Εδώ.

[Amnesiac.]

Μιλάμε για nu metal.

[Yanqui]

http://www.youtube.com/watch?v=6jjCmucISLQ&feature=PlayList&p=3C57AC28D932DF3F&playnext=1&playnext_from=PL&index=18 (side-project friden)

http://www.youtube.com/watch?v=80gj9ZF539o&feature=related (το κομματι)

http://www.youtube.com/watch?v=dOO4VZeH4-g

να μην πω αποψη μου για λιμπ μπιζκιτ και μαι γουει ορ δε χαιγουει γιατι θα μας παρουνε με τις πετριες..

[Amnesiac.]

Παύλο δε διαφωνώ ιδιαίτερα μαυτά που γράφεις αλλά κάνε ένα κόπο και άκουσε το ομώνυμο των deftones (το ομώνυμο ε, όχι το ντεμπούτο) και θα αλλάξουν πολλά.

[antimusic]

naiiiiiiii porwsi

[00i00]

Παύλο δε διαφωνώ ιδιαίτερα μαυτά που γράφεις αλλά κάνε ένα κόπο και άκουσε το ομώνυμο των deftones (το ομώνυμο ε, όχι το ντεμπούτο) και θα αλλάξουν πολλά.

παλια τους ξεχωριζα απο τον nunu-metal συρφετο...αλλα οχι πλεον...ουσιαστικα μιλαμε για κλασικο emo

[Amnesiac.]

Εγώ πάλι πιστεύω ότι παίζουν goth/pagan/tribal με οικολογικό και φεμινιστικό/μητριαρχικό περιεχόμενο.

[Marillion]

σιγά μην παίζουν και agrotic metal ρε μινμιν

[Phantom Duck]

boybands με τατουάζ.

[00i00]

''φορτισμενες'' ερμηνειες απο τον chino moreno...στιχοι ντεμεκ ''ευαισθητοι''..ραγισμενες φωνες λολ κλασικο αμερικανικο κολπακι

ελα μωρε μαλακες επειδης καναν το passenger με τον ''ειμαι στο απυροβλητο'' keenan ξεχωριζουν απο τον βορβορο..μπομπρεκια...θυμαμε πρωτοσελιδα που τους χαρακτηριζαν ως ''the coolest band in the world''

αγροτικο μεταλ παιζαν μονο οι Εξοριστοι και εχω και ντοκουμεντα

[Razor]

ε οχι και τοπικ για νιου "μεταλ" ρε πουστη :|
μαγουλινο δεν το περιμενα απο σενα

[stam and the witches]

Γράφω εδώ ό,τι έγραψα στο άλλο θρεντ και το σβήνω από κειθε.

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τις απόψεις του Παύλου, όμως ένα point του φάντομ δεν πρέπει ιμο να αγνοηθεί (αυτό περί nu metal ως μεταβατικό στάδιο, εκτός αν δεν εννοούσε ακριβώς αυτό αλλά τεσπα εγώ το πάω εκεί).

Εγώ που τελείωσα το σχολείο μόλις πριν από 2,5 χρόνια, όντας το πολύ ένα χρόνο μεγαλύτερος από τα παιδιά που απάρτισαν τη μουσική υστερία (10 συγκροτήματα ανα σχολείο) της schoolwave εποχής, βλέπω και παρατηρώ το εξής:

Τα παιδιά αυτά που κυνηγάνε το όνειρο του να παίξουνε live παντού ό,τι μαλακία τους πλασάρει η μουσική βιομηχανία, μόνο καλό είναι. Γιατί μπορεί σήμερα να παίζουνε διασκευές Sum 41 και τίποτε πιο καινούργιες σουηδοemo μπούρδες, όμως αποκτούνε νέες γενιές επαφή με τη μουσική, όχι μόνο σαν ακροατές αλλά πλέον και σαν παίχτες. Αν προκύψουν 20 παίχτες σε ένα σχολείο, οι 5 από αυτούς δε θα προχωρήσουν σε κάτι καλό; Είναι λίγο απλοϊκή η σκέψη μου (γράφω αύριο τελευταίο μάθημα και έχω θολώσει από το διάβασμα!!!), αλλά νομίζω κάνω κατανοητό το point μου. Η πλαστική εφηβική δήθεν μουσική λειτουργεί θετικά πλέον που η νεολαία δε φοβάται να πιάσει ένα μουσικό όργανο, γιατί είναι προθάλαμος για πολλά πράγματα.

Για να κάνω και τη διαφημισούλα μου, φίλοι μου από το σχολείο που σήμερα πάνε 3η λυκείου, ξεκίνησαν με χαζοcore μπάντες και σήμερα παίζουν αυτό: http://www.myspace.com/cohesiongr (μην κολλάτε στο αν είναι ωραία τα κομμάτια, αλλά στη συνολική αισθητική)
Ε τι διάολο, κάτι λειτούργησε θετικά στην όλη ιστορία.

Επίσης, αφού πάρουμε ως δεδομένο το ότι σήμερα οι 100πλάσιοι νέοι πιάνουν μία ηλεκτρική κιθάρα/μπάσσο, θα πρεπε να λάβουμε υπόψιν τη σχέση μεταξύ ακρόασης και παιξίματος μουσικής. Μπορεί με σχεδόν μηδενική βάση ακουσμάτων να παίζεις μουσική με μοναδικό σκοπό να παίξεις μαλακίες, όμως η μετάβαση στην "ποιότητα" είναι πολύ πιο εύκολη, κι αυτό γιατί δε χρειάζεται απαραίτητα να εξερευνήσεις άλλες μουσικές-σκηνές-δίσκους-ιστορίες αλλά μπορείς να ανακαλύψεις και πολλά καινούργια πράγματα από το όργανό σου και από την εξέρευνηση αυτού (διαλεκτική σχέση ακρόασης-παιξίματος μουσικής :!:)

Τεσπα, το ξέρω ότι το τράβηξα μακριά με αφορμή τα δικά μου βιώματα, εκεί που θα θελα να εστιάσω είναι η "χρησιμότητα" της εφηβικής μουσικής σε πολλές πτυχές της των προσπαθειών της νεολαίας.

[Razor]

αλλαξε υπογραφη μωρη πουστρα

[Amnesiac.]

Εγώ είμαι απλά ο messenger ρε Περικλή. Δεν ακούω εμπορικά σκατά, πρόσεχε τα λόγια σου.

[Razor]

αχαχχαχχαχχα τι γαμιολα εισαι

[Marillion]

Δυστυχώς το nu metal είχε κάποιες σωστές ρίζες στις αρχές της δεκαετίας του '90 (Helmet, Quicksand, Fudge tunnel ακόμα και οι lapd) αλλα όπως όλα τα ιδιώματα που έτυχαν σχετικής εύνοιας από τα media, έτσι και αυτό άρχισε να χάνει την επιθετικότητα του και τον σχετικά ιδιαίτερο χαρακτήρα και να προσπαθεί να γίνει ο αχταρμάς ο ίδιος, τόσο μουσικά όσο και αισθητικά. Ήταν cool πλέον όπως είναι cool σήμερα το post rock και σε λίγα χρόνια θα τους θυμόμαστε όλους αυτούς σαν intellectual αδερφές και θα έχουν επιβιώσει μόνο οι punk metal μπάντες για τις οποίες μιλάω στο άλλο τόπικ, που είναι και άποψη στην τελική (fact-azor). Στην περίπτωση των λινκιν ο παράγοντας νοσταλγία σίγουρα θα παίξει ρόλο, αλλά και ο ρεαλισμός καλό κάνει πιστεύω. Σιγά πια ρε μλκς, λες και θα κλαίτε αν τους χάσετε ή δεν έχετε πιο σοβαρά πράγματα να κάνετε. Άλλωστε ξανάρθαν πριν λίγο καιρό και απ'ότι βλέπω οι περισσότεροι τους είχατε δει. Δώστε τόπο στην οργή λοιπόν και ας αγαπηθούμε!

Έχοντας πει αυτό, γουστάρω deftones και ρε μινμιν ΟΧΙ δεν είναι emo και το emo ΔΕΝ πρέπει να το συγχέεις με Αμερικάνικο stardom, κλαψομούνηδες, nme, oc και όλες αυτές οι αηδίες, εσύ ειδικά περίμενα να το ξέρεις. Υπάρχει και τόπικ!!!

[antimusic]

ωραία παρτάκια (http://www.youtube.com/watch?v=thC7AlLItww), ωραίες εποχές (http://www.youtube.com/watch?v=LoVQoygJjO0).

αν και βέβαια για μας που ήμασταν ήδη μεταλλάδες όταν λέγαμε nu δεν εννούσαμε LP και crazy town, αυτοί ήταν αδερφές, εννοούσαμε slipknot και coal chamber και φυσικά soulfly. γιατί ήμασταν στα ντουζένια μας και ήμασταν και πολύ σκληροί τύποι και ήταν λογική η πάσα από τους machine head και τους fear factory.

είμαι σίγουρος οτι θα υπάρξει άτομο που θα πει/σκεφτεί "εεε κάτσε ρε, δεν ειναι nu οι σλιπκνοτ!" μόνο και μόνο γιατί του αρέσουν.

[Kalt]

σιγά μην παίζουν και agrotic metal ρε μινμιν

Mallon anaferesai stous Agrotic Front

Me sima to Trakter :!:

[Leech]

epic bump is epic.

Τις προάλλες έκατσα και ξέθαψα τα νιου-μέταλς (ή ραπ-μέταλ ή ράπκορ ή όπως θέτε) που έπιζαν αρκετά στην τι-βι την περίοδο 93-98, δηλαδή την εποχή ανάμεσα στην επιτυχία των RATM/Body Count και την επιτυχία του 'Follow the Leader", όπου το nu-metal κατέκτησε οριστικά τα τσαρτς.
Ανελέητο youtube digging μέσα σε MTV φούσκες τύπου Dog Eat Dog και H-Blockx, καθυστέρες τύπου Stuck Mojo και ψιλομέτριους τύπου Clawfinger, και κατέληξα σ'αυτούς εδώ τους γερμανούς που είχα ξεχάσει την ύπαρξή τους και με γάμησαν καλά.

http://www.youtube.com/watch?v=jdzYL_UGkY0
Such a Surge λοιπόν, και το γίνομαι MC Minmin και κατεβάζω αυτή τη στιγμή το ντεμπούτο σε ΦΛΑΨ. :dfinger:

Για πείτε λοιπόν, κάνα ΣΟΒΑΡΟ obscure rapcore/rap-metal αυτής της εποχής, κάτι δηλαδή που να μπορεί να σταθεί με αξιοπρέπεια δίπλα στους Senser (μάλλον η αγαπημένη μου μπάντα γενικά σε αυτό τον ήχο) και τους σεβαστικούς Downset. okthx.