Phantom Duck
18-02-2009, 17:40
http://1.bp.blogspot.com/_Nf-R8Os1BVA/SLlxGLIlOvI/AAAAAAAAASc/d6lW6PTYNxU/s320/l_e3b92d445a0b0e0bc07dca3fb051b2a9.jpg
United Nations - United Nations
2008 - Eyeball Records
1. "The Spinning Heart of the Yo-Yo Lobby" – 0:57
2. "Resolution 9" – 2:30
3. "No Sympathy for a Sinking Ship" – 2:06
4. "The Shape of Punk that Never Came" – 2:36
5. "My Cold War" – 1:49
6. "Model UN" – 1:08
7. "Filmed in Front of a Live Studio Audience" – 3:40
8. "Revolutions in Graphic Design" – 2:04
9. "I Keep Living the Same Day" – 1:00
10. "Subliminal Testing" – 2:14
11. "Say Goodbye to General Figment of the USS Imagination" – 5:10
12. (Untitled Bonus Track) – 13:00
Line Up
Daryl Palumbo (Glassjaw/Head automatica)
Geoff Rickly (Thursday)
Ben Koller (Converge)
Christopher "Chree" Conger (ex-The number 12 looks like you)
Eric Cooper (Made Out of Babies)
Jonah Bayer (The Lovekill)
Αυτό εδώ λοιπόν είναι το supergroup του Rickly των (βαρετών emo για μένα) Thursday, το οποίο έχει ένα έτσι cult μυστηριώδες στάτους, γιατί όλα τα υπόλοιπα μέλη έχουν υποχρεώσεις προς άλλες δισκογραφικές και δεν μπορούν να ανακοινωθούν ως επίσημα μέλη (οπότε φωτογραφίζονται με μάσκες Regan, ελπίζω να παίζουν και live έτσι).
Το είδος είναι, άκουσον-άκουσον, κάτι μεταξύ grind, hardcore, screamo και post-hardcore (λένε ότι είναι powerviolence αλλά δεν τους πολυπιστεύουμε). Το ζήτημα είναι ότι ο δίσκος γαμάει άσχημα: τα gay φωνητικά του Rickly χώνουν, τα υπερσκισμένα ουρλιαχτά α λα Zao δεν έχω ιδέα ποιος τα κάνει αλλά είναι θεϊκά, τα drums είναι φως φανάρι Converge, ο Palumbo πάλι δεν ξέρω τι ρόλο βαράει, αλλά και μόνο που ξανακάνει κάτι δείχνουμε σέβας.
Συγκεκριμένα, μιλάμε για πολλά blasts, ωραίες μελαγχολίες στα κιθαρόνια, φοβερές εναλλαγές φωνητικών και εξαιρετικούς στίχους (βλ. επικλήσεις Refused στο The Shape of Punk That Never Came). Υπάρχει το απαραίτητο ακουστικό break στα μισά του δίσκου.
Σαν σούμα, θα έλεγα πώς είναι κάτι μεταξύ Poison The Well και Converge με πολιτικό στίχο.
Η φάση είναι πως το album κυκλοφόρησε διαδικτυακώς σε μόνο 1000 αντίτυπα πριν σταματήσει, γιατί έπεσε κυνήγι από τον ΟΗΕ για το όνομα και το logo (τους κατέβασαν από facebook και myspace) και κάτι άλλους γιατί στο οπισθόφυλλο είναι αυτό:
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/9/98/UnitedNationsSelftitledCover.jpg
οπότε κατεβάζουμε απ' όπου βρούμε άφοβα.
Γενικά, μέλη από glassjaw, converge, number 12, made out of babies, άντε και thursday, το γυρνάνε στην underground indie βία. Κάπου φέτος θα βγάλουν και ένα εφτάρι από τη deathwish, οπότε προετοιμαζόμαστε ακούγοντας αυτό το φοβερό δίσκο. Όσοι έιδαν τα ονοματα στην αρχή και το κατέβασαν, χαμογελούν ήδη. Οι υπόλοιποι του "χώρου", ορμήχτε.
United Nations - United Nations
2008 - Eyeball Records
1. "The Spinning Heart of the Yo-Yo Lobby" – 0:57
2. "Resolution 9" – 2:30
3. "No Sympathy for a Sinking Ship" – 2:06
4. "The Shape of Punk that Never Came" – 2:36
5. "My Cold War" – 1:49
6. "Model UN" – 1:08
7. "Filmed in Front of a Live Studio Audience" – 3:40
8. "Revolutions in Graphic Design" – 2:04
9. "I Keep Living the Same Day" – 1:00
10. "Subliminal Testing" – 2:14
11. "Say Goodbye to General Figment of the USS Imagination" – 5:10
12. (Untitled Bonus Track) – 13:00
Line Up
Daryl Palumbo (Glassjaw/Head automatica)
Geoff Rickly (Thursday)
Ben Koller (Converge)
Christopher "Chree" Conger (ex-The number 12 looks like you)
Eric Cooper (Made Out of Babies)
Jonah Bayer (The Lovekill)
Αυτό εδώ λοιπόν είναι το supergroup του Rickly των (βαρετών emo για μένα) Thursday, το οποίο έχει ένα έτσι cult μυστηριώδες στάτους, γιατί όλα τα υπόλοιπα μέλη έχουν υποχρεώσεις προς άλλες δισκογραφικές και δεν μπορούν να ανακοινωθούν ως επίσημα μέλη (οπότε φωτογραφίζονται με μάσκες Regan, ελπίζω να παίζουν και live έτσι).
Το είδος είναι, άκουσον-άκουσον, κάτι μεταξύ grind, hardcore, screamo και post-hardcore (λένε ότι είναι powerviolence αλλά δεν τους πολυπιστεύουμε). Το ζήτημα είναι ότι ο δίσκος γαμάει άσχημα: τα gay φωνητικά του Rickly χώνουν, τα υπερσκισμένα ουρλιαχτά α λα Zao δεν έχω ιδέα ποιος τα κάνει αλλά είναι θεϊκά, τα drums είναι φως φανάρι Converge, ο Palumbo πάλι δεν ξέρω τι ρόλο βαράει, αλλά και μόνο που ξανακάνει κάτι δείχνουμε σέβας.
Συγκεκριμένα, μιλάμε για πολλά blasts, ωραίες μελαγχολίες στα κιθαρόνια, φοβερές εναλλαγές φωνητικών και εξαιρετικούς στίχους (βλ. επικλήσεις Refused στο The Shape of Punk That Never Came). Υπάρχει το απαραίτητο ακουστικό break στα μισά του δίσκου.
Σαν σούμα, θα έλεγα πώς είναι κάτι μεταξύ Poison The Well και Converge με πολιτικό στίχο.
Η φάση είναι πως το album κυκλοφόρησε διαδικτυακώς σε μόνο 1000 αντίτυπα πριν σταματήσει, γιατί έπεσε κυνήγι από τον ΟΗΕ για το όνομα και το logo (τους κατέβασαν από facebook και myspace) και κάτι άλλους γιατί στο οπισθόφυλλο είναι αυτό:
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/9/98/UnitedNationsSelftitledCover.jpg
οπότε κατεβάζουμε απ' όπου βρούμε άφοβα.
Γενικά, μέλη από glassjaw, converge, number 12, made out of babies, άντε και thursday, το γυρνάνε στην underground indie βία. Κάπου φέτος θα βγάλουν και ένα εφτάρι από τη deathwish, οπότε προετοιμαζόμαστε ακούγοντας αυτό το φοβερό δίσκο. Όσοι έιδαν τα ονοματα στην αρχή και το κατέβασαν, χαμογελούν ήδη. Οι υπόλοιποι του "χώρου", ορμήχτε.