμε τις τέχνες έξω από αυτή? Το πρόβλημα είναι ότι η τέχνη είναι πάρα πολύ ακριβή αυτή τη στιγμή νομίζω, όχι ότι δεν είναι ελεύθερη, γιατί υπήρξαν άνθρωποι που την εκμεταλλεύτηκαν, αυτή και την ανάγκη του κόσμου να την έχει. Αν για να κατεβάσεις ένα άλμπουμ έδινες 25 λεπτά μόνο πχ και παράλληλα δεν υπήρχε πειρατεία, ίσως να ήταν και καλύτερα τα πράγματα.
Με βάση τα παραπάνω, δεν είπε κανείς οτι "δε θα εξαλειφθεί ποτέ η αγορά". Φυσικά και το πρόβλημα για την τέχνη είναι ότι δεν είναι ελεύθερη πριν απ' όλα και αυτό είναι και ζήτημα πολιτισμού αν το θες και πατάει και σε πιο θεμελιακά πράγματα που αφορούν το γιατί είναι έτσι η mainstream τέχνη, και το τι τέχνη θέλουμε, απλά δεν έχω διάθεση να το αναπτύξω τώρα.

Σε κάθε περίπτωση ας μπει και κάποιος άλλος στην κουβέντα, εγώ απλώς ήθελα να τονίσω ότι οι προσπάθειες στις ελεύθερες άδειες και στο diy ευρύτερα δεν πατάνε στον άερα, δεν αφορούν απλώς 18χρονους κολομβιανούς που γράφουν θόρυβο στα λαπτοπς τους, έχουν συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης, όραμα και προοπτική. Δεν είναι ζήτημα της πλάκα για να πετάμε δυό αφορισμούς και τέλειωσε.

[phthoggon]

Κοίτα, εμείς τα τεχνοκομμούνια μιλάμε πολύ σοβαρά όλη την ώρα για τέτοια και χειρότερα. Μη βλέπεις που δεν τα λέω εδώ γιατί ντρέπομαι. Γι' αυτό στηρίζουμε προσπάθειες τύπου jamendo και βλέποντας για παράδειγμα τα διάφορα πετυχημένα παραδείγματα του καπιταλισμού τύπου beatport (http://www.beatport.com), κάποια στιγμή θα έρθει και το δικό μας. Έτσι πάνε αυτά. Btw, αυτό που περιγράφεις δεν υπόκειται στους νόμους της καπιταλιστικής "αγοράς", γιατί δεν ενέχει εμπόρευμα. Κράτα το αυτό.

Γουστάρω! Χμ, δεν είμαι σίγουρος ότι εξαλείφεται η έννοια του εμπορεύματος στο παράδειγμα που έκανα, είναι κάτι μεταξύ κρατικής επιχορήγησης με βάση το downloading, και το downloading αυτή τη στιγμή είναι εμπόρευμα με τον τρόπο που λειτουργεί. Ωραίο το Beatport, βλέπω μέσο όρο κοντά στα 3-4 ευρώ, καλά είναι, θέλει και λίγο πιο κάτω, νομίζω εκεί είναι το μέλλον. Με ένα ευρώ το άλμπουμ μπορείς και την καταναλωτικότητά σου να εξασκήσεις (ποιος κατεβάζει παραπάνω από 40 άλμπουμ τον μήνα ξέρω γω) και ο καλλιτέχνης που μετράει και έχει κοινό θα μπορεί να βγάζει το νοίκι του ας πούμε. Λογικά κάπου προς τα εκει πέρα βλέπω να πάει το πράγμα θέλοντας και μη, καθώς είναι ο μόνος τρόπος να μειωθεί/εξαληφθεί η πειρατία (καλά όχι ότι δε θα υπάρχουν και τότε τσίπηδες που θα τρέχουν στα μπλόγκια για ένα ψωροευρώ ή και πολλοί για τους οποίους δεν θα είναι ένα ψωροευρώ...)



Με βάση τα παραπάνω, δεν είπε κανείς οτι "δε θα εξαλειφθεί ποτέ η αγορά". Φυσικά και το πρόβλημα για την τέχνη είναι ότι δεν είναι ελεύθερη πριν απ' όλα και αυτό είναι και ζήτημα πολιτισμού αν το θες και πατάει και σε πιο θεμελιακά πράγματα που αφορούν το γιατί είναι έτσι η mainstream τέχνη, και το τι τέχνη θέλουμε, απλά δεν έχω διάθεση να το αναπτύξω τώρα.

Σαφώς, έλα όμως που δημιουργούνται τόσα προβλήματα όταν την απελευθερώνεις όμως. Ε, μέχρι να βρεθεί η λύση σε κάποια από αυτά νιώθω και γω κάπως όταν βλέπω τους περισσότερους να είναι σε φάση piracy 4 life και δεν δίνω δεκάρα ποτέ ξανά για τίποτα κομπλεξικέ φθόγγον.




Σε κάθε περίπτωση ας μπει και κάποιος άλλος στην κουβέντα, εγώ απλώς ήθελα να τονίσω ότι οι προσπάθειες στις ελεύθερες άδειες και στο diy ευρύτερα δεν πατάνε στον άερα, δεν αφορούν απλώς 18χρονους κολομβιανούς που γράφουν θόρυβο στα λαπτοπς τους, έχουν συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης, όραμα και προοπτική. Δεν είναι ζήτημα της πλάκα για να πετάμε δυό αφορισμούς και τέλειωσε.

μώρε λες και είπα και τίποτα άλλο εγώ, εσείς τσινήσατε αμέσως επειδή Ι stated the fact πως η ελεύθερα διαδιδόμενη μουσική είναι ακόμα σε πολύ κατώτερο επίπεδο συγκριτικά με την εμπορική. Ας τα τσεκάρει ο κόσμος τα jamento και όλα εννοείται, αλλά να ξέρεις ότι δε θα έχει αλλάξει τίποτα μέχρι να αρχίσει να ποστάρει ο κόσμος στο off topic λινκς για δίσκους με creative commons license και όχι τα εξώφυλλα των τελευταίων δίσκων των εταιρειών. Το download θρεντ θυμίζω παλιά είχε ξεκινήσει για να έχει νόμιμα downloads, στην πορεία αυτό ξεχάστηκε εντελώς. Γιατί? Διότι οι παράνομοι ήταν πιο γλυκοί. Γιατί δεν υπάρχει ένα ανάλογο θρεντ τόσο καιρό κύριοι?? Κανονίστε την πορεία σας.

[Helm]

Να μπω και εγώ στην κουβέντα? Βασικά δεν έχω πολλά να προσφέρω (πέραν του "ωραία συζήτηση" κλπ) αλλά.

Έχετε μόνο και στο μυαλό σας ότι αρκετά ήδη τέχνης δεν μπορούν να παραχθούν σε σχέση οποιαδήποτε άλλη από την αντιθετική με την πραγματικότητα της αγοράς. Δηλαδή εμένα μπορεί να μου την βαράει η Ασχήμια του Σήμερα και μετά από την πρωινή δούλευα μου (που δεν έχω) να κάθομαι να κάνω κόμιξ και μουσικές για να επικοινωνήσω και αντικατοπτρίσω ("Desperate Expression" το λέγανε αυτό οι Mind Over Four) και αυτό το μοντέλο να παράγει πηγαία τέχνη η οποία όποιοι λίγοι την πετύχουν να τους κάνει κάτι καλό μέσα τους. Δεν περιγράφω κανένα μοντέλο 'φωτισμένου καλλιτέχνη' επειδή δεν τους χρειαζόμαστε πια. Να το κάνει αυτό ο καθένας, ο κάθε ζωντανός άνθρωπος. Δεν είναι μόνο δικαίωμά του, είναι και καθήκον του (αυτά στο θρεντ "Το Νοημα").

Αυτό δεν γίνεται όταν παίρνω κρατική επιχορήγηση στην μαγική μελλοντική κομμουνιστική Σουηδία και - ίσως - δεν γίνεται και όταν μια scenesterist scene με προασπίζει και μου ρίχνει σφαλιαρίτσες αγάπης στον κώλο. Death to scenes, no fun, no core, no mosh. Γενικά η τέχνη ίσως, τουλάχιστον αρκετή τέχνη που εμάς εδώ μας συγκινεί, οφείλει να είναι παραγωγό αντιθετικού κατοπτρισμού, έτσι? Δεν είναι περί χαμόγελων και αγαπουλικου κόσμου, είναι βαθιά βουτιά στο μέσα, εκεί που πολλά εμπνέονται, και δεν είναι όλα όμορφα. Τι να κάνει το κράτος τώρα για αυτά τα πράγματα? Τίποτε. Τι να σου κάνουν τα φιλαράκια σου? Τίποτε επίσης. Είσαι Μόνος Σου. Εμένα δηλαδή περισσότερο με ενδιαφέρει η ακεραιότητά μου πνευματικά και ηθικά σαν δημιουργός, και να πεινάω, παρά να είμαι βολεμένος με την επιχορήγηση και να κάνω τέχνη 'του βολεμένου με την επιχορήγηση'. Λίγο θεωρητικό αυτό αλλά λεμέ. Καμιά φορά αλλάζω γνώμη, αλλά πιο συχνά εδώ κάθομαι οπότε το θέτω και αυτό: ίσως τέχνη που μας απασχολεί να είναι πάντα περιθωριοποιημένη και στο παράπλευρο της αγοράς, οπότε το πως να βελτιώσουμε την αγορά να μην την απασχολεί καν.

Τώρα προφανώς πθογγκον που σε απασχολεί η λύση είναι η techno-grassroots που είμαι σίγουρος ότι ο ικονοκλαστ με τους άλλους τέτοιους έχουν συζητήσει αρκετές φορές και μην ντρεπόμαστε (καμιά ντροπή γενικά!!) να την αναφέρουμε: σκίζεσαι για την τέχνη σου καμιά δεκαετία ή δυο, αν αξίζει κάτι, φτιάχνεις ένα κοινό από Ανθρώπους (και όχι 'αγοραστές') με τους οποίους επικοινωνείς με ίσους όρους (και αυτό μόνο του κάνει πολύ καλό!), και όταν τελικά το τεχνολογικό μοντέλο είναι τελείως βιώσιμο, έχεις ένα internet hub (μια ιστοσελίδα ή κάτι τέτοιο, δεν έχει πολλή σημασία αν είναι στο myspace ή το όποιο myspace ή όχι) μέσα από το οποίο βγάζεις κάποια από τα έξοδά σου και ίσως λίγα κάποια έσοδα από donations και sponsor κόλπα (οι Maudlin of the Well πρόσφατα χρηματοδότησαν ολόκληρο δίσκο μόνο με donations, και δεν είναι οι radiohead, έτσι, ο δίσκος είναι σε flac για κατέβασμα στην σελίδα τους αν ενδιαφέρεσαι). Συνεχίζεις να φτιάχνεις την τέχνη σου, συνεχίζεις να έχεις το μικρο κοινό σου, κάποια στιγμή πεθαίνεις. Αυτό. Ας μην περιμένει κανένας άνθρωπος κάτι περισσότερο από αυτό και να ασχοληθεί με το να λέει Αλήθειες με την τέχνη του και όλα θα πάνε καλά (εκτός αν δεν πάνε).

[funishment]

http://img265.imageshack.us/img265/1230/7094184.jpg

[ikonoklast]

Γενικά η τέχνη ίσως, τουλάχιστον αρκετή τέχνη που εμάς εδώ μας συγκινεί, οφείλει να είναι παραγωγό αντιθετικού κατοπτρισμού, έτσι?
Πολλές φορές το έχω ακούσει αυτό. Η τέχνη κάθε εποχής είναι αυτή που προκύπτει απο τους ανθρώπους κάθε εποχής και είναι η τέχνη που χρειάζεται να υπάρχει. Δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις για το πώς οφείλει (οφείλει κιόλας!) να είναι η τέχνη σε μια εποχή που δεν ξέρουμε. Αν χρειάζεται να είναι ενάντια σε κάτι, θα είναι. Αν δε χρειάζεται, δε θα 'ναι.

Για τα άλλα σε γενικές γραμμές έχω πεί ό,τι μπορούσα. Ίσως θα 'πρεπε να υπερασπιστώ λίγο τον συνδικαλισμό και τις συλλογικότητες αλλά καμιά φορά είναι προτιμότερο να κάνουμε καμιά δουλειά στις υποδομές παρά να θεωρητικολογούμε στα ιντερνετς (για μένα το λέω).