Reject
03-04-2009, 12:33
http://img19.imageshack.us/img19/2488/ashappyaspossiblefront.jpg
ok,ιμο οι γαλλοι les thugs ειναι πολυ μεγαλυτεροι απο τους husker du,βρισκονται στην καρδια μου σχεδον στα ιδια επιπεδα με τους wipers.ειναι μια απο αυτες τις μπαντες που ΠΟΤΕ δεν εβγαλαν κακη δουλεια,ΠΟΤΕ δεν παρεκλιναν απο τον αρχικο τους ηχο,και κυριως βρισκονται χωμενοι εκει στο αντρεγκραουντ ετοιμοι να τους ανακαλυψεις και να σοκαριστεις.
ολες οι δουλειες τους ειναι ισαξιες-ειναι κορυφαιες.επηρεασμενοι απο τους μελωδικους πανκ ηχους των προαναφερθεντων γιγαντων,ξεκινησαν απο το 1983 και μεχρι το 1999 αποτελουσαν το καλυτερα κρυμμενο μυστικο της πανκ σκηνης.
ο συγκεκριμενος δισκος δεν θα αρεσει μονο σε οσους γουσταρουν μελωδικο πανκ,ή σε αυτους που αρεσκονται σε ανεξαρτητους ηχους.οσο παραξενο και αν φαινεται αυτος ο δισκος βγαζει κατι τοσο το "παγωμενο",που μπορει να το συναντησει κανεις σε νορβηγικους black metal δισκους,οπως πχ το filosofem.
η διαφορα ερχεται στα φωνητικα που ειναι μελωδικα και συναισθηματικα,οπως και φυσικα στους στιχους.αλλα αυτη η μουσικη ειναι τοσο μα τοσο μονοτονη και επιληπτικη.φυσικα και ειναι κορυφαιος ο δισκος,και επιλεκτικα καποια κομματια οπως το biking,harpo's theme,horror toys,dreamer's song αποδεικνυουν τα λεγομενα μου.
και ειναι η πρωτη φορα που θα προτεινω δισκο και για τον καρχαρτ,αλλα και τον βικοτνικ.
ok,ιμο οι γαλλοι les thugs ειναι πολυ μεγαλυτεροι απο τους husker du,βρισκονται στην καρδια μου σχεδον στα ιδια επιπεδα με τους wipers.ειναι μια απο αυτες τις μπαντες που ΠΟΤΕ δεν εβγαλαν κακη δουλεια,ΠΟΤΕ δεν παρεκλιναν απο τον αρχικο τους ηχο,και κυριως βρισκονται χωμενοι εκει στο αντρεγκραουντ ετοιμοι να τους ανακαλυψεις και να σοκαριστεις.
ολες οι δουλειες τους ειναι ισαξιες-ειναι κορυφαιες.επηρεασμενοι απο τους μελωδικους πανκ ηχους των προαναφερθεντων γιγαντων,ξεκινησαν απο το 1983 και μεχρι το 1999 αποτελουσαν το καλυτερα κρυμμενο μυστικο της πανκ σκηνης.
ο συγκεκριμενος δισκος δεν θα αρεσει μονο σε οσους γουσταρουν μελωδικο πανκ,ή σε αυτους που αρεσκονται σε ανεξαρτητους ηχους.οσο παραξενο και αν φαινεται αυτος ο δισκος βγαζει κατι τοσο το "παγωμενο",που μπορει να το συναντησει κανεις σε νορβηγικους black metal δισκους,οπως πχ το filosofem.
η διαφορα ερχεται στα φωνητικα που ειναι μελωδικα και συναισθηματικα,οπως και φυσικα στους στιχους.αλλα αυτη η μουσικη ειναι τοσο μα τοσο μονοτονη και επιληπτικη.φυσικα και ειναι κορυφαιος ο δισκος,και επιλεκτικα καποια κομματια οπως το biking,harpo's theme,horror toys,dreamer's song αποδεικνυουν τα λεγομενα μου.
και ειναι η πρωτη φορα που θα προτεινω δισκο και για τον καρχαρτ,αλλα και τον βικοτνικ.