GuardianOfIvorytower
10-04-2009, 13:26
Evoken - Isole - Officium Triste
Escape, Wien, 08.04.09
Ωραία doom metal βραδιά συνολικά, από 3 διαφορετικά γκρουπ. Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Ολλανδοί Officium Triste. Ενδιαφέρουσα μπάντα θα έλεγα, δεν τους είχα ξανακούσει. Θυμίζουν σε σημεία αρκετά παλιούς My Dying Bride, των πρώτων δίσκων, και κάποια σημεία μου έφεραν στο νου και Paradise Lost εποχής Gothic. Doom - death θα τους χαρακτήριζα, είχαν σωστό όγκο, ωραία ριφς, καλά φωνητικά (τρελή μορφή γενικότερα ο τραγουδιστής) και ωραίες μελωδίες. Έπαιξαν περίπου 45 λεπτά, χωρίς να γίνουν καθόλου κουραστικοί. Και εισέπραξαν αρκετά χειροκροτήαμτα από το κοινό, του οποίου η προέλευση μου είχε προξενήσει έκπληξη (Τετάρτη βράδυ, ε και το doom metal δεν είναι και το πλεόν διμοφιλές είδος). Η συναυλία ξεκίνησε πολύ ωραία.
http://img140.imageshack.us/img140/3683/p4080003.jpg (http://img140.imageshack.us/my.php?image=p4080003.jpg)
Αλλά με το που ξεκίνησαν οι Σουηδοί Isole εκτοξεύτηκε. Οι άνθρωποι το αγαπάνε και το νιώθουν αυτό που παίζουν. Epic doom metal στα καλύτερά του. Φοβερή εμφάνιση πραγματικά. Κρίμα που διάρκησε μόνο 45 λεπτά. Έχουν και μεγάλα τραγούδια ρε γμτ...Τρελές μορφές όλοι τους, ειδικά ο Daniel Bryntse είναι από τις πιο κλασικές Σουηδοβικινγόφατσες που έχω δει. Τα φωνητικά τα είχε αναλάβει κυρίως ο παραπάνω, αλλά σιγοντάριζαν και ο έταιρος κιθαρίστας και ο μπασίστας. Παρόλο που το μαγαζί δεν έχει και την καλύτερη ακουστική, ο ήχος (σε όλες τις μπάντες) ήταν πολύ καλός και γεμάτος. Ακούστηκαν συνολικά 6 τραγούδια (το τελευταίο μετά από ένθερμες παρακλήσεις του κοινού). Τίμησαν ιδιαίτερα το “Throne of Void” με 3 τραγούδια, από το καινούριο έπαιξαν νομίζω το “From the Dark”, το “By Blood” από το προηγούμενο “Bliss of Solitude”, και άλλο ένα από το πρώτο (δε νομίζω να ξεχνάω κάποιο). Αποδείχτηκαν και πολύ φιλικοί στην κουβέντα που πιάσαμε μετά τη συναυλία, όπου ανάμεσα σε άλλα συμφώνησαμε με τον Daniel για την κοινή μας αγάπη προς τους Candlemass (ω τι περίεργο ε). Άξιοι, ελπίζω να συνεχίσουν έτσι.
http://img140.imageshack.us/img140/341/p4080008.jpg (http://img140.imageshack.us/my.php?image=p4080008.jpg)
Τελευταίοι εμφανίστηκαν οι Αμερικανοί Evoken. Περίεργη μπάντα, και δυσκολοχώνευτη θα έλεγα. Όχι πως έπαιξαν άσχημα, κάθε άλλο. Αλλά η μουσική που έχουν επιλέξει είναι από μόνη της δύσκολη. Ένα μείγμα doom – death με πολλά ατμοσφαιρικά στοιχεία, μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις, και σε σημεία με μία έντονη διάθεση τζαμαρίσματος. Αυτούς δεν τους βοήθησε πάρα πολύ και ο χώρος με τη μειωμένη ακουστική του, σε σημεία κοβόντουσαν και τα πλήκτρα σε intro / outro κομματιών. Επίσης τρελές μορφές όλοι τους, αν και παράτεροι μεταξύ τους, ο κιθαρίστας – τραγουδιστής λες και είχε ξεπηδήσει από street gang, ο έταιρος κιθαρίστας με μπλουζάκι “Number of the Beast”, ενώ ο μπασίστας ντυμένος στα μαύρα, με ξυρισμένο κεφάλι και μπλουζάκι Samael - “To our Martyrs” (με τους ωραίους χριστιανικούς στίχους χεχε). Πάντως, παρόλο που η μουσική τους απαιτεί αρκετές ακροάσεις για να τη χωνέψεις, το κοινό (αν και μειωμένο) φάνηκε να περνάει καλά και χειροκρότησε ένθερμα και τους headliners Αμερικανούς.
http://img140.imageshack.us/img140/1319/p4080015.jpg (http://img140.imageshack.us/my.php?image=p4080015.jpg)
Συνολικά, πολύ καλή βραδιά, είδαμε 3 αξιόλογες μπάντες, διαφορετικές μεταξύ τους, και δε βαρεθήκαμε καθόλου. Για τα δικά μου γούστα βέβαια καλύτεροι της βραδιάς φυσικά οι Isole.
Escape, Wien, 08.04.09
Ωραία doom metal βραδιά συνολικά, από 3 διαφορετικά γκρουπ. Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Ολλανδοί Officium Triste. Ενδιαφέρουσα μπάντα θα έλεγα, δεν τους είχα ξανακούσει. Θυμίζουν σε σημεία αρκετά παλιούς My Dying Bride, των πρώτων δίσκων, και κάποια σημεία μου έφεραν στο νου και Paradise Lost εποχής Gothic. Doom - death θα τους χαρακτήριζα, είχαν σωστό όγκο, ωραία ριφς, καλά φωνητικά (τρελή μορφή γενικότερα ο τραγουδιστής) και ωραίες μελωδίες. Έπαιξαν περίπου 45 λεπτά, χωρίς να γίνουν καθόλου κουραστικοί. Και εισέπραξαν αρκετά χειροκροτήαμτα από το κοινό, του οποίου η προέλευση μου είχε προξενήσει έκπληξη (Τετάρτη βράδυ, ε και το doom metal δεν είναι και το πλεόν διμοφιλές είδος). Η συναυλία ξεκίνησε πολύ ωραία.
http://img140.imageshack.us/img140/3683/p4080003.jpg (http://img140.imageshack.us/my.php?image=p4080003.jpg)
Αλλά με το που ξεκίνησαν οι Σουηδοί Isole εκτοξεύτηκε. Οι άνθρωποι το αγαπάνε και το νιώθουν αυτό που παίζουν. Epic doom metal στα καλύτερά του. Φοβερή εμφάνιση πραγματικά. Κρίμα που διάρκησε μόνο 45 λεπτά. Έχουν και μεγάλα τραγούδια ρε γμτ...Τρελές μορφές όλοι τους, ειδικά ο Daniel Bryntse είναι από τις πιο κλασικές Σουηδοβικινγόφατσες που έχω δει. Τα φωνητικά τα είχε αναλάβει κυρίως ο παραπάνω, αλλά σιγοντάριζαν και ο έταιρος κιθαρίστας και ο μπασίστας. Παρόλο που το μαγαζί δεν έχει και την καλύτερη ακουστική, ο ήχος (σε όλες τις μπάντες) ήταν πολύ καλός και γεμάτος. Ακούστηκαν συνολικά 6 τραγούδια (το τελευταίο μετά από ένθερμες παρακλήσεις του κοινού). Τίμησαν ιδιαίτερα το “Throne of Void” με 3 τραγούδια, από το καινούριο έπαιξαν νομίζω το “From the Dark”, το “By Blood” από το προηγούμενο “Bliss of Solitude”, και άλλο ένα από το πρώτο (δε νομίζω να ξεχνάω κάποιο). Αποδείχτηκαν και πολύ φιλικοί στην κουβέντα που πιάσαμε μετά τη συναυλία, όπου ανάμεσα σε άλλα συμφώνησαμε με τον Daniel για την κοινή μας αγάπη προς τους Candlemass (ω τι περίεργο ε). Άξιοι, ελπίζω να συνεχίσουν έτσι.
http://img140.imageshack.us/img140/341/p4080008.jpg (http://img140.imageshack.us/my.php?image=p4080008.jpg)
Τελευταίοι εμφανίστηκαν οι Αμερικανοί Evoken. Περίεργη μπάντα, και δυσκολοχώνευτη θα έλεγα. Όχι πως έπαιξαν άσχημα, κάθε άλλο. Αλλά η μουσική που έχουν επιλέξει είναι από μόνη της δύσκολη. Ένα μείγμα doom – death με πολλά ατμοσφαιρικά στοιχεία, μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις, και σε σημεία με μία έντονη διάθεση τζαμαρίσματος. Αυτούς δεν τους βοήθησε πάρα πολύ και ο χώρος με τη μειωμένη ακουστική του, σε σημεία κοβόντουσαν και τα πλήκτρα σε intro / outro κομματιών. Επίσης τρελές μορφές όλοι τους, αν και παράτεροι μεταξύ τους, ο κιθαρίστας – τραγουδιστής λες και είχε ξεπηδήσει από street gang, ο έταιρος κιθαρίστας με μπλουζάκι “Number of the Beast”, ενώ ο μπασίστας ντυμένος στα μαύρα, με ξυρισμένο κεφάλι και μπλουζάκι Samael - “To our Martyrs” (με τους ωραίους χριστιανικούς στίχους χεχε). Πάντως, παρόλο που η μουσική τους απαιτεί αρκετές ακροάσεις για να τη χωνέψεις, το κοινό (αν και μειωμένο) φάνηκε να περνάει καλά και χειροκρότησε ένθερμα και τους headliners Αμερικανούς.
http://img140.imageshack.us/img140/1319/p4080015.jpg (http://img140.imageshack.us/my.php?image=p4080015.jpg)
Συνολικά, πολύ καλή βραδιά, είδαμε 3 αξιόλογες μπάντες, διαφορετικές μεταξύ τους, και δε βαρεθήκαμε καθόλου. Για τα δικά μου γούστα βέβαια καλύτεροι της βραδιάς φυσικά οι Isole.