antimusic
08-04-2009, 15:04
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/6/62/Life_of_Agony-Broken_Valley.jpg/200px-Life_of_Agony-Broken_Valley.jpg
1. "Love to Let You Down" – 3:40
2. "Last Cigarette" – 2:56
3. "Wicked Ways" – 4:02
4. "Don't Bother" – 3:30
5. "Strung Out" – 3:59
6. "Junk Sick" – 3:18
7. "The Calm That Disturbs You" – 3:15
8. "No One Survives" – 1:34
9. "Justified" – 6:21
10. "The Day He Died" – 3:23
11. "Broken Valley" – 5:17
12. "Room 244" – 4:54
2005 και οι life of agony αφού έχουν αποτύχει τόσο στο nu-metal-rock όσο και στην ημιακουστική μπαλλαντοειδή ποπ επανασυνδέονται για τον κατ' εμέ καλύτερο δίσκο της καριέρας τους.
αν και δεν έχει τόσο ξεχωριστά χιτάκια σαν το river runs red ή το weeds, είναι σίγουρα η πιο ολοκληρωμένη δουλειά τους αφού από τη μία συνειδητοποιούν οτι έχουν περάσει δέκα και βάλε χρόνια από τότε που ήταν "χαρκορ", από την άλλη καταλαβαίνουν επιτέλους πώς να αξιοποιήσουν σωστά τη φωνάρα του keith caputo, και του γράφουν μερικά εξαιρετικά εν δυνάμει (αλλά όχι εν τέλει) εμπορικά χέβι ροκ τραγούδια.
love to let you down (http://www.youtube.com/watch?v=-4So8zUNKus), the calm that disturbs you, no one survives/justified, the day he died τα αγαπημένα μου, αλλά γενικά ο δίσκος ακούγεται μονορούφι και μετά ριπήτ.
η τύχη τους ως μπάντα έκτοτε αγνοείται, βλέπω καινούριο solo single caputo (http://www.youtube.com/watch?v=4Vo9wIqS8js) στο youtube, ε οι αλλοι θα κάνουν κανα reunion τους stereomud, ξέρωγω, όσο κράτησε καλό ήταν.
1. "Love to Let You Down" – 3:40
2. "Last Cigarette" – 2:56
3. "Wicked Ways" – 4:02
4. "Don't Bother" – 3:30
5. "Strung Out" – 3:59
6. "Junk Sick" – 3:18
7. "The Calm That Disturbs You" – 3:15
8. "No One Survives" – 1:34
9. "Justified" – 6:21
10. "The Day He Died" – 3:23
11. "Broken Valley" – 5:17
12. "Room 244" – 4:54
2005 και οι life of agony αφού έχουν αποτύχει τόσο στο nu-metal-rock όσο και στην ημιακουστική μπαλλαντοειδή ποπ επανασυνδέονται για τον κατ' εμέ καλύτερο δίσκο της καριέρας τους.
αν και δεν έχει τόσο ξεχωριστά χιτάκια σαν το river runs red ή το weeds, είναι σίγουρα η πιο ολοκληρωμένη δουλειά τους αφού από τη μία συνειδητοποιούν οτι έχουν περάσει δέκα και βάλε χρόνια από τότε που ήταν "χαρκορ", από την άλλη καταλαβαίνουν επιτέλους πώς να αξιοποιήσουν σωστά τη φωνάρα του keith caputo, και του γράφουν μερικά εξαιρετικά εν δυνάμει (αλλά όχι εν τέλει) εμπορικά χέβι ροκ τραγούδια.
love to let you down (http://www.youtube.com/watch?v=-4So8zUNKus), the calm that disturbs you, no one survives/justified, the day he died τα αγαπημένα μου, αλλά γενικά ο δίσκος ακούγεται μονορούφι και μετά ριπήτ.
η τύχη τους ως μπάντα έκτοτε αγνοείται, βλέπω καινούριο solo single caputo (http://www.youtube.com/watch?v=4Vo9wIqS8js) στο youtube, ε οι αλλοι θα κάνουν κανα reunion τους stereomud, ξέρωγω, όσο κράτησε καλό ήταν.